Ons pleintje nu:

dinsdag, oktober 21, 2014

Een lekker rustig dagje in en rond het huis

Voor vandaag werd regenachtig weer voorspeld, maar tot mijn verbazing en genoegen zie ik de zonnestralen door de kieren van de lamellen komen.  We hebben kamerverduisterende lamellen nu en ik moet zeggen dat maakt wel veel verschil met hoeveel later ik wakker word.

Rick en Katja vertrekken naar hun werk en Kai en ik slapen lui wat uit.  We eten samen ontbijt en dan moet ik van mezelf aan het sporten.  Het wordt een uur intervals op de elliptical vanochtend.

Er staat vandaag maar heel weinig op mijn programma en ik vind het heerlijk wat in huis te lummelen.  Nog wat dingen opruimen, een show kijken op mijn laptop en dan alweer gezellig met Kai lunchen. En dat doen we zelfs buiten op het deck, zo lekker is de temperatuur.


Dit mooie weer roept weer om een lange wandeling met de honden.  Cosmo en Django vinden het heerlijk en ik geniet van onze mooie buurt en de leuke Halloween versieringen.  Ik krijg veel opmerkingen over mijn mooie honden. 

Als ik de kleurrijke esdoornblaadjes van een boom fotografeer komt de oude man, die er woont, me echter boos manen dat ik door moet lopen.  Ik sta nota bene keurig op de stoep en niet in zijn tuin, dus antwoord dat ik best blaadjes mag fotograferen.  Zijn vrouw komt erbij en maakt haar verontschuldigingen voor haar "curmudgeon" van een man.  Dat vind ik altijd zo'n prachtig woord!
 
 

Grinnikend loop ik terug naar huis.  Daar neem ik plaats op het deck met een lekkere diet Coke en mijn boek.  Kai komt ook buiten werken.  Heel speciaal om op 21 oktober op het deck te zitten wat 's middags in de schaduw ligt.

Een paar uur later begint het te betrekken en ik zie naderende regen op de radar.  Dan ga ik maar snel de paar boodschappen, die ik moet doen, halen.  Eerst mijn medicijnen bij Rite Aid en daarna ingredienten voor Ricks speciale omeletten voor het avondeten bij Whole Foods. 

Inderdaad openen zodra ik weer thuis ben de hemelsluizen zich flink.  Arme Katja komt erin terecht, maar gelukkig duurt het niet lang en blijft ze toch droog.

Rick begint vrijwel meteen na thuiskomst aan zijn befaamde omeletten.  Vanavond is de vulling onder anderen gerookte zalm, paprika, ui en champignons.  Het smaakt weer voortreffelijk en is zo gezellig en huiselijk om weer gewoon lekker thuis te eten.  

Het was vandaag zo heerlijk om gewoon in en rond het huis te zijn! Ik ben benieuwd hoe lang het duurt tot ik die hotelkamer niet meer voor me zie als "thuis"!
Alleen de dieren terughebben is al zo fijn
Zo schattig!
 

Foto's van vandaag staan hier

maandag, oktober 20, 2014

Burke Lake

De eerste werkdag voor Katja is begonnen.  Om kwart over acht vertrekt zij en Rick volgt niet veel later.  Ik geniet in alle rust van mijn koffie en een paar wafels met jam.  Het is mooi zonnig weer en de boom in de tuin van onze achterburen lijkt wel in brand te staan, zo vlammend rood en geel is hij.

Al gauw is het tijd voor mijn uur personal training met Sharon.  We werken hard aan alle spiergroepen, maar ik besluit mijn 10000 stappen vandaag buiten te doen.  Het is veel te mooi herfstweer voor de saaie machines.

Op weg naar huis haal ik mousserende rose om vanavond met het Nederlandse damesgroepje te toasten op onze terugverhuizing.  Ik heb pas gisteren besloten te gaan, want ik ben telkens zo doodmoe 's avonds.  Maar ik vind het ook erg jammer een avondje te missen.  Ik heb Rick gevraagd me vroeg op te halen.

Als lunch bekijk ik de soepen bij Whole Foods en zie er Marokkaanse linzensoep tussen staan.  Die lijkt me erg lekker en thuis warm ik een kom op.  Inderdaad is hij heerlijk.  Ik ben dol  op linzen, terwijl Rick er niet van houdt, dus zo'n soep is helemaal perfekt.

Al die herfstkleuren zijn zo gezellig

Tja, en dan "moet" ik mijn 10000 stappen nog halen.  Ik bedenk waar ik eens zal gaan wandelen en de keuze valt op Burke Lake, altijd een favoriete bestemming in de herfst.  Ik neem Cosmo mee, maar laat Django thuis.  Wel een beetje zielig, maar hij is onbetrouwbaar met andere honden en ik kan in mijn eentje niet beide honden aan.
 
 

Cosmo vindt het in ieder geval heerlijk en ik neem een aantal mooie foto's.  De kleuren lijken nog niet helemaal op hun hoogtepunt.  Er zit nog veel groen tussendoor, maar ook al diep rood en in de zon lijken de toppen van de tulpenbomen wel goud.

