Over een rustig weekend thuis

Zaterdag

Het is nog schemerig als ik om kwart over zes ga wandelen. Ik doe mijn reflecterende riem om en ga op pad. Ik heb Foot Path ingesteld op een route van ongeveer vijf kilometer. Achteraf blijkt die flink heuvelachtig te zijn dus ik krijg mijn workout wel. 

Ook vandaag zie ik een mooie zonsopgang, maar niet zo spectaculair als gisteren. Het aantal herten bedraagt zeven. Er zijn drie moeders met kleintjes en een hert alleen. Dit keer kom ik geen mannetjes tegen. Het valt wel op dat de vachten van de volwassen herten al het wintergrijze beginnen te krijgen. 

Tekenen van herfst

Maar de zomer is er nog

Om tien voor half acht ben ik terug en het huis is nog in diepe rust. Ik maak een lekkere kop koffie met een Dunkin K-cup. Hun koffie is erg lekker, ik ga er meer van kopen. Een kwartiertje later is Rick ook beneden. 

We verzorgen de dieren en gaan dan Vienna in. Als eerste halen we mijn broodje van Panera en dan dat van Rick en onze koffies van Starbucks. We hebben de Vienna markt een paar weken gemist en het is leuk er weer rond te kijken. 

Behalve mijn groentesappen krijgen we een emmer mee om de muggenpopulatie te minderen. Het is gratis dus dat willen we wel proberen. De emmer moet gevuld worden met water en wat droog gras en een goedje dat giftig is voor muggenlarven, maar niet voor andere insekten. Ik ben benieuwd, want we hebben heel veel muggen dit jaar. 

Flat James met alle Noord-Amerikaanse bijensoorten

Eenmaal weer thuis ga ik aan de gang met de blacklight lantaarn. Ik heb op aanraden van een vriendin van Katja My Pet Peed gekocht. Overal waar ik zie dat Zorro op de trap geplast heeft (en dat is veel!) spuit ik het op. 

Daarna verplaats ik me naar de woonkamer waar ik ook vlekken vind. Hetzelfde geldt voor ons kantoor. Het is werkelijk verschrikkelijk. De basement moet later gedaan, want daar stinkt het echt en we krijgen volgend weekend logees. We zijn een beetje ten einde raad. 

Het is al snel twaalf uur en Rick gaat lunch halen, terwijl ik op de airconditioning meneer wacht. Het paneel boven gaf er de brui aan vannacht en er komt weer heel heet weer aan. Het is dus fijn dat ze vandaag al kunnen komen om het te maken. 

Rick komt terug met een salade met zalm van Cava voor mij. Zelf probeert hij een nieuw Irakees restaurant uit. Dat heeft eigenlijk hetzelfde eten als het Jordaanse restaurant en dat met cuisine uit Jemen. Al die landen in het Midden Oosten hebben soortgelijke gerechten met vooral veel vlees. 

Na het eten ga ik met een lijstje naar Trader Joe's. Daar vind ik ook heel wat groentes, die op onze Giant lijst staan. Het is hier altijd net iets goedkoper. Ik blijf dit een fijne winkel vinden, alleen jammer dat hun assortiment verandert.

We hadden bijvoorbeeld een tijdje geleden een heerlijke groene olijven pesto. Die hebben ze niet meer. Ik koop er dan een met paprika, ook anders dan de gewoonlijke basilicum. Verder zijn de bevroren wilde bosbessen uitverkocht, maar die heeft Whole Foods ook (hoop ik).

Als ik thuiskom zie ik Rick en buurman Ray gebogen over de nieuwe maaimachine. Het blijkt dat een van de banden lek is. Daar moet dus een nieuwe voor komen, maar het weerhoudt Rick er niet van het gras te maaien. 

Om de een of andere reden voel ik me enorm moe. Ik ga op het deck zitten lezen en heb Orion bij me terwijl er aan de airconditioning gewerkt wordt. Gelukkig kan het allemaal gemaakt worden. 

