Ons pleintje nu:

zondag, augustus 25, 2013

Katja's verrassingsbezoek

Zaterdag

Prachtig zomerweer lacht ons toe, al is het mij eerlijk gezegd te koel.  Ja, ik weet het, ik houd van heet.  Rick was al vroeger op dan ik en heeft koffie en sandwiches van Starbucks klaar.  We eten in het zonnetje op het deck.

Rick heeft van alles in en rond het huis op zijn lijstje staan en ik sleep mezelf naar boven voor een cardiosessie op de elliptical.  Helemaal geen zin heb ik erin!  In het weekend is het om de een of andere redenen altijd zoveel moeilijker de discipline op te brengen te sporten.  Gelukkig gaan de drie kwartier met Wordfeud en lezen snel voorbij.

Saskia is nu ook op en werkt hard aan haar Duits.  Ik neem Cosmo mee voor een wandeling door de buurt.  Voordeel van dit koelere, niet vochtige weer is dat hij lekker enthousiast meewandelt.  Lange herfstwandelingen met Cosmo is een van de dingen, die ik wel leuk vind aan de herfst.  Alleen is augustus daar nog wat te vroeg voor.

Met mijn Panera kaart heb ik kortingsbonnen daar en we halen lunch.  Lekkere lemon chicken orzo soep en tonijnsalade op tomaat-basilicumbrood, het lukt me maar niet om van mijn favorieten af te wijken bij dit restaurant. 

Terwijl we zitten te eten zie ik Katja's Facebook status.  Lees ik dat nu goed?  Er staat dat ze dit weekend vrij heeft en daarom naar haar beste vrienden gaat, haar familie.  Wat?  Wij?  Wacht, dat betekent dat we over een paar uur Katja hier kunnen verwelkomen.  Net vanochtend voelde ik me nog wat down en miste de twee oudsten vreselijk en nu ziet het weekend er opeens heel anders uit!

De van is ontzettend vies en Ricks auto ook en Rick stelt voor beiden naar de wasstraat te brengen.  Daar gooien we alle troep uit de van eerst weg.  Ik ben heel netjes op de auto, maar het is het voertuig voor langere ritten en vooral achterin vinden we allerlei overblijfselen van etenswaren van Kai en Saskia.

Je kunt hier uit drie verschillende wasbeurten kiezen bij Mr. Car Wash en ik neem de duurste voor de van, want vooraan zitten allerlei insektenlijkjes.  Rick neemt een minder dure voor zijn auto, maar die is dan ook lang niet zo vies.

Nog geen tien minuten later is de van al klaar.  Dat kan dus gewoon niet en inderdaad, $26 en de helft van de insektenlijkjes zit er nog op, de wielen zijn nog hartstikke vies, kortom ik ben niet blij.  Ik roep de manager erbij en die is het met mij eens.  Het neemt nog bijna een kwartier, maar dan ziet de van er tenminste ook echt schoon uit (alleen zie ik later dat het dak nog steeds best vies is).


Het is zulk mooi weer dat ik graag de natuur in wil.  Tijd voor Great Falls hebben we niet, maar ik krijg Rick mee naar de Meadowlark Gardens hier in Vienna.  De laatste keer dat hij hier was, was rond Kerst voor de lichtshow en toen was het natuurlijk berekoud. 

Nu is dat heel anders en is het supergroen, al vind ik deze tuinen in de lente het mooist.  Momenteel bloeit er een stuk minder, maar we zien wel veel libelles, twee chipmunks en mooie vlinders.  Ook bewonderen we de Koreaanse beltuin, die hier sinds een paar jaar is.  Het blijkt de enige in de VS te zijn, wie had dat gedacht.
Geen lieverdje, een "snapping turtle"

Op de terugweg stoppen we nog bij Whole Foods voor wat inkopen.  Ik heb een doosje van Cocktail pinda's nodig, want het mijne is alweer op.  Alleen worden die telkens verplaatst en ik kan ze niet vinden.  Ook bij de informatie weten ze het niet, maar eindelijk zien we ze. Zo groot is deze winkel niet, maar ik erger me eraan dat ze alles telkens weer op andere plaatsen zetten.  Maar misschien zijn het vooral de dingen, die ik altijd zoek.

Thuis lezen we nog even op het deck en dan komen Katja en Zorro aan. Zo goed haar weer te zien!  Het is voor het eerst sinds 10 juli dat ze thuis is en helaas gaat dat steeds minder worden, dus genieten we even heel erg veel van onze oudste thuis.  Haar was gaat, ouderwets, meteen de machine in.