Na een uurtje rijd ik terug en komt Katja ook net uit haar werk.  Haar gewoonlijke uren worden van acht tot half vijf, maar vandaag was het slechts orientatie en was ze vroeg klaar.  Ze vindt dat ze met erg leuke mensen gaat werken, dus dat is al heel positief.

Om vier uur loop ik naar het huis van Chris en PJ.  We hadden afgesproken om met de honden te gaan wandelen, maar Chris is nog niet terug uit haar werk.  Ik besluit Cosmo dan maar een blokje om te nemen en te zien of ze er daarna inmiddels is.

Dat is inderdaad het geval en we lopen gezellig kletsend een ommetje door de buurt.  Het is zo'n 21 graden en heerlijk om veel buiten te zijn vandaag.  Ik vind het ook zo fijn om gewoon weer in onze buurt te wonen.  Ik wist altijd al dat het hier fijn vertoeven is, maar nu besef ik me dat nog des te meer.

Rick brengt me om zes uur naar Karin en met haar rijd ik mee naar Lia's huis.  Daar zitten we eerst even buiten en toasten met mijn rose op van alles en nog wat.  Karin heeft lekkere gevulde eieren mee als voorafje.

Als het te koel wordt buiten verhuizen we naar binnen waar Lia ons heerlijke uiensoep met brood en kaas voorschoteld.  Daarna volgt het hoofdgerecht, drie soorten kaas (gorgonzola, gruyere en een heerlijke geitenkaas).

Het is weer zo gezellig dat het opeens negen uur is en Rick me ophaalt.  Ik ben wel blij, want erg moe, maar helaas mis ik Martines dessert.  Misschien maar goed ook, want ik heb al meer dan genoeg te eten gehad.

Thuis loop ik nietsvermoedend naar binnen en schrik me dan lam!  Ricks laatste Halloween versiering is wel erg eng! 


Voor meer Burke Lake foto's klik hier

zondag, oktober 19, 2014

Een herfstrondleiding en een fijne zondag thuis

Zaterdag

Iedereen ligt nog in diepe rust als ik opsta.  Ik heb vandaag een rondleiding en moet dus als enige "werken".  Ik zet dat tussen aanhalingstekens, want het blijft ook een hobby van me, vooral als het mooi weer is, zoals vandaag.

Rick staat niet veel later ook op en bij Starbucks halen we gauw koffie en ontbijt.  Dan brengt Rick me naar de stad en net voor de brug over de Potomac komen we in de file te staan.  Gelukkig kunnen we nog net de eerdere afslag nemen en proberen dan via een andere brug de stad in te komen.

Eindelijk verkeersvvrij

Ook daar staat een file, maar die is gelukkig maar kort.  Ik kom tien minuten voor de afgesproken tijd bij het Smithsonian metrostation aan.  Daar zie ik nog niemand, die Europees zou kunnen zijn, dus blijf onder de M zuil wachten. 

Al gauw zie ik een stel aankomen, die recht op mij afstevenen.  Inderdaad zijn het W. en L., een Nederlands-Belgisch stel.  Ook zij moesten hun metrorit aanpassen voor wat er in de stad gaande was.  Duidelijk was het een race, maar we komen er niet achter welke nu precies.  De Marine Corps Marathon kan niet, want die is volgend weekend.

Na mijn korte uitleg over de geschiedenis van het ontstaan van de stad lopen we naar het Washington Monument.  Daar kijken we even of er nog kaartjes zijn om naar boven te gaan, maar die zijn zoals ik al verwachtte vergeven voor vandaag.

Het is druk in de stad met toeristen en bij het Tweede Wereldoorlog monument zien we maar liefst drie groepen Honor Flight veteranen!  Het blijft bijzonder hoeveel Tweede Wereldoorlog veteranen erbij zijn en ook dat sommigen van hen nog ongeassisteerd lopen.  Ik vraag me altijd af wie van die mannen voor de bevrijding van Nederland hebben gezorgd.

Wij lopen langs het Vietnam Memorial naar het Lincoln Memorial.  Ook hier is het een drukte van jewelste, net als bij het Koreaanse oorlogsmonument.  Het lijkt wel midden zomer, zoveel toeristen.  Zelfs in de vier jaar dat ik de rondleidingen geef is mij opgevallen dat het steeds drukker wordt met toeristen, ook buiten het hoogseizoen.

Rond het Tidal Basin is het iets rustiger, maar nog steeds drukker dan gewoonlijk.  Het waait intussen behoorlijk en vooral in het Jefferson Memorial tocht het flink.  De jasjes gaan dan ook aan en uit.  Eenmaal weer in de stad is het een stukje warmer.  Al met al is het met 22 graden een lekkere herfstdag.

Achter het Witte Huis mogen we niet helemaal tot aan het hek komen.  We zien een lange rij mensen in de tuin en het blijkt open tuindag te zijn. Wij zouden ook kaartjes kunnen krijgen en overwegen dat even, maar besluiten dat de rij te lang en langzaam is.  W. en L. willen ook de rest van de rondleiding doen en wie weet hoe lang we in die rij zouden staan.