Vanavond gaan we een nieuw voor ons restaurant proberen, Kelly's Oyster Bar. We hadden een tafel buiten gereserveerd, want het is lekker weer, maar die blijkt al vergeven te zijn. Niet getreurd, dan gaan we wel aan de bar zitten. 

We delen de gevulde eieren met gerookte zalm. Dan bekijk ik de lijst met oesters en er zijn wel vijftien verschillende soorten. Ik houd ervan als ze wat zouter zijn en ik bestel een half dozijn. Rick eet daar een van en ze zijn allemaal erg lekker. 

Als hoofdgerecht kiest Rick de krabcakes en ik de mosselen in een citroen-witte wijn saus. Ze zijn erg lekker, maar het is wel een erg kleine portie. Bij The Maple Room en Open Road krijg je twee keer zoveel voor ongeveer dezelfde prijs. We zullen hier zeker terugkomen, maar dan bestel ik wel wat anders als hoofdgerecht. 

Het was toch weer een drukke dag en ik ga vroeg slapen!

Zondag

Kennelijk had ik de slaap nodig, want ik heb door twee van mijn Fitbit wekkers geslapen en word net voor half zeven wakker. Het is zondag dus prima als de wandeling wat later is. Ook vandaag laat ik Orion bij Rick in de slaapkamer achter. 

Het is bewolkt en heel vochtig met een graad of 24. Die vochtigheid verzwaart het wandelen merk ik. Gisteren was het minder en voelde het lopen lichter. Ik maak het vandaag iets korter, vier kilometer. Dit keer kom ik maar drie herten tegen. Het is iedere dag weer anders. 

Als de herten mijn pad niet kruisen zijn het de eekhoorns wel. Ze zijn druk op het moment, waarschijnlijk al begonnen hun winter voorraad te verzamelen. Dat betekent dat we goed uit moeten kijken, want de eekhoorns rennen zo onder je wielen. 

Dit is kennelijk iets nieuws, want ik zie het op een heel aantal auto's. Een van de kinderen is begonnen aan het laatste jaar high school

Net voor half acht ben ik terug en met een kop koffie ruim ik de afwasmachine uit. Ik ben daar net mee klaar als Rick met Orion naar beneden komt. We gaan meteen op pad en halen ontbijt en koffies. 

Dan beginnen we met een boodschappenlijstje af te werken bij de Giant. Vervolgens is H Mart aan de beurt voor mijn paddestoelen en dan steken we over naar de Mosaic markt. Het is later dan we er gewoonlijk zijn en ontzettend druk!

Op mijn lijstje staan een grote tomaat, kerstomaatjes, pruimen en kip. Het is kennelijk vijgentijd, want veel boeren hebben verse vijgen. Daar ben ik dol op dus daar gaat ook een bakje van mee. Dat verse zomerfruit ga ik weer missen, ik merk nu al dat het meer naar de appels en peren gaat. 

Thuis ga ik verder met het tapijt in de basement. Rick heeft er gistermiddag aan gewerkt, maar het stinkt nog steeds lichtelijk. Ik neem de spuitbus en de blacklight lantaarn en spuit waar ik vlekken zie. Onvoorstelbaar hoeveel die kat plast. Ik vrees dat het vechten tegen de bierkaai is, maar als we er dagelijks aan werken blijft het misschien binnen de perken. 

Het is nog steeds bewolkt en als we lunch op het deck eten drupt het zelfs een beetje. Gelukkig wordt het tegen tweeen zonniger en we lopen naar het zwembad. Tijdens de kinderpauzes zwem ik 750 meter en heb nu 42 kilometer gezwommen dit seizoen. Ik hoop voor volgende maandag nog tenminste drie kilometer te kunnen zwemmen. Daarna gaat het zwembad weer dicht. 

We eten vanavond heerlijke door Rick gegrilde filet mignon. Daar heeft hij groene asperges bij gegrild en ook een maiskolf voor zichzelf. Ik eet een sneetje zuurdesem brood met wat boter erbij. Het is een lekkere afsluiting van het weekend. 

