Over het weekend in New Jersey

Zaterdag

Gisteravond lag ik er vroeg in en word dan ook om kwart over zes wakker. Even denk ik erover te gaan wandelen, maar ik zie op de radar dat het regent. Misschien maar goed ook dat Fiona's partijtje niet doorgaat. Dat zou buiten geweest zijn.

Rick slaapt nog dus ik lees een uurtje op mijn telefoon. Dan hoor ik dat de kinderen op zijn en sta op. Helaas heeft Fiona nog steeds 39.5 graden koorts. Dat is veel voor de ochtend. Hopelijk helpt de antibiotica snel. 

Voor het ontbijt maak ik eieren voor Katja, Nico en mezelf. Verder bak ik een kerstomaatjes en paddenstoelen mix voor Katja en mij. Rick haalt koffies en ontbijt voor zichzelf bij Starbucks. Hij neemt ook scones mee voor Fiona. Daar is ze dol op en eet er goed van. 

We maken ons allemaal klaar voor de dag en dan voelt Fiona zich na ibuprofen ook wat beter. Het regent even niet en we gaan met de kinderen en hun fietsjes een wandeling in de buurt maken. Fiona lijkt zo buiten helemaal niet ziek en heeft ook geen symptomen behalve de koorts. 

Intussen heeft Kevin een nieuw klimtoestel in elkaar gezet. Er wordt een tijdje lekker geklommen in de achtertuin. Dan worden beide kinderen duidelijk moe. Ik heb enorme honger en we bestellen Griekse salades van Mr. Greek als lunch. 

Rick gaat ze halen en Kevin legt Nico in bed na zijn lunch. Met wat moeite krijgt Katja Fiona zover om ook te gaan liggen. De belofte is dat Katja eerst bij haar zit terwijl ik mijn salade eet en dan wissel ik Katja af. Terwijl ik bij haar zit valt Fiona eindelijk in slaap. 

q

Ik kreeg vandaag het Nederlandse voetbalkostuum bij Duolingo

Als iedereen gegeten heeft en de kinderen slapen gaan Rick, Katja en ik naar Spring Lake. Dat is een van de heel leuke badplaatsjes hier in de buurt. We lopen wat rond en kijken in winkeltjes. Ik koop een boek voor de kinderen. 

Dan gaan we een gezellig cafeetje in om wat te drinken. Katja en Rick gaan voor een ijslatte en ik voor een frambozen ijsthee. Het is lekker en Driftwood is een gezellig restaurantje. 

Katja heeft een favoriet winkeltje met chocolaatjes hier en die blijken ook suikervrije bonbons te hebben. Daar koop ik er een aantal van en trakteer mezelf meteen op een met pure chocolade en caramel. Ik weet niet hoe ze het doen, maar het smaakt precies als die met suiker. 

Taffy, een soort toffee die je vaak aan het strand kan kopen hier

Deze kleurencombinatie is zo toevallig!

Het begint helaas steeds harder te regenen dus we zoeken de auto weer op. We rijden wat langs het strand en verbazen ons erover dat er mensen zitten met parasols en alles. 

Op weg naar huis gaat Rick nog even de Wegmans binnen om wat bier dat hij niet in ons gebied kan krijgen te kopen. 

De kinderen zijn wakker als we binnenlopen. Katja en Kevin zien hun kans schoon om Fiona's kamer op te ruimen. Rick en ik passen op de kinderen. Ze zijn allebei schattig. Het is ook weleens leuk zo'n rustige dag. 

Voor het avondeten bestellen we Vietnamees eten van Hen. Ik vind hun gehakt in druivenbladeren heel erg lekker. 

Zondag

Net als gisteren ben ik vroeg wakker en blijf nog liggen. Tot ik Nico hoor huilen en Katja bericht dat hij onze kamer in wou komen. Dat is mijn teken om op te staan. Fiona slaapt nog en Kevin hangt slaperig op de bank. Katja en ik zijn duidelijk de ochtendmensen en hebben energie. 

Iedereen komt langzaam tot leven en we maken ons klaar om een wandeling op de boardwalk te gaan maken. Eerst halen we koffies en ontbijt voor iedereen van Starbucks en eten het bij de boardwalk op. 

De kinderen gaan in de bolderkar en Rick loopt ook mee met zijn brace om zijn knie. Het gaat allemaal langzaam en Katja en ik lopen op een goed tempo vooruit. Wij willen een goede wandeling maken en lopen de hele boardwalk van Spring Lake af. 

Op de terugweg komen we de anderen weer tegen en Ricks knie doet duidelijk pijn. Het is ook een wandeling van een paar kilometer (voor Katja en mij vijf kilometer). Ik loop snel vooruit en haal mijn auto om Rick op te halen. 

