Over een rustig weekend thuis

Zaterdag

Mijn Fitbit wekt me om kwart over zes, maar ik blijf nog even liggen. Als ik om half zeven vertrek voor een wandeling van 4,5 kilometer is het een aangename temperatuur van zo'n 21 graden. De zon komt af en toe tevoorschijn en de vochtigheid is minder dan de afgelopen dagen. 

Zoals altijd probeer ik tijdens mijn wandelingen helemaal in het moment te zijn. Alleen worstel ik vandaag met mijn telefoon, want ik loop met mijn wandelstokken.Toch ben ik blij dat ik hem meeheb, want ik kom eerst het moederhert met baby tegen en daarna het vrouwtje dat alleen rondloopt. Het verveelt echt nooit. 

Zo schattig, dit kleintje!

Andy's tuin is zo mooi om doorheen te lopen

Tot mijn verbazing is het nog stil in huis als ik terugkom. Ik maak een boodschappenlijstje en bedenk welke maaltijden we de komende week gaan eten. Ook zet ik een lekkere kop koffie in mijn Keurig apparaat.

Om kwart voor acht komen Rick en Orion naar beneden. We haasten ons om ons ontbijt en koffies te halen. Er komen om half negen namelijk mannen om de nieuwe ventilator op zolder te installeren. Als we terugkomen zijn ze er al. 

Na mijn nitro brew gedronken te hebben neem ik mijn douche en maak me klaar voor de dag. Terwijl Rick met de monteurs bezig is ga ik boodschappen doen. Eerst stop ik bij de Vienna markt. De boer uit Pennsylvania heeft prachtig fruit, maar ook beduidend duurder dan morgen op de Mosaic markt. 

Na wat bekenden begroet te hebben ga ik naar de Giant. Daar heb ik een hele lijst af te werken. Zoals altijd moet ik plassen en dan ben ik zo dankbaar dat de meeste supermarkten hier openbare toiletten hebben. Het winkelt niet fijn met een volle blaas. 

Iets meer dan een half uur later heb ik mijn lijstje drie keer gecheckt en ben er zeker van dat ik alles heb. Ik ga afrekenen en zie dat ik alweer 50 cent per gallon korting heb bij Shell. Ik heb nog geen benzine nodig dus hopelijk wordt het zelfs 60 cent. 

Thuis vertelt Rick dat de ventilator toch niet geinstalleerd kan worden. Ze moeten daarvoor het dak op en dat is nog te nat na het onweer van gisteravond. Ze zijn dus veel vroeger klaar dan verwacht en zullen over een aantal dagen terugkomen om het af te maken. 

Dat betekent dat we gezellig samen naar Trader Joe's en Total Wine kunnen gaan. Bij Trader Joe's ontmoeten we vaak bekenden. Ook dit keer weer, we zien de vriend van Maria en Rick een van zijn collega's. Er zijn dan ook maar twee Trader Joe's in onze omgeving en het is heel populair. 

Ook bij Total Wine vinden we alles wat we nodig hebben. Dan is het pas elf uur en we besluiten ook H Mart nog even van ons lijstje te schrappen. Dan hoeft dat morgen niet meer. 

We eten thuis snel lunch en maken ons dan klaar voor het zwembad. Daar zwem ik een kilometer en later nog 250 meter. Morgen moet ik als het goed is de twintig kilometer voorbij gaan. Het is heerlijk, maar op een gegeven moment begint de muziek zelfs Rick te ergeren en we lopen terug naar huis. 

We hebben nieuwe poepzakjes nodig voor Orion en die kunnen we alleen bij Petco krijgen. Deze zijn biologisch verantwoord. Ik ga hier op zoek naar mijn Schaduw of Reflecties maandthema foto en dat wordt onderstaande. 

We willen graag naar een restaurant waar we de wedstrijd Engeland-Noorwegen kunnen kijken. Ometeo heeft een bar buiten en daar staat de wedstrijd aan. Het is leuk zo aan deze buitenbar. 