We lopen verder via de voorkant van het Witte Huis waar nu kennelijk permanent dubbele hekken staan.  Heel vervelend, want zo kun je het huis niet op de foto zetten zonder de hekken ervoor.  De Secret Service is zich kennelijk rotgeschrokken van de man, die over het hek klom en het klaarspeelde het Huis binnen te rennen. 

Nu is het tijd voor de lunch en Tony heeft ervoor gezorgd dat we mijn "stamtafel" krijgen.  Die is wat rustiger weg van de drukte van het hoofdgedeelte van het restaurant.  Ook kunnen we er uit de achterdeur uit.  Ik heb een herfst kipsalade met squash, bloemkool en meer.  De anderen smullen ook van hun keuzes.

Na de lunch lopen we Pennsylvania Avenue af en dan door Chinatown om hen een andere buurt te laten zien.  Washington bestaat uit allerlei gezellige buurten en als mensen alleen de omgeving van de Mall te zien krijgen geeft de stad een nogal steriele indruk.
Donald Trump gaat van het historische postkantoor een hotel maken

Chinatown
 
We lopen verder naar het Capitool waar de koepel nu helaas bijna helemaal in de steigers staat.  Hopelijk doen ze daar uiteindelijk net als met het Washington Monument iets creatiefs mee.  Natuurlijk is het er verder stil.  Het is weekend, maar de meeste congresleden zijn ook terug naar huis om campagne te voeren voor de verkiezingen op 4 november.

Als laatste gaan we de Library of Congress in en daar is het schrikbarend druk!  We moeten meer dan een kwartier wachten om de grote leeszaal te zien.  Dat komt vrijwel nooit voor.  Gelukkig zijn we dan wel de eersten, die een overzicht krijgen van die mooie leeszaal voor de rest komt.  Het is altijd weer een indrukwekkend gezicht.

We bekijken de nagemaakte bibliotheek van Thomas Jefferson waaruit deze enorme bibliotheek is gegroeid nog even.  Het is bijzonder hoeveel van zijn originele boeken er nog zijn.   Er missen toch ook nog wel een heel aantal en ik kan me zo het enthousiasme indenken als zo'n oud boek ergens ter wereld wordt gevonden.

Na de mooie heel meer dan vijfhonderd jaar oude bijbels te hebben bekeken lopen we naar beneden.  Daar neem ik afscheid van W. en L., die nog de rondleiding door het Capitool gaan doen.  Rick is inmiddels al in de buurt en komt me ophalen.

We rijden door naar Whole Foods waar we inkopen doen voor een barbecue maal van hamburgers (voor mij zalmburgers en voor Saskia veggie burgers).  Het is zo ontzettend fijn om gewoon weer voor een maaltijd thuis in te kopen! 
Grappige Halloween versieringen in de buurt

Katja en Kevin hebben er een herfstachtige dag bij de pumpkin patch opzitten.  Hoewel ze daar niet binnen gingen, want de rij was te lang, maar ze hebben wel twee pompoenen gekocht.  Nu hebben we dus vier pompoenen en ze zijn vast van plan daar tenminste twee van uit te snijden morgen.  Ik ben benieuwd.

Rick grilt de burgers en met zijn zessen hebben we een gezellig avondmaal.  Dan pakt Saskia in en rijdt terug naar school.  Katja en Kevin gaan hard aan het uitpakken, want dat moet ook gebeuren.   Rick heeft vandaag wat dat betreft ook weer heel wat gedaan gekregen.
Nieuwe Halloween mantelversiering

Nog steeds voel ik me 's avonds compleet uitgeteld.  Het wordt dus weer niet laat voor mij en ik hoop morgen voor het eerst uit te kunnen slapen.

Zondag

Inderdaad slapen we vanochtend heerlijk uit.  Rick en ik gaan onze zondagse Panera en Starbucks ontbijtjes halen in nota bene winterjassen!  Het is maar 8 graden en er staat een harde koude wind.  Later vandaag zal het wel opwarmen, maar voor nu vind ik het veel te koud!

De warme koffie en broodjes smaken dan ook prima.  Katja en Kevin gaan samen ontbijten en dan neemt Kevin afscheid en rijdt terug naar New Jersey.  Het is nu veel makkelijker voor hen om elkaar tenminste in het weekend te zien.  Ze hebben dan ook al plannen voor de komende drie weekends.

Katja en Rick gaan verder met uitpakken en ik doe een half uur op de elliptical.  Dan pak ik de laatste dozen van onze slaapkamer uit en organiseer mijn kledingkast wat.  Alles hangt nog op de hangers van het schoonmaakbedrijf, maar ik sorteer onze eigen hangers en ben van plan ze langzaam maar zeker te vervangen.
Flapjack "helpt" graag mee

Rick laat trots zien hoe de woonkamer ook helemaal klaar is.  Nu hoeft op de begane grond alleen het kantoortje nog (wat nog een heel werk zal zijn, want Rick heeft me daar toch een spullen!).  Boven zijn Katja's kamer en de sportkamer nog een troep, maar het schiet allemaal goed op.

Na de lunch vertrekt Katja met een vriendin en de honden naar Scott's Run.  Ik ruim nog wat verder op en trakteer mezelf dan op een paar afleveringen van het nieuwe seizoen van America's Next Top Model.

