Ons pleintje nu:

maandag, juni 26, 2017

Gewoon perfect weer!

Iets wekt me om acht uur en ik zie dat Ricks kant van het bed al leeg is.  Ik heb hem, heel ongewoon, niet horen opstaan. De zon schijnt weer vrolijk dus een kwartiertje later sta ik naast mijn bed.

Rick heeft mijn koffie al gezet en gaat net naar boven om zich klaar te maken als ik beneden kom.  Ook Saskia is al op tot mijn verbazing.  Het is schitterend weer en zelfs wat koel op het deck met "maar" twintig graden.

Als ontbijt bak ik een paar eieren en tomaten met geraspte kaas.  In het zonnetje met ons cardinaaltje vrolijk zingend in een boom vlakbij smaakt het me prima. Het is maar goed dat ik personal training heb anders zou ik hier gewoon blijven zitten!


Saskia past op Orion en ik rijd naar Anytime Fitness.  Daar doe ik eerst wat cardio voor Sharon me komt halen.  Zij was vorige week in Puerto Rico en heeft daar, zo te zien op Facebook, genoten. 

Sharon ging erheen met haar dochter, die na de zomer naar college in Kentucky zal gaan, acht uur rijden hiervandaan.  Sharon heeft ook drie oudere zonen, die allemaal nog voornamelijk thuis wonen, dus een leeg nest heeft ze nog niet (al zijn die zonen zo oud als onze kinderen).

Het halve uur gaat snel en ik ben Sharon dankbaar dat ze na afloop vooral mijn heupen en schouders goed strekt.  Die doen toch weer flink pijn, al kan ik er beter tegen dan gisteren.  Vaak is het ook mentaal hoe ik met de pijnen om kan gaan. Na afloop doe ik nog wat cardio, maar kan niet wachten naar buiten te gaan.

Thuis lijn ik Orion aan voor een wandeling door de buurt.  We komen een aantal "obstakels" (lees mensen en andere honden) tegen, maar ik gooi snoepjes op de grond voor hem en daar is hij na even blaffen meer in geinteresseerd.  Zo grappig hoe hij (gelukkig!) zeer gemotiveerd is door eten.

Saskia heeft vandaag geen zin ergens heen te gaan, maar ik moet wat boodschappen doen in Vienna. Saskia werpt zichzelf weer op om op Orion te passen.  Heel fijn voor hem, want gewoonlijk moet hij dan in zijn bench.

Mijn eerste stop is de Rite Aid om medicijnen op te halen.  De vrouwelijke apotheker vraagt of ik up-to-date ben met mijn vaccinaties.  Volgens mij wel, antwoord ik.  Niet dus! 

Voor ik het weet heb ik drie prikken in mijn armen, een tegen gordelroos (waar ik pas een eng verhaal over las en Rick het nog altijd over heeft want hij had dat als twintiger), een tegen kinkhoest (waar een kennis net maanden over deed om eroverheen te komen) en tetanus.

Dat was even onverwacht, maar nu ben ik er jaren tegen beschermd. Ik geloof zeer in vaccinaties.  Ik vind het huidige klimaat van jongeren, die er tegen zijn, eng.  Als genoeg mensen zich niet laten vaccineren verdwijnt de "kudde" immuniteit en krijg je epidemieen van ziektes als mazelen in die gebieden.

Als kind heb ik mazelen gehad en de ziekte zelf is niet zo erg, maar de complicaties des te meer. Zowel mijn broers als ik kregen ernstige complicaties, maar wij kwamen er verder ongedeerd uit.  Ons overbuurmeisje daarentegen kreeg meningitis en had daarna ernstige mentale en lichamelijke beperkingen.

Mijn volgende stop is het postkantoor.  Vanochtend heb ik eindelijk eens Orions wangen met een borsteltje geveegd en hopelijk daarmee zijn DNA "gevangen". Hij vond het maar niets dus de dertig keer die in de instructies stond haalde ik zeker niet.  Ik stuur het nu op en hopelijk kunnen ze er wat mee.

Bij de Birdwatchers winkel haal ik een nieuwe zak vogelvoer, maar hun maiskolven voor de eekhoorns zijn uitverkocht.  Ook hebben ze de flessen met kolibrie nectar niet meer.  Ik weet het, ik kan dat zelf maken, maar zo wist ik dat het goed was.  Gelukkig heeft Amazon.com ze nog wel.

