Ons pleintje nu:

vrijdag, november 17, 2017

Doktersafspraak en meer kerstversieringen

Rick is weer vroeg uit de veren, maar ik blijf nog liggen. Ik heb een jaarlijkse doktersafspraak om half tien en kan geen koffie drinken. Als ik eenmaal beneden ben drink ik gauw een glas mango en wortelsap.

Dan brengt Rick, mijn steun en toeverlaat, me naar de dokterspraktijk. Ik heb enorm witte jassen-syndroom al heeft mijn Nurse Practitioner geen witte jas aan. Ik ben bang voor mijn bloeddruk en luister naar bloeddruk verlagende muziek in de wachtkamer.

Mijn afspraak is voor half tien en om kwart voor tien is er nog niemand gekomen om me te halen. Mensen, die later dan ik kwamen, zijn al allemaal op gehaald. Ik ga eens vragen en het blijkt dat ze op een kamer wachten. Ik luister nog maar meer naar mijn muziek tot ik een minuut of tien later wordt mijn naam geroepen.

Na het gewoonlijke wegen en temperatuur opnemen is het tijd voor de bloeddrukmeter. Ik verwacht het ergste en dan blijkt mijn bloeddruk gewoon helemaal normaal te zijn. Ik kan me soms zo opwinden over niets, zo ergerlijk!

Mijn NP vind ik echt super, zo gewoon en al ben ik wat aangekomen het afgelopen jaar vindt zij mijn gewicht prima. Ze legt uit dat dit nu eenmaal gebeurt met vrouwen na de menopauze en dat ik alles doe wat goed is voor mijn gezondheid. Dat weet ik natuurlijk maar blij ben ik niet met die extra kilo's!

We bespreken mijn medicijnen en die worden wat veranderd waardoor hopelijk mijn metabolisme weer wat sneller zal worden. Dan sta ik weer buiten met een mammogram recept en ik zal over een maand mijn bloed laten afnemen om dat te checken. Waarom heb ik me over dit uurtje zo enorm druk gemaakt???

Rick haalt me op en bij Starbucks aan de overkant haal ik  egg bites en ijskoffies voor Rick en mij. Het smaakt me prima na alle zenuwen. Rick zet me thuis af en vertrekt naar zijn werk. Ik vind het zo lief dat hij dit voor me doet terwijl het helemaal niet hoeft!


Tijd om een uur te sporten heb ik vandaag niet maar ik neem Orion naar boven voor een half uur op de elliptische machine. Hij slaapt lief naast me en een half uur is zoveel korter dan een vol uur! Na afloop douche ik gauw en neem Orion dan even mee de achtertuin in.

Gelukkig is Mia er ook en rent hij lekker langs het hek met haar. Orion wil echter ook altijd dat ik mee kom en ik ben op blote voeten. Het is maar twaalf graden en lang houd ik het niet uit! Ik doe Orion in zijn bench met een lekkere kluif en ga op weg naar Tysons Corner.

Ricks cadeau is nog steeds niet onderweg dus ik bel weer eens waar het blijft. Nu moet het morgen bezorgd worden. Het helpt niet dat het bedrijf aan de westkust is en drie uur vroeger qua tijd. Ik heb goede hoop dat het morgen ook inderdaad bezorgd zal worden.

Bij Roll Play heb ik afgesproken met Sara voor onze maandelijkse lunch. Dit is een "fast food" Vietnamees restaurant en je bestelt je eten op een Ipad. We vinden nog twee krukken al is het flink druk.

Sara bestelt een bowl met allerlei groentes. Ik heb zin in pho en bestel hun kip pho. Die is heerlijk met veel groentes en kip! Eerlijk gezegd lekkerder dan de andere pho's die ik heb gehad. Er zijn hier ook veel Aziatische mensen dus authentiek is het zeker.

Sara en ik kletsen gezellig bij en volgende maand wordt voor ons allebei te druk. We spreken dus weer af voor voor januari. Echt onvoorstelbaar hoe dit jaar voorbij is gevlogen! Dit restaurant is in ieder geval een aanrader al zijn de stoelen zeer oncomfortabel.


Nog steeds veel kleur in de buurt

Thuis zie ik dat Harmony Ponds weer bezig is met onze vijver. Orion blaft zijn kop af en ik besluit eerst de kerstverlichting voor het deck van zolder te halen. Daarvan zie ik dat twee van de "dennen"slinger met verlichting niet meer werken.

Orion vindt het prachtig om mee te gaan in de van dus ik doe hem daarin voor een verandering van omgeving. Bij Michaels koop ik nieuwe slingers en ook versierinkjes voor de "kerstboompjes" op de voordeuren. Die zijn al oud en de zon heeft de versieringen lelijk gemaakt. Ik kijk nog of ze nieuwe boomhangers hebben maar dat is niet het geval, dan maar de oude gebruiken en opnieuw versieren.

