Ons pleintje nu:

woensdag, februari 17, 2016

Middagje in Richmond met Saskia

Rick en ik staan tegen negenen op.  Hij blijft thuis werken vanochtend.  Vanmiddag heeft hij een team building functie beginnend met lunch.  Ik weet niet of dat in Nederland ook wat is.  De bedoeling is dat collega's elkaar d.m.v. spelletjes samen beter leren kennen.


Na ons ontbijt maak ik me klaar om erop uit te gaan. Vandaag heb ik geen tijd om te sporten en de tienduizend stappen ga ik dus voor het eerst in lange tijd niet halen.  Ik hoop tenminste de helft bij elkaar te krijgen, maar weet dat niet zeker.

Een paar weken geleden liet Saskia weten dat ze het zo jammer vond dat we maar zo weinig tijd samen besteden.  Als je dat van je jong volwassen kind te horen krijgt neem je de gelegenheid meteen waar om dat recht te zetten!

Om een uur of tien stap ik dan ook in de van en rijd naar Richmond.  Ik ben dankbaar voor mijn satelliet radio, want de 160 kilometer daarheen over de I-95 is een van de saaiste ritten, die ik ken.  De weg is recht toe recht aan met voornamelijk bomen aan weerszijden.

Gelukkig mag ik het grootste deel van de rit wel 120 km/u rijden en schiet goed op.  Na een uur en veertig minuten rijd ik Saskia's straat binnen, maar dit keer vind ik er geen gratis parkeerplekken.  Ik sms Saskia dan maar dat ik er ben, maar in de parkeergarage ga parkeren.

Ze sms-t terug of ze me op zal halen, maar het is maar een paar blokken lopen en het weer is lekker.  Onderweg kom ik Saskia's flatgenootje Bella ook tegen op weg naar klas.  Ze wonen niet op campus, maar wel heel dichtbij en het wemelt hier van de studenten.

Saskia doet de voordeur open en ik loop met haar mee naar boven.  Daar knuffel ik Flapjack en Pig, die ons komen begroeten.  Ook Bella's twee poezen zijn er, alle vier erg lief, maar ook moeten ze gevoerd en kattenbakken schoongemaakt en daar wringt het tussen Saskia en Bella, want Bella zorgt gewoon niet voor haar poezen.  Toch staat Saskia erop volgend jaar weer met haar te wonen.

Het is lunchtijd en Saskia stelt voor bij Harrison Street Cafe om de hoek te gaan eten.  Good Eats No Meats staat er op de deur.  Op het menu zie ik een linzenburger staan en dan ben ik verkocht.  Saskia neemt een bagel met tomaat en guacamole. Het smaakt ons zeer goed!

Intussen voel ik mijn neus en keel kriebelen en ben bang dat het me toch niet gelukt is Ricks verkoudheid te ontlopen.  We halen Saskia's auto op en stoppen eerst bij de Walgreens zodat ik Zycam kan kopen.  Dat homeopatische middel gaat er prat op verkoudheden te verkorten.

Dan rijden we door het leuke Carytown naar het Virginia Fine Arts Museum.  Daar is een tijdelijke tentoonstelling van de beelden van Rodin, samengesteld door een museum in Montreal en het Musee Rodin.  Natuurlijk is het wereldberoemde beeld "De Denker" er ook, maar dat zijn maar twee van heel veel studies van delen van het menselijk lichaam.  Saskia en ik vinden het bere-interessant!

Na een uurtje hebben we die tentoonstelling gezien en veel geleerd over Rodin en zijn leven en methodes.  Ik vraag Saskia of ze de rest van het museum nog wil zien, maar zij heeft genoeg kunst gesnoven. Dat zal dus voor een andere keer zijn.
Ook hier een Chuhily stuk (de glaskunstenaar uit Seattle)

De volgende stop is, hoe kan het ook anders, Whole Foods.  Saskia stelt me aan een aantal van haar collega's voor en vult een enorme kan met kombucha.  Bij Trader Joe's koopt Saskia haar boodschappen (door mij gefinancierd natuurlijk), ik neem de gelegenheid waar om nieuwe crumpets te kopen. Bij het afrekenen blijkt Trader Joe's vele malen goedkoper dan Whole Foods, dus ik spoor Saskia aan hier voortaan boodschappen te doen.

Als laatste halen we wat katteneten bij Petco. Terug in Saskia's appartement voedt zij de vier hongerige katten.  Ik zeg niets, maar denk er het mijne van, want Bella's katten lijken uitgehongerd, terwijl Flapjack en Pig even eten en dan klaar zijn.

Om voor het donker thuis te zijn wil ik om half vier aan de terugrit beginnen.  Saskia loopt even mee naar de parkeergarage en dan nemen we weer afscheid.  Niet voor heel lang, want over ongeveer twee weken is het haar spring break en gaan we op reis.

Ook de terugreis verloopt zonder enig oponthoud, ietwat ongewoon voor het drukke gebied waar we wonen.  Op de tegenliggende weghelft zie ik wel dikke files.  Moet er toch niet aan denken daar iedere avond in te staan!

Rick is al thuis als ik binnen kom lopen.  We zijn beiden moe en halen eten.  Libanees voor Rick en sushi voor mij.  Ik probeer de authentieke Japanse stokjes, die mijn schoonzus meenam vorige maand uit, en die werken heel goed. Moe van al het gerij, want 320 kilometer op een dag is voor mij heel wat en mijn spieren zijn niet blij met al dat stilzitten, ga ik vanavond een vroege avond maken.

9 reacties:

Anja zei

Gezellig zo'n dag samen met Saskia. Hopelijk zet de verkoudheid niet door!

Anoniem zei

Hallo
Leuk dagje samen hoor, wel sneu die poezen van Bella als je dieren neemt moet je ervoor zorgen.
Ik vroeg me van de week af waar Presidents day niet gevierd word je schreef in bijna elke staat.
Ik eet me sushi altijd met stokjes dat ligt hier alleen klaar, dus ben benieuwd waar jij het normaal mee eet.

Groetjes Naomi

Nel zei

wat gezellig zo'n dagje samen !
Je vroeg of teambuilding hier ook wat was...ja hoor. Ikzelf heb al diverse keren iets met teambuilding gedaan met de collega's.
Dagje aan het strand en dan allerlei watersporten (ben ik helaas niet goed in)
dagje in een oud fort met allerlei teamopdrachten en nog een keer een dagje strand met het halve bedrijf en dan eerst vergaderen en lunchen en vervolgens in groepen verdeeld allerlei wedstrijdjes op het strand.

Is leuk voor het bouwen van relaties buiten het werk om. Zeker een aanrader.

Jurgen de Bruin zei

Ik heb ook wel eens van die teambuildingsdingen gehad en heb er een enorme hekel aan. Het is altijd wel gezellig maar je merkt er niets van terug op de werkvloer. Ik kan heel goed opschieten met mijn collega's en ken ze ook allemaal (150 ongeveer) maar eenmaal op kantoor doet iedereen weer alles zoals het voor het uitje was. Het wordt meer gezien als een dagje niet hoeven werken.
Als IT-er krijg je op dat soort dagen ook alle problemen te horen welke normaal niet worden gemeld.
Dit is ook met etentjes, borrels en meer zaken waarbij al het personeel bij elkaar komt.
Ach, gewoon blijven ademhalen dan maar.
Zijn de wegen overigens een beetje begaanbaar na alle sneeuw?

Tineke zei

ja, teambuilding is hier ook een bekend fenomeen, en inderdaad het zien als in ieder geval een gezellige dag en het niet al te serieus opnemen . Hier vaak op een (voorheen) boerderij of in ieder geval ; 'in de provincie'.
Met creatieve collega's is het erg leuk , we hebben eens een lied gemaakt over het werk op de melodie van 'zing, bidt, huil, lach en bewonder' van Ramses Shaffy ; heel komisch
Hier vandaag een sombere dag, bewolkt en koud. Eerder deze week hadden we lekker zon, al buiten koffie gedronken in het zonnetje.

Sandrah zei

Wat gezellig zo'n dagje met Saskia. En wat leuk dat jullie naar de Rodin tentoonstelling zijn geweest. Wel zielig voor die katten van haar huisgenootje. Want inderdaad, als je dieren neemt, dan moet je er wel goed voor zorgen.

Teambuilding... Ugh! Ik heb er helemaal niets mee en vind die dagen verschrikkelijk. Ik heb nog nooit gemerkt dat de sfeer op de werkvloer er beter door wordt. Nee hoor, laat mij maar lekker gewoon mijn werk doen. :)

Sandra

Anoniem zei

Gezellig zo even met je jongste.
Triest dat Saskia haar huisgenoot eigenlijk niet naar haar katten omkijkt.
Begin er dan niet aan!

Groetjes, Bea

Petra zei

@Anja - Tot nu toe niet, even afkloppen

@Naomi - Presidents Day is een federale feestdag en wordt wel in iedere staat gevierd, maar niet ieder bedrijf geeft ervoor vrij. Ik eet ook altijd met stokjes, maar mijn schoonzus had ons stokjes uit Japan toegestuurd dus dat was echt uit het land zelf.

@Nel - Grappig, de anderen zijn zo te zien niet zulke fans van teambuilding ;)

@Jurgen - De sneeuw is vrijwel verdwenen, behalve waar het op grote hopen geschoven is.

@Tineke - Ik zie uit naar zaterdag, heerlijk, 16 graden!

@Sandra - Het is echt erg die Bella en haar katten! Ze heeft een van de poezen ook nog steeds niet laten steriliseren waardoor die de hele tijd krols wordt

@Bea - Dat niet alleen, maar ze lijkt te denken dat het Saskia's taak is. Ik zou laaiend zijn als ik Saskia was, maar ja, zij verkiest dus toch weer volgend jaar met haar te wonen

Anoniem zei

Wat triest, verhuizen de poezen mee naar de nieuwe locatie?
Groet, Bea