Halverwege de middag heb ik zin om iets herfstigs te gaan doen.  Het is prachtig zonnig en ik heb wel zin in cider.  Ik besluit dus naar DePaul's Urban Farm hier vlakbij te gaan.  Ik maak een aantal erg kleurrijke foto's en koop een halve gallon verse appelcider.
 

Katja's Minion pompoen
 
Voor het avondeten wil Rick naar Gordon Biersch.  Het is vandaag het einde van hun Oktoberfest en Rick krijgt dubbele punten.  Katja, Kai en ik vinden het ook prima.  Het wordt een gezellige en lekkere maaltijd met onze twee oudsten. 
Tonijn met boerenkool quinoa pilaf
 

Foto's van Washington zaterdag staan hier.

Foto's van de kleurrijke pompoenen staan hier.

vrijdag, oktober 17, 2014

Lekker warme herfstdag

Het moet gezegd, wat is het heerlijk om een king bed te hebben!  Ik heb vannacht werkelijk heerlijk geslapen.  De zon schijnt ook weer zie ik door de lamellen en uitgerust sta ik op.


Rick moet vandaag vroeg op pad dus ik eet mijn beschuitjes met Old Amsterdam smeerkaas alleen, want Kai en Saskia liggen nog op een oor.  Ik ben aan mijn tweede kop koffie bezig als zij ook naar beneden komen druppelen.
De bomen achter ons huis lijken wel in brand te staan

Saskia wil weten wanneer we naar de mall gaan en ik beloof haar na mijn sporten.  Dat ga ik dan ook maar gauw boven doen.  Eigenlijk zou ik gewichten moeten doen, maar heb daar helemaal geen zin in.  Ik gebruik als excuus voor mezelf dat de gewichten de enige dingen in de sportkamer zijn, die nog niet zijn uitgepakt.

Na mijn uur interval op de elliptical maak ik me gauw klaar en vertrekken Saskia en ik naar Tysons Corner mall.  Bij Urban Outfitters kiest Saskia wat vesten en topjes.  Dan lopen we naar PacSun waar ze ook een paar leuke dingen vindt.  Het is altijd makkelijk kleding winkelen voor Saskia want ze weet precies wat ze wil en is binnen een paar minuten klaar.

Natuurijk moet Saskia ook haar favoriete luchtjeswinkel Bath and Body Works bezoeken.  Hier kopen we mini handreinigers in allerlei geuren.

We hebben beiden enorme trek en besluiten bij Panera te gaan lunchen.  Ja, daar heb ik gisteren ook al gegeten, maar hun menu is uitgebreid genoeg dat ik er wel weer kan eten.  Saskia neemt de groentesoep en salade, ik de groentesoep en de Mediterranese groentesandwich, die ik erg lekker vind.

Na het eten laten Saskia en ik onze wenkbrauwen "draden".  Met garen worden onze wenkbrauwen weer mooi gemaakt.  Het doet minder pijn dan was en ik vind het resultaat altijd erg mooi.  Het is leuk zo'n uitje met mijn jongste en ik kom zo ook wat intieme details van haar leven te weten.

Thuis lijn ik Cosmo aan voor een herfstwandeling door de buurt.  De kleuren beginnen hier te komen, maar zijn nog lang niet op hun hoogtepunt.  Toch lukt het me mooie kleuren te fotograferen vind ik zelf.  Volgende week hoop ik ook naar Burke Lake en misschien zelfs de Shenandoah te kunnen gaan.
 
Rick heeft wat nieuwe Halloween versieringen besteld
Ons nieuwe huis dier Skully
En zijn vorige eigenares, de boze heks, die in onze tuin is neergestort

De rest van de middag ga ik buiten lezen.  Eerst op het deck en als dat te koel wordt voor het huis.  Net na vijven heb ik mijn boek uit en wordt het ook te koel om buiten te zitten.  Er is natuurlijk in huis nog meer dan genoeg te doen en ik pak wat dozen uit en doe de was.

Rick komt thuis en niet veel later Katja.  Dan hebben we opeens weer het huis vol.  Saskia heeft besloten nog een nacht te blijven en de meisjes halen Thais eten.  Het is gezellig zo met zijn allen en Katja brengt haar spullen naar binnen.

Zij begint maandag aan haar nieuwe baan en is dus voorlopig terug hier thuis.  Vreemd wel een beetje na meer dan zes jaar uit huis wonen.  Kevin komt ook uit New Jersey voor het weekend.  Het is nu veel makkelijker voor hen om bij elkaar te zijn in de weekends.  Drieeneenhalf uur rijden is vrij makkelijk te overbruggen. 

En zo begint voor mij althans het eerste weekend weer terug in ons huis.  Wat een heerlijk gevoel is het toch!

Foto's van vandaag staan hier.

donderdag, oktober 16, 2014

Leuke bloglezeres ontmoeting

Rick en ik staan tegen achten op.  We eten samen ontbijt en dan vertrekt Rick naar zijn werk.  Ik schrijf gauw mijn blog van gisteren af, want halverwege viel ik in slaap.  Dan is het tijd om te sporten.