We krijgen de gewoonlijke gratis zelf gebakken tortilla chips en groene en rode salsa. De groene is werkelijk heerlijk. Ik bestel mijn favoriete quesadilla met champignons en Rick een enchilada. Het smaakt allemaal prima en precies als de eerste helft van de wedstrijd voorbij is zijn we klaar. 

Thuis kijken we natuurlijk verder. We gunnen het Noorwegen zo! Maar het mocht niet zo zijn. Nu eens kijken of Zwitserland wat kan doen tegen Argentinie (niet dus).

Zondag

Het is zondag en ik gun mezelf ietsje langer in bed. Ik sta om half zeven op en neem dit keer Orion mee naar beneden. Dan kan Rick blijven liggen zolang hij wil. 

Zorro krijgt zijn snacks en Orion zijn medicijnen. Dan neem ik hem mee voor zijn wandeling. Ik zie iets bewegen in de tuin van de buren drie huizen verderop. En daar staat ze, mijn eerste hert van vandaag. Orion heeft gelukkig niets door dus ze is er nog als ik weer naar buiten kom voor mijn wandeling. 

Vandaag moet het volgens CoPilot (waarmee ik mijn sporten bijhoud) een makkelijke en ontspannen wandeling zonder heuvels worden. Dat is niet mogelijk, maar ik loop op mijn gemak. Ik kom langs allerlei bloeiende tuinen, altijd weer een plezier. 

In Southside Park loop ik een van de bruggetjes op om mijn Schaduwen en Reflecties foto van vandaag te maken. Als ik me omdraai sta ik opeens oog in oog met drie herten!

Ze schrikken van mij en het moederhert rent terug naar haar kleintje. Ik kan nog net een paar foto's maken en dan verdwijnen ze in het struikgewas. Ik denk dat ze onder de snelweg door zijn gelopen, want aan de andere kant is een bos. 

De vochtigheid van de afgelopen week heeft heel wat paddenstoelen doen groeien. De meesten zijn heel klein, maar deze chlorophyllum molybdites (bijnaam "de overgever" vanwege zijn giftigheid) is wel erg mooi. 

De straat waarlangs ik loop is nieuw voor mijn wandelingen. En wat zie ik daar? Een heus feeentuintje, een trol en er is een grote draak achter het feeentuintje. Mensen naar mijn hart, die ook van fantasiefiguren houden. Ik zie dat er een paar dingen staan, die ik ook heb. 

Om half acht ben ik weer thuis en tot mijn verbazing is Rick al wakker. Hij heeft een kop koffie voor me gezet en we ontspannen ons even met onze drankjes. Dan gaan we naar Panera voor mijn ontbijt en Starbucks voor de koffies en Ricks ontbijt. 

Aangezien we H Mart gisteren al gedaan hebben gaan we meteen door naar de markt in het Mosaic District. We zijn er met de opening en lopen Jocelyn en Joe tegen het lijf, die er ook altijd vroeg zijn. We praten even en Jocelyn en ik weten al waar we de volgende keer samen heen gaan. Zal wel pas in september zijn. 

Wat zou ik graag zakken vol van het heerlijke zomerfruit mee naar huis nemen! Ik beperk me echter tot  bramen en gele pruimen. Die laatste vindt Rick ook erg lekker dus we nemen een vol mandje mee. Als laatste kopen we kip van Liberty Delight en dat was het voor de markt. 

Nu nog even naar Whole Foods waar we alles wat nog op ons lijstje stond vinden. Dan brengen we de boodschappen thuis en lopen naar het zwembad. Vandaag is het om tien uur al open voor volwassenen. Wij gaan alleen even kijken of er bekenden zijn en dat is het geval. We blijven een tijdje praten en lopen dan terug. 

Rick begint aan het maaien van het gras en ik praat met Katja. Zij heeft echt haar week niet. Ze is gemeen gevallen met haar fiets, die op een glad stuk door zand onder haar weggleed. Ze vreest dat haar voet is gebroken, maar gelukkig blijkt dat na een bezoek aan spoedeisende hulp niet het geval. 

Na de lunch ga ik terug naar het zwembad. Ik trek twintig baantjes en heb nu precies twintig kilometer gezwommen. Daarna gebruik ik de water dumbbells voor een krachttraining in het zwembad. Die duurt twintig minuten en ik vind het zo leuk dat ik het vaker ga doen. 

