Halverwege de week alweer

Rick moet deze week telkens heel vroeg weg en doet Orion dan in zijn bench zodat ik door kan slapen.  Dat werkt goed, want pas om half negen word ik wakker.  Tot mijn vreugde zie ik de zon buiten vrolijk schijnen.

Orion is heel blij mij te zien en we gaan het deck op.  Ik zet koffie en maak een paar crackers met geitenkaas als ontbijt.  Een glas groen sap maakt het compleet. Het smaakt me  heel goed en ik vind het iedere dag weer bijzonder als een van de kolibrietjes mee komt "ontbijten", deze tsjirpt ook zo schattig.

De hibiscus is dol op dit natte weer, heel veel knoppen!

Gisteravond merkten we dat de afwasmachine zijn programma niet had afgewerkt.  Na het eten probeer ik hem aan de gang te krijgen, maar hij komt niet verder dan een diepe zucht. Deze machine is minder dan drie jaar oud!  Duidelijk moeten we een monteur roepen.  Gelukkig is het enkel Rick en ik hier thuis en kunnen we dingen gewoon met de hand wassen.

Zin om binnen te gaan sporten heb ik weer eens niet en doe een uur hardlopen op de plaats op het deck. Nu komt er een andere kolibrie langs, maar die durft niet zo dichtbij te komen. Orion gaat weer eens achter Saskia's katten aan, maar met een botje houd ik hem rustig.

Helaas zijn er werkers bezig aan de weg naast ons en kan ik Orion dus niet goed uitlaten.  Hij blaft al genoeg als hij ze vanaf het deck ziet.  Ik besluit dus in de achtertuin met hem te gaan spelen.  De deugniet luistert helemaal niet en wurmt zich weer onder het hek door de vijver in! Dat ondeugende kopje van daaruit zorgt ervoor dat ik echt niet boos kan worden.

Met druipende hond loop ik weer naar boven.  Orion mag nu een tijdje niet binnen komen! Ik geniet van het lekkere weer en speel mijn spelletjes op mijn telefoon.  Wordfeud is mijn favoriet, maar daar ben ik afhankelijk van mensen, die mijn tegenstanders zijn, om te spelen. Verder speel ik Candy Crush en Bubble Witch.

Als ik mijn maag voel rommelen zie ik dat het al tegen enen loopt.  Ik heb nog watermeloen gazpacho en maak daar een tosti met Goudse kaas bij als lunch.  Ieder hapje is een genot.  Zoiets simpels kan zo lekker zijn!

Eindelijk is het weer lekker zwemweer en ik kleed me in bikini en loop naar de overkant. Er zijn veel kinderen, want er worden ieder uur gratis ijsjes vergeven.  Gelukkig is mijn favoriete zwembaan wel vrij en ik spring in het koele water.

Iets meer dan een half uur later heb ik kilometer nummer veertig dit seizoen erop zitten.  Jammer genoeg zijn er nog maar een paar weken dat het zwembad open is dus ik hoop nog tenminste tien keer te kunnen gaan en de vijftig vol te maken.

Chuck, onze buurman, vertelde me een paar dagen geleden iets interessants over het zwembad met de gebeurtenissen in Charlottesville in gedachten.  De prive zwembaden, zoals VAC, werden in de jaren zestig geopend zodat de blanken toch een eigen zwembad hadden, omdat toen de openbare zwembaden niet meer mochten discrimineren tegen de zwarte bevolking. Pas in de jaren zeventig werd die racistische restrictie verwijderd!

Jammer genoeg kan ik niet lang blijven, want ik heb mijn halfjaarlijkse tandartsafspraak.  Ala, de mondhygieniste, komt me halen en na het vaste praatje over hoe alles is begint ze mijn marteling.  Wat heb ik toch een hekel hieraan, maar gelukkig heb ik niet veel plaque en ben ik na een half uur al klaar.

Duidelijk wordt er een uur gerekend voor een schoonmaakbeurt en Ala en ik kletsen het kwartier vol.  Gelukkig duurde het niet langer, want mijn neus kriebelde enorm!