Zodra ik wist dat Katja thuis zou komen vroeg ik haar waar ze heen wilde gaan voor het avondeten.  Het rijmt met "mushi" schreef ze terug, ha ha.  Ik heb dus bij Sushi Yoshi gereserveerd en Saskia gaat ook gezellig mee. 

We hebben stoelen aan de sushi bar gevraagd en die krijgen we ook in dit populaire restaurant.  We hebben geluk hier in Vienna met vier sushi restaurants en deze en Yama zijn verreweg de beste.  Dit restaurant is uniek, omdat je alles per stuk kunt bestellen en halve rollen.  Zo kun je veel meer proeven.

Katja probeert vanavond ook voor het eerst gefrituurde garnalenkopjes en vindt ze lekker.  Katja copieert veel van mijn menu, want ze weet dat ze die dingen lekker zal vinden.  Het wordt zoals altijd een bijzondere en gezellige maaltijd, vooral ook omdat Saskia mee is, die ook allerlei sushi, die zij lekker vindt, eet.

We zetten op weg naar huis Saskia af bij vriendin Kaylee, die vannacht bij ons zal komen logeren.  Dan zien we Ierse vriend Niall zijn hond uitlaten en kletsen bij met hem.  Thuis is het gewoon supergezellig met Katja en het wordt eigenlijk te laat voor we naar bed gaan.

Zondag

We slapen lekker uit en worden alweer met schitterende zonneschijn wakker.  Katja heeft gisteravond heel duidelijk gemaakt dat ze Panera als ontbijt wil vandaag.  Zij ligt nog op bed en Rick en ik gaan de lekkernijen halen.  Rick wil altijd liever Starbucks en gelukkig liggen de twee restaurants tegenover elkaar, zodat ieder zijn zin krijgt.

Met power breakfast sandwiches voor Katja en mij, een turkey bacon sandwich voor Rick en diverse koffies komen we thuis.  Katja is inmiddels ook op en op het deck in het zonnetje eten we gezellig samen ontbijt.  Kaylee en Saskia liggen nog in diepe rust, maar zijn beiden ook veganisten en griezelen van boterhammen met ei.

Even overweeg ik vandaag het sporten achterwege te laten, maar vind dan toch dat een half uur cardio me geen kwaad zal doen.  Dat is inderdaad zo voorbij, vooral omdat ik een heel leuk boek heb. 

Het is "Long Time Coming" van Edie Claire, mij aangeraden door een Facebook vriendin, en gratis op Amazon.com.  Echt zo'n fijne roman, die je helemaal meesleept.  Ik wilde even weg van de gruwelijke moorden in de David Baldacci boeken.

Rick doet weer van alles buiten en ik ga lui verder lezen.  Maar we willen ook van dit mooie weer profiteren door weer de natuur in te gaan.  Katja's favoriete park is Great Falls en het is nooit moeilijk mij ervan te overtuigen daarheen te gaan.  Als we Rick beloven beneden naar de rivier te zullen gaan klauteren is hij ook van de partij.

Maar eerst "moeten" we nog lunchen.  Katja's keuze valt op Noodles & Company.  Dat komt mooi uit, want daar is een groot terras en Cosmo kan dus mee op weg naar Great Falls.  Katja neemt de Bangkok curry en dat zou ik gewoonlijk ook doen, ware het niet dat ik weg ben van de Garden pesto saute en weet dat die niet meer lang op het menu zal staan. Rick haalt taco's bij Chipotle.
Cosmo: Zou er een stukje taco voor mij inzitten? 

Op mooie weekenddagen is Great Falls een enorm populair park.  Aan het begin van de weg erheen staat dan ook "expect delays".  Zo'n vijfhonderd meter voor de ingang komen we inderdaad vast te staan.  Er zit nauwelijks beweging in de rij en we zien een heel aantal mensen voor ons omdraaien en wegrijden. 

Een kwartier later zijn wij bij de ingang en vertelt de vriendelijke ranger ons dat het vandaag vrij toegang is.  Geen wonder dat het zo druk is, maar waarom de rij dan zo langzaam ging?  Great Falls is een enorm park, maar de parkeergelegenheid is maar beperkt.  Gelukkig vinden we nog een parkeerplek en beginnen aan de wandeling.

Eerst bekijken we de watervallen, die het minst vol zitten van wat ik er dit jaar van heb gezien.  Het is werkelijk het drukst dat ik het ooit heb gezien met families met kleine kinderen en heel veel honden.  Cosmo maakt kennis met een groot aantal van hen.  Het is zelfs zo druk dat we moeten wachten voor een plaatsje om een blik op de watervallen te werpen.

