Ons pleintje nu:

vrijdag, oktober 24, 2014

Weer heel eventjes met zijn vijven

Het belooft weer een schitterende herfstdag te wonen en de zon lacht me vrolijk tegemoet als ik de lamellen opendoe.  Als ontbijt wilde ik wafels eten, maar helaas, die zijn op.  Kennelijk houdt Katja er ook van.  Dan maar een bakje Griekse yoghurt met een paar sterke koppen koffie.


Nu we weer terug zijn in ons huis en de sportschool weer vlakbij vind ik het tijd om mijn sportroutine wat aan te passen.  Op vrijdag heeft Sharon om negen uur een tabata klas met cardio en gewichten.  Ik besluit die eens te gaan uitproberen. 

Het is een flink intensief uur sporten en ik heb besloten er als het enigszins kan iedere week heen te gaan.  Volgende week gaat het alleen helaas al niet lukken, want vrijdag heb ik een rondleiding.  De klas is een goede manier om gewichten te doen, het uur gaat snel voorbij.

Thuis spring ik gauw onder de douche en ga dan op de lamellen meneer wachten, die nog wat laatste dingetjes moet doen.  Als de bel gaat denk ik dan ook dat hij het is, maar het blijkt een bezorgster te zijn met een heel mooi boeket bloemen in haar handen.  Het blijkt voor mij te zijn, een verrassing van Rick, zo lief!

Niet veel later gaat de bel weer en staat de vriendelijke Michael van Blinds To Go voor de deur.  Hij heeft een aantal nieuwe lamellendelen mee, want de oude zijn helemaal vergeeld.  Nu zien ook alle oudere lamellen beneden er weer als nieuw uit.

Voor de lunch besluit ik snel kip pho te eten bij Pho Thang Long.  Daarna loop ik naar Michaels waar ik wat herfstkunstbloemen koop voor een boeket in de eetkamer.  Al een tijdje wil ik ook chrysanthen voor de woon- en de eetkamer en die haal ik bij Safeway.  Het zijn net zonnetjes in huis en maakt het extra gezellig.

Dan is het weer tijd voor een lekker lange herfstwandeling door de buurt.  De honden gaan heel graag mee.  Zij profiteren er echt van dat ik in deze tijd van het jaar zo graag lekker lange wandelingen maak.
 
 

Natuurlijk gaat mijn fototoestel weer mee en ik neem foto's van bloemen, bladeren en Halloweenversieringen.  Nog een week en dan is het weer zover, "Trick or Treat!".

Na een uurtje ben ik terug thuis en zie net Saskia wegrijden.  Die is dit weekend weer even thuis en niet veel later krijg ik een sms-je uit de mall of ze handschoenen en een muts mag kopen.  Het is inderdaad 's ochtends vroeg vaak al echt koud als zij naar school moet.

Vanmiddag is het allerminst koud en ik ga met mijn Kindle en een groot glas water in het zonnetje op het bankje voor ons huis zitten.  De buren zijn ook buiten bezig en komen vragen hoe het is weer in ons huis te zijn.  Nou dat is natuurlijk heerlijk!

Als Rick thuiskomt uit zijn werk gaan we met zijn vijven bij Sweet Ginger eten.  Hun sushi is weer erg lekker en Kai en Rick vinden hun warme gerechten ook zeer smakelijk.  De kinderen vinden het ook leuk elkaar weer even te spreken.
 

Direct na het eten rijdt Katja weg naar New Jersey waar ze het weekend bij Kevin door gaat brengen.  Wij besteden een gezellige vrijdagavond met zijn allen in de family room.  Lekker met de voeten omhoog op onze luie stoelen.  Het tweede weekend thuis gaat voor mij in dus thuis zijn is nog lang niet gewoon.

Foto's van vandaag staan hier

donderdag, oktober 23, 2014

Met Kai en de honden naar de Shenandoah

Om tien over zeven hoor ik Rick opstaan, maar Katja lijkt nog te slapen.  Ik weet dat zij om kwart voor acht op haar werk wil zijn en vraag Rick of ze misschien beneden is.  Dat is niet het geval, dus ik klop op Katja's deur.  Katja heeft zich inderdaad verslapen en is me erg dankbaar dat ik haar op tijd heb gewekt.  Gelukkig komt ze niet te laat op haar werk sms-t ze me later.