Ala is Oekraiens en vertelt over haar land en vraagt mij of ik nog wat dingen in Washington weet waar de meeste mensen niet vanaf weten.  Ze is verbaasd als ik zo een heel aantal plaatsen opnoem.  Washington is veel meer dan de monumenten, musea en regeringsgebouwen!

De tandarts komt eindelijk ook kijken en verklaart mijn gebit perfect.  Helemaal goed, weer voor tenminste een half jaar hier vanaf! Als ik de tandartsenpraktijk verlaat heb ik steevast flinke hoofdpijn en dat is vandaag niet anders.

Gelukkig wacht mijn hangmatstoel op me en ik lees verder in mijn biografie over Isabella van Castilie.  Bijzonder interessant is die!  Het is geen fictie, maar wel zo geschreven dat je blijft lezen.  Dit koningspaar heeft mij altijd al gefascineerd, vooral Isabella.  Wisten jullie dat in het huidige schaakspel de koningin zoveel macht heeft door haar?

Rick komt thuis en we besluiten Thais te halen van Natta Thai.  Het eten is heerlijk!  Ik heb iets nieuws voor mij besteld, de kip met gember.  Heel veel groentes en een lekker sausje, die wordt het vaker.

Morgen weer een warme rondleiding, maar ik heb er erge zin in!  Waar ik tegenop zag deze week is voorbij dus ik kan weer vrolijk verder.

Een pijnlijk dagje, maar ik ben er vanaf

Rick neemt de honden om een uur of acht naar beneden, maar ik blijf nog even liggen.  Als ik een half uurtje later beneden kom is Rick weg.  Ik bel hem en het blijkt dat hij ontbijt aan het halen is bij Starbucks.

Hij heeft de eiwit en paprika rondjes mee voor mij en een "tall" (small, maar nog zeker voldoende) americano.  Ik eet gauw want moet naar de tandarts.  Halverwege daarheen realiseer ik me dat ik mijn telefoon vergeten ben.  Gauw ga ik terug naar huis, want ik wil niet drie uur zonder zijn!

Daardoor kom ik wel een paar minuten te laat bij de tandarts binnen, maar dat maakt gelukkig niet uit.  Ze zijn meteen klaar voor me.  Ik neem plaats in de stoel, die tot mijn verbazing een rugmassage geeft.

De jonge nieuwe tandarts in deze praktijk en haar assistante zijn beiden super vriendelijk.  Mijn tandvlees wordt verdoofd en dan krijg ik flink wat ingespoten om mijn kaak te verdoven.  Ik ben blij dat deze kroon in mijn bovenkaak zit, want dat vind ik minder erg dan de onderkaak.

Na een kwartiertje wachten heeft het medicijn zijn werk gedaan en wordt er aan het verwijderen van de kroon begonnen.  Dit is een halve kroon en een groot deel van mijn oorspronkelijke kies is er dus nog.  Die moet echter afgeslepen zodat er een hele kroon op kan worden geplaatst.

Dat duurt toch allemaal wel heel lang!  Eindelijk worden er dan digitale foto's genomen om de nieuwe kroon te maken. Na anderhalf uur in de stoel en met fikse hoofdpijn inmiddels mag ik zo'n drie kwartier in de wachtkamer plaatsnemen.  Zo lang duurt het om mijn nieuwe kroon te maken.

De zoontjes van mijn mondhygieniste hebben vandaag vrij en zitten ook in die wachtkamer.  Zij vervelen zich natuurlijk enorm en klieren lekker. Gewoonlijk zou ik dat negeren, maar ik heb heel veel pijn en heb zin om ze een flinke klap te geven. 

Gelukkig ergert de receptioniste zich ook want zij kan haar werk niet doen en spreekt ze streng toe.  Dat maakt ze wat rustiger maar ik zie ook andere patienten niet blij met hun aanwezigheid. De tandarts heeft dit duidelijk toegestaan, maar ik denk niet dat het een succesvol experiment is.

