Ons pleintje nu:

vrijdag, juni 23, 2017

Een lekker zomerse vrijdag

Rick staat rond zonsopgang op en neemt Orion mee naar beneden.  Als hij vertrekt laat hij Orion boven bij mij en het is pas zeven uur dus nog zeker niet tijd voor mij om op te staan!  De hond is helaas natuurlijk klaarwakker.

Orion begint met het stuk scheuren van de oude tijdschriften naast mijn bed, ondanks dat hij allerlei botjes in onze kamer heeft liggen. Ik heb de tijdschriften al gelezen dus laat hem maar zijn gang gaan.  Na een kwartiertje wordt het stil en eigenlijk maak ik me daar nog meer zorgen over, maar Orion is gewoon in slaap gevallen.

Dat doe ik ook en droom rare dingen.  Opeens hoor ik de klok negen uur slaan! Het is erg bewolkt en daardoor bleef het donker in onze kamer.  Misschien is die extra slaap ook wat ik nodig had.

Voor de verandering eet ik niet buiten, want het heeft vannacht geregend en alles is nat.  Ik maak een crumpet met gerookte zalm en tomaat en drink er een flinke kop koffie bij.  Dan ben ik weer genoeg van deze wereld om aan sporten te denken.

Vandaag staat er slechts cardio op mijn programma en ik neem Orion mee naar boven.  Hij slaapt, terwijl ik mijn uur interval op de elliptical doe.  Intussen zie ik de zon ook weer tevoorschijn komen.

Het is weer lekker warm en ik neem Orion mee voor zijn wandeling.  Hij vindt het leuk te springen dus we gaan weer naar het muurtje bij de kerk.  Later hoor ik van Lorraine dat Orion dat met hen ontdekte.  Ik had al het gevoel dat hij dit eerder had gedaan.

In North Carolina eind mei ontmoetten Rick en ik de schoonouders van de dochter van mijn kennis Elze.  Zij en ik hebben elkaar jaren geleden een keer ontmoet en dat was heel gezellig, maar sindsdien hebben we slechts Facebook contact gehad.

Natuurlijk vertelde ik Elze via Facebook over die toevallige ontmoeting en we besloten dat het wel weer eens tijd werd bij te praten.  We hebben afgesproken bij Four Sisters in het Mosaic District.  Ik kom als eerste aan en vraag alvast een tafeltje.  Elze volgt niet veel later.

Voor haar is het al heel lang geleden dat ze hier at.  Ik kies altijd tussen drie gerechten, die allemaal met rijstpapier worden geserveerd, zodat je er wraps van kan maken. Dit keer kies ik het visgerecht en Elze het gehakt in druivenbladeren wat ik ook altijd lekker vind.


We hebben heel wat te bepraten en het loopt al tegen tweeen als we afscheid nemen.  We beloven elkaar er niet weer jaren overheen te laten gaan, want we wonen eigenlijk vlakbij elkaar.  Het leven neemt vaak zo over waardoor ik mensen, die ik heel graag mag, veel minder zie dan ik zou willen.

Saskia vertrekt net om koffie te drinken met een vriendin als ik thuiskom.  Ik kleed me gauw in badkleding, want ik wil mijn baantjes kunnen trekken voor mogelijk onweer komt. Vandaag doe ik 56 baantjes waardoor ik deze zomer tot nu toe in totaal elf kilometer heb gezwommen.
Als ik net klaar ben pakken donkere wolken zich samen en zie ik op mijn radar app dat er regen op komst is.  Gauw loop ik terug en net als ik ons pleintje inloop begint het te spetteren.  Niet veel later zie ik een tweet van Vienna Aquatic Club dat ze donder hoorden en het zwembad drie kwartier gesloten is.  Ik heb mijn baantjes alvast maar binnen!

Wachtend op Saskia speel ik met Orion.  Hij springt erop los voor een snoepje en vindt ons trainings half uurtje altijd duidelijk leuk.  Ik wil hem binnenkort weer eens een nieuw kunstje leren.
Een hondenijsje gaat er goed in

Saskia komt thuis en wil de hele week al naar Ulta.  Om daar te komen moeten we door spitsverkeer, maar Saskia rijdt dus ik vind alles prima. Als Saskia haar spulletjes bij Ulta heeft gevonden gaan we nog even naar Target.  Zoals altijd zie ik allerlei leuks, maar we houden het netjes bij de twee dingen waarvoor we gekomen zijn.

Rick is inmiddels al thuis en zijn tien baantjes aan het trekken in het zwembad.  Als hij thuiskomt hopen we dat Saskia mee wil gaan om te eten.  We noemen een paar restaurants met veganistische gerechten, maar Saskia eet liever met Kaylee.

Dan gaan Rick en ik er samen op uit.  We hebben al jaren niet meer bij Nostos gegeten, een zeer gerenommeerd Grieks restaurant.  Zij bestaan zes jaar en we hebben een bon voor  20% korting.

