Ons pleintje nu:

vrijdag, februari 26, 2016

Weer in het gareel komen (voor een weekje)

Arme Rick heeft een heel vroege presentative in Washington vanochtend.  Hij staat al om zes uur op en ik word er wakker van.  Of misschien was ik al wakker, want slapen gaat niet goed deze week.  Als Rick vertrekt lukt het me toch nog een paar uur wat te maffen.

Mijn verkoudheid heeft maar geen zin om te vertrekken.  Nog steeds hoest en sniffel ik en heb vooral weinig energie en dat laatste vind ik het vervelendst.  Ik maak een paar gepocheerde eieren met kaas als ontbijt en probeer met een paar koppen koffie dat energieniveau wat op te krikken.

Het is maar stil in huis zonder Cosmo, al doet Snickers zijn best om hond te zijn.  Hij houdt van eieren en probeert heel hard een stukje van de mijne te krijgen.  Uiteindelijk geeft hij het toch maar op (in tegenstelling tot Cosmo, die nooit opgeeft).

Niet voor de eerste maal ben ik blij dat ik een personal training afspraak heb.  Sharon wacht me al op en we doen een half uur met gewichten en rekken en strekken.  Dan plant ik mezelf op de ARC trainer en krijg daar al spelletjes spelend 10000 stappen bijeen.


Thuis douche ik en haal dan lunch bij Panera.  Daar zie ik dat we er binnenkort een aantal restaurants bij krijgen, waarond Chop't. Dat gaat denk ik een regelmatige stop worden voor lunch.  Ook komt de Urgent Care (spoedeisende hulp) nog dichterbij ons in dit winkelcentrum.
Mijn dagelijkse themafoto voor architectuur is een van mijn favoriete huis in de buurt

De soep met quinoa, groentes en ei smaakt m prima, vooral met dit weer, want met de keiharde wind voelt het als ver onder nul.  Ik kleed me dan ook dik aan als ik naar de kennel rijd om Cosmo op te halen. 

Het meisje dat hem komt brengen wil hem nog even als afscheid knuffelen, maar Cosmo heeft alleen aandacht voor mij.  Ik stel haar gerust dat hij over een week weer terugkomt.  Ze zijn hier echt dol op hem en dat doet me goed.

Op weg naar huis gooi ik de van vol en rijd dan naar Whole Foods.  Daar kies ik drie boeketten tulpen voor wat lente in huis.  Ook neem ik weer een pot verse augurken mee, die vind ik een heerlijke snack op het moment.
Nederlandser kan het toch niet?

Uitgeput zijg ik daarna neer in mijn stoel. Rick komt vroeg thuis want ook hij is heel moe.  Ik denk dat hij ook nog steeds kampt met de nasleep van deze verkoudheid.  We besluiten snel een hapje te gaan eten bij Glory Days.  Helaas hebben ze de Vermonter sandwich niet meer, maar de crabcake met zoete aardappelfrietjes en broccoli smaakt ook prima.

Dit weekend wordt het denk ik voor ons beiden vooral opladen.  We hebben een week voor we met Saskia en een vriendin op reis gaan voor hun spring break en dan willen we beiden 100% zijn.

4 reacties:

Anoniem zei

Zo een verkoudheid vreet al je energie. Hoop dat jullie inderdaad het weekend kunnen opladen.
Veel sterkte en een fijn weekend, Bea

Marion2 zei

Aan reisjes geen gebrek! Leuk, hoor. Ik maak steeds plannen, maar op de een
of andere manier komt het er niet van. Een rustig weekend thuis is ook wel
fijn (vind ik).

Petra zei

@Bea - Ik probeer hard er overheen te komen. Het gaat maar moeizaam, zoals altijd

@Marion - Ja, er zijn inderdaad heel wat reisjes deze winter, laat de winter ook lekker snel gaan moet ik zeggen.

Tineke zei

Mooie tulpen, ik heb ook een bos gele staan. Het is hier lekker zonnig weer, maar wel een koude wind, vanmiddag eens een beschut plekje in de tuin vinden om toch even in de zon te zitten.
Wij zijn juist omgekeerd met reisjes, wachten tot het lekker weer wordt en vinden het in de winter heerlijk om thuis te zijn en van daaruit leuke dingen te doen.
vrijdag dagje getreind met vriendin naar Leeuwarden en Fries museum bezocht; heel mooie tentoonstelling over breien, klinkt dus, maar is heel kunstzinnig aangepast, leuke mensen ontmoet toen we aan het lunchen waren; kortom top dag.