Tegen drieen komt Rick ook en we gaan samen nog even het water in. We zien helaas zeer donkere wolken aankomen en gaan er snel weer uit. We lopen terug naar huis en onderweg begint het te plenzen. Gelukkig houden de bomen veel tegen dus we zijn niet doorweekt. 

De regen duurt niet lang, maar ik werd tijdens de lunch lek geprikt door muggen op het deck en besluit binnen op de bank te blijven rusten. Rick probeert onze Friese stoeltjesklok te repareren, maar dat lukt absoluut niet en nu slaat hij zelfs niet meer. Ik hoop een niet te dure klokkenmaker te vinden, want we zijn dol op die klok. 

Voor het avondeten grilt Rick spiesjes met chipotle gemarineerde kip en teriyaki gemarineerde garnalen. Daar hebben we eveneens gegrilde worteltjes en wat bloemkoolrijst met pindasaus bij. Het is een heerlijk zomers maal. 

En zo is dit weekend ook weer voorbij. Allemaal een fijne week gewenst!

Over de Great American State Fair en verdrietig nieuws uit New Jersey

Als mijn Fitbit om kwart over zes trilt zie ik de zon buiten! Die is er de hele week bij het opstaan niet geweest. Het is ook zeer aangenaam buiten, hoewel wat vochtig. 

Op mijn Foot Path app kies ik een wandeling van 3,2 kilometer. Ik zie dit keer geen herten, maar wel bewijs dat ze net langs geweest zijn in de vorm van keuteltjes. De regendruppels en dauw zijn mooie fotografie onderwerpen. 

Deze route leidt me weer langs het huis met de steentjes met woorden erop. De bewoonster komt net naar buiten om haar vuilnis naar de stoep te brengen. Ik vertel haar hoe ik het zo mooi vind, die steentjes en de "Jada's Garden" kleine gratis bibliotheek. 

Het blijkt dat de steentjes door haar en haar schoonzus zijn geverfd. Jada was haar nichtje dat helaas is overleden. Die stenen en het bibliotheekje zijn dus een herdenking aan haar. 

Een paar minuten na zevenen ben ik weer thuis. Rick heeft net de koffie klaar en ik maak mijn ontbijtspullen op. Het is altijd een beetje meer smullen op vrijdag, omdat er meestal meer over is dan de andere dagen. 

Na het eten maak ik me klaar voor de dag en Rick en ik gaan samen onze koffies halen. Daarna zet hij me af bij het metrostation en ik neem de trein naar het Smithsonian station. 

Tijdens de rit gaat mijn telefoon en ik zie dat het Katja is. Ze is enorm overstuur, want Django is net in hun tuin overleden. Hij gaf schuim over en toen Katja terugkwam na de kinderen uitgezwaaid te hebben was hij heengegaan.

Wij vonden dit afgelopen weekend al dat Django heel erg achteruit was gegaan. Kevin bleef op met hem en moest hem overal heen dragen om zijn behoeftes te doen. Voor Django zelf is dit het beste, zijn lichaam was op. Maar voor Katja, Kevin en de kinderen is het natuurlijk een groot verlies. 

Eenmaal in Washington loop ik eerst het Smithsonian kasteel binnen. Ik ga nog even bij de tentoonstelling daar kijken. 

Een fotografie thema deze maand is "probleem oplossen". Ik maak een foto van een deel van ENIAC, de allereerste computer. Die heeft heel wat problemen opgelost. 

Inmiddels is het na tienen en ik sluit aan in de korte rij voor de veiligheidscontrole. Tien minuten later loop ik de National Mall op en het valt me meteen op dat het gras dat recentelijk voor miljoenen dollars gerestaureerd was helemaal bruin vertrapt is. Dat is geen wonder natuurlijk. 

Het geheel is opgezet als lange rijen witte gebouwen aan weerszijden van het gras. Daarin zijn zaaltjes naast elkaar. Het eerste gedeelte heeft alle ministeries en de Trust for the National Mall. Daar ga ik binnen en zie een hele muur met nummerplaten. 