Gauw beginnen we dan ook aan onze wandeltocht.  Het pad is ook veel drukker dan ik het gewend ben.  Wie zei nu dat Amerikanen niet wandelen?  Het stikt van de wandelaars en we zien ook heel wat klimmers, die deze steile rotsen maar wat graag afgaan.   Cosmo krijgt ook de nodige aandacht en laat zich gewillig knuffelen door deze en gene (alleen valt het ons altijd op dat Aziatische mensen heel vaak bang zijn van honden).

Niet veel later komen we bij de plek waar de naar beneden gaan klauteren.  Die begint met heel makkelijk aangelegde houten "tredes" en zand, maar gaat al gauw over in allemaal rotsen.  Het stroompje dat er in de nattere tijden loopt is opgedroogd, dus glad is het niet, maar dat maakt het afdalen nog niet makkelijk.  

Ook hier zijn we niet de enigen, hoewel het lang niet zo druk is als op het pad.  Het strandje dat hier vroeger onderaan de rotsen lag is weg, getuige van het eeuwig veranderende landschap door de stroming van de rivier.  Wel kunnen we even pootje baden in een badje net naast de kolkende rivier.  Opvallend zijn de vele schelpen, die er liggen, alsof we aan zee zijn.

Na even genoten te hebben van het prachtige uitzicht en een foto te hebben genomen van een aardig poserende sprinkhaan, beginnen we aan de klim naar boven.  Die vind ik een stuk makkelijker dan de afdaling.  Grappig toch, dat heb ik vaak, ik ga ook liever een roltrap op dan af, bijvoorbeeld.

Bij het tweede uitkijkpunten zien we nog een heel aantal kayakers en dan is het weer tijd om de van op te zoeken.  Cosmo drinkt dankbaar het meegebrachte water en gaat dan lief slapen.  Katja heeft wat dingen nodig bij de mall en ik blijf met Cosmo in de auto wachten.

Zo besluiteloos als Kai is, als we hem vragen waar hij wil eten, zo precies weet Katja het als ze thuis is.  De Lebanese Taverna wordt het vanavond.  We krijgen een tafeltje op hun gezellige terras en Iurii is een prima serveerder.

We krijgen hun overheerlijke pita brood met knoflooksaus.  Ik moet me bedwingen daar niet teveel van te eten.  De fattoush salade en watermeloen met feta, pepermuntblaadjes en geroosterde pistaches zijn super lekker!  Dan delen Katja en ik de kip shawarma, kibbeh nayeh (rauw lamsgehakt) en garnalen mezze (kleine gerechtjes).  Het smaakt allemaal fantastisch en is zo genieten om onze oudste weer even hier te hebben.

Thuis heeft Saskia een aantal vrienden en vriendinnen op bezoek.  Katja en Rick vinden nog ergens een plekje voor een ijsje van Coldstone en gaan daarheen.  Ik ben niet zo'n ijsliefhebster en heb ook meer dan genoeg gegeten vanavond.  Dit weekend is weer voorbij gevlogen, helaas, maar we hebben genoten van Katja's verrassing!

De rest van de foto's van dit weekend staan hier.

6 reacties:

Tineke zei

Leuk de meadowlarkgardens; zijn wij ook geweest. Wij hebben op de hei gewandel; staat in bloei.
Fijne verrassing van Katja; ik kan me voorstellen dat je weekend zo veel beter voelde.
Wij genieten nog volop van de lange nl zomer dit jaar.

Anoniem zei

Wat fijn om zo onverwacht je oudste dochter Katja te mogen zien voor het weekend en dat ze samen met jullie zo kan genieten van de natuur in jullie buurt en dat ze ook zo kan genieten van de restaurants in jullie buurt.
Petra het zal wel deugd doen om te lezen op haar facebookpagina dat jullie haar beste vrienden zijn en dat jullie zo'n goede band hebben met haar en met jullie andere kinderen.
Groeten van Hilde uit B. en nog een fijne week.

Anoniem zei

Weer een top weekend gehad dus met het "onverwachte bezoek"... Leuk hoor!

Groetjes, Evelyn

Anoniem zei

Dat is leuk, onverwacht bezoek!

Annemiek

Anoniem zei

Leuk hoor dat Katja onverwacht kwam.Geeft je een heerlijk gevoel en je kan er weer helemaal tegen.
Groetjes Wil.

Petra zei

@Tineke - Mooi is die bloeiende hei dat herinner ik me wel van vroeger

@Hilde - Dat doet zeker goed en ik ben heel blij dat Katja zo graag naar huis komt, al wordt dat steeds moelijker.

@Evelyn - Zeker!

@Annemiek - Dat is het absoluut, zoals jij ook weet

@Wil - Ja, het was super weer even echt kwaliteitstijd met haar door te brengen want dat lukte met de verhuizing een paar weken geleden niet zo