Om kwart over vier voel ik mijn Fitbit trillen. Het is ons alarm dat me ervan op de hoogte stelt dat er een dier in onze tuin loopt. Mijn wekker gaat om kwart over zes en ik bekijk de filmpjes van vannacht. Daarop zie ik dat een hert heerlijk smulde van iets vlakbij onze voordeur.
Als ik naar buiten stap voor mijn wandeling zie ik niets veranderd dus wat het was weet ik niet. Hopelijk wat onkruid, want daarvan hebben we genoeg!
Vandaag staat een wandeling van bijna vier kilometer op mijn programma. Het is bewolkt, maar nog steeds 22 vochtige graden. Ik geniet vooral van de crape myrtles (lagerstroemia) in de buurt. Hun bloemen zijn typisch voor de zuidelijke VS. Veel noordelijker dan hier groeien ze niet.
Opeens zie ik wat in mijn ooghoek en het is een moederhert met kleintje. Volgens mij hebben Rick en ik haar laatst ook gezien. Ik blijf staan kijken tot ze in een achtertuin verdwijnen.
Een aantal straten verderop zie ik een hinde heerlijk ontbijten van de planten in een tuin. Ze poept er ook dus die mensen hebben extra mest. Het maakt mijn wandelingen langer, maar wat is het toch leuk die herten!
Om half tien heb ik mijn Tai Chi en ik kom altijd een minuut of tien vroeger om met de andere deelnemers te praten. Ed, de leraar, wil net beginnen als de stroom uitvalt. De zaal waar we in staan is opeens aardedonker.
De elektriciteit komt niet meteen terug en we proberen een andere plek om de klas te houden te vinden. Een idee is om het buiten te doen. Ik zou dat heel leuk vinden, maar net als het geopperd wordt gaan de lichten weer aan.
Het wordt weer een interessant uur. Ik merk dat ik nog steeds problemen heb met links en rechts. Dat heb ik mijn hele leven al gehad, niet fijn met autorijden. Kennelijk gebeurt hetzelfde met Tai Chi. Zijn rechts is soms mijn links en omgekeerd. Gelukkig kan ik het dan wel gauw verbeteren.
Na de les loop ik via het W&OD pad naar Whole Foods. Onderweg maak ik foto's van bijen en een cardinaaltje. Behalve amandelmelk en spinazie koop ik ook ingredienten voor het avondeten. Die korte wandeling tussen het Community Center en Whole Foods en terug is altijd even natuur snuiven in het midden van de stad.
Op weg naar huis zie ik nog een hert, of misschien zie ik haar weer. Volgens mij is dit de hinde, die ik vanochtend ook tegenkwam. Misschien herkent ze me al, want ze trekt zich niets van me aan.
Net op tijd om samen met Rick lunch te eten ben ik terug. Daarna laat ik mijn plan om te gaan zwemmen varen en neem een paar uur rust. Soms wil ik gewoon teveel en even liggen is ook lekker.
Deze grote bij is een houtbij
Tegen drieen vertrek ik naar Lofty Salon om mijn haar bij te laten kleuren. Dit keer hoef ik het niet geknipt te hebben. Carmen kleurt het mooi bij en het kan er weer (met moeite) vijf weken mee door.
Na de storm van een aantal weken geleden is tot mijn grote teleurstelling onze treurkers doodgegaan. Het is me niet duidelijk of het een insekt was, die de verzwakte boom overnam. Mijn Japanse kers staat er niet heel ver vandaan en ik heb een arborist gebeld om daarnaar te komen kijken.
Rick zaagt de dode boom om en ziet dan dat de boom ernaast zwartgeblakerd is. Zou er bliksem inslag geweest zijn? Hopelijk gaan nu niet een voor een onze bomen dood, want dan hebben we geen privacy meer van de achterburen.
Voor het avondeten hebben we kipfajita's met pico de gallo. Ze smaken opperbest. Dan komt de man, die alles kan, Jose, om naar het dak van de schuur te kijken. Hij gaat dat maken en Rick heeft zoals altijd nog een aantal klusjes voor hem.
De hele dag was het bewolkt en nu schijnt de zon. Ik heb plannen voor morgen, maar misschien verander ik die als het weer opeens mooier is dan verwacht.
























































