Over prachtig zonnig herfstweer

Als ik opsta en me klaarmaak voor mijn wandeling realiseer ik me dat ik dat tot nu toe nog niet met tegenzin heb gedaan. Ik vind het heerlijk om zo in de stilte te lopen en het eerste licht te zien. Ook het wild is leuk en onverwachts. Vandaag loopt er een prachtige vos voor me een tuin in.

Mijn route leidt me langs de, naar mijn mening, spookachtigste tuin in de buurt. Ik moet nog een foto vinden voor thema "In de schaduwen". Ik wil een foto van de donkere figuren hieronder maken, maar ik zie alleen een eng groen flitsend gezicht op mijn telefoon. 

Het zal het vroege uur zijn, maar het duurt even voor ik door heb dat de camera in selfie stand staat. Dat enge gezicht ben ik zelf (het groen is van het vestje dat ik draag)! Dat geeft me meteen een idee, de schaduwen op mijn gezicht zijn perfect voor het thema en ik kijk er nog even "eng" bij. 

Een ander thema is "Heksachtig". Onderstaande foto is wel leuk, maar ik ga degene gebruiken, die ik een paar dagen geleden maakte. Al die versieringen helpen erg met het invullen van de dagthema's.

Het eerste licht in de verte

Na iets meer dan vier kilometer loop ik ons huis weer binnen. Rick is bezig in de keuken en merkt op dat hij nu de helft minder hoeft te doen dan voorheen. Zorro moest altijd eten krijgen en dat op het deck eten, anders kreeg Orion het te pakken. 

Mijn ontbijt en de door Rick gezette koffie smaken weer opperbest. Daarna maken we ons klaar voor de dag en gaan Vienna in. Dit keer heb ik wel tijd om van mijn nitro brew te genieten voor ik naar Tai Chi ga.

Het is iedere keer weer leuk om dezelfde mensen te zien. Joni vertelt dat haar tweede kleinkind onderweg is en ik feliciteer haar. Ed doet eerst twintig minuten qi gong en dan na een korte pauze de ingewikkelde Tai Chi combinaties. Ik ben na afloop zowel lichamelijk als geestelijk moe!

Na de les loop ik naar Whole Foods. Daar breng ik een ontzettend lelijke kleur sjaal terug voor Amazon. Die kleur zag er online heel anders uit. Ik koop ook meteen even Terra chips en wat gemarineerde wilde paddestoelen voor bij de lunch.

Op weg naar huis parkeer ik de auto ergens in de buurt en maak een wandeling. Deze straat heeft een heel steile heuvel en dat is goed om mijn harslag omhoog te krijgen. Ik fotografeer de Halloween versieringen hier ook even. 

Mijn herfstkleuren foto moet ik nog vinden en dat wordt een straat met allerlei verschillend gekleurde bomen. De dogwood is rood, de esdoorn geel en rood en andere bomen zijn nog groen. 

Een mooie foto van ons cardinaaltje op het voederhuisje

Ook de roodbuikpecht en de blauwe gaai komen veel langd

Rick en ik eten samen lunch. Hij heeft de hele dag training en daar zijn nauwelijks pauzes in. Rick gaat meteen na het eten weer aan het werk. De schoonmaakploeg komt dan ook net dus ik doe Orion in zijn bench en ga van het mooie weer genieten. 

Als eerste ga ik een wandeling maken in Southside park.  Dan rijd ik helemaal naar de andere kant van Vienna en bezoek Northside park en het W&OD pad. Ik vergeet vaak hoeveel parken Vienna heeft. 

Op weg naar Northside park

In Northside park ben ik al heel lang niet geweest en ik ga er nu vaker komen. Ik voel me er helemaal alleen met de natuur. Op het W&OD pad zoeven de fietsers en joggers voorbij en hier kan ik in alle rust vogeltjes en vlinders observeren. Het is helemaal zen. 