Mijn trouwe elliptical herinnert zich mijn interval programma nog.  Ik heb een leuk boek om te lezen en het uur gaat snel.  Intussen is Saskia bezig met haar dozen uitpakken.  Langzaam maar zeker worden de dozen geleegd.

Na mijn sporten en douche gaan Kai en ik naar de garage om zijn auto op te halen.  Die is na de "kus" die hij de bumper van mijn van gaf keurig gemaakt.  Nu de bumper van mijn van nog, maar aangezien we de schade zelf betalen wacht ik daar nog maar even mee.  We hebben al genoeg kosten op het moment.

Onderweg zie ik uit mijn autoraam allerlei Halloween versieringen

Het is een sombere dag, al blijft het droog.  Ik heb zin in een lekkere soep en ga de broccoli en cheddar soep bij Panera eten.  Daar kies ik ook eindelijk mijn verjaarskoekje uit, een vrolijke Jack O' Lantern.  Veel te groot om in een keer op te eten, ik ben van plan er tot hij op is iedere dag een stukje van te nemen.

Dan is het tijd om naar Rockville, Maryland, te rijden.  Bloglezeres Tineke logeert hier bij haar dochter en gezin.  Mijn navigatie is niet helemaal duidelijk en zegt op een gegeven moment dat ik aan ben gekomen, terwijl ik op een hoofdweg rijd.  Gelukkig lukt het met wat aanpassingen het adres te vinden.

Tineke wacht me al op en ik maak ook even kennis met haar man.  Op mijn telefoon vind ik de dichtstbijzijnde Starbucks.  Daar is het druk en alle tafeltjes bezet, maar een vrouw gaat gelukkig net weg en wij pikken het tafeltje gauw in.

Tineke haalt koffies en dan kletsen we gezellig.  Tineke laat mij foto's van haar kinderen en kleinkinderen zien.  Ook woont zij erg mooi in het midden van Nederland bij veel water.  Voor we het weten is er anderhalf uur voorbij en omdat ik het spitsverkeer vrees vertrekken we en breng ik Tineke terug naar het huis van haar dochter.

Daar maak ik nog kennis met haar schoonzoon met wie ik toevallig net geemaild heb over een rondleiding van kinderen in de National Gallery of Art.  We spreken af het daar via email nog verder over te hebben.  Ook zie ik Tinekes drie schattige kleinkinderen, met recht is ze trots op ze. 

Als ik wegrijd zwaaien de kinderen naar mij uit het voorraam.  Gelukkig kan ik de HOT lanes (tolbanen) nemen voor $2,15 op mijn EZ Pass, want op de gewone banen staat een flinke file.  Het verkeer in deze omgeving is het slechtste in het land wat vooral natuurlijk tijdens de (lange!) spits te voelen is.

Bij thuiskomst begin ik vast met de lege dozen, die eigenlijk niet leeg zijn, want vol papier, naar de stoep te dragen.  Ik denk wel dat er meer dan honderd zijn en de meesten zijn nat van de regen van gisteren. 

Saskia wil graag haar nagels laten doen en die van mij zijn ook aan een beurt toe.  Het is altijd gezellig om dit met een van mijn dochters te doen en ik zet dan ook maar even de rest van de dozen opzij om met haar te gaan.

Bij Pro Nails 3 is Thu open om mijn nagels te doen en Saskia krijgt T.  Blij met onze nette nagels rijden we een uurtje later weer terug naar huis.  Rick is ook thuis inmiddels en met zijn drieen dragen we de rest van de dozen naar de stoep.  Daar gaan ze morgen nog een hele kluif aan krijgen.  Het is wel fijn te zien hoeveel we deze week gedaan hebben!  Iedere doos betekent verder terug naar "normaal".

Saskia wil graag eten van Sunflower en dat vind ik ook wel lekker.  De mannen moeten daar echter niets van hebben en willen eten van McDonald's.  Saskia gruwelt daarvan en zegt dat ze best ons eten op wil halen, maar niet de McDonald's.  Kai gaat dan wel met haar mee om dat te gaan halen. 
Mijn Amsterdam "straatje" wat ik vandaag uitpakte

Met zijn vieren eten we gezellig en dan gaat Rick verder aan dozen uitpakken.  Mijn energie is alweer opgebruikt, want met dit weer heb ik ook meer pijn dan gewoonlijk.  Het was weer een drukke, maar ook leuke dag. 

Een zeer natte rondleiding

Volgens mij heb ik nog steeds last van jet lag, maar dat is vandaag wel handig, want ik moet toch vroeg opstaan.  Al om zes uur ben ik klaarwakker en om half acht opstaan is dus helemaal niet moeilijk.

Voor mijn ontbijt maak ik eens een heel Nederlands hapje.  Beschuit met Old Amsterdam smeerkaas en een flinke kop koffie in mijn Blond Amsterdsam mok, het smaakt heerlijk.  Intussen is Kai ook op, mijn chauffeur naar de metro.