Bij Whole Foods haal ik brood voor het avondeten en dan als laatste stop bij Chop't mijn favoriete salade als lunch. Ik hoop dat die er na vrijdag nog zal zijn, maar ik vrees van niet.  De ingredienten zijn ook niet zo dat ik het thuis na kan maken.  Ik zou niet weten waar ik de helft ervan zou kunnen vinden.

Thuis geniet ik ervan op het deck en Saskia eet haar lunch daar ook.  Het is zulk lekker weer, 28 graden en geen luchtvochtigheid.  Er staat zelfs een koele wind.  Ik twijfel even of ik wel naar het zwembad zal gaan, want ik weet niet of het warm genoeg is (ja, echt).

Toch laat ik Orion weer bij Saskia en loop naar de overkant.  Er is vrijwel niemand en het water is 27 graden dus helemaal goed.  Ik trek mijn veertig baantjes, heerlijk!  Eenmaal boven water is het wel even rillen, maar ik ga me in de zon op laten drogen. Meestal zit ik in de schaduw, maar nu voelt de zon wel erg lekker.

Na nog wat lezen loop ik weer naar huis. Voor ons avondeten hebben Rick en ik picknick maaltijd nummer twee.  We hadden zoveel over van vorige week dat het met het verse stokbrood weer een zeer smakelijk maal wordt.

Katja en Kevin laten vanavond hun verlovingsfoto's nemen.  Katja liet haar haar ervoor krullen en de foto die ze ons stuurde laat een heel gelukkige en mooie toekomstige bruid zien.  Ik ben heel benieuwd naar de foto's!
Mag ik even trots zijn op mijn oudste?Mooi van binnen en van buiten!

Saskia besluit opeens vanavond nog terug naar Richmond te gaan.  Ze zal woensdag of donderdag terugkomen en dan vrijdag weer op weg naar New Hampshire gaan. Onze kinderen draaien hun hand niet om voor lange ritten, maar ik vind het altijd maar eng!

Grappig weetje is dat dit mijn 4321ste blog is! Dat is toch heel wat schrijven! Toen ik begon was Saskia zeven en nu is ze eenentwintig!  Onvoorstelbaar, eigenlijk! Zijn er hier mensen, die al vanaf het begin meelezen?  Hoe lang lezen jullie dit blog al?

18 reacties:

Irene zei

Ik lees net nog niet zo lang mee maar zo nu en dan lees ik terug.

Danielle zei

Hoi Petra,

Ik lees echt al jaren mee. Trouwe prik tijdens mijn ontbijt maar heb daardoor nauwlijks tijd om te reageren. Het ging mij in de eerste instantie om de omgeving waar je woont, maar uiteindelijk ook door de herkenbaarheid. Je bent ook een maler en bepaalde familiesituaties zijn zo herkenbaar (sommige helaas). Verder ben ik onder de indruk van de manier waarop je met FM omgaat. Blijf vooral lekker doorgaan met schrijven!

Groetjes,
Daniëlle

Sylvia Van Riel zei

Hoi Petra,
Ik lees bijna vanaf het begin mee, heb je ontdekt toen Mary-Ann voor de eerste keer in de VS zat en volgens mij kon Saskia het toentertijd maar matig met haar juf vinden en zaten wij in een zelfde situatie met onze Justin.
Door je blog te lezen voel je als een verre vriendin die dezelfde dingen meemaakt als ik.
Groetjes
Sylvia

Yvonne en Rob zei

Ook ik lees al heeeel lang mee. Kids waren toen nog erg jong, zo grappig, inmiddels zijn ze volwassen en kun je er zeker trots op zijn. Ik verbaas me bij al je verhalen ook steeds weer wat je op een dag allemaal doet, altijd lekker bezig, ondanks je FM. Respect! En dan ook je "hubby" niet te vergeten, die zo te zien en te lezen ook erg trots is op zijn gezin en lief koffie en ontbijt voor je maakt.
Dus ik zou zeggen, lekker doorgaan met schrijven dan kunnen wij blijven lezen 😊

Sonja zei

Wat een beauty, snap helemaal dat je trots bent. Lees een jaar of 5 mee maar reageer nog niet zo lang. Ik vind het bijzonder op deze manier een kijkje in je leven te mogen nemen en heel knap dat je iedere dag schrijft, ik hoop dat je daar nog lang mee doorgaat!