Zoals altijd is er geen plaats in het restaurant zonder reservering, maar we krijgen nog een laatste tafeltje in de bar ruimte.  Dat is net zo gezellig dus prima. Volgende keer willen we zelfs liever aan de bar zitten, denk ik. Dan krijg je toch altijd de beste service.

Rick bestelt een aubergine dip met pita's en ik de spanakopita, in bladerdeeg gebakken spinazie en kaas. Daarna heeft Rick de mousaka en ik kip souvlaki.  Het smaakt allemaal heel goed!
Proost op het weekend!

Het is een gezellig en smakelijk begin van het eerste echte zomerweekend. We hebben voor de verandering absoluut geen plannen.  Ook weleens lekker, we zullen zien hoe het weekend zich invult.
Dit water ga ik niet meer drinken!

donderdag, juni 22, 2017

Over watersporten en musea

Alweer schijnt de zon uitbundig en is het al achtentwintig graden om kwart over acht.  Ik maak een crumpet met gerookte zalm en tomaat en schenk een flinke bak koffie in.  Rick heeft al met Orion gewandeld dus ik kan na het ontbijt meteen naar Lifetime Fitness.

Daar doe ik mijn spullen in de kluis en loop het zwembad in.  Kathy is er ook weer een stelt me voor aan een paar andere aqua sporters. De gewichten, die ik dinsdag had, zijn er niet meer en Doris vertelt verontwaardigd dat ze zomaar besloten hebben ze weg te gooien.  Zij gaat erover klagen.

Doris schat ik zeker tien jaar ouder dan ik en zij gebruikte die zware gewichten ook.  Ik neem dan maar het iets minder zware gewicht waar Doris haar neus voor optrekt.  Ach, denk ik nog naief, dan wordt het vandaag maar een wat minder intensief uur.

De instructrice is anders dan die van dinsdag en volgens Kathy minder intens.  Nou dat valt alles mee! (of tegen, het is hoe je het bekijkt)!  De cardio is goed te doen, maar als de gewichten eraan te pas komen wens ik al gauw dat ik lichtere had genomen! 

Er zijn zoveel repetities en op een gegeven moment vrees ik teveel voor mijn schouders.  Ik pas de oefeningen dus aan.  De vrouw voor mij lijkt helemaal niets van de oefeningen te doen dus zo kan het ook.  Al met al denk ik dat ik morgen mijn armen en schouders wel zal voelen, ondanks de twaalf pond gewichten, die ik meestal met Sharon gebruik!

Saskia vraagt of ik vanmiddag met haar meega.  Dat wil ik best, maar dat betekent meteen door naar het zwembad.  Ik wil mijn dagelijkse baantjes kunnen trekken.


Saskia komt ook mee en zwemt tien baantjes al kletsend met mij.  Dan gaat zij lezen en ik ga nog dertig banen verder.  Voor meer heb ik geen tijd, want ik moet me klaarmaken voor de lunch.

Om half een komt Chris me ophalen.  Zij sms-te me gisteren in paniek of ik haar alsjeblieft wilde adviseren over de excursies, die zij in IJsland moet gaan doen.  Zij reist voor het eerst alleen en heeft drie dagen in IJsland ingelast waar ze nu helemaal nerveus van wordt.

Natuurlijk ben ik nog nooit in IJsland geweest, maar Chris denkt dat ik haar tips kan geven over alleen reizen.  We bestellen eten bij Panera en kijken terwijl we eten (voor mij een kop kippensoep en een BLT boterham (bacon, spinazie en tomaat in mijn geval) naar de verschillende excursies.

Rick en ik waren eerst van plan deze maand ook naar IJsland te gaan, maar het koude weer weerhield me.  Nu ik de foto's en beschrijvingen zie wil ik er toch wel graag heen, maar als de dagen korter worden en het Noorderlicht mogelijk te zien is.

Chris weet eigenlijk al welke excursies ze wil doen.  Beiden nemen een hele dag waardoor ze nauwelijks alleen zal hoeven zijn.  Echte tips over alleen reizen heb ik ook niet, want ik doe het gewoon zonder er echt bij stil te staan (behalve misschien voorzichtiger zijn 's avonds als vrouw alleen, maar dat ben ik hier ook).

Nadat Chris mij uitgebreid bedankt heeft voor feitelijk niets (maar ik snap dat het haar geruststelt om te horen dat het echt niet moeilijk is) zet ze me weer thuis af.  Saskia heeft intussen met Orion gewandeld en die gaat gedwee in zijn bench.  Er is dan ook altijd weer iets erg lekkers voor hem daar.

Saskia heeft een afspraak met haar therapeute en als ik meega kan zij op de terugweg van de HOV (twee of meer in een auto) gebruik maken.  We gaan in Saskia's auto naar de stad en een kwartiertje later rijden we er binnen.  Tot onze verbazing vinden we meteen een parkeerplaats vlakbij waar Saskia moet zijn.

We zijn hier ook dichtbij het Witte Huis en het Renwick Museum.  Daar ben ik al een tijdje niet geweest en besluit eens te gaan kijken wat er nu aan tentoonstellingen zijn.  Er zijn een paar mooie en eentje, die nog wordt opgezet.  Zo te zien zijn het interessante plafonds.



