Ons pleintje nu:

maandag, september 01, 2014

Elf jaar blog schrijven!

Elf jaar geleden viel Labor Day net als vandaag op 1 september.  Het was ook de dag dat ik besloot een weblog te beginnen en voila, opeens zijn we vandaag weer op Labor Day beland en ook op de elfde verjaardag van dit blog!  Ik schrijf nog steeds met veel plezier en het is enorm goed voor mijn Nederlands.

Rick en ik lezen nadat we wakker worden nog wat in bed en laten dan samen Cosmo uit.  Tot mijn verrassing is Rick bereid om met Cosmo bij ons ontbijt op het terrasje van Le Pain Quotidien te gaan eten.  Dat hebben we nog niet eerder gedaan. 

Gauw zend ik een sms-je naar Kai en Saskia, die nog op een oor lagen, en tot mijn verbazing komt Kai een paar minuten later bij ons zitten.  Saskia was doodmoe, gisteravond viel ze heel vroeg in slaap en Kai zegt dat ze nog steeds in diepe rust ligt (later vraagt Saskia of ze gordijnen mag voor haar kamer, want door het licht daar wordt ze heel vroeg wakker).

Intussen sms ik met Katja, die voedselvergiftiging heeft opgelopen van kip, die ze gisteravond at.  Midden in de nacht werd ze heel ziek en kwam het er aan beide kanten uit, maar nu, vijf uur later, begint ze zich weer beter te voelen.  Ik druk haar op het hart die kip absoluut weg te gooien. Dan zou ik toch zo graag dichterbij willen zijn!

We zitten in de volle zon en gelukkig komt er snel een medewerker naar buiten om de luifel neer te halen.  Dan wordt het een stuk aangenamer, want het belooft weer een hete dag te worden.  We genieten van ons eten.  Ik heb het gerookte zalm ontbijt met een zachtgekookt eitje en hun superlekkere koffie.  Ook Kai en Rick vinden hun eten een welkome afwisseling van het hotel ontbijt.


Na het eten treffen we Saskia wakker aan en bespreken de plannen voor deze Labor Day.  Saskia gaat Flapjack zien en met haar vriendinnen in onze cul de sac bowlen.  Ook wil ze later vanmiddag groente en fruit halen bij Whole Foods.  Volgens haar heeft de Kroger in Richmond geen lekker eten.  Ik denk dat het een kwestie van wennen en weg vinden is.

Rick neemt Cosmo mee naar het huis en gaat daar wat bedrading in Kai's kamer restaureren.  Kai gaat weer aan zijn vertaalwerk en ik vertrek naar de sportruimte van het hotel.  Daar stel ik de elliptical in voor een uur afwisselend achteruit en vooruit "trappen".  Dan bel ik mijn broer in Canada eindelijk eens terug en wij kletsen gezellig bij.

Als ik klaar ben met sporten douche ik en doe mijn bikini aan.  Ik rijd naar ons huis waar ik met Rick het werk van de schilders nog eens extra bekijk.  Wij zijn niet onder de indruk van hun netheid, helaas en vinden oneven randen tussen kleuren, druppels op de tegels en meer.  Overal doen we blauwe tape op om ons te herinneren waar het was.

Voor de lunch willen we iets lichts en gaan dat bij Plaka Grill halen.  Het is er druk dus we moeten even wachten op ons eten.  Dat nemen we mee naar huis en eten op het deck.  Wat mis ik dit toch!  De avgolemono soep is zoals altijd heerlijk.
 
Snickers kijkt of Rick nog wat lekkers achter heeft gelaten

Rick heeft nog van alles te doen in het huis, maar ik waarschuw hem dat er onweersbuien worden voorspeld.  Als hij nog naar het zwembad wil voor het dichtgaat zal hij dat snel moeten doen, vrees ik.  Ik vertrek wel naar het zwembad, maar zie daar een rij buiten staan.

Het blijkt dat er zoveel mensen zijn op deze laatste zwembaddag dat de capaciteit van het bad is bereikt.  Toevallig komt Mary Ellen ook net aanlopen.  Zin om in de hete zon te wachten tot wij ook binnen kunnen hebben we niet.

Mary Ellen vraagt of ik zin heb bij haar thuis te wachten tot we wel binnen mogen.  Helemaal goed.  In de comfortabele airconditioning praten we gezellig over van alles en nog wat.  Een half uurtje later bel ik het zwembad en is er weer een beetje plaats.

