Ons pleintje nu:

donderdag, februari 02, 2017

Groundhog Day

De honden zijn vannacht heel braaf geweest en pas om kwart over acht hoor ik ze wakker worden.  Helemaal goed!  Ik laat ze in de achtertuin en kleed me dan snel in mijn sportkleding.

Intussen zie ik dat Punxsutawney Phil in Pennsylvania zijn schaduw heeft gezien en nog zes weken winter voorspelde.  Het is 2/2 en Groundhog Day. Zo'n grappige traditie is dit, het goede nieuws is dat de winter voor de helft voorbij is en tot nu toe hier althans niet bepaald koud.

Als ik weer beneden kom wil Orion alweer naar binnen, maar Cosmo blijft buiten.  Ik zet koffie en maak mijn beschuitjes met kaas en tomaat.  Orion kijkt ieder hapje uit mijn mond, maar komt niet dichterbij want hij ziet de waterspuit naast mij.  Langzaam merk ik dat hij weer beter gaat luisteren.

Steeds meer komt zijn karaktertje naar buiten en hij is een pistooltje met een lief hart. Arme Cosmo is eigenlijk veel te meegaand voor Orion en ik moet regelmatig ingrijpen als hij Cosmo maar niet met rust laat. Hij wil gewoon spelen, maar Cosmo is er meestal niet van gediend.

Gelukkig komt Mia van de achterburen naar buiten en kan Orion lekker met haar wedstrijdje langs het hek rennen.  Buiten adem komen de honden weer binnen en met hun bevroren gevulde Kong zijn ze weer even bezig.  Orion vindt zijn bench gelukkig helemaal niet erg op die manier.

Bij Anytime Fitness doe ik twintig minuten cardio al "kletsend" met de meisjes op Facebook. Saskia heeft heel goed nieuws.  Ze heeft de Dean's List gehaald voor vorig semester.  Dat halen alleen studenten, die boven een bepaald percentage hebben gescoord. Terugkijkend naar de afgelopen paar moeilijke jaren is dit een enorme prestatie voor haar.

Katja vindt dit semester moeilijker dan het vorige tot nu toe.  Ze heeft wel heel interessante psychiatrische kliniek praktijkuren waar ze ons over vertelt. Wat kan het brein toch een gecompliceerd iets zijn.  Mentale ziektes krijgen veel te weinig aandacht terwijl ze meer invloed op iemands leven kunnen hebben dan andere ziektes.

Sharon komt me halen en met het Simply Fit board doen we weer allerlei gewichtenoefeningen. Het halve uur gaat snel.  Dan doe ik nog cardio tot ik mijn stappen bijeen heb en zeg de sportschool dan weer gedag.

Onderweg speel ik wat Pokemon Go en haal eindelijk level 26.  Thuis neem ik de honden weer naar buiten en Orion vindt een gigantische tak die hij met zich ronddraagt.  We doen een "volg" spelletje en als de honden gaan liggen neem ik ze terug naar binnen.

Daar gaan we door onze gehoorzaamheidsroutine.  De honden weten nooit welk bevel ik ga geven en ik merk aan beiden dat ze het leuk vinden.  Minder leuk vindt vooral Orion de voordeurtraining maar ook daar wordt hij steeds beter in.  Nu nog zien hoe hij is als er ook daadwerkelijk mensen zijn.

Aangezien Orion het leuk vindt op onze hot tub te springen (en er weer vanaf), iets wat we niet willen aanmoedigen overigens, bedacht ik dat hij het misschien leuk zal vinden obstakels te doen. Ik bedenk me dat we nog een IKEA "tunnel" van vroeger voor de kinderen hebben.

Die haal ik naar boven en Orion vindt het meteen prachtig.  Cosmo wil er niet in wat ik ook probeer. Het blijkt later dat Orion al vanaf baby af aan zo'n ding had.  Geen wonder dat hij weet wat het is.
Voor de lunch ga ik weer naar District Dumplings en bestel daar de soep dumplings.  Mijn hemel, wat zijn die lekker!  Ik ben zo dol op dumplings en super blij nu zo'n restaurant dichtbij te hebben!

