Over een zonnig weekend

Zaterdag

Zoals meestal ben ik eerder wakker dan Rick, maar nog voor achten zijn we beneden. We drinken op ons gemak koffie en thee. 

Rick merkt op dat hij aan zijn laatste doosje Pickwick thee is begonnen. Het wordt dus tijd om weer eens van de Nederlandse winkel te bestellen. 

Na Orions wandeling gaan we op pad om ontbijt te halen. Dit keer zit er gelukkig wel rucola op mijn broodje. Bij Starbucks ligt de rest klaar. 

Dan gooien we het lege glas in de glasbak en spelen een tijdje Pokémon Go. Ik ga eindelijk een level omhoog naar 62.

Op de terugweg komen we langs een tuin met een klok erin en allemaal weerstandsvlaggetjes. Die lezen we allemaal en het voelt goed om gelijkdenkende mensen om ons heen te hebben, zeker vandaag. Ik schrijf weinig over wereldgebeurtenissen, omdat je nooit weet wie er leest. 

Thuis ga ik aan mijn cardio en Rick doet allerlei dingen in de tuin. Later doe ik mijn voeten in het massageapparaat, want dat helpt enorm. Ik kon in Jacksonville vrijwel pijnloos wandelen. Terwijl ik daar zit zie ik een mooie cardinaal in de boom. 

Al gauw is het tijd om onze lunch te halen. We gaan naar The Boro voor mijn poke bowl. Dit keer krijg ik zo weinig zalm dat ik er iets van zeg. Het blijkt dat ze hun porties hebben verkleind plus de poke bowl twee dollar duurder gemaakt. 

Zo betaal ik bijna twintig dollar voor drie stukjes zalm en wat groente. Dat is me toch echt te gortig en ik bedank ze hartelijk en loop naar buiten. Dat is dus voorlopig de laatste poke bowl, want ik vind dit veel te duur geworden. 

Rick is al bezig een salade van Cava te bestellen en dat doe ik dan ook. Die is nog wel te betalen, al zou ik willen dat ze ook zalm hadden als proteine. De kip is ook lekker gekruid en ik vind het een lekkere lunch. 

We willen vanmiddag onze telefoons over laten zetten naar T Mobile. Maar ik haal Rick over eerst van het heerlijke lenteachtige weer te gaan genieten. Hij stelt voor weer naar Meadowlark Gardens te gaan en daar ben ik meteen voor. 

Het is er druk, maar het is een groot park dus meer dan genoeg ruimte voor iedereen. De lente is alweer meer aanwezig dan vorige week. We zien bijvoorbeeld schildpadden zonnen en die zaten vorige week nog onder het ijs. 

Na deze mooie wandeling gaan we naar de T-Mobile Express winkel. Daar moeten we een half uur wachten en dan komt Anthony ons helpen. 

Het lijkt wel of we een auto kopen zo lang duurt het. Maar het gaat allemaal goed en als we om zes uur vertrekken hebben Rick en ik en Katja en Saskia T-Mobile. 

Voordelen, behalve dat ik nu weer 5G heb, zijn onder anderen 30GB gratis data in Canada, Mexico en 215 andere landen. Met AT&T kostte dat $12 per dag. Een ander groot voordeel is dat we er maandelijks $70 mee besparen. Misschien was het maar goed dat ik die problemen met AT&T had. 

We zijn hier vlakbij Genki en besluiten daar te gaan eten. Ik bestel edamame, een sushi rol, een yakitori spiesje en een chawanmushi. Die laatste kun je alleen in het restaurant krijgen en is zo ontzettend lekker. Het is gestoomd ei met zeeegel, zalmeitjes en krab. 

Rick gaat meer de vlees kant op. Hij smult van Japanse gefrituurde kip, een zacht broodje met varkensvlees en ook wat yakitori. We zitten aan de bar aan de zijkant waar we nog niet eerder zaten. Mijn uitzicht zijn grappige poppetjes. 