Het museum is niet groot en een kwartiertje later sta ik weer buiten. Het is gehuisvest naast het gastenhuis van de presidenten, het Blair House.  Ik vertel hier tijdens mijn rondleiding wel over, maar lees vandaag eens over de geschiedenis ervan voor Eleanor Roosevelt het kocht en er dat gastenhuis van maakte.

Om de hoek is er het Decatur House en daar wil ik al heel lang een rondleiding.  Ik zie mijn kans schoon, maar helaas, het is enkel op maandag geopend.  De winkel is natuurlijk wel open en wel leuk om even in rond te neuzen.
Vanwege het zwemmen heb ik mijn tienduizend stappen nog niet bijeen en ik besluit rond te lopen.  Nu ben ik in het "gewone" kantorengedeelte van de stad, maar de architectuur is zeer gevarieerd.  Ik neem wat "typische" DC foto's en loop dan terug naar Saskia's auto.

Interessante architectuur

Obama is hier nog heel populair


Net als ik van plan ben weg te rijden belt Saskia dat ze klaar is en wel naar de auto zal lopen.  Saskia rijdt terug en pas vlakbij huis komen we in de file terecht.  Als ik niet mee was geweest had het voor haar veel langer geduurd. Ik stel nog voor naar Ulta te gaan voor haar make up, maar Saskia is moe en wil naar huis.

Helemaal goed wat mij betreft!  Er liggen allerlei pakjes op onze stoep, die ik besteld heb.  Met die aqua klassen worden de zolen van mijn voeten rauw dus ik heb zwemschoenen besteld. 

Ook is er een Bark Box voor Orion.  Ze hebben er een voor honden, die graag knauwen. Het thema deze maand is reizen en er zit een hondenpaspoortje bij, heel grappig.  Deze maand heb ik er gewoon een besteld om te kijken wat het is.  Ik denk dat ik er een abonnement van maak.

Orion krijgt een bal in de vorm van een wereldbol, een fototoestelletje waar snoepjes in kunnen, een varkensoor (zijn eerste ooit en hij vindt het heerlijk) en een groot bot voor later.  De twee zakken met snoepjes zijn ook welkom.

Tijd om de voeten omhoog te doen, ik heb al mijn sportdoelen behaald, inclusief 10000 stappen. Mijn hangmatstoel is heerlijk en het alcoholvrije Beck's biertje perfect. Orion geniet van zijn nieuwe puzzeltje (het lukt hem niet de snoepjes uit het cameraatje te krijgen!) en ik heb geen hond aan hem.
Als Rick thuiskomt ben ik net met jarige zus aan de telefoon.  We verschillen weer even tien jaar.  Ik zou zo willen dat we dichter bij elkaar woonden, ook met mijn broers, maar gelukkig zijn er alle sociale media.

Rick gaat zijn tien baantjes trekken in het zwembad en dan gaan we naar Taco Bamba voor ons avondeten.  Het is er flink druk, maar ik heb geluk dat twee dames net weg gaan bij de bar.  Rick probeert intussen een parkeerplek te vinden.  Dat neemt even en ik moet die kruk van hem echt verdedigen.

Als Rick eenmaal binnenloopt blijken twee van zijn collega's hier ook te zijn!  Een mini Microsoft bijeenkomst, ze lachen er allemaal over. Het is dan ook echt zo'n buurtrestaurant waar mensen even snel een hapje gaan eten.

Rick en ik bestellen beiden twee taco's.  Voor Rick de echte Amerikaanse met gehakt e.d., daarom heet die ook El Gringo.  Ik neem de Al Pastor met varkensvlees en ananas en de Black Sheep met geitenvlees, inktvis inkt, tomatillo en inktvis, zo lekker!  Ook heel goedkoop, maaltijden thuis kunnen duurder zijn.

Nu ben ik toch echt moe, maar dat is ook wel logisch na een dag als vandaag. Toch valt het me op hoe ontzettend veel meer energie ik heb deze dagen met het warme weer! Ik word meestal met veel pijn wakker, maar hoe meer ik beweeg hoe beter het gaat. Terwijl met kouder weer die pijn maar blijft en dat maakt me dan weer doodmoe.  Geef mij de zomer maar!

woensdag, juni 21, 2017

De langste dag van het jaar

Het is vandaag de langste dag van het jaar wat op deze breedtegraad betekent dat de zon rond kwart voor zes opkomt en rond kwart voor negen ondergaat.  Wij zitten op de hoogte van Rome dus in de zomer zijn onze dagen korter dan in Nederland (in de winter natuurlijk omgekeerd).

De zon schijnt dan ook vrolijk onze kamer binnen en om kwart over acht sta ik uitgerust op. Als ontbijt maak ik een paar eieren met kaas en tomaat en nuttig het op het deck in gezelschap van Orion.  Mia is ook buiten en ze rennen weer eens ouderwets langs het hek.

Heerlijke temperaturen voor ons doen, hopelijk blijft dat zo, want vorig jaar was juli vrijwel de hele maand 35+ graden.