Interessante paddestoelen op een omgevallen boom

Het Vienna LOVE standbeeld

De tijd gaat opeens snel en het loopt al bij vieren. Een check van onze Arlo webcam laat zien dat de schoonmakers vertrokken zijn. Tijd om naar huis te gaan en onderweg zie ik ook nog even drie herten. 

Thuis ga ik meteen naar boven om mijn haar te wassen. Dat is dan ook maar weer gedaan. Dan beginnen we aan het avondeten, want Rick gaat daarna even naar een bar waar zijn manager geld inzamelt voor een zeldzame hersenziekte, die een van de kinderen van Ricks collega heeft getroffen. 

We eten koolhydraatarme spaghetti met verse gehaktballen en tomatensaus met heel veel groente erin. Het is eenvoudig, maar smaakt zeer goed. 

Rick vertrekt en ik ga naar mijn programma's kijken. 

Over een gezellige hot pot maaltijd

Ook vandaag heb ik een iets andere route uitgestippeld. Ik vind Foot Path ideaal, want ik hoef niet na te denken of ik links- of rechtsaf moet. De app vertelt me dat. Het is iets warmer dan de afgelopen paar ochtenden en ik loop zo snel mogelijk dus kan al snel mijn hoofdband afdoen. 

Het is weer leuk lopen met de griezels om me heen. Skeletten, die uit de grond komen, en een enorm skelet dat in het donker opdoemt. Verder nog een aantal heksen en het plaatje is compleet. 

Om kwart over zeven ben ik weer thuis en maak meteen ontbijt. Mijn personal training is vandaag om negen uur en ik maak me er na het ontbijt klaar voor. Mijn zus belt en terwijl we naar Starbucks gaan praat ik gezellig bij met haar. We bellen elkaar eigenlijk veel te weinig. 

Er staat een lange rij voor de Starbucks drive thru en daarom heb ik geen tijd de koffie te drinken voor personal training. Ik rijd meteen door naar Sharon. Zij heeft nog steeds geen tweede kleinkind, maar haar dochter kan ieder moment bevallen. Spannend is dat toch altijd!

Na de personal training dwaal ik wat door Vienna. Ik maak een paar foto's voor de 365 Photo Facebook groep. De foto van de boomwortels ga ik voor "Nature's Texture" gebruiken. De foto met de rode blaadjes is mijn herfstkleuren foto voor vandaag. 

Op weg naar huis zie ik een hert. Vanochtend reed Rick er bijna een aan. Kennelijk worden ze pas na zonsopgang actief en dat is nu natuurlijk later. 

Mijn Singaporese vriendin Karen vroeg gisteravond of ik zin in een hot pot lunch had. Dat heb ik zeker. Karen is echt mijn hot pot vriendin. Het maal bij Urban Hot Pot is weer heerlijk gezond en gezellig. 

Na het eten wil Karen nog naar Mimi's Ice Cream. Daar koopt ze wat safraan ijs en Dubai chocolade ijs. Ik mag beiden proeven. Ze zijn heel lekker, maar ik weersta de verleiding. Het ijs van Mimi vind ik heerlijk, want het is helemaal niet zoet. 

Karen en ik nemen afscheid en ik wil verder van het mooie weer genieten. Ik ga naar DePaul's Urban Farm om foto's te maken. Het is er gezellig druk. Ze hebben enorm veel pompoenen, maar duur. De witte op de eerste foto kost $200!

Hier liep ik vanochtend langs, maar zag in het donker niet wat het precies was

Thuis ga ik nog een tijdje in de zon voor het huis zitten. Deze hele week is het zulk mooi weer. De kleuren beginnen ook te komen en dit deel van de herfst vind ik altijd heerlijk. 

Dan maak ik binnen onze traybake van vanavond klaar. Het is een favoriet: kippenborst met sneetjes en daarin tomaat en mozzarella met pesto erop. Daarbij geroosterde broccoli en bloemkool met Tajin kruiden. Het is altijd weer een succes.