Het was een lange, vermoeiende dag en als we thuiskomen zijg ik dan ook meteen neer in mijn stoel. Jammer genoeg duurt het warmere weer nog niet, maar de temperaturen voor later in de week zien er veelbelovend uit.

Zondag

De zon schijnt weer en dat maakt opstaan veel leuker. Rick slaapt uit tot half negen en ik heb dan al Duolingo en de Connections puzzel gedaan. Ik doe Duolingo liever met het geluid aan, maar het kan ook zonder. Vandaag is de 1800ste dag achtereen dat ik tenminste een les doe. 

Na ons ontbijt gehaald te hebben gaan we eerst naar Giant. Daar hebben we maar een vrij kort lijstje. Daarna gaan we naar H Mart voor mijn paddenstoelen en een flesje Maggi. Bij de Lidl koop ik een bosje tulpen en een bolletje hyacinten. Ik ga ze (hopelijk) ergens zetten waar Zorro er niet bij kan.

We steken over naar de markt en zijn daar een kwartier na opening. Het is al druk en er hangt een gezellige sfeer. Er zijn ook meer kraampjes dan de afgelopen weken. Iedereen geniet van het zonnige weer. 

Er is een nieuwe speeltuin voor Fiona en Nico om uit te proberen. Hoewel het meer voor de heel kleintjes lijkt te zijn. Er is een prachtige muurschildering aan de zijkant. 

King Mushrooms heeft geen maitake paddenstoelen, maar de appelboer wel Crimson Crisp appels en de eierboer de blauwe eieren. Verder neem ik een heerlijk zakje kimchi mee. Dat is gezond en lekker bij mijn lunches. 

Thuis doe ik drie kwartier cardio en dan is het alweer na twaalven. Ik heb zin in pho met zalm en dat halen we van Roll Play. Rick houdt het bij nog een Cava salade. De pho is heerlijk, zoals altijd. 

Een groot deel van de rest van de middag werken we aan de puzzel. Die is nog niet af, maar het zal niet lang meer duren. Hij is leuk, maar te winters en voor half maart wil ik alles wat met winter te maken heeft opruimen en de lentespullen naar beneden halen. 

Om een uur of vier gaan we nog wat boodschappen doen. Als eerste haalt Rick bier van Norm's Beer & Wine. Daarna kopen we wat benodigdheden bij Whole Foods en alcoholvrije gin en aperitif van Safeway. Het is fijn dat we daarvoor nu niet meer per se naar Total Wine & More hoeven. 

Mijn rug doet zodanig pijn dat ik het niet zie zitten naar een restaurant te gaan. Ik probeerde bij Whole Foods Rick over te halen wat te barbecuen, maar hij is ook moe en nu bestellen we Indiaas van Jaipur, ook ontzettend lekker natuurlijk. 

Zoals altijd is het weekend voorbij gevlogen! Morgen en overmorgen nog even winter en dan gaan de temperaturen serieus de goede richting op. 

Over een middagje Washington

Als ik mijn ontbijt zit te eten zie ik opeens iets op het deck rennen. Het blijkt een eekhoorn te zijn. Deze winter hebben we om de een of andere reden vrijwel geen eekhoorns gehad, die de geperste mais kwamen eten. Ik maak er dus gauw een foto van. Het is niet Notch, want de oortjes zijn mooi rond.

Na het eten en Ricks douche gaan we onze koffies halen bij Starbucks. We spelen ook wat Pokemon Go, want we hebben geen van beiden haast. Het belooft lekker weer te worden. Langzaamaan beginnen we in de lente te geloven. 

Thuis doe ik mijn cardio en maak me dan klaar om naar de stad te gaan. Om kwart over elf komt Jocelyn en Rick brengt ons naar het metrostation. Bij McPherson Square stappen we uit en lopen naar de Old Ebbitt Grill.