Gelukkig zijn de vijvermannen vertrokken als ik thuiskom. Ik neem Orion mee het deck op en versier het deck met slingers en sterren. Ik dacht dat ik niet genoeg groene slingers had maar dat valt alles mee. De sterren deden het niet meer dus ik heb die nieuw gekocht en dan nog een slinger lichtjes boven de ramen. Het ziet er weer gezellig uit.
Deze leuke kerstman krijg ik van Michaels

Dan breng ik de voordeur "boompjes" van zolder. Ik haal alle oude versieringen er uit en ga dan voor het huis buiten in de zon opnieuw versieren. Dit keer met goud en zilver en het ziet er mooi uit. Zo grappig dat ik met een graad of elf het in de zon helemaal niet koud heb.

Mia komt weer naar buiten en Orion en zij rennen lekker langs het hek. Het is de manier om Orion zijn energie op te laten gebruiken. Alleen doet hij dit niet tenzij ik ook in de tuin sta. Op mijn blote voeten wordt dat na een paar minuten echt te koud!

Als Rick thuiskomt wil hij vieren dat ik gezond ben en stelt voor naar Cafe Renaissance te gaan. Dit restaurant is een van de vier chiquere restaurants in Vienna. We worden als oude bekende begroet door Saeed, de Iraanse eigenaar. We komen hier al vele jaren dus hij wil over de kinderen horen.

We krijgen een gezellig tafeltje en de chef komt bij ons zitten om advies te geven. Hij is Turks en heeft dit restaurant werkelijk gemaakt wat het is. We bestellen oesters met spinazie en krab als voorafje, heerlijk!

Als hoofdgerecht nemen we de chateau briand, maar Rick wil die medium rare en ik bijna rauw. Ik ben zo onder de indruk van de biefstuk die we voorgeschoteld krijgen! De chef is er duidelijk en terecht trots op. Ik heb zelden zo'n lekker en goed voorbereid stuk vlees gehad en de groentes erbij zijn ook heel lekker.

Het is allemaal niet te zwaar en echt genieten. Nu wordt er echter verwacht om dessert te eten. Daarbij krijgen we nog een gratis glas port. We delen dan maar de chocolade mousse. Heel erg lekker, maar ik kan maar een paar hapjes op. Ze zijn bijna beledigd daarom maar ik ben gewoon niet zo van de zoetigheid.

Zoals is het altijd een heel gezellige en speciale maaltijd (bijna zonder telefoons!). Natuurlijk moet ik af en toe foto's van het eten nemen. Mijn broer zond een grappige Zits strip daarover. Duidelijk ben ik niet de enige!

Na een heerlijk maal gaan we huiswaarts. Katja en Kevin hebben helaas dit huis niet gekregen, maar ze hebben al een andere op het oog. Het gaat ooit lukken. We hebben van alles te doen dit weekend, vervelen zullen we ons niet.

donderdag, november 16, 2017

Een drukke dag met van alles en nog wat

Rick stelde gisteravond voor ontbijt te halen en om kwart over acht roept hij mij naar beneden. We eten gezellig de broodjes en drinken koffie. Dan vertrekt Rick naar zijn werk en laadt Katja alles in haar auto. Alleen Zorro blijft voorlopig bij ons.

Weer alleen met de dieren maak ik me klaar om naar de sportschool te gaan. Alleen bedenk ik me opeens dat mijn verjaarscadeau voor Rick er nog niet is terwijl ik dat al een tijdje geleden heb besteld. Ik doorzoek mijn email en vind in mijn spam folder een email dat mijn credit card niet geaccepteerd werd.

Niet leuk want Ricks verjaardag is maandag en dan wil ik dat cadeau echt wel binnen hebben. Het bedrijf is aan de westkust en gaat pas om twaalf uur onze tijd open. Ik neem me voor om zodra ze opengaan te bellen.

Bij Anytime Fitness doe ik een uur cardio voor de personal training. Intussen zendt Saskia verontrustende berichtjes. Het is overal snikheet, ze heeft zware hoofdpijn daardoor en al een week niet kunnen slapen.

Een van de berichtjes is dat ze niet op kan houden met huilen. Wat is het dan moeilijk zo ver weg te zitten en alleen virtuele steun te kunnen geven. Vroeger hadden we niet zulke makkelijke communicatie met het thuisland maar naar het buitenland gaan om te studeren werd toen ook niet zo vaak gedaan, althans niet in mijn Utrecht kringen.

Het halve uur personal training gaat zoals altijd snel. Ik moet bedenken wat ik op reis kan doen om mijn spieren aan de gang te houden. Ik krijg wat ideeen van Sharon en dan ben ik weer klaar voor vandaag.

Opeens is het zomaar zestien warme graden!

Thuis pak ik de laatste mini cadeautjes voor de stockings van Kai en Bea in en adresseer dan de doos. Ik bel Rite Aid voor genoeg medicijn voor mij en Orion en neem de geadresseerde kerstkaarten mee. Orion gaat ook mee in de van voor mijn lunchtijd boodschappen.