Kai zet me daar af en het perron staat al heel vol.  Ik loop helemaal naar achteren en krijg zo nog een zitplaats.  Al vanaf het volgende station is er alleen staanplaats en dat voor meer dan een half uur.  Ik kan het niet helpen onze metro met de tube in Londen en de metro in Barcelona te vergelijken.  Wij hebben wel veel meer zitplaatsen, maar de gemiddelde rit is waarschijnlijk ook een stuk langer.

Na een half uur stap ik uit bij het Smithsonian station.  Daar zie ik een stel op de bankjes waarvan ik denk dat het P. en E. zijn, mijn gezelschap voor vandaag.  En inderdaad, gelukkig heb ik gelijk.  We maken kennis en ik weet meteen dat het een leuke dag gaat worden wat het weer ook gaat doen.

Er is meteen een klik, die ik zo vaak voel met mensen, die de rondleidingen boeken.  Ik kan het niet uitleggen, misschien is het gewoon de interesse en het plezier in een dag leren over een nieuwe stad.  Ik begin natuurlijk met de korte geschiedenis over het ontstaan van de stad.

Het is, ondanks de erg dreigende luchten, droog en we lopen naar het Washington Monument.  Daar hoop ik weer kaartjes te scoren voor 12 uur, maar tot mijn verbazing zijn die al vergeven.  We kunnen nog wel 11 uur krijgen en ik denk dat we, zolang we niet helemaal naar het Jefferson Memorial lopen, dat wel kunnen halen.  Ik vraag dus letterlijk de laatste drie kaarten voor elf uur aan.

Wij lopen dan verder en ik vertel over ieder monument dat we zien.  Bij het Tweede Wereldoorlog Monument zien we weer een groepje Honor Flight veteranen, waaronder ook 21 veteranen van de Tweede Wereldoorlog.

We zien de Vietnam Veteranen muur, het Lincoln beeld op zijn troon, de 19 sombere soldaten van de Koreaanse oorlog en Martin Luther King Jr. zonder voeten, zodat hij hoger kon zijn dan het standbeeld Freedom op het Capitool.
De herfstkleuren komen ook al in de stad

Qua tijd gaat het allemaal prima.  Ik vertel over het Jefferson Memorial en de man, die Jefferson was. Dan willen we nog als laatste naar het Franklin Roosevelt Memorial, maar daar zien we allerlei politie en worden terug gewezen.  Wat daar nu gaande was?  We moeten dat monument dus helaas overslaan.

Keurig op tijd komen we bij het Washington Monument aan.  Ondanks de dreigende luchten is het nog steeds droog.  Het feit dat mijn compagnons Nederlands zijn trekt de aandacht van de Park Rangers en een ervan is in Nederland naar school geweest;

We gaan naar boven en hebben weer prachtig uitzich over de stad.  Ik heb de afgelopen paar weken door twee andere wereldsteden gelopen en ik vind het weer heel leuk "mijn" stad te laten zien.  Nu ik het een tijdje niet heb gedaan geniet ik weer des te meer van de bijzondere monumenten hier.

De magen rammelen intussen en we lopen via de achterkant van het Witte Huis naar Potbelly.  Daar bestel ik de champignons en kaas sandwich en een enorme augurk (zure bom). De anderen nemen een rosbief sandwich, ook erg lekker zo te zien.

We willen eerst buiten gaan zitten, maar als ik naar buiten loop lijkt het wel of iemand een heel felle flits op zijn fototoestel heeft.  Nee, wacht, registreert mijn brein, het was bliksem.  En dat wordt vrijwel meteen bevestigd door een flinke donderklap.

Dan maar binnen eten en al gauw openen de hemelsluizen zich ook serieus. We kijken naar buiten en zien steeds zwaarder weer.  Op mijn telefoon krijg ik een tornado waarschuwing en we worden gemaand binnen te blijven.  Gelukkig gebeurt er niets ernstigs en we gaan verder als we denken dat de regen wat vermindert.

Zodra we de weg oversteken komt het water weer met bakken naar beneden  E. en ik hebben paraplu's, maar P, alleen een regenjas. We proberen wat te schuilen, maar moeten toch besluiten wat verder te doen, want alles is buiten.

We besluiten, als het wat minder hard regent, langs de voorkant van het Witte Huis te lopen.  We gaan nog even het kerkje van de presidenten binnen en lopen dan naar het McPherson Square station.  Daar nemen we de metro naar Capitol South.

Het is warempel vrijwel droog als we uitstappen dus we bekijken de voorkant van het Capitool uitgebreid.  De koepel staat nu bijna helemaal in de steigers.  Het is kennelijk erg moeilijk dat te doen, want ze zijn er al in mei mee begonnen.

Als laatste gaan we de Library of Congress binnen.  Zoals altijd maakt dit gebouw enorme indruk.  Ook bekijken we de bibliotheek van Thomas Jefferson waaruit deze grootste bibliotheek ter wereld is gegroeid  Dan nemen we afscheid en gaan P. en E. de rondleiding in het Capitool doen.
 

Toen we in het Washington Monument waren belde mijn zwager David dat hij vandaag ook in Washington is.  We hebben afgesproken rond drie uur wat te gaan drinken.  We ontmoeten elkaar bij Elephant & Castle en praten onder het genot van een biertje (Blue Moon voor mij) bij.  We hebben elkaar alweer sinds mei niet gezien. 