Daar heb ik gereserveerd en dat is zoals altijd maar goed ook. Wanneer je ook gaat dit restaurant is altijd druk. Het eten is hier goed en niet overdreven duur dus dat zal de reden wel zijn. 

Onze ober is zeer enthousiast en heeft duidelijk plezier in zijn werk. Jocelyn bestelt de linzensoep en wil daar graag gegrilde kip bij. Dat is geen probleem, zijn baan is om het mensen naar de zin te maken. Mijn keuze is de zalm Nicoise salade, die zoals altijd heerlijk is. 

Na de lunch lopen we naar het African American Museum. Ik heb (gratis) kaartjes voor 14 uur, maar we mogen er vroeger in dus dat is fijn. We zijn hier voor de jaarlijkse orchideeententoonstelling. Die is het ene jaar in de botanische tuin en het andere in een Smithsonian museum. 

Dit jaar is dat dus het National Museum for African American History & Culture. Het gebouw zelf is al interessant en verder is er heel veel te zien op de vier verdiepingen. 

Jocelyn staat model voor mijn themafoto 

We beginnen met de orchideeen en die zijn natuurlijk prachtig. We maken de nodige foto's en Jocelyn vraagt hoe ze haar schijnbaar dode orchidee weer kan laten opbloeien. Dat blijkt een geduldwerk te zijn dat maanden duurt, maar Jocelyn gaat het proberen. 

Je kunt de hele dag in dit museum doorbrengen en nog niet alles gezien hebben. Dit is de derde keer dat ik hier ben en Jocelyn is er nog nooit geweest. We besluiten ons op de cultuur te concentreren, want het geschiedenis gedeelte is heel groot en interessant en daar hebben we geen tijd voor (plus het is niet bepaald vrolijk natuurlijk). 

Ook het cultuur gedeelte gaat veel over het racisme en de achtergesteldheid waar veel zwarte mensen nog steeds mee te maken krijgen in dit land. Onderstaand schilderij spreekt me aan. De Amerikaanse vlag met Ku Klux Klan leden en de gebalde vuisten van de ondergedrukten. 

Deze vlag is de Afrikaans Amerikaanse vlag. Interessant is dat deze vlag voor het eerst tentoongesteld werd in Amsterdam. Nederland speelt best vaak een rol in de geschiedenis van de VS. 

We lopen nog door het muziek gedeelte en daarna het sport gedeelte. Er zijn zoveel zwarte mensen die een stempel hebben gedrukt op beiden. Denk aan jazz en blues en basketbal bijvoorbeeld. 

Er is zoveel en we zouden nog langer kunnen blijven, maar we voelen ons allebei wat overweldigd door alle informatie. Voor dit museum moet je echt meerdere bezoeken uittrekken. We lopen naar het Smithsonian station en nemen de trein terug naar Vienna.

Daar wacht Rick ons weer op. Voor Jocelyn afscheid neemt bespreken we waar we waarschijnlijk in april naartoe willen. Het is leuk zo'n "museum" vriendin te hebben!

Rick en ik besluiten het Franse restaurant in Vienna, Le Bistro, weer eens te bezoeken. We hebben geluk met een parkeerplek en worden warm ontvangen. Dit restaurant doet aan een bistro in Parijs denken en is heel gezellig. 

Rick gaat voor uiensoep en de steak frites en ik voor het prix fixe menu dat tot half zeven te krijgen is. Het is maar liefst $18 goedkoper dan de gerechten apart. Ik begin met de escargots en dan heerlijke forel in een citroensausje. 

Opeens ziet Rick een bord met een Franse tongbreker. Als je die goed zegt krijg je een gratis glas naar keuze. Dat moet ik dus doen! De Roemeense manager is streng, want ik zeg het volgens hem niet snel genoeg. 

