Ons pleintje nu:

dinsdag, februari 09, 2016

Een sneeuwerige dag

Rick neemt al voor dag en dauw afscheid en ik draai me nog meerdere keren om.  Als het licht wordt zie ik onder de lamellen door dat het sneeuwt.  Het blijft echter nauwelijks liggen.

Toch zie ik bij het lezen van mijn berichtjes dat Lia het liever niet waagt door dit weer te rijden.  Anja ziet het ook niet zitten en aangezien het erger kan worden gedurende de dag denk ik dat dat een veilige beslissing is.  Met de heuvels hier is het allerminst prettig rijden in gladheid (niet dat ik dat ooit prettig rijden vind).

Zo heb ik opeens de hele dag open en neem ruim de tijd voor mijn ontbijt, een English muffin met kaas en ei, en veel koffie! Buiten dwarrelen de vlokjes gestaag naar beneden, maar meer dan een dun laagje wit op het deck en gras wordt het niet.  Toch is het wel een gezellig en vredig gezicht.


Boven stel ik de elliptical in op een uur interval.  Ik speel weer spelletjes en heb het gevoel goed bezig te zijn.  Mijn hartslag tijdens de moeilijkere twee minuten laat dat wel zien, over de 150 slagen per minuut.  Hopelijk verbrand ik zo ook heel wat calorieen.

Na mijn douche laat ik Cosmo uit, maar dat wordt niet lang, want de sneeuw is nat en koud.  Gelukkig doet hij zijn behoeftes vrij snel.  Cosmo vindt dit weer heerlijk, maar daarin verschillen we erg van mening!
Gelukkig hebben we wel wat mooie kleur in huis

 Lunch besluit ik te gaan eten bij Panera.  Hun lekkere Thaise wonton soep is helemaal goed voor een koude dag als vandaag.  Cosmo mag mee in de van, zo ziet hij wat meer.  Ik merk dat hij zich met dit weer echt gaat vervelen.

Weer opgewarmd door de soep rijd ik door naar Trader Joe's.  Daar loop ik meteen naar de broodafdeling, maar zie eerst geen crumpets.  Aan de andere kant van het rek zie ik ze dan toch, hoera!  Ook is er lemon curd, maar ik besluit amandelboter en peperjam mee te nemen.  Morgen wordt het een heerlijk ontbijtje!

Heel voorzichtig probeert de zon door de wolken te komen, maar de vlokjes dwarrelen nog steeds.  Thuis zet ik de verwarming hoger en besluit mijn met Kerst ontvangen Jan van Haasteren puzzel te beginnen.  De komende week wordt het heel koud en zal ik waarschijnlijk meer dan genoeg uren hebben eraan te werken.

Het is wel "gevaarlijk" om veel thuis te zijn, want ik krijg lekkere trek en besluit de "stroopwaffel creme" (ja, ff), die Kai uit Duitsland meebracht, eens op een cracker te proberen.  Oh jee, had ik niet moeten doen, te lekker!  Ik bedwing me en geniet hapje voor hapje van de cracker.

Net als ik de buitenste stukjes op een na bijeen heb belt Christine.  Zij en Chuck zijn zo blij dat Rick en ik over twee weken hun kant uitkomen.  Wij zien er ook naar uit.  Zij blijven toch onze beste vrienden, ondanks dat ze zo ver weg wonen.

Rick komt thuis en we merken tegelijkertijd op dat het precies 29 jaar geleden is dat we elkaar voor het eerst spraken.  We ontmoetten elkaar via een video dating service en kregen alleen elkaars voornaam en telefoonnummer.  Twee dagen later hadden we onze eerste "date" in persoon, maar dat telefoongesprek duurde al uren dus ik wist al dat het goed zat.  Echt love at first voice, maar zeker ook sight was het.

We gaan het vieren bij Glory Days Grill zodat Rick tegelijkertijd ook zijn Michigan State Spartans basketbalwedstrijd kan volgen.  Heel romantisch, ik weet het, maar ik had zin in de Vermonter sandwich daar. Zo lekker, rozijnenbrood, appelboter, ham, appel en kaas, ik hoef het Rick niet voor te zetten dus geniet er extra van.