Na nog wat door gedoezeld te hebben sta ik een uurtje later ook  op.  Ik maak gepocheerde eieren met spinazie en kaas als ontbijt. Daarbij een lekkere kop koffie en ik ben klaar voor de dag. 


Kai en ik maken ons klaar voor een dag in de Shenandoah natuur.  De herfstkleuren zijn daar nu op hun hoogtepunt en we willen de honden meenemen voor een "hike" (bergwandeling).  We kiezen de White Oak Canyon wandeling, die we al een paar keer eerder hebben gedaan.

Bij Whole Foods halen we lekkernijen voor een picknick in het park en dan gaan we op weg naar het park.  Een uurtje later rijden we de noordelijke ingang van het Shenandoah National Park binnen.  Met mijn parkenpas zijn we er zo doorheen.  Dit is een populaire tijd van het jaar, dus het is relatief druk.

Omdat we nog zo'n vijfenzestig kilometer moeten rijden langs Skyline Drive stoppen we niet bij alle uitkijkpunten.  Ik ben hier nu wel vaak genoeg geweest om te weten welke de beste zijn langs dit gedeelte.  Wel stoppen we bij het Dickey Ridge bezoekerscentrum voor een pit stop voor zowel de honden als de mensen.

Daarna is het gewoon al genieten van de prachtige kleuren langs de weg.  Die zijn niet op foto's over te brengen zo mooi!  Af en toe stoppen we bij een uitkijkpunt om wat foto's te nemen.  De honden vinden het telkens ook erg leuk naar buiten te gaan.  Beiden zijn goede autoreizigers.

Om een uur of een komen we aan bij de parkeerplaats voor White Oak Falls, de waterval, die wij willen gaan zien.  We zijn hier zo'n duizend meter hoog en het is maar 8 graden!  Ben ik even blij dat ik een winterjas meeheb!

We picknicken dus ook maar in de auto.  Er is kaas, crackers, worst voor Kai en tonijn jerky voor mij, olijven en als "toetje" verse bramen, frambozen en aardbeien.  Als we genoeg te eten hebben gehad beginnen we aan onze wandeling.

Kai heeft een rugzak met water voor hem en de honden  en snacks op zijn rug.  Ik heb mijn waterfles bij me en ben er blij mee, want ondanks de vrij koude temperatuur lopen we zo snel dat ik best af en toe dorst heb.

Na bijna een uur komen we bij de ons doel aan, de grote waterval.  Bij het uitkijkpunt maak ik een paar foto's en nemen we even pauze.  De honden krijgen water en een stukje worst en Kai en ik genieten van een lekkere reep.  Voor mij een Kind reep, die heerlijk is!

Het is zo idyllisch hier!  Geen geluid, behalve de wind, die vandaag heel hard waait, door de bomen.  De mooie waterval, ik zou hier uren kunnen zitten en Kai ook.  Django denkt daar anders over, want er komt een andere hond en hij blaft en blaft.  En tja, er moet wel ook weer naar boven gelopen worden voor het donker wordt, natuurlijk.
Klik hier en zie het in het echt1
 
Die tocht naar boven duurt ook weer een uur, maar wat ben ik blij om de parkeerplaats te zien!  Mijn Fitbit laat dan ook 103 trappen gelopen zien.  We zetten er ook flink de pas in, dus ik heb zeker het gevoel flink gesport te hebben vandaag! 

We geven de honden nog wat drinken en beginnen dan aan de terugweg.  Het late middaglicht is vooral erg mooi op de herfstachtige bergen, dus we stoppen nog bij een aantal uitkijkpunten.  Dan rijden we dit prachtige natuurpark weer uit.

Ook de terugweg is in de herfst vooral erg mooi.  Overal staan standjes met pompoenen, appels en honing en een heel aantal boerderijen geven de gelegenheid zelf appels te plukken.  Ook komen we langs heel wat wijngaarden.  Virginia schijnt een van de bloeiende wijngebieden ter wereld te zijn en ik zie ook nu weer een aantal voor mij nieuwe wijngaarden.

In Warrenton, zo'n vijf kilometer voor we de snelweg bereiken, komen we opeens in een heel langzaamrijdende file terecht.  Dat is mij nog niet eerder overkomen en Kai baalt, want hij moet iets insturen.  Gelukkig kan hij dat met zijn telefoon doen en belt Christine mij waardoor de wachttijd sneller gaat.

Eindelijk, na drie kwartier over vijf kilometer gedaan te hebben, rijden we de I-66 weer op.  Het was duidelijk een probleem in de tegengestelde richting, want wij rijden het zware verkeer zo voorbij.  Het is echter al bijna donker als we eindelijk ons plein weer binnenrijden.

Daar is Rick al hard bezig de geleegde dozen van deze week aan de stoep te zetten.  Katja is ook net thuis en met zijn vieren hebben we zo weer een hele berg dozen voor de papierophalers morgen.  Dit is de laatste grote lading, gelukkig.  Er zijn nog wel wat dozen van Katja en het kantoortje en natuurlijk op zolder, maar het gros is uitgepakt.

We zijn allemaal uitgeteld van de dag.  Katja heeft op haar werk al een lekker etentje gehad en gaat met een vriendin de football wedstrijd van Virginia Tech in een bar kijken.  Kai, Rick en ik bestellen makkelijk pizza van Zpizza.

Die smaakt heerlijk en nu is het ontspannen voor de tv.  Wat een schitterende dag was het weer vandaag!  Ik voel me zo bevoorrecht om zo dicht bij zo'n indrukwekkend natuurpark te wonen.  Kai en ik waren echter wel blij dat we dit keer geen beren op ons pad hadden (letterlijk).

Foto's van vandaag staan hier.


woensdag, oktober 22, 2014

Regendag = filmdag

Rick is er vanochtend al heel vroeg uit en ik hoor Katja ook vroeger bezig dan gisteren.  Zij heeft besloten een kwartier eerder op haar werk te willen zijn.  Ik vond al dat ze zo op het laatste moment ging.

Het mooie weer van gisteren heeft een dagje vrij genomen en ik hoor de regen op het dak klateren.  Zin om op te staan heb ik niet en ik blijf nog even in bed lezen.  Gelukkig heeft Katja voor ze vertrok de honden al even uitgelaten, dus ik hoef de kou en regen nog niet in.

Na een lekker warm ontbijt van wafels en koffie ga ik gauw boven sporten.  Een uur op de elliptical en dan maak ik me klaar om op pad te gaan.  Anja komt even later en bewondert onze nieuwe vloeren.

We waren eerst van plan om bij Burke Lake te gaan wandelen, maar dat is met dit weer geen aanrader.  Gisteravond besloten we dus naar Tysons Corner te gaan.  Met zulk regenweer is zo'n overdekt winkelcentrum toch wel ideaal.

Eerst gaan we bij Seasons 52 lunchen, een restaurant dat we beiden erg lekker vinden.  We nemen hetzelfde gerecht, een flatbread met kaas, spinazie, champignons en knoflook.  We smullen er beiden van, precies de goede lunch.

We willen vanmiddag naar de film, maar we hebben nog wat tijd.  We lopen naar Sephora waar we beiden wat leuke kleuren oogpotlood uitkiezen.  Ik vind hun huismerk oogpotlood heel fijn en er zijn zoveel kleuren!

Bij AMC kopen we kaartjes voor The Best of Me.  Dit lijkt ons een echte romantische vrouwenfilm en dat blijkt het ook te zijn.  Eerst koop ik nog een teil, ehm een kleine op het menu, Diet Coke en an nemen we plaats in onze gereserveerde stoelen.  Precies goed met de ijzeren hekken voor rolstoelen voor ons, zodat we onze voeten daarop kunnen leggen.

Het is een sappige romantische film om een regenachtige middag mee door te brengen, maar Rick was denk ik gillend weggelopen.  James Marsden is natuurlijk heel leuk om naar te kijken en het verhaal loopt best, maar ik vind het wel erg cliche.  Misschien is dat gewoon het geval met Nicholas Sparks films, zoals ik op het internet lees.  In ieder geval is het leuk vertier op een koude grijze middag.

Als we buiten komen regent het nog steeds en het is maar 11 graden.  Gelukkig ziet het weerbericht er voor de komende dagen stukken beter uit.  Terug bij ons huis neemt Anja afscheid, zij gaat vrijdag een paar weken naar Nederland, dus we zullen pas ongeveer half november weer iets samen kunnen ondernemen.

Binnen zet ik de verwarming aan.  Kai vertrekt net naar zijn Franse les bij de Alliance Francaise in Washington.  Katja komt terug uit haar werk en is nog steeds enthousiast.  Haar directe medewerkster is maar drie jaar ouder en Katja vindt haar erg aardig.  Allemaal positief, dus. 

Intussen zijn de honden net als kinderen.  Vandaag zijn ze weinig buiten geweest en dat is te merken.  Ze ruzieen en we moeten ze telkens uit elkaar houden.  Maar goed dat ze morgen waarschijnlijk meer dan genoeg beweging gaan krijgen.

Rick komt thuis met eten van Friends Kabob.  Precies lekker warm eten op deze druilerige dag is het.  Het is gezellig eten met zijn drieen en als Kai thuiskomt is het bijna als vanouds met zijn vieren televisie kijken.  Alleen Saskia ontbreekt natuurlijk, maar ook zij komt dit weekend weer thuis, dus gelukkig hoeven we haar ook niet veel te missen.



dinsdag, oktober 21, 2014

Een lekker rustig dagje in en rond het huis

Voor vandaag werd regenachtig weer voorspeld, maar tot mijn verbazing en genoegen zie ik de zonnestralen door de kieren van de lamellen komen.  We hebben kamerverduisterende lamellen nu en ik moet zeggen dat maakt wel veel verschil met hoeveel later ik wakker word.

Rick en Katja vertrekken naar hun werk en Kai en ik slapen lui wat uit.  We eten samen ontbijt en dan moet ik van mezelf aan het sporten.  Het wordt een uur intervals op de elliptical vanochtend.

Er staat vandaag maar heel weinig op mijn programma en ik vind het heerlijk wat in huis te lummelen.  Nog wat dingen opruimen, een show kijken op mijn laptop en dan alweer gezellig met Kai lunchen. En dat doen we zelfs buiten op het deck, zo lekker is de temperatuur.


Dit mooie weer roept weer om een lange wandeling met de honden.  Cosmo en Django vinden het heerlijk en ik geniet van onze mooie buurt en de leuke Halloween versieringen.  Ik krijg veel opmerkingen over mijn mooie honden. 

Als ik de kleurrijke esdoornblaadjes van een boom fotografeer komt de oude man, die er woont, me echter boos manen dat ik door moet lopen.  Ik sta nota bene keurig op de stoep en niet in zijn tuin, dus antwoord dat ik best blaadjes mag fotograferen.  Zijn vrouw komt erbij en maakt haar verontschuldigingen voor haar "curmudgeon" van een man.  Dat vind ik altijd zo'n prachtig woord!
 
 

Grinnikend loop ik terug naar huis.  Daar neem ik plaats op het deck met een lekkere diet Coke en mijn boek.  Kai komt ook buiten werken.  Heel speciaal om op 21 oktober op het deck te zitten wat 's middags in de schaduw ligt.

Een paar uur later begint het te betrekken en ik zie naderende regen op de radar.  Dan ga ik maar snel de paar boodschappen, die ik moet doen, halen.  Eerst mijn medicijnen bij Rite Aid en daarna ingredienten voor Ricks speciale omeletten voor het avondeten bij Whole Foods. 

Inderdaad openen zodra ik weer thuis ben de hemelsluizen zich flink.  Arme Katja komt erin terecht, maar gelukkig duurt het niet lang en blijft ze toch droog.

Rick begint vrijwel meteen na thuiskomst aan zijn befaamde omeletten.  Vanavond is de vulling onder anderen gerookte zalm, paprika, ui en champignons.  Het smaakt weer voortreffelijk en is zo gezellig en huiselijk om weer gewoon lekker thuis te eten.  

Het was vandaag zo heerlijk om gewoon in en rond het huis te zijn! Ik ben benieuwd hoe lang het duurt tot ik die hotelkamer niet meer voor me zie als "thuis"!
Alleen de dieren terughebben is al zo fijn
Zo schattig!
 

Foto's van vandaag staan hier

maandag, oktober 20, 2014

Burke Lake

De eerste werkdag voor Katja is begonnen.  Om kwart over acht vertrekt zij en Rick volgt niet veel later.  Ik geniet in alle rust van mijn koffie en een paar wafels met jam.  Het is mooi zonnig weer en de boom in de tuin van onze achterburen lijkt wel in brand te staan, zo vlammend rood en geel is hij.

Al gauw is het tijd voor mijn uur personal training met Sharon.  We werken hard aan alle spiergroepen, maar ik besluit mijn 10000 stappen vandaag buiten te doen.  Het is veel te mooi herfstweer voor de saaie machines.

Op weg naar huis haal ik mousserende rose om vanavond met het Nederlandse damesgroepje te toasten op onze terugverhuizing.  Ik heb pas gisteren besloten te gaan, want ik ben telkens zo doodmoe 's avonds.  Maar ik vind het ook erg jammer een avondje te missen.  Ik heb Rick gevraagd me vroeg op te halen.

Als lunch bekijk ik de soepen bij Whole Foods en zie er Marokkaanse linzensoep tussen staan.  Die lijkt me erg lekker en thuis warm ik een kom op.  Inderdaad is hij heerlijk.  Ik ben dol  op linzen, terwijl Rick er niet van houdt, dus zo'n soep is helemaal perfekt.

Al die herfstkleuren zijn zo gezellig

Tja, en dan "moet" ik mijn 10000 stappen nog halen.  Ik bedenk waar ik eens zal gaan wandelen en de keuze valt op Burke Lake, altijd een favoriete bestemming in de herfst.  Ik neem Cosmo mee, maar laat Django thuis.  Wel een beetje zielig, maar hij is onbetrouwbaar met andere honden en ik kan in mijn eentje niet beide honden aan.
 
 

Cosmo vindt het in ieder geval heerlijk en ik neem een aantal mooie foto's.  De kleuren lijken nog niet helemaal op hun hoogtepunt.  Er zit nog veel groen tussendoor, maar ook al diep rood en in de zon lijken de toppen van de tulpenbomen wel goud.

Na een uurtje rijd ik terug en komt Katja ook net uit haar werk.  Haar gewoonlijke uren worden van acht tot half vijf, maar vandaag was het slechts orientatie en was ze vroeg klaar.  Ze vindt dat ze met erg leuke mensen gaat werken, dus dat is al heel positief.

Om vier uur loop ik naar het huis van Chris en PJ.  We hadden afgesproken om met de honden te gaan wandelen, maar Chris is nog niet terug uit haar werk.  Ik besluit Cosmo dan maar een blokje om te nemen en te zien of ze er daarna inmiddels is.

Dat is inderdaad het geval en we lopen gezellig kletsend een ommetje door de buurt.  Het is zo'n 21 graden en heerlijk om veel buiten te zijn vandaag.  Ik vind het ook zo fijn om gewoon weer in onze buurt te wonen.  Ik wist altijd al dat het hier fijn vertoeven is, maar nu besef ik me dat nog des te meer.

Rick brengt me om zes uur naar Karin en met haar rijd ik mee naar Lia's huis.  Daar zitten we eerst even buiten en toasten met mijn rose op van alles en nog wat.  Karin heeft lekkere gevulde eieren mee als voorafje.

Als het te koel wordt buiten verhuizen we naar binnen waar Lia ons heerlijke uiensoep met brood en kaas voorschoteld.  Daarna volgt het hoofdgerecht, drie soorten kaas (gorgonzola, gruyere en een heerlijke geitenkaas).

Het is weer zo gezellig dat het opeens negen uur is en Rick me ophaalt.  Ik ben wel blij, want erg moe, maar helaas mis ik Martines dessert.  Misschien maar goed ook, want ik heb al meer dan genoeg te eten gehad.

Thuis loop ik nietsvermoedend naar binnen en schrik me dan lam!  Ricks laatste Halloween versiering is wel erg eng! 


Voor meer Burke Lake foto's klik hier

zondag, oktober 19, 2014

Een herfstrondleiding en een fijne zondag thuis

Zaterdag

Iedereen ligt nog in diepe rust als ik opsta.  Ik heb vandaag een rondleiding en moet dus als enige "werken".  Ik zet dat tussen aanhalingstekens, want het blijft ook een hobby van me, vooral als het mooi weer is, zoals vandaag.

Rick staat niet veel later ook op en bij Starbucks halen we gauw koffie en ontbijt.  Dan brengt Rick me naar de stad en net voor de brug over de Potomac komen we in de file te staan.  Gelukkig kunnen we nog net de eerdere afslag nemen en proberen dan via een andere brug de stad in te komen.

Eindelijk verkeersvvrij

Ook daar staat een file, maar die is gelukkig maar kort.  Ik kom tien minuten voor de afgesproken tijd bij het Smithsonian metrostation aan.  Daar zie ik nog niemand, die Europees zou kunnen zijn, dus blijf onder de M zuil wachten. 

Al gauw zie ik een stel aankomen, die recht op mij afstevenen.  Inderdaad zijn het W. en L., een Nederlands-Belgisch stel.  Ook zij moesten hun metrorit aanpassen voor wat er in de stad gaande was.  Duidelijk was het een race, maar we komen er niet achter welke nu precies.  De Marine Corps Marathon kan niet, want die is volgend weekend.

Na mijn korte uitleg over de geschiedenis van het ontstaan van de stad lopen we naar het Washington Monument.  Daar kijken we even of er nog kaartjes zijn om naar boven te gaan, maar die zijn zoals ik al verwachtte vergeven voor vandaag.

Het is druk in de stad met toeristen en bij het Tweede Wereldoorlog monument zien we maar liefst drie groepen Honor Flight veteranen!  Het blijft bijzonder hoeveel Tweede Wereldoorlog veteranen erbij zijn en ook dat sommigen van hen nog ongeassisteerd lopen.  Ik vraag me altijd af wie van die mannen voor de bevrijding van Nederland hebben gezorgd.

Wij lopen langs het Vietnam Memorial naar het Lincoln Memorial.  Ook hier is het een drukte van jewelste, net als bij het Koreaanse oorlogsmonument.  Het lijkt wel midden zomer, zoveel toeristen.  Zelfs in de vier jaar dat ik de rondleidingen geef is mij opgevallen dat het steeds drukker wordt met toeristen, ook buiten het hoogseizoen.

Rond het Tidal Basin is het iets rustiger, maar nog steeds drukker dan gewoonlijk.  Het waait intussen behoorlijk en vooral in het Jefferson Memorial tocht het flink.  De jasjes gaan dan ook aan en uit.  Eenmaal weer in de stad is het een stukje warmer.  Al met al is het met 22 graden een lekkere herfstdag.

Achter het Witte Huis mogen we niet helemaal tot aan het hek komen.  We zien een lange rij mensen in de tuin en het blijkt open tuindag te zijn. Wij zouden ook kaartjes kunnen krijgen en overwegen dat even, maar besluiten dat de rij te lang en langzaam is.  W. en L. willen ook de rest van de rondleiding doen en wie weet hoe lang we in die rij zouden staan.

We lopen verder via de voorkant van het Witte Huis waar nu kennelijk permanent dubbele hekken staan.  Heel vervelend, want zo kun je het huis niet op de foto zetten zonder de hekken ervoor.  De Secret Service is zich kennelijk rotgeschrokken van de man, die over het hek klom en het klaarspeelde het Huis binnen te rennen. 

Nu is het tijd voor de lunch en Tony heeft ervoor gezorgd dat we mijn "stamtafel" krijgen.  Die is wat rustiger weg van de drukte van het hoofdgedeelte van het restaurant.  Ook kunnen we er uit de achterdeur uit.  Ik heb een herfst kipsalade met squash, bloemkool en meer.  De anderen smullen ook van hun keuzes.

Na de lunch lopen we Pennsylvania Avenue af en dan door Chinatown om hen een andere buurt te laten zien.  Washington bestaat uit allerlei gezellige buurten en als mensen alleen de omgeving van de Mall te zien krijgen geeft de stad een nogal steriele indruk.
Donald Trump gaat van het historische postkantoor een hotel maken

Chinatown
 
We lopen verder naar het Capitool waar de koepel nu helaas bijna helemaal in de steigers staat.  Hopelijk doen ze daar uiteindelijk net als met het Washington Monument iets creatiefs mee.  Natuurlijk is het er verder stil.  Het is weekend, maar de meeste congresleden zijn ook terug naar huis om campagne te voeren voor de verkiezingen op 4 november.