Dan zeg ik het nog eens sneller en ik vraag hem hoeveel Amerikaanse klanten het hebben geprobeerd. Dat is geen enkele, lacht hij, en ik krijg een heerlijk glas mousserende rose uit de Provence. Die smaakt verrukkelijk bij mijn chocolade mousse dessert. En die mousse zelf is om je vingers bij af te likken!

We gaan dit restaurant vaker bezoeken, want de prix fixe heeft lekkere keuzes en het eten was erg goed. Het restaurant is van de vrouw van een Italiaanse chef die zijn restaurant aan de overkant heeft, maar ze zijn erin geslaagd het restaurant en menu echt Frans te maken. 

Zo is het alweer weekend, allemaal een fijne paar dagen gewenst!

Over leuke virtuele gesprekken

Heel ongewoon heb ik Rick niet op horen staan en word om tien over zeven wakker. Mijn Fitbit meldt dat ik acht uur en drie kwartier heb geslapen. Als ik langer dan acht uur slaap is mijn slaapscore lager, geen idee waarom. 

De zon schijnt waterig als ik naar beneden kom. Ik maak mijn ontbijt en schenk een door Rick gezette kop koffie met een schep cacaopoeder in. Rick gaat vandaag naar kantoor en is daardoor sneller klaar dan gewoonlijk.

We gaan naar het Pan Am Starbucks cafe en dan zet Rick me thuis af en rijdt door naar Rosslyn. Ik heb nog genoeg tijd om mijn cardio te doen voor ik naar Sharon vertrek. Bijna zeg ik de personal training af vanwege de pijn, maar ik besluit toch te gaan.

Als ik bij Sharon binnenloop vraagt ze hoe het is en tot mijn schaamte begin ik te huilen. Gelukkig is Sharon een goede vriendin. We houden de gewichten lichter dan gewoonlijk en doen meer rustige Pilates rek- en strekoefeningen. 

Na afloop ben ik zoals altijd blij dat ik gegaan ben. Ik rijd meteen door naar Whole Foods en omdat de zon nog schijnt maak ik een wandeling op het W&OD Pad. Vanmiddag gaat het regenen en als mensenlijke barometer is dat waarschijnlijk de reden voor de extra pijn. 

In de winkel koop ik een happy hour snack voor vanavond. Dan zie ik dat de gerookte zalm is afgeprijsd dus die gaat ook mee. Vaak wordt er van Whole Foods gezegd dat ze zo duur zijn, maar als je de specials koopt valt dat alles mee. 

Verlangend kijk ik naar de vele mooie bossen tulpen. Ik zou zo graag weer een bosje meenemen, maar die sterven een zekere dood zodra Zorro ze doorheeft. Ik baal daar wel van, merk ik. Ik heb nog niets gevonden dat de kat van mijn bloemen en planten weghoudt. 

Ook mooie roosjes

Thuis douche ik en trek mijn gewone kleding aan. Ik ben net op tijd voor de lunch met Judith. Het is weer erg gezellig om bij te kletsen. Het uur gaat dan ook vlot voorbij.

Het regent inmiddels en ik besluit een lekker warm bad te nemen. Het Epsom zout helpt echt en de warmte ook. Het is ontspannend om zo anderhalf uur te lezen. Daarna moet ik eruit, want ik begin de kwaliteiten van een pruim te krijgen. 

De puzzel schiet heel goed op en ik ga eraan verder. Het zijn allemaal ski posters en ik wil hem voor het weer warmer wordt afhebben. 

Als Rick thuiskomt maken we ons klaar voor het happy hour met Christine en Chuck. We hebben grote garnalen als snack. Ook dit gezellige iets meer dan een uur samen vinden we iedere keer weer leuk. 

We bestellen eten van Genki voor mij en Taco Bamba voor Rick. Rick is op weg naar huis langs een T-Mobile winkel gegaan en heeft daar een SIM kaart voor een maand gekocht. Die doen we in mijn telefoon en voila, 5G en een snelle verbinding. 