Vanavond klets ik met Katja over verlovingsringen. Zij en Kevin hebben ernaar gekeken.  Toch zal het volgens Katja nog wel even duren voor hij haar ten huwelijk zal vragen.  Wij vinden het al bijzonder dat ze het erover hebben.

Tot mijn verrassing hoor ik rond negenen de deurbel gaan.  Het is Lorraine, die een bedankkaart en fles wijn komt brengen als dank voor de Super Bowl avond.  Zo aardig!  Dan zou ik willen dat ik zo attent was, maar helaas, ik probeer het heus, maar het zit niet in me.
.

maandag, februari 08, 2016

Verwarming doet het weer en schoon tapijt

Gelukkig word ik met een stuk minder pijn wakker dan gisteren.  Rick maakt zich klaar voor zijn werk en ik voor de sportschool.  Na een ontbijt van gepocheerde eieren met kaas vertrekken we beiden.


Voor mijn personal training doe ik alvast een kwartiertje cardio.  Zo ben ik goed opgewarmd als Sharon me komt halen.  Op maandag is het een half uur personal training, maar alle spieren komen aan bod.  Sharon heeft ook nog even tijd om mijn rug te "rollen", iets wat ook altijd helpt met de pijn.

Na nog drie kwartier elliptical ga ik weer huiswaarts.  Daar maak ik me snel klaar en ga wachten op de verwarmingmonteur en de tapijtreiniger. Beiden zullen na twaalven komen en ik hoop dat het snel na twaalven is, want ik heb een hekel aan uren wachten.

Als lunch eet ik wat van de overgebleven wraps en kaas en fruit van gisteravond.  Ik ben dankbaar als om een uur de bel twee keer vlak achtereen gaat.  De tapijtenreiniger begint boven en ik laat de verwarmingmonteur het probleem op zolder zien.

Intussen maak ik gebruik van de wachttijd en boek een afspraak met de Nederlandse ambassade om Katja's, Saskia's en mijn paspoort te vernieuwen.  Ik ben misschien een zeur, maar ik erger me eraan dat de website van de ambassade hier in de VS alleen maar in het Engels is! 

Ook maken ze het niet bepaald makkelijk en moeten veel mensen duizenden kilometers reizen  om hun paspoort te verlengen.  Ik prijs ons dus gelukkig redelijk dicht bij de ambassade te wonen. Ook ben ik blij al vroeg ermee bezig te zijn geweest, want de eerste afspraken zijn pas midden maart beschikbaar.  Uiteindelijk wordt 8 april de datum, want Katja kan niet altijd vrij nemen.

Beide heren in huis hebben een goede twee uur nodig om hun werk te verrichten.  Daarna zijn wij weer ettelijke dollars lichter, maar hebben tenminste weer zilverkleurig tapijt in plaats van lichtbruin (in de family room) en een werkende verwarming boven.  Met de temperaturen van de komende week heel belangrijk!

Met Cosmo in de auto, zodat hij ook wat anders dan de binnenkant van het huis ziet, rijd ik naar Whole Foods.  Daar haal ik ingredienten voor het avondeten en wat andere boodschappen. Ook zoek ik naar crumpets, maar helaas, die hebben ze niet.  Sharon zei dat Trader Joe's ze heeft dus daar zal ik binnenkort eens heengaan.

Thuis lijn ik Cosmo aan en ga de rest van mijn stappen tijdens een wandeling met hem maken.  Opeens hoor ik mijn naam en komt Phil, Mary Ellens man, naast me lopen.  Hij werkt tegenwoordig van huis en had zin in een wandeling.  Hij loopt gezellig mee en we kletsen over onze gezinnen en reizen waar zij ook dol op zijn.
Wat natuurfoto's

Zo krijg ik toch meer stappen dan gedacht, helemaal goed.  Dan mag ik van mezelf wat tv kijken en ik kijk de Rick Steves aflevering over Nederland op PBS op mijn laptop.  Erg leuk, alleen jammer dat ze Scheveningen en Enkhuizen verkeerd spelden.  Je kunt de aflevering hier bekijken.