Bij de vlakbij gelegen Mint Lounge maakt Thu mijn nagels weer keurig. Ik kies dit keer een kleur die me aan de zee doet denken, want de komende weken bezoek ik drie plaatsen aan zee. Het is wel koud met teenslippers aan om mijn teennagels goed te laten drogen.  Ik ga dus toch maar niet naar Target, het is toch niet urgent.
Toch trotseer ik de kou in de achtertuin want Orion gaat gewoon niet naar beneden als ik niet meekom.  Ergens heel schattig, want hij blijft ook gehoorzaam boven aan de trap wachten tot ik beneden ben.  Alles om vrouwtje maar mee te krijgen, net een kind.

Gelukkig komt Mia ook weer naar buiten. Volgens mij vinden haar eigenaren het ook wel handig dat ze zo haar beweging krijgt met Orion.  Ik vind het in ieder geval een enorme uitkomst!
En dan hebben de heren honger

Vanavond heb ik weer met een paar vriendinnen afgesproken voor het avondeten. Chris komt me ophalen en Tara ontmoet ons bij Turmeric, het Indiase restaurant in Vienna. Het wordt weer erg gezellig en ik bestel eens een ander gerecht.

Het heet chilli chicken en is pittige kip in tomatensaus met paprika en ui. Ik bestel er het uienbrood, kulcha, bij.  Chris neemt een ander pittig kipgerecht dat mij ook erg lekker lijkt en Tara heeft kip tikka massala. Het smaakt ons allemaal prima.
Het gesprek vloeit ook vlot.  Chris is recentelijk in Cuba geweest en dat is voor ons Amerikanen natuurlijk helemaal exotisch.  Ik vind het zeer interessant te horen hoe ze het ervaren heeft. Tara's zoon fietst professioneel in Belgie maar is nu een tijdje thuis tot het volgende seizoen.

Het is zo grappig dat iedereen mij altijd bedankt voor het organiseren van de etentjes of happy hours.  Net of het niet bij hen opkomt, maar als iemand anders het doet is er veel enthousiasme.  Ik vind het wel heel leuk dat we in zo'n buurt waar "iedereen" iedereen kent wonen (natuurlijk lang niet, maar toch, meer Europees dan elders in de VS).

Chris geeft me een lift terug naar huis waar Orion ondanks alles nog vol energie zit.  Hopelijk betekent dat dat hij vannacht weer lekker lang zal slapen.  Op het moment is het telkens Cosmo die als eerste wakker wordt.

Als ik Snickers naar "bed" breng heeft die geen interesse in zijn eten.  Dat is heel ongewoon en maakt me zeker bezorgd.  Gisteravond was het net zo, maar vanochtend was het eten op.  Hopelijk is dat morgenochtend weer het geval.  Snickers is bijna zestien, maar lijkt nog zo vief.  Ik hoop van harte dat er niets aan de hand is!

PS: Periodieke check of mensen dit blog nog leuk vinden om te volgen.  Wie leest mee en waar om je vandaan?

33 reacties:

Pascale zei

Zeker vind ik het nog steeds leuk je blog te volgen! Goed zeg, van Saskia, die Dean's List!

Wat je schreef over het organiseren van uitjes, ik weet precies wat je bedoelt. Ik begrijp niet dat anderen nooit eens het initiatief nemen, als ze er zo duidelijk van genieten. En daarbij komt dan vaak ook nog dat niemand een beslissing wil nemen waar we dan gaan eten bijvoorbeeld, zelfs als ik dan (net als bij kleine kinderen) maar 2 keuzes geef "we kunnen bij dit restaurant of dat restaurant, waar heb je meer zin in?" - "oh, maakt mij niet uit hoor, is allemaal goed." Maar goed, ik heb me er inmiddels bij neergelegd, als ik mensen wil zien, moet ik het zelf regelen. En als het dan lukt, is het toch altijd weer gezellig.

Anoniem zei

Veel plezier met je leuke uitstapjes weer! Verheug me op de verhalen en fotos...
Groetjes uit je "home town" Amersfoort!
Evelyn

Sandra zei

Hebben Orion en Mia nooit een play date buiten de tuin? Omdat ze zo leuk met elkaar spelen? Super dat het met saskia en katja zo goed gaat!

Anoniem zei

Ja, nog steeds leuk om te lezen ;-)
Groetjes, Lian uit Breda.

Corry zei

Ik lees ook nog steeds mee hoor!!! Altijd het begin van mijn dag.

Anoniem zei

Een tip voor de tunnel: al s je hem wat inkort durft Cosmo er misschien ook door en dan kan je gaan uitbreiden. Opgegevouwen is de tunnel een leuk zoekspelletje. In de plooien kan je kleine snoepjes verstoppen. Dag, Cornée

Anoniem zei

Ik lees ook nog steeds mee. Ik vind je verhalen al jaren leuk om te lezen. Groetjes Julia uit Amsterdam

Nancy zei

Goedemorgen vanuit Rotterdam! Nog steeds lees ik iedere ochtend jouw blog met veel plezier!