Het probleem ligt dus bij AT&T en een nieuwe telefoon, de oplossing waar zij mee aankwamen, gaat dus niet helpen. Hoe nu verder met AT&T moeten we even zien, want ik houd het liefst mijn telefoonnummer natuurlijk. 

 

Over telefoongedoe

Zoals ik al verwachtte protesteert mijn lichaam tegen alle ongewone oefeningen van gisteren. Toch wil ik het blijven doen en hopelijk komt er gewenning. Als het helpt met de rugpijn en kniepijn heb ik deze extra pijn ervoor over.

Beneden staat de koffie klaar en mijn ontbijt is sneller gemaakt met de al voorbereide paddenstoelen. Zoals iedere ochtend staat het nieuws aan, maar ik wil niets over de speech, die T gisteravond hield, horen. Dus heeft Rick zijn koptelefoon op en ik kijk niet naar de televisie.

Terwijl Rick zich klaarmaakt doe ik alvast wat cardio. We halen onze koffies van Starbucks en gooien het lege glas in de paarse glasbak. Dan doe ik de rest van mijn drie kwartier op de elliptische machine en maak me klaar voor de voetdokter. 

Die praktijk is altijd zo leuk versierd voor de eerstvolgende feestdag. De receptionistes vinden dat duidelijk leuk. Ik maak een foto van de mooie vaas met allerlei kleurige (nep)bloemen eromheen. 

Dr. Smith vindt dat ik nog een injectie moet hebben, want de neuroma is nog steeds niet weg. Ik heb een maand geleden mijn grote teen heel lelijk gestoten en nu doet die onder de nagel heel veel pijn. Ik maak van de gelegenheid gebruik hem daar ook naar te vragen. 

Er zit een ontsteking onder de nagel en die moet de kop ingedrukt worden. Daar krijg ik antibiotica voor en een speciale zalf. Over twee weken moet ik weer terugkomen. Ik heb ze nu gevraagd om Leonora te vervangen door Petra. Als ik een dokter een paar keer zie laat ik het zo, maar Leonora was mijn grootmoeder en Petra ben ik. 

Op weg naar huis ga ik langs Whole Foods. Daar heb ik een aantal dingen nodig en loop dan het tuintje in. De papierstruik staat in bloei en ik vind dat zulke bijzondere bloemen. Hij heet zo omdat er ook daadwerkelijk papier van werd gemaakt. 

Verder zijn er de krokusjes en akonieten. Niet veel te zien nog, maar het stemt mij vrolijk. De stekelige "bloemen" van een andere struik heb ik een extra kleurtje gegeven met filters. 

 We maken vroeg lunch, want de schoonmaakploeg komt vanmiddag. Na het eten ontsnap ik en parkeer in het centrum. Het is lekker weer met zo'n zestien graden en ik wandel een stuk op het W&OD pad. Op een bankje kijk ik hoe iedereen langs fietst en rent. 

Dan krijg ik dorst en loop naar Caffe Amouri. Daar hebben ze een grote selectie van verschillende theesoorten. Ik bestel een aardbeien-kiwi ijsthee en drink het aan een tafeltje buiten op. Heerlijk om zo even van de zon te genieten. 

Als ik thuiskom ruikt het huis weer heerlijk schoon. Ik geef Orion zijn medicijnen en een wandeling en dan belt AT&T. Er zijn nog steeds problemen met het bereik van mijn telefoon. Twee uur later kan ik wel gillen, want niets werkt! 

Rick heeft intussen de quiches in de oven gezet en we eten ze met smaak. De komkommersalade met tzatziki erbij is ook heerlijk. Die quiches zonder korst van Peggy zijn een goede maaltijd. 

Na het eten gaat Rick naar de AT&T winkel. We gaan proberen of het met een nieuw telefoonnummer lukt. Zo niet dan ga ik mijn telefoon inruilen voor een nieuwe bij Samsung, dan moet er wel iets mis zijn daarmee. Hopelijk komt Rick straks met goed nieuws terug.