Dan gaat de bel en komt de postbode twee pakjes brengen.  een ervan is voor mij uit Nederland.  Naomi heeft me niet alleen een nieuwe Blond Amsterdam mok, maar ook een heel aantal tijdschriften gestuurd.  Heerlijk leesplezier straks!

Rick komt thuis en we maken avondeten.  Althans, de zalm en de Mexicaanse "slaw", pittige salade van wortel, kool en boontjes, zijn al door de chefs van Whole Foods gemaakt.  Wij bakken de zoete aardappelfrietjes en smullen dan van het lekkers.

Vannacht wordt sneeuw voorspeld, maar niet veel dus hopelijk kunnen mijn plannen met Anja en Lia voor morgen doorgang vinden.  Anders heb ik misschien al een alternatief plan in gedachten waar geen autorijden aan te pas komt.  Even zien of ik daar energie voor ga hebben. 

zondag, februari 07, 2016

Super Bowl weekend

Zaterdag

Voor ons doen slapen we schandalig lang uit.  Natuurlijk voelt het voor ons als we om half elf opstaan eigenlijk als half acht.  Het streven om op tijd naar bed te gaan is gisteravond ook niet gelukt.

We rijden naar Starbucks voor broodnodige koffies en broodjes, die beter brunch dan ontbijt genoemd kunnen worden.  Het smaakt prima en wat zou ik graag luieren vandaag, maar er moet gesport worden.

Snickers en Meike zijn heel blij dat we er weer zijn

Boven stel ik de elliptical op drie kwartier in en intussen haalt Rick Cosmo op.  Als de deurbel gaat zie ik me dan ook genoodzaakt bezweet de deur te openen.  Mijn vriendinnen Mary en Tara staan op de stoep met Robert, die handtekeningen ophaalt om mee te mogen doen aan de Town Council verkiezingen in mei.

Natuurlijk teken ik graag en mag dit soort van deur tot deur campagne voeren wel. Het maakt het erg persoonlijk en je hebt echt het gevoel deel te zijn van een democratie.

Net als mijn sportroutine klaar is komt mijn hondenbaby naar boven rennen.  Heel blij is hij om mij weer te zien!  Wat is dat toch schattig.

Het is lekker weer vandaag en Rick en ik besluiten Cosmo een fijne wandeling te geven.  Er komt weer een heel koude periode aan dus het is zaak van de temperaturen boven nul en het zonnetje te genieten. 
De toverhazelaar bloeit mooi

Eigenlijk wilden we daarna naar de bioscoop, maar gisteravond zag Rick dat de thermostaat boven helemaal donker was.  We hebben daardoor geen verwarming en de temperaturen gaan komende week scherp naar beneden.  We wachten dus op de verwarmingsmonteur, die voor vandaag ook nog eens dubbele prijzen rekent, maar niets aan te doen, ijskou is funest voor mijn spieren.

Charles komt eindelijk aan het einde van de middag dus de film gaan we wel een andere keer zien.  Het blijkt om een zekering te gaan, die helemaal uitgebrand is.  Een beetje eng wel op zolder, gelukkig is er wel een rookmelder daar.  Jammer genoeg heeft Charles geen vervanging bij zich en zullen we waarschijnlijk tot maandag moeten wachten op verwarming boven.

Tot onze verrassing komt daar Saskia opeens binnenlopen!  Zo leuk haar weer te zien al is ze niet thuis om veel tijd met ons door te brengen.  Haar beste vriendinnen Laura en Kaylee zijn dit weekend hier in Vienna en Saskia komt om met hen te eten.  Ze moest vanochtend werken en moet dat morgenochtend weer dus gaat vanavond terug.  Het is wel weer zo gezellig dat gegiechel boven te horen, ik  mis dat soms toch echt.

Terwijl de meiden sushi gaan eten gaan Rick en ik naar Earls in Tysons Corner. We nemen plaats aan de gezellige bar en delen een lekkere calamari met verschillende groentes.  Als hoofdgerecht neem ik een kop van de heel erg lekkere Thaise wortelsoep en de "dynamite" sushi rol.  Erg lekker allemaal en een gezellig restaurant is het.

