Onze webcam

Cul-de-sac Cam

Ons weer:

Vienna, Virginia WEATHER

woensdag, november 18, 2026

Dag 13 Londen en Noorwegen: varen op de Noorse zee

Zoals gewoonlijk ben ik om half acht wakker en Rick volgt een half uurtje later. Onze ober van 's avonds begroet ons als we het buffetrestaurant inlopen. 

Na de koffie met amandelmelk gevraagd te hebben laat ik mijn bord vol scheppen met dezelfde dingen als iedere dag. Ik ben dol op mijn ontbijt hier. 


Na het eten lopen we terug naar de kamer en kleden ons aan voor een wandeling op het Promenade dek. 

Het is na negenen en beduidend drukker dan voor het ontbijt. Ik probeer me niet te ergeren, maar ik loop een stuk sneller dan de meeste mensen en veel stellen lopen zo dat ze het hele wijde dek in beslag nemen. 

Ze kijken helemaal niet om zich heen en af en toe zijn ze verbolgen als ik netjes vraag er langs te mogen. Maar goed, ik houd het gezegde van eergisteren in gedachten. 


De korte verschijning van de zon


Nadat ik 4,6 kilometer heb gelopen ga ik naar binnen en neem mijn douche. Rick heeft ook een stuk gelopen. 

Als we gereed zijn gaan we naar de Morning Pub lounge. Daar doen we mee met de quiz, maar dit keer zijn de vragen wel heel specifiek Brits. We hebben er dan ook maar zeven goed. 

We gaan even op dek 9 uitwaaien en dan is het alweer tijd voor de lunch. Dat blijft de minste maaltijd, al hebben ze vandaag wel lekkere gerookte zalm mousse. 


 Na het eten gaat Rick wat gewichten doen in de sportzaal. Mijn armen en schouders doen pijn van het lopen met de stokken dus ik wacht daarmee tot morgen. In plaats daarvan doe ik wat qigong.

We willen graag naar de lezing over Vikingen om twee uur. De zaal blijkt echter helemaal vol te zitten. Dan wachten we wel tot de tweede lezing om vier uur. 

In de tussentijd gaan we thee drinken in de Ocean Bar. Ik kleur wat en lees een aantal van de Noorse sagen waarvan ik het boek zag in het Trollenmuseum. 

Al gauw loopt het tegen vieren en dit keer is er wel plaats. Tony Babb, die een Noorse vrouw heeft, vertelt interessant over de geschiedenis van de Vikingen en sommige mythen, die niet waar zijn. De vijfenveertig minuten vliegen voorbij. 

Niet veel later wordt er omgeroepen dat het Noorderlicht te zien is. Het is weer prachtig en zo grillig. De sluiers dansen echt. Jammer dat een video niet lukt. 







Om vijf voor zes haast ik me naar binnen en ga naar het restaurant. Ik probeer Rick te bellen, want die is ergens anders gaan staan, maar hij antwoordt niet.

Dan ga ik maar alleen en laat Sue en Dave mijn foto's zien. Dave is zijn telefoon vergeten en baalt daar enorm van. Ik beloof hem een aantal foto's te emailen.

Rick komt niet veel later en het wordt weer een gezellige maaltijd. Ik begin met de zeevruchten cocktail, dan de bloemkool en kaassoep, die heel licht is.

Als hoofdgerecht kies ik de gepaneerde forel met spruitjes en mijn dessert is een suikervrije gestoomde chocolade "pudding". Dat blijkt een klein cakeje te zijn.

Na het eten gaan we kijken of er meer Noorderlicht te zien is, maar het is een stuk minder. We hebben laten weten gewekt te willen worden als het er is vannacht, want het is de laatste kans. Morgenavond zijn we waarschijnlijk te zuidelijk. 

dinsdag, november 17, 2026

Dag 12 Londen en Noorwegen: Harstad


We zitten nog voor achten aan het ontbijt en maken ons dan klaar om op pad te gaan. Het is nul graden, maar er staat een venijnige wind.

Behalve alles wat ik de afgelopen dagen al droeg doe ik ook mijn Hairbrella aan. Dat is een das/hoed die water- en winddicht is. Het is een heerlijk ding, ik ben blij dat ik hem meeheb. 

Er is een Middeleeuws kerkje vier kilometer verderop waarvan gezegd wordt dat je het gezien moet hebben. Het ligt op het Trondenes schiereiland. 

Eenmaal van boord beginnen we aan de wandeling. Onderweg zien we hoe de mensen hier wonen. Ze hebben grote ramen en de voorkanten van de huizen kijken allemaal uit op het water. Het uitzicht is fantastisch. 





Na ongeveer een uur komen we bij het kerkje aan. Daar vinden we uit dat het vandaag niet open is. Dat is wel een beetje balen. 

Vlakbij is een museumpje over de geschiedenis van Noorwegen. We besluiten daar dan maar heen te gaan. 

We bestellen een kop koffie voor mij en warme chocolademelk voor Rick. Terwijl we even uitpuffen blijken we allebei eigenlijk geen zin in het museum te hebben. We hebben ook gelezen dat het duur is voor wat het is. 







Via Uber bestellen we een taxi terug naar het centrum van Harstad. Daar zoeken we naar een gezellige winkelstraat, maar die is er niet of wij vinden hem niet. 


Het is ook al na twaalven en we hebben honger. Gisteren hebben we gezien dat Egon het enige restaurant is dat op dit tijdstip open is. Alle andere openen pas om drie uur hun deuren. 

Gelukkig is het een gezellig en, heel belangrijk, warm restaurant met vriendelijke bediening. Ik houd het bij vissoep, zo lekker, en Rick heeft een broodje garnalen. 

Na het eten doen we nog een poging om leuke winkels te vinden en lopen door het overdekte winkelcentrum. Het is duidelijk dat dit geen toeristisch stadje is. Genoeg winkels, maar die zijn praktisch en voor de bewoners. 

Voor we weer aan boord gaan kleurt de lucht roze en maken we de nodige foto's. Dan houden we Harstad wel voor gezien. 











Eenmaal aan boord relaxen we een tijdje en ik ga de kou nog even trotseren voor foto's van Harstad in het donker. 







Dan gaan we naar de Morning Lounge voor de quiz. Dit keer hebben we met 14 goed maar een punt minder dan het winnende team. We ontmoeten Sue (nog een!) en Ivan, die een Nederlandse schoonzoon hebben. 

Voor we gaan eten ga ik kijken of ik het Noorderlicht zie en dat is het geval. We gaan eerst gezellig met Sue en Dave eten en kleden ons dan warm aan om te gaan fotograferen. 

Het is werkelijk verschrikkelijk koud, maar ook zo mooi dat we buiten blijven tot we bijna bevroren zijn. Na het schrijven van dit blog ga ik nog een keer kijken. Nu is de groene kleur met het blote oog te zien. 









De komende twee dagen zijn we op zee. Even duimen dat er niet teveel deining is. Ik wil mijn zeeziekte medicijn niet uittesten.