Terwijl we daar zitten zie ik dat het buiten weer flink tekeer gaat.  Tegen vijven moet David naar zijn volgende afspraak en ik neem de metro terug naar Vienna.  Daar is het gelukkig droog en ik wacht op Rick, die me vanuit zijn werk op komt halen.
Beginnende regenboog na de stormen

We besluiten dan maar meteen door te rijden en bij Pazzo Pomodoro te gaan eten.  Daar nemen we plaats aan de gezellige bar en genieten van hun heerlijke echt Napolitaanse pizza.  Thuis treffen we Saskia, die de komende paar dagen hier blijft.  Het is fijn haar weer te zien, ze ziet er goed uit.

Dan slaat de jet lag of tenminste de vermoeidheid van de afgelopen weken weer toe en ik val zowaar in slaap op mijn stoel!  Dat gebeurt me werkelijk nooit!  Gelukkig wekt Rick me en slaap ik de rest van de nacht gewoon in bed.

Foto's van vandaag staan hier

dinsdag, oktober 14, 2014

Een zomerse herfstdag

Misschien heb ik toch nog jet lag, want ik ben om zes uur klaar wakker.  Mijn brein staat helemaal aan en het lukt me niet weer in te slapen.  Toch doezel ik nog wat verder om Rick niet wakker te maken.  We staan om half acht tegelijk op.

Niet veel later gaat de deurbel.  Het is de Vector man, die ons intercomsysteem komt maken.  Nu is echt bijna alles klaar, alleen de schilders moeten nog terugkomen om de ramen, die ze dichtgeschilderd hebben, te maken.

Na mijn ontbijt begin ik met dozen uitpakken in de eetkamer.  Dat zijn heel veel glazen, borden en nog veel meer.  Nogal een tijdrovend karwei dus.  Ik vind het uitpakken sowieso fysiek vermoeiend met al dat papier.  Na tien dozen is het tijd om naar de sportschool te gaan.

Daar wacht Sharon me al op en terwijl we bijkletsen worden mijn spieren flink getraind.  Ik heb op vakantie maar een keer een Max Capacity gedaan, dus het is wel weer nodig.  Hoewel ik door al het lopen zelfs een paar pond ben kwijtgeraakt in Europa.

Op weg naar de auto op de terugweg lees ik dat USAA eindelijk onze laatste hotel- en maaltijdrekeningen gaat betalen.  Gisteravond heb ik op de site een "thumbs down" gegeven, omdat we al meer dan twee weken opeens niets meer hoorden en ik over vier dagen mijn credit card moet betalen. 

We hebben het over meer dan $8500!  Gelukkig hielp die thumbs down en heb ik meteen een verontschuldigend bericht dat het geld nu wordt overgemaakt.  Ook dat hoofdstuk van de brand is dus naar alle tevredenheid afgesloten.

Thuis ga ik verder met dozen uitpakken en ook haal ik mijn sjaals van de hangers, want die nemen veel te veel plaats in in de kast.  Binnenkort moet ik die ook helemaal reorganiseren, maar dat is voor een latere dag. 

Opeens voel ik mijn maag toch wel erg rammelen en blijkt het al na enen te zijn!  Rick en Kai hebben ook trek en ik haal proviand bij Manhattan Bagel.  Hun lekkere tonijnsalade dunne bagel gaat er bij mij prima in!

Dan vertrek ik naar Michaels om wat Halloween spullen voor de tuin te kopen.  Tot mijn verbazing hebben ze vrijwel niets meer!  Alle "spinnenwebben" zijn uitverkocht en er zijn nog maar twee oranje lichtjes snoeren.  Toch koop ik een aantal dingen en twijfel nog of ik dit jaar ueberhaupt wel spinnenwebben wil. 

Na de nieuwe aankopen in de tuin gehangen te hebben ziet het er toch al gezellig Halloween-achtig uit.  Tevreden besluit ik Cosmo mee te nemen voor een lange wandeling door de buurt.  Mijn fototoestel gaat ook mee, want de herfstkleuren beginnen al mooi te komen.  Het is nota bene 27 graden, dus qua temperatuur heel zomers.


Cosmo en ik genieten beiden van het weer lekker door de buurt wandelen.  De herfstkleuren zijn dit jaar prachtig, diep rood en geel.  Het is nog niet op zijn hoogtepunt, maar er zijn al genoeg mooie bomen en blaadjes te fotograferen.
 
Thuis besluit ik mezelf even rust te gunnen en ga op het deck zitten lezen.  Gezien de temperaturen van de komende week is dit waarschijnlijk de laatste keer dit seizoen dat het warm genoeg is dat te doen.  Ik lees mijn boek lekker uit en ga als het wat koeler wordt weer naar binnen.  Wat is het genieten om thuis te zijn!

In de eetkamer staan nog twaalf dozen om uit te pakken.  Ik besluit het mijn doel te maken, die vandaag uit te pakken.  Dat lukt en de eetkamer is nu vrijwel klaar, al missen er nog een aantal dingen.  Geen idee waar die zijn, maar ze zullen hopelijk tevoorschijn komen.