Als laatste gaan we de Library of Congress in en daar is het schrikbarend druk!  We moeten meer dan een kwartier wachten om de grote leeszaal te zien.  Dat komt vrijwel nooit voor.  Gelukkig zijn we dan wel de eersten, die een overzicht krijgen van die mooie leeszaal voor de rest komt.  Het is altijd weer een indrukwekkend gezicht.

We bekijken de nagemaakte bibliotheek van Thomas Jefferson waaruit deze enorme bibliotheek is gegroeid nog even.  Het is bijzonder hoeveel van zijn originele boeken er nog zijn.   Er missen toch ook nog wel een heel aantal en ik kan me zo het enthousiasme indenken als zo'n oud boek ergens ter wereld wordt gevonden.

Na de mooie heel meer dan vijfhonderd jaar oude bijbels te hebben bekeken lopen we naar beneden.  Daar neem ik afscheid van W. en L., die nog de rondleiding door het Capitool gaan doen.  Rick is inmiddels al in de buurt en komt me ophalen.

We rijden door naar Whole Foods waar we inkopen doen voor een barbecue maal van hamburgers (voor mij zalmburgers en voor Saskia veggie burgers).  Het is zo ontzettend fijn om gewoon weer voor een maaltijd thuis in te kopen! 
Grappige Halloween versieringen in de buurt

Katja en Kevin hebben er een herfstachtige dag bij de pumpkin patch opzitten.  Hoewel ze daar niet binnen gingen, want de rij was te lang, maar ze hebben wel twee pompoenen gekocht.  Nu hebben we dus vier pompoenen en ze zijn vast van plan daar tenminste twee van uit te snijden morgen.  Ik ben benieuwd.

Rick grilt de burgers en met zijn zessen hebben we een gezellig avondmaal.  Dan pakt Saskia in en rijdt terug naar school.  Katja en Kevin gaan hard aan het uitpakken, want dat moet ook gebeuren.   Rick heeft vandaag wat dat betreft ook weer heel wat gedaan gekregen.
Nieuwe Halloween mantelversiering

Nog steeds voel ik me 's avonds compleet uitgeteld.  Het wordt dus weer niet laat voor mij en ik hoop morgen voor het eerst uit te kunnen slapen.

Zondag

Inderdaad slapen we vanochtend heerlijk uit.  Rick en ik gaan onze zondagse Panera en Starbucks ontbijtjes halen in nota bene winterjassen!  Het is maar 8 graden en er staat een harde koude wind.  Later vandaag zal het wel opwarmen, maar voor nu vind ik het veel te koud!

De warme koffie en broodjes smaken dan ook prima.  Katja en Kevin gaan samen ontbijten en dan neemt Kevin afscheid en rijdt terug naar New Jersey.  Het is nu veel makkelijker voor hen om elkaar tenminste in het weekend te zien.  Ze hebben dan ook al plannen voor de komende drie weekends.

Katja en Rick gaan verder met uitpakken en ik doe een half uur op de elliptical.  Dan pak ik de laatste dozen van onze slaapkamer uit en organiseer mijn kledingkast wat.  Alles hangt nog op de hangers van het schoonmaakbedrijf, maar ik sorteer onze eigen hangers en ben van plan ze langzaam maar zeker te vervangen.
Flapjack "helpt" graag mee

Rick laat trots zien hoe de woonkamer ook helemaal klaar is.  Nu hoeft op de begane grond alleen het kantoortje nog (wat nog een heel werk zal zijn, want Rick heeft me daar toch een spullen!).  Boven zijn Katja's kamer en de sportkamer nog een troep, maar het schiet allemaal goed op.

Na de lunch vertrekt Katja met een vriendin en de honden naar Scott's Run.  Ik ruim nog wat verder op en trakteer mezelf dan op een paar afleveringen van het nieuwe seizoen van America's Next Top Model.

Halverwege de middag heb ik zin om iets herfstigs te gaan doen.  Het is prachtig zonnig en ik heb wel zin in cider.  Ik besluit dus naar DePaul's Urban Farm hier vlakbij te gaan.  Ik maak een aantal erg kleurrijke foto's en koop een halve gallon verse appelcider.
 