Voor mijn cardio neem ik Orion mee naar boven en doe een uur op de elliptical.  Hij slaapt er rustig bij.  Ik bedenk me dat ik hem wekenlang in zijn bench deed om naar Anytime Fitness te gaan dus is dit een uur waarop hij gewoonlijk ook slaapt.
Vroeger dan gewoonlijk ben ik klaar met mijn sporten.  Ik werk wat administratie af, want al heb ik veel minder rondleidingsaanvragen voor juli dan andere jaren, de aanvragen die ik heb zijn soms anders dan gewoonlijk.

Dan lijn ik Orion aan voor zijn wandeling.  Ik neem hem weer langs de kerk want hij vindt het heel leuk om op het muurtje daar te springen, er langs te lopen en er weer af te springen.  Zo jammer dat hij geen agility lessen kan nemen met zijn aversie van vreemdelingen.  Hij zou het zo leuk vinden!

Voor de lunch heb ik afgesproken met Sara.  Gisteravond bespraken we waar we zouden gaan eten.  De keuze viel op Istanbul Blue hier vlakbij.  Sara heeft nog nooit Turks gegeten en dit is zeker een authentiek Turks restaurant.

De bediening is vriendelijk, maar het gaat allemaal wel heel langzaam. We krijgen eerst een heerlijk gratis kopje tomaten-linzensoep.  Sara bestelt een bord met verschillende voorafjes en ik een spinazie pide, een Turkse pizza.

Die laatste duurt zeker een half uur voor hij geserveerd wordt, maar het is zeker de moeite waard!  Het is duidelijk allemaal net vers gebakken.  Met de groentes erin is het ook niet te zwaar, al grapt Sara dat ik de korsten niet eet.  Het is mij meer dan genoeg voor de lunch!  Sara neemt de helft van haar gigantische bord mee naar huis.

Thuis tref ik Kaylee en Saskia in zwemkleding op het punt naar het zwembad te gaan.  Ik blijf nog even met Orion spelen en verkleed me dan ook in badkleding.  Ik wil ook weer lekker baantjes trekken vanmiddag.  Het werkt bijna verslavend!

Chris en ik kletsen even en dan beginnen we aan onze zwemroutines.  Saskia en Kaylee zijn  intussen hun duiken aan het oefenen en Saskia duikt werkelijk prachtig van de duikplank.  Kaylee heeft er wat meer moeite mee, maar wordt ook steeds beter.

Duiken is niet mijn ding, maar zwemmen des te meer.  Als ik een kilometer heb gezwommen wil ik eigenlijk nog verder.  Na vijfenvijftig minuten heb ik 64 baantjes getrokken, 1,6 kilometer en dus een mijl! Ik zou nog wel verder kunnen zwemmen zelfs, maar de zwem team trainingen beginnen.
Saskia en Kaylee gaan naar huis, maar Chris en ik blijven nog.  Ik ben helemaal in een boek van Christine (The Marriage Ultimatum) en blijf doorlezen als Chris ook huiswaarts gaat.  Om kwart over zes is het boek uit en loop ik huiswaarts.

Halverwege komt Rick me tegemoet lopen.  Hij wil zijn tien baantjes in het inmiddels overvolle zwembad trekken.  Ik besluit daar op hem te wachten en na afloop lopen we samen naar huis.
Zo druk wordt het na vijven

Voor het avondeten bestellen we makkelijk Chinees van een nieuw restaurant wat ook sushi en Thais eten serveert.  Gek genoeg heb ik vanavond geen zin in sushi en bestel een hot and sour soep en Singapore noodles.  Het is wel goed om te weten dat dit restaurant ook sushi bezorgt.
Moeilijk menu lezen zo!

Het duimen heeft geholpen, dank daarvoor!  Mijn schoonvader heeft de soort kanker, die honderd procent positief test voor de immunotherapie behandeling.  Dat niet alleen, maar in plaats van stage 4 zoals eerst gedacht heeft hij stage 3A, dus wel uitgezaaid, maar niet naar andere organen. Hij heeft de eerste immunotherapie erop zitten en voelt zich prima.

dinsdag, juni 20, 2017

Zwemmen en meer zwemmen

Een ding moet gezegd, ik slaap heerlijk met al die beweging en het zwemmen!  Ik word volgens mij ook meer uitgerust wakker en dat maakt vroeger opstaan ook niet zo moeilijk.  Rick en Orion gaan om kwart over zeven naar beneden en als Rick om net na achten weer bovenkomt sta ik al naast mijn bed.

De zon schijnt uitbundig.  Zoals zo vaak na zwaar weer lijkt de lucht wel schoongewassen en de vochtigheid is voor even verdwenen. Op het nieuws hoorden we wel dat er niet ver hiervandaan een tornado was, die de huizen van twee gezinnen verwoestte.  Tornado's blijf ik een van de engste weersverschijnselen vinden.

Rick vertrekt naar zijn werk en ik maak een crumpet met gesmolten kaas (geen enkele kaas smelt zo goed als Goudse!) en een opgesneden tomaatje.  Ook de grote kop koffie gaat er op het deck goed in.  Dan maak ik me klaar om te gaan sporten.