Mary Ellen heeft toch geen zin meer, dus ik ga alleen.  Ik moet en zal nog een duik in dat zwembad nemen dit jaar.  Ik ga dan ook meteen in het water, al staat het hutje mudje vol, heel ongewoon.  Gelukkig fluiten de lifeguards een paar minuten later dat alle zwemmers onder de vijftien het bad uit moeten, zoals ieder uur om kwart voor.
Het is bijna net zo druk vandaag als vroeger in het Leusder buitenbad

Van Rick is er nog geen teken, al heb ik hem ge-smst dat ik eindelijk binnen ben en een stoel voor hem heb.   Ik blijf tot de kinderen het bad weer in mogen genieten van het koele water.  Dan ga ik met Niall praten en opeens horen we de lifeguards weer affluiten.

Er is donder gehoord (al hoorden wij die niet, maar even later volgt er nog een klap) en dat betekent dat het zwembad gesloten wordt tot er drie kwartier geen donder gehoord is.  Rick sms-t net dat hij onderweg is dus ik bel gauw om te zeggen dat dat te laat is.  Ik ben blij mijn kwartiertje tenminste gehad te hebben.

Thuis lees ik nog een tijdje op het deck, want ondanks de vervaarlijke donder blijft het voorlopig nog droog.  We wachten tot Saskia terugkomt en gaan dan met zijn drieen naar Whole Foods.  Net voor de regen losbarst komen we daar aan en als we klaar zijn is het weer droog.
Saskia is net een aapje met al die bananen!

Saskia koopt dus allerlei fruit en groentes.  Vooral liggen er heel veel bananen in het karretje.  Zij zal vanavond nog drie vriendinnen terug naar VCU moeten brengen, dus we vragen ons af of er genoeg ruimte in haar auto zal zijn voor al die boodschappen!

Intussen is het dus weer droog en Saskia gaat naar de buren om weer tijd met Flapjack en Patricia, haar vriendin, te besteden.  Rick en ik gaan op het deck zitten lezen en computeren, bijna net alsof we weer thuis wonen.

Maar dat is het nog niet dus tegen half zes rijden we terug naar het hotel.  Daar zetten we Cosmo af en halen Kai op.  Saskia's keuze voor vanavond is Thai's eten.  Busara wordt het restaurant. 

Dit is een ongewone maaltijd voor ons op Labor Day, meestal grillen we iets om het onofficiele einde van de zomer te "vieren".  Voor mij en velen met mij is dat geen viering, maar op het moment is alles gewoon zo anders dat ik zelfs de gewoonlijke emoties van die laatste zomervakantiedag niet voel.  Morgen beginnen de scholen hier en voor het eerst in twintig jaar treft ons dat helemaal niet.

Bij Busara vind ik de wild pork altijd heerlijk, maar vorige keer zater er geen verse peperkorrels bij.  Die vind ik extra lekker dus vraag de serveerster om meer in mijn gerecht.  Zij verstaat echter alleen "corn" en ik krijg een bord vol met mini maiskolfjes.

Dat bedoelde ik niet en ik houd niet zo van die baby corn, zoals ze ze hier noemen.  Ik leg aan de manager uit wat ik bedoelde en krijg dan zo veel verse peperkorrels dat het bijna meer is dan andere ingredienten!  Maar goed, het smaakt allemaal superlekker, dus helemaal goed.

Bij het hotel neemt Saskia afscheid.  Ik moet toegeven dat ik het nu moeilijker vind dan in Richmond.  Het was gewoon weer zo gezellig met haar erbij.  Zij is nu de chauffeuse voor drie van haar vriendinnen om ze 160 kilometer verderop te brengen.  Ik druk haar op het hart me te laten weten als ze veilig zijn aangekomen!

En zo eindigt het "onofficiele" laatste zomerweekend.  Het voelt heel anders dan elf jaar geleden.  Toen gingen alle drie de kinderen weer terug naar school, Kai en Saskia gingen nog naar de basisschool en Katja naar middle school.  We've come a long way...

En nu ben ik wel een beetje benieuwd.  Wie zijn mijn bloglezers(essen) en hoe lang lezen jullie mee?  Zijn er mensen, die van het begin af aan meelezen?  Ik weet wel dat ik al een heel aantal ontzettend leuke contacten heb gelegd door dit blog, iets waar ik elf jaar gelezen zeker niet aan dacht!

