Ons pleintje nu:

dinsdag, mei 07, 2013

Een waslijst afwerken en een politie chase zoals je in de films ziet

Vandaag heb ik een flinke lijst met dingen, die gedaan moeten worden, af te werken.  Om niets te vergeten heb ik die gisteravond opgeschreven en op het keukeneiland gelegd. 

Bij het ontbijt kijk ik ernaar om zeker te zijn dat ik niets heb vergeten en moet hardop lachen waardoor Flapjack, altijd nieuwsgierig, verschrikt wegspringt.  Onderaan de lijst staat er in Saskia's handschrift: "Buy Sas some gifts".  De grappenmaakster!

Met Sharon heb ik vandaag wat later afgesproken voor de personal training en ik neem de gelegenheid waar nog wat van Katja's aankondigingen te adresseren.  Flapjack is duidelijk over zijn schrik heen en heeft een liefdesaanval.  Daarbij moet hij vooral mijn rechterarm heel veel kopjes geven wat schrijven natuurlijk ernstig vermoeilijkt (maar wel heel schattig is).

Toch ben ik bijna klaar als het tijd is om naar de sportschool te gaan.  Vandaag gaan die dingen de deur uit, komt hel of hoog water, zoals we hier zo mooi zeggen!

Omdat ik zoveel te doen heb, vertel ik Sharon me maar heel hard te laten werken dit uur, want tijd voor cardio heb ik niet.  Dat laat zij zich geen tweede keer zeggen!  Na afloop trillen al mijn spieren en heb ik zeker het gevoel vandaag niet meer te hoeven sporten.

Intussen regent het buiten zachtjes en Cosmo heeft wel weer eens een goede wandeling verdiend.  Dat schiet er met de vele rondleidingen wel bij in, al heeft Rick hem eergisteren mee op stap genomen.  Natuurlijk begint het zodra we de straat uit zijn keihard te regenen!

 
De weg staat meteen blank

Binnen de kortste keren zijn we beiden doorweekt.  Cosmo ziet eruit als een verzopen rat en wat is hij dun (niet te, hoor) zonder die dikke vacht!  Ik heb mijn sportkleding nog aan en het kan me niet schelen dat die nat wordt.  Het is ook niet koud, dus onder het motto we smelten niet loop ik door.  Cosmo vindt dat ook prima.
 
Natte viooltjes

Thuis gaan de doorweekte kleren de was in en in droge kleding ga ik de rest van mijn lijst afwerken.  Ik haal snel een tonijnsalade bagel bij Manhattan Bagel, die ik in de auto opeet.  Daarna vertrek ik naar mijn verste bestemming, Sterling, om onze horrendeur op te halen.

Dat is een half uurtje rijden volgens mijn GPS.  Dat wordt iets langer, want ik heb een zes jaar oude kaart en in Sterling is van alles veranderd.  Na enig zoeken en veel frustraties vind ik het bedrijf gelukkig terug.  Ik ben blij met Rick meegegaan te zijn toen hij de deur wegbracht, anders had ik het echt niet weer gevonden!

Met de deur achterin de van rijdt ik niet veel later naar Tysons Corner.  Daar zou ik eigenlijk best lekker willen gaan winkelen op een druilerige dag als vandaag, maar daar heb ik geen tijd voor.  Ik loop linea recta naar Pandora om een van Katja's graduation cadeautjes te kopen, de bedel met een graduation cap.

Terug in Vienna rijd ik naar het Community Center om mijn burgerplicht te doen, namelijk stemmen voor het Town Council (stadsbestuur).  Een kennis van ons zit daar al jaren in en staat weer op het stembiljet om herkozen te worden.  Ik stem op haar en de andere jongere kandidaat. 

Tot een jaar of vijf geleden bestond het stadsbestuur enkel uit mensen boven de 65.  Nu met wat jongere bestuursleden zijn er ook allerlei leuke nieuwe restaurants e.d. in de stad gekomen.  Ik hoop dat Laurie herkozen zal worden, maar het lijkt me niet anders te kunnen met iedereen die ik ken voor haar stemmend.

