Ons pleintje nu:

vrijdag, december 02, 2016

Sinterklaasweekend voorbereidingen

Alweer daagt een mooie zonnige dag.  Dat maakt het toch stukken makkelijker op te staan, al is Rick er als gewoonlijk eerder uit dan ik.  Hij heeft de honden dan ook al uitgelaten en eten gegeven en Orion heeft alweer kans gezien katte (eh, honde) kwaad uit te halen, want hij knauwde een pen kapot, gelukkig niet op het tapijt!

Tijdens mijn ontbijt belt mijn zusje om nog wat dingen over dit weekend te vragen.  Het is alweer meer dan een jaar geleden dat ik ze voor het laatst zag, bedenk ik me.  Dat was Halloween vorig jaar.  Wat vliegt de tijd toch!

Orion is duidelijk in zijn tienerjaren want sinds een paar dagen blaft hij tegen mij als ik hem een bevel geef.  Dat neem ik natuurlijk niet en grom hem vervaarlijk toe.  Het werkt zowaar, maar het moet wel heel raar klinken, ha ha!

Bij de sportschool doe ik een uur cardio. Op de terugweg naar huis besluit ik door de buurt te rijden en te kijken welke huizen leuk versierd zijn.  De locomotief in het centrum heeft zelfs kerstversieringen en mijn favoriete "candy cane" huis is er ook weer.

Na een tijdje met de honden in de tuin gespeeld te hebben maak ik een boodschappenlijstje en ga Vienna in.  Eerst bestel ik mijn favoriete gerookte zalm met veel groentes op een meergranenboterham van Sweet Leaf.  Het smaakt zoals altijd bijzonder goed.
Dan rijd ik naar de Giant aan de overkant.  Dit bedrijf is van Ahold en ik vind hun sortering altijd vele malen beter dan van Safeway.  Mijn zwager eet glutenvrij dus het is goed opletten dat ik chips koop, die alleen van mais gemaakt zijn.  Verder werk ik met gemak mijn lijstje af.

Mijn zwager en neefje gaan in een hotel logeren, want zij zijn allergisch voor katten. Mijn zusje en nichtjes komen echter bij ons.  Ik maak de bedden in de basement dus op wat nog niet gemakkelijk is met een pup erbij.  Opeens komt Orion zelfs met een doosje insektengif langsrennen.  Hij heeft erin gebeten, maar gelukkig niets ingeslikt, ik was zijn bekje maar even goed uit.

Morgen vieren we dus Sinterklaas en de meeste pakjes daarvoor zijn hier aangekomen. Ik ga ze alvast inpakken, alweer met behulp van mijn viervoetige baby. Hij is echter zeer ongehoorzaam maar daar weet ik wat op. 
Met de lege Sinterklaaspapier rol sla ik hard op de trapleuning als ik hem zeg bovenaan de trap te wachten.  Dat vindt meneer geen fijn geluid en opeens is hij mak als een lammetje.  Ik moet herhaalde malen de trap op en af en hij blijft keurig wachten.  Eureka!

David, mijn zwager, werkte vandaag in Tysons Corner. Dat is dus vlakbij ons en Rick haalt hem na zijn werk op.  Het is later dan verwacht dus we besluiten in het vliegveld te gaan eten.  Daar hebben we twee keuzes, beiden helemaal goed voor mij, een visrestaurant en het Japanse restaurant.

De mannen kiezen Japans, stiekem mijn favoriet.  Het blijkt ook nog eens een heel goed restaurant te zijn.  Ik bestel de sashimi en die is voortreffelijk!  Zo lekker heb ik nog nooit gegeten in een vliegveld!  Als we net klaar zijn sms-t mijn zus dat ze geland zijn.

Ze hadden erge turbulentie want het waait heel hard. Ze zijn dan ook blij weer op vaste grond te staan.  Alleen is er nog geen gate voor ze dus we wachten nog drie kwartier voor ze eindelijk aan komen lopen.  Het is zo goed ze weer te zien en hoe de kinderen alweer gegroeid zijn!  Vooral Stefan, die bijna twee meter lang is!
Iedereen is moe dus we zetten David en Stefan af bij het Hyatt House waar wij ook drie maanden vertoefden.  Met Ayesha en de meisjes gaan we naar ons huis waar zij Orion ontmoeten.  Dat gaat gelukkig na wat geblaf helemaal goed. We hebben zin in het weekend samen!

donderdag, december 01, 2016

December alweer!

We hebben goed geslapen en al neemt Rick de honden weer vroeger mee naar buiten, ik ben dit keer ook eindelijk eens beter uitgeslapen en sta wat makkelijker op.  De zon, die vrolijk de kamer inschijnt, heeft daar waarschijnlijk ook mee te maken.

Als Rick vertrokken is naar zijn werk laat ik de honden de tuin in en warm een ontbijtquesadilla op in de magnetron.  Dit keer zorg ik ervoor dat Snickers er niet bij kan en met een flinke kop koffie geniet ik er in alle rust van.  Het is verleidelijk om te blijven zitten, maar de honden willen terug naar binnen en ik moet naar de sportschool.


Daar doe ik een half uur cardio voor Sharon me komt halen voor personal training.  We werken een routine af en eindigen met een minuut plank.  Een andere personal trainer zei gisteren dat dat een nutteloze oefening is tenzij je je armen of benen beweegt.  Sharon is het daar niet mee eens, zoveel verschillende meningen zijn er over bepaalde oefeningen, soms maar ingewikkeld.

Na nog wat cardio ga ik huiswaarts.  Daar lijn ik eerst Orion aan en die doet het eigenlijk prima tijdens zijn wandeling.  Alleen als er mensen dichterbij komen heb ik mijn "waterbom" nodig, maar ook dan blaft of gromt hij niet.  En gelukkig rent hij dit keer niet achter auto's aan, hij negeert ze keurig.  Ook Cosmo's wandeling gaat goed en dan maak ik me gauw klaar om te gaan lunchen.

Het is al half twee als ik bij Noodles & Company aankom.  De twee honden apart uitlaten na mijn sporten vreet wel tijd, maar ik vind het ook belangrijk om te doen.  De pasta met extra tomaat en spinazie smaakt er extra lekker door. 

Alleen zitten er maar vijf blaadjes spinazie in en dat lijkt me niet "extra".  Ik merk het op tegen een van de medewerkers en even later staat er een flinke bak met in dezelfde pastasaus gekookte spinazie voor mijn neus.  Er is nu meer spinazie dan pasta, maar daar klaag ik absoluut niet over!
Na het eten loop ik naar Petco en haal eten en nog maar weer wat meer speeltjes voor de honden.  Het doet me wel een beetje denken aan hoe ik voor de kinderen winkelde vroeger. Alles om ze maar wat bezig te houden!

In het Mosaic District haal ik een paar dingen bij Target en ga dan in de Adirondack stoelen buiten in de zon wat Pokemon Go spelen.  Overal in dit winkelcentrum staan groene rendieren in allerlei grappige (nette, dat wel) posities.  Ik moet erom grinniken en dan vooral om het "koppel" wat tegenover mij samen koffie drinkt.
Bij de Safeway haal ik boodschappen voor het weekend.  We krijgen kinderen over de vloer, die cereal lekker vinden.  Nu eet Rick dat wel iedere ochtend, maar niet het soort wat kinderen lekker vinden.  Volgens mijn zus zal ik ze heel blij maken met Lucky Charms dus ik neem een doos vol suiker mee naar huis zodat ik een letterlijke "suikertante" kan zijn.

Thuis neem ik de honden de achtertuin in tot het donker wordt.  Rick komt vroeg thuis, want er komt iemand om onze heat pump boven te maken.  Alleen is die persoon er bij het schrijven van dit blog (20 uur) nog niet.  Wel belde iemand van het bedrijf dat ze al hun afspraken nakomen.  Ik vind het zielig dat de monteur nog zo laat moet werken en zal echt niet boos zijn als de afspraak verzet moet worden.

De post brengt Kevins officiele "stocking".  Hij voelt toch echt wel een beetje als een vierde kind en Bea ook nadat we haar ontmoet hebben.  Of zij ooit een stocking zal hebben zal afhangen of ze hier Kerst zal komen vieren.  Katja en Kevin doen dat dit jaar en daarom is het leuk ook een "echte" stocking voor Kevin te hebben.

Voor ons avondeten bestellen we makkelijk Zpizza.  Voor mij de Thaise pizza met pindasaus, kip en veel groentes.  Het smaakt prima, al eet ik voornamelijk wat erop ligt en maar een beetje van de korst.  Eigenlijk heb ik dus kip in pindasaus met wat kaas en groentes.

"Mam, ik heb zo'n genoeg van dit joch!"

Zie je nu wel??

Het zal me benieuwen of de heat pump man nog gaat komen.  Op een gegeven moment moet het ook te laat worden voor hen, lijkt me.  Gelukkig is het niets urgents en kunnen we vanavond ook zonder zijn bezoek rustig gaan slapen. Edit: Hij belde net dat hij eraan komt en ongeveer kwart over negen hier zal zijn!

woensdag, november 30, 2016

Middagje kerstwinkelen in de mall

Het plenst werkelijk als ik wakker word.  Rick is al sinds zeven uur op met de honden.  Gelukkig voor hem was het toen nog droog.  Mij lukt het niet goed wakker te worden en ik blijf tot kwart voor negen liggen. 

Het gaat op het moment gewoon niet goed en ik haat het dat toe te moeten geven.  Ik wil zoveel, maar vooral op dagen als vandaag nemen de pijnen gewoon over.  Gelukkig duurt dit weer hier nooit zo lang.

Rick vertrekt naar zijn werk en na een paar lekker sterke koppen koffie en wafels rijd ik naar de sportschool.  Al meer dan een week gaat het lichtje dat een of meer van de banden van de van opgepompt moet worden meteen aan.  De banden zien er goed uit dus ik negeer het nog maar even.

