Over kaakholteontsteking

Rick en ik hadden al eerder gestemd, maar gisteren was het verkiezingsdag voor een speciaal vraagstuk. De Republikeinen hebben in Texas en een aantal andere staten de grenzen van de verkiezingsdistricten zodanig aangepast dat de Republikeinen daar groot voordeel aan hebben.

Californie en nu Virginia hebben als antwoord daarop het volk laten kiezen om de grenzen te verleggen ten gunste van de Democraten. In beide staten won dit voorstel. Natuurlijk klagen de Republikeinen nu steen en been, want nu is het opeens oneerlijk. Ik ben blij in deze staat te wonen. 

Dat is dus fijn wakker worden. Ik heb alleen super veel pijn aan de rechterkant van mijn gezicht en dan weet ik het al: kaakholteontsteking. Ik maak meteen een afspraak bij de dokter, want die gaan bij mij niet vanzelf over.

Na het ontbijt doe ik drie kwartier op de elliptische machine en dan gaan Rick en ik naar Starbucks. Mijn gezicht doet zo'n pijn dat ik besluit niet naar Tai Chi te gaan. Daar baal ik van, maar ik zie mezelf niet een uur oefeningen staan doen. 

Om vijf voor elf rijd ik naar de Inova Health kliniek. Daar word ik vrijwel meteen gezien. De dokter onderzoekt me en constateert inderdaad kaakholteontsteking. Hij schrijft antibiotica voor en hopelijk slaan die voor vrijdag aan, want dan komt mijn broer. 

Als ik naar buiten stap regent het. Rick is inmiddels naar kantoor vertrokken en ik zie dat hij de begonia even geplant heeft. Ik maak foto's van de natte begonia en geranium voor ik mijn lunch maak. 

Het is warm genoeg om buiten te eten, maar door de regen is alles nat. Dan eet ik maar binnen. Ik heb dit keer komkommer kimchi, maar vind die niet zo lekker als de "gewone' met kool. De komkommer is helemaal zacht.

Na het eten maak ik me klaar om naar personal training te gaan. Onderweg stop ik bij het postkantoor en stuur een pakje naar Katja. Daar zitten zomerkleertjes voor de kinderen in. Ik hoop dat (voor Fiona, die een eigen smaak heeft) ze leuk vinden. 

Lars vertelt dat hij naar een fysiotherapie bedrijf vlakbij gaat. Dan wil ik hem daar graag heen volgen! Dat kan zegt hij, maar als ik in de auto het bedrijf bel hebben ze nog nooit van hem gehoord. Ik probeer het maandag nog wel een keer. 

Mijn auto geeft aan dat er nog maar 15 mijl in de tank zit. Ik rijd naar de goedkopere Shell en tank voor $3,89 per gallon. Er gaan maar liefst 18 gallons in, ik heb hem echt leeg gereden. 

Mijn volgende stop is Walgreens waar ik mijn antibiotica ophaal. Dan rijd ik naar Whole Foods en ga een tijdje op een bank in het parkje zitten lezen. De schoonmakers zijn in ons huis bezig en dan is het altijd fijn om ze niet voor de voeten te lopen. 

Als ik op onze Arlo webcam zie dat Rick thuiskomt ga ik ook die kant op. De schoonmakers zijn net klaar en ik kan nog even Spaans oefenen met de heel vriendelijke man. Nu is het huis lekker schoon voor het bezoek van mijn broer. 

Rick gaat de garage in en aan de laatste twee deckstoelen werken. Ik bereid het eten vast voor, zodat het de oven inkan als hij klaar is. We eten een Cajun tray bake met andouille worstjes, garnalen, gele courgette en haricots verts. 

Hopelijk voel ik me morgen een stuk beter en is de gezichtspijn minder. Daardoor heb ik nog minder energie dan gewoonlijk en daar baal ik van. 

Over deze dinsdag

Met pijn in mijn neus en hoofdpijn word ik wakker. Ik overweeg of ik wel of geen personal training wil doen. Ik heb dit al meer dan een week dus als het een verkoudheid is ben ik inmiddels niet meer besmettelijk. Maar ik voel aan dat ik vandaag volledige rust moet nemen en zo bescherm ik Sharon ook.

Na de sms dat ik niet kom sta ik op. Het is prachtig zonnig weer, maar het heeft inderdaad flink gevroren dus maar goed dat de planten nog binnen staan. 

Voor mijn ontbijt heb ik behalve de gewoonlijke ingredienten ook fiddleheads. Dat zijn de opgerolde uiteinden van de struisvogelvaren lees ik online. Ik ben er dol op en het is maar een heel kort seizoen. Ik heb ze toen ik ze op de markt zag dan ook meteen gekocht. Ze schijnen hier ook in het wild voor te komen, maar ik wil niet per ongeluk een andere soort varen eten. 