Saskia en vriendinnen nemen weer afscheid en Rick en ik hangen gezellig voor de tv.  Hopelijk lukt het vanavond wel op tijd naar bed te gaan, anders wordt het maandag een moeilijke ochtend.

Zondag

Oei, zodra ik wakker word weet ik dat dit een pijndag gaat worden.  Alles zit in de knoop!  Ik neem een pijnstiller, al weet ik dat die vrijwel niets doet, en spray Icy Hot op mijn rug.  Hopelijk helpt me dat genoeg om tenminste op te kunnen staan.

Ondanks dat mijn maag ook altijd minder aanvoelt met zoveel pijn gaan we toch naar Panera om ontbijt te halen.  De ei met spinazie en tomaatsandwich gaat er toch wel goed in.

Terwijl ik mijn spieren wat uit de knoop probeer te halen op de elliptical gaat Rick naar Wegmans.  We hebben daar wat sushi en wraps besteld voor vanavond.  Chuck en Lorraine van hiernaast komen om de Super Bowl te kijken.

Voor mijn lunch heeft Rick heerlijke sashimi en sushi mee als verrassing, zo lief!  Hij vindt het altijd vreselijk voor mij als ik me zo slecht voel.    Ik baal er ook enorm van, want ik heb me de afgelopen weken juist wat beter gevoeld.
Een van onze eekhoorns poseert leuk op het deck, hier meer foto's

Het is altijd zaak in beweging te blijven met mijn spierkrampen en ik neem Cosmo mee voor een lange wandeling door de buurt.  Ik zie Lois en klets even gezellig bij.  Zij gaan o.a. kippenvleugeltjes eten vanavond.  Online las ik dat Amerikanen tijdens de Super Bowl miljoenen ponden aan kippenvleugeltjes verorberen! Ik heb die liefde daarvoor nooit zo begrepen.
Wij hebben o.a. lekkere wraps

Weer thuis doet Rick Icy Hot spray op mijn rug en dat helpt goed.  We maken alles klaar voor vanavond en om zes uur komen de buren.  Het is altijd heel gezellig met Chuck en Lorraine. 
De sushi is erg lekker!

We hebben verschillende wraps, sushi en kaas met fruit, helemaal goed.  Het wordt een spannende wedstrijd met een heel leuke "halftime" (pauze). De Broncos winnen zoals wij allemaal wilden.  Chuck moet morgen om half zes al op reis dus zij nemen meteen afscheid.  Erg leuk om zo met zijn vieren te kijken!
Beyonce, Coldplay en Bruno Mars samen
Cosmo snapt niet waarom we opeens in de basement zijn
 

vrijdag, februari 05, 2016

Nog even Pike Place Market bezoeken en dan terugreis

Rick is weer vroeg uit de veren voor zijn laatste sessie van deze Tech Ready conferentie.  Ik blijf nog even liggen, maar om half acht sta ik ook op.  Zowaar schijnt de zon en ik wil nog wat rondlopen in de stad voor we vertrekken.


Katja schrijft dat ze een flink pak sneeuw hebben gekregen vannacht.  Dat heeft invloed op onze terugvlucht, want die moet uit Newark, New Jersey, komen.  Door het weer zullen wij zo'n anderhalf uur vertraging hebben.  Wel fijn om dat zo ver van tevoren al te weten.

Met een paar stoppen om uit te kijken over de bergen in de verte, die eindelijk uit de wolken zijn, loop ik naar The Crumpet Shop.  Op mijn voorlopig laatste crumpet (al ben ik van plan er thuis ook naar te gaan zoeken) neem ik ham, ei, kaas en tomaat.  Het smaakt weer prima.

Dan slenter ik wat door de markt waar de verkopers hun standjes aan het opzetten zijn.  In het parkje ernaast geniet ik weer even van het uitzicht.  Zelfs Mount Rainier laat zich even zien.  Wat is het toch een prachtige omgeving hier.  Zo jammer dat de zon zich zo vaak achter wolken verschuilt.