Over weer in het gareel komen

Mijn wekker gaat om zes uur en vijf minuten later sta ik op. Orion gaat mee de badkamer in, maar wil als ik klaar ben terug naar de slaapkamer. Helemaal prima wat mij betreft, want dan kan ik meteen op pad. 

De zonsopgang is hier tien minuten later dan in Wildwood, om 6:31. Wildwood ligt duidelijk een stuk verder naar het oosten. Het is zeker niet donker als ik op stap ga, maar ik bedenk me dat de reflecterende riem, die ik vorig week kocht, geen overbodige luxe is. Die ga ik morgen aandoen. 

Al lopend luister ik naar de krekels en de enkele vogel. Ik hoor voornamelijk kraaien, de zangvogels hebben hun lied gezongen tot de lente, kennelijk. 

De natuur zal wel gedacht hebben dat ik de strand zonsopgangen mis en trakteert me op een prachtige hier! De wolken lijken wel in brand te staan. Niet veel later kom ik een viertal herten tegen en ik ben weer helemaal blij. 

Zo te zien krijgt het mannetje al een winterkleur

Als ik net na zevenen het huis weer inloop is het nog stil. Ik geef Zorro zijn eten en drink een groot glas water. Tegen de tijd dat dat op is zijn Rick en Orion ook beneden. Ik heb nog paddestoelen en mini paprika's over voor mijn ontbijt. 

Het is zo fijn weer op gas te kunnen koken met beter kookgerei! In het hotel bleef alles aan de pannen plakken ondanks de olijfolie spray. Ook de eieren lukken veel beter thuis. 

Na het eten trap ik een kwartier op de mini elliptische machine tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. Ik ga terug naar mijn weekdagen kleinere nitro brew zonder siroop. Thuis drink ik die op en dan moet ik van mezelf aan het werk.

De auto moet uitgeruimd worden, de baddoeken in de was en natuurlijk mijn tassen uitgepakt. Het gaat vlot en als ik klaar ben ik doe ik eindelijk de berg te grote kleding, die al weken in onze kast ligt, in een zak. 

Daarmee rijd ik naar Providence Place en gooi de zak in een bak, die bedoeld is om kleding en schoenen te recyclen. Daarna tank ik bij het Safeway station voor $3,85 per gallon. Dat is maar liefst 30 cent per gallon goedkoper dan in het centrum van Vienna. 

Als laatste rijd ik door de drive thru van Walgreens om medicijnen op te halen. Dan bedenk ik me dat ik nog een foto van Flat James moet maken. Ik rijd meteen door naar DePaul's Urban Farm. Daar kom ik echter tot de ontdekking dat ik mijn telefoon niet meeheb. 

Dan toch maar naar huis om die op te halen en terug. De eerste pompoenen zijn er al. Ik heb een beetje een haat-liefde relatie met de herfst. Ik vind de kleuren prachtig en het koelere weer is okay. Maar dat de winter daarop moet volgen zet een domper op het seizoen voor mij. 

Een prachtige vrouwelijke Eastern Tiger Swallowtail

Vanochtend heb ik de nektar voor de kolibrie's verschoond. Ze zijn druk met eten, want binnenkort beginnen ze alweer aan hun migratie naar het zuiden. Ik vind het superleuk om vandaag een jong mannetje te zien. Zijn nekje is nog niet rood zoals bij de volwassenen. 

Aangezien ik nog genoeg spullen overheb maak ik thuis mijn gewoonlijke lunch. Rick gaat naar Wawa om nog een lunch zoals hij die in Wildwood at te kopen. Het is hier prachtig weer, maar Katja meldt dat het in Wildwood onweert en regent. Geen leuke laatste stranddag voor hen dus. 

De scholen zijn hier weer begonnen en dat betekent dat het zwembad pas om vier uur opent. Ik besluit lekker van de hot tub gebruik te maken en tussendoor in mijn hangmatstoel te lezen. Zo gaat de middag snel voorbij. 

Ricks nieuwe rijdende maaier is vanochtend bezorgd en hij is bezig er nog wat aan te zetten. Dat blijkt niet makkelijk en hij is er een paar uur zoet mee. Hopelijk werkt het nu wel. Hij kan niet wachten het gras ermee te maaien.

