Over een bezoek aan het Arts & Industries gebouw

Vanochtend sluip ik om tien voor half zeven de kamer uit en naar beneden. Ik luister even op de monitor en Orion is stil. Dat is fijn, want ik ga het liefst meteen op pad. Vandaag staat een nieuwe route van vier kilometer op het programma. 

De Foot Path app is echt fijn. Hij laat zien hoe snel ik loop, hoeveel van de route ik al heb afgelegd en geeft richtingaanwijzingen. In een van de tuinen zie ik een witte fiets staan. Dat wordt mijn dagfoto met het witte hek. 

Later vertelt iemand me dat een witte fiets een gedenkteken kan zijn voor iemand, die door een fietsongeluk is overleden. Hopelijk is dat bij deze niet het geval, maar ik vrees van wel. Ik had er nog nooit van gehoord. 

Unieke voordeur kleur

Doet me aan James Bond denken

Om kwart over zeven ben ik thuis en ik heb echt het gevoel me flink te hebben ingespannen. Rick heeft de koffie al klaar en ik maak mijn ontbijt. Het is fijn om klaar te zijn met sporten, want er is deze week geen personal training. 

Het spinnetje zit er nog steeds

Na onze Starbucks koffies gehaald te hebben vertrek ik naar Whole Foods voor wat benodigdheden. Eerst ga ik in het parkje op een bank wat Duolingo lessen doen. Opeens hoor ik een geluid naast me en het is een schattig chipmunkje. De foto laat zien dat het fotograferen van wilde dieren niet altijd zo goed lukt. Het diertje is me te snel af. 

Opeens bedenk ik me dat Saskia en Riley's eerste huwelijksverjaardag zaterdag al is! Gisteren had ik daar bij Hallmark een kaart voor moeten kopen. Ik ga er terug en koop meteen ook maar kaarten voor de derde huwelijksverjaardag van Kai en Raquel en alweer de achtste van Katja en Kevin. 

Als ik thuiskom is er een man van Tyson's Trees om te kijken hoeveel het zal kosten alle bomen en takken uit onze achtertuin te verwijderen. Morgen komt de verzekeringsman en hopelijk komen die kosten overeen. Nu moet er nog iemand voor het hek gevonden worden, want dat is ook flink gehavend. 

Judith laat weten dat ze wat vroeger lunch kan eten dan gewoonlijk. Ik vind dat prima, want met het vroege ontbijt heb ik om elf uur alweer honger. We kletsen gezellig een uurtje en dan heeft Judith een vergadering. Rick brengt mij naar de metro. 

Voor het 250ste jubileum van Amerika wordt een enorm state fair gehouden. Dat vertaalt zich naar kermis, maar dat is het niet. Het zijn allerlei zelfgemaakte dingen en wedstrijden voor wie de grootste of mooiste daarvan heeft. 

Hiervoor is het historische Arts & Industries gebouw opengesteld tot 7 september. Dit gebouw is zelden open en ik wil het natuurlijk zien. Het is namelijk heel mooi van binnen en van buiten. De tentoonstelling stelt nog niet veel voor. Misschien wordt dat gaandeweg meer. 

De hele Mall is afgezet voor het bouwen van de tentoonstellingsruimtes

In het kasteel ga ik even van de wc gebruik maken

Eenmaal in het A&I gebouw ben ik vooral geinteresseerd in de architectuur en fotografeer die. Er is een kleine tentoonstelling van dingen, die tijdens voorgaande fairs hebben gewonnen. Het is niet uitgebreid dus na zo'n twintig minuten loop ik weer naar buiten. 

Daar fotografeer ik het gebouw met de prachtige blauwe lucht en besluit dan naar het Hirschhorn Museum te lopen. Dit unieke ronde museum huist moderne kunst en ik ben er al een tijd niet geweest. Soms vind ik het maar niets, maar vandaag geniet ik van wat ik zie. 

Hier neem ik Fiona in augustus naartoe

Van buiten al is het museum interessant vanwege zijn ronde vorm. Binnen creeert dat ook interessante lijnen. Ik ga eerst naar de tweede verdieping met hun permanente collectie. Daar zie ik schilderijen van schilders waar ik van houd. Er zijn Picasso's, een Mondriaan, Edward Hopper, Edouard Vouillard en Juan Miro om er een aantal te noemen. 

De volgende ruimte vind ik werkelijk fantastisch. Laurie Anderson noemt deze kamer "four talks" en hij is helemaal zwart wit met schilderingen en woorden. Toevallig komt er een vrouw in een rood shirt langs en dat past perfect!

Waarom er een kano in het midden ligt ontgaat me

Toevallig maak ik een foto van mijn voeten in gouden teenslippers bij "watch them glitter"

Op onderstaande foto is te zien dat de buitenste gang helemaal rond is. Ik vind de lijnen in dit museum heerlijk om te fotograferen. Het is toch wel heel fijn dat we zo'n museum zomaar gratis even binnen kunnen lopen hier. 

Op weg terug naar de metro loop ik door de Enid Haupt tuin en maak wat foto's. Ik zoek een bankje op en geniet van de rust midden in de stad. Het is mijn geheime oase in Washington. 