Op de terugweg naar het hotel kom ik Shadi en Frank tegen.  Zo gek om opeens bekenden te zien waar je ze niet verwacht.  We kletsen even en zij gaan dit weekend skien in Whistler, de geluksvogels!
Als je goed kijkt is Mount Rainier te zien
 
Terug in het hotel maak ik me klaar en pak de laatste spullen in.  Rick komt terug en we computeren wat voor we uit gaan checken.  Zondag is de Super Bowl en daarvoor bestellen we wat schalen bij Wegmans.  Alleen onze buren komen bij ons kijken, maar het is leuk wat speciaals te kunnen voorschotelen.
 
Tegen twaalven checken we uit het hotel en nemen een taxi naar het vliegveld. De taxichauffeur merkt zelfs op dat we er zeer vlot aankomen.  Ook het inchecken van de tassen en de TSA Pre veiligheidscontrole zijn zo gepiept.
 
Door de vertraging hebben we wel fijn de tijd om rustig te lunchen op het vliegveld.  We vragen een tafeltje bij het visrestaurant daar en moeten even wachten.  Rick vindt een stoel voor mij aan de bar en gaat zelf in de rij wachten.  Gelukkig duurt het niet lang en we krijgen een tafeltje met zicht op de landingsbaan.
 
Beiden bestellen we een garnalencocktail, grote garnalen zijn het!  Ik neem ook een bloody Mary die met zo'n garnaal geserveerd wordt en zeer goed smaakt. Ik heb er ook nog een heel lekker zalmvoorafje bij en Rick neemt de zalmburger.
 
Dan begeven we ons naar de gate waar het vliegtuig net is aangekomen.  Ongewoon snel kunnen we aan boord en vertrekken een uur en een kwartier later dan het schema.  We zullen wel wat tijd inhalen en een uur later dan gepland aankomen.  Ons maakt het niet veel uit, we hebben een heel weekend om bij te komen.
Mooi zicht op Mount Rainier bij het opstijgen
 
Er zitten heel wat collega's van Rick om ons heen, maar wij hebben Economy Plus en niemand tussen ons in, zeer gerieflijk!  De vlucht gaat snel.  Ik bestel weer een tapas doos met allerlei snacks voor mijn "avondeten".  Verder kijk ik eindelijk eens de film "The Martian" met Matt Damon, heel goede film moet ik zeggen!
 
Na iets meer dan vijf uur landen we op Dulles.  Rick neemt afscheid van zijn collega's en we nemen de trein naar de bagage.  Onze tassen komen letterlijk als nummer twee en drie van de band!  Dat is fijn!  Een Dulles Flyer taxi brengt ons in twintig minuten thuis.
 
Meike en Snickers komen meteen om ons te begroeten, maar ik mis mijn hondenbaby.  Ik kan niet wachten hem morgen op te halen!  Misschien doe ik dat zelfs voor ik sport.  Rick bestelt een pizza van Pizza Hut en daar neem ik ook een stukje van.  Met drie uur tijdverschil is het zaak niet te lang op te blijven vanavond. 


donderdag, februari 04, 2016

Nog een gezellige middag met Kathleen

Rick heeft een "late" dag en neemt om half acht afscheid.  Ik sta meteen ook maar op en maak mijn kop koffie zoals iedere ochtend hier. Dan kleed ik me aan en loop naar de Crumpet Shop. Onderweg probeer ik te bedenken welke combinatie ik vanochtend wil proberen.

Dat wordt de pesto, Engelse kaas en tomaat crumpet en ook die smaakt weer fantastisch. Ik ga in onze buurt ook op zoek naar crumpets, want wat een lekker ontbijt!  Nu heb ik ook allerlei voorbeelden om erop te doen.


Na mijn ontbijt loop ik nog wat rond in de markt.  Ik maak een paar zeer kleurrijke foto's van de bloemen- en fruitstandjes en ga dan weer richting hotel.  In de sportruimte doe ik een  uur op de elliptical en wat bovenlichaam gewichtsoefeningen.  Mijn beenspieren zijn echt moe van alle heuvels, dus die geef ik even "vrij".