Anja zei

Iedere ochtend lees ik je blog. Zo leuk om over die voor mij zo bekende omgeving te lezen!
Ik hoop dit voorjaar even jullie kant uit te komen.

Anoniem zei

Vind je blog altijd super om te lezen iedere morgen om 6 uur tijdens mijn ontbijt wat ook vaak beschuitjes met kaas en tomaat is :-) lees ik je blog zo gezellig, dus wat mij betreft lekker doorgaan :-) grtjes Toos, Rotterdam,Nederland.

Petr@ zei

Wat fijn dat het zo goed gaat met Saskia op school!! Katja's opleiding klinkt heel interessant. Zeker waar dat mentale ziektes te weinig aandacht krijgen maar van grote invloed zijn op een leven. Er rust nog teveel een taboe op helaas.

MarijkeO zei

Heerlijk leesvoer bij het ontbijt jouw blog. Mooi om te lezen over een leven aan de andere kant van de oceaan. Groet en veel plezier in Seattle, MarijkeO uit Kraggenburg

Marieke zei

Het is zeker nog steeds leuk om je belevenissen te volgen. Het komt er alleen vaak niet van om te reageren.

Groetjes,

Marieke

Anoniem zei

Ik kijk er ook iedere ochtend naar uit om je blog te lezen. Leuk om te "horen" hoe het dagelijkse leven in Amerika gaat. Ik geniet van je verhalen over Orion en Cosmo. Die foto's van die koppies vaak. En hopelijk is er met Snickers niets aan de hand. Sommige mensen zeggen: het is maar een dier, maar ik weet wel beter (en jij ook :))

Groetjes uit Sprang-Capelle (vlakbij de Efteling)van Carla

An zei

Je bent het eerste wat ik lees, elke ochtend bij het ontbijt. Omdat je leuk schrijft en omdat je zo goed als elke dag schrijft, omdat je verhalen soms herkenbaar zijn, mijn dochters zijn 22 en 25. Ik lees vanuit België. Ik vroeg me dus vandaag af wie die wielrenner zou zijn, de zoon van Tara. Ik probeer de laatste tijd al eens meer te reageren maar als ik niet reageer heb ik toch wel gelezen, hoor ;-)

Saskia zei

Het lezen is een vaste ochtenroutine geworden ;). Groetjes uit Amersfoort!

marielle zei

Lees zeker nog elke dag. Maar wist je dat je ook gellak op je tenen kunt doen net als op je handen. Dan is het gelijk droog en blijft heel lang zitten op je tenen. Veel plezier de komende weekenden. Grt Mariëlle

Anoniem zei

Ik lees nog steeds dagelijks je belevenissen.. erg leuk. 'S morgens met een kop thee! Blijf het vooral doen!!
Ik reageer niet altijd maar geniet er wel van.

Groetjes Marja (Den Haag)

Anoniem zei

Ik lees al jaren mee, ook iedere dag vaste prik.

Groetjes Silvia (Capelle aan den IJssel, Nederland)

mexigirl zei

Lees bijna nog steeds elke dag.

Snap alleen niet hoe je elke dag in 1 uur aan die 10.000 stappen komt. Ik heb ook een Fitbit surge en sta ook elke dag op de eliptica
Met een snelheid van 130 maar haal bij lange na geen 10.000 stappen in een uur.

Groetjes,

Hester

Marion2 zei

Ik blijf het heerlijk vinden om je blog te lezen. Zo herkenbaar qua gezin, leuk om over het leven in de VS te lezen, de reisblogs. Daarnaast prettig geschreven en mooie foto's.
Ik hoop dat je nog heel lang ermee doorgaat!

Ik ben het helemaal met je eens wat betreft psychische ziekten. Ik zou willen dat er meer aandacht en begrip voor was.



Anoniem zei

Vanuit Huizen in NH, lees ik iedere dag met plezier je weblog, al jaren.
Zo leuk hoe je schrijft.
Fijn weekend.

Martine zei

Ik lees al jaren mee, superleuk!