Eerst ga ik naar Noodles & Company want ik heb enorme zin in hun med salade met kip. Ze kennen me hier al en voor ik het weet staat de salade voor mijn neus. Erg lekker is het weer al eet ik het toch maar binnen. Het is wel zestien graden buiten maar waait ook erg hard.

Na de lunch ga ik naar de UPS Store om het pakketje naar Kai en Bea te versturen. Daar kan ik of $230 of $104 besteden! Beiden natuurlijk belachelijk maar ik verwachtte dat het duur zou zijn. Zoals Rick grapte is het altijd goedkoper dan een vliegticket hierheen. Ik kies toch maar de laagste prijs, hopelijk raakt het niet kwijt.

Bij het postkantoor koop ik postzegels voor de kerstkaarten en doe ze er in de van op. Orion heeft helaas wel wat modderpootjes op sommigen gemaakt, maar ach, niets aan te doen. Als ze allemaal (52!) een postzegel hebben loop ik naar de brievenbus en kieper ze daar allemaal in. Weer een ding om van mijn lijstje te strepen.

Als laatste ga ik langs Rite Aid waar ik net op tijd kom voor de apotheker lunchpauze (van 14 tot 14:30) heeft. Ik haal de eerder bestelde medicijnen op. Orion heeft nu genoeg pillen zodat de buren tijdens onze reis niet nieuw hoeven te halen.


De herfst is nog niet voorbij!

Intussen is er thuis van alles gaande en Rick is thuis om het in goede banen te leiden. Ik denk dat de electricien binnen is en laat Orion dan maar in de achtertuin. Geen goed plan want het blijken de werkers aan de vijver te zijn en Orion gaat dus uit zijn dak met blaffen. Gelukkig kan Rick hem naar binnen leiden, de arme vijvermannen!

Als tien minuten later de electricien komt doen we Orion in zijn bench met een aantal snoepjes. Daar heeft hij echter geen interesse in zodra hij de electricien ziet. Dan is het een en al geblaf. De mannen, Rick en de electricien, gaan proberen onze bel met deuntjes weer aan de praat te krijgen.

Dat heeft meer voeten in de aarde dan gedacht en ze zijn nog bezig als Lisa komt voor mijn massage. Die kan dus niet in de woonkamer zoals voorheen. Rick draagt de massagetafel naar boven en we doen de massage in onze slaapkamer dit keer.

Inmiddels is Orion weer stil en op een gegeven moment hoor ik onze oude vertrouwde bel weer. Wat bleek? De ratten knaagden een van de draden door, die op een gegeven moment voor kortsluiting zorgde. Ik hoop toch dat dit de laatste rattenschade zal zijn!

Nadat we de volgende massage hebben afgesproken vertrekt Lisa en mag Orion eindelijk weer uit zijn bench. Hij heeft zich best goed gedragen en ik denk dat hij Lisa enkel wilde begroeten. Ik begin zijn blaffen te onderscheiden tussen angst blaffen en blaffen omdat hij zo graag erbij wil zijn.

Vanavond heb ik mijn happy hour met dames uit de buurt maar even ben ik bang dat er niemand zal komen. De gewoonlijke aanwezigen kunnen niet en een persoon meldt zich ziek maar gelukkig sms-t Kathryn dat zij terug is uit Florida en al bij de bar van Red Galanga zit.

Rick brengt me erheen en het blijft bij Kathryn en mij, maar met wat lekkere sushi en drankjes en een goed gesprek is het opeens weer zeven uur! Ik ken Kathryn nog niet zo lang maar kan het super met haar vinden.

Net na zevenen haalt Rick me op en neem ik afscheid van Kathryn, die waarschijnlijk weer snel terug moet naar Florida. Haar appartement daar is verwoest door orkaan Irma en ze woont tijdelijk bij haar vriend maar het is een heel gedoe met verzekeringen en alles en op het moment heeft zij daar dus geen officieel huis.

Ergens in een Nederlandse groep las ik weer dat je geen vriendschappen kunt sluiten met Amerikanen want het komt altijd van een kant. Ik ben het daar zo mee oneens!  Ja, soms wel, natuurlijk, maar ik heb hier meer goede vriendinnen dan ik in Nederland had. Zoals we hier zeggen YMMV (your mileage may vary), iedereen heeft andere ervaringen.

Katja en Kevin zijn intussen bezig met een bod te doen op een huis. Zo spannend! Ze zagen vorig weekend een huis waar ze heel blij mee zouden zijn en willen dat graag. Het is zeker niet perfect maar goed bewoonbaar en Kevin heeft de aanbetaling al bij elkaar gespaard. Ik ben heel benieuwd of ze het krijgen. Ik hoop het zo voor ze want dat appartement is verre van ideaal.