Omdat het blijft regenen parkeer ik in de garage onder de sportschool.  Het is gezellig binnen, want veel mensen die ik ken zijn aanwezig.  Ik haal mijn inspiratie dan ook van Carline, die over de tachtig is en herstellend van een gebroken heup.  Ze geeft toe nog veel pijn te hebben, maar ze is toch bijna dagelijks hier aan het sporten.  Echt bewonderenswaardig!

Na het uur cardio is het in ieder geval droog.  Ik haast me naar huis en neem de honden de achtertuin in.  Het is idioot warm met zo'n achttien graden en ik sta op 30 november zonder jas in de tuin!! Jammer dat het niet ook nog zonnig is, maar ik mag niet klagen. 


Voor vanavond wordt er meer regen verwacht, ten zuiden van ons bij Christine en Chuck hebben ze een slapeloze nacht doorgemaakt vanwege tornado's.  Ook woeden er in Tennessee enorme branden, allemaal zeer angstwekkend.  Op het moment vind ik de wereld sowieso zorgwekkend en dat heeft veel met onze aankomende president te maken.  De mensen met wie hij zich omringt zijn zeer angstaanjagend!

Tijd om mijn hoofd weer in het zand te steken en iets leuks te gaan doen.  Ieder jaar ga ik tenminste een keer naar de mall om in persoon kerstinkopen te doen.  Vanmiddag is daar de perfecte kans voor. 

In het weekend is het bij Tysons Corner een gekkenhuis, maar vandaag valt het alles mee. Ik vind dan ook een parkeerplek vlak bij de ingang.  Het is inmiddels half twee dus absoluut tijd om iets te gaan eten!  Aan de bar bij Seasons 52 bestel ik een bowl met boerenkool en chorizo soep.  Die smaakt me zeer goed! 

Na het eten begin ik aan mijn winkelen.  Als eerste loop ik helemaal naar de andere kant van de mall en koop een heel aantal dingen bij Bath & Body Works.  De meisjes en ik zijn allemaal dol op hun lekkere luchtjes.  Ik koop ook een nachtlichtje met lekker ruikende olies voor in de basement.

De tas is vrij zwaar en ik heb geen zin daar mee rond te blijven lopen.  Langzaam, rondkijkend in andere winkels, loop ik terug naar de van.  Ik zet mijn tas erin en ga verder door de mall lopen.  Intussen houd ik de schoonmaaksters via onze webcam in de gaten, als hun auto vertrekt kan ik terug naar huis.

Eigenlijk ben ik op zoek naar de kerstwinkel, die hier ieder jaar weer is, maar ik kan hem niet vinden.  Bij de Microsoft Store schrik ik van de prijs van het XBox spel dat Kevin graag wil.  Ik sms Rick en die kan dat voor de helft van de prijs krijgen als Microsoft medewerker.  Dat scheelt heel wat!

Bij de Lego Store koop ik een ding van Kai's lijst en bij Sephora wat voor Saskia.  Als laatste ga ik naar de Disney Store.  Daar zoek ik leuke dingen uit voor Toys for Tots, zoals ieder jaar.  Ook Disney heeft goede koopjes en ik koop voor een jongetje en een meisje.  Zulke leuke dingen hebben ze hier toch altijd!
Het varkentje en de kip van Moana!

De schoonmaakdames zijn nog niet klaar en ik besluit mezelf eens te verwennen.  Ik koop een Diet Coke bij een van de standjes en loop dan naar een van massage stoelen.  Voor $5 krijg ik een werkelijk heel fijne  massage van een kwartier.  Het begint aan de basis van mijn hoofd en gaat naar mijn benen. Wauw, ik zou hier wel een uur in willen zitten!
De massage stoel en het uitzicht in de mall

Intussen zie ik dat de dames klaar zijn met ons huis dus na het kwartier genieten rijd ik huiswaarts.  Onderweg breng ik de Toys for Tots speeltjes naar Coldwell Banker.  Dat is de dichtstbijzijnde locatie om ze te brengen.  Ik mis het wel dat we niet voor een specifiek kind winkelen, zoals vroeger met de engeltjes, maar er komt hier ook altijd iemand mij bedanken en vertellen dat vijf kinderen (hoeveel cadeautjes ik breng) heel blij zullen zijn op Kerstochtend.

Eigenlijk rijd ik te laat voor mijn nachtblindheid en ik weet meteen weer waarom ik dat echt niet moet doen!  Een beetje nerveus baan ik me een weg naar huis, die ik gelukkig vrijwel blind kan vinden.  "Blind" is echter natuurlijk niet een woord wat je wil gebruiken voor autorijden.

Het is nog steeds droog als ik thuiskom al laat de radar zien dat dat ieder moment kan veranderen.  Ik neem de honden dan ook gauw de tuin in.  Net als het begint te regenen (en even echt tekeer gaat zodra we binnen zijn) gaan we weer naar boven.

Rick komt thuis en stelt voor Indiaas te gaan eten bij Turmeric.  Daar kunnen we nog een tafeltje krijgen, want het is er flink druk.  Ik begin met de heerlijke en lichte kippensoep.  Als hoofdgerecht probeer ik eens wat nieuws en krijg daar geen spijt van.