Moe, maar voldaan van de drukke dag, ga ik met een wijntje zitten.  Rick krijgt zijn energie altijd 's avonds en gaat boven meer dozen uitpakken.  We bestellen lekker Indiaas, zo fijn om zoveel restaurants in de buurt te hebben, die bezorgen!

Morgen heb ik een rondleiding, maar het weerbericht klinkt vreselijk slecht.  Er worden zware stormen voorspeld, geen wonder met dit warme weer.  Even heel hard duimen dat het mee gaat vallen!

Foto's van vandaag staan hier.

maandag, oktober 13, 2014

De herfst in huis brengen


Na heerlijk geslapen te hebben op ons nieuwe bed word ik om een uur of zeven wakker.  Onze nieuwe lamellen blokkeren het licht veel beter dan de oude en het is een sombere dag buiten.  Het is dus nog lekker donker in de kamer en ik doezel wat verder. 

Rick staat op en niet veel later volg ik.  Wat is het weer fijn om gewoon in mijn plunje naar beneden te kunnen zonder vreemdelingen.  De koffie staat al klaar en Rick en ik ontbijten samen.  Dan hang ik onze gordijnen weer voor de ramen.
Regen vanochtend, helaas

Rick vertrekt naar zijn werk en ik doe een half uur cardio op de elliptical.  Ook heel fijn om mijn eigen machine terug te hebben.  Al is die kamer nog het moeilijkst om uit te pakken, want we kunnen de houders voor de planken in de IKEA boekenkasten nergens vinden.  Als die niet te voorschijn komen zullen we nieuwe moeten gaan halen.  Hopelijk worden die apart verkocht.

Na het sporten begin ik vol overgave aan onze badkamer.  Het uitpakken van de dozen vergt veel bukken en dragen.  Na iets meer dan anderhalf uur zijn de dozen leeg en heb ik ook drie vuilniszakken met dingen, die we nooit gebruiken gevuld.  Onvoorstelbaar wat je met de jaren verzamelt.

Tijd voor een pauze en lunch nadat ik mijn douche heb genomen.  Het is inmiddels wel droog, maar nog erg somber.  Ik heb zin in comfort food en kies de Indonesian peanut saute van Noodles & Company.  Die smaakt altijd heel goed.

Daarna loop ik naar Petco.  Christine vertelde me dat ze een kalmerende lucht en spray vond, die echt werkte bij haar katten.  Onze katten hebben meteen weer het nieuwe tapijt gevonden om op te plassen en de hoop is dat deze produkten dat tegen zullen gaan.  Geen idee wie het is of dat ze het allemaal doen, maar het is natuurlijk wel balen!  Het is duur, maar hopelijk betekent dat ook dat het werkt.

Volgende stop is Michaels waar ik alle Halloween versieringen even probeer te negeren.  Die ga ik morgen nog wel bekijken.  Vandaag heb ik alleen een pot voor Kai's plant nodig en die vind ik al gauw.

Als laatste is Whole Foods aan de beurt.  Tijd voor onze pompoenen, want iedereen op het pleintje heeft al versierd voor Halloween.  Ik kies een paar heel mooie ronde uit, die dingen wegen niet niks!  Ook neem ik ontbijtspullen en mini-brietjes mee.  Die laatsten zijn zo'n lekkere snack!
Ik zie ernaar uit weer mooie herfstfoto's te kunnen maken

Thuis ruim ik de zomerspullen in huis op.  De bomen kleuren al erg en de herfst is in volle gang.  Op zolder probeer ik de dozen met herfstspullen te vinden.  Dat valt niet mee en het wordt een gesleept en gedoe met dozen, maar uiteindelijk vind ik de doos met de meeste binnenversieringen.

Het ziet er na heel wat zweet en soms scheldwoorden weer heel gezellig uit in huis en buiten staan ook al wat versieringen.  Morgen hoop ik dat het droog is en wil ik wat meer aanbrengen.  Ik heb niet zo'n zin om door alle dozen op zolder te gaan om voor maar twee weken de tuin zo uitbundig te versieren als we het gewoonlijk doen.

Mijn rug protesteert hard en ik besluit dat ik het merendeel van de dozen van vandaag heb uitgepakt (er volgen er nog een paar, omdat ik er toch langskom, daar niet van).  Ik werp me op mijn Barcelona foto's en zet die op Facebook.

Dan kijk ik eindelijk eens een gedeelte van de eerste Boer Zoekt Vrouw uitzending.  Rick komt thuis met sushi, heerlijk!  Het is zooooooo fijn om echt thuis te zijn!  Iedere uitgepakte doos is een stapje dichter bij "normaal".  Ik verbaasde mezelf vandaag met de energie, die ik had, ondanks de jet lag.

Eigenlijk voel ik nu nog steeds geen jet lag, al ben ik wel moe.  Het zou zomaar kunnen dat ik deze reis helemaal geen jet lag voel.  Op de heenreis had ik er door de dagvlucht naar Londen geen last van en nu weer niet.  Heel fijn!
Weer lekker thuis

Foto's van Barcelona:
Sagrada Familia
Dag 1
Dag 2
Dag 3
Dag 4