Helaas slaapt Saskia nog dus ik doe Orion in zijn bench. Ik heb al een tijd geen gebruik gemaakt van mijn Lifetime Fitness lidmaatschap.  Het is nu op het punt van gebruiken of annuleren.  Ik besluit eens een aqua training klas te proberen.

Nu het zo warm is doe ik mijn bikini thuis al aan en mijn jurkje eroverheen. Iedere keer als ik Lifetime Fitness binnenloop neem ik me weer voor er echt vaker heen te gaan.  Zo'n mooie club, terwijl Anytime Fitness vaak heel vies is.  Maar ja, die is vijf minuten weg en zoveel makkelijker daardoor.
Na mijn spullen in een kluisje gedaan te hebben loop ik het zwembad binnen.  Daar zijn al heel wat mensen aanwezig voor de klas. Ik vraag een vriendelijke dame wat de benodigdheden zijn.  Zij helpt mij helemaal en stelt zichzelf voor als Kathy.  Van haar hoor ik ook welke wateraerobics klassen het leukst zijn hier.  Zo te horen komt zij iedere dag.

Als nieuwkomer word ik door allerlei mensen vriendelijk begroet.  De meesten zijn ouder dan ik en ik vrees een beetje een oma klas. Kathy verzekert me dat het flink intens is en ik kies de zwaarste gewichten, op hoop van zegen denk ik nog en verwacht er niet veel van.

Nou, daar kom ik in dat uur op terug!  Mijn hemel!  Er is interval, er zijn gewichten, de instructrice is heel streng (op een leuke manier) en moedigt aan tot meer.  Ik voel mezelf transpireren in het water!  Ik ben bijna opgelucht als het klaar is, want pff, er mogen dan veel grootmoeder types aanwezig zijn (feitelijk hoor ik daar ook bij, besef ik me), maar dit is geen oma klasje!!

Al mijn spieren voelen als pudding en ik besluit in de hot tub even uit te rusten.  Daarin ben ik niet de enige.  Maar het is mij eigenlijk te warm en ik haal mijn spullen op en loop naar de van.  Daar merk ik dat ik een van hun baddoeken mee heb genomen.  Nou ja, ik ben van plan donderdag weer te gaan dus dan breng ik hem wel terug.  Ik ben zeer enthousiast over deze klas!

Het enige nadeel is dat de Fitbit niet waterdicht is en dus al die stappen in het zwembad niet telden.  Thuis lijn ik Orion dan ook aan en wandel een heel stuk met hem om toch die stappen bijeen te krijgen.  Intussen vermijd ik zoveel mogelijk andere mensen of honden tegen te komen.  Dat gaat goed en 6500 stappen later zijn we weer thuis.

Saskia vertrekt naar Richmond voor een afspraak met haar psychiater.  Katja heeft even wat steun nodig, want zij maakt een heel moeilijke situatie mee tijdens haar klinische rotatie.  Het is heftig en ik weet niet hoe zij het doet!

Tijd voor mij om Vienna in te gaan voor wat boodschappen.  Ik haal de ingredienten voor een picknick maaltijd voor vanavond bij Whole Foods en dan mijn favoriete salade voor de lunch van Chop't.  Het is heerlijk weer en ik smul ervan op het deck.
Daarna loop ik de straat over naar het zwembad.  Daar zie ik Chris op een van de ligstoelen slapen.  Ik wou dat ik zo makkelijk in slaap zou vallen!  Ik ga eerst wat lezen en dan vraagt Chris of ik mijn banen al getrokken heb.  Nee, want ik ben er net.
Tegelijkertijd beginnen we aan onze routines, na nog even met Freya gekletst te hebben.  Heel af en toe zijn er behalve Chris ook anderen, die ik ken hier.  Vroeger kenden we vrijwel iedereen!

De veertig baantjes gaan lekker. Ik doe dertig met kickboard en flippers en tien schoolslag, zodat mijn armen ook nog iets doen.  De leuke Disney liedjes die speelden hielpen ook erg! Vandaag heb ik heel veel beweging gehad en die kilometer is zeker genoeg, maar ik wil langzaam opwerken naar anderhalve kilometer.

Chris en ik ontspannen nog een paar uur lezend en in mijn geval Duolingo Italiaans weer beginnend.  Ik wil in september zeker een week naar Bologna, de dichtstbijzijnde stad bij Bea's ouders' huis en dus Kai.  Ik wil dan ook echt wel laten zien dat ik Italiaans spreek.  Duolingo doend komt het ook meteen weer terug.

Rick maait bij thuiskomst de achtertuin en gaat dan nog tien baantjes trekken in het zwembad. Daarna genieten we van onze "picknick" maaltijd.  We hebben een stokbrood en verschillende kazen en vleeswaren, olijven, vier kleuren gesneden paprika's met tzatziki dip en gazpacho.  Het smaakt allemaal voortreffelijk!