Eindelijk is mijn kroon klaar en moet ik nog een uurtje lijden voor de nieuwe kies er helemaal inzit. Dan gebeurt bijna het pijnlijkste, het betalen.  Zo'n ding kost $1800!! Dat is voor mij het ergste, ik heb net bijna 3,5 uur pijngeleden en moet dan zo'n astronomisch bedrag betalen waar de verzekering maar een deel van terugbetaald.

Enfin, ik hoef nu hopelijk tenminste een half jaar geen tandarts meer te zien. Inmiddels heb ik enorme trek, maar mijn mond is nog verdoofd.  Ik besluit mezelf te trakteren op een zachte lunch van True Food Kitchen.

Aan de bar bestel ik een Kale Aid, een drankje van groentes, appelsap en citroensap.  De soep, een chorizo tomatensoep, is heerlijk en de edamame dumplings zoals altijd ook.  Het is zoals altijd met een verdoofde mond wat moeilijk eten, maar smaakt prima.

Als ik naar buiten loopt sneeuwt het opeens wat!  Gisteren zat ik nog zonder jas buiten, zulk raar weer! Rillend ga ik terug naar de van. De winter is er opeens weer, jammer genoeg.

Thuis ben ik niet veel meer waard.  De pijnen zijn erg en ik neem de honden even buiten de tuin in.  Dan doe ik wat training met ze en gelukkig helpt dat erg met Orions energie.  Hij gaat lief naar buiten kijken en ik kan me wat ontspannen.

Voor het eerst dit jaar de haard aan

Rick komt vroeg thuis om te werken aan onze printer en neemt gelukkig het honden babysitten over.  Orion is echt wel heel lief, maar het blijft een puppy. Arme Cosmo wordt er wel door geterroriseerd, hoezeer wij ook proberen dat tegen te gaan. Soms voel ik me daar schuldig over, al spelen ze vaak ook leuk.

Ik ben jaloers op Rick, beide honden bleven keurig zitten terwijl hij hun eten haalde

Voor ons avondeten stelt Rick voor naar Chef Geoff's te gaan.  Daar hebben ze namelijk nog een van zijn favoriete bieren, Mad Elf.  We nemen het laatste tafeltje in de bar, die heel druk is vanwege "happy hour". Ook wij profiteren daarvan en ik bestel een glas Cava en Rick en ik delen garnalen dumplings, erg lekker!

Na 2,5 dumplings hebben we zin in meer eten.  Rick bestelt de boeuf bourgignon en ik neem twee voorafjes, de gegrilde artisjokken en de tonijn tartaar.  Beiden smaken heerlijk.

En zo gaan we verder met ons hoofd in het zand steken . Iedere dag doet Trump van alles en nog wat.  Ik moet toegeven dat ik te moe ben om er tegen te blijven vechten.  Tijd voor de jongere generaties om hun stem te laten horen.  Hopelijk doen ze dat.  Onze kinderen, vooral Saskia, gelukkig wel.

Een verrassing bij de tandarts

Rick staat voor dag en dauw op want hij moet een presentatie geven in Washington.  Ik slaap met de honden nog even verder, hoewel het meer doezelen is. Om kwart over acht begint Cosmo (nota bene, Orion kijkt lief naar buiten) te piepen en sta ik maar op.

Na koffie gezet te hebben neem ik de honden even naar buiten, want ik weet niet of Rick daar tijd voor had.  Kennelijk wel, want ze zijn meer in blaffen dan in plassen geinteresseerd.  Ik neem ze dan ook gauw weer mee naar binnen aangezien ze ook als gekken trekken.

Voor mijn ontbijt maak ik een paar gepocheerde eieren met Parmezaanse kaas en Tabasco saus.  Het smaakt me goed en opeens is het na negenen en haast ik me naar Anytime Fitness.  Daar doe ik twintig minuten cardio voor Sharon me komt halen.