Zo was er vandaag weer van alles gaande. Nu ben ik moe en kijk kookshows terwijl ik dit blog schrijf. Even compleet brein op nul en lekker eten kijken. Rick grapt altijd dat ik vast zoveel geleerd heb dat ik zulke lekkere dingen kan maken nu. Was het maar zo!

PS: Kijk eens! Ons pleintje is weer te zien dankzij Rick! Het is nog wel in de beta fase maar hij werkt er hard aan.

woensdag, november 15, 2017

Middagje "pampering"

Rick moet heel vroeg op pad en ik hoor hem zelfs niet opstaan. Rond kwart over acht word ik wakker en tot mijn verbazing zie ik Django al in de gang liggen. Kennelijk heeft Katja hem uit haar kamer gebonjourd. De buurhonden deden hem waarschijnlijk ook blaffen. 


Dat geblaf gaat beneden gezamenlijk met Orion verder. Ik vind het heel vermakelijk, net of ze elkaar beantwoorden al kunnen die andere honden ze waarschijnlijk niet horen. Katja komt ook snel naar beneden en geeft mij haar bestelling voor het ontbijt.

Bij Starbucks haal ik onze koffies en voor Katja een kalkoenbacon met kaas en eiwit broodje. Ik vind de egg bites van eiwit met groentes lekker pittig. Als we gegeten hebben gaat Katja weer studeren en ik mijn uur boven op de Precor elliptische machine doen.

Orion slaapt weer schattig aan mijn voeten en al Wordfeud en Candy Crush spelend gaat het uur best snel. Ik stel de machine ook op verschillende hoogtes in zodat spieren verschillend worden gebruikt. Na een uur heb ik 8500 stappen bijeen "gerend" en de rest krijg ik vast gedurende de dag bij elkaar.

Als Katja en ik beiden opgefrist zijn is het lunchtijd. We doen Django naar buiten en Orion in zijn bench want de schoonmaaksters zullen komen als wij weg zijn. Katja kiest vandaag Viet Aroma als restaurant voor lunch

Daar worden we als een oude bekende begroet. We bestellen beiden de lunchbox. Die komt met een summer roll (soort loempia in rijstpapier), salade en Katja bestelt de garnalenspiesjes en ik de kipspiesjes. Het smaakt allemaal heel goed en lekker licht.
In het Amerikaanse Engels hebben we zo'n mooie uitdrukking: "pampering yourself". Dat betekent zoiets als goed voor jezelf zorgen, jezelf trakteren. Dat gaan Katja en ik doen bij de nagelsalon. Na een uur daar hebben we weer poezelige voeten en nette nagels.

Het is al bijna tijd voor mijn kappersafspraak want mijn "pampering" gaat nog even door. Ik zet Katja thuis af en rijd door naar Lofty Salon. Dit keer heb ik met Taylor afgesproken want Carmen was online bezet. Carmen komt verbaasd vragen waarom. Niets persoonlijks, ze moeten hun online afspraken aanpassen!

Stiekem vind ik Taylor ook leuker want zij is Katja's leeftijd en heeft een vriend uit Trinidad. Carmen is Costa Ricaans en ook erg aardig maar het is makkelijker kletsen met Taylor. Enfin, onder het genot van een glaasje wijn trekt de kleur in en dan foehnt Taylor mijn haar. Ik laat mijn pony uitgroeien en mijn haar wat langer dus er komt geen knipbeurt aan te pas vandaag.

Het is mij eigenlijk al te donker als ik naar huis rijd. De voorlampen verblinden me nu al. Gelukkig is er nu Uber anders zou ik bijvoorbeeld morgenavond niet naar mijn happy hour kunnen gaan. Het is zeker een reden dat ik de winter moeilijk vind.

Tot onze verbazing komt Rick niet veel later lekker vroeg terug uit zijn werk. Vanavond gaan we naar Mad Fox Brewing Company om te eten. Katja had gehoopt dat ze hun bitterballen nog zouden hebben maar dat is helaas niet het geval.

Rick en Katja genieten van hun verschillende biertjes "flight" en ik bestel een glas rose. We delen wat "frickles", gefrituurde augurkschijfjes. Als hoofdgerecht heb ik weer kipspiesjes net als voor lunch, dit keer met spruitjes met bacon en frietjes. Het smaakt okay, ik vind de spruitjes te hard, de frietjes te zacht en de kip te droog.

Goed voor mijn dieet is het wel want ik eet het bij lange niet op. Ricks schnitzel is ook veel en droog en Katja is niet zo gecharmeerd van haar steak frites als ze had gehoopt. Maar ja, dit is voornamelijk een microbrouwerij en daarvan kun je geen haute cuisine verwachten. Gezellig is het wel en dat is het belangrijkste.