Voor mij is het de Malabar viskerrie en Rick is ook avontuurlijk en neemt een heel pittig kipgerecht.  Daarbij hebben we knoflook naan en uien kulcha als brood.  Het zijn allemaal goede keuzes, ik ga dit zalmgerecht vaker bestellen, de zalm is ook perfect, niet te droog zoals ik vreesde.

Voldaan gaan we huiswaarts en creeren dan samen onze Kerstkaart.  Ik doe dat meestal, maar zoals al gezegd voelen veel dingen, die zo eenvoudig lijken, nu net iets teveel.  Rick wierp zich op om het dit jaar te doen, maar de kaart zelf maken vind ik ook altijd leuk. Rick bestelde ze en zal ze adresseren (dat laatste is waar ik zo tegenop zie met de pijn in mijn handen).

Intussen druppelen de Sinterklaas lekkernijen langzaam binnen.  Dit jaar gaan we dat met een meiske dat nog gelooft vieren.  Mijn zus en gezin komen dit weekend logeren om het te vieren.  Ik wil het natuurlijk perfect maken voor waarschijnlijk het laatste jaar dat mijn nichtje nog gelooft (en ik ben ook wel wat bang dat ze het juist bij ons allemaal uitvogelt).  De laatste keer dat mijn zus en kinderen hier waren was met onze brand dus een bijzonder bezoek vind ik het.


dinsdag, november 29, 2016

Een regenachtige dinsdag

De nacht is zeer goed verlopen en om een uur of zeven hoor ik Orion wakker worden.  Ik laat de honden in de achtertuin, want het regent en ik heb absoluut geen zin om daarin in mijn pyjama naar buiten te moeten!  Gelukkig zie ik hen beiden beide behoeftes doen.

Cosmo blijft liever beneden, even rust van dat duiveltje denkt hij vast, en ik neem Orion terug mijn slaapkamer in hopend nog wat te kunnen slapen.  Nou, dat lukt me zeker, want met schrik word ik pas tegen negenen weer wakker.  Geen wonder, want Orion ligt ook weer in diepe rust.  Over het algemeen is het een heel rustige hond, als we dat geblaf nou uit hem kunnen trainen is hij perfect.

Beneden zet ik een flinke pot koffie en rooster een paar wafels als ontbijt.  Ik voel me met dit weer allerminst goed dus het is zaak ook naar sportschool te gaan.  Maar eerst speel ik met en voed ik de honden. 

Bij Anytime Fitness ga ik weer op de ARC trainer en stel hem in op een uur cardio.  Naast mijn machine hangt aan het raam een aanmaning om vooral niet op onze mobieltjes te spreken.  Er staat  een grappig "taalvoutje" in dat me altijd weer doet lachen. 

Het woord "courtesy" is verkeerd gespeld en er staat "courtsey".  Dat wordt hetzelfde uitgesproken als "curtsy", de formele buiging, die dames vroeger maakten.  Volgens mij is die spelfout nog niemand, die bij de sportschool werkt, opgevallen.


Na een uur heb ik mijn stappen bijeen en haast me huiswaarts.  Gelukkig is het tijdelijk droog dus tijd om even met de honden de tuin in te gaan.  De energie ontbreekt me vandaag voor serieuze training, maar ik hoop gewoon door mijn strenge aanwezigheid dat ook uit te stralen.  Ik merk dat Orion al reageert op een grom van mij.

Voor de lunch heb ik afgesproken met Marcella, die ik regelmatig bij de sportschool zie.  We ontmoeten elkaar bij Cava in het Mosaic District.  Ik ben nog steeds zo blij met dit winkelcentrum!  Het doet Europees aan en vroeger was hier enkel een vieze bioscoop.  Eigenlijk onvoorstelbaar hoe het nu is uitgegroeid tot dit centrum!

Cava heeft de heerlijke linzen in hun salades.  Ik bestelde die per ongeluk gisteren bij Chop't en de medewerker dacht vast dat ik niet helemaal goed in mijn hoofd was.  Verder neem ik allerlei andere groentes en de yoghurt dressing.  Marcella heeft weer een heel andere salade, zo grappig.
Haar schoonvader is net zondag overleden en dat overheerst onze conversatie natuurlijk.  Zijn begrafenis zal in Long Island zijn en Marcella wacht te horen wanneer.  Zij zijn een gemengd gezin, haar kant joods, zijn kant christelijk.  Het is ook interessant te horen hoe zij hun feestdagen vieren.  Kerst heeft met de jaren het toch van Hanukkah gewonnen zo te horen.

Na bijna twee uur bijkletsen gaan we huiswaarts.  Ik neem de honden weer naar buiten want het is weer droog.  Dat duurt niet lang, al gauw komt de regen opeens in pijpenstelen naar beneden.  Nu hebben we die hard nodig, want het is verder kurkdroog, maar voor mij is het zeer ongemakkelijk.
Ook een foto, die je niet in Nederland zou zien, Rick en ik gaven Katja deze mok

Binnen bedenk ik dingen voor de honden om te doen.  We doen de sterrenpuzzel en dan gooi ik bevroren erwtjes op de grond in verschillende kamers.  Heerlijk vinden ze die!  Het houdt ze ook goed bezig.
video
Om vijf uur komt Chris me halen om samen te gaan eten.  Dat is erg vroeg voor mij, maar ik eet liever samen met iemand dan alleen.  Chris moet om zeven uur bijles geven, vandaar.