33 reacties:

Anoniem zei

Gefeliciteerd met het 11e jaar van blog schrijven. Ik lees al 4 jaar met blijdschap je blogs, en ik hoop je een keer in Ottawa te ontmoeten.
Groetjes, Ida

Ymkje zei

Dat is al een hele tijd, elf jaar, knap dat je het volhoudt. Ik lees zeker niet vanaf het begin al mee, misschien zo'n vijf jaar pas, en heb ook nooit de tijd gevonden om alles terug te lezen. Je schrijft leuk, ik blijf je zeker volgen, succes!

mexigirl zei

Lees al heel wat jaartjes mee, zou niet weten hoe lang.
Maar gefeliciteerd en op naar de volgende 11 jaar.

Hester

Anoniem zei

Gefeliciteerd met je 11-jarige blog. Ik lees al vele jaren met veel genoegen jouw blog en volg jou en jouw familie via je blog. Na mijn ontbijt lees ik jouw blog eerst en begin dan aan mijn aktiviteiten.
Bedankt voor het schrijven en je leven en ook van je familie te willen delen met jouw bloglezers.
Groeten van Hilde uit B. en doe zo voort.

Anoniem zei

Hoi, ik lees denk ik een jaar of vijf mee, geen idee wanneer precies. Ik heb je blog gevonden doordat ik vakantieverhalen over Aruba zocht.. We gaan al 9 jaar ieder jaar minstens 1x naar Aruba en vaak 2x naar Amerika, dus voor mij is je blog superinteressant, vooral al je reizen. Maar ook leef ik mee met al het wel en wee van jou en je gezin. Ik maak we wel eens zorgen om Saskia met haar gezondheid en haar eten, (was fijn haar even op de foto te zien, en te lezen dat het goed gaat), en de andere kinderen met hun beslommering. Rick vind ik echt een enorm vriendelijke uitstraling hebben, zo aardig. Ik hoop dat je nog lang zult schrijven, want zou het echt missen. Thanks!

Anoniem zei

11 Jaar geleden waren wij druk met de verhuizing van Nederland naar McLean. Een heel avontuur zonder de kinderen 4 jaar Amerika. Maar we hebben enorm genoten van de natuur en het weer! Sinds een jaar lees ik je blog en zo zit ik elke dag weer een beetje in de US. Dank voor je blog! Greet

Anoniem zei

Ha Petra, ik lees je blog denk ik al 10 jaar. In 2004 zijn wij met de kinderen op vakantie geweest in Californie en omgeving. Ik heb toen via het Alles Amerikaa forum jouw blog gevonden en ben dat blijven volgens. In 2007 heb ik er ook een hoop aan gehad toen we voor 2 jaar naar Amerika verhuisde. Groetjes Jolanda

Anoniem zei

Al 11 jaar een af en toe blog lezer. In het begin dagelijks, toen een periode wat minder, en sinds facebook weer wat regelmatiger :)
Groetjes Marja (Marenko)

Becs zei

Wat een lange tijd al weer!! Ik denk dat ik zo een 8 a 9 jaar mee lees en ben via het forum op je blog terecht gekomen.

Jeanny zei

Gefeliciteerd!! 11 jaar. Wat goed van je! Ik denk, dat ik je blog sinds 2005 lees, via het AA forum. Ons eerste vakantie in Amerika was Florida.
Jammer, dat het zwembad weer dicht is en dat de zomer(vakantie) voorbij is. Gelukkig is het nog niet Oktober en gaan we nog genieten van September met een mooie na-zomer.
Groetjes uit Oisterwijk!!

Familie Langens zei

Nou sinds een jaar of 5 denk ik, sinds Michelle bij jullie heeft gelogeerd, kreeg ik de tip van haar ouders en ben ik je gaan volgen. Even een rustmomentje van de dag om het wel en wee van je gezin te lezen. Succes met alles, hopelijk mag je snel weer je eigen huis in! Gefeliciteerd met 11 jaar bloggen. Groetjes, Anne-Marie

jolanda zei

Gefeliciteerd met je blog! Ik denk dat ik zo'n jaar of 6 je blog lees. Het is leuk te lezen over het leven in het land waar ik mijn hart aan verloren heb. En ook al kennen we elkaar niet, toch is je familie vertrouwd en leef ik mee met jullie wel en wee. Laat het jullie het komend jaar weer goed gaan en dat ik je op 1 september 2015 kan feliciteren met 12 jaar bloggen.

Gerda Heek zei

11 Jaar is een lange tijd, maar ik lees je nog elke dag! Jij hoort bij mijn ochtend-ritueel. En daarnaast spelen we ook al heel lang wordfeud samen. Schrijf lekker door want wat moet ik anders doen als ik weer eens heel vroeg wakker wordt? Groetjes uit Harderwijk.