Met mijn Simply Fit board doen we allerlei oefeningen.  Het board blijft aandacht trekken.  Ik zou reclamegeld moeten vragen aan het bedrijf! Het is dan ook echt wel heel handig, want terwijl ik mijn gewichtenoefeningen doe moet ik ook mijn buikspieren gebruiken om te balanceren.

Na de personal training doe ik nog een half uur cardio.  Van de vier ARC trainers heeft er maar een een werkende tv. Die neem ik dus.  Niet veel later komt er een dame, die hetzelfde uitvindt, en zij haalt de manager erbij.  Die krijgt twee ervan aan de praat, maar de derde niet.

Eindelijk ben ik klaar en rijd huiswaarts.  Het is heerlijk weer, bijna lenteachtig met dertien graden en veel warme zon.  Ik neem de honden mee de achtertuin in en daar is vooral Orion erg blij mee.  Ik ben minder gecharmeerd van de modderpoten als we weer naar binnen gaan!

Cosmo blijft in de tuin.  Dat is echt zijn domein dus ik geef Orion zijn Kong en doe hem in zijn bench.  Dan ga ik lunch halen bij Chop't. Met dit weer vind ik een salade erg lekker.  Ik geniet er dan ook voor het huis in de zon van.

Dan waag ik me nog eens even aan de modderige achtertuin met de honden, maar die hebben (gelukkig) weinig zin. Ik geef ze hun Kongs en rijd naar de tandarts.

Eigenlijk was ik zoals gewoonlijk van plan deze mondhygieniste afspraak weer een maandje te verzetten, maar ik heb een kapotte kroon dus ga toch maar. Alla, de mondhygieniste, komt uit Oekraine en is superaardig en doet mij ook nooit pijn.  Daarom vraag ik altijd naar haar, want de andere is verschrikkelijk hier, zelfs Rick klaagde erover.

Alles gaat goed tot Alla aan mijn voortanden gaat werken. Ik wist al dat mijn linker fineer voortand niet meer zo vast zat door een klap van Orions kop ertegen.  Ik hoorde het kraken. Als Alla haar instrument er doorheen haalt komt de fineer helemaal los!

Even raak ik in paniek, maar Alla stelt me gerust dat ze het makkelijk weer vast kunnen zetten.  Eigenlijk heb ik dus geluk want dit had ook tijdens de cruise of op een andere reis kunnen gebeuren.  Na de schoonmaakbeurt zet de tandarts mijn fineer tand weer vast.

Natuurlijk moet ik ook een nieuwe kroon en die kunnen ze vrijdag doen.  Ik ben er maar liever meteen vanaf, maar, ondanks dat de tandarts me enorme complimenten gaf over hoe ik mijn gebit vol kronen onderhoud, ik vind het allemaal maar niets!

De schoonmaaksters hebben ons huis intussen weer haarlozer gemaakt (helemaal haarloos met twee langharige honden is Utopia).  Orion blaft grappig genoeg niet tegen hen als ik hem uit zijn bench laat.  Ik denk steeds meer dat hij mij wil beschermen, want hij blaft ook niet als Rick de voordeur opent.

De tandarts heeft al mijn energie opgebruikt en ik heb weer heel wat pijn erdoor, helaas.  Ik ga me dan ook ontspannen, zo goed en zo kwaad als het gaat met een puppy vol energie.  Ik ben dan ook blij als ik de garage open hoor gaan en Rick binnenloopt.

Hij neemt het puppysitten over voor mij. Als eerste mogen de honden mee naar buiten als Rick de post uit de brievenbus haalt.  Dat doen ze beiden met veel graagte.

Voor het avondeten bestellen we pizza van Zpizza, die van mij met allerlei groentes en champignons. De honden doen hun best een hapje te krijgen, maar dat lukt ze niet.  De kopjes zijn wel schattig!

Jullie vragen je misschien af hoe ik het doe met Trumplethinskin aan het roer van dit land.  Antwoord is: niet goed. In de eerste paar dagen heeft hij alle kenmerken van een dictator en ik vrees voor de democratie hier. Ik probeer mijn hoofd wat in het zand te steken want de stress is niet goed voor mijn gezondheid.