We gaan naar een net geopend restaurant, Red Galanga. Het is een Aziatisch restaurant en ik zie nasi goreng op het menu staan met sambal oelek.  Dat moet ik ooit proberen, maar vanavond houden Chris en ik het bij Japans.  Zij neemt het sushi diner en ik de sashimi, daarbij krijgen we miso soep en salade vooraf.  Het is heerlijk en gezellig!

We spreken af dit vaker te doen.  Mijn Facebook oproepje heeft zeker geholpen!  Nu is het wachten tot Rick thuiskomt later vanavond.  Het is werkelijk weer net als kinderen hebben, die twee honden, toen vond ik het ook fijner om met zijn tweeen te zijn.

Orion laat Cosmo nooit toe bij mij te komen en vanavond heb ik daar genoeg van.  Ik grom flink tegen hem en warempel, hij trekt zich terug en gaat beide keren rustig op een botje leren knauwen. Misschien moet ik meer echt grommen, hoe raar dat ook klinkt. 
Tot slot nog een foto van een stel van mijn Delfts blauw, we hebben best veel eigenlijk (blauw is mijn lievelingskleur)



maandag, november 28, 2016

Cyberkoopjesmaandag

Rick neemt de honden mee naar beneden en ik blijf nog even liggen.  Die luxe zal ik morgen niet hebben, want dan is mijn steun en toeverlaat er niet.  Het is voor mij heel fijn dat Rick de ochtendtaak telkens op zich neemt, want ik vind het moeilijk om snel op te staan op het moment.  Ik ben vaak misselijk en duizelig.

Als ontbijt maak ik een Weight Watchers Smart Ones ontbijt quesadilla en laat die even op het keukeneiland liggen, terwijl ik koffie inschenk.  Dom!  Ik hoor jullie nu denken dat een van de honden hem te pakken krijgt, maar nee, het is Snickers!!!  Die is soms erger dan een hond! 

Hij laat de quesadilla vallen en ja, dan zijn de honden er wel als de wiedeweerga bij.  Verslagen door mijn huisdieren rooster ik dan maar een paar wafels.  Die gaan er ook best in, maar zijn geen quesadilla. Morgen zal dit me niet weer overkomen!

Om half tien neem ik afscheid van Rick en rijd naar Anytime Fitness.  Daar doe ik alvast wat cardio voor Sharon me komt halen.  We doen een half uur gewichten en rekken en strekken.  Dan nog wat cardio en terwijl ik op de machine sta zie ik dat er schietpartij bij een van de grootste universiteiten in het land plaatsvindt. Alweer! Meteen denk ik negen jaar terug aan die vreselijke ochtend bij Virginia Tech.


Gelukkig valt het achteraf mee en was een politieagent er snel genoeg bij om de dader te doden voor hij meer mensen kon aanvallen.  Hij bleek als wapens een auto en een slagersmes te hebben waarmee hij negen mensen verwondde waarvan een ernstig.

Thuis laat ik de honden de tuin in.  Het is lekker weer en daar wil ik zoveel mogelijk van genieten voor het gaat regenen de komende paar dagen.  Ik probeer mezelf intussen ook als baas van de tuin te installeren en dat is moeilijker dan het lijkt.  Het is namelijk een grote tuin en de honden lopen beiden een stuk sneller dan ik. Zo kunnen ze mijn waterbommen dan ook makkelijk ontlopen.

Voor de lunch heb ik zin in een salade van Chop't.  Ik eet in het restaurant en smul er weer van.  Er is iets waardoor het door elkaar gehakte van verschillende groentes en granen lekkerder maakt dan zonder het te hakken.  Hoe kom je aan zo'n concept?  Salade "bars" zijn hier sowieso populair, maar deze is net wat anders.
Een blaadje werd niet ge"chop't" :D

Op de terugweg haal ik wat boodschappen van Whole Foods.  Daarna is het hondentraining tijd.  Ik besluit vandaag vooral te oefenen in de achtertuin aan de lijn.  Ik loop met Orion, die het, na een waterbom omdat hij trekt, erg goed doet. Genoeg afleiding door Snickers en Cosmo maar hij luistert goed.
Twintig minuten later is het Cosmo's beurt, maar dat gaat helemaal mis.  Niet door Cosmo, maar door Orion, die zijn kans schoon ziet de arme Cosmo van alle kanten te bespringen terwijl die nergens heen kan.  Ik doe hem dan ook van de lijn en oefen dan dat Cosmo niet blaft tegen langslopende honden.  Dat gaat ook vrij goed.

Het begint alweer te schemeren als we terug naar binnen gaan.  Het is vandaag "Cyber Monday" en er zijn veel koopjes op het internet te vinden.  Ik shop wat, maar vind eigenlijk niet heel veel van mijn gading voor de verschillende familieleden. Misschien dat ik na het schrijven van dit blog nog wat verder shop.