Thuis zien we dat de Bark Box is aangekomen. Er zitten speeltjes in met speciale snoepjes, die Orion en Django meteen een uur bezighouden. Ik vind die Bark Box zo ontzettend leuk! Het thema deze maand is natuurlijk Thanksgiving. De speeltjes zijn een "pie" schijf en een "kalkoenbot".
Voor ze hun tv gaan kijken maken Katja en Rick hun favoriete snack, de Fluffernutter. Zoet en plakkerig en niet mijn ding, maar wel heel Amerikaans!

Rick en Katja gaan naar een serie kijken in de basement en ik schrijf dit blog. Jammer genoeg gaat Katja morgen weer terug maar zien we haar weer in Melbourne over een paar weken. Ik begin zoals altijd de angsten te krijgen dat deze reis om de een of andere reden niet door zal gaan. Ik geloof het pas als ik in het vliegtuig zit!



dinsdag, november 14, 2017

Gezellige dag met Katja

Na een wat rusteloze nacht sta ik op als Rick en Orion weer boven komen om een uur of kwart over acht. Django is ook al beneden maar van Katja nog geen teken. Rick vertrekt naar zijn werk en net na negenen komt Katja ook in het land der levenden.

Zij vraagt of ik ontbijt kan halen en dat doe ik natuurlijk. Bij Panera bestel ik de ham, ei en kaas boterham met spinazie en voor Katja hetzelfde. Zij wil ook een latte, ik heb thuis koffie.  We eten gezellig samen en dan gaat Katja studeren en ik boven sporten.

Mijn uur op de elliptische machine gaat snel en Orion slaapt lekker aan mijn voeten. Mijn draakjes kijken zoals altijd geduldig toe. Wat ben ik toch altijd blij als dat uur voorbij is!


De honden vermaken zich in de achtertuin hoewel Orion niet blij is dat Django nu met Mia rent en hij niet. Mia wacht duidelijk op Orion maar Django is de alpha hond en Orion durft niet of probeert het even en geeft dan op. Grappig om gade te slaan, die interacties.

Als Katja klaar is om te gaan lunchen kiest zij de Lebanese Taverna. Daar ben ik allang niet meer geweest. Ik bestel een niet zoete yoghurtdrank, die erg lekker is, en Katja een mousserende sangria. Als lunch delen we diverse gerechten.

Katja kiest want zij hebben geen Libanees in hun buurt. Het wordt een garnalengerecht, de kip samosa's en kibbeh nayeh, rauw lamsvlees met knoflooksaus. Katja wil ook hummus. Hun pita's zijn heerlijk, de knoflooksaus super. We smullen en Katja neemt de hummus mee naar huis.

Daar gaat zij naar boven om een proefexamen te doen en ik blijf beneden met de honden. Dan weet ik weer waarom ik de meeste middagen "ontsnap". Ik probeer Orion en Django bezig te houden in de tuin maar daarin zijn zij niet geinteresseerd.

Binnen blaffen ze zich echter een ongeluk iedere keer als de buurhonden blaffen! Het is werkelijk om gek van te worden! Katja doet haar proefexamen wonder boven wonder heel goed en dat geeft vertrouwen. Ze hoopt het examen later in december te doen.

Eindelijk worden de honden wat rustiger en spelen zelfs met elkaar. Rick komt thuis en Katja wil graag Thais eten. Rick stelt voor naar Neisha Thai te gaan waar we een 15% kortingscoupon voor hebben.

Daar is het altijd gezellig en gelukkig ook warm. We delen de zalmrolletjes als voorafje en ik bestel het garnalengerecht met pindasaus en waterkers. De anderen hebben ook lekker uitziende gerechten. Dit is een heel goed Thais restaurant en we smullen allemaal.

Terug thuis ontspannen we allemaal, voeten omhoog of in Katja's geval zelfs op de bank liggen. De honden spelen weer en gaan dan naast elkaar liggen slapen. We zijn zo blij dat Orion en Django het met elkaar kunnen vinden!
Orion zou zo door dit hek kunnen lopen want het zit niet vast maar dat heeft hij (nog) niet door 

maandag, november 13, 2017

Katja hier voor een paar dagen

Het is weer te koud voor mij bij het wakker worden! Dat maakt dat Rick naar zijn werk vertrekt en ik nog wat van mijn warme bed geniet. Niet lang want ik moet er van mezelf uit. Beneden zie ik een eekhoorn van plan om in de horrendeur te springen. Dat lukt hem maar Orions geblaf jaagt hem gauw weg.


Mijn koffie staat al klaar en ik besmeer een paar crackers met sambal Goudkuipje. Daarbij een glas wortel/mango sap en het smaakt me weer prima. Dan doe ik Orion in zijn bench en rijd naar Anytime Fitness.

Daar is het best druk en ik kan nog net een elliptische machine bemachtigen. Daar doe ik een half uur op en dan verhuis ik naar ARC trainer, net iets anders. Na 25 minuten daarop komt Sharon me halen voor personal training. Ik vind het wel fijn mijn cardio klaar te hebben.