Deze robot"hond" kan van alles doen van geleidehonden vervangen tot explosieven ontdekken

Het volgende witte blok huist een heel aantal van de staten. Iedere staat plus de grondgebieden (Puerto Rico, Guam, de Maagdeneilanden) is vertegenwoordigd. Af en toe ga ik naar binnen, maar niet overal. Iedereen is heel vrolijk wat het een leuke belevenis maakt. 

Voor het reuzerad staat een lange rij, anders was ik er wel ingegaan

North Dakota

Kansas

Die afschuwelijke boog wil Trump in de stad laten bouwen

Er wordt ook dagelijks een rodeo gehouden en ik aai een paar van de koeien en een stier. Helaas heeft die stier niet lang meer te leven, want die wordt na de zomer geslacht, vertelt de vriendelijke eigenaresse. Dat had ik nu even niet willen weten...

Echt lieve koeien, ze vinden geaaid worden heerlijk

Nu is het tijd voor de andere kant van de Mall. Montana heeft informatie over de dinosaurier skeletten, die daar gevonden zijn. Oklahoma vindt het kennelijk het belangrijkst dat ze aan Route 66 liggen. Opvallend zijn ook de vele mensen in Amerikaanse vlag shirts of andere patriotische kledingstukken. 

Tussen de staten in is er een kiosk voor mensen, die in alle vijftig staten zijn geweest. Dat ben ik dus en ik hoor dan kennelijk bij een club. Ik ben nummer 927 van de Fair bezoekers, die dit voor elkaar heeft gekregen. Dat vind ik eigenlijk best veel als je nagaat dat het niet heel goed bezocht werd. 

Acht staten hebben geweigerd mee te doen nadat onze leider zich ermee ging bemoeien. Daaronder ook Pennsylvania en Virginia heeft zich op het laatste moment ook teruggetrokken. Pennsylvania is toch best leuk met een kopie van de Liberty Bell.

New Jersey is grappig, omdat wij in augustus op strandvakantie gaan in Cape May County. Ik weet niet of de mensen, die de kamers bemannen, ook uit de staat komen. Ik ben vergeten dat te vragen. Maar ze zijn meestal zo enthousiast om alles te laten zien dat ik denk van wel. 

Missouri en Wisconsin zijn leuk om te zien en er staat een ellenlange rij voor Florida. Daar ga ik niet in staan, want ik weet dat dat is omdat zij een pluche alligator weggeven. Wij hebben zeker geen extra pluche beest nodig!

De laatste twee die ik binnenga zijn Michigan (Ricks staat) en Virginia. In Michigan is niets terug te vinden over de enorme hoeveelheid bewoners van Nederlandse afkomst. Virginia doet dan wel niet mee, maar het LOVE beeld is leuk en er is veel informatie over de presidenten, die hier vandaan komen. 

Intussen ben ik doorweekt van het zweet en drink een hele fles (gratis) water leeg. Tijd om terug naar de metro te lopen. Uncle Sam wuift me gedag. Ik ben blij dat ik gegaan ben en het was best leuk. Was het een fair (zoiets als een kermis)? Absoluut niet, eigenlijk was het een beetje saai, zeker als je niet zoals ik graag foto's maakt. 

Rick staat me in Vienna weer op te wachten en thuis eten we meteen lunch. Dan maak ik me klaar voor het zwembad. Na de warme ochtend is het koele water zeer aangenaam. Ik krijg dertig baantjes gedaan en dan begint het te regenen. 

De rest van de middagen besteden Rick en ik aan het verder boeken van onze vakantie in Frankrijk eind september. Het wordt niet veel langer dan een week, maar we zien er enorm naar uit die tijd met Kai en Raquel te besteden. 

Voor het avondeten valt de keuze op PF Chang. Dit is een keten met "Chinese" cuisine en we zijn er al een hele tijd niet geweest. Het eten is best lekker, maar zelfs als het niet vermeld wordt is het gefrituurd. Het is mij veel te zwaar en ik hoef er voorlopig niet terug. 

En zo is het alweer weekend! Allemaal een fijne paar dagen gewenst!