Ons pleintje nu:

donderdag, september 01, 2016

Dag 2 New Orleans: Vieux Carre en Garden District

Ricks wekker gaat om zeven uur af, maar voor ons gevoel is dat acht uur dus veel moeite met opstaan heeft hij niet.  Ik blijf nog even liggen, maar om half acht heb ik mijn bed ook wel gezien.  Ook al omdat we de luiken open hebben gelaten en de zon wel heel vrolijk de kamer inschijnt.

Rick vertrekt met een collega naar hun klant en ik maak me klaar om op pad te gaan.  Dit keer gaat mijn SLR mee, want ik ga op fotosafari.  Maar eerst loop ik naar The Old Coffee Pot om te ontbijten.  Daar at ik vorig jaar ook een paar keer en ik hoop dat ze mijn favoriete ontbijt nog hebben.


Tot mijn teleurstelling staan de gepocheerde eieren en kippenlevertjes in Creoolse saus er echter niet meer op.  Bij navraag blijkt dat ze het gerecht nog wel kunnen maken. Ik helemaal blij, want ik ben er dol op.  Ik smul dan ook en de koffie is ook lekker sterk.

Na het eten dwaal ik letterlijk door het French Quarter, ook wel Vieux Carre genoemd.  De architectuur hier is zo betoverend dat ik om de haverklap stop om foto's te maken.  Ik vraag me weleens af hoe het moet zijn om in zo'n kleurrijk huisje te wonen met luiken (die trouwens vrijwel altijd gesloten zijn, wat moet het donker zijn binnen!).


Het is enorm warm en vochtig en voor ik het weet ben ik doorweekt.  Ik klaag zeker niet, want thuis regent het dus dat mis ik mooi.  Intussen kletsen de meisjes ook met elkaar op Facebook en stuur ik wat foto's.  Ik denk dat het verbroedert (of liever verzustert) dat ze nu beiden studenten zijn.

Onderweg speel ik ook Pokemon Go, want er zijn heel veel Pokestops in de straatjes.  Dat is ook leuk, want zo leer ik het een en ander over de historische huizen, die telkens beschreven worden. Ook springt er af en toe een Pokemon in mijn pad.

Na anderhalf uur heb ik het zo warm en ben zo bezweet dat ik verkoeling ga zoeken.  Die vind ik aan de bar van het Fleur de Lis Cafe.  Daar word ik heel vriendelijk geholpen door Jenny.  Die ziet natuurlijk ook meteen dat ik zowat gesmolten ben!  De diet Cokes gaan er dan ook zeer goed in.

Een half uur later ben ik weer wat mens en ga verder.  Ik loop door de French Market met allerlei standjes.  Ik bekijk de foto's, die de fotografen verkopen, om wat ideeen op te doen, altijd leuk.  Ook prenten met de befaamde blauwe hond zijn te koop, maar ik vind degene, die ik leuk vind er niet tussen.

Dan zie ik een standje met kettingen, die helemaal mijn smaak zijn. Dat niet alleen maar een ervan is ook nog eens in mijn lievelingskleuren.  Vandaag is mijn geboortemaand van start gegaan en ik vind dat een goede reden om mezelf te trakteren.  Blij met mijn "cadeautje" ga ik verder.

Na nog een aantal straatjes doorgelopen te zijn begint mijn maag te knorren.  Ik weet al precies waar ik wil gaan eten.  Ik ben namelijk dol op rivierkreeftjes, maar daar is het het seizoen niet voor.  Gisteren zagen we echter een restaurant waar ze ze wel hebben en ik loop erheen.

Bij Saints & Sinners neem ik plaats aan de bar en bestel de anderhalf pond kreeftjes.  Ebony ziet dat ik Pokemon Go speel en zegt het te missen.  Zij mogen op het werk hun telefoons helemaal niet bij zich hebben.  Ik vang een Tauros terwijl ik op mijn eten wacht, de Pokemon die alleen in Noord-Amerika te vangen valt.