Het is heerlijk buiten en de vuurvliegjes zijn er weer. Ik ben moe van alle beweging en Rick en ik willen America's Got Talent kijken.  Mijn stoel gaat achterover en het wordt leuke tv.

maandag, juni 19, 2017

Een relaxte maandag

Om de een of andere reden word ik met veel pijn wakker.  Het neemt me dan ook even om op te staan. Als mijn hoofd, handen en voeten ook meedoen is het het moeilijkst de zelfdiscipline te vinden om op te staan.

Gelukkig weet ik dat beweging juist op dagen als vandaag heel belangrijk is.  Het is weer lekker warm buiten en ik maak eerst een paar gebakken eieren met tomaat als ontbijt.  Daarna wil ik op de elliptical beginnen, maar zie dat mijn Fitbit opeens weer leeg is.


Zonder stappenteller vind ik er helemaal niets aan dus ik laad eerst de Fitbit genoeg op om het een uurtje vol te houden.  Saskia heeft zich de hele nacht niet lekker gevoeld en blijft in bed.  Waarschijnlijk heeft ze iets verkeerds gegeten. 

Na haar van wat rijstcrackers voorzien te hebben doe ik dan toch eindelijk een uur op de elliptical. Lisa, mijn massage therapeute, sms-t of ze misschien om half een in plaats van drie uur kan komen.  Ze is bezorgd om de weersvoorspellingen en naar later blijkt terecht.

Gauw maak ik me klaar om naar het zwembad te gaan om mijn kilometer voor de lunch te zwemmen.  Helaas is het chloorgehalte van het water te hoog en zullen ze pas over een half uur opengaan.  Dat geeft mij niet genoeg tijd om te zwemmen voor mijn massage.

Thuis maak ik een lunch van gazpacho en een crumpet met pindakaas en sambal.  Ik heb het net op als de deurbel gaat.  Orion gaat netjes op zijn mat zitten, maar zodra Lisa binnenloopt komt hij tegen haar blaffen.  Hij houdt pas op als ik op de massagetafel lig! 

De rest van het uur ligt Orion diep te slapen.  Echter, zodra we klaar zijn en proberen een nieuwe afspraak te maken is het blaffen terug, zucht!  Later blaft Orion ook tegen Lorraine en houdt niet op tegen Kaylee.  Ik denk dat ik de dierenarts weer eens ga schrijven want het lijkt wel erger te worden.

Op de radar zie ik dat de onweersbuien nog een stuk ten westen van ons zijn dus ik haast me naar het zwembad.  Daar zwem ik mijn zesde kilometer dit seizoen.  Ik ben van plan bij te houden hoe ver ik zwem dit jaar.

Het blijft gelukkig droog al zie ik de donkere lucht steeds dichterbij komen.  Chris komt ook zwemmen en ik hoop voor haar dat ze haar routine kan volbrengen.  Ik ga huiswaarts en zit met Orion buiten tot het begint te plenzen en donderen en bliksemen!
Meestal krijgen wij niet het volle pond, maar vandaag wel.  De stroom valt ook om de haverklap uit, maar gelukkig nooit meer dan een paar minuten. Orion vindt het prachtig en gaat het deck op om de regen op te likken.  Hij is dan ook doorweekt!  Heel anders dan Cosmo, die doodsbang was voor onweer.


Het blijft bijna de hele middag regenen.  De natuur heeft het zeker nodig want wij hebben tot dusver nog geen centimeter regen gehad in juni.  Zoals zo vaak hier dumpt deze onweersbui waarschijnlijk in een keer een centimeter of vijf.

Saskia voelt zich een stuk beter en als Rick thuiskomt vraagt zij of hij wat veganistische "kip" nuggets voor haar kan kopen bij Whole Foods.  Dat is goed, want wij bestellen dan wel Thais van Natta Thai voor ons avondeten.  Ik heb de knapperige boerenkoolsalade en de pad Thai waar ik nog geen kwart van op krijg.  Wat een porties!

zondag, juni 18, 2017

Vaderdag weekend

Zaterdag

Het is duidelijk bewolkt en blijft donker in de kamer.  Rick en Orion staan om kwart over acht op en ik denk niet veel later te volgen, maar sluit mijn ogen nog even.  Opeens is het dan negen uur!

Inderdaad is het flink bewolkt en heeft duidelijk geregend, maar de temperatuur is lekker en het is nu droog.  We rijden Vienna in voor ons ontbijt en dan bedenken we dat we beiden onze portemonnees vergeten zijn.  Gelukkig kan Rick met zijn app betalen bij Starbucks dus de broodnodige koffie kunnen we halen.

We hebben binnen vijf minuten thuis mijn tas opgehaald en gaan terug.  We halen een acai bowl voor Saskia bij South Block en broodjes met kip sausage, kaas en ei bij Peet's. Op de terugweg stoppen we even bij het kleine boerenmarktje in Vienna. Daar kopen we kersen en eieren.


Na het ontbijt gaat Rick een stuk fietsen en ik ren op de plaats op het deck. Het is heel vochtig en ik druip helemaal als ik een uur later tienduizend stappen bijeen heb. Een frisse douche is op dit soort dagen zo heerlijk!