Het is alweer bijna lunchtijd en Rick haalt salades van Salad House. Ik vind deze veel lekkerder dan de Griekse van gisteren en hij is $10 goedkoper! We eten lekker op het deck en dan gaat Nico zijn slaapje doen. 

Wij hebben Fiona K'Nex gegeven voor haar verjaardag en daarvan kan ze drie dinosauriers maken. Rick helpt haar erbij en ze hebben de grootste lol. Katja en ik lezen intussen en het is heerlijk toeven in de schaduw van het deck. 

Als de dinosauriers gemaakt zijn haal ik mijn schmink spullen tevoorschijn. Er mag dan geen partijtje zijn, ik kan Fiona's gezichtje wel opmaken natuurlijk. Ze kiest een tijger, niet de makkelijkste en ik heb het niet geoefend, maar het wordt best leuk. Fiona is er in ieder geval dolblij mee. 

Als Nico na een lang slaapje wakker is gaan we naar een speeltuin vlakbij. Fiona vindt meteen een vriendinnetje met wie ze verstoppertje speelt. Het is gewoon een ander kind vandaag nu de koorts weg is. 

Vlakbij is Marina Grille, een restaurant waar we vaak heen gaan. We hoeven maar even te wachten op een tafel aan het water. Ik neem het charcuterie plankje, erg lekker. De anderen bestellen pizza en Katja zalm. 

De kinderen zijn heel moe en Kevin neemt ze voortijdig mee naar huis om ze een bad te geven. Katja, Rick en ik eten op ons gemak en halen dan wat melk voor de kinderen. Dat drinken ze altijd voor het tanden poetsen. 

Thuis kijken we nog even naar Bluey met zijn allen en dan gaan de kleintjes naar bed. Katja voelt zich niet optimaal dus hopelijk wordt zij niet de volgende zieke. Het kan zijn dat ze gewoon doodmoe is, want Nico heeft haar vannacht wakker gehouden. 

We gaan denk ik allemaal snel onze bedden opzoeken, het was een leuk, maar vermoeiend weekend. 

Over op weg naar New Jersey

Om kwart over zes trilt mijn Fitbit weer, vijf minuten later opnieuw en dan sta ik op. Orion gaat mee naar beneden en dit keer is er geen hert als ik met hem wandel. 

Het wordt sowieso een hertenloze vier kilometer. Dat betekent echter niet dat het saai is. Er is altijd meer dan genoeg te zien onderweg. 

Versieringen voor America 250

Een bemoedigend bord

Een milkweed kever op milkweed 

Oh! Op de steen die ik niet kon lezen staat dus "Blessing" 

Een leuk versierde gratis bibliotheekje

Om tien voor half acht ben ik weer thuis. Na onze ontbijten gaan Rick en ik meteen naar Starbucks.

Katja heeft gevraagd of we zo snel mogelijk kunnen komen dus thuis haasten we ons met inpakken. Ik til alles de auto in om Ricks knie te ontzien. 

Net voor tienen vertrekken we. Zoals altijd is het tot Baltimore heel druk. Dan bereiken we dr Fort McHenry tunnel in Baltimore en van daaruit gaat het vlot. 

Na een aantal files waarvan we de reden niet konden ontdekken komen we bij het Biden welcome center aan. 

Rick koopt hier een wrap voor zijn lunch. Ik heb die van mij mee, maar de garnalen zijn niet lekker. Ze zijn slijmerig en zacht. Ik eet er weinig van en heb nu dus honger. 

De rest van de rit verloopt soepel. Rick heeft een werk telefoontje en ik lees wat. Dan komen we om half drie bij Katja aan. 

Ons ontvangst committee 

Fiona wordt net wakker en ik heb een stapel boekjes van Spidey mee. Daar luistert ze aandachtig naar. 

Dan heeft de kleine madam opeens energy om te gaan fietsen. Twee huizen verderop wordt een nieuwe oprit aangelegd. Daar zijn vrachtwagens en andere voertuigen bij gemoeid en dat is natuurlijk zeer interessant voor een vijfjarige. 

Toch heeft Fiona nog hoge koorts en moeten we het partijtje uitstellen. Ze klaagt ook over buikpijn en Katja vertrouwt het niet. 

We gaan naar de pediatrische spoedeisende hulp in het ziekenhuis vlakbij. We worden meteen geholpen en ik ben altijd weer onder de indruk van hoe lief iedereen is. 

Zoals we al vermoedden heeft Fiona blaasontsteking. Ze krijgt antibiotica mee en Katja en ik zijn blij dat we haar hebben laten checken. 