De rivierkreeftjes zijn werkelijk heerlijk en een goede portie voor $15. Ik vind het jammer als de laatste op is, maar het was wel genoeg.  Het is ook een grappig ingericht restaurant, moet ook wel met zo'n naam.

Uitgerust begin ik aan de lange wandeling naar het Garden District, want New Orleans heeft meerdere mooie buurten.  Ik loop St. Charles Avenue af en die is lang!  Mijn verzopen kat gehalte vermeerdert zich vele malen en ik neem me voor de tram terug te nemen.

Bij een Wendy's zoek ik even wat verkoeling en wat later haal ik een flesje water bij een Walgreens.  Dan arriveer ik eindelijk bij Jackson Avenue, de rand van het Garden District.  De wandeling was zeker de moeite waard, want wat een prachtige landhuizen staan hier!

Er zijn ook overal hagedisjes

Vroeger kwamen hier veel schilders, zoals Degas, en andere beroemde mensen.  In een van de huizen is de enige president van de zuidelijke staten, Jefferson Davis, overleden.  Intussen begin ik me echter niet goed te voelen door de vochtigheid.  Washington kan vochtig zijn, maar dit is nog een tikje erger!

Op weg naar de tram kom ik langs een van de oude begraafplaatsen in de stad.  Hier in New Orleans zijn de graven allemaal bovengronds omdat de waterspiegel zo hoog is.  Dit om te voorkomen dat de kisten boven komen drijven bij overstromingen.

Bij de ingang staat Marcus, die vraagt of ik voor $5 een rondleiding wil.  Dat wil ik best.  Hij vertelt interessant en deze begraafplaats is ook in heel wat films en tv series geweest.  Geen enkele, die ik zou zien of kijk, maar ik heb van een aantal wel gehoord.  Marcus laat zien dat veel mensen in de 19e eeuw aan gele koorts stierven en legt uit hoe er wel honderd mensen in een graf passen.

Na een kwartier zijn we weer bij de ingang.  Daar staat een andere gids, die een rondleiding door het Garden District voor $10 aanbiedt.  Ik ben echter vandaag genoeg buiten geweest en ga op de "street car" (tram) wachten.

Die kost $1,25 en neemt alleen contant geld aan.  Ik ben blij dat ik dat van tevoren wist, want het stel achter mij wordt toegang geweigerd omdat ze niet het precieze bedrag hebben.  Gelukkig is er nog zitplaats en ik geniet van het ritje.  Zo'n trammetje moet je in New Orleans tenminste een keer nemen.

Vlakbij het hotel stap ik uit met de meeste anderen.  De chauffeuse wenst iedereen individueel een goedenavond.  Ik moet zeggen dat ik de mensen hier ontzettend aardig vind.  Dit is nu de tweede keer dat ik hier alleen ronddwaal en ik heb constant aanspraak, ondanks mijn verzopen kat look.

In het hotel kan ik niet wachten om te douchen en me weer wat mens te voelen.  Eerst zou ik gaan eten met Rick en zijn collega's, maar Rick belt dat het verkeer slecht is en ze besloten hebben verder weg te gaan eten.  Ik ben dus alleen, maar vind dat niet erg.

Eerst ga ik beneden aan de bar van het hotel zitten.  Ik bestel een lekkere prosecco en begin aan mijn blog.  Dan breng ik mijn laptop terug naar de kamer en neem een taxi naar een van mijn favoriete restaurants hier, Doris Metropolitan.  Het is niet ver weg, maar mijn voeten willen niet meer.

In het restaurant neem ik plaats aan de gezellige bar en maak kennis met CJ, die mij adviseert wat het lekkerst is.  En dat doet hij heel goed!  Dit wordt een van de lekkerste maaltijden, die ik in lange tijd gehad heb en dat zegt wat.