Het halve uur gaat snel voorbij en daarna haast ik me naar huis. Gauw laat ik Orion in de achtertuin want er komen mensen naar het vijvertje kijken en dan moet hij binnen zijn. Ook moet er tussen twaalf en drie iemand komen voor onze horrendeur.

Daardoor maak ik maar hier thuis wat voor lunch. Een paar crackers met kaas en een cup a soup moeten maar genoeg zijn. Natuurlijk wacht ik en wacht ik en om drie uur is er nog geen horrendeurmeneer.
De eekhoorn komt wel herhaalde malen terug

Gelukkig heb ik genoeg te doen hier thuis. Meer kerstinkopen online en verder plannen voor onze reis. Katja is inmiddels op weg hierheen maar komt in een aantal files terecht. Het verkeer tussen New York en Washington is altijd onvoorspelbaar.

Rick belt met het bedrijf en een kwartier later staat John met horren voor de deur. Ik heb intussen Orion in zijn bench gedaan met een lekker knietje. Daar heeft hij zodra hij de man in de gaten heeft geen zin meer in en blaft flink.

Grappig is dat hij een andere blaf heeft als hij die man ziet dan als hij bij mij zeurt om uit zijn bench te mogen als de man eens naar buiten gaat. Ik zou graag een hondenvertalingsprogramma zien, wie komt daarmee op de proppen?

Als de horren weer goed zijn betaal ik John met een cheque en net als hij wegrijdt komt Katja aan. Orion en Django moeten elkaar weer even laten weten wie er baas is dus dat is even een geblaf en gegrom van jewelste. We sturen ze de tuin in en dat verbroedert kennelijk want niet veel later staan ze samen te vragen om binnengelaten te mogen worden.

Rick komt lekker vroeg thuis en we gaan Katja's geslaagde interview vieren bij Sushi Yoshi. Daar krijgen we drie stoelen aan de sushi bar. Ik neem veel sashimi en een handrol met krab en komkommer.  Het is gezellig en smaakt zoals gewoonlijk heerlijk!


Het is genieten om onze oudste hier tot donderdag te hebben. Ze moet wel studeren maar we gaan ook leuke dingen doen samen. Voor nu kijken we tv en laten de dieren verder aan elkaar wennen. Iedere keer lijkt het allemaal weer nieuw voor ze.

zondag, november 12, 2017

Alvast wat Kerstversieringen en andere voorbereidingen

Zaterdag

Het is berekoud als ik wakker word. Rick staat op, maar alles zit weer eens in de knoop en ik heb even tijd nodig om moed te verzamelen het bed te verlaten. Alsof er messen in mijn nek en schouders steken voelt het en dat geeft ook flinke hoofdpijn. Als ik zo wakker word vind ik het heel moeilijk om niet te blijven liggen, maar ik weet ook dat dat het slechtste is wat ik kan doen.

Met dikke winterjassen gaan Rick en ik naar Starbucks. Voor het eerst dit seizoen bestel ik warme koffie. Alleen heb ik niet eens door dat ik automatisch "ice coffee" zeg en krijg tot mijn verbazing toch ijskoffie. Gelukkig kennen ze me hier inmiddels en veranderen het met liefde in een warme koffie.

Thuis eten we het meegebrachte ontbijt, voor mij weer de egg bites. Dan moet ik er weer aan geloven, sporten. Mijn trouwe schaduw Orion volgt me naar boven terwijl Rick het deck en voor het huis bladervrij gaat maken. Ik stel de elliptische machine in op verschillende hoogtes iedere tien minuten en zo gaat het uur redelijk snel voorbij.


Voor de lunch gaan we naar Panera. Daar is het een drukte van jewelste, we kunnen nog net het laatste tafeltje bemachtigen. Ik heb een kalkoen, bacon, kaas boterham zonder kalkoen en kaas, ha ha. Een soort BLT maar dan met spinazie. Daarbij een lekkere kop kippensoep, die warmt op.

Maandag was het nog 22 graden en nu is het kwik maar net boven het vriespunt! De records voor koudste nacht op 11 november zijn geevenaard bij de vliegvelden! Ik mis de warmte nu al.

Aan de andere kant krijgt het ons wel wat meer in de kerststemming. Kai en Bea zullen er dit jaar niet bij zijn en Rick en ik hebben besloten hen een gevulde stocking te sturen. Bij Michaels slagen we bijzonder goed met leuke kleine typisch Amerikaanse dingen.

Dan wil Rick alvast beginnen met versieren voor Kerst en steekt mij ook aan. We versieren de hal en zetten de kerstboom op. Wat ben ik dol op dat ding! Geen gedoe met takken goed krijgen of gebroken ballen. Gewoon als een rok over een stok doen en daar staat hij binnen de vijf minuten!