Sandrah zei

Ook ik lees bijna dagelijks je blog, maar reageer niet altijd. Je hebt een prettige schrijfstijl waardoor het ook prettig lezen is.
En het is natuurlijk leuk om een blik te werpen in het leven aan de overkant van de plas. :)

Sandra (Utrecht)

Charly zei

Ook ik lees mee met je blog. Geniet ervan je hebt een fijne schrijfstijl en het is leuk om zo mee te mogen kijken in het dagelijkse Amerikaanse leven.

Komende zomer komen wij naar Washington, ga je nog een bericht sturen voor een rondleiding.

Charlotte (Limburg)

Nancy zei

Ik lees je blog ook elke dag met veel plezier. Je hebt een prettige schrijfstijl en ik geniet ook van je foto's!
Ik woon in België en vraag me nu net als An af wie die wielrenner zou kunnen zijn :)
Groetjes,
Nancy

Anoniem zei

Hallo,
Ik lees ook al een aantal jaren mee. Probeer ook wat meer te reageren om je zo te laten weten dat ik je blog zeer waardeer. Je kinderen hebben ongeveer de leeftijd van de onze, dus best herkenbaar. Ik kom uit Rotterdam.
Groetjes
Caro

Petra zei

@Pascale - Ha ha inderdaad ben ik ook altijd degene die bepaalt waar we dan gaan eten.

@Evelyn - Dank je!

@Sandra - Wij kennen die mensen niet dus heb dat nog nooit geprobeerd

@Lian - Fijn!

@Corry - Leuk!

@Cornee - Ik vrees dat er dan gaten in gebeten gaan worden, Orion vond het gisteren al leuk erop te knauwen, maar ik houd het in gedachten

@Julia - Groetjes terug!

@Nancy - Groetjes!

@Anja - Oh, ik hoop je dan weer te zien! Mis je!

@Toos - Wat grappig dat we hetzelfde ontbijt eten

@Petra - Ja, en er zijn veel te weinig voorzieningen voor

@Marijke - Groet terug en dank je

@Marieke - Geeft niet, hoor, ik vind het alleen af en toe leuk te zien wie er nog meeleest

@Carla - Inderdaad, nooit "maar" een dier. Gelukkig had Snickers goed gegeten vannacht

@An - Zijn naam is Eric Voigt, hij heeft in zijn klasse het afgelopen jaar een paar wedstrijden gewonnen

@Saskia - Straks als ik in Hawaii zit zal het misschien wel een middagroutine worden met het tijdverschil

@Marielle - Ja, wist ik, maar het kost dan ook weer meer

@Marja - Groetjes terug!

@Silvia - Ook jij groetjes terug!

@Hester - Ik heb tegen de tijd dat ik begin wel al een paar duizend stappen met de honden erop zitten, misschien daarom (ik doe een snelheid van 150-160)

@Marion - Ja, het lijkt juist de andere kant op te gaan hier :(

@Anoniem uit Huizen - Groetjes!

@Martine - Dank je!

@Sandra - Dank voor het compliment!

@Charlotte - Wat leuk, er is dus een kans dat ik je in het echt ga ontmoeten!

@Nancy - Zijn naam is Eric Voigt, nog een jongere, maar hij schijnt het goed te doen

@Caro - Leuk dat je een berichtje achterliet!

Anoniem zei

Bij mijn ontbijt jouw blog : mijn dagelijks ritueel bij het begin van de dag ! Bedankt !

Anoniem zei

Ik lees ook elke dag je blog en vind het interessant om te lezen hoe het in Amerika gaat!
Wij zijn in 2009 1 maand aan de westkust geweest, twas n geweldige reis en denk er nog vaak aan terug.
Ik blijf me verbazen hoe jullie (uit)eten, maar mooi om te lezen.
Ga zo door svp 😃

Groetje van Inge uit Roermond, Limburg, Nederland.

Petra zei

@Anoniem - Leuk, bedankt!

@Inge - Wij zijn ook niet representatief voor het Amerikaanse volk wat betreft het uit eten gaan, hoor, hoewel er wel meer een uit eten cultuur is hier dan in Nederland

Anoniem zei

Hoi Petra,

Ik lees je blog al vanaf 2007/8 denk ik. Het is altijd leuk geschreven en een gezellig inkijkje in het Amerikaanse leven.
Groetjes, Floor

Karin (regio Rotterdam) zei

Hoi Petra,

Ik ben er nog steeds ;) lees inmiddels al weer een jaar of 8 mee, "je" bent het eerste wat ik lees als ik op mijn werk ben. Even lekker de dag beginnen met je blog.