CJ hoort al pratend met mij dat ik liever een aantal kleinere gerechten heb dan een hoofdgerecht.  Hij raadt aan te beginnen met de tuna tartaar en die is de lekkerste ooit en zo mooi gepresenteerd!  Dan komt de allerbeste tomaatsalade met tomaat op drie manieren bereid (knapperig, rauw en als jam) en verschillende kazen. 


Het derde voorafje is roergebakken calamari met groentes en tobiko caviaar op een bed van gepureerde aubergine en inktvis inkt.  Dit is zo lekker dat ik het bord wel af zou willen likken!  CJ biedt nog dessert aan, maar daar heb ik echt geen plek meer voor!

Terwijl ik afreken sms-t Rick dat hij ook weer in het French Quarter is aangekomen.  We ontmoeten elkaar op Bourbon Street en maken even de gekte daar mee.  We gaan een van de bars binnen en bestellen er een drankje. 

Ze hebben alleen Chardonnay en Rick neemt een margarita.  De zangeres is er echter verschrikkelijk, zo schril!  Gelukkig mag je hier met alcohol over straat lopen dus we vluchten die bar uit.  We lopen nog even wat rond, maar zelfs nu het donker is valt de vochtigheid als een natte deken op ons. Het begint zelfs te druppelen.

Rick heeft duidelijk nog zin om door te gaan, maar ik heb het helemaal gehad met zweten en druipen.  We lopen terug naar het hotel en ik ga lekker op het bed tv kijken.  Rick gaat zijn extra energie opmaken met wat gokken in het casino een paar straten verderop.  (Bij dit schrijven onweert het dus hopelijk lukt het Rick redelijk droog terug te keren!)

Morgen hebben we nog een aantal uren voor we weer terug vliegen.  Die gaan Rick en ik volop benutten!

De rest van de foto's waarop ik zoveel mogelijk de "spirit" van New Orleans heb geprobeerd vast te leggen staan hier.

15 reacties:

Anoniem zei

Wat een leuke trip weer! Veel plezier morgen nog....
Groetjes
Evelyn

Pascale zei

Die foto's geven inderdaad een leuke indruk. New Orleans heeft eigenlijk nooit op m'n "lijstje" gestaan, maar nu zou ik er toch ook wel een kijkje willen nemen (met camera in handen uiteraard!). Alleen die hitte! Dat zou ik nooit aan kunnen, dus ik zou een ander seizoen moeten kiezen.

Tineke zei

Wat gezellig zo samen op stap, je bent hier vast vaker geweest , je weet zo goed de weg ! Mooi sieraad heb je gekocht, de ketting lijkt wel in de vorm van een pauw en pauw blauw.
Mijn dochter met gezin was vorig jaar in november in New Orleans; 'water' is een 'hot' item in New Orleans
Hier volop zomerweer ; gisterenavond met dochter en gezin gevaren en ondertussen gegeten; het is nu weer lekker rustig op de rivier nu de meeste toeristen weer werken. Vandaag ga ik wandelen met een ex collega in een natuurgebiedje ; ik ga er op de fiets heen , dus lekker veel buiten.
Verder een nieuwe paarse flox planten in tuin en de stekjes van de calendula voor volgend jaar verpotten. Vanmiddag komen twee kleindochtertjes en die blijven ook logeren.

Sonja zei

Geweldige foto's van een geweldige stad, oei die hitte, ik krijg het al warm van het lezen. Heerlijk verslag!

Marion2 zei

Wat een prachtige ketting! Ik heb nog nooit zoiets gezien, maar vind hem erg mooi. Goed dat je hebt toegeslagen.

Bourbon Street trekt me totaal niet, maar de foto's van de huizen zijn heel sfeervol.
Het lijkt me best zwaar om zolang in de hitte te lopen (maar wel begrijpelijk, want
anders zie je net niets).

Antoinette van Schaik zei

Wat leuk dat je weer terug bent in New Orlaeans. Die stad heeft een warm plekje in mijn hart, maar wat kan het er inderdaad warm en vochtig zijn.