Jeanny zei

Mooie foto van Katja! Een dochter om trots op te zijn! Ik lees alweer een jaar of 8 iedere ochtend je blog en geniet er nog steeds van. Een reactie geef ik niet zo vaak, want mijn mening/antwoord sluit goed aan bij de anderen, haha. Fijn, dat ik hier ook een reactie kan achterlaten, want op Facebook leest iedereen mee. :) Groetjes!

DVDGuy zei

Ik denk dat ik inmiddels zo'n 7 jaar mee lees

Anja zei

Ook ik lees al heel lang mee. Via het AA forum kwam ik in 2006 op je blog terecht, kort voor onze verhuizing naar Utah.
Toen niet kunnen denken dat we in 2013 bij jullie in de buurt kwamen wonen.

Anoniem zei

Ik lees je blog al zo een 10 jaar tijdens de lunchpauze.

Bedankt voor al je leuke verhalen en het blijft nog steeds leuk om te lezen!

gr.Evy

Anoniem zei

Ik lees nog niet zo heel erg lang mee, als ik de andere reacties lees. Denk een jaar of twee nu. Heb wel een hele tijd "terug gelezen".
Geniet ook elke dag van je belevenissen. Heb je blog ook doorgegeven aan een vriendin, waarbij pas FM is geconstateerd. Hoop dat ze er net zo positief mee om kan leren gaan als jij.
En ik hoop natuurlijk dat je nog heel lang doorgaat met je blog :)

Groetjes Carla

Anoniem zei

Ik denk dat ik zo'n 13 jaar meelees. Als ik refereer aan iets wat ik in je blog heb gelezen roepen ze, lees je dat nu nog steeds? AHUM Ja!
Leuk die krullen in Katja haar haar. Inderdaad, mooi van binnen en buiten.
Groetjes, Bea

Becs zei

Wat een mooie dochter heb je inderdaad!! Ik ben ook benieuwd naar de foto's. Ik lees ook al jaren mee, hoewel ik je niet geheel zeker kan zeggen hoe lang nu eigenlijk. volgens mij al een jaar of 11

Sally zei

Mooie foto hoor, ze straalt daar ook. Ik lees sinds 2004 mee denk ik. Rond de tijd dat ik ook begin te bloggen over Brazilië.

Sandrah zei

Leuke foto van Katja. En de krullen staan haar goed.

Ik denk dat ik sinds 2007 mee lees. Je geeft een leuke blik in het leven 'aan de overkant'. En je hebt een prettige schrijfstijl. Jouw blog is het enige dagelijkse blog waar ik bijna iedere dag terug kom.

Sandra

Anoniem zei

Ik lees mee sinds 2006, toen ik op het aafprum terecht kwam .
Het leuke is inderdaad dat ook ik het elke dag op een vast tijdstip lees.
Het blijft ook leuk om te lezen, je hebt het gevoel dat je elkaar kent. Heel leuk was ook pas om je stem te horen in de podcast.
Anders dan ik verwacht had, maar eigenlijk kun je niks verwachten als je iemand alleen van een blog kent. Maar ik had niet verwacht om zo vloeiend Nederlands te horen van iemand die al zo lang uit Nederland weg is.
Greotje Greet(aaforum)

Anoniem zei

Mmm moest zijn Groetjes...

Anoniem zei

Ik lees je bijna vanaf het begin, en het is inderdaad zoals Greet hier schrijft, het geeft na al die jaren een beetje het gevoel dat je 'elkaar kent'.
Tenminste, voor mij als lezer geldt dat :-)
Het is toch wel bijzonder dat ik hier in Breda al jaren, dag in dag uit, je belevenissen volg in jouw stukje van de wereld.
Ik kan me voorstellen dat je soms benieuwd bent naar al diegenen die je verhalen lezen.
En vind het ook een goed idee dat je af en toe een vraag stelt aan je lezers, het maakt het in ieder geval voor mij makkelijker om te reageren.

Je dochter ziet er prachtig en zo gelukkig uit!

Groetjes van Lian

Petra zei

@Allemaal - Superleuk om te zien hoe lang jullie al meelezen! Ook grappig dat ik sommigen van jullie inmiddels in persoon heb ontmoet. Hopelijk lukt dat ooit met de anderen ook!