Volgende op mijn lijst zijn wat boodschappen en graduation kaarten bij Rite Aid.  Ik vind een paar leuke kaarten en ik begin te geloven dat ik mijn lijst zowaar af ga werken vandaag.  Ook bij het postkantoor waar ik nog wat postzegels nodig heb gaat alles vlot. 

Mijn laatste stop in Vienna is Whole Foods.  Hier wil ik ingredienten voor het avondeten halen, maar Saskia's grappige toevoeging op mijn lijst speelt ook nog door mijn hoofd.  Zij heeft de afgelopen paar weken hard gewerkt op school en ik besluit ook dat regeltje van mijn lijst te kunnen schrappen. 

Saskia is dol op wierook en Whole Foods heeft daar allerlei keuze in.  Helemaal perfect wordt het als ik een wierookhoudertje met olifantjes zie.  Allemaal goed geprijsd voor een aardigheidje als reactie op haar grapje. Mijn verrassing werkt goed want Saskia had het helemaal niet verwacht natuurlijk en is er heel blij mee.

Alles lijkt vandaag als een puzzel in elkaar te vallen.  Keurig op tijd voor mijn nagelafspraak kom ik bij Pro Nails aan.  "T" wacht me al op.  Voor mijn teennagels neem ik een donkerblauwe kleur dit keer.

Er zijn nu ook veel meer gelkleuren en ik besluit eens iets anders dan anders te doen en kies een mintgroen voor mijn vingernagels.  Na afloop ben ik er erg blij mee.  Lekker zomers, al doet het weer daar nog niet aan mee.

Na ook de restaurants voor de graduation volgende week gereserveerd te hebben, is mijn lijst afgewerkt.  Net als ik ben gaan zitten om nog wat emails af te werken, hoor ik allemaal politiesirenes door de straat achter ons huis komen. 

Dat is heel ongewoon, meestal is het brandweer of ambulance, maar onze straat loopt ook vrijwel direct naar de snelweg, I-66, dus ik denk dat daar wat aan de hand moet zijn.  Verder denk ik er niet over na tot Rick thuiskomt en uitroept dat het aan het einde van de straat achter ons huis, zo'n 500 meter hiervandaan, zwart staat van de politieauto's, SWAT teams en honden.  Alles blijkt afgezet.

Daar moeten we natuurlijk het onze van weten, hoewel ik Rick er wel van moet overtuigen mee te gaan, want voor hem was het duidelijk dat er iets serieus aan de hand was.   Dat maakt mij natuurlijk juist nog nieuwsgieriger.  In de haast neem ik alleen mijn telefoon mee om foto's mee te nemen.

Zodra we ons pleintje uitlopen zien we aan het einde van de straat de blauwe zwaailichten.  We lopen erheen en hebben de actie kennelijk net gemist.  We zien drie verschillende politiewagens, van Virginia, Fairfax County en Vienna.  Het zou zo een film of een CSI episode of zo kunnen zijn!

Een vriendelijke politieagent vertelt ons dat het een langdurige jacht op een gestolen auto was, die van de I-66 onze buurt in racede.  De straat achter ons eindigt in een T en de dief verloor daar de controle over het stuur.  Hij vluchtte een van de tuinen in (van een meisje dat Saskia kent) en verschool zich daar.  Het duurde ongeveer een uur voor een politiehond hem vond.
 
Dit verwacht je niet in onze buurt
 
 
De gestolen auto

Tegen de tijd dat wij komen kijken is de man al afgevoerd, maar de straten zijn nog afgezet en de SWAT agenten hebben een vergadering op de stoep.  Er staan een tiental politieauto's, heel indrukwekkend.  Dat zoiets in onze rustige buurt gebeurt, daar zijn we toch wel even van onder de indruk.  Dit artikel op de Vienna Patch website heeft ook o.a. mijn foto's gebruikt.

Het is al veel later dan we gewoonlijk eten, dus ik maak gauw de mini krieltjes (volgens mij zijn deze nog kleiner dan de Nederlandse krieltjes) klaar voor de oven.  Rick bereidt de spinazie en we hebben zalm voor mij en kip voor hem.  Het is, zoals altijd, weer een super lekkere maaltijd.