Orion is enorm in de rui en ik zie allemaal plukken haar uit hem steken.  Bij Cosmo viel dat nooit zoveel op, maar Orions ondervacht is grijzig terwijl hij natuurlijk zwart bovenhaar heeft.  Op het deck kam ik er een halve hond uit tot Orion er genoeg van heeft. 

Rick en ik gaan lunch halen, beiden salades.  Rick haalt die van hem van Cava en ik trakteer mezelf weer op de Melrose grain bowl van Chop't.  Die blijft hapje voor hapje heerlijk.  We genieten er op het deck van.

Dan oppert Saskia dat ze naar het zwembad wil.  De zon is inmiddels terug en het is een graad of 31.  Ik ben er meteen voor te vinden, maar Rick wil eerst het gras nog maaien.  Saskia en ik lopen dus naar de overkant.

Daar is een DJ, die spelletjes met de kinderen doet en gelukkig ook goede muziek speelt.  Er is gratis ijs, maar dat is niet veganistisch voor Saskia en ik ben geen ijsliefhebster.  Het is vrij rustig verder dus Saskia en ik nemen meteen een koele duik.

Beide zwemlanen zijn bezet dus we gaan even zitten lezen.  Als de kinderen om kwart voor het bad uit moeten komt een van de lanen vrij.  Ik neem mijn flippertjes en kickboard weer mee en zwem in ongeveer een half uur veertig baantjes voor een totaal van 4,5 kilometers deze week. 

De vochtigheid is inmiddels een stuk minder en er staat een lekker briesje.  Rick is er intussen ook en met zijn drieen lezen we lekker op de ligstoelen.  Het is genieten en het ultieme vakantiegevoel.

Wij hebben deze zomer expres geen langere reizen geboekt. We willen hier genieten van het zwembad en het zomerse weer en misschien een paar keer een weekendje naar het strand.  Een staycation dus zoals ze het hier noemen.

Tegen vijven gaan we huiswaarts en ons avondeten kopen bij Whole Foods. We hebben besloten het een burger avond te maken.  Het is zo gezellig dat Saskia er ook is.  Met een vol wagentje rekenen we af.  Whole Foods is net gekocht door Amazon en we vragen ons allemaal af wat dat gaat betekenen.
Ook in Fairyville is de zomervakantie begonnen

Thuis drinken we gezellig samen wat en ik doe mijn voeten omhoog in mijn hangmatstoel terwijl Rick de burgers grilt.  Dan genieten we van een heerlijk maal.  Rick heeft gewone hamburgers, ik zalmburgers en Saskia "bijna echte" veganistische burgers.  We hebben er wafelfrietjes uit de oven bij en het smaakt allemaal zeer goed!
Heerlijk lui zijn we!


Morgen is het Vaderdag en daar heb ik altijd gemengde gevoelens over.  Natuurlijk gaan we Rick in de watten leggen. 

Zondag

Alweer is het bewolkt en daardoor word ik pas om negen uur wakker.  Ik wil eigenlijk niet zo lang slapen, maar kennelijk heb ik het nodig.  Rick en Orion zijn, zonder dat ik het hoorde, al naar beneden gegaan.

Daar wens ik Rick een fijne Vaderdag.  Hij wil Taco Bell proberen voor zijn ontbijt, maar eerst halen we koffies van Starbucks.  Helaas voor Rick is de Taco Bell in Vienna niet open voor het ontbijt. 

Dan gaan we maar naar Peet's Coffee ernaast.  Ik neem weer de kip sausage sandwich en Rick een broodje met ei en kaas.  We eten het op het deck op en dan doe ik een half uur op de plaats rennen.  Zo krijg ik vijfduizend stappen bijeen, maar oh, want is het vochtig!  Ik druip als ik klaar ben!

Rick wil nog gauw voor de lunch gaan zwemmen en we gaan ieder baantjes trekken.  We hebben beperkt tijd dus ik doe vandaag twintig banen (neemt ongeveer een kwartier).  Dat maakt mijn zwemtotaal deze week vijf kilometer.  Rick merkt op dat hij al vaker is gaan zwemmen dan andere jaren het hele seizoen!

Thuis maken we ons gauw klaar en Rick kiest Plaka Grill voor zijn vaderdag lunch.  Daar bestelt hij een gyro en ik de heerlijke avgolemono soep. Ons buurmeisje werkt daar nu tijdens haar zomer en serveert ons eten. Zij is Grieks Amerikaans dus past goed in dit authentiek Griekse restaurant.

Saskia is intussen bij Laura thuis waar ze een nieuwe puppy hebben.  Wij willen die ook graag ontmoeten en Bonnie blijkt een schatje te zijn!  Ik vind het dan zo jammer dat Orion zo moeilijk is met andere mensen, want ook hij is zo'n ontzettende lieverd. 

Rick heeft als Vaderdag activiteit verkozen om naar de Awesome Con in het Convention Center in Washington te gaan.  Dat vinden Saskia en ik ook leuk.  Saskia ging een paar jaar geleden naar die conventie in New York en Rick en ik zijn nog nooit geweest.

