Over op weg naar New Jersey

Om kwart over zes trilt mijn Fitbit weer, vijf minuten later opnieuw en dan sta ik op. Orion gaat mee naar beneden en dit keer is er geen hert als ik met hem wandel. 

Het wordt sowieso een hertenloze vier kilometer. Dat betekent echter niet dat het saai is. Er is altijd meer dan genoeg te zien onderweg. 

Versieringen voor America 250

Een bemoedigend bord

Een milkweed kever op milkweed 

Oh! Op de steen die ik niet kon lezen staat dus "Blessing" 

Een leuk versierde gratis bibliotheekje

Om tien voor half acht ben ik weer thuis. Na onze ontbijten gaan Rick en ik meteen naar Starbucks.

Katja heeft gevraagd of we zo snel mogelijk kunnen komen dus thuis haasten we ons met inpakken. Ik til alles de auto in om Ricks knie te ontzien. 

Net voor tienen vertrekken we. Zoals altijd is het tot Baltimore heel druk. Dan bereiken we dr Fort McHenry tunnel in Baltimore en van daaruit gaat het vlot. 

Na een aantal files waarvan we de reden niet konden ontdekken komen we bij het Biden welcome center aan. 

Rick koopt hier een wrap voor zijn lunch. Ik heb die van mij mee, maar de garnalen zijn niet lekker. Ze zijn slijmerig en zacht. Ik eet er weinig van en heb nu dus honger. 

De rest van de rit verloopt soepel. Rick heeft een werk telefoontje en ik lees wat. Dan komen we om half drie bij Katja aan. 

Ons ontvangst committee 

Fiona wordt net wakker en ik heb een stapel boekjes van Spidey mee. Daar luistert ze aandachtig naar. 

Dan heeft de kleine madam opeens energy om te gaan fietsen. Twee huizen verderop wordt een nieuwe oprit aangelegd. Daar zijn vrachtwagens en andere voertuigen bij gemoeid en dat is natuurlijk zeer interessant voor een vijfjarige. 

Toch heeft Fiona nog hoge koorts en moeten we het partijtje uitstellen. Ze klaagt ook over buikpijn en Katja vertrouwt het niet. 

We gaan naar de pediatrische spoedeisende hulp in het ziekenhuis vlakbij. We worden meteen geholpen en ik ben altijd weer onder de indruk van hoe lief iedereen is. 

Zoals we al vermoedden heeft Fiona blaasontsteking. Ze krijgt antibiotica mee en Katja en ik zijn blij dat we haar hebben laten checken. 

Fiona verklaart dat ze het super leuk vond. Geen wonder, ze kreeg appelsap, koekjes, een speelgoedautootje en een beestje. Heel fijn dat het een goede ervaring was. 

Thuis hebben de mannen Chinees besteld en ik heb enorme honger! Het smaakt bijzonder goed! 

Nu nog even relaxen en dan naar bed! Allemaal een heel fijn weekend gewenst! 

 

Over meer herten

Mijn Fitbit trilt om kwart over zes en ik blijf nog vijf minuten liggen voor ik met Orion naar beneden ga. Als ik met hem ga wandelen kijk ik eerst even goed of er geen hert in de buurt is. Dat is vanochtend niet het geval. 

Na Orion zijn ontbijt te hebben gegeven en hem in zijn bench te hebben gedaan ga ik op pad. Als ik ons plein uitloop zie ik de schattige hertenbroertjes weer. Ze trekken zich absoluut niets van mij aan en zijn meer geinteresseerd in het krijsen van een vos aan de overkant bij het zwembad. 

Een tijdje heb ik zelfs hertengezelschap tijdens mijn wandeling. Ze lopen doodgemoedereerd voor me uit. Wel heel langzaam en ik verlies wat tijd met dit gebeuren. Ik besluit mijn wandeling wat in te korten van 3 tot 2,5 kilometers. Het is weer een andere route en dit keer zie ik veel mensen naar de metro wandelen. 