Katja's Minion pompoen
 
Voor het avondeten wil Rick naar Gordon Biersch.  Het is vandaag het einde van hun Oktoberfest en Rick krijgt dubbele punten.  Katja, Kai en ik vinden het ook prima.  Het wordt een gezellige en lekkere maaltijd met onze twee oudsten. 
Tonijn met boerenkool quinoa pilaf
 

Foto's van Washington zaterdag staan hier.

Foto's van de kleurrijke pompoenen staan hier.

vrijdag, oktober 17, 2014

Lekker warme herfstdag

Het moet gezegd, wat is het heerlijk om een king bed te hebben!  Ik heb vannacht werkelijk heerlijk geslapen.  De zon schijnt ook weer zie ik door de lamellen en uitgerust sta ik op.


Rick moet vandaag vroeg op pad dus ik eet mijn beschuitjes met Old Amsterdam smeerkaas alleen, want Kai en Saskia liggen nog op een oor.  Ik ben aan mijn tweede kop koffie bezig als zij ook naar beneden komen druppelen.
De bomen achter ons huis lijken wel in brand te staan

Saskia wil weten wanneer we naar de mall gaan en ik beloof haar na mijn sporten.  Dat ga ik dan ook maar gauw boven doen.  Eigenlijk zou ik gewichten moeten doen, maar heb daar helemaal geen zin in.  Ik gebruik als excuus voor mezelf dat de gewichten de enige dingen in de sportkamer zijn, die nog niet zijn uitgepakt.

Na mijn uur interval op de elliptical maak ik me gauw klaar en vertrekken Saskia en ik naar Tysons Corner mall.  Bij Urban Outfitters kiest Saskia wat vesten en topjes.  Dan lopen we naar PacSun waar ze ook een paar leuke dingen vindt.  Het is altijd makkelijk kleding winkelen voor Saskia want ze weet precies wat ze wil en is binnen een paar minuten klaar.

Natuurijk moet Saskia ook haar favoriete luchtjeswinkel Bath and Body Works bezoeken.  Hier kopen we mini handreinigers in allerlei geuren.

We hebben beiden enorme trek en besluiten bij Panera te gaan lunchen.  Ja, daar heb ik gisteren ook al gegeten, maar hun menu is uitgebreid genoeg dat ik er wel weer kan eten.  Saskia neemt de groentesoep en salade, ik de groentesoep en de Mediterranese groentesandwich, die ik erg lekker vind.

Na het eten laten Saskia en ik onze wenkbrauwen "draden".  Met garen worden onze wenkbrauwen weer mooi gemaakt.  Het doet minder pijn dan was en ik vind het resultaat altijd erg mooi.  Het is leuk zo'n uitje met mijn jongste en ik kom zo ook wat intieme details van haar leven te weten.

Thuis lijn ik Cosmo aan voor een herfstwandeling door de buurt.  De kleuren beginnen hier te komen, maar zijn nog lang niet op hun hoogtepunt.  Toch lukt het me mooie kleuren te fotograferen vind ik zelf.  Volgende week hoop ik ook naar Burke Lake en misschien zelfs de Shenandoah te kunnen gaan.
 
Rick heeft wat nieuwe Halloween versieringen besteld
Ons nieuwe huis dier Skully
En zijn vorige eigenares, de boze heks, die in onze tuin is neergestort

De rest van de middag ga ik buiten lezen.  Eerst op het deck en als dat te koel wordt voor het huis.  Net na vijven heb ik mijn boek uit en wordt het ook te koel om buiten te zitten.  Er is natuurlijk in huis nog meer dan genoeg te doen en ik pak wat dozen uit en doe de was.

Rick komt thuis en niet veel later Katja.  Dan hebben we opeens weer het huis vol.  Saskia heeft besloten nog een nacht te blijven en de meisjes halen Thais eten.  Het is gezellig zo met zijn allen en Katja brengt haar spullen naar binnen.

Zij begint maandag aan haar nieuwe baan en is dus voorlopig terug hier thuis.  Vreemd wel een beetje na meer dan zes jaar uit huis wonen.  Kevin komt ook uit New Jersey voor het weekend.  Het is nu veel makkelijker voor hen om bij elkaar te zijn in de weekends.  Drieeneenhalf uur rijden is vrij makkelijk te overbruggen. 

En zo begint voor mij althans het eerste weekend weer terug in ons huis.  Wat een heerlijk gevoel is het toch!

Foto's van vandaag staan hier.