Anoniem zei

Leuk zo'n korte trip. Toch weer heel wat gezien en wat af gelopen zeg.En dan met zo'n temperatuur, begrijpelijk dat je met een kletsnat hoofd loopt. Heb ik ook regelmatig. Dat je zo'n bord rivierkreeftjes naar binnen kan werken, brrr.
Ik zou hiervoor liever een drie dubbele portie tuna tartare hebben genomen. Dat vind ik toch zo lekker. Smaken verschillen nu eenmaal.
Veel plezier de komende uurtjes. Fijn weekend.
Groetjes Wil

Anja L. zei

Wat een prachtige ketting heb je gekocht!
De stad lijkt met heel mooi maar ik zou niet goed worden van die vochtige hitte.
Wij zijn vandaag langs de Vecht gaan fietsen en met 21 graden was het heerlijk. Bij die temperatuur heb ik tenminste nog energie om iets te doen.
Fijne vrijdag en goede terugreis.

Sandrah zei

Heerlijk om er even een paar dagen tussenuit te zijn en die door te brengen in een stad als New Orleans. Jammer dat het zo enorm vochtig is, maar gelukkig houd dat je niet tegen.

Geniet nog even van de laatste uurtjes en alvast een fijn weekend.

Sandra

Anoniem zei

Wat een leuke dag, je maakt er echt het beste van gemaakt.
Ik zag je poboy sandwich, die is het niet, het is een muffuletta. Volgens mij echt niet jouw ding! Ik vond het ook veel te veel.
Koos heeft de foto bekeken en zou ook liever zo'n poboy hebben gehad. Nou wie weet een volgende keer.
Groetjes, Bea

Caroline bunnemeyer zei

Wat heerlijk dat we weer met je mogen mee genieten! New Orleans staat hoog op mijn verlanglijstje dus ik ben erg blij met je foto's!

Caroline bunnemeyer zei

Wat heerlijk dat we weer met je mogen mee genieten! New Orleans staat hoog op mijn verlanglijstje dus ik ben erg blij met je foto's!

Petra zei

@Evelyn - Dank je!

@Pascale - New Orleans is erg leuk en echt niet alleen Bourbon Street en dronken mensen (eigenlijk zie ik die nauwelijks als ik daar ben).

@Tineke - Ja, ik ben hier zeker vaker geweest, ik denk wel een keer of tien. Veel plezier met alle activiteiten!

@Sonja - Warm is het zeker!

@Marion - Bourbon Street was meer Ricks wens, ik heb er ook niets mee en ben voor al dat gedoe begint meestal al terug in het hotel.

@Antoinette - Inderdaad, de enige stad ooit waar ik jaren geleden de kinderen uit de dierentuin heb gehaald omdat ik de hitte niet aankon. En dan ben ik toch best iets gewend

@Wil - Tuna tartaar is inderdaad heerlijk en die gisteravond helemaal!

@Anja - Oh, goede herinneringen aan langs de Vecht fietsen, heerlijk!

@Sandra - Nee, het moet gek lopen als iets me tegenhoudt! Zeker niet vochtige hitte, die heb ik tijdens de rondleidingen deze zomer bijna iedere keer mogen "genieten"

@Bea - Oh ja, een muffuletta, die wilde Rick eigenlijk vanmiddag als lunch, maar toen hij zag hoe groot ze zijn heeft hij er toch maar van afgezien, hi hi.

@Caroline - Ik heb evenveel genoten van jouw Disney cruise verslag, nu willen we die helemaal doen!

Anoniem zei

Dank je wel voor een klein beetje " down memory lane " een klein beetje want Mardi Gras in college days......well.
G.J. En ik moeten maar eens die kant op .
Maar je verslag was wwer een groot genieten. Het Creoolse, de Voodoo, en de architectuur het is allemaal zo te vrgelijken met alles op Haïti.
Dank, Ingeborg

Blogger zei

Not playing Pokemon Go? Download The Latest Version (Available for iOS & Android)