Rick is vroeg klaar en we gaan op pad. Behalve de koffies spelen we ook even Pokemon Go. We rijden via Church Street, want ik wil weten of alle windvaantjes er nog staan. Er gaat een roddel dat de spa waarbij ze horen gaat sluiten, maar ze staan er nog.

Thuis doe ik drie kwartier op de elliptische machine en rijd dan naar Whole Foods. Daar parkeer ik en ga een wandeling op het W&OD pad maken. Natuurlijk maak ik weer wat foto's. Het is een beetje koud, maar in de zon heel aangenaam. 

Daarna ga ik met mijn lijstje boodschappen Whole Foods binnen. Ik vind alles dat ik nodig heb. Ik ben op het moment dol op verse noten en bij Whole Foods kun je je eigen bakje vullen. Mijn favoriete zijn ongezouten noten en die vind je meestal niet, maar hier wel. 

Het is alweer na twaalven als ik thuiskom. Ik maak mijn lunch, dit keer met gerookte forel als proteine. Rick kan ook nu eten en dat vind ik altijd weer gezellig. 

Het is inmiddels een graad of zestien en ik ga in de luwte voor het huis zitten lezen. Ik ben begonnen aan een nieuwe cozy mysteries serie van Donna Andrews. Het eerste boek heet Murder with Peacocks en het leest lekker weg. 

Zo is het dan ook opeens half vijf en de zon verdwijnt achter de huizen. Rick is klaar met zijn werk en we planten de geraiums op het deck. Het ziet er weer erg gezellig uit. 

Het diner bestaat vanavond uit fajita's. Die hebben we al een hele tijd niet gegeten en ze zijn ontzettend lekker. We hebben er verse pico de gallo en Mexicaanse kaas bij. We nemen ons meteen voor het weer vaker te gaan maken. 

En nu is het tijd voor Heel Holland Bakt en Wortelboer en van Rossum. Daarna ga ik weer op tijd naar bed en hopen maar dat ik me morgen beter voel. 

Over zon en hagel

Na een voor mijn gevoel slechte nacht (Fitbit geeft toch een slaapscore van 90 uit de 100) met veel hoofdpijn en pijn in mijn neus ben ik blij als ik op kan staan. Rechtop staan helpt. Ik maak ontbijt en eet het met smaak.

Dan doe ik terwijl Rick zich klaarmaakt mijn gewoonlijke cardio. We halen vervolgens onze Starbucks koffies en spelen onderweg wat Pokemon Go. Rick gaat daarna aan het werk. 

De zon schijnt en ik heb zin in een wandeling in het bos. Nottoway Park is mijn natuur oase. Ik hoor er spechten kloppen, cardinalen zingen en een eekhoorntje rent vlak voor me het pad over. Ik kom niemand tegen wat heel ongewoon is. Echt zen is dit bos. 

De zon verschuilt zich achter de wolken en ik zie donkere wolken in de verte. Vreemd, er is geen regen voorspeld, maar ik ga toch maar terug naar de auto. Maar goed ook, want ik zit nog niet of de bui barst los met flinke hagel. Die had ik niet op mijn hoofd willen krijgen!

Als het weer droog is rijd ik wat door de buurt op zoek naar natte bloemen. Die vind ik altijd zo mooi om te fotograferen. Ik vind azalea's en irissen. Soms staan ze in de tuin van mensen en fotografeer ik van verre. De meesten zijn niet thuis, maar ik vind het toch niet netjes hun grasveld op te lopen. 

Na mijn Duolingo lessen is het alweer tijd om het middageten te maken. Ik vind het altijd weer heerlijk, vooral met de kimchi en het bakje kefir. Rick eet tegelijkertijd met mij tussen twee vergaderingen door. 

Hoewel ik me eigenlijk helemaal niet lekker voel ga ik toch naar fysiotherapie. Ik ben net zo blij dat wat Lars woensdag deed heeft geholpen en deze week zijn de laatste twee sessies met hem. Daarna sta ik op de wachtlijst voor de andere goede therapeuten. 

Lars is natuurlijk ook blij verrast met mijn positieve melding. Hij doet ongeveer hetzelfde en weer voelt het goed. Hopelijk blijft het zo. Na afloop doe ik een heel aantal oefeningen en rijd dan weer naar huis. 

Daar zoek ik de bank op en doe verder helemaal niets meer. Rick gaat na zijn werk nog wat tuinstoelen in elkaar zetten. Hij wil alles klaar hebben voor mijn broer dit weekend komt. 

We eten vanavond korstloze quiche met komkommersalade. Een lekker hartig maal nu het weer zo guur is. Vannacht gaat het zelfs vriezen. Hopelijk overleven de bloeiende planten dat een beetje. Het is de reden dat wij onze planten nog niet op het deck hebben gezet. 