Nadat ik de honden gevoerd heb roep ik een Uber.  Gisteravond heb ik een oproepje op Facebook gezet voor vriendinnen in de buurt of ze met mij wilden eten vanavond of morgen.  Sara kon vanavond en Chris morgenavond dus ik ben onder de pannen. Anderen schreven dat ze het graag een volgende keer zouden doen.

De Uber chauffeur brengt me naar Jinya waar Sara niet veel later ook aankomt. Gistermiddag was er nog een lange wachttijd, maar op maandagavond is het rustig, of althans als wij aankomen.  We krijgen een paar stoelen aan de ramen bar.

Het is nog happy hour wat goedkopere drankjes en snacks betekent.  Ik neem een hete sake en Sara een cocktail en we delen de spruitjes tempura.  Die is erg lekker en Sara grapt dat je zo kan zien dat alles lekkerder wordt door het te frituren.  Inderdaad!
Na lang beraad stelt Sara haar eigen ramen soep samen en ik neem de Tonkotsu black soep met varkensvlees en extra groentes.  Het smaakt me prima en Sara ook.  Het is veel gezelliger zo samen dan in mijn eentje en Sara vertelt interessant over haar reis naar Japan en China waar ze net van terug is.  Ik krijg het gevoel dat China niet zo'n succes was.
Alweer roep ik een Uber om me naar huis te brengen, maar die komt maar niet.  Later blijkt dat de chauffeur naar het toilet moest en daarom mijn ritje maar geannuleerd had. Ik krijg dezelfde de tweede keer en vertel hem dat dat mij $5 kostte.  Hij zet heel hoffelijk zijn GPS net voor ik thuis ben uit.  Het zal minder dan $5 zijn, maar ik wil niet moeilijk doen.

De chauffeur is Ethiopisch en hij maakt zich zorgen om president Trump.  Nou, ik ook, daar kunnen we het goed over eens zijn! De chauffeur is bang voor de oorlogen, die Trump zal ontketenen. Aangezien mijn hoop dat Trump opeens toch een normaal iemand blijkt te zijn helemaal vervlogen is heb ik daar ook mijn angsten over.

Vanavond kijk ik tv terwijl ik onze hondentiener in goede banen leid.  Dat wordt nog wat als het regent morgen!  Ik wou dat ik hem mee naar de dierenwinkel kon nemen voor extra ervaringen, maar dat is nog teveel stimulans vrees ik.  Mijn hoop is dat ik een redelijke nacht door ga brengen!
Hoezo mag ik niet met deze Kersthoedjes spelen?

zondag, november 27, 2016

Gezellig weekend met de meisjes en Kevin

Zaterdag

Wat heel zelden voorkomt gebeurde vannacht.  Ik heb de hele nacht doorgeslapen en word pas om kwart over acht wakker!  Ik kan me niet heugen wanneer dat voor het laatst gebeurd is.  Helaas betekent het ook veel pijn, want ik heb waarschijnlijk de hele tijd in dezelfde positie gelegen.

Rick is al naar beneden en ik hoor meer stemmen.  Ik neem eerst een pijnstiller om me ietsje beter te voelen.  Eenmaal beneden heeft Rick al koffie klaar en werkt aan het ontbijt.  Hij maakt roerei met tomaat en kaas.  Saskia is laat gisteravond ook weer thuisgekomen en voelt zich gelukkig wat beter dan gisteren.

Na het ontbijt krijg ik mijn beweging door pas op de plaats te lopen.  Erg van harte gaat het niet, want de anderen luieren lekker en dat wil ik eigenlijk ook.  Na 7000 stappen vind ik het wel genoeg geweest en gaan we met zijn allen de honden uitlaten.


Django en Orion waren vanochtend voor het ontbijt per ongeluk samen in de tuin en dat ging niet goed.  Gelukkig geen gewonden maar het is duidelijk dat ze beter niet bij elkaar kunnen zijn.  Django gaat dus de tuin of basement in of beide honden gaan aan de lijn in de woonkamer. Dan gaan ze toch rustig slapen met Kevin tussen hen in.

Voor de lunch eten we overblijfselen van het Thanksgiving maal.  Ik vind uit dat Katja niet van "stuffing" houdt.  Dat herinnerde ik me niet, grappig genoeg vind ik het het lekkerste gerecht van die maaltijd. Het is niet te vergelijken met enig Nederlands gerecht volgens mij en bestaat uit o.a. brood, champignons, selderij, kruiden en bouillon.  Het heet stuffing omdat het in als vulling in de kalkoen wordt gedaan.

Katja is zo schattig blij met haar verlovingsring.  De zon schijnt en hij maakt kleine prisma's.  Een aantal mensen hebben me gevraagd over de (trouw)ring gewoontes hier in de VS.  Traditioneel krijgt de vrouw een verlovingsring met diamant(en).  Bij de huwelijksplechtigheid komen de trouwringen er pas bij.  De man draagt een band aan zijn linkerhand, de vrouw krijgt een band onder haar verlovingsring ook aan de linkerhand.  Hieronder een foto van mijn setje.

