Ons pleintje nu:

zaterdag, april 13, 2013

Een lenteachtige vrijdag

Flits!  Heb ik het gedroomd of is het echt? Ik ontwaak uit een diepe slaap om vervolgens een flinke donderklap te horen. Cosmo is ook meteen wakker en bang.  Het is pas half zes en het onweer komt steeds dichterbij.  Ik zie de bliksemflitsen door mijn oogleden heen en tel de seconden tot de donder volgt. 

Het komt niet zo dichtbij, maar Cosmo is een hijgend en bang hondenbeest.  Om nog wat verder te kunnen slapen laten we hem maar op bed.  Gelukkig duurt het niet lang voor Saskia opstaat en hem naar beneden neemt. 

Het plenst buiten zo hard dat we de regen zelfs ondanks de fan boven ons hoofd op het dak horen.  Ik hoop dat Saskia een flinke paraplu mee naar school neemt om droog te blijven.  Rick staat om kwart voor zeven ook op en ik val in een diepe dromeloze slaap en word met schrik om kwart voor negen wakker.  Heel ongewoon!

Het onweer is voorbij, maar het drupt nog als ik Cosmo uitlaat.  Als het hier regent valt er ook heel wat, twee centimeter maar liefst vannacht.  Geen wonder dat we het zo goed hoorden!  Het ergste is echter alweer geweest en de zon komt zelfs al voorzichtig weer tevoorschijn.

Na het ontbijt haast ik me naar de sportschool.  Daar heb ik een minuut of tien om op te warmen voor Sharon, Tom en ik onze routine gaan doen.   Ik vind de nieuwe routine nog steeds een stuk beter dan de vorige en net zo moeilijk.  De twintig minuten zijn intensief, maar vliegen voorbij.

Na afloop doen we nog wat bovenlichaam gewichten oefeningen en dan gaan Sharon en Tom door met hun dag en ik doe nog veertig minuten cardio.  Gelukkig heb ik een leuk boek, want het duurt voor mijn gevoel wel heel lang vandaag!

De regen is verdwenen, maar de bloesems nog nat, als ik Cosmo meeneem voor zijn wandeling.  Ik fotografeer er op los bij de bomen in de buurt.  Cosmo is heel rustig, maar trekt opeens enorm en begint te blaffen.  Ik kan nog net voorkomen dat hij onder een auto rent, zo hard trekt hij naar de overkant!


Al gauw zie ik de reden: een vos loopt doodgemoedereerd langs het zwembad aan de overkant.  Cosmo's geblaf doet hem of haar niets.  Hij vlucht de bosjes niet in, maar loopt rustig de straat over naar de achtertuin van onze overburen. 

Het is een mooie vos met volle staart en ik blijf het bijzonder vinden wilde dieren zomaar midden op de dag te zien.  Buurtgenoten zijn het niet met mij eens en zien de vossen, herten en wasberen als ongewenste gasten in hun tuinen.  Zelfs de eekhoorntjes bekoren mij nog steeds, zelfs als Rick die ratten met staarten noemt.
 
De esdoorn helicoptertjes plakten wij vroeger op onze neus

Na de wandeling maak ik me gauw klaar voor de rest van de dag.  Lunch eet ik bij Pho Thang Long. Daar kent iedereen me al en ik krijg mijn soep binnen vijf minuten en de lekkerste ijskoffie ooit ook. 

Thu wacht me al op bij Pro Nails 3 in hetzelfde winkelcentrum.  Ik kies een lichtblauwe kleur voor mijn teennagels, die wel weer eens aandacht verdienen nu het weer open schoeisel weer wordt.  Voor mijn vingers kies ik een licht oranje, hopend dat ze tot eind april zullen voldoen.  Of dat ook zo is, weet ik niet, maar het ziet er sowieso vrolijk uit.

Het is nog warm genoeg om buiten te zitten dus dat doe ik ook  Cosmo houdt me gezelschap en "verdedigt" zijn tuin tegen alle voorbijlopende honden en dat zijn er nogal wat!  Ook komt ons cardinaaltje weer in de bomen tegenover ons huis zitten zingen.  Er is geen ander concert waar ik meer van geniet!

Rick komt vroeg thuis want we hebben een reservering bij Matchbox.  Rick wacht al maanden op de opening van dit restaurant. Tot nu toe gingen we altijd naar hun restaurant in Chinatown, maar dat is natuurlijk  een stuk verder weg.  Langzamerhand hoeven wij nergens meer heen, alles is in en rond Vienna!

Na de nodige foto's buiten die Rick wilde nemen krijgen we ons tafeltje.  Dat blijkt wel recht onder de airco te liggen, dus koud! De manager komt en vraagt of we willen verkassen, ja graag!  De bediening (Marija uit Servie) is super goed.

We bestellen het mini trio als voorafje.  Dat bestaat uit twee mini burgers, twee mini crabcakes en twee gegrilde St. Jacobs schelpen.  Die laatsten kies ik ook als hoofdgerecht met een salade van kikkererwten met yoghurt en groentes en fingerling aardappels.

Rick heeft na zijn pizza zelfs nog plaats voor een dessert: een brownie met caramelijs.  Ik steel daar ook wat hapjes van, mmm!!! Het is allemaal even lekker!  Dit is zeker een restaurant waar we vaker heen zullen gaan.

Thuis heeft Saskia haar hele groep vrienden weer bij elkaar.  Het is leuk dat ze graag hier zijn.  Saskia heeft vandaag haar Prom jurk gevonden en natuurlijk gaat ze daarheen met Lawrence.  Wij zijn blij dat Saskia zo'n leuke groep vrienden heeft.  We lezen telkens over zelfmoorden onder  tieners en gisteren weer over een senior (laatste jaars) van Saskia's school, die vermist was maar gelukkig weer gevonden.  Ik vind het maar eng, want je weet niet wat er in ze omgaat.

Foto's van vandaag staan hier.

2 reacties:

Karin zei

Toevallig hebben wij gisteren een heel gesprek gehad met Marloes. Zoals je zegt weet je eigenlijk nooit wat precies in ze omgaat. Naar buiten toe kan het allemaal ok lijken maar zegt niet alles. Marloes zit goed in haar vel maar in het gesprek hebben we er haar vooral goed op aangesproken om te letten op de anderen. Vaak zijn er signalen via FB, Twitter of Instagram en dan moet ze niet afwachten maar het signaleren naar ons of iemand op school of de persoon zelf. Vind bijvoorbeeld ook die nieuwe commercial waarin ouders gevraagd worden om hun kinderen te leren geen toeschouwer te zijn in bullying maar op te staan ervoor. En dat geldt niet alleen voor bullying maar ook voor diegenen die depressed overkomen, of introvert zijn en ander gedrag vertonen. Het zal je kind maar zijn die zelfmoord pleegt. Afschuwelijk gewoon.

Anoniem zei

Die dieren in de woonbuurten vind ik ook heel bijzonder en echt fantastisch in de US. Gaat mij nooit vervelen. Chipmunks, Eekhoorns, bunnies, deer, vogels. Geweldig, in buurten waar je het helemaal niet zou verwachten met een NL-se bril op. Genieten.

Gr, Encinitas