Zoals tegenwoordig wel vaker het geval is zoek ik naar foto's voor de thema's van de 365 Photo Facebook groep. Een ervan is "Transition" en ik denk dat ik daar onderstaande voor ga gebruiken. 

Eenmaal weer in Vienna wacht Rick me al op. Als ik op het deck ga zitten hoor ik een vreemd geluid en zie dan een gigantische boomtak in de tuin van de buren vallen. Het is maar goed dat Carole de kinderen er niet laat spelen, want het is echt gevaarlijk. 

Spelend bij de ingang van de Metro

Na wat rusten ga ik de traybake maken. Het is er een met garnalen, kippenworstjes en groentes en daar overheen Cajun kruiden. Het is altijd weer een lekker maal. 

Van dagen als vandaag kan ik zo blij worden! Ik ben wel doodop, maar het was het helemaal waard. Zoveel mensen die ik ken gaan nooit naar de stad. Zo zonde, want hij heeft zoveel te bieden. 

 

Over een mooie maandag

Mijn Fitbit maant me om tien voor half zeven op te staan. Dit keer neem ik Orion mee naar beneden en daar verzorg ik hem en zijn broer van een andere moeder, vrij vertaald uit het Engels. Na Orions wandeling trek ik mijn gewichtsvest aan, pak mijn wandelstokken en ga op pad. 

Opeens sta ik oog in oog met een hert. Niet ergens anders, nee, in de tuin van de buren tegenover ons. Rick heeft de lelies gisteren besproeid met anti-herten spul en ze staan er nog. Madam kijkt me brutaal aan, maar als ze een auto hoort rent ze weg. 

Vandaag doe ik eens iets anders. Ik loop een kwart mijl en doe dan "gewichtsoefeningen" met mijn stokken. Dan weer een derde mijl lopen en nog twee oefeningen. Dat tot ik 1,25 mijl heb afgelegd. Ik voel mijn spieren er echt van. 

Rick is al op en de koffie pruttelt. Voor hem is het heel fijn als de dieren al verzorgd zijn. Hij is veel minder ochtendmens dan ik. Het ontbijt is weer heerlijk, na het weekend ben ik blij met mijn paddenstoelen, spinazie en ei. 

Doordat de dieren al klaar zijn kunnen we vroeg op pad naar Starbucks. We spelen ook wat Pokemon Go en eenmaal weer terug ga ik in de voortuin fotograferen. De daglelies zijn zo mooi en er is weer een spinnetje met een perfect web. 

Vaderdag nadert en ik ga naar de Hallmark winkel om een kaart voor Rick uit te zoeken. Ook vind ik een leuk tafelspelletje als cadeautje. We zijn er nog niet zeker van wat we zondag gaan doen. 

Op de weg terug stop ik even bij DePaul's Urban Farm. Dat is echt mijn "happy place" met alle kleuren. Ik probeer een foto voor mijn maandthema "Kleine Dingen" te vinden, maar gebruik uiteindelijk een andere foto. 

Omdat ik zo vroeg ontbijt heb ik ook al snel trek in het middageten. Ik probeer het te rekken tot na twaalven, maar dat is moeilijk. We delen de overgebleven kip, garnalen en salade van gisteren. De tweede dag is het nog lekkerder. 

Na het eten maak ik een korte wandeling naar een paar tuinen vlakbij. Daar zijn de verschillende bijen hard bezig. Vooral de knalgroene zweetbij is fotogeniek. Ik gebruik de foto met de twee bijen voor mijn maandthema foto van vandaag. 

Een kennis maakt me attent op het feit dat Starbucks Nijntje spullen heeft. Zoals zo vaak is het meeste al uitverkocht. Ik wilde graag een mok, maar ze hebben alleen nog de pluche Nijntjes. Die is me te duur, $35. Ik koop wel een cadeaukaart met Nijntje en zet er $5 op. 

Nu ik toch in dit winkelcentrum ben ga ik even bij Garden Masters kijken. Zij zijn aan het einde van het seizoen en ik hoopte dat ze hibiscus zouden hebben. Dat is niet het geval. Ik twijfel nog over een begonia voor de halve prijs, maar de onze doet het prima dus ik koop hem niet. 

Aan de overkant is Walgreens en ik ga daar door de drive thru. Er liggen weer drie medicijnen klaar. Ze doen die hele kleine pilletjes in enorme doosjes. Die passen niet in mijn medicijnentas, maar gelukkig kunnen ze ze overhevelen naar een kleiner doosje. 

Opeens voel ik me echt doodmoe en na het avondeten alvast wat voorbereid te hebben ga ik de voetbalwedstrijd Egypte-Belgie kijken. Die eindigt ook alweer in een gelijkspel. De teams zijn wel aan elkaar gewaagd!

We eten vanavond de traybake met Dijon mosterd kip, asperges en radijsjes. Het blijft interessant dat die laatste het pittige (of hoe je dat ook noemt) verliezen als ze geroosterd worden. Er blijft weinig over wat betekent dat Rick het ook erg lekker vindt. 

En nu gaan we proberen te regelen wanneer we met Katja, Kevin en de kinderen naar Wildwood zullen gaan. Dat zijn altijd leuke mini strandvakanties aan het einde van de zomer.