Kai en Raquel zijn nog steeds hard bezig aan hun appartementen om te verhuren. Het Japanse is bijna klaar en ziet er zeer professioneel uit. Kai verfde Japanse tekens op een doos waar ze "omikuji", Japanse lootjes voor geluk, in gaan doen. Het zal superleuk zijn daar te logeren in de toekomst!

Over van zomer terug naar een koude lente

Zaterdag

We zijn weer rond zeven uur op, terwijl we dachten wat langer te zullen slapen. Ik vind het wel fijn, dan hebben we de hele dag voor ons. We beginnen de dag met een kop koffie en thee en na Orions wandeling gaan we ontbijt halen. 

Mijn broodje van Panera is weer zo vers en knapperig, heerlijk. Rick houdt het bij zijn gewoonlijke Starbucks broodje en natuurlijk komen daar ook de koffies vandaan. Thuis maak ik me snel klaar voor mijn rondleiding. 

Ook vandaag zal een warme dag worden en ik kleed me in een capri en een topje met korte mouwen. Rick brengt me naar de Old Ebbitt Grill. Een kwartiertje later ontmoet ik mijn viertal van vandaag, S. en R., die sinds kort in Maryland wonen, en hun gasten uit Nederland. 

Rond het Witte Huis is het tegenwoordig een rotzooi en de voorkant is vrijwel niet te zien. We lopen de heuvel af en ik laat als eerste het vrij nieuwe Eerste Wereldoorlog Monument zien. 

Dan lopen we zo dat we de achterkant van het Witte Huis kunnen zien. Hier vertel ik wat over het ontstaan van Washington D.C. en de geschiedenis van het Witte Huis. Vandaag staan er lange rijen om de tuinen te bezoeken, die eens per jaar open zijn. 

Van hieruit hebben we ook mooi zicht op het Washington Monument en ik doe mijn verhaal over de gecompliceerde geschiedenis daarvan. We lopen verder langs het kleine huisje van de sluiswachter en zijn familie en komen vervolgens bij het Tweede Wereldoorlog Monument aan. 

Dat is altijd weer indrukwekkend, vooral als de fonteinen zoals vandaag aanstaan. Net buiten het monument laat ik nog even het "geheime" tekeningetje van Kilroy Was Here zien. 

Door het park lopen we verder naar de Vietnam Muur. Hier zien we een Honor Flight met veteranen met oranje blouses aan, die het monument bezoeken. Er liggen allemaal door schoolkinderen geschreven kaarten langs de muur. Ook zijn een paar mensen bezig een naam op een papiertje over te krassen. Dat gebeurt vaak als herinnering aan een geliefde. 

Het is inmiddels echt warm en ook druk aan het worden. Dat merken we aan de binnenkant van het Lincoln Memorial. Het lukt wel om hen vieren voor het indrukwekkende beeld van Lincoln zonder anderen erop op de foto te zetten. 

De negentien roestvrij stalen beelden van de soldaten van het Koreaanse Oorlogsmonument maken altijd weer indruk. Zelfs al heb ik dit monument inmiddels wel meer dan honderd keer gezien blijft het me raken. 

We steken over naar het Tidal Basin waar we Dr. Martin Luther King Jr. in zijn monument zien. Dan lopen we verder naar het tweede van de drie monumenten langs het Tidal Basin. 

Bij het Franklin Delano Roosevelt Memorial is het heel rustig. We bezoeken op ons gemak de vier "kamers" van dit monument. Voor iedere van zijn presidentstermijnen is er een en zijn er beelden en spreuken, die met die termijn te maken hebben. 

We lopen verder naar het Jefferson Memorial en opeens realiseer ik me dat de pijn in mijn rug maar heel licht is. De gewoonlijke krampen zijn er niet! Hoera! Duidelijk helpt wat de fysiotherapeut woensdag deed wel. 

Het Jefferson Memorial is na het Lincoln Memorial het oudste en ook altijd weer imposant. We gaan naar boven waar het heerlijk koel is, want dit monument tocht enorm. 

 Via 15th Street, langs het Bureau of Engraving & Printing waar de dollar gedrukt wordt en het Holocaust Museum, lopen we terug naar de Mall. Daar nemen we afscheid en zoals altijd was het ook voor mij een erg leuke en gezellige rondleiding. 

Rick staat me al op te wachten en we rijden eerst naar Poki DC. Ik heb vandaag een onbedwingbare zin in een poke bowl en af en toe moet het kunnen. Rick haalt zijn gewoonlijke salade van Cava. 

Als we de oprit oprijden zien we dat het nieuwe meubilair voor het deck bezorgd is. Het oude is ouder dan ons huis (zo'n 30 jaar) en is hard aan vervanging toe. Deze tafel en stoelen zijn heel anders dus ook wel erg leuk. 