Eenmaal weer thuis is Rick al op en meldt dat zijn knie een stuk beter aanvoelt. Hij vraagt zich nu zelfs af of er wel iets gescheurd is. De MRI zal het uitwijzen. 

Na het ontbijt gaan we naar Starbucks voor de koffies en spelen op weg naar huis Pokemon Go. Daarna heb ik nog genoeg tijd om mijn Duolingo lessen te doen en mijn nitro brew te drinken voor ik naar personal training moet. 

Bij het gewichten heffen merk ik echt dat mijn fibromyalgie in de zomer minder is. Ik kan veel meer en heb zoveel meer energie. De pijn is nooit weg, maar op regendagen na is het veel beter dan in de winter. 

Na het halve uur ga ik meteen door om mijn boodschappen te doen. Als eerste ga ik naar Target. Ik heb een goedkoop eenpersoonsdekbed gekocht om bij Katja onder te slapen. Dan hoeven Rick en ik niet telkens om de dekens te vechten. Het dekbed ligt al voor me klaar. 

Vlakbij is H Mart en daar koop ik de paddenstoelen voor de ontbijten dit weekend en volgende week. Ik kijk ook nog even bij de sushi en sashimi. Die is altijd lekker als borrelhapje, maar er zijn alleen sushi rollen en daar zit teveel rijst bij. 

Op Gas Buddy kijk ik waar de goedkoopste benzineprijzen zijn. De prijzen zijn flink gezakt en bij veel stations onder de $4 per gallon. Alleen in Vienna is het duurder. Ik vind een Shell dichtbij voor $3,79 per gallon en ik heb zestig cent korting van Giant. Dat maakt de benzine dus echt goedkoop, $3,19!

Als laatste ga ik naar Whole Foods. Eerst ga ik even wat bijen foto's maken in het tuintje. Daarna koop ik garnalen voor de lunch morgen. Verder Perzische komkommer en kerstomaatjes, die beiden afgesprijsd zijn. Bij de sushi afdeling hier is er ook geen sashimi, maar de medewerkster maakt het snel even voor me. 

Dit alles heeft langer geduurd dan ik dacht en het is al lunchtijd als ik thuiskom. Het weer kan niet beter en we eten op het deck. We bespreken wat we nog moeten doen voor morgen. Fiona is helaas ziek, dus hopelijk kan het partijtje zaterdag doorgaan. 

Rick haalt de rijdende maaier tevoorschijn en maait het gras daarmee. Dan hoeft hij niet te lopen dus dat is wel fijn. Ik kleed me intussen in mijn badkleding en loop naar het zwembad.

Daar is mijn favoriete baan open en ik trek veertig baantjes. Ik merk wel aan mijn benen dat ik vandaag al heel wat van ze gevergd heb. Maar ik maak de kilometer vol en heb er nu twaalf gezwommen. Ik lees nog een tijdje op een ligstoel en ga dan tegen vieren huiswaarts. 

Ons wekelijkse happy hour met Christine en Chuck begint om half zes. Het is altijd weer erg gezellig en langer dan een uur. Rick en ik eten daarna en kijken naar de wedstrijd Nederland-Tunesie. Ik hoop dat het spannend wordt!

Over een leuke woensdag

De zon schijnt in mijn ogen als ik om vijf voor half zeven beneden kom. Ik verzorg de dieren en geef Orion zijn wandeling. Als ik de garage uitloop krijg ik het gevoel dat iets naar ons kijkt. Eerst zie ik haar niet, maar dan staat ze daar doodstil in de tuin van de buren. 

Nadat Orion zijn behoeftes heeft gedaan doe ik hem naar binnen en bespuit de daglelies met anti-herten spul. Het hert trekt zich niets van mij aan tot ze iets lijkt te horen en wegrent. 

Mijn wandeling vandaag is een rondje van 3,75 kilometer. Op een gegeven moment schrik me rot, want een vos rent vlak voor me een tuin in. Hij of zij heeft haast en als ik van de schrik bekomen ben is het dier al in geen velden of wegen meer te bekennen. 

