Over een kille herfstdag

Mijn Fitbit trilt om zes uur en het eerste wat ik doe is op de radar app kijken. Die laat zien dat het op zijn hoogst miezert en dat betekent dat ik ga wandelen. Als ik de garagedeur open hoor ik het wel regenen, maar nu heb ik mijn beslissing genomen. 

Mijn nieuwe Dansko waterdichte gymschoenen komen goed van pas. Het is kil, maar niet koud en na een kilometer gaat de regen over in heel lichte motregen. Ik krijg het warm van het wandelen en open mijn jas. 

De wandeling gaat lekker en ik verwacht geen herten tegen te komen vanwege het weer. Dan staat daar toch opeens een hinde. We schrikken van elkaar. Ze staat klaar om weg te rennen, maar blijft toch nieuwsgierig staan. 

Rick is bezig in de keuken als ik om kwart over zeven thuiskom. Hij is er zeer van onder de indruk dat ik ondanks het weer 4,25 kilometer heb gelopen. Het doet me niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal zoveel goed! 

Dit geeft me hoop dat ik het ook in de winter vol ga houden tenzij het echt bar en boos is buiten. Tai Chi gaat vandaag vanwege ziekte van de instructeur niet door dus ik heb zo mijn beweging gehad. 

Na het ontbijt gaan we naar Starbucks en ik ren de Giant even in om een spuitbus met kaas voor Orion's medicijnen te kopen. Die kaas is verschrikkelijk vies voor ons, maar Orion eet er zijn pillen mee dus ideaal. 

Als Rick aan het werk gaat bereid ik onze slow cooker maaltijd. Dan maak ik me klaar voor de dag en ga op pad naar het Providence Center. Bij Walgreens liggen medicijnen klaar en ik tank een halve tank bij de Safeway. Daarna breng ik nog even een bezoek aan het standje met pompoenen en chrysanten. Zo fotografeer ik even wat kleur op deze druilerige dag. 

Inmiddels is het elf uur en tijd voor mijn afspraak met Phuong. Dit keer kies ik goud op mijn nagels en plak er thuis goudkleurige herfststickers op. Ik ben blij met het resultaat. 

Thuis eten Rick en ik snel lunch, want de schoonmaakploeg komt. Om klokslag een uur is dat het geval. Zoals altijd ga ik liever ergens heen zodat ik ze niet in de weg zit. 

Na eerst even mijn favoriete groente chips bij Whole Foods gekocht te hebben besluit ik een nieuw cafe te proberen. Weird Brothers is weer eens wat anders en ze hebben allerlei interessante drankjes. Er is er zelfs een met Flapjack in de naam en die foto stuur ik natuurlijk naar Saskia.

Hoe lekker het ook allemaal klinkt, ik houd het bij een saaie citroengras en gember thee. Ik geniet ervan in een van hun zeer gerieflijke stoelen en lees in mijn boek. 

Op een gegeven moment komen er een paar mensen, die willen schaken. Het cafe heeft een schaakspel, maar ze komen tot de ontdekking dat iemand de koningen heeft gestolen. Wie doet nou zoiets? Ze vinden wat anders om als koning te dienen, maar balen voor het cafe!

Via onze Arlo webcams check ik af en toe of de schoonmaakploeg klaar is. Als ik ze naar buiten zie komen rijd ik terug naar huis. Ik ben er precies als zij zwaaiend afscheid nemen. 

Onze crockpot maaltijd bestaat uit een prutje van hertengehakt, koolsla, tomaat, ui en kruiden. We eten het over bloemkoolrijst en het is zeer smakelijk. Op dagen als deze zijn dit soort maaltijden extra lekker. 

Het is de laatste avond voor ons vertrek naar Frankrijk. Ik ben vrijwel klaar met inpakken, Rick begint pas. We hebben enorme zin om Kai en Raquel weer te zien!

Over een druilerige dag

Als ik om tien over zes op de radar kijk regent het hard. Daar heb ik geen zin in, lichte regen okay, maar dit zou geen plezier zijn. Ik kleed me aan en besluit dan maar ouderwets drie kwartier op de mini elliptische machine te trappen.

Daar ben ik net mee klaar als Rick beneden komt. Terwijl we ontbijt eten krijgen we emails van Brussels Airlines dat we stoelen kunnen reserveren voor onze vlucht van Brussel naar Lyon vrijdag. 

Alleen lukt dat bij mij natuurlijk weer niet online dus ik moet opbellen. Eerst ga ik voor de Engelstalige optie, maar na tien minuten in de wacht hang ik op en probeