Over een doodgewone dinsdag

Vanochtend staat Rick wel keurig om zeven uur op. Ik las al een half uurtje op mijn telefoon en blijf nog even liggen tot ik weet dat Rick klaar is in de keuken. Anders lopen we elkaar zo in de weg. 

Mijn ontbijt smaakt me weer opperbest en daarna doe ik een half uur cardio tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. Na onze koffies gehaald te hebben zet hij me thuis af en gaat naar kantoor.

Sharon kan vandaag om kwart over negen en dat vind ik heel fijn. Kwart voor tien is me eigenlijk altijd net te laat. Dat halve uur vroeger bevalt me goed, hopelijk komt het eens permanent open. Sharon heeft weer een pittige dertig minuten voor me. 

Na afloop ga ik eerst naar de Giant. Daar hebben we een lijst boodschappen van nodig. Met alle gasten is er nogal wat doorheen gegaan aan gewone huishoudelijke benodigdheden. Ik vind alles wat op mijn lijstje staat. 

Bij Whole Foods zie ik het LOVE standbeeld aan de overkant staan. Dit is ook ter ere van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten. Wat het daarmee te maken heeft is me nog niet duidelijk, maar ik vind het wel leuk.

Om even wat frisse lucht te happen maak ik een korte wandeling op het W&OD pad. Tot mijn verbazing is er nog wel wat kleur te zien in de natuur. Weliswaar verschrompelde en verlepte kleur, maar toch fotogeniek. 

Het is al na elven als ik weer thuis ben. Daar realiseer ik me dat ik vergeten ben geraspte kaas te kopen. Dat moet morgen dan maar, want ik heb nog wel genoeg voor een ontbijt. 

Na mijn douche maak ik mijn lunch salade klaar, want om twaalf uur heb ik met Judith afgesproken voor onze virtuele lunch. Judith heeft vandaag maar een half uur, maar iets is beter dan niets. Het is altijd weer gezellig. 

De Grinch kussenslopen zijn opgeborgen en ik heb nieuwe besteld. Die zijn wat moderner dan wat we eerst op de bank hadden liggen. Ik vind de kussens leuk staan. 

Verder ga ik naar buiten om de kerstkransen en vlaggetjes op te ruimen. Ook haal ik de kransen met bellen van de voordeur. Ik hang de winter deurhangers en vlaggetjes op en dan is het genoeg voor nu. De rest van de lichtjes opruimen doen we wellicht dit weekend, maar ik heb daar nooit zo'n haast mee. 

Kai en Raquel doen een maand van jezelf uitdagen met allerlei opdrachten van Michael Easter. Tot nu toe heb ik er maar een kunnen volbrengen. De rest is veel te zwaar voor mij. Die van vandaag was twee keer zoveel sporten als gewoonlijk. Dat lukt me wel.

Daarna voel ik een soort deken van moeheid over me heen vallen. Ik zet de kerstboom aan en ga van een welverdiende rustmiddag genieten. Ik lees wat over Procreate, puzzel wat en lees verder in mijn boek dat bijna uit is. 

Als het gaat schemeren steek ik de kaarsen en feeenlichtjes aan en dat maakt het zo knus. Opeens is het dan na vijven en belt Rick dat hij op weg naar huis is. Hij gaat langs Plaka Grill en haalt Grieks voor ons, lekker en makkelijk. Morgen wil ik weer eens wat slow cooker recepten opzoeken en volgende week weer in het thuis koken gareel komen. 

Over hot pot en het Washington Monument

Eigenlijk is het een werkdag en zouden we om zeven uur op moeten staan. Ik ben wakker, maar vind het niet erg in mijn warme bed te blijven tot Rick om kwart voor acht opstaat. Saskia en Riley liggen nog in diepe rust.

Terwijl Rick zijn douche neemt doe ik alvast wat cardio. Dan gaan we Vienna in met de ontbijtverzoeken van Saskia en Riley. We halen eerst de gewoonlijke koffies van Starbucks. Saskia wilde graag de avocado toast van Toastique en Riley een ei en kaas broodje van Caffe Amouri. Die twee liggen vlakbij elkaar dus lang duurt het ophalen niet. 

Onze rode locomotief, die wel een likje verf kan gebruiken zien we

Er volgt een druk uur van helpen met inpakken en dan nemen we rond kwart voor elf afscheid van Saskia en Riley en de twee katten. Bij dit schrijven zijn ze nog niet thuis, maar de rit verloopt voorspoedig meldt Saskia.

Wij stappen in mijn auto en rijden naar Dogs Downtown in Chantilly om Orion op te halen. Ze zijn daar dol op hem en iedere dag kregen we zeer positieve "rapporten". Hij is een compleet andere hond in de kennel dan thuis. Dat heeft alles met mijn afwezigheid te maken. 

Orion was meer dan een week weg en ik miste hem echt. Het is veel rustiger voor ons en hem in de kennel terwijl iedereen er is, maar ik zou het graag anders hebben. 

Thuis ruim ik nog even de Grinch boom op en dan ga ik naar het Mosaic District. Daar heb ik met Karen afgesproken bij Urban Hot Pot. Het is het perfecte weer ervoor en ook fijn om iets te hebben om het toch wel wat weemoedige gevoel te verdrijven. 

Deze keer kies ik miso soep als bouillon en vis en garnalen als proteines. Verder shiratake noedels, spinazie, baby paksoi, lotuswortel en verschillende soorten paddenstoelen. Karen neemt altijd ook vlees. 

Het smaakt weer heerlijk en we hebben het over van alles en nog wat. Karen gaat binnenkort naar een Chinese medicijnen dokter. Zij is Singaporees Chinees en vroeger in Singapore bezocht ze zulke dokters vaak. Ik ben er wel benieuwd naar en ga er eens over lezen. 

De anderhalf uur zijn snel voorbij en we lopen terug naar onze auto's. We spreken af dit deze winter weer vaker te doen. Ik zie Karen echt als mijn "hot pot vriendin".  

Rick is ook weer aan zijn routine van zeven keer duizend stappen wandelen begonnen. Ik loop met hem mee en probeer mijn telefoon macrolens meer uit. Ik ben er toch niet zo tevreden over. Hij werkt eigenlijk niet met mijn S25 Ultra. 

De recensies nalezend zijn het vooral iPhone gebruikers, die er blij mee zijn. Amazon geeft altijd een maand om iets terug te sturen en deze lens gaat terug. Ik heb al een andere lens gevonden met recensies van Samsung gebruikers, die hem heel goed vinden. Ik ben benieuwd. 

Katja werd opgeroepen om mogelijk jurylid te worden. Ze moest daarvoor vandaag vrij van haar werk nemen en naar het gerechtshof gaan. De zaak bleek tegen een man te zijn, die ervan beschuldigd wordt zijn broer, diens vrouw en twee kinderen vermoord te hebben. 

Dat is wel erg heftig en Katja vertelt dat er maar heel weinig mensen voor een tweede interview werden gekozen. Katja kan niet onpartijdig zijn omdat ze zelf kinderen heeft en daardoor is ze al meteen gediskwalificeerd. 

Gelukkig, want de zaak kan wel tot eind maart duren en alleen al hoe dat met werk zou moeten is een probleem. Dan nog niet gesproken over de rechtszaak en iedere dag met een mogelijke moordenaar in de zaal zitten. Ik moet er niet aan denken!

Dit hele weekend wordt er een verhaal over de geschiedenis van de Verenigde Staten op het Washington Monument geprojecteerd. Dit is ter ere van het 250-jarig bestaan van het land. Vanavond is de laatste keer en wij willen erheen. 

Rick en ik gaan eerst even een pizza eten bij Pazzo Pomodoro. Daar is Chris, de barman met de mocktails. Dit keer maakt hij er een, die erg op een Aperol Spritz lijkt. Mijn anema e core pizza is weer zo lekker!

Na het eten rijden we naar de stad. Daar aangekomen zijn we natuurlijk niet de enigen. Rick zet me af op een hoek en ik loop naar een plek met goed zicht op het monument. Op een gegeven moment vindt Rick een parkeerplek en ziet het merendeel van de show ook. 

Het is ronduit indrukwekkend. Ik heb nog nooit iets op het monument geprojecteerd gezien. De laatste keer had te maken met de Apollo ruimtevaart. Voor mijn tijd, maar Rick herinnert zich het wel. 

Dit gaat helemaal over de geschiedenis vanaf de Onafhankelijkheidsoorlog. Jammer genoeg vind ik het moeilijk de tekst erbij te horen. Ik hoor twee speakers en de een is wat langzamer dan de andere. Gelukkig is dat probleem er bij het volkslied niet. 

De Star Spangled Banner 

Na de show loop ik in het donker over de Mall naar waar Rick geparkeerd staat. De volgende show is om acht uur en we verlaten de drukte snel. Ik ben helemaal verkleumd, maar had dit niet willen missen. 

Over Flapjack en een voorlopig goede afloop

Zaterdag

Als Rick en ik tegen achten naar beneden komen zijn Kevin en Fiona daar al. We horen Nico ook bezig en Saskia komt naar beneden. Zij heeft bijna niet kunnen slapen van de zorgen om Flapjack.

Rick en ik gaan op pad om ontbijt te halen. We gaan eerst naar Starbucks, dan naar Manhattan Bagel, Dunkin Donuts en als laatste Panera. Iedereen mag wel een beetje verwend worden met hun favoriete ontbijt broodjes.

Na het ontbijt gaan Katja en ik puzzelen. Het is leuk om zo even samen bezig te zijn zonder kinderen. Die worden door Rick, Saskia en Riley bezig gehouden. Kevin is intussen druk alles bijeen te rapen en hun auto in te ruimen. 

Om tien voor twaalf belt de dierenarts. Het gaat niet slechter met Flapjack qua gedrag. Hij eet en is alert. Alleen zijn zijn rode bloedlichaampjes nog verder omlaag. Dat is zorgwekkend en als dat vanavond nog zo is moet Flapjack een bloedtransfusie krijgen. 

Zo is de ochtend voorbij gevlogen en voor Katja en Kevin op pad gaan eten we nog even samen lunch. Rick, Riley, Kevin en Katja kiezen salades van Cava. Saskia en ik gaan voor een avocado toast van het nieuwe restaurant Toastique. Nou, ik heb een nieuwe favoriet: gerookte zalm, komkommers en avocado op zuurdesembrood.

Om half drie is het echt tijd om afscheid van de New Jersey familie te nemen. Arme Fiona huilt tranen met tuiten en Katja heeft het ook wat moeilijk. Dan moet ik natuurlijk ook even flink slikken. We moeten maar gauw weer een logeerweekend daar plannen. 

Riley en Saskia vertrekken naar het dierenziekenhuis om tijd met Flapjack door te brengen. Voor het eerst in meer dan een week zijn Rick en ik weer even met zijn tweetjes. Wat een rust opeens! Stiekem ruim ik alvast wat kerstspullen op.

Als Saskia en Riley terugkomen is er weinig veranderd in Flapjacks situatie. Vanavond laat zullen ze weer bloed afnemen en daarvan zal afhangen of hij een bloedtransfusie nodig heeft. Dat wordt weer spannend voor Sas. 

We kletsen wat en bestellen Nepalees eten van Royal Nepal Bistro als avondeten. Daar hebben ze ook veel vegan gerechten voor Saskia. Hun eten is zo lekker, ik zou het meerdere keren per week kunnen eten.  

Het gesprek gaat natuurlijk vooral over Flapjack. Ook omdat Riley en Saskia beiden op maandag moeten werken en dus het liefst morgen naar huis zouden rijden. De vraag is echter of Flapjack dan meekan. Alles hangt af van de rode bloedlichaampjes. 

Zondag

Om kwart over zeven ben ik helemaal wakker en heb volgens mijn Fitbit negen uur geslapen. Ik ga op mijn telefoon lezen en spelletjes doen. Het is koud in de kamer en ik vind het zo lekker warm onder mijn dekbed.

Een uur later vind ik het echt genoeg geweest en sta op. Rick volgt meteen dus die wachtte tot ik mijn bed uitging. Beneden is het stil en zijn er slechts Zorro en Pig, die om hun ontbijt miauwen. 

Na hen eten te hebben gegeven gaan we op weg. We gaan eerst door de Starbucks drive thru. Saskia heeft gevraagd om een latte van Caffe Amouri dus die halen we ook op. Hun koffie is lekkerder dan van Starbucks, maar ze hebben geen nitro brew of een drive thru. 

Als laatste halen we mijn broodje van Panera en gaan dan naar huis. Daar leveren we Saskia's koffie af en gaan verder. Bij de H Mart heb ik mijn paddenstoelen snel gekocht. Rick kijkt nog even bij de Lidl, want iemand had hem verteld dat ze Belgisch bier hadden. Dat is helaas voor Rick uitverkocht net als heel veel in de winkel, wat een zootje. De Valentijnsdag snoepjes zijn er wel al. 

In het Mosaic District wachten we in de auto tot de markt om tien uur opent. Tot en met maart is dat het geval. Ik koop maitake paddenstoelen en Crimson Crisp appels en dan gaan we kijken of we ergens een ontbijtbroodje voor Riley kunnen scoren. 

We lopen de vrij nieuwe bakkerij Maman binnen. Die is echt schattig van binnen. Maar het zijn meer zoete baksels en koffie en geen hartige ontbijtselecties. Bij de Starbucks hebben ze precies wat Riley wil en we nemen ook een koffie voor hem mee. 

Maman

Olijfolie en olijven

Nog heel wat appelsoorten

De laatste week voor de kerstrendieren

Saskia heeft heel goed nieuws van de dierenarts gekregen. Flapjacks rode bloedcellen hebben zich genoeg vermenigvuldigd dat hij geen transfusie nodig heeft. Dat niet alleen, hij mag naar huis! Wel raadt de dierenarts aan pas morgen de lange rit naar Boston met Flapjack te maken. Wat een opluchting en wij hebben Saskia en Riley nog gezellig een dagje hier. 

Zoals ze vaak na de feestdagen ben ik helemaal klaar met de kerstspullen. We hebben speciale groene tassen gekocht om alles per kamer in te doen. Dat is heel handig en nog voor het lunchtijd is staat alles, ook met behulp van Riley, weer op zolder. Alleen de bomen staan nog, maar dat vind ik juist gezellig. 

De anderen halen allemaal hun eigen lunch, maar ik heb de mijne hier thuis. Ik heb mijn bakje kefir met van alles gezonds en lekkers erin gemist. Pig en Flapjack liggen terwijl we eten lekker op een van de dozen in de woonkamer. 

De middag verloopt rustig. Saskia is dolblij allebei haar katten weer te hebben. Riley werkt wat en Sas en ik praten bij. Rick vindt zoals altijd van alles in en rond het huis te doen. Als de Amerikaanse voetbalwedstrijden beginnen vertrekken de mannen naar de basement om te kijken. 

Voor het avondeten gaan we gezellig naar Carnegie Diner. Daar hebben ze een uitgebreid vegan menu. Riley en ik nemen een hamburger, die van mij met blauwe kaas. Rick heeft de pastrami en Saskia de veganistische gehaktballen op een broodje. Het is allemaal even lekker. 

En zo komt er een einde aan de lange kersttijd. Rick gaat morgen weer aan het werk, Riley en Saskia en de katten terug naar huis en ik ga proberen weer in het gareel te komen. Allemaal een fijne week gewenst!

Over een moeilijke dag met Flapjack

We zijn duidelijk moe, want na vroeg naar bed te zijn gegaan worden we pas om kwart over zeven wakker. Ik ga naar beneden en wordt begroet door de drie katten. Ik geef Pig en Zorro snacks, maar Flapjack mag die niet.

Vreemd genoeg is er van Katja, Kevin of de kinderen nog geen teken. We besluiten meteen ontbijt en koffies te gaan halen. Katja moet vandaag werken en als we om tien over half negen met eten en drinken terugkomen is zij al in de basement telefoontjes aan het plegen.

We hebben plannen om met de kinderen naar een binnenspeeltuin te gaan, maar als Rick naar boven gaat ziet hij tot zijn schrik een grote plas bloed. Flapjack ligt er dichtbij en hij heeft bloed op zijn snorharen en pootje. 

Het blijkt dat niet veel dierenartsen echografie apparaten hebben. Onze in ieder geval niet en we worden verwezen naar South Paws. Gelukkig is dat dichtbij. Flapjack gaat gewillig in de drager wat al laat zien dat hij niet zichzelf is. 

Saskia en Riley zijn net op weg hierheen en Saskia is natuurlijk enorm van streek. De dierenarts is ontzettend aardig en ook eerlijk. Ze praat met Saskia aan de telefoon en zegt dat ze bezorgd is, maar voor er een echo is gedaan weet ze niet veel. 

We wachten een uur op de resultaten van de bloedtesten en daaruit blijkt dat Flapjacks rode bloedlichaampjes veel te laag zijn en zijn proteine ook. Beiden te verwachten bij veel bloedverlies. 

Nu is het wachten op de echo en het kan wel vijf uur duren voor Flapjack aan de beurt is. We mogen nog even bij hem en hij is duidelijk blij ons te zien. Het is zo'n lieve kat en we zijn allemaal zo bang hem vandaag te verliezen. 

 

Rick en ik gaan naar huis waar Kevin de kleintjes al lunch heeft gegeven en net Nico naar bed gaat brengen. We besluiten lunch van Panera te halen. Ik vind hun Aziatische salade altijd erg lekker en bestel die ook nu weer. 

Na het eten gaat Rick schoonmaken, zodat de bloedvlekken niet permanent in het tapijt trekken. Katja gaat terug aan het werk, Nico slaapt en Fiona en ik gaan kettingen en armbandjes rijgen. Dat is nieuw voor haar. Ze maakt een mooie ketting voor mij en armbandjes voor haarzelf en Nico. 

Dan is Nico wakker en is het snacktijd. Het is zo schattig die kleintjes en ik ben blij dat ze er zijn als afleiding. We hebben nog niets over Flapjack vernomen. 

Eindelijk om vier uur belt de dierenarts Saskia. Het is relatief goed nieuws. Er zijn geen tumors of andere ongewone dingen gevonden op de echo. Waar het bloed vandaan kwam is niet na te gaan en dat is wel zorgwekkend, maar Flapjack doet het goed aan een infuus. 

De dierenarts wil hem vannacht daar houden en zien of hij misschien een bloedtransfusie nodig heeft. We zijn allemaal enorm opgelucht, maar vannacht zal belangrijk zijn. Hopelijk blijft Flapjack stabiel en gaan zijn rode bloedlichaampjes omhoog. 

Katja is om zes uur klaar met haar werk en we bestellen van Natta Thai. Daar hebben we al heel lang niet van afgehaald en we weten niet waarom, want hun eten is ontzettend goed. Er staan ook wat andere dan de geijkte Thaise restaurantgerechten op hun menu. 

Mijn keuzes zijn kanom jeeb en de knapperige boerenkoolsalade. De anderen kiezen panang curry. Fiona krijgt pad Thai. Saskia en Riley komen aan met hun eten en zo eten we gezellig met zijn allen. 

Flapjack doet het nog steeds goed en heeft zelfs wat gegeten. De opluchting is groot, we vreesden vanochtend het ergste. Het liefst zouden we weten waar al dat bloed vandaan kwam, maar hopelijk was het een eenmalig iets. 

Als Saskia en Riley naar de dierenarts vertrekken om Flapjack te zien en Katja en Kai de kinderen naar bed brengen voel ik me opeens doodmoe. Ik ben zo blij dat Flapjack er nog is en dat Saskia hem hopelijk morgen of overmorgen mee naar huis kan nemen.

Over Oud en Nieuw

Oudejaarsdag

We maken het vandaag makkelijk en halen ontbijt. Dat scheelt stress voor mij, want ik heb ontzettend veel te doen vandaag. Fiona gaat mee het eten en de koffies halen. 

Bij de kerk vlakbij hebben ze de fontein weer aan laten staan en er is allemaal ijs afzetting eromheen. We stappen even uit en Fiona is gefascineerd door de ijspegels. 

Na het eten doe ik snel een half uur op de mini elliptische machine. Intussen weken de rozijnen in rum. Ik maak het oliebollendeeg met Atlanta oliebollenmix. Een bak met rozijnen en een bak zonder, want Katja houdt niet van rozijnen.

Terwijl het deeg rijst maak ik de prikkertjes met kerstomaatjes, verse basilicum en mozzarella. Rick is aan de andere hapjes met prikkertjes begonnen. 

De frituurpan staat in de garage en het oliebollendeeg is prachtig gerezen. Van degene zonder rozijnen bak ik 26 oliebollen en van die met 27. Het zal me benieuwen hoeveel daarvan op gaat komen. Ze smaken lekker en we hebben er allemaal een bij onze lunch. 

We eten lunch van wat we in de ijskast kunnen vinden. De kinderen zijn moe en Katja neemt Nico mee naar boven. Ik heb Fiona een heel leuk boek met korte sprookjes voor Kerst gegeven en ik lees er maar liefst vijf voor. Dan gaat Kevin naar boven met Fiona en ik ga een uurtje op bed liggen.

Dat helpt enorm en zou ik waarschijnlijk vaker moeten doen. Eenmaal weer beneden maak ik de schalen met salades en "schrijf" er met kappertjes Happy 2026 op. Ik ben heel blij dat ik ze gisteren al gemaakt heb!

Het duurt nog wel een uurtje voor alles klaar is gezet. Er zijn tien schalen met allerlei lekkers. Ik leg de crackers in hun mandje, doe de cocktailsaus in een bakje en leg de borden, servetten en vorkjes neer. We zijn er klaar voor.

Fiona is helemaal opgewonden, want zij mag opblijven. Katja denkt dat dat haar wel lukt. Rick maakt worstjes met tomatensoep als avondeten. Lekker licht zodat we wat trek hebben voor het buffet om middernacht.

We kleden ons allemaal feestelijk aan en wachten dan op de gasten. De eerste mensen komen om negen en om tien uur is het een gezellige drukte. We zijn ongeveer met zijn twintigen en de stemming zit er goed in. De oliebollen worden zeer op prijs gesteld, er zijn er maar weinig over. 

Een aantal nemen voor middernacht afscheid, maar Rick en Chuck schenken veertien glazen vol met champagne. Ik zet de hapjes en salades vast klaar voor na het vuurwerk. 

Fiona doet het goed. Ze is zeer sociaal en iedereen vindt haar schattig. Een oliebol gaat er goed in en kijken naar de muziek in New York houdt haar wakker. Hoewel het er af en toe naar uitziet dat de moeheid de wilskracht overwint. 

Net voor middernacht komt iedereen uit de basement naar boven. Rick heeft een aftelprogramma op de computer, want de bal in New York heeft ietwat vertraging op tv. Fiona helpt mee de laatste tien secondes af te tellen met zijn allen. 

Vervolgens wenst iedereen elkaar een "Happy New Year" en Fiona doet vrolijk mee met haar plastic champagne glas gevuld met "spicy" appelsap (Fiona noemt mousserende dranken "spicy"). Ze vindt het drankje duidelijk lekker en drinkt haar glas leeg. 

Rick en Chuck roepen iedereen naar buiten voor het vuurwerk. Hier in Virginia mag alleen siervuurwerk, maar onze buurjongen heeft ook wat vuurpijlen. Om ons heen hoor ik ook knallen, maar vuurwerk met Oud en Nieuw is nog altijd niet echt een ding. 

Na een tijdje krijgt Fiona er genoeg van en ik eigenlijk ook. Het is veel te koud buiten. Fiona en Serena helpen me de folie van de schalen te halen. Na het vuurwerk wordt er goed gegeten. We hebben lang niet zoveel over als andere jaren. 

Om een uur vertrekken de meeste gasten. Lorraine blijft zoals ieder jaar achter om te helpen met opruimen. Dat wordt altijd zeer gewaardeerd, want mijn lichaam staat in brand van de pijn en ik wil Rick niet met alles opzadelen. Om half twee lig ik in bed en Rick volgt niet veel later. 

Nieuwjaarsdag

Mijn lichaam wil nog best wat langer slapen, maar mijn brein is het daar niet mee eens. Ik heb die vermaledijde eindeloze hoofdpijn weer. Die heeft echt te maken met koud weer. Ik hoor de kinderen beneden en verlaat mijn bed om half negen. 

Katja is er met de kleintjes. Kevin is terug naar bed. Ik begin zoals ieder jaar met opruimen. Ik was alle champagne glazen en lege schalen af en leg ze weg. Dat scheelt al een hoop. Dan gaat Katja douchen terwijl ik op de kleintjes pas. 

Flapjack is een geduldige kat en Fiona verklaart dat hij haar favoriet is. Als Flapjack gromgeluiden begint te maken zorg ik er met moeite voor dat de kinderen hem verder met rust laten. Pig en Zorro blijven wijselijk weg van de kinderhandjes. 

Traditiegetrouw gaan we naar onze Nieuwjaarsbrunch. De hotels doen ze niet meer, maar sinds vorig jaar doen ze het niet meer. Vorig jaar hebben we Fiola Mare bezocht en dat doen we vandaag weer. Ook dit jaar is het weer een succes. 

Ondanks dat het een nogal chic restaurant is zijn ze heel kindvriendelijk. De serveerster is erg geduldig en de kinderen krijgen een heerlijke pasta met boter en Parmezaanse kaas. Ze smullen ervan. 

Wij beginnen met een amuse bouche, erg lekker. Dan bestel ik de bakjes met hamachi en kaviaar als voorafje. Katja neemt een driegangen maaltijd die er heerlijk uitziet. De mannen zijn eensgezind en kiezen de krabcake Benedict. 

Na dit heerlijke maal rijden we door Georgetown naar huis. Het is weer zo onaangenaam koud en er staat een rij bij Georgetown Cupcakes. We laten ons plan om wat cupcakes als dessert te kopen dan maar varen. 

Nico valt op weg naar huis in slaap. Fiona is duidelijk doodmoe, maar slapen komt er niet van. In de basement vind ik een aantal Disney puzzels en die gaan we maken. Fiona doet ze helemaal zelf en ook snel. Het is zo leuk dat ze nu een leeftijd heeft bereikt voor puzzels en spelletjes. 

Als Nico weer wakker is gaan we met zijn allen naar beneden. We kijken Jungle Boek in ons bioscoopje. Het is alweer lang geleden dat we die film hebben gekeken, waarschijnlijk toen onze kinderen klein waren. Hij blijft leuk en we kennen de liedjes natuurlijk heel goed. 

De kinderen gaan in bad en we eten allemaal van de overblijfselen van het buffet. Ik moet zeggen dat de ham- en zalmsalades weer heerlijk smaken. Ze zijn ontzettend makkelijk te maken en ik krijg er veel complimenten over. 

De kinderen spelen nog wat en gaan dan naar bed. Wij houden het nog een paar uur uit, maar ik hoop tegen negenen naar boven te kunnen. 

Allemaal een heel gezond en gelukkig 2026 gewenst!