Vandaag tel ik eens hoeveel medewandelaars (en een paar joggers) ik tegenkom. Dat zijn er maar liefst zestien! In onze buurt zie je de Amerikanen zeker wel buiten. Iedereen groet ook vriendelijk. 

Rick is al op en aan zijn ontbijt als ik om tien over zeven thuiskom. Ik maak mijn maaltijd en smul er zoals iedere ochtend van. En het is nog zo fijn vroeg! Het is schitterend weer vandaag en daardoor extra leuk om op tijd aan de dag te beginnen. 

We gaan naar Starbucks en daarna maak ik me klaar voor Tai Chi. Vandaag begint een nieuwe sessie en er zijn dus nieuwkomers in de klas. Daaronder blijken mijn buurvrouw Mel en een vriendin van haar te zitten, leuk! Langzaamaan begin ik de andere deelnemers ook van naam te kennen.

Ed, de instructeur, doet het vandaag extra rustig aan vanwege de nieuwelingen. Ik vind dat ook fijn, want het ritme zit er nog niet helemaal in. Hoewel, aan het einde van de klas zegt een van de nieuwkomers dat ik zo goed ben en dat ze mij gevolgd heeft. Nu moet ik extra gaan opletten!

Na de klas laat ik de auto staan en loop via het W&OD pad naar Whole Foods. Daar koop ik een paar dingen voor Rick. Verder pin ik het geld voor Sharon morgen. Op de terugweg pleeg ik een moord. Die mooie rode, wit, zwarte kever is de larve van de Chinese lantaarnvliegen en die moeten zoveel mogelijk gedood worden, want ze eten alles en hebben geen natuurlijke vijanden hier. 

Op weg terug naar huis zie ik bekend bruin bij de kerk. Er staan twee hertenbokjes heerlijk van de struiken te eten. Ze trekken zich niets van auto's of wandelaars aan, maar als iemand te dichtbij komt slaan ze toch maar op de vlucht. 

Rick en ik eten samen lunch en dan roept hij een Uber. Zijn hele werkteam heeft een feest bij een van de leidinggevenden. Dat houdt ook het avondeten in dus ik ben straks alleen daarvoor. 

Eigenlijk wilde ik gaan zwemmen, maar ik voel me moe. Het is dan beter daaraan toe te geven. In plaats daarvan ga ik insekten fotograferen in de tuin vlakbij. De eigenaar daarvan staat te praten met een andere buur en zo ontmoet ik Andy (de tuinier) en Paul. 

We praten een tijdje en dan worden Andy en ik Facebook vrienden, zodat ik hem de foto's kan laten zien, die ik in zijn tuin maak. Het is leuk zo weer wat mensen te ontmoeten. Paul had ik al een keer eerder ontmoet, maar dat is bijna een jaar geleden. 

Rick belt dat er iemand komt om naar het beschadigde hek en de poort te kijken. Ik loop terug en praat met meneer Carter. Het is een superaardige man! Natuurlijk is ons hek weer heel bijzonder en heeft hij in zijn dertig+ jarige carriere nog nooit zoiets gezien. Hij gaat proberen het helemaal te matchen. 

Een nieuwsgierige eekhoorn

De rest van de middag lees ik op het deck tot het tegen vijven loopt. Dan ga ik eens bedenken waar ik wil eten. Dat wordt Sushi Yama. Dat is fijn dichtbij en ik zie mijn kans om lekkere sashimi te gaan verorberen. 

Na dit lekkere maal duik ik onder de douche om mijn haren te wassen. Tot mijn verbazing is Rick thuis als ik weer beneden kom. Hij moest teveel staan en dat lukt niet met de pijnlijke knie. Hij bestelt alsnog wat te eten. 
 