En nu is het tijd voor mijn Nederlandse programma's.

 

Over een leuke ontmoeting in het bos

Gisteravond heb ik weer een nieuwe route uitgestippeld. Dit keer helemaal de andere kant van Vienna op en nog steeds iets meer dan vier kilometer lang. Er is een waarschuwing voor vorst, maar mijn app laat drie graden boven nul zien.

Hetzelfde gekleed als gisteren ga ik op pad. Die laagjes bevallen me goed en het is koud genoeg dat ik er geen uit hoef te trekken. Een nieuwe route betekent ook andere Halloweenversieringen wat het extra leuk maakt. 

Rick is net op als ik terugkom en we eten samen ontbijt. Ook bespreken we wat we nog moeten regelen voor onze cruise volgende maand. Die komt met rasse schreden naderbij.

Als Rick gaat douchen doe ik een qi gong routine van tien minuten. Dat voelt zo goed! Daarna gaan we onze koffies halen en wat Pokemon Go spelen. Rick zet mij thuis af en gaat door naar zijn werk.

Nadat ik mijn Connections puzzel en Duolingo Japanse lessen heb gedaan is het tijd om wat aan het tapijt te doen. Ik heb een spray, MyPetPeed, die goed lijkt te werken. Alleen heb ik er niet genoeg van, want na de trap naar de basement waar Zorro flink geplast heeft is het op. Ik bestel snel meer. 

Het is inmiddels heerlijk weer met een graad of zestien. Ik neem Orion mee de tuin in en gooi snoepjes in het gras. Het blijft leuk te zien hoe hij het volhoudt om te snuffelen tot hij het gevonden heeft. Het zijn kleine snoepjes dus ik vind het heel knap dat hij ze vindt.

Zo is de ochtend al snel voorbij. Ik maak mijn gewoonlijke lunch en hoezeer ik me er ook aan ergerde, nu mis ik het gemiauw van Zorro. Het is echt stil in huis. Ik was me er niet van bewust hoe aanwezig Zorro was. 

Na het eten rijd ik naar Nottoway Park. Met dit weer moet ik gewoon buiten zijn. Ik bereid me voor op een lange wandeling in het bos. Alleen kom ik na tien stappen al een bekende tegen. Viola en ik waren toen we nog in ons oude huis woonden boswandel maatjes. 

Nu zien we elkaar een heel stuk minder dus het is erg leuk weer een bij te praten. Ze heeft een kleine Franse bulldog in een wagentje bij zich. Het diertje is ziek, zo zielig! Nu weet ik dat haar honden voor Viola als kinderen zijn dus ik heb erg met haar te doen. 

We praten zeker een half uur en zetten dan onze weg voort. Ik maak natuurlijk tijdens het wandelen ook de nodige foto's. Ook hier zijn de herfstkleuren nog niet op hun hoogtepunt, maar ik vind genoeg materiaal. 

De middag vliegt zo om. Ik maak de traybake voor vanavond vast klaar en ga dan dit blog schrijven. Orion is er nog niet aan gewend dat Zorro er niet meer is. Hij gaat telkens naar de basement in de hoop wat kattenvoer te vinden. Helaas voor hem zijn die dagen voorbij. 

Als Rick thuiskomt ontspannen we even met een drankje. Dan gaat de traybake in de oven en smullen we niet veel later van de gemarineerde varkenshaas met groene en rode paprika, ui en bloemkool. Het is een variatie op een maaltijd, die ik al eens eerder maakte en ook zo smaakt het bijzonder goed. 

Er is grote vreugde bij Katja, Kevin en de kinderen, want ze hebben een zes maanden oude hond geadopteerd. Hij ziet er zo schattig uit! Ze zijn nog niet helemaal zeker van een naam. Wij zullen hem Halloween weekend ontmoeten.

Nu eens even kijken welk programma ik vanavond wil kijken. Ik vind dat met de drielingen ook zo heel leuk.