Fiona verklaart dat ze het super leuk vond. Geen wonder, ze kreeg appelsap, koekjes, een speelgoedautootje en een beestje. Heel fijn dat het een goede ervaring was. 

Thuis hebben de mannen Chinees besteld en ik heb enorme honger! Het smaakt bijzonder goed! 

Nu nog even relaxen en dan naar bed! Allemaal een heel fijn weekend gewenst! 

 

Over meer herten

Mijn Fitbit trilt om kwart over zes en ik blijf nog vijf minuten liggen voor ik met Orion naar beneden ga. Als ik met hem ga wandelen kijk ik eerst even goed of er geen hert in de buurt is. Dat is vanochtend niet het geval. 

Na Orion zijn ontbijt te hebben gegeven en hem in zijn bench te hebben gedaan ga ik op pad. Als ik ons plein uitloop zie ik de schattige hertenbroertjes weer. Ze trekken zich absoluut niets van mij aan en zijn meer geinteresseerd in het krijsen van een vos aan de overkant bij het zwembad. 

Een tijdje heb ik zelfs hertengezelschap tijdens mijn wandeling. Ze lopen doodgemoedereerd voor me uit. Wel heel langzaam en ik verlies wat tijd met dit gebeuren. Ik besluit mijn wandeling wat in te korten van 3 tot 2,5 kilometers. Het is weer een andere route en dit keer zie ik veel mensen naar de metro wandelen. 

Eenmaal weer thuis is Rick al op en meldt dat zijn knie een stuk beter aanvoelt. Hij vraagt zich nu zelfs af of er wel iets gescheurd is. De MRI zal het uitwijzen. 

Na het ontbijt gaan we naar Starbucks voor de koffies en spelen op weg naar huis Pokemon Go. Daarna heb ik nog genoeg tijd om mijn Duolingo lessen te doen en mijn nitro brew te drinken voor ik naar personal training moet. 

Bij het gewichten heffen merk ik echt dat mijn fibromyalgie in de zomer minder is. Ik kan veel meer en heb zoveel meer energie. De pijn is nooit weg, maar op regendagen na is het veel beter dan in de winter. 

Na het halve uur ga ik meteen door om mijn boodschappen te doen. Als eerste ga ik naar Target. Ik heb een goedkoop eenpersoonsdekbed gekocht om bij Katja onder te slapen. Dan hoeven Rick en ik niet telkens om de dekens te vechten. Het dekbed ligt al voor me klaar. 

Vlakbij is H Mart en daar koop ik de paddenstoelen voor de ontbijten dit weekend en volgende week. Ik kijk ook nog even bij de sushi en sashimi. Die is altijd lekker als borrelhapje, maar er zijn alleen sushi rollen en daar zit teveel rijst bij. 

Op Gas Buddy kijk ik waar de goedkoopste benzineprijzen zijn. De prijzen zijn flink gezakt en bij veel stations onder de $4 per gallon. Alleen in Vienna is het duurder. Ik vind een Shell dichtbij voor $3,79 per gallon en ik heb zestig cent korting van Giant. Dat maakt de benzine dus echt goedkoop, $3,19!

Als laatste ga ik naar Whole Foods. Eerst ga ik even wat bijen foto's maken in het tuintje. Daarna koop ik garnalen voor de lunch morgen. Verder Perzische komkommer en kerstomaatjes, die beiden afgesprijsd zijn. Bij de sushi afdeling hier is er ook geen sashimi, maar de medewerkster maakt het snel even voor me. 

Dit alles heeft langer geduurd dan ik dacht en het is al lunchtijd als ik thuiskom. Het weer kan niet beter en we eten op het deck. We bespreken wat we nog moeten doen voor morgen. Fiona is helaas ziek, dus hopelijk kan het partijtje zaterdag doorgaan. 

Rick haalt de rijdende maaier tevoorschijn en maait het gras daarmee. Dan hoeft hij niet te lopen dus dat is wel fijn. Ik kleed me intussen in mijn badkleding en loop naar het zwembad.

Daar is mijn favoriete baan open en ik trek veertig baantjes. Ik merk wel aan mijn benen dat ik vandaag al heel wat van ze gevergd heb. Maar ik maak de kilometer vol en heb er nu twaalf gezwommen. Ik lees nog een tijdje op een ligstoel en ga dan tegen vieren huiswaarts. 

Ons wekelijkse happy hour met Christine en Chuck begint om half zes. Het is altijd weer erg gezellig en langer dan een uur. Rick en ik eten daarna en kijken naar de wedstrijd Nederland-Tunesie. Ik hoop dat het spannend wordt!

