Over een lekker weekend buiten

Zaterdag

Tijdens het weekend mag ik van mezelf wat later opstaan, om tien voor half zeven. Ik doe de gewoonlijke dierenverzorgingstaken en ga dan op pad. Ik kies voor een wandeling van vier kilometer met veel heuvels. 

Gewoonlijk heb ik gesloten schoenen aan, maar vandaag probeer ik mijn Teva sandalen. Ik wil zien hoe dat gaat, want dan kan ik ze in Chicago ook aan. Het zijn fijne schoenen, dus die gaan mee. Natuurlijk maak ik onderweg ook wat foto's. 

De grote paddenstoelen heten "valse parasols" of ook wel overgevers. Ze zijn giftig en als je ze eet krijg je ernstige maag- en darmproblemen. Ik houd het dus maar bij fotograferen. 

Opeens sta ik oog in oog met een moederhert en kleintje. Zij zullen de enige herten van vandaag zijn. Het is toch interessant dat mijn route niet veel afwijkt en ik de ene keer tien herten zie en de volgende keer hooguit twee. Waar ze anders blijven is me een raadsel. 

Kiekeboe!

Er zijn ook weer mooie bloemen en nat gras

Als ik thuiskom zit Orion nog in zijn bench en is Rick nergens te bekennen. Dat betekent dat ik op mijn gemak van een mok koffie kan genieten. Tegen achten hoor ik gestommel boven en niet veel later is Rick beneden.

We gaan meteen op pad. Eerst haal ik mijn heerlijke broodje van Panera en dan krijgen we in de drive thru van Starbucks onze koffies en Ricks broodje aangereikt. We genieten ervan. 

We besluiten vandaag onze Giant boodschappen te gaan doen. Er is niet veel, want de komende tien dagen zullen we nauwelijks thuis zijn. Ik maak hier ook mijn Flat James foto van vandaag. Er staan rijen en rijen dozen met verschillende cereals. 

Voor we naar huis gaan stoppen we nog even bij de markt in Vienna. Daar is het superdruk! Rick kan geen parkeerplek vinden dus hij blijft rondrijden terwijl ik de markt bezoek. Ik heb enorme zin in een perzik bij de lunch en ik koop een lekker rijpe bij een van de kraampjes. 

Vandaag gaat het gebeuren, ik ga de veertig kilometer zwemmen halen. Dat doel had ik aan het begin van de zomer gezet, omdat ik bijna zeker wist dat het zou lukken. Rick en ik gaan net voor de lunch naar het zwembad.

Daar leggen we onze spullen bij een parasol en dan zwem ik tien baantjes. We gaan naar huis om te eten en direct daarna ga ik terug. Ik zwem tijdens de volgende kinderpauze en die daarna nog eens dertig baantjes en nu is mijn seizoenstotaal 40,25 kilometer. Alles wat hierna komt is bonus. 

Helaas heb ik ook al de hele dag enorme hoofdpijn en de keiharde muziek helpt daar niet bij. Het is druk dus vragen of het zachter kan heeft geen zin. Rick komt nog even om af te koelen nadat hij allerlei klusjes heeft gedaan en dan lopen we terug naar huis. 

Eenmaal weer droog gaan we naar Coco's Sodas & Sweets. Hier is het altijd druk met tieners. Je kunt allerlei verschillende frisdranken met smaakjes kopen of er zelf een samenstellen. Ik kies er een met water, suikervrije kokosnoot siroop en suikervrije ananas siroop met kokosnootmelk. Dat is lekker fris. 

Dan gaan we even kijken bij Maman Joon, een Perzisch restaurant dat net is geopend. Hier gaan we zeker van bestellen, ze hebben zelfs een zalm kabob. De eigenaar geeft ons als welkom een bakje hummus en pita brood mee, zo aardig!

Het ziet er weer dreigend uit en dondert een aantal keren vervaarlijk. Volgens de radar zou het hier moeten regenen, maar het blijft droog. Dit schijnt de vochtigste augustus sinds 2002 te zijn tot nu toe. Het is hier altijd hollen of stilstaan qua weer. 

Voor het avondeten hebben we gereserveerd bij Nostos. Dit is een heel goed Grieks restaurant. We hadden geluk een reservering te krijgen en zitten in het bar gedeelte. We delen eerst een super lekkere calamari en dan heb ik gegrilde zwaardvis en Rick regenboogforel. Het is allemaal voortreffelijk. Dat hadden we wel verdiend na het Indiase eten gisteravond en de rekening is niet eens veel hoger. 

Zondag

Soms moet ik me er wel even toe zetten om op te staan, maar het is inmiddels een gewoonte om te gaan wandelen (ik ben 1 juni gestart en volgens het verhaal wordt iets na een aantal weken automatisch). Ik sta dus om tien voor half zeven op.

Orion en Zorro volgen me naar beneden en ik geef medicijnen, eten en een wandeling afhankelijk van welk dier. Dan gaan de sandalen aan en lopen maar. Ik ga dit keer een andere kant op. Dan is er minder kans op herten, maar het is eens een leuke afwisseling. 

Inderdaad is er geen hert vandaag, hoewel ik door het park loop. De vogeltjes zingen en ik zie wel eekhoorns en een chipmunk. Na bijna 4,5 kilometer ben ik weer thuis. Rick slaapt nog en ik maak een mok koffie.

Een paar minuten later komt Rick al naar beneden. Het blijkt dat Orion in zijn bench de hele tijd blaft als ik weg ben. Dat bevordert het verder slapen van Rick natuurlijk allerminst. Wat we daar nu weer aan moeten doen??

Zoveel paddenstoelen opeens!

Speelhuisje? Zo leuk met de postbus

Een artistiek Rustic Love hartje

We drinken onze koffie en thee op ons gemak, want de Mosaic markt gaat pas om negen uur open. Dan halen we mijn broodje van Panera en vervolgens de koffies en Ricks broodje van Starbucks. We hoeven vandaag niet naar H Mart, want ik ben bijna de hele volgende week niet thuis voor het ontbijt. Helaas kun je paddenstoelen niet invriezen. 

Op de markt zien we Joe en Jocelyn. Dat gebeurt zo vaak, grappig. We praten even bij, maar Joe heeft het enorm warm en wil gauw terug naar de airco van de auto. Dan maak ik mijn Flat James foto bij het LOVE standbeeld. 

We lopen langs alle kraampjes, maar kopen maar een paar dingen. De tomaten zien er zo heerlijk uit, die nemen we mee voor het avondeten. Verder koopt Rick een perzik voor bij de lunch en ik de blauwe eieren. 

Thuis is het inpakken geblazen. Het is wat moeilijk, want het weerbericht voor Chicago is niet echt duidelijk. Het kan regenen en onweren, of niet, tja. Toch maar een regenjas en paraplu in de tas dan en ik neem voor de zekerheid zowel korte mouwen als driekwart mouwen topjes mee. 

Rond half twaalf maak ik me klaar voor het zwembad. Als ik de garage inloop zie ik een bijzondere rups. Die blijkt van een mot te zijn, die saai grijs is. De rups is wel mooi, maar als je hem oppakt gaan de stekeltjes in je hand zitten en veroorzaken jeuk. Ik laat hem dus maar lopen. 

In het zwembad is het heerlijk hoewel het water bijna dertig graden is. Ik trek dertig baantjes en ben net klaar als Rick er ook bij komt. We dobberen wat en gaan dan naar huis om lunch te eten. Dat doen we op het dek, want ondanks de 34 graden is het wel erg lekker buiten. 

We hebben een blacklight lantaarn gekocht en gaan in de basement kijken waar Zorro zoal geplast heeft. Dat is op schrikbarend veel plekken. Het stinkt ook echt. We vinden het moeilijk, want hij is Katja's kat, maar hij ruineert ons tapijt. We gaan nu proberen het tapijt met speciale enzymen shampoo te stomen. 

Hierna pakken we al Orions spullen in. Hij gaat voor bijna twee weken naar de kennel, dus we moeten er zeker van zijn dat hij van alles genoeg heeft. Orion vindt het altijd heerlijk in de auto en gaat ook gewillig mee in de kennel. Hij heeft het daar best naar zijn zin. 

Het is pas twee uur als we weer thuis zijn en ik ga terug naar het zwembad. De muziek staat een stuk zachter vandaag dus ik kan me echt ontspannen. Rick moet wat werk verrichten, maar komt daarna ook nog even. Naderhand gaan we naar Walgreens waar voor ons allebei medicijnen liggen. 

Thuis neem ik een lekkere douche en was mijn haren. Daarna maak ik de salade voor het avondeten. Rick grilt garnalen en kipspiesjes en behalve de tomatensla hebben we er ook zuurdesem brood bij. Het is heerlijk. 

Morgen in alle vroegte vertrekken we dus we zullen op tijd naar bed gaan. Dit weekend is ook weer voorbij gevlogen. 

Over een vochtige vrijdag

Na de dieren verzorgd te hebben stel ik Foot Path in op een wandeling van bijna 3,5 kilometer. Ik ben van plan vandaag niet zo snel te lopen, want mijn kuit doet wat pijn en ik wil het risico niet lopen dat dat erger wordt. 

Het is flink vochtig, maar ook zonnig. De nattigheid van gisteravond ligt nog op de planten. Maar ook zie ik het fotografische verschijnsel dat men het "gouden licht" noemt. Ik kom helemaal geen herten tegen en denk net dat dit een hertenloze wandeling zal worden, als ik een heel groepje in de laatste straat zie staan. 

Langs de mooie tuin van Andy lopend maak ik wat foto's. Iedere ochtend zitten daar een paar goudvinkjes te eten van de echinacea. Ik probeer zo stil mogelijk te lopen, maar ze vliegen altijd net op als ik een foto wil maken. Dit keer lukt het me wel op een andere bos echinacea. 

Thuis tref ik iedereen op en Rick zet net koffie voor me. Ik heb een flinke pan met paddenstoelen, kerstomaatjes en spinazie, want op vrijdag maak ik altijd alles op. Het smaakt me weer bijzonder goed. 

Na Ricks douche gaan we op pad naar Starbucks. We spelen ook heel wat Pokemon Go. Grappig is dat Rick fanatieker is dan ik. Ik vergeet het spel nogal eens te openen, maar Rick heeft het zodra hij het huis verlaat aan. 

Als Rick aan het werk is en ik mijn douche heb genomen ga ik naar de Hallmark winkel. Ik wil een kaart voor onze trouwdag kopen, want daar heb ik verder geen tijd voor. Het is al de zoveelste keer dat het aanbod bij deze winkel me enorm tegenvalt. 

Ze hebben niets leuks, alleen maar van die zoetsappige kaarten. Ik loop dan maar naar de CVS aan de overkant. Daar zie ik ook geen leuke huwelijksdag kaarten, maar wel een grappige voor Kevins verjaardag aan het einde van de maand. Ik kijk op de achterkant wie de maker van de kaart is en je raadt het al: Hallmark. 

Op weg naar huis ga ik even langs DePaul's Urban Farm. Ik hoop daar een leuke foto met Flat James te maken, maar ik zie geen goede plek. Wel fladdert er een prachtige Easter Tiger Zwaluwstaart vlinder. Daar maak ik een aantal foto's van. 

De foto met Flat James komt bij de kerk naast De Paul's. Daar staat het standbeeld "Vrijheid" met allemaal handen, die de lucht ingaan. Daar past James mooi tussen en ik heb die opdracht voor vandaag ook weer volbracht. 

Om klokslag twaalf uur maak ik mijn lunch. Niet alleen heb ik honger, maar ik wil ook vroeg naar het zwembad. Na het eten maak ik me daar dan ook meteen klaar voor. 

Het is altijd rustig zo vroeg in de middag. Mijn favoriete baan is open en ik trek op mijn gemak mijn veertig baantjes. Dan ga ik wat zitten lezen en spelletjes doen en de volgende kinderpauze trek ik nog tien baantjes. Nu heb ik 39250 meter gezwommen en dit weekend zal het hopelijk 40+ worden. 

Tegen half vijf komt Rick na het maaien van het gras ook even afkoelen in het water. We zien donkere wolken, maar de radar is schoon. Tot hij dat niet meer is, want er vormt zich gewoon een onweersbui boven ons hoofd!

Gelukkig ben ik met de auto gekomen omdat ik zoiets al verwachtte. Als we net in de auto zitten begint het echt heel hard te stortregenen en er zit hagel doorheen. Deze week is het wel raak met de onweersbuien! Ze zijn heel plaatselijk, dus wij hebben fijn veel regen gehad, maar tien kilometer verderop veel minder. 

Voor het avondeten besluiten we naar Curry Mantra in Fairfax te gaan. Dan kunnen we naderhand alvast wat boodschappen doen. Dit was vroeger ons favoriete Indiase restaurant, maar het blijkt enorm achteruit gegaan te zijn!

Het is zo teleurstellend! De bediening is ook slecht, ik krijg het verkeerde drankje en dan beweren ze dat dat niet zo is. Ik weet heus wel wanneer ergens suiker inzit. Dan vergeten ze de helft van onze bestelling en mijn kip en Ricks mixed grill zijn gortdroog. Ik krijg het bijna niet door mijn keel. 

Voor we gingen had ik even naar het menu online gekeken en zag meteen dat online de prijzen hoger waren dan op het menu. Dan gaan alarmbellen rinkelen. En jawel, op de rekening is mijn gerecht $2 duurder dan op het menu en dat van Rick $3. 

Als ik dat opmerk proberen ze te zeggen dat de prijzen voor afhalen anders zijn. Alleen hebben wij in het restaurant gegeten. Met wat morren wordt de rekening aangepast. Dat was dus onze laatste keer Curry Mantra.  

Op naar Trader Joe's voor een paar dingen en dan naar Total Wine ernaast. We moeten wat vooruit denken, want na volgende week zal Fiona er zijn en dan willen we niet allemaal boodschappen hoeven doen. 

 

En zo is het weekend alweer begonnen. Allemaal een heel fijne paar dagen!

Over deze donderdag

De zon komt net op als ik om tien over zes met Orion wandel. Daarna doe ik hem met zijn ontbijt in zijn bench en begin aan mijn lange wandeling. In de tuin van buren staat een hele kring van paddenstoeltjes. Ik vind deze mooi, want ze lijken op bloemen en maak er foto's van. 

Mijn wandeling is vier kilometer lang en ik kom maar liefst tien herten tegen! Natuurlijk maak ik er foto's van en besluit er dit keer een collage van te maken. Het is zo leuk weer iedere dag, hoewel ik me wel afvraag hoe al deze dieren in de winter voedsel moeten vinden. 

Om tien over zeven ben ik thuis en maak mijn ontbijt. Rick heeft de koffie al gezet. Ik dacht gisteren dat de kolibrietjes al een tijdje niet geweest waren. Nu krijg ik melding van mijn voederhuisje dat er twee achter elkaar kwamen. De eerste is een prachtig mannetje. Wel jammer dat de foto's van mindere kwaliteit zijn. De vogeltjes zijn te beweeglijk. 

Rick en ik gaan onze koffies halen bij Starbucks en spelen wat Pokemon Go. Dan zet Rick me thuis af en gaat door naar kantoor. Voor mij is het tijd om me klaar te maken voor personal training.

Dit is de laatste training tot 1 september, tenzij ik een gaatje zie als Fiona hier is. Ik weet natuurlijk ook best wat ik zelf aan gewichten kan doen, maar mijn discipline is niet enorm wat dat betreft. Dit halve uur heb ik tenminste weer binnen. 

Voor mijn foto met Flat James rijd ik Vienna in. Ik poseer hem met zicht op de locomotief. Vienna heeft best veel leuk plekjes. Het is wel zaak dat ik James niet vergeet tijdens een van de reizen, want er is geen vervanging voor hem. 

Het valt me voor het eerst op dat de bloemen bij de Freeman store de Amerikaanse vlag voorstellen

Bij Whole Foods koop ik onze happy hour snack voor vanavond en ik neem een flinke fles water met elektrolyten mee. Dan ga ik huiswaarts. Daar ga ik de chat in om een excursie voor onze Noorse cruise te annuleren. Dat gaat gelukkig makkelijk. 

Dan is het alweer tijd om lunch te maken. Ik roerbak de garnalen, die we gisteravond als avondeten zouden hebben. Daarbij mijn gewoonlijke salade en een bakje kefir met bosbessen en bramen. 

Voor ik naar de kapper moet ga ik een kilometer zwemmen. Het is heerlijk, al is het water aan de warme kant. Voor we naar Chicago gaan wil ik de veertig kilometer voor het seizoen gezwommen hebben. Wat daar nog bijkomt is dan meegenomen, 

Bij Lofty Salon kleurt Carmen mijn haar weer mooi bij. Gewoonlijk laat ik het iedere tien weken ook knippen, maar heb besloten dat dat nog niet nodig is. Scheelt weer vijftig dollar. Ik vind de kapper echt zo'n noodzakelijk kwaad. 

Tijdens de rit naar huis zie ik dondere wolken in de verte. Het is op het moment wel raak! Zo zitten we in de zware droogte met water restricties, zo vliegen de overstromingswaarschuwingen je om de oren. Terwijl ik dit schrijf komt het met bakken naar beneden.

Donderdag is natuurlijk happy hour met Christine en Chuck avond. We hebben blokjes gerookte zalm als snack. Het wordt weer een gezellige kletspartij en na afloop nemen we tot maar liefst 17 september afscheid. Zij gaan eind augustus naar Nederland en Frankrijk. 

Tussen de onweersbuien door gaat Rick ons eten halen van Taco Bamba. Hij haalt het net voor de volgende zondvloed. Die taco's in koolbladeren zijn altijd weer erg lekker. Ik drink er een alcoholvrije margarita bij. 

En nu ga ik Van Onschatbare Waarde kijken, altijd een superleuk programma!

Over naar de film voor het eerst in lange tijd

Als ik om zes uur op de radar kijk ben ik niet blij. Het regent hard. Ik had me voorgenomen om toch te gaan wandelen en dat doe ik, maar met Orion. Ik laat hem langer uit dan gewoonlijk want er is met dit weer niemand te zien. 

Na een minuut of twintig zijn we terug en ik doe de rest van mijn cardio op de mini elliptische machine. Rick komt beneden en ik ben klaar als hij met zijn ontbijt gaat zitten. Anders lopen we elkaar zo in de weg in de keuken. 

Het regent nog als we na het ontbijt de koffies van Starbucks gaan halen. Ik drink mijn nitro brew op en dan is het tijd om naar het Community Center te gaan voor de tai chi les.

Die is weer erg leuk en ik baal er een beetje van dat ik de komende weken niet kan. Eerst gaan we naar Chicago volgende week, dan is Fiona er en de week daarop zijn we aan het strand met de NJ familie. Augustus zit bomvol!

Voor ik boodschappen ga doen maak ik een foto van Flat James met het standbeeld voor het Community Center. Dat is een van mijn favorieten, een jongetje dat zit te lezen en een meisje dat lijkt te willen vliegen. 

Overmorgen is het thema van mijn 365 Photo groep "Nudiustertian". Dat blijkt gewoon eergisteren te betekenen. Ik had dat woord natuurlijk nog nooit gehoord en Engels heeft geen ander woord voor eergisteren. 

Om aan dat thema te voldoen ga ik naar de Giant en maak een foto van de Washington Post van vandaag. Niet alleen staat de datum daarop, maar ook een actueel artikel over de cyclospora parasiet waar zoveel mensen ziek van worden op het moment. 

Nu ik toch in de supermarkt ben ik neem ik alvast wat dingen mee, waarvan ik me herinner dat ze op ons boodschappenlijstje staan. Bij Whole Foods zoek ik Ricks plakjes Goudse kaas, maar die zijn uitverkocht. Ik koop dan maar lekkere paddenstoelen van de olijvenbar, want ik moet geld pinnen voor Sharon morgen. 

Dan is het tijd om naar Walgreens te gaan, want die hebben Orions medicijnen klaar. Ik rijd door de drive thru, maar daar kan ik niet met mijn telefoon betalen dus ik moet alsnog naar binnen. 

Als ik thuis kom is Rick er niet. Hij heeft fysiotherapie, die hem goed helpt. Het is jammer dat het op het deck zo nat is, want na nog wat plensbuien rond elf uur is het droog en schijnt de zon. Dan eet ik mijn lunch maar met de achterdeur open. 

Rick eet zijn lunch als hij terug is en dan maken we ons klaar om naar Tysons Corner Center te gaan. Daar hebben we kaartjes voor The Odyssey in het IMAX theater van AMC. Het is alweer jaren geleden dat we bij AMC een film keken, want een paar andere bioscopen hebben onze voorkeur.

Die hebben echter geen IMAX en dat is toch wel heel fijn voor deze film. Ooit heb ik op de middelbare school de Odyssee gelezen, maar ik heb het verhaal voor we gingen nog even nagelezen. Dat helpt wel met de film. Ik moet zeggen ik heb zelden zo ademloos zitten kijken!

Om half zes lopen we onder de indruk uit de bioscoop. We hebben geen zin meer om te koken en besluiten op het terras van Seray wat te gaan eten. We delen een fatoush salade en dan heb ik kippenlevertjes en Rick de kofta kabob. Het smaakt voortreffelijk en we bespreken de film nog na. Ik kan me voorstellen dat mensen hem twee keer gaan zien. 

Gek genoeg ben ik er moe van, die drieeneenhalf uur zitten ben ik niet gewend (er waren maar liefst dertig minuten aan voorfilmpjes!). Dus nu even hersenloze dingen kijken en dan naar bed. Hopelijk is het morgen wel wandelweer.