Wel moet ik nog even terug naar Michaels want twee van de groene slingers voor de trap doen het niet meer. Dit keer zie ik ook een heel leuke slinger met allemaal kaboutertjes eraan. Die neem ik mee voor de grootvaderklok.
De rest doen we volgend weekend en de echte boom zullen we pas als we weer terug zijn halen. Het is wel grappig, het huis voor is helemaal Kerst en hier achter nog helemaal herfst. In ieder geval is het hoe dan ook gezellig, dat is wel voor dit seizoen te zeggen.
Wel heel vroeg maar ook wel weer gezellig nu het om vijf uur al donker wordt

Rick gaat verder met onze planning voor Australie en ik doe de kerstkaarten in hun enveloppen. Die hoeven nu enkel nog een postzegels en dan kunnen we ze opsturen. Ook doe ik al wat online kerstinkopen voor iedereen want ook dat wil ik voor we vertrekken klaar hebben.

Tegen zessen zegt Rick dat hij trek heeft en stelt voor Iers te gaan eten. Dat hebben we allang niet meer gedaan dus ik ben voor. We gaan naar de Auld Shebeen in het gezellige oude gedeelte van Fairfax. We zijn niet de enigen en moeten wachten op een tafel, maar aan de bar komen net een paar stoelen vrij.

Iers eten is zwaar en daarom gaan we niet vaak. Maar op zo'n koude avond is het wel erg lekker. Ik bestel het Ierse ontbijt en Rick de shepherd's pie. Dat "ontbijt" is een flinke portie, die ik ook bij lange niet op krijg, maar wel erg lekker. Ik ben bijvoorbeeld dol op black and white "pudding".

Rillend lopen we terug naar de auto, gelukkig wordt het morgen alweer iets warmer. Thuis gaat de tv aan en kijken we afleveringen van Cake Boss. Extra leuk is dat Katja's cake volgend jaar van deze bakkerij zal komen. Ze moet er nog heen om te proeven en te besluiten welke ze willen. Ik hoop dat ik dan ook mee kan, maar weet niet of dat de norm is.

Zondag

Om de een of andere reden ben ik heel vroeg wakker en probeer hard weer in slaap te vallen. Met mijn schouders, nek en hoofd in een knoop lukt dat niet meer. Ik doezel nog wat door en rond half negen staan we op.

Het is niet zo koud als gisteren, maar warm absoluut niet! We halen koffies bij Starbucks, dit keer vraag ik om de Christmas blend die zeker geen ijskoffie is. Dan gaan we naar Panera waar we broodjes bestellen. Voor mij met ham, kaas, ei en spinazie en het is zo lekker!

Na het ontbijt besluit ik een uur op de plaats te gaan hardlopen terwijl ik tv kijk. Op sommige dagen kan ik me gewoon niet tot de elliptische machine zetten. Ik ben dan al trots als ik ueberhaupt beweeg. Mijn zus belt ook nog even dus voor ik het weet heb ik 8000 stappen bijeen.

Rick gaat intussen proberen of hij zijn drone in een park in de omgeving kan vliegen. Rond Washington is een heel grote "no drone zone". Wij wonen zeventien kilometer buiten de stad en vallen nog in die zone!

Met Orion gaat Rick op pad en ik ga douchen.  Rick heeft geen succes en komt onverrichterzake huiswaarts. Echt jammer dat het zo moeilijk is een drone te vliegen. In de stad snap ik het heel goed, maar zo ver erbuiten?

Voor de lunch gaan we naar Zoe's Kitchen. Daar hebben ze een nieuw menu en het ziet er erg lekker en gezond uit! Ik kies vandaag de linzensoep, die me zeer goed smaakt. We nemen een menu mee zodat we er ook avondeten kunnen ophalen.

Thuis gaan we verder met de planning voor onze reis. We proppen zoals gewoonlijk heel veel in korte tijd dus we vullen iedere dag. Natuurlijk is er wat flexibiliteit, maar we zijn een keer zonder plan gaan reizen en dat was een grote vergissing.
We gaan hopelijk heel veel moois zien maar dit gebouw staat hoog op de lijst

Tegen drieen rijden we naar Tysons Corner. Daar is het een drukte van jewelste, het lijkt al wel kersttijd! We kopen een grotere koffer voor Rick bij Macy's en nog wat "stocking stuffers" om naar Kai en Bea te sturen bij Brookstone en de Lego winkel.

We brengen alles naar de auto en gaan dan naar AMC. Daar hebben we kaartjes voor Murder on the Orient Express. Wat een leuke film is dat! Niet voor iedereen kennelijk want Katja schreef dat Kevin hem saai vond. Rick en ik in ieder geval niet en nu willen we de Agatha Christie boeken weer lezen.

Het is inmiddels etenstijd en we nemen plaats aan de bar van Seasons 52. Hier zijn we alweer een tijd niet geweest maar toch herkent de bartender ons. Ik weet meteen dat ik de paddenstoelensoep wil zonder zure room. Die is zo lekker! Rick neemt een mini kaasfondue als voorafje.

