Over een bezoek aan een kasteel

Om half zes hoor ik gepiep bij de deur. Orion wil naar buiten. Ach, ik ben ook eigenlijk al wakker dus ga met hem naar beneden. 

Daar wacht me een onaangename verrassing, ik stap in poep op het kleedje bij de achterdeur. Die moet wel van Zorro zijn en het stinkt toch! Ik moet ervan kokhalzen. Ik gooi gelijk dat kleedje, waar ik toch al een hekel aan had, weg. 

Op de radar zie ik dat er regen aankomt. Ik zal mijn wandeling niet droog houden en besluit daarom mijn elliptische machine naar buiten te halen. Ik trap daarop tot de eerste druppels vallen. Dan barst zo'n harde bui los dat ik blij ben het zekere voor het onzekere te hebben genomen!

Als Rick om zeven uur naar beneden komt heb ik mijn cardio erop zitten en ben met het maken van mijn ontbijt begonnen. Ik heb Ricks theewater al gekookt dus hij kan die meteen zetten. Ook heeft Zorro al eten en heb ik al koffie gemaakt. Het is een makkelijke ochtend voor Rick. 

Na het ontbijt en Ricks douche gaan we naar Starbucks. Dit keer neem ik eens wat foto's in de drive thru. Voor ons bestelt een vrouw in een typisch Amerikaanse pick-up truck haar koffie. Rick krijgt die van ons niet veel later aangereikt. 

Rick zet me thuis af en ik denk iedere woensdag zeeen van tijd te hebben, maar het is toch al heel snel kwart over negen en tijd om naar het Community Center te rijden. 

De Tai Chi les gaat steeds beter al is er nog heel veel te verbeteren. Het verbaast me altijd hoe ik me moet concentreren en daardoor vliegt het uur voorbij. En ik maar denken dat het saai zou zijn!

Bij Whole Foods haal ik na de les een zak spinazie en dit keer vergeet ik niet te pinnen voor Sharon. Het is ontzettend vochtig met een prikkende zon, maar toch loop ik een stukje op het W&OD pad. 

Natuurlijk heb ik ontzettend vroeg ontbeten en ik houd het ternauwernood tot twaalf uur uit voor ik mijn lunch maak. Na die gegeten te hebben rijd ik naar het metrostation. Daar parkeer ik en neem de trein naar het Smithsonian station. 

Mijn doel vandaag is het Smithsonian kasteel dat eigenlijk gerenoveerd wordt, maar tijdelijk tot 7 september geopend is. Er is een tentoonstelling van historische dingen ter ere van het 250-jarig bestaan van het land. 

Zoals wel vaker tegenwoordig neem ik de lijst van fotografie thema's voor de 365 Photo Facebook groep mee. Wellicht vind ik hier wat dingen, die voldoen aan een paar thema's. Ik denk dat ik Mystery, Obscured en Quiet heb gevonden. 

Tot mijn verbazing is het absoluut niet druk. Ik loop zo naar binnen en naar de tentoonstelling. Daar zie ik als eerste een kopie van de Onafhankelijkheidsverklaring. Het bureautje waar Thomas Jefferson die verklaring op schreef is bijzonder om te zien. Die lijkt me goed voor het thema "Mystery". 

Er is een replica van het Vrijheidsbeeld en een klein stukje van Plymouth Rock waar de eerste pelgrims in Massachusetts arriveerden. Er zijn wat uniformen en medailles van beroemde mensen en een knoop van George Washingtons uniform. 

Iedere keer als ik mensen meeneem naar het Franklin Delano Roosevelt Memorial vertel ik over de man, die naar de radio zit te luisteren. Ik vind het superleuk om een van de microfonen, die FDR daarvoor gebruikte te zien. 

Verder bewonder ik de originele I Have A Dream speech van Martin Luther King Jr. En even verderop staat een van de eerste gloeilampjes van Thomas Edison. 

Hierna ga ik de mooie tuinen even in. De bloemen zijn niet zo bijzonder dit keer, maar ik houd van de stilte en ga een tijdje op een bankje in de schaduw zitten. Ik denk dat ik een van de reflectie foto's voor het thema "Quiet" ga gebruiken. 

Het wordt al gauw te warm en ik ga weer naar binnen. Er staan allemaal pilaren en er zijn veel mensen. Ik probeer een goede "Obscured" foto te vinden. Ik denk dat de hand op de computer met de persoon achter de pilaar wel een goede is. 