Vandaag heb ik om twaalf uur met Kathleen afgesproken.  Zij komt me bij het hotel ophalen en dan parkeren we de auto in de Target garage vlakbij Pike Place Market.  Intussen bespreken we waar we willen gaan lunchen, want er zijn heel wat restaurantjes en standjes hier.
De markt ligt tussen de wolkenkrabbers in

We lopen door de markt waar Kathleen wat gedroogde kersen en honing koopt.  Dan strijken we neer bij Pike Place Chowder.  Op het menu staan o.a. acht verschillende chowders. Chowders zijn vissoepen, al is er ook een veganistische keuze.

Kathleen neemt de scallops en ik  kies de crab, oester en chorizo chowder en die is bijzonder smakelijk!  Als het op is kan ik het niet laten ook een kopje van de Manhattan clam chowder te nemen, die is op tomatenbasis en zo krijg ik ook wat groente binnen.

Naast het restaurant ligt een winkel met alles gemaakt in de staat Washington.  We neuzen er rond en ik zie genoeg leuke dingen, maar heb geen zin ze mee naar huis te slapen.  Kathleen koopt een mooie glazen bal.

Dan lopen we naar het Seattle Art Museum.  We hebben geluk want de eerste donderdag van de maand blijkt gratis te zijn.  Het is er dan ook drukker dan ik had verwacht.  Het is ook stukken groter dan ik had gedacht!

We beginnen op de bovenste verdieping waar we van alles zien, waaronder ook Franse impressionisten en een aantal Nederlandse meesters. Er is allerlei porcelein, Romeinse, Egyptische en Griekse kunst en veel meer..

De tweede verdieping heeft veel moderne kunst, lokale kunst, die ik prachtig vind, en mijn favoriet, glaskunst.  Daar staan ook een aantal stukken van Chihuly bij.  Zo mooi wat die man kan maken!

Na twee uur doen mijn voeten pijn en heb ik meer dan genoeg gezien!  Kathleen is het met me eens en we besluiten op zoek te gaan naar een bar om wat te doen.  De eerste die we vinden is een Ierse bar.  Onder het genot van een wijntje praten we gezellig verder.  Jammer, dat we zo ver uit elkaar wonen, want we kunnen het supergoed met elkaar vinden en hebben veel gemeen.

Kathleen zet me af bij het hotel en we nemen voor een jaar afscheid. Boven heb ik even tijd heb om mijn voeten wat rust te gunnen voor Rick terugkomt. Vanavond hebben we voor onze laatste avondmaaltijd hier gereserveerd bij RN74. We lopen erheen en worden vriendelijk ontvangen.

Het is een gezellige bistro en het eten ook prima.  Rick begint met gevulde eieren en ik bestel drie van de smaakvolle plaatselijke oesters. Als hoofdgerecht neem ik het tonijn tartaar voorgerecht en het gecaramelliseerde spruitjes bijgerecht.  Rick heeft steak frites en alles is even smakelijk.  De spruitjes zijn het lekkerst dat ik ze ooit heb gehad en dat zegt wat!

Terug in het hotel pakken we vast wat in. Morgen heeft Rick nog een vergadering en dan gaan we weer terug naar het oosten van het land. Wat een leuke week was het!  Ik ben erg blij mee gegaan te zijn en ben van plan dat volgend jaar weer te doen.

woensdag, februari 03, 2016

De Seattle Underground

Rick neemt om zeven uur alweer afscheid, vandaag heeft hij een lange drukke dag.  Een half uurtje later besluit ik ook op te staan.  Ik maak weer een kop koffie en lees de USA Today tijdens het drinken.


Dan maak ik mijn dagelijkse wandeling naar The Crumpet Shop waar ik al als een oude bekende wordt begroet.  Dit keer neem ik een zoet beleg, de ricotta met lemon curd.  Wat een lekkere combinatie is dat!  Met een lekker sterke kop koffie erbij geniet ik ervan.

Het mooie weer van gisteren is weer verdwenen en het drupt wat als ik terugloop.  Vandaag dus geen wandeling door de stad.  Op de elliptical in de sportruimte krijg ik mijn tienduizend stappen bijeen. 