Na deze drukke dag plant ik mezelf in mijn stoel om tv te kijken.  Hopelijk is het morgen droger, want op een heel natte rondleiding zit ik niet te wachten!

6 reacties:

Anoniem zei

Wanneer je keurig een to-do lijstje maakt en vervolgens iedere taak kunt schrappen ben je tevreden over jezelf en als er dan nog een taak zou overblijven komt er morgen nog een dag.
Jouw handen zijn al lekker zomers met de mintgroene
vingernagels.
Wat een politievertoon in jullie rustige buurt en met succes want de autodief is uiteindelijk toch gevonden, maar goed ook voor de eigenaars van de auto.
Petra, op jouw blog van zat. 27 april 2013 publiceer je de foto's van jouw 1ste dag in San Antonio en schrijf je dat de 2de dag volgt over een paar dagen.
Heb ik die 2de dag gemist of ben jij ze vergeten te publiceren door jouw drukke bezigheden .
Groetjes van Hilde uit B.

Anoniem zei

Makkelijk hè, zo'n lijstje. Dan weet je tenminste zeker dat je alles hebt gedaan (of wat je nog moet doen).
Leuke frisse kleur je nagels.
Wat een opschudding in jullie buurt. Gelukkig zijn er geen gewonden gevallen.
Wat zal Saskia verrast zijn met haar kadootje. Leuke bedel voor Katja heb je gekocht.
Groetjes Anja L.

Nina zei

Wat een enge foto in de krant van hoe die gast wordt opgepakt!
Goed dat je je lijstje hebt weggewerkt. Grappig dat Flapjack wegspringt als je lacht, het is natuurlijk eigenlijk ook wel een raar iets, lachen...en komt heel plotseling. Goed idee, krieltjes eten...!

naomi zei

Wat een superdag met je to do list en afgerond allemaal. Wanneer is Katja haar grote dag?

Hoe doe jij dat ruim een uur sporten ben maandag 20 min fietsen en e20 min loopband en vandaag eerst hele dag gewerkt en daarna meteen door naar sportschool waar ik 40 minuten heb snel gewandeld op loopband en 4x 2 minuten hard gelopen. Nu heb ik geen benen meer over maar het voelt wel lekker. Nu vol houden en steeds uitbreiden.

Ga me bed zo opzoeken en hopen dat ik er morgen uit bed kom om weer te werken.

Liefs Naomi

jolanda zei

Lekker is dat he, als de dag loopt zoals je wilt qua planning. Maar wat een wild-west bij jullie. Hier hebben we op de hoek een gevaarlijke bocht en minstens een keer per jaar het hele spul aan hulpverleners hier staan als er weer een auto tegen de bomen gaat. Helaas kan niet iedereen dat na vertellen.

Ik moest trouwens vandaag nog aan Saskia denken toen ik bij Albert Heijn was; de nieuwe Allerhande staat vol met vega/vegan-recepten. Deze is ook online of via een app te lezen, misschien heeft ze er wat aan.

Hoe is het met Kai en is Katja nu al zeker van graduation of heeft ze nog examens?

Petra zei

@Hilde - Oh jee, ben ik die tweede dag vergeten te plaatsen? Ik zal hem er in het volgende blog bijzetten.

@Anja - Nou, inderdaad, zoveel politie zien we gelukkig anders nooit.

@Nina - Ze zijn na Boston natuurlijk nog banger dat mensen explosieven/wapens bij zich hebben, vandaar de ware "man hunt"

@Naomi - Katja's graduations zijn volgende vrijdag en zaterdag. Ik sport natuurlijk al jaren, je moet het langzaam opbouwen, succes!

@Jolanda - Met Kai gaat het prima, ik moet weer eens met hem skypen want we horen niet veel van hem. Katja krijgt wel de graduation, maar moet een vak deze zomer overdoen, helaas voor haar is ze dus nog niet helemaal klaar ondanks dat ze meedoet aan de ceremonie. Dat schijnt hier vrij normaal te zijn.