Over de reis naar Londen

De wekker gaat om drie uur en volgens Fitbit heb ik 6,5 uur geslapen. Ik voel me dan ook helemaal niet moe. 

Na me aangekleed te hebben zet ik een kop pepermunt mocha koffie en terwijl die brouwt laat ik Orion uit. 

Vervolgens doe ik tien minuten qi gong. Ik ben expres wat vroeger opgestaan om de dag zoveel mogelijk als gewoonlijk te beginnen. 

Rick is inmiddels ook beneden en als de taxi om tien voor vier voorrijdt staan we klaar. We hebben drie flinke koffers mee, die zonder moeite in de minivan passen. 

Zo vroeg is er helemaal geen verkeer en twintig minuten later zijn we bij het vliegveld. De bagage afgeven en TSA Pre gaan heel snel. 

Dan moeten we op de "people mover" wachten. Dat is ons nog niet eerder overkomen. Eenmaal bij de gate halen we om de beurt een snack en een fles water. 

Het aan boord gaan verloopt vlot, maar dan roept de piloot om dat er iets mis is met de automatische piloot. Wij hopen dat we onze aansluiting in Newark niet gaan missen. 

Het euvel kan niet verholpen worden, maar we vertrekken toch. Volgens de piloot gaan ze gewoon ouderwets vliegen. Vroeger was er ook feen automatische piloot. 

Iets meer dan een uur later landen we op Newark. Daar moeten we met de bus van terminal A naar terminal C. 

Inmiddels hebben we wel zin in ontbijt en vlak bij onze gate vragen we een tafel bij Saison. Ik ga voor het eiwit omelet met spinazie en bacon en Rick voor de zalm Benedict. 

Daarna kunnen we alweer in de rij om aan boord te gaan van onze vlucht naar Londen. Dit is een van de twee dag vluchten en we zullen vanavond lokale tijd in Londen aankomen. 

Dit keer heb ik eens een speciale maaltijd besteld. Ik vind het gewone eten meestal niet lekker 

United heeft best veel keuze en ik probeer de "gebalanceerd dieet" maaltijd. Daar krijg ik geen spijt van. Mijn omelet komt met spinazie en tomaat, dat van Rick met worst en aardappel. 

Bij mij zit er een heerlijke gezonde muffin met pure chocolade chips bij, Rick krijgt een plakkerig cheesecakeje dat hij niet eet. Alleen het bakje vruchten (ananas en druiven) is hetzelfde. 

Om de een of andere reden werkt Ricks wifi wel en de mijne niet. Met behulp van Copilot lukt het na een tijdje toch. Nu hoef ik straks in Londen niet dit hele blog te schrijven. 

De vlucht gaat vlot en anderhalf uur voor landing krijgen we een snack. Die van mij is weer anders dan die van Rick, een soort Indiase gevulde pannenkoek met kerrie, heerlijk. Rick heeft een broodje kipfilet dat hij maar heel matig vindt. 

We landen en kunnen allebei door de elektronische poortjes. De bagage van de vlucht ligt er al en mijn tas is er, maar die van Rick niet. 

Die zijn hopelijk met de vertraagde vlucht uit Newark meegekomen en daar wachten we dan maar op. Volgens de United dames is er maar een koffer dus nog even afwachten. 

Rick heeft Tracki's in de koffers gedaan en daar krijgen we gelukkig signalen van dat beide koffers in dat vliegtuig zitten. En gelukkig zijn ze daar! 

Een Londense zwarte taxi is gauw gevonden. Die brengt ons naar het CitizenM Victoria Station hotel. 

Wij zijn fans van CitizenM, zo modern! We brengen de bagage naar de kamer en gaan dan naar beneden om wat te eten en drinken. Het is na middernacht, maar ze zijn 24 uur open. 

De ramen is heerlijk en Rick smult van zijn pepperoni pizza. Zo langzamerhand klinkt het bed erg goed en na het eten gaan we slapen. 

Over een hoera-stemming in het land

Als ik om zes uur wakker word is mijn eerste daad mijn telefoon checken. Twee jaar geleden was dat verschrikkelijk, maar nu springen de tranen in mijn ogen van blijdschap! Ik realiseerde me niet hoe niet fijn ik me de afgelopen paar jaar heb gevoeld.

Met een licht hart begin ik aan mijn wandeling. Zo langzamerhand liggen er meer bladeren op de grond dan er aan de bomen hangen. Dit is zeker de laatste herfstwandeling dit jaar met de mooie kleuren. Het was dit jaar spectaculair!