Over fotograferen in de mall en happy hour

Het ziet er bewolkt uit als ik om tien voor half zeven opsta. Ik zie echter geen regen vlakbij op de radar. Ik verzorg de dieren en begin aan mijn wandeling. Het is een kortere vandaag van "maar" 2,5 kilometer, omdat ik later ook personal training heb. 

Net als ik ons plein weer inloop begint het te spetteren. Ik ben blij gegaan te zijn, want het helpt mijn gemoed enorm. Vooral op een sombere dag als vandaag is dat belangrijk. 

Rick loopt iets beter en zegt ook dat hij wat minder pijn heeft. Dat is fijn. We eten samen ontbijt en maken ons klaar voor de dag. Fiona wordt vandaag vijf jaar en we bellen haar om Happy Birthday te zingen. Ze vindt het prachtig!

Dan is het Starbucks tijd. Op weg erheen komen we een moederhert met haar kleintje tegen. Er zijn echt veel herten in onze buurt op het moment. Die gestippelde bambi's zijn altijd zo schattig. 

Als ik mijn koffie opheb is het tijd om naar Sharon te gaan. We doen op het moment veel beenoefeningen en dat is goed. Ik zie aan Rick dat het versterken van de beenspieren echt wel belangrijk is. Hij zal daar ook wat harder aan moeten werken. 

Het plenst werkelijk als ik terug naar huis rijd. Thuis doe ik mijn Duolingo lessen en dan is het tijd voor de virtuele lunch met Judith. Zij gaat volgende week van Maine naar Kansas verhuizen en kan vandaag maar een half uur. Het is een hele verhuizing, maar liefst 2275 kilometer en ze gaan het in drie dagen rijden. 

Na het gesprek en mijn lunch ga ik naar Tysons Corner Center. Dit overdekte winkelcentrum staat op nummer acht van grootste "malls" in Amerika. Ik hoopte de nieuwe Hershey Experience mee te maken, maar die is op dinsdag dicht. Ik kijk dus alleen even in de winkel.

Hershey's kisses!

Daarna fotografeer ik waar mijn oog op valt in de mall. Een reflectie van een Gucci reclame op de vloer, bijvoorbeeld. De architectuur hier binnen is ook heel mooi. Ik houd van symmetry en lijnen en die zijn hier meer dan genoeg te vinden. 

In een snoep winkel maak ik foto's van kleurig snoep en allerlei verschillende Dubai chocolade repen. Bij Bath & Body Works is er de halfjaarlijkse uitverkoop. Ik kijk er wat rond en het ruikt allemaal heerlijk. Maar we hebben nog genoeg van alles dus ik koop niets. 

Als ik de hele beneden verdieping afgelopen heb ga ik naar boven. Er is meer dan genoeg te fotograferen hier en ik zie dat het al tegen drieen loopt. Ik ben ook best moe dus het is beter als ik terug naar de auto ga. 

De bioscoop waar we al eeuwen niet geweest zijn

De World Cup bij Friday's, overal grote schermen. De wedstrijd is Portugal-Oezbekistan

Voor deze winkel ben ik te moe, maar wil er een volgende keer wel kijken, zoveel kleuren

Thuis ga ik een uurtje op de bank liggen. Dan is het tijd om me klaar te maken voor het maandelijkse happy hour. Dat is vanavond bij The Maple Room en we zijn met zijn vijven. 

Zoals wel vaker bestel ik de moules frites en de mosselen zijn altijd heerlijk. Het gesprek vloeit weer vlot en met zijn vijven kunnen we gezellig als groepje praten. Deze vier vrouwen behoren bij de vriendinnen, die ik al ken sinds de kinderen op de basisschool zaten dus we kennen elkaars gezinnen heel goed. 

Tegen zevenen nemen we afscheid. Als ik thuiskom is Rick er nog niet. Hij is met onze buurman Ray naar Yard House gegaan. Niet veel later loopt hij ook binnen. Ik vind het leuk dat Rick zo ook een gezellige maaltijd heeft. 

De regen is weer weg en de zon schijnt. Hopelijk doet hij dat morgen ook.