Op de radar zie ik dat de onweersbuien met rasse schreden naderen. Ik loop terug naar het metrostation en maak een paar foto's. Dan stap ik in de trein naar Vienna en een half uur later ben ik terug. 

De I-66 vanaf het metrostation gezien

Terwijl ik naar de auto loop voel ik de eerste druppels al. Het wordt enorm donker en een half uur later is het onweer er. Ik ben blij thuis te zijn, want Orion is er altijd wel bang voor. 

Het is weer droog en zonnig als we aan het eten beginnen dus Rick kan de garnalenburgers op de barbecue grillen. Ik doe ze in eiwraps en we hebben er een frisse komkommersalade bij. Het is eenvoudig en smakelijk. 

Langzaamaan nader ik het einde van de Emily in Paris afleveringen. Dan moet ik weer wat anders vinden. Het moet licht en luchtig zijn en ik moet mijn aandacht er niet te erg bij hoeven houden. Heeft iemand een idee? 

 

Over een mooie dag

Om tien over zes sta ik naast mijn bed. Orion is nog in diepe rust, hij ligt schattig op zijn rug met zijn poten in de lucht. Ik doe heel stil hopend hem niet te wekken, maar helaas, hij hoort me toch. 

Dan neem ik hem maar weer naar beneden. Hij krijgt zijn medicijnen en Zorro wat snacks. Ik laat Orion uit en helaas zijn Lorraine en hun honden buiten. Orion trekt me bijna omver en ik denk niet dat de buren blij waren met geblaf om kwart over zes.

Na Orion zijn ontbijt te hebben gegeven in zijn bench trek ik mijn gewichtsvest aan. Ik kan daar niet zo lang mee lopen dus na een mijl ben ik weer thuis. Rick is net wakker en heeft Orion uit zijn bench gehaald. 

Hornsby staat er nog steeds. Hij is niet meer zo vaak verkleed helaas

Na het ontbijt gaan we door de drive thru van Starbucks. We zijn vroeg en hebben nog tijd om Pokemon Go te spelen. Ook proberen we of Shilla Bakery de tofu snacks weer heeft, maar dat is helaas niet het geval. Ik hoop dat ze ze nog wel maken. 

Thuis gaat Rick aan het werk en ik doe mijn Duolingo lessen terwijl ik van mijn nitro brew geniet. Dan is het tijd om me klaar te maken voor personal training. We doen nu meer beenoefeningen en minder schouders. Dat vind ik fijn, want met tai chi is er heel veel schouderwerk. 

Sharons huis is rechts op de foto

Na afloop parkeer ik bij Whole Foods en maak een wandeling. Deze vrijdagavond is er Chillin on Church hier in de stad. Daar gaan Rick en ik niet heen, maar misschien wel naar de evenementen dit weekend, die met de 250ste verjaardag van Amerika te maken hebben. 

Bij Whole Foods koop ik een aantal dingen en vergeet dan weer om geld te pinnen voor Sharon donderdag. Dan moet dat morgen maar, ook geen probleem. 

De etalage van de klokkenwinkel

Om twaalf uur belt Judith en we lunchen weer gezellig virtueel samen. Haar verhuizing komt steeds dichterbij. Ze verhuist naar de Centrale tijdzone (wij wonen in de Oostelijke) en dan zal het een uur vroeger zijn voor haar dan hier. We moeten dus maar kijken hoe we dat gaan doen.

De middag besteed ik door met Saskia bij te praten. Ik kan niet wachten haar in juli weer te zien! Verder maak ik een paar wandelingen langs tuinen met bloemen en bijtjes. 

Rick heeft een Zwitserse klok geerfd van zijn vader en die doet het niet meer. We gaan ermee naar een van de klokkenmakers, die Vienna rijk is. Helaas kan de klok niet meer gemaakt worden. Dat is wel heel jammer. Hetzelfde is het geval met de jaren twintig klok van mijn grootouders. Nu zijn ze alleen om naar te kijken. 

Eigenlijk heb ik het verkeerde avondmaal gemaakt. We hadden afgesproken onze barbecue maaltijd vandaag te doen, omdat er morgen grote kans op onweer is. Alleen was ik dat vergeten en maakte het Aziatische kip en groentes slow cooker maal. Dat is natuurlijk heel lekker, maar nu moeten we maar hopen dat het morgen niet onweert tijdens etenstijd. 

En nu is het tijd voor Emily in Paris of liever Rome. Als ik die locaties zie wil ik daar zo graag weer heen! Zoveel te zien en doen en er is geen tijd. Misschien wordt dat beter als Rick met pensioen is. 

PS: Er is iets mis met de weersvoorspelling widget van dit blog. Het werkt wel op mijn telefoon, maar niet op mijn laptop. Ik heb ze een email gestuurd en als dat niets opbrengt moet ik een andere vinden. 

Over deze maandag

We proberen vandaag iets nieuws en als ik om tien over zes opsta neem ik Orion mee de badkamer in. Ik kleed me aan en neem de hond dan mee naar beneden. Daar krijgt Orion medicijnen en Zorro eten. Dan neem ik Orion naar buiten voor zijn wandeling. 

Na hem zijn ontbijt in zijn bench te hebben gegeven kan ik eindelijk aan mijn wandeling beginnen. Het heeft allemaal niet lang geduurd dus om kwart over zes vertrek ik. Ik heb een route uitgestippeld waarvan ik hoop dat hij niet zo heuvelachtig is. 

Dat valt toch weer wat tegen. Een enkele dag een wat minder "klim" wandeling zou wel fijn zijn. Ik denk alleen dat ik in de auto moet stappen om die te krijgen. Het W&OD pad is vrij vlak en Nottoway Park ook. Misschien dat ik dat af en toe ga doen. 

Na vier kilometer ben ik weer thuis waar Rick ook op is. Hij is blij verrast dat de dieren al verzorgd zijn. Mijn koffie staat klaar en ik geniet van mijn ontbijt. 

Het fijne van deze wandelingen is dat ik niet ook nog saai op de mini elliptische machine hoef te trappen. Mijn hartslag gaat met die heuvels goed omhoog dus het is genoeg cardio voor de dag. 

Als Rick en ik op weg gaan naar Starbucks zie ik de zoveelste larve van de Chinese lantaarnvlieg. Het zijn best mooie beestjes met hun stippels, maar ze bedreigen alle oogsten. Ze vermenigvuldigen zich namelijk enorm snel. Het is dus zaak er zoveel mogelijk dood te slaan al is het vechten tegen de bierkaai. 

Het is pas half negen als we terug zijn met onze koffies. Ik heb het plan om naar Meadowlark Gardens te gaan, maar dat gaat pas om tien uur open. Ik doe mijn Duolingo lessen dus maar onder het genot van mijn nitro brew. 

Vandaag is het beduidend koeler dan de afgelopen dagen (dan heb ik het over 26 graden in plaats van 33). Heerlijk weer voor een wandeling door de botanische tuinen. Ik ben er bij opening en dan is het nog erg rustig in het park.

Het is weer een genot op mijn gemak te fotograferen. Meer dan een uur later ben ik terug bij het bezoekerscentrum waar net een hele bus uit Maryland binnenkomt. Het is dus maar goed dat ik vroeg was. 

Voor ik naar huis ga besluit ik medicijnen voor Rick en mezelf op te gaan halen bij Walgreens. Dat waren we gisteren al van plan, maar dat is er bij ingeschoten. Keurig met lunchtijd ben ik weer op honk. 

Rick en ik eten samen lunch op het deck en er staat een koele bries. Ik besluit vanmiddag niet naar het zwembad te gaan. Op het deck luieren en lezen is ook wel weer eens lekker. In de zomer is dat een extra zitkamer en het gezang van de vogels leidt me niet zo af als de muziek bij het zwembad. 

Halverwege de middag komt een jongen direct uit school om onze achtertuin te wieden. Dat is super hard nodig. Hij werkt er dan ook meer dan drie uur aan. Nu ziet het er weer keurig uit, maar helaas groeit onkruid hier als... onkruid. Hopelijk duurt het even voor het terugkomt.

We eten vanavond een traybake van gemarineerde kippenborst, geroosterde broccoli en apart bloemkool hapjes. Die laatste hebben we al een tijdje niet gegeten en zijn erg lekker. 

En nu ga ik naar Emily in Paris kijken. Ik zal vast weer vroeg op bed liggen, want daar heb ik nu al zin in!