Over een leuke woensdag

De zon schijnt in mijn ogen als ik om vijf voor half zeven beneden kom. Ik verzorg de dieren en geef Orion zijn wandeling. Als ik de garage uitloop krijg ik het gevoel dat iets naar ons kijkt. Eerst zie ik haar niet, maar dan staat ze daar doodstil in de tuin van de buren. 

Nadat Orion zijn behoeftes heeft gedaan doe ik hem naar binnen en bespuit de daglelies met anti-herten spul. Het hert trekt zich niets van mij aan tot ze iets lijkt te horen en wegrent. 

Mijn wandeling vandaag is een rondje van 3,75 kilometer. Op een gegeven moment schrik me rot, want een vos rent vlak voor me een tuin in. Hij of zij heeft haast en als ik van de schrik bekomen ben is het dier al in geen velden of wegen meer te bekennen. 

Vandaag tel ik eens hoeveel medewandelaars (en een paar joggers) ik tegenkom. Dat zijn er maar liefst zestien! In onze buurt zie je de Amerikanen zeker wel buiten. Iedereen groet ook vriendelijk. 

Rick is al op en aan zijn ontbijt als ik om tien over zeven thuiskom. Ik maak mijn maaltijd en smul er zoals iedere ochtend van. En het is nog zo fijn vroeg! Het is schitterend weer vandaag en daardoor extra leuk om op tijd aan de dag te beginnen. 

We gaan naar Starbucks en daarna maak ik me klaar voor Tai Chi. Vandaag begint een nieuwe sessie en er zijn dus nieuwkomers in de klas. Daaronder blijken mijn buurvrouw Mel en een vriendin van haar te zitten, leuk! Langzaamaan begin ik de andere deelnemers ook van naam te kennen.

Ed, de instructeur, doet het vandaag extra rustig aan vanwege de nieuwelingen. Ik vind dat ook fijn, want het ritme zit er nog niet helemaal in. Hoewel, aan het einde van de klas zegt een van de nieuwkomers dat ik zo goed ben en dat ze mij gevolgd heeft. Nu moet ik extra gaan opletten!

Na de klas laat ik de auto staan en loop via het W&OD pad naar Whole Foods. Daar koop ik een paar dingen voor Rick. Verder pin ik het geld voor Sharon morgen. Op de terugweg pleeg ik een moord. Die mooie rode, wit, zwarte kever is de larve van de Chinese lantaarnvliegen en die moeten zoveel mogelijk gedood worden, want ze eten alles en hebben geen natuurlijke vijanden hier. 

Op weg terug naar huis zie ik bekend bruin bij de kerk. Er staan twee hertenbokjes heerlijk van de struiken te eten. Ze trekken zich niets van auto's of wandelaars aan, maar als iemand te dichtbij komt slaan ze toch maar op de vlucht. 

Rick en ik eten samen lunch en dan roept hij een Uber. Zijn hele werkteam heeft een feest bij een van de leidinggevenden. Dat houdt ook het avondeten in dus ik ben straks alleen daarvoor. 

Eigenlijk wilde ik gaan zwemmen, maar ik voel me moe. Het is dan beter daaraan toe te geven. In plaats daarvan ga ik insekten fotograferen in de tuin vlakbij. De eigenaar daarvan staat te praten met een andere buur en zo ontmoet ik Andy (de tuinier) en Paul. 

We praten een tijdje en dan worden Andy en ik Facebook vrienden, zodat ik hem de foto's kan laten zien, die ik in zijn tuin maak. Het is leuk zo weer wat mensen te ontmoeten. Paul had ik al een keer eerder ontmoet, maar dat is bijna een jaar geleden. 

Rick belt dat er iemand komt om naar het beschadigde hek en de poort te kijken. Ik loop terug en praat met meneer Carter. Het is een superaardige man! Natuurlijk is ons hek weer heel bijzonder en heeft hij in zijn dertig+ jarige carriere nog nooit zoiets gezien. Hij gaat proberen het helemaal te matchen. 

Een nieuwsgierige eekhoorn

De rest van de middag lees ik op het deck tot het tegen vijven loopt. Dan ga ik eens bedenken waar ik wil eten. Dat wordt Sushi Yama. Dat is fijn dichtbij en ik zie mijn kans om lekkere sashimi te gaan verorberen. 

Na dit lekkere maal duik ik onder de douche om mijn haren te wassen. Tot mijn verbazing is Rick thuis als ik weer beneden kom. Hij moest teveel staan en dat lukt niet met de pijnlijke knie. Hij bestelt alsnog wat te eten.