Voor ik voor de lunch heb afgesproken heb ik nog even tijd om mijn blog van gisteren te schrijven.  Daar was ik na die drukke dag te moe voor.  Net na elven loop ik naar de Harbor Steps, een lange trap die naar het water loopt.

Ongeveer halverwege ligt het restaurant Lecosho waar ik met Tracy heb afgesproken.  Tracy ken ik ook al twintig jaar online en heb ik een aantal keren ontmoet, ook vorig jaar.  Zij en haar man hebben een druk nieuwsblolg voor hun omgeving in West Seattle.

Tracy sms-t dan ook dat ze wat verlaat is, omdat er "breaking news" is.  Een man ligt midden op de weg en dat is natuurlijk nieuwswaardig.  Ik vind het wel interessant, want zoals Tracy ook zegt, het is nooit saai.

In het restaurant vraag ik vast een tafeltje en een kwartiertje later is Tracy er ook.  Onder het genot van een werkelijk heerlijke porcini en uiensoep en de huissalade kletsen we bij.  Haar enige zoon is net zo oud als Saskia en heeft vergelijkbare onzekerheden in zijn leven.

Na een uurtje moet Tracy weer terug aan het werk.  Ik loop naar Pioneer Square en koop een kaartje voor de Underground Tour.  In de laat 19e eeuw is dat oorspronkelijke deel van Seattle opgehoogd en de onderste verdiepingen van de gebouwen kwamen daardoor ondergronds te liggen.
Amy is vandaag onze gids en vertelt met veel humor over de dingen, die we ondergronds zien.  We lopen langs een hotel, door een bank en winkel.  Intussen regent het gestaag en ben ik bovengronds blij met mijn meegebrachte Monet paraplu.  De 75 minuten vliegen voorbij, erg leuk om te doen deze tour altijd.
 
Door de koude regen loop ik weer richting Pike Place Market.  Onderweg besluit ik wat op te warmen met een kop thee bij Cherry Street Coffee House.  Ik kies de jasmijnthee en opgewarmd ga ik weer verder.

In de markt bekijk ik de twee lagere verdiepingen.  Daar zijn allerlei leuke snuisterijen en antiekwinkeltjes.  Ik ga ook de winkel met plaatselijke kunst binnen, want ik vind die erg mooi, maar de prijzen zijn me veel te hoog.  Als laatste loop ik langs de stalletjes met vers fruit, vis en dergelijke en besluit dan terug naar het hotel te gaan.
Je kan werkelijk van alles krijgen hier!
Ondanks de regen kan ik het toch niet laten om een foto te maken van het Public Market bord.  In de markt zag ik het werk van een fotograaf, die het regenachtige klimaat van Seattle tot zijn profijt gemaakt heeft door enkel foto's te nemen van reflecties in regenplassen.  Daaronder ook dat Public Market bord.  Helaas is er vandaag (nog) geen groot genoege plas zodat ik ook zo'n foto zou kunnen nemen.

Terug op de kamer vermaak ik me met wat computeren en tv kijken.  Rick sms-t dat hij toch met mij samen kan eten, gezellig!  Om een uur of half zeven komt hij binnenlopen en gaan we naar een van de twee restaurants in het hotel.

Shuckers staat bekend om zijn oesters. Ik bestel een half dozijn van hun heerlijke gerookte oesters.  Met heel kleine hapjes eet ik die, zo lekker!  Ik vind die zelfs lekkerder dan rauwe oesters.  Rick neemt een gamba cocktail.

Als hoofdgerecht nemen we beiden de koning zalm, die hier in de rivieren wordt gevangen.  Ik kies als bijgerecht de linzen en wortels en Rick de puree met spruitjes.  Hapje voor hapje is het alsof er een engeltje op onze tongen piest! 

Voldaan gaan we terug naar boven.  Beiden heel moe, maar Rick wil nog naar een evenement in het Convention Center.  Hij liever dan ik!  Ik ga lekker tv kijken en dan weer op tijd naar bed. Morgen de laatste volle dag hier in Seattle, de week gaat snel!

Foto's van de afgelopen paar dagen staan hier