Mijn hoofdgerecht wordt de varkenshaas met haricots verts en zoete aardappelpuree, zo lekker en relatief weinig calorieen. Een van de dingen, die ik fijn vind hier is dat bij elk gerecht de calorieen vermeld worden. Rick vindt zijn flatbread (heel dunne soort pizza) ook lekker.

Het weekend begon net en nu is het alweer voorbij! Veel leuke dingen gaande volgende week, dus ik zie ernaar uit. Deze tijd van het jaar is toch altijd wel gezellig en ook druk!

vrijdag, november 10, 2017

Br, koud opeens!

Het is maar net boven het vriespunt als ik opsta. Gelukkig schijnt de zon weer wel en dat maakt de wereld toch een stuk vrolijker. Rick vertrekt snel naar zijn werk en als ik beneden kom heeft hij weer lief de koffie al aangezet.

Verlangend naar een lekker warm bakje schenk ik nog wat slaapdronken in. Kennelijk was Rick dat ook toen hij "koffie" zette, want de kan bevat enkel heet water! Ik bel Rick en we moeten er hartelijk om lachen. Gelukkig is de echte koffie gauw gezet.

Als ontbijt bak ik een paar eieren met Parmezaanse kaas en Tabasco saus.  Daarbij een glas V8 mango/wortelsap en ik kan er weer tegenaan.

Intussen heeft Katja haar interview voor een baan bij het ziekenhuis waar ze graag wil werken. Dat gaat zo goed dat ze meteen aangenomen wordt! Ze moet nu alleen begin volgend jaar nog haar staatsexamen halen maar ik heb geen twijfel dat dat gaat lukken. Een pak van Katja's schouders dus!

Boven op de elliptische machine doe ik een uur cardio terwijl Orion aan mijn voeten ligt. Saskia is vandaag naar het strand geweest, want in Perth is het lekker warm. Inderdaad omgekeerde wereld met hier!

Na mijn douche kleed ik me warm aan en neem Orion mee de tuin in. Jammer genoeg kijkt Mia van achter hun tuindeuren toe. Het is altijd zo handig als zij naar buiten komt en de honden hun energie met elkaar kwijt kunnen.


Voor de lunch wil ik iets warms maar ik heb de afgelopen paar dagen al soep gegeten. Ik kies dus voor District Dumplings. De gestoomde dumplings smaken me weer opperbest en volgende keer krijg ik een gratis portie. Heel goede klantenbinding is dat!
Bij de bank haal ik mijn eergisteren bestelde Nieuw-Zeelandse en Australische dollars op. Wat een mooi kleurig geld is dat!  De Amerikaanse dollars blijven een van de saaiste biljetten.
Gelukkig nog genoeg vlammende kleuren ondanks de wind 

Gisteren zijn onze kerstkaarten binnengekomen en aangezien ik me zoveel beter kan concentreren bij Starbucks bestel ik daar een ijsthee. Met moeite krijg ik een tafeltje te pakken want het restaurant zit vol tieners.

Het adresseren gaat verder prima en tegen half vijf is het, met uitzondering van een paar waar ik de adressen niet van hem, klaar. Dit kan ook weer van het lijstje geschrapt. Nu nog postzegels en opsturen voor we vertrekken, ik wil wedden dat wij de eersten zijn dit jaar.

Tegen vijven ga ik huiswaarts. De zonsondergang is prachtig dus ik stop even om daar een foto van te maken. Dan neem ik Orion de achtertuin in waar hij zijn pootjes weer lekker modderig rent langs het hek met de Deense doggen van de buren.

Rick heeft een paar weken geleden met een stille veiling (hebben ze die in Nederland ook?) een cadeaubon voor Matchbox gewonnen. We besluiten die te gaan gebruiken. Het restaurant is zoals altijd heel druk en we moeten ongeveer een half uur wachten voor mensen bij de bar weggaan.
 
Brian is een super ober en we beginnen met een spinazie en artisjok dip, die is ons wat te zwaar dus veel eten we er niet van. Ik bestel de zalm met een korstje van mosterdzaden, die komt met boerenkool en prei en zoete aardappelschijfjes. De chef raadt medium aan voor de zalm en ik zeg nog dat het niet meer moet zijn.
 
Helaas, de zalm die ik voorgeschoteld krijg is droger dan droog. Rick vindt zijn pastagerecht lekker, maar ik zend de zalm terug. Die wordt prompt van de rekening gehaald en de manager komt zijn excuses maken. De tweede versie is werkelijk heerlijk. Zoals altijd wordt het toch een goed maal en dankzij de cadeaubon heel goedkoop (al geven we de fooi over het gewoonlijke bedrag zoals het hoort).
 
Thuis gaan de voeten omhoog en de verwarming aan. Dit weer maakt dat ik eigenlijk alleen maar in bed wil liggen, maar dat is geen optie. Maar het is weekend dus hoeven niets de komende paar dagen.