Marie zei

Hallo Petra, ik ben een aantal jaren geleden begonnen met het meelezen en meeleven ;) Ik ben toen op je blog beland via Hilde, die in die tijd in the USA woonde en nu, sinds een aantal jaren, vlak bij mij in de buurt in Zwitserland. Wat een kleine wereld he? Gefeliciteerd met de 11-jarige mijlpaal! Lieve groet uit een zonnig en warm Zug (de zomer is uiteindelijk toch gekomen, beter laat dan nooit zullen we maar zeggen ;)

Nancy zei

Hoi Petra,

Ik lees ook al vele jaren jouw blow. En inmiddels zijn we ook Facebook vrienden ;-). Ik geniet altijd enorm van jullie belevenissen!

Gefeliciteerd met je 11 jarig blogjubileum!

Groetjes,
Nancy

Jurgen de Bruin zei

Gefeliciteerd met je blog! Ik lees al een aantal jaren mee en sinds afgelopen zomer weet jij ook wie ik ben. :P Blijf schrijven!!

Anoniem zei

Gefeliciteerd Petra met deze mijlpaal! Ik geniet altijd enorm van je goed (en taalloos) geschreven verhalen en prachtige foto's (vooral die van het eten waarbij het water mij in de mond loopt :-))

Ik lees volgens mij al een jaartje of 10 mee dus bijna vanaf het begin....

Ik hoop dan ook dat je nog jaren blijft schrijven....

Groetjes,
Evelyn

ann zei

Gelukkige blog-verjaardag !
Ik lees nu een jaar of 3 mee, sinds mijn tweede rugoperatie...

Anoniem zei

Proficiat, 11 jaar bijna dagelijks een verhaal, dat is niet niks!
Ik denk dat ik je nu al zo'n 9 jaar lees, (ook niet niks ;-) maar ik blijf het interessant vinden om over Amerika en je leven daar te lezen.
Hoop dat je snel weer vanuit je eigen huis kunt schrijven!
Lian


Anoniem zei

Ook ik lees nog steeds mee! Ik ben via Margreet op je blog terecht gekomen en lees het bijna dagelijks. Washington stond altijd nog hoog op mijn lijstje en binnenkort is het dan zover. Over een paar weekjes ontmoeten we elkaar in het echt, ik heb er zin in en ben ontzettend benieuwd naar de stad! Groetjes, Linda

Anoniem zei

Ik vind het zo knap dat je dit blog al elf jaar schrijft. En het is altijd leuk om te lezen. Gefeliciteerd!
Heeft Saskia alles in de auto gekregen?
Wat jammer dat het zwembad zo vroeg dicht gaat, is er dan geen personeel meer beschikbaar. Het weer is toch nog heerlijk bij jullie.
Groetjes Anja L.

Anoniem zei

Geweldig hoe lang je dit al volhoud, met veel plezier volg ik jullie belevenissen al moet ik soms een paar dagen terug lezen, soms kom ik er niet iedere dag aan toe. Ik heb sinds een half jaar een partime baan erbij. Ik lees sinds 2008/2009. Hoop dat je het nog lang volhoud.

Groetjes Wilma Loeffen

Tineke zei

Ik lees 3 jaar mee, zolang werkt mijn dochter in Washington. Ik vind het heel leuk om via jouw blog een beeld van de amerikaanse cultuur en samenleving te krijgen. Mogelijk zien we elkaar in oktober.
Fijn dat je weer even op de deck kan zitten en van je tuin kon genieten.

Sandrah zei

Wow! Wat een mijlpaal! Ik lees, denk ik, sinds 2007 mee en ben op je blog gekomen via het forum. Ik heb een tijdje meerdere blogs gevolgd, maar ben bij jou blijven hangen. Vooral jouw leuke manier van schrijven, doet me iedere keer weer terug komen.

Ga vooral door! :-)

Sandra

Anja zei

Gefeliciteerd, 11 jaar is een hele tijd. Ik lees sinds 2006 met veel plezier je blog. Wie had toen kunnen denken dat ik zo dicht bij je in de buurt zou komen wonen.

Saskia zei

Gefeliciteerd met je 11 jaar blog schrijven! Ik lees al heel veel jaren met plezier mee. Soms een periode wat minder, maar nu al weer lange tijd dagelijks. Hoe ik op jouw blog terecht ben gekomen, weet ik niet meer. Ik denk eigenlijk via mijn broer (Roland). Ik hoop je nog lang te kunnen volgen!