We gaan al om half zes eten en wel bij Yama. We hebben beiden zin in sushi en hun prijzen zijn redelijk en de vis is vers. We zitten aan de sushi bar en alles is heerlijk. 

De afgelopen drie drukke weken hebben me flink moe gemaakt. Nu is het een weekje rust tot weer een vrij druk weekend met bezoek. Ik ga zoveel mogelijk rustig aandoen. 

Dag 6 Wildwood: over de boardwalk en naar huis

Voor de laatste keer deze vakantie maak ik een zonsopgang wandeling. Ik zie weer een heel andere lucht als ik om zes uur de kamer verlaat. 

Vandaag is er veel roze, ook erg mooi. Er is wel veel bewolking, maar de kleuren zijn prachtig. Ik loop dan ook wederom te genieten. 

Het is bijna vloed en daardoor is er op het zand weinig te zien. De strandlopertjes bieden wel eindeloos vertier met het rennen naar de golven en dan gauw weer terug, wat een leven. 

Dichterbij het hotel zie ik Katja en de kinderen op het strand en niet veel later Rick ook. We lopen een tijdje, maar Katja en ik krijgen honger dus we gaan terug naar de kamers. 

Wat ben ik blij dat ik mijn ontbijtspullen mee heb genomen. Ik smul er (bijna) iedere ochrend weer van. 

Na het ontbijt en onze douches begint het inpakken. We zijn goed georganiseerd en binnen het halve uur zit alles in de auto en zijn we uitgecheckt. 

Katja, Kevin en de kinderen treffen we bij de Turtle Gut. Wij volwassenen bestellen koffie (die van Katja en mij met pistache melk, nooit eerder van gehoord). Fiona en Nico happen van een donut. 

Aan de overkant is een meertje en daar gaan we langs lopen. Tegen tienen gaat het gezinnetje terug om wat te zwemmen. Rick en ik rijden naar de boardwalk waar we ze met lunchtijd weer zullen zien. 

Wij parkeren de auto dichtbij het restaurant waar we willen lunchen. Dan wandelen we een stukje, maar het is heel vochtig warm. 

We zien heel veel surrey-fietsen en dat lijkt ons leuk om te doen. Voor $30 per uur huren we er een voor twee personen. 

We trappen de hele boardwalk af en die is lang! We hebben inderdaad een uur nodig om alles te zien. Natuurlijk stoppen we ook af entoe voor war foto's. 

Inmiddels zijn Katja, Kevin en de kinderen onderweg. Rick en ik vragen vast een tafel bij Captain Jack's. We hebben dorst en bestellen een grote diet Pepsi. 

Als de anderen er ook zijn kiezen we onze maaltijden. Katja en ik nemen eensgezind een salade met gegrilde zalm. 

De mannen nemen een broodje (of zeg maar gerust brood!). Naast mij smult Fiona van macaroni met kaas en Nico heeft een hot dog. 

Jammer genoeg duurt het heel lang voor ons eten komt. Dat terwijl we de enigen in het restaurant zijn. Zo komen Rick en ik steeds later thuis straks. 

Want na het eten mogen de kinderen wat kermis attracties doen. Rick heeft nog veel kaartjes over. 

Er moet meestal een volwassene mee met de kinderen en we wisselen af. Ik ga met Fiona mee in de kinderachtbaan. Die is best leuk. 

Eindelijk zijn de laatste kaartjes opgebruikt en we lopen terug naar de auto. We nemen gauw afscheid, want de kinderen huilen allebei. Ik ben blij dat we zo'n leuke tijd hebben gehad met zijn allen! 

Op de terugweg krijgen we een zwaar onweer over ons heen. Daarna is er net voor Baltimore een ongeluk. Maar de rest gaat vlot. 

In Vienna stoppen we bij Taco Bamba om een bestelling op te halen. Die eten we thuis op. Orion is natuurlijk super blij ons weer te zien. 

Daarna halen we de bagage uit de auto, maar uitpakken doen we morgen wel. Daar hebben we geen puf meer voor.