We besteden de rest van de middag dan ook aan het naar beneden brengen van het oude meubilair en het in elkaar zetten van het nieuwe. Ik ben daarbij Ricks aanmoedigster, want het is moeilijker dan het eruit ziet. Bij dit schrijven zijn de tafel en twee van de zes stoelen klaar. 

Omdat Rick nog bezig is besluiten we eten te halen. Rick bestelt een pizza en ik zie mijn kans en bestel van Sushi Yama dat naast Vocelli Pizza ligt. Hun sashimi is vers en heel smakelijk. Dit is voorlopig onze laatste kans om buiten te eten, want vannacht gaat het regenen en wordt het scherp kouder. 

Zondag

Al sinds maandag heb ik een hinderlijke kriebelhoest. Ik dacht misschien allergieen, maar het zou ook een vreemde verkoudheid kunnen zijn. Ik heb er vannacht niet zo goed door geslapen en ben al heel vroeg wakker. 

Gelukkig staat Rick al om half acht op en beneden drinken we een kop koffie en thee. Het weer is compleet omgeslagen. Het waait keihard en het regent. Ook de temperatuur is flink gekelderd, maar wat wil je ook, het is pas april. Het is gedeeltelijk de reden waarom ik me zo voel. 

We hebben een lange lijst met boodschappen en na dezelfde ontbijt lekkernijen als gisteren te hebben gehaald gaan we eerst naar H Mart. Daar koop ik mijn paddenstoelen en een komkommer, want die is maar 99 cent en dat is heel goedkoop op het moment. 

Hierna steken we over naar de markt. Ik koop maitake paddenstoelen van King Mushrooms en ze hebben tot mijn vreugde ook fiddlehead varens. Een van onze maaltijden gaat een korstloze quiche van Savagely Good zijn en als laatste trakteert Rick zichzelf op een verse stroopwafel van Dutch Dame. Ik krijg er ook een stukje van en hij is zo lekker!

Dan beginnen we aan ons grote avontuur van vandaag: Costco. Katja en Kevin en Christine en Chuck zijn leden en vertellen ons telkens dat ze er zoveel geld besparen op dagelijkse producten. Ik heb dus een lidmaatschap gekocht en dat gaan we officieel maken. 

Costco is een beetje te vergelijken met de Makro, maar dan op steroiden. De reden dat we er niet eerder lid van zijn geworden is dat alles in heel grote verpakkingen wordt verkocht. Met zijn tweeen is dat niet rendabel. Maar we proberen het een jaar, eens kijken hoe vaak we het gebruiken. 

We komen meteen al een nieuwe pannenset tegen. Ik zei gisteren nog tegen Rick dat we echt nieuwe pannen nodig hebben, want de huidige vallen uit elkaar. Hij is van Henckels dus een heel goed merk en maar liefst $100 minder duur dan op Amazon. We hebben ons lidmaatschap er met deze ene aankoop al uit!

Verder kopen we wat groente, toilet papier, marinara saus van een heel goed merk (twee voor de prijs van een bij de supermarkt). Grappig genoeg komen veel van hun (gerookte) zalmproducten uit Nederland. We kopen een pak met drie verschillende soorten. Ook de Goudse kaas komt uit Nederland, maar dat is zo'n groot stuk dat krijgen we nooit op. 

Al met al zien we onszelf hier wel regelmatig terugkomen. Er is meer dat we kunnen gebruiken dan verwacht. Het gevaar is wel dat je veel meer koopt dan je nodig hebt, maar ik vind dat we ons goed hebben ingehouden. 

Het regent nog steeds en met dit weer heb ik zin in pho. Ik bestel de soep met zalm van Roll Play. Rick gaat dit keer voor een wrap van Cava. 

Er is nog geen kolibrie langs geweest, maar wel een goudvinkje

Na het eten gaan we er weer op uit. Dit keer bezoeken we Trader Joe's en Total Wine. We hebben bij beiden niet veel nodig en zijn gauw klaar. Ik voel me wat ziekig en Rick zet me thuis af. Hij gaat nog even wat dingen bij de Giant kopen. 

Dit weer en de algehele malaise zorgen ervoor dat ik me wat down voel. Fotografie helpt daar altijd bij en ik ga werken aan een komend thema "Refractie". Ik gebruik er mijn lensbal, een cd en wat waterdruppels voor. Ik ga de onderste foto denk ik gebruiken. Welke vinden jullie het beste?

We waren van plan om uit eten te gaan, maar ik heb er geen puf voor. Dan halen we het maar van Royal Nepal Bistro. Hopelijk helpt een rustige middag en avond me morgen beter te doen voelen. Allemaal een heel fijne week gewenst!