We vinden heel makkelijk een parkeerplaats op het terrein dat binnenkort ook weggaat en een appartementsgebouw wordt.  Het Convention Center zelf heeft geen parkeergelegenheid wat ik altijd zo vreemd heb gevonden.

Na de tassen controle lopen we naar de kaartjesverkoop.  Het is rond twee uur en helaas zijn we te laat om met beroemdheden op de foto te gaan.  Niet getreurd, want er is nog veel meer!  Het is een enorme zaal met allerlei standjes met stripboeken, posters, kostuums, sierraden en veel meer.


Er lopen heel veel mensen in de mooiste kostuums rond. Ik kijk mijn ogen uit!  Saskia vindt een aantal posters leuk en ik kies er ook een van Belle en het Beest.  De kunstenaars verkopen hun creaties zelf en Tom Kelly tekent mijn poster voor mij, erg leuk.

Intussen kletst Rick met Kai via Skype.  Kai laat weten dat hij dit jaar niet met Kerst en Oud en Nieuw thuis zal komen.  Dat verbaast me niet echt.  Hij voelde zich vorig jaar nogal alleen en hij kan ook maar een weekje komen, best duur dus.

Het is ook logisch dat de feestdagen steeds minder met zijn allen zullen zijn.  Saskia heeft het er het moeilijkst mee, begrijpelijk.  Misschien is het ook eens tijd om het allemaal heel anders te doen.  Ik ben altijd wat minder gehecht aan alle tradities dan de rest van het gezin, volgens mij.

Na alle standjes bekeken te hebben verlaten we het congresgebouw weer. Het verkeer naar huis is nogal druk en Rick belt intussen met zijn vader.  Ik hoor hem flink hoesten door Ricks telefoon, zo naar!  Dinsdag zal mijn schoonvader horen welke behandeling het best voor hem is, de chemo of immunotherapie.  Wij hopen allemaal dat het de immunotherapie zal zijn.

Als Rick weer klaar is, hopen we dat Kai nog wakker is, zodat we kunnen Skypen. Kai heeft via Amazon.com een cadeautje naar Rick gestuurd. Het is een elektronische microscoop, erg leuk.  Van Saskia krijgt Rick een cadeaubon voor de bioscoop. Ik geef hem een vleesthermometer (die hij had gevraagd) en een fles blauwe Chimay, een van zijn favorieten.
Orion geniet intussen van zijn grotere badje

Saskia heeft veel huiswerk van haar online klas en vraagt of wij eten voor haar mee kunnen nemen.  Rick en ik gaan er dus samen op uit.  The Black Squirrel is een brew pub, die niet gisteren is opengegaan.  Rick is dol op bier dus dit lijkt het perfecte restaurant voor zijn Vaderdag maal.

Tot onze verbazing is het er helemaal niet druk.  We nemen plaats aan de bar en krijgen te horen dat de keuken om zes uur open gaat.  Het is kwart voor zes dus geen probleem, we bestellen gewoon een drankje.

Het blijkt dat ze eigenlijk nog wat ze hier noemen aan hun "soft opening" bezig zijn.  We krijgen dan ook een zeer beperkt menu voorgeschoteld met wat voorafjes en maar drie hoofdgerechten.  Daarvan wil Rick de biefstuk en ik de gnocchi.  Beiden hebben we geen zin in mosselen.  Maar helaas, de gnocchi is toch niet voorradig.

We besluiten hier later als ze volop klaar zijn terug te komen.  We praten nog even met de eigenaresse, die al tien jaar een succesvol restaurant in Washington heeft.  Het heeft veel potentie, maar is duidelijk nog niet klaar hier.  We rekenen af en gaan naar B Side for meer eten.

Daar is het bier wel lekker, maar het eten valt ook tegen.  Arme Rick is niet uitermate gecharmeerd van zijn biefstuk met heel veel aardappelen.  Ik vind mijn gnocchi en prosciutto gerecht wel erg lekker. Qua eten is het niet de beste Vaderdag, maar de kinderen hebben Rick goed laten zien hoe dol ze op hem zijn.

Bij mijn vrienden van District Dumplings heb ik tien veganistische dumplings en shumai besteld.  Eigenlijk mogen die niet gemengd worden, maar Bruce zegt dat ik gewoon moet laten weten dat ik een vaste klant ben en dan kan het wel.  In ieder geval heeft Saskia een heerlijk maal.  Mijn volgende dumplings zijn weer gratis.

Rick gaat de rest van de avond lekker zijn ding doen in de basement.  Ik kijk naar Food Network.  Ik mag dan niet van koken houden, ik vind kook competities heel leuk om te kijken. Zo eindigt weer een vol en leuk weekend.

Lees je dit blog regelmatig? Stel je dan eens voor! Ik maak graag nieuwe "vriend(inn)en"! Ik heb iedere dag zo'n 300 bezoeken en drie reacties. Wie zijn jullie stille lezers? Bedankt voor een reactie!