Ons pleintje nu:

vrijdag, januari 27, 2017

Een pijnlijk dagje, maar ik ben er vanaf

Rick neemt de honden om een uur of acht naar beneden, maar ik blijf nog even liggen.  Als ik een half uurtje later beneden kom is Rick weg.  Ik bel hem en het blijkt dat hij ontbijt aan het halen is bij Starbucks.

Hij heeft de eiwit en paprika rondjes mee voor mij en een "tall" (small, maar nog zeker voldoende) americano.  Ik eet gauw want moet naar de tandarts.  Halverwege daarheen realiseer ik me dat ik mijn telefoon vergeten ben.  Gauw ga ik terug naar huis, want ik wil niet drie uur zonder zijn!

Daardoor kom ik wel een paar minuten te laat bij de tandarts binnen, maar dat maakt gelukkig niet uit.  Ze zijn meteen klaar voor me.  Ik neem plaats in de stoel, die tot mijn verbazing een rugmassage geeft.

De jonge nieuwe tandarts in deze praktijk en haar assistante zijn beiden super vriendelijk.  Mijn tandvlees wordt verdoofd en dan krijg ik flink wat ingespoten om mijn kaak te verdoven.  Ik ben blij dat deze kroon in mijn bovenkaak zit, want dat vind ik minder erg dan de onderkaak.

Na een kwartiertje wachten heeft het medicijn zijn werk gedaan en wordt er aan het verwijderen van de kroon begonnen.  Dit is een halve kroon en een groot deel van mijn oorspronkelijke kies is er dus nog.  Die moet echter afgeslepen zodat er een hele kroon op kan worden geplaatst.

Dat duurt toch allemaal wel heel lang!  Eindelijk worden er dan digitale foto's genomen om de nieuwe kroon te maken. Na anderhalf uur in de stoel en met fikse hoofdpijn inmiddels mag ik zo'n drie kwartier in de wachtkamer plaatsnemen.  Zo lang duurt het om mijn nieuwe kroon te maken.

De zoontjes van mijn mondhygieniste hebben vandaag vrij en zitten ook in die wachtkamer.  Zij vervelen zich natuurlijk enorm en klieren lekker. Gewoonlijk zou ik dat negeren, maar ik heb heel veel pijn en heb zin om ze een flinke klap te geven. 

Gelukkig ergert de receptioniste zich ook want zij kan haar werk niet doen en spreekt ze streng toe.  Dat maakt ze wat rustiger maar ik zie ook andere patienten niet blij met hun aanwezigheid. De tandarts heeft dit duidelijk toegestaan, maar ik denk niet dat het een succesvol experiment is.

Eindelijk is mijn kroon klaar en moet ik nog een uurtje lijden voor de nieuwe kies er helemaal inzit. Dan gebeurt bijna het pijnlijkste, het betalen.  Zo'n ding kost $1800!! Dat is voor mij het ergste, ik heb net bijna 3,5 uur pijngeleden en moet dan zo'n astronomisch bedrag betalen waar de verzekering maar een deel van terugbetaald.

Enfin, ik hoef nu hopelijk tenminste een half jaar geen tandarts meer te zien. Inmiddels heb ik enorme trek, maar mijn mond is nog verdoofd.  Ik besluit mezelf te trakteren op een zachte lunch van True Food Kitchen.

Aan de bar bestel ik een Kale Aid, een drankje van groentes, appelsap en citroensap.  De soep, een chorizo tomatensoep, is heerlijk en de edamame dumplings zoals altijd ook.  Het is zoals altijd met een verdoofde mond wat moeilijk eten, maar smaakt prima.

Als ik naar buiten loopt sneeuwt het opeens wat!  Gisteren zat ik nog zonder jas buiten, zulk raar weer! Rillend ga ik terug naar de van. De winter is er opeens weer, jammer genoeg.

Thuis ben ik niet veel meer waard.  De pijnen zijn erg en ik neem de honden even buiten de tuin in.  Dan doe ik wat training met ze en gelukkig helpt dat erg met Orions energie.  Hij gaat lief naar buiten kijken en ik kan me wat ontspannen.
Voor het eerst dit jaar de haard aan

Rick komt vroeg thuis om te werken aan onze printer en neemt gelukkig het honden babysitten over.  Orion is echt wel heel lief, maar het blijft een puppy. Arme Cosmo wordt er wel door geterroriseerd, hoezeer wij ook proberen dat tegen te gaan. Soms voel ik me daar schuldig over, al spelen ze vaak ook leuk.
Ik ben jaloers op Rick, beide honden bleven keurig zitten terwijl hij hun eten haalde

Voor ons avondeten stelt Rick voor naar Chef Geoff's te gaan.  Daar hebben ze namelijk nog een van zijn favoriete bieren, Mad Elf.  We nemen het laatste tafeltje in de bar, die heel druk is vanwege "happy hour". Ook wij profiteren daarvan en ik bestel een glas Cava en Rick en ik delen garnalen dumplings, erg lekker!

Na 2,5 dumplings hebben we zin in meer eten.  Rick bestelt de boeuf bourgignon en ik neem twee voorafjes, de gegrilde artisjokken en de tonijn tartaar.  Beiden smaken heerlijk.

En zo gaan we verder met ons hoofd in het zand steken . Iedere dag doet Trump van alles en nog wat.  Ik moet toegeven dat ik te moe ben om er tegen te blijven vechten.  Tijd voor de jongere generaties om hun stem te laten horen.  Hopelijk doen ze dat.  Onze kinderen, vooral Saskia, gelukkig wel.

4 reacties:

Jeanny zei

Vreselijk, zolang bij de tandarts! Toevallig ben ik deze week ook gegaan. Bij mij worden 2 kronen vervangen, maar gelukkig is mijn zoon de tandarts, dus de rekening wordt niet zo hoog. Wat moet jij veel betalen!! Over 3 weken zijn mijn kronen pas klaar en tot dan loop ik met noodkronen. Sterkte met de pijnen en met Trump.

Sandrah zei

Mijn hemel, je gaat bijna vragen of de kroon is ingelegd met diamanten! Allemachtig, wat een bedrag. Gelukkig ben je er nu voorlopig weer vanaf.

Ik zou me al dood ergeren aan die kinderen zonder dat ik pijn had! Prima dat kinderen een keer worden meegenomen naar het werk, omdat het niet anders kan, maar zorg dan wel dat ze voldoende hebben om zichzelf bezig te houden.

Fijn weekend!

Sandra

Anoniem zei

WOW 1800 voor een kroon, daar heb je hier een brug voor. Volgens mij was de laatste kroon van mijn man rond de 800 Euro. Waarvan de verzekering 450 betaald. Dus dat valt mee.
Wat vervelend, die klierende kinderen. Daar kan ik ook niet tegen. Geen goed idee om ze in de wachtkamer te laten "spelen".
Groetjes, Bea

Anja zei

Niet normaal die prijzen bij de tandarts bij jullie, ik betaalde ook $ 1595 voor een kroon. Hier betaal ik € 2000 voor een 4 delige brug. Gelukkig zit ik hier ook minder lang in de stoel bij de tandarts. Ik loop dan wel weer 10 dagen met een noodkroon.