We hebben allemaal zin in een film en dat wordt Moana.  Saskia wil die met een vriend gaan kijken, maar gaat wel mee naar de mall om te winkelen.  Het is beredruk want dit is het weekend voor koopjes, maar we vinden nog een parkeerplek. 

De film speelt in de meest comfortabele zaal met de stoelen, die in de ligpositie kunnen.  Heerlijk ontspannen kijken we naar de superleuke film.  Echt Disney weer qua animatie en het verhaal is leuk en spannend.  Ik vind het een van de beste Disney films qua sprookje.
Voor we uit eten gaan laten we de honden nog even uit en geven ze eten.  Dan hebben we gereserveerd bij Sushi Yoshi waar we al oude bekenden zijn.  Zoals altijd is het smullen van de sushi en sashimi en het is heel gezellig met zijn vijven.  Ik ben blij dat Saskia er ook bij is.
Na het eten rijden we naar Meadowlark Gardens waar zoals ieder jaar de Winter Walk of Lights wordt gehouden.  Ook hier is het druk, maar het is niet zo koud als andere jaren dus we genieten volop van alle lichtjes.  Het is werkelijk alsof we door een bos met bloemen en dieren lopen.
 
 
 
 
 
 
Thuis kijken we naar het Hallmark Channel.  Daar spelen vanaf nu tot en met Kerst iedere avond zoetsappige kerstfilms om heerlijk bij weg te zwijmelen.

Zondag

Gisteravond werd het na middernacht en met uitzondering van Rick, die Orion om zeven uur even laat plassen (wel komt hij weer terug naar bed), slapen we tot na negenen uit.  Katja en Kevin houden het zelfs tot half tien uit.  Rick heeft mij voor het slapen gaan platgespoten met Icy Hot en wat is dat toch een fijn spul; ik heb een stuk minder pijn dan gisterochtend.

Als iedereen wakker is wordt er een lijstje van ontbijtwensen gemaakt.  De meisjes hebben beiden heel wat huiswerk te maken dus gaan studeren.  Kevin past op dat Django en Orion elkaar niet in de haren vliegen en Rick en ik gaan Vienna in om het eten en drinken te halen.

Saskia wil graag een acai bowl van South Block maar de rest van ons houdt het bij Starbucks.  Ik ga die bestelling doen terwijl Rick naar South Block loopt om die bowl te bestellen.  Met vijf koffies en lekkers gaan we terug huiswaarts.

Terwijl de meisjes studeren en Rick vast aan zijn presentaties voor morgen in Atlanta werkt "ren" ik weer op de plaats.  Zo krijg ik mijn hartslag omhoog en mijn stappen bijeen terwijl ik toch van het gezelschap van de familie geniet.
Zorro en Flapjack zijn verenigd in hun afkeer van dat blaffende beest (terwijl ze elkaar gewoonlijk ook niet goed kunnen velen)

Voor Katja en Kevin terug gaan willen we nog samen lunchen.  Eigenlijk hadden we daarvoor bij de Jinya ramenbar willen eten, een nieuw restaurant wat Katja vast heerlijk had gevonden. De wachttijd is echter drie kwartier en met het slechte Thanksgiving verkeer willen ze niet zo laat op weg.

Gelukkig is er in het Mosaic District een ruim aanbod aan restaurants.  Alleen worden de dames het niet eens.  Katja wil Thais eten, maar Saskia heeft dat net gegeten en wil Le Pain Quotidien.  Katja heeft haar zinnen echter op Aziatisch eten gezet.  Beiden zijn het wel met True Food Kitchen eens en het lot wil dat daar net een tafel voor vijf vrijkomt.

Katja vindt er haar begeerde Aziatische gerecht, panang kerrie.  Saskia en Rick nemen een pizza en Kevin de huevos rancheros.  Ik houd het bij mijn favorieten hier op het moment, de edamame dumplings en kippensoep, die niet traditioneel is en een beetje pittig.  Het is een lekkere en weer heel gezellige maaltijd, Kevin past zo goed bij ons gezin!
Thuis wordt Zorro gevangen, want die heeft een enorme hekel aan zijn drager.  Django daarentegen is dol op autoritten en gaat geduldig in Katja's auto blijven wachten.  De buren zijn hun kerstverlichting aan het ophangen en willen Katja's ring graag bewonderen. 

Dan is het weer tijd om afscheid te nemen.  Gelukkig niet voor heel lang dit keer, want ongeveer tegelijkertijd met Kai komen ze weer op 23 december om Kerst met zijn allen te vieren.  Hun rit naar huis zal langer dan gewoonlijk duren met nogal wat files en Kevin voelt zich niet lekker dus hopelijk gaat het allemaal goed.

Het is prachtig weer en Orion kon de hele tijd niet de tuin in omdat Django daar was.  Het eerste wat Rick en ik dus doen is de honden lekker in de achtertuin laten raggen.  Dan nemen we ze mee de voortuin in waar we Orion aan zijn lange lijn doen. Ik maak Fairyville klaar voor Kerst en Rick doet de laatste lichtjes in onze boom.
 
