Dag 5 Frankrijk: Mont Saint Michel

Het is net voor zevenen als Kai, Raquel en ik de stadsmuur van Saint Malo oplopen. We gaan tegen de klok in om het gedeelte dat we gisteren niet zagen te lopen.

Het is een indrukwekkend bouwwerk met af en toe versteviging op de hoeken. Je kunt je echt het Middeleeuwse leven voorstellen hier. 

Als we bij het punt tot waar we gisteravond liepen aankomen gaan we de muur af. We lopen naar de Carrefour, maar die blijkt pas om half tien open te gaan.

We zien de Franse tieners naar school lopen en ze zouden helemaal niet opvallen tussen onze high schoolers. Dezelfde broeken, hoodie's en rugzakken en natuurlijk mobieltjes in de handen. 

Rick wacht ons op buiten het hotel. Het ontbijt buffet staat klaar en we doen ons tegoed aan enkele Bretonse producten, honing van de broer van de receptioniste en meer. 

Dan gaan Rick en ik een stukje door de stad wandelen. Mijn knie doet flinke pijn en bij een apotheek laat ik me een knie brace aanmeten. 

Kai and Raquel ontmoeten ons weer in de Carrefour. Als drankje voor onderweg koop ik een Bretonse cola zero. 

Op weg terug naar het hotel komen we langs een leuk speelgoedwinkeltje. Ik koop een rode Baraboor (Barbapapa) knuffel en we kiezen twee leuke placemats van Saint Malo en Mont St. Michel uit. 

Bij de boekenwinkel zie ik Asterix et Les Bretons en die vind ik een leuke souvenir. 

Bretagne staat bekend om zijn zoute boter en we zouden graag een pakje mee willen nemen, maar dat is niet geschikt voor op reis. 

Dan is het alweer tijd om uit dit leuke hotel te checken en ons naar Mont St. Michel te begeven. 

We hebben instructies en een code gekregen voor het parkeren. We hebben de bagage zo gearrangeerd dat een paar tassen in de auto kunnen blijven. 

We gaan namelijk naar de Mont lopen en daarna ligt ons hotel tegen de heuvel aan. De wandeling neemt ongeveer drie kwartier in beslag en ik vind het super de Mont steeds dichterbij te zien komen. 

Deze "berg" bezoeken staat al heel lang op mijn verlanglijstje en hij stelt absoluut niet teleur.  Ons hotel La Mere Poulard ligt net binnen de poort. 

We slepen de bagage de trappen op en checken in. De kamers zullen pas om vier uur klaar zijn, maar we kunnen de bagage laten staan en erop uigaan. 

Als eerste gaan we lunchen bij Restaurant Saint Michel. De anderen bestellen omeletten, de specialiteit hier. Ik kies de salade met gerookte zalm en het bordje met drie soorten plaatselijke kaas, heerlijk. 

Na het eten klimmen we omhoog naar de abdij. We kopen kaartjes voor 16 euro en beginnen aan de rondleiding. We hebben allemaal een pamflet met uitleg, die voldoet. 

Het is een enorm gebouw en het duurt anderhalf voor we alles hebben gezien. Het kerk gedeelte is veel minder mooi dan de kerken, die we al gezien hebben. 

Maar het is fascinerend dat men dit op deze afgelegen rots bouwde. Het is allang geen klooster meer. Na de Franse revolutie werd het een gevangenis en nu is het Unesco erfgoed. 

Onze voeten doen echt pijn van het geklim en het is net na vieren. We gaan terug naar het hotel waar we de sleutels krijgen. 

We moeten nog een trap op met de bagage en dan kunnen we even rusten. Na een half uurtje op bed gaan we het dorpje verkennen. 

Er zijn leuke winkeltjes. Ik koop een elfje op een hertje en een tas van Mont Saint Michel. Dan drinken we even wat bij de St. Pierre bar. 

We hebben gereserveerd bij het speciale restaurant La Mere Poulard. Zij was een kok beroemd om haar omeletten. Een omelet kost hier tussen de 48 en 64 euro!

Er is een drie gangen menu voor twee personen en daar gaan we voor. Kai en Raquel kiezen de gerookte zalm als voorafje en Rick en ik de charcuterie. 

Dan komen de omeletten. Die van ons heeft andouille en bloedworst met appels. Ze zijn enorm! 

Het is een belevenis en smaakt zeer goed. Je betaalt voor het eerste, want hoe goed ook een omelet is nooit meer dan 50 euro waard. 

Het dessert is matig, maar dat geeft niet, want we hebben meer dan genoeg gegeten. Het was zeker een uniek omelet met veel schuim en zeer smakelijk. 

We lopen terug naar de kamer waar we alle ramen wijd open zetten. Er lopen kittens rond die af en toe even hallo komen zeggen. Straks worden we wakker met een van hen op het bed! 

Dag 3 Frankrijk: van Le Puy naar Tours

Om kwart voor zes ben ik helemaal wakker en een kwartier later sta ik op. Ik weet dat Rick zijn wekker voor half zeven heeft gezet. Dat geeft me even tijd om nog een keer van de sauna te genieten. 

Als Rick op is gaan we een korte wandeling maken. Op de terugweg bezoeken we Maison M voor koffie en een croissant. Die laatsten hebben ze nog niet dus we besluiten later dan terug te komen. 

We maken ontbijt en nemen onze douches. Dan pakken we alles in. Kai en Raquel komen om schoon te maken. Ze willen niet dat wij helpen, want ze hebben hun speciale routine. 

Dan gaan wij wel die koffie drinken. Rick heeft geen zin meer in de croissant, maar ik des te meer in een brioche. Er is iets speciaals aan dat topje eraf halen en in de koffie dopen. 

Nog een laatste blik op het uitzicht vanuit onze slaapkamer 

Rond tien uur krijgen we het sein dat we de auto kunnen halen. We laden eerst onze bagage en dan die van Raquel en Kai in. Het past allemaal net. 

Ons eerste doel is Issoire, zo'n anderhalf uur rijden. Raquel heeft wat last van wagenziekte en halverwege ga ik achterin zitten en Raquel voorin. Hopelijk helpt dat. 

In Issoire bezoeken we de ontzettend mooie abdij. Wat een verrassing is dit! Deze Romaanse kerk uit de 12e eeuw is vol kleur. Precies waar ik van houd. We besteden er dan ook een goed half uur. 

Het is inmiddels half een en we hebben zin in lunch. We willen geen tijd kwijtraken aan een restaurant en rapen lekkernijen bijeen bij een Monoprix. 

We kopen er wat bamboo bestek en bordjes bij en kunnen zo in de auto picknicken. Ik koos gerookte plaatselijke forel, worteltjes en een bakje yoghurt, perfect. 

Vichy is onze volgende stop. Dat was op zijn hoogtepunt in het begin van de twintigste eeuw en heeft veel art deco gebouwen. 

We parkeren de auto en lopen naar het paviljoen waar je het bronwater kunt drinken. Wij krijgen het uit de bron Celestins. 

Buiten staat wat voor mineralen er in de verschillende bronnen zitten en dat zijn er heel wat. Het water is warm, met koolzuur en een beetje zoutig. Een paar slokjes is genoeg voor mij, maar Kai vult er zijn waterfles mee. 

De anderen hebben geen zin, maar ik loop ook nog even naar het Opera gebouw. Dat is goed voor mijn stappen, maar verder niet de moeite waard. 

We lopen terug naar de auto en op naar Moulins. Daar moet een bijzondere toren zijn met spelende popjes. 

Die Jacquemart toren is mooi. We moeten tien minuten wachten voor het half vijf is en gaan dan maar even wat wandelen. 

Gelukkig dat we dat gedaan hebben, want het is een prachtig oud stadje. De kerk ziet er ook heel mooi uit, maar we hebben geen tijd om naar binnen te gaan. 

Terug bij de toren wachten we nog een paar minuten op het schouwspel. Dan heft een koperen mannetje zijn bijl en slaat twee keer op de bel. Dat was het?? 

We blijven nog even wachten voor het geval er meer komt, maar nee. Voor de toren hoef je dus niet naar Moulins te gaan, voor het oude centrum wel. 

Nu stellen we Waze in op Tours wat nog bijna drie uur rijden is. Op een gegeven moment knipperen een heel aantal auto's met hun voorlichten. 

Dat betekent politie, maar aangezien we ze nog een tijdje niet zien denkt Rick dat hij misschien groot licht aanheeft. 

Hij knippert ermee en daar staan de twee agenten. Ze wijzen Rick van de weg te komen en vragen waarom hij groot licht gaf. 

Gelukkig kan Rick dat uitleggen en mogen we weer door. We moeten er wel heel hard om lachen, want de agenten dachten waarschijnlijk dat Rick anderen waarschuwde dat zij er stonden. 

Opeens komen we echt in het midden van Frankrijk. De aire waar we stoppen heet zelfs zo. Toch grappig op Google Maps rijden we doir het woord France. 

Eenmaal in Tours rijden we meteen naar Brasserie de l'Univers. We krijgen een tafel op het terras. 

Het plankje met charcuterie en kaas delen we met zijn vieren en het is een flinke portie. Mijn zalm tartare is heerlijk! Kai heeft die ook en Raquel de taco's