Groet,
Saskia

Sally zei

11 jaar alweer, waar bijft de tijd? Ik lees je blog al jaren, net nadat ik zelf naar het buitenland verhuisde en ook met bloggen begon, 9 of 10 jaar ofzo? Maar zo trouw als jij schrijft hou ik het niet vol ;-)

Anoniem zei

Jeetje 11 jaar, een hele prestatie vind ik. Hopelijk schrijf je nog heel lang. Ik lees nu denk ik 4-5 jaar, ik ben, denk ik, via de AA op jouw blog gekomen. Ik probeer elke dag te lezen, maar dat lukt niet altijd en dan moet ik even een paar posts terug. Maar ik lees wel altijd alles 😁 Nou, hopelijk vlot het werk in jullie huis en kunnen jullie snel terug thuis wonen met alle diertjes. Veel groetjes, Tine.

Petra zei

@Ida - Dat lijkt me ook erg leuk! We moeten weer eens een rit naar Ottawa plannen

@Ymkje - Dank je voor het compliment!

@Hester - Dank je!

@Hilde - Leuk dat ik (o.a. neem ik aan) jouw ochtendleesvoer ben

@Anoniem - Wat grappig dat jullie je hart ook zo aan Aruba hebben verloren. Ik heb dezelfde zorgen om Saskia, maar ze zag er gezond uit.

@Greet - Nog steeds grappig te bedenken hoe dicht bij elkaar we woonden.

@Jolanda - Fijn dat mijn schrijfsels behulpzaam waren.

@Marja - Leuk en nu hebben we elkaar ook in het echt ontmoet

@Becs - Zo vinden kennelijk veel mensen mijn blog

@Jeanny - Ja, het is nu nog echt zomers, de zwembaden zouden nog best tenminste na school open kunnen

@Anne-Marie - Hoe gaat het met de familie Stapel? Ik ben het contact een beetje verloren

@Jolanda - Dat hoop ik ook!

@Gerda - Ik blijf je nog wel even vermaken, hoor ;)

@Marie - Wat grappig dat jij en Hilde dicht bij elkaar wonen

@Nancy - Dank je!

@Jurgen - Inderdaad, was leuk jullie te ontmoeten!

@Evelyn - Ha ha soms vraag ik me af of ik te veel voedsel foto's neem

@Ann - Dank je!

@Lian - Dat hoop ik ook van harte!

@Linda - En ik zie ernaar uit hem aan jullie te laten zien!

@Anja - Ja, Saskia heeft alles erin gekregen. Ik vind het ook heel jammer dat de zwembaden na Labor Day sluiten

@Wilma - Gefeliciteerd met je baan!

@Tineke - Ik hoop dat het in oktober gaat lukken

@Sandra - Dank voor het compliment!

@Anja - Inderdaad, heel bijzonder!

@Saskia - Leuk! Doe je Roland de groeten?

@Sally - Toch vind ik jouw blogs ook altijd erg leuk en ik ben heel benieuwd hoe het is om weer in Nederland te wonen.

@Tine - Ik hoop het ook, ik wou dat we een datum hadden om naar af te tellen.

Anoniem zei

Hai Petra, gefeliciteerd met je mijlpaal! Ik lees je blog iedere ochtend. Is al jaren een vast item geworden. Ik lees denk ik al best heel wat jaren mee, misschien al een kleine 10 jaar. En het verveelt nooi! Ga vooral door! En nogmaals succes met de ellende met je huis. Hopelijk zit het de komende weken allemaal mee.
Groeten, Annemieke

Anoniem zei

Gefeliciteerd met de verjaardag van je blog.

Ik lees nu al een jaar of 6-7 mee. Als het niet langer is.
Je blog is het eerste wat ik lees als ik op mijn werk kom. ;-)

Ook zijn we inmiddels fb-vrienden. En je post daarop volg ik ook met veel plezier.

Groetjes
Karin

Anoniem zei

Lees nu pas je jubileum blog...van harte gefeliciteerd hiermee. Ik denk dat ik al zo'n 8 jaar met veel plezier meelees, misschien zelfs langer. Gevonden heb ik je door het allesamerika forum denk ik. Wij bezoeken de USA minimaal 1x per jaar voor vakantie, meestal bivakkeren we dan in Florida. Nog steeds heb ik een licht gevoel van spijt dat we in onze jongere jaren niet serieuzer hebben meegedaan aan de green card lottery.
Het lezen van jouw blog geeft me zo toch net wat meer dagelijks-usa-leven mee :-)

Karin (uit Den Haag)

Petra zei

@Annemieke - Leuk dat je een reactie achterliet en al zo lang meeleest!

@Karin - Tot ziens ook op FB :)

@Karin - Blij dat ik je een beetje USA gevoel geef