Saskia gaat met Kaylee eten en Rick haalt Grieks van Plaka Grill voor ons avondeten.  We delen een spanakopita, die veel groter is dan ik me herinner, als voorafje.  Mijn gyro is zeer smakelijk, maar die kan ik daardoor niet op.  Het is authentiek Grieks eten en niet voor niets een heel populair restaurant.

Als ze denken dat het verkeer iets is opgelost vertrekken Saskia en Kaylee ook weer naar Richmond.  Zo gaan we van vijf mensen, vier katten en drie honden weer naar Rick en mij, twee honden en een kat.  Stil opeens, maar wat een gezellig Thanksgiving lang weekend was het!

vrijdag, november 25, 2016

Black Friday, maar daar doen wij niet aan

Gelukkig hadden we vannacht een heerlijke nacht.  Rick liet de honden om een uur of zeven even uit en daarna sliepen we door tot negen uur.  Eigenlijk veel te lang, want ik heb om tien uur een personal training afspraak.

Snel rijden we naar Starbucks en halen koffies en voor mij Bantam bagelballen.  Ik eet en drink onderweg naar huis.  Daar vul ik mijn waterfles en rijd naar Anytime Fitness.  Precies om tien uur kom ik er aan en Sharon laat me eerst even op de loopband opwarmen.

Dan doen we een intensief half uur met gewichten.  Ook rolt Sharon na afloop mijn rug en mijn hemel dat is nodig! Het helpt en gelukkig voel ik me vandaag tenminste weer in staat wat te functioneren. 

Eigenlijk ben ik er zelf verbaasd over dat ik het op de een of andere manier voor elkaar heb gespeeld gisteren gastvrouw te zijn. Het is in het Engels, maar dit blog beschrijft ongeveer hoe het dagelijks met fibromyalgie leven is.

Na nog drie kwartier cardio ga ik weer huiswaarts.  Daar tref ik de honden en Rick in de voortuin.  Rick is bezig die helemaal Kerst klaar te maken.  Ik help mee, vervang de deurhangers met mini kerstboompjes en hang de sneeuwman vlaggen op.

Dan gaan we aan de kerstversieringen binnen.  Dit is volgens mij werkelijk het vroegst ooit dat we zover zijn met kerstversieringen!  Ik doe de verlichting aan de trap eerst en versier dan de verschillende kamers.  De kerstboom voor duurt letterlijk vijf minuten om op te zetten, heerlijk!

Als laatste hang ik de sokken aan de mantel en ben even weer verdrietig als ik Meike's sok weg moet halen.  Voor Orion bestel ik een nieuwe sok en Kevin krijgt straks ook een nieuwe sok, die bij de onze past. De sok vind ik het leukste deel van Kerst, een beetje als schoen zetten voor Sinterklaas.
Rick haalt een soep van Panera voor mijn lunch en eet zelf de overblijfselen van gisteravond.  Daarna helpt Rick mij de verlichting op het deck aan te brengen en dan zijn we klaar met versieren! Wauw, ik voel me nu al een stuk rustiger, want de kerst"lijst" van dingen, die gedaan moeten worden is altijd lang.

Voor het huis nemen we de honden mee naar buiten en Rick brengt nieuwe lichtjes aan in onze magnolia.  Intussen probeer ik het feeentuintje ook in kerstsferen te brengen.  Orion maakt dat moeilijk, want hij besluit idioot hard tegen de buurmannen te gaan blaffen. Met een paar waterbommen gaat het beter, maar we zijn er duidelijk nog niet.

Nu is het wachten tot Katja en Kevin komen en die komen met Django en Zorro.  Django gaat eerst in de achtertuin, want Orion en hij kunnen het niet met elkaar vinden.  Wij zien voor het eerst Katja's prachtige ring.

Rick en ik hebben wat cadeautjes voor het pas verloofde stel, voornamelijk voor Katja.  We hebben een kaart voor het stel en een soort dagboek waarin Katja haar "pad" naar haar huwelijk kan bijhouden.  Ook heb ik een mok en een wijnglas met "Does this ring make me look engaged?" erbij.  De ring is hier in de VS belangrijk, duidelijk!

Voor het avondeten kiest Katja Cafe DeLuxe.  Daar krijgen we meteen een tafel en onze serveerder is Indonesisch, nota bene herkent Rick zijn accent!  Dat ontlokt natuurlijk een gesprek over sambal en kroepoek, zo leuk! 

We beginnen met heel lekkere en pittige calamari.  Als hoofdgerecht heb ik crabcakes met frietjes en ik bestel er de spruitjes bij.  Allemaal erg lekker en gezellig met het verloofde stel, ze vertellen tot in de kleinste details hoe de vraag werd gedaan.  Compleet met romantische op een knie gaan van Kevin, het blijft bijzonder.
Het verloofde stel

Thuis proberen we uit of Django en Orion tenminste in een kamer kunnen zijn aan de lijn.  Maar Django blijft Orion aan willen vallen dus we doen hem terug in de basement.  Katja doet huiswerk en de rest van ons kijkt tv.  Het is gezellig en ik ben blij dat onze toekomstige schoonzoon zo vertrouwd voelt.  Ook Bea, die vandaag haar 21ste verjaardag vierde, past bij ons gezin.
Onze lichtjes