Net als ik me af begin te vragen waar de herten toch zijn zie ik een prachtig mannetje. Hij begint net de weg over te steken. In de tuin aan de overkant wacht hij even en springt dan elegant het hek over. Het is me nog niet gelukt een springend hert op de foto te krijgen. 

Rick is op als ik binnenloop en we kijken naar de verkiezingsuitslagen terwijl we ontbijten. In Virginia heeft onze Democratische senator er zes jaar bij. De drie wijzigingen aan de Constitutie (abortusrecht, recht op trouwen met wie je wil en het stemrecht teruggeven aan ex-gevangenen) zijn goedgekeurd. Ik ben trots op mijn staat.

Veel groter nieuws is dat Texas na meer dan dertig jaar weer Democratisch is. De eerste zwarte vrouw is als gouverneur verkozen in de zuidelijke staat Georgia. De eerste transseksuele/non binary senator en de eerste gouverneur van de inheemse bevolking en de Texaanse gourverneur gaat van een verschrikkelijk ongevoelige witte man naar een Latijns-Amerikaanse vrouw. Het had niet beter kunnen gaan. Einde MAGA is dit hopelijk. 

We halen onze koffies van de Starbucks in Providence Place en ook hier heerst een vrolijke en opgeluchte stemming. Rick gaat naar fysiotherapie en ik naar tai chi. Overal blije mensen en het wordt me duidelijk dat mijn omgeving voornamelijk bestaat uit Democratisch stemmende lieden. 

Het uur tai chi is weer een flinke uitdaging. Eigenlijk is het twintig minuten qi gong en een half uur tai chi. Tai chi is het vechtsport gedeelte en opletten geblazen. Ed doet alles heel langzaam vandaag en dat gaat helemaal goed. Ik weet wel dat ik nog niet klaar ben voor de nieuwe klas voor gevorderden. 

Het is alweer warm weer en ik ga even voor het huis zitten. Ik bedenk wat ik zal doen voor een aantal fotografie thema's. Sommigen kan ik wel op vakantie proberen te vinden, maar anderen, zoals familie erfstuk zeker niet (ik heb daar het zilveren molen theelepeltje van mijn oma voor gekozen).

De lunch eet ik buiten en ga dan naar Lofty Salon. Het is nog maar drie weken geleden dat ik mijn haar  liet doen, maar de uitgroei is al te zien. Die laat ik wegwerken door Carmen, zodat ik geen grijzen streep op mijn hoofd heb tijdens de cruise.

Het is zulk lekker weer en de laatste dag dat het zo zal zijn. Morgen en overmorgen gaat het regenen en dan is het gedaan met de kleuren. Wij zullen sowieso thuiskomen met kale bomen. Ik ga dus nog lekker voor het huis zitten tot de zon verdwijnt en het te koel wordt.

De bluebirds zijn terug, symbolisch voor vandaag 

Rick moet nog veel inpakken en ik nog een beetje. We besluiten eten te halen, voor mij yakitori van Genki en voor Rick shawarma van Smoki Kabob. 

En nu ga ik proberen om acht uur naar bed te gaan. De wekker gaat morgenochtend om drie uur!

Over verkiezingsdag

Mijn lichaam leeft nog op de zomertijd en dat laat ik even zo, want we moeten donderdagochtend idioot vroeg op. Ik ben dan ook om half zes wakker en houd het met wat moeite in bed uit tot zes uur. Omdat ik later personal training heb wandel ik 3,5 kilometer in plaats van vier. Niet dat dat heel veel uitmaakt. 

Mijn streven is om tenminste een snelheid van 5,5 kilometer per uur aan te houden. Soms lukt het zelfs 6,5 kpu te lopen. Ik merk dat met het vele lopen mijn tempo hoger is dan toen ik begon. In het vroege ochtendlicht zijn de herfstkleuren prachtig en ik maak een paar foto's. 

Mijn Ramen en Deuren themafoto van vandaag

Om kwart voor zeven ben ik alweer terug en tot mijn verbazing is Rick al op! We eten gezellig samen ontbijt en dan doe ik mijn tien minuten qi gong terwijl Rick doucht. 

Nu we zo vroeg zijn kunnen we nadat we de koffies van Starbucks hebben gehaald meteen even ons boodschappenlijstje bij de Giant afwerken. Rick hoopt er een grote kalkoen te vinden, want we komen twee dagen voor Thanksgiving thuis. Die hebben ze helaas nog niet. 

Op tijd voor personal training zijn we weer terug. Als ik Sharons garage binnenloop laat ze me trots een foto van haar kersverse tweede kleinzoontje zien. Hij deed er nogal lang over om te komen, maar werd op Halloween geboren. 

Na het halve uur gewichten neem ik tot december afscheid van Sharon. Ik ga naar Whole Foods om een pakje terug naar Amazon te sturen. Ik neem nu ik hier toch ben hun heerlijke gemarineerde paddestoelen mee voor mijn lunch.

Op weg naar huis stop ik om een wandelingetje te maken in een buurt met prachtige herfstkleuren. Het is nu echt helemaal op zijn hoogtepunt. Het is ook maar liefst 23 graden dus heerlijk om buiten te zijn.

Eenmaal weer thuis begin ik aan het inpakken voor onze reis. Omdat we naar koude oorden gaan moet er heel wat warme kleding mee en dat neemt veel plaats in beslag. We hebben dan ook een extra koffer. Ik heb altijd minder plaats in mijn tas vanwege mijn kussen.

De tijd vliegt zo voorbij en opeens loopt het tegen enen. We maken lunch en dan moet Rick weer aan het werk. Ik ga naar Pure Green om wat nieuwe flessen groentesap te kopen. 

Elena is er en we praten een tijdje over koetjes en kalfjes en de verkiezingen. We hebben beiden dezelfde hoop, maar durven er niet aan toe te geven. Het gros van dit land is getraumatiseerd door de laatste verkiezingen toen we zo hoopvol waren, maar de uitslag verschrikkelijk was. 

Thuis ga ik voor het huis in de zon zitten. Dat is toch wel heel erg fijn op drie november! Rick komt naar buiten en we gaan samen naar de Safeway. En hoera voor Rick, zij hebben wel een kalkoen van bijna tien kilo. 

Het avondeten bestaat uit garnalenburgers met gemengde sla. Het is een zomers maal op een bijna zomerse dag. Rick denkt dat hij verkouden aan het worden is dus we hebben vitamine C en zink als toetje. 

Over deze maandag

Om tien over half zes ben ik helemaal wakker. Ik lag er gisteren dan ook vroeg in. Ik probeer het nog tot zes uur uit te houden, maar dat lukt me net niet. Ik kleed me aan en stel Foot Path in op een wandeling van bijna vier kilometer. 

Het voordeel van de wintertijd is dat het niet zo pikdonker is als ik op pad ga. In de verte zie ik de kleuren van de zonsopgang al. Die is nu om tien over half zeven. Veel mensen hebben hun Halloween decoraties nog niet opgeruimd en ik zie wat nieuwe op deze route. 

Net voor zevenen ben ik weer terug en het is nog stil in huis. Ik zet koffie en thee en begin dan aan het maken van mijn ontbijt. Vandaag probeer ik de pom pom paddestoel. Die heeft een grappige textuur en is lekker. 

Om acht uur zou de elektricien komen om het speciale stopcontact voor de sauna te installeren. Eigenlijk komt me dat niet zo goed uit, want Rick heeft vergaderingen en ik heb om half elf een nagelafspraak. Klinkt vreemd dat ik die niet kan verzetten, maar Phuong is er de komende dagen niet en we vertrekken heel vroeg donderdag al.

Het leven loopt soms zo dat een probleem zich vanzelf oplost. Zo ook vanochtend, de elektricien sms-t dat zijn partner ziek is en ze daarom vanochtend niet kunnen komen. Opeens heb ik dus zeeen van tijd. 

Rick moet vroeg aan de bak en ik ga de Starbucks koffies halen. Terwijl ik mijn nitro brew langzaam opdrink doe ik mijn Duolingo lessen en de Connections puzzel. Dan ga ik uitpakken en alvast wat spullen voor de reis klaar leggen.

Zo is het al snel kwart over tien en ik rijd naar Pro Nails 3. Daar wacht Phuong me al op en we kiezen een kleur, die goed bij mijn herfstblaadjes stickers past. Ik laat mijn teennagels niet doen, die zien er nog redelijk uit. 

Na de nagelbeurt loop ik even naar de UPS Store. Daar probeer ik een Amazon pakje van Rick terug te sturen, maar er moet een envelop omheen. Die hebben ze wel in de winkel, maar ik heb ze thuis gratis dus het pakje gaat mee terug naar huis. 

Hier is ook een CVS en daar heb ik een paar kleinigheden nodig. Ik vind een goede mini lotion en neem wat medicijnen voor verkoudheid en maagklachten mee. Hopelijk hebben we die niet nodig, maar beter om voorbereid te zijn. 

Thuis plak ik de herfstblaadjes op mijn nagels. Het is moeilijk ze van het velletje af te krijgen, maar het lukt. Ik ben er tevreden mee en het staat netjes.

Rick is inmiddels vertrokken naar de dokter en daarna gaat hij in Reston wat vergaderingen bijwonen. Ik maak mijn gewoonlijke lunch, die ik altijd weer mis als ik niet thuis ben. 

Daarna ga ik op pad. Ricks pakje heb ik in een envelop gedaan en dit keer neemt de UPS Store het wel aan. Bij Whole Foods heb ik ook iets terug te sturen. Ik had thermo ondergoed besteld, maar de broek is super kort. Dat probleem heb ik hier in de VS constant. Gelukkig is het tegenwoordig wat makkelijker broeken met langere pijpen te krijgen, maar dit ondergoed hoort daar niet bij. 

Nu ik toch bij Whole Foods ben koop ik meteen nieuwe gemengde noten en Terra chips. Dan kan ik ook Sharons geld voor morgen pinnen. Op de terugweg maak ik mijn Deuren en Ramen maandthema foto en stop af en toe voor foto's van de prachtige herfstkleuren. 

Als ik de oprit oprijd zie ik de smiecht. De eekhoorn, die onze hele pompoen aan het opeten is. Hij is al ver gevorderd en overal liggen zaden. Hij neemt de benen als ik snacks in de doos voor de bezorgers kom doen. 

Ook haal ik de Halloween skeletten naar binnen. Nu het net met lichtjes nog, maar dat is makkelijk. Ik ben blij dat we dit jaar niet zo uitgebreid hebben versierd. 

Zo langzamerhand is mijn energie op. Ik zoek mijn luie stoel op en typ dit blog alvast. Daarbij drink ik mijn groentesap met gefermenteerd augurkensap. Dat is een lekkere mocktail voor het eten. 

Dat eten is vanavond een tray bake van wilde zalm uit Alaska en een herfstachtige melange van ui, butternut squash, selderij en zoete aardappel blokjes. Het is makkelijk, gezond en het belangrijkste lekker. 

Het vroege donker worden maakt dat ik eigenlijk direct na het eten al naar bed wil. Maar daar is het nog veel te vroeg voor dus ik ga eerst maar wat programma's kijken. 
 

Over Halloween in New Jersey

Zaterdag 

Vanochtend heb ik mijn wekker uitgezet en word om tien over half zeven wakker. Ik stuur Katja bericht dat ik wakker ben. 

Dan kleed ik me aan en als ik nog geen reactie van Katja heb begin ik aan de Foot Path wandeling die ik gisteravond in deze buurt uitstippelde. 

Na iets meer dan een kilometer krijg ik bericht van Katja dat zij op is. Ik loop terug en we rijden naar boardwalk van Ocean Grove. 

We zijn net te laat om de zon op te zien komen. Maar de Victoriaanse huizen in Ocean Grove zijn nog mooier met dit licht. 

We hebben Loki mee en die speelt met nogal wat honden, die langs komen lopen. We lopen ongeveer een mijl en keren dan op de boardwalk van Asbury Park om. 

Het is Fiona's beurt om de snack na haar voetbalwedstrijd mee te nemen. Omdat het Halloween is kopen we voor Halloween versierde mini donuts bij Broadstreet Donuts, super leuk. 

We gaan nog even door de Starbucks drive tbru voor koffies, Ricks ontbijt en mini scones voor de kinderen. 

Eenmaal thuis maak ik ontbijt voor Katja en mij. Dan is het tijd voor Kevin, Fiona, Nico en mij om naar het voetbalveld te gaan. 

Fiona heeft er maar weinig zin in vandaag. Pas als ik haar vertel dat ze later wereldkampioen kan worden als ze nu haar best doet gaat ze echt meedoen. Op deze leeftijd is dit alles normaal en zijn de "wedstrijden" niet serieus. 

De donuts gaan er na afloop goed in. Rick en ik delen er een en die is erg lekker. Dan zetten we Nico's stoel eindelijk in onze auto en rijden met beide kinderen naar huis. 

Kevin en Rick gaan boodschappen doen en Katja moet wat werken. Ik mag de kleintjes dus vermaken en dat doen we met verstoppertje spelen. 

Toen onze kinderen deze leeftijd hadden had ik daar absoluut geen geduld voor, maar nu speel ik meer dan een uur mee. De kinderen vinden het prachtig en lachen wat af om die domme Omi die ze maar niet kan vinden. 

Loki is moe

Rick en Kevin komen terug met salades voor de lunch. Daarna gaat Nico slapen en ik hijs Fiona in haar Spiderman pak. Zij gaat met Kevin naar een Halloween feestje in de buurt. 

Dit geeft ons een fijn uurtje rust. Katja gaat ook naar het feestje en wij passen op Nico. Tegen vieren maak ik Nico wakker en trek zijn Baby Shark pakje aan. 

Dan lopen wij ook naar het feestje waar iedereen zich klaarmaakt om te trick or treaten. Het is een flinke groep, zo leuk dat Katja en Kevin hier nu een heel aantal families met kinderen kennen. 

Rick gaat als Krisfoff van Frozen, Katja als Mama Shark, Kevin als een superheld en zelfs Loki draagt een kostuum. Hij krijgt veel aandacht als Superhond. Ik ben helemaal in het rood met een krab hoedje op. 

Het stuk pizza is bijna net zo groot als Nico! 

Fiona met haar vriendje Noah

Tijdens het trick or treaten gaat de hele groep kinderen langs de deuren. Het leuke is dat veel ouders ook verkleed zijn. 

Nico is bang voor de enge versieringen

Op eem gegeven moment begint mijn voet enorme pijn te doen. Ik heb dan ook heel wat gelopen en gestaan vandaag. Ik strompel terug naar huis terwijl de anderen doorgaan. 

De kinderen en Kevin hebben al pizza gegeten bij het feestje, maar Katja, Rick en ik niet. We bestellen Vietnamees van Hen wat altijd weer heerlijk is. 

Dan gaan we met zijn allen naar Hotel Transylvania 2 kijken. Loki vindt het ook erg fijn tegen mij aan en wormt zich tussen de kinderen in. 

Als de film afgelopen is breng ik Fiona naar bed. Katja en Rick zijn aan een nieuwe Halloween film begonnen, maar ik ben te moe en vindt Halloween mooi geweest. 

Zondag 

Vannacht is hier de wintertijd ingegaan en ik word om tien voor zes wakker. Niet veel later hoor ik Nico. Teken dat ik me aan kan kleden en de slaapkamer uit kan gaan. 

We kijken eerst naar een Winnie de Poeh film en drinken koffie. Dan gaan Katja en ik naar Spring Lake. 

Een wandeling rond het meer daar is ongeveer twee kilometer en we lopen er anderhalf keer omheen. Loki vindt het allemaal weer prachtig, vooral de vele eekhoorns. 

Er zijn prachtige herfstkleuren reflecties in het meer. Ik maak dan ook de nodige foto's. 

Op weg naar huis halen we de Starbucks bestelling van Rick op. Net als gisteren maak ik ontbijt van eieren, spinazie en oesterzwammen voor Katja en mij.

Na het eten gaan Kevin en de kinderen, ook met behulp van Rick, pompoenen uitsnijden. Het is wat laat, maar ach dat deert niet. Katja rn ik maken de foto's. 

Fiona is nu op de leeftijd dat ze ook echt helpt. Van een pompoen tekent ze zelfs het gezicht. Het enige dat Kevin hoeft te doen is het uitsnijden. 

Voor Rick en ik huiswaarts gaan willen we nog even met zijn allen lunchen in Spring Lake. We zetten onze naam op de wachtlijst van het Honey Berry Cafe en de tijd bedraagt ongeveer 20 minuten. 

Dan hebben we net tijd om naar Jean Louise te gaan. Daar hebben ze de lekkerste suikervrije bonbons, die ik tot nu toe heb gevonden. Ik trakteer Katja ook op een doosje en de kinderen kiezen een chocolade lolly uit. 

Terwijl ik afreken krijg ik een telefoontje dat onze tafel klaar is. Perfect! Het blijkt een goede keus met lekker eten te zijn. 

Katja en Kevin kiezen ieder een van hun enorme sandwiches en Rick en ik een salade. Die van mij  is met quinoa, rucola, wortel, tomaat en zalm. Ook de kinderen smullen van hun gerechten. 

En dan is het weer tijd om afscheid te nemen. Gelukkig niet voor lang, want we zien ze eind deze maand weer rond Thanksgiving. Kleine Fiona heeft het er erg moeilijk mee, dikke tranen en ze klampt zich aan me vast. Gelukkig bericht Katja niet veel later dat beide kinderen in slaap zijn gevallen. Ze zijn doodmoe van al het feestvieren.

Onze rit terug naar huis verloopt vrij voorspoedig. Er is af en toe een korte file, maar al met al mogen we niet klagen. We halen eten van Friends Kabob voor Rick en Royal Nepal Bistro voor mij. Orion is weer superblij ons te zien en dat is een goed einde van dit heerlijke weekend.