Ons pleintje nu:

dinsdag, juni 30, 2015

Niet iedere dag kan een avontuur zijn

Het is donker in de kamer en als ik wakker word is het al half negen!  Rick is dan ook al bijna klaar om naar zijn werk te vertrekken.  Het regent niet, maar is wel bewolkt al probeert de zon hard tevoorschijn te komen.

Het is wel al 23 graden en ik ga lekker op het deck ontbijten.  Koffie en wafels staan op het menu.  De kitten, die nog steeds geen officiele naam heeft, kijkt achter de horrendeur toe.  Ze is klaar om naar buiten te rennen zodra ik die opendoe, maar dat kan ze wel vergeten! 


Rick heeft Kai's auto mee naar zijn werk.  Zijn BMW is nog steeds niet in de VS aangekomen.  Gelukkig hebben we genoeg auto's om te delen.  Ik neem de van naar de sportschool.

Op weg daarheen stop ik bij het postkantoor om wat kleding terug te sturen.  Ik heb die van Amazon.com gekocht waar terugsturen meestal gratis is.  Maar dit was een ander bedrijf, die niet voor terugsturen betalen.  Geen wonder, want terugsturen naar Californie kost bijna net zoveel als de kleding!  Dat ga ik dus niet doen, misschien dan maar in een tweedehandswinkel proberen te verkopen of anders weggeven.

Voor de personal training doe ik een half uur cardio op de elliptical.  Dan heeft Sharon weer een programma voor alle spieren.  We bespreken het personal training schema voor de komende maand, want mijn drukke seizoen gaat weer beginnen.  Het zal de komende weken eens per week gewichten worden, maar beter iets dan niets.

Dan haast ik me naar huis, want vanmiddag moet ik er zijn voor de loodgieter en maaier monteur.  Onderweg haal ik nog wel een quinoa soep bowl van Panera voor mijn lunch en dan kan het wachten beginnen.

De loodgieter zou tussen 12 en 4 komen en om half twee staat die voor de deur.  Wij hebben duidelijk een lek precies boven mijn hoofd in de family room.  Volgens mij is het het dak, maar Rick denkt dat het door onze badkamer komt.  Al gauw wordt duidelijk, nadat er een gat in het plafond is gemaakt, dat het inderdaad het dak is.  Op zich fijn, want dan hoeft er verder niets opgebroken te worden, maar hopelijk kan het gemaakt worden.  Het dak is tenslotte al zeventien jaar oud.

Onze buren twee huizen verderop hebben niet heel lang geleden hun dak laten vervangen.  Ik ga aan Jeanne vragen door wie ze dat hebben laten doen.  Zij zal dat later toesturen en intussen kletsen we gezellig bij op haar oprit.

Wachtend op de maaierman ga ik op het deck computeren.  Ik kom daar zentangles tegen en dat lijkt me superleuk om te proberen.  Ik vind het kleuren erg leuk, maar nog leuker zou zijn om zelf te tekenen.  Dit vergt geen specifiek talent en er is geen goed of fout, helemaal mijn ding!

De maaierman komt eindelijk om half vijf en kan de maaier niet maken.  Ik probeer niet te denken dat ik mijn middag verspild heb aan het wachten op monteurs, die niets konden maken.  Gelukkig kan hij de maaier in zoverre herstellen dat Rick in rechte banen kan maaien.  Over anderhalve week komt hij terug om de rest te repareren.

Zodra deze beste man vertrokken is stap ik in de van en rijd naar Vienna.  Als eerste ga ik een nieuwe vogelvoerhouder kopen.  De oude is te vaak gevallen en stuk en ik koop een grotere, want het Engle vogelrestaurant wordt zeer druk bezocht!

Bij Michaels zoek ik materialen om zentangles te maken.  Het is lekker goedkoop, want ik heb slechts tekenpapier en een inktpen nodig.  Als laatste werk ik bij Whole Foods een boodschappenlijstje af.
Mijn eerste poging tot een "zentangle" (nog niet af), er is duidelijk nog veel oefening nodig

Thuis begin ik meteen aan mijn eerste zentangle, een bij.  Ik ben er hard mee bezig als Rick sms-t dat hij al gegeten heeft met collega's bij een eindejaarsborrel.  Ik zie mijn kans schoon en bestel Japans van Yama voor Kai en mezelf.  Voor mij natuurlijk sushi, die met dit warme weer heerlijk smaakt.

Tot het donker wordt blijf ik lekker buiten zitten.  De beloofde onweersbuien blijven gelukkig uit. Dan kijk ik de tweede helft van de VS-Duitsland voetbalwedstrijd, die de Amerikaanse dames winnen.  "Wij" zitten dus in de finale, ik gun ze een wereldkampioenschap van harte.  Ze hebben zo enorm veel gedaan om voetbal veel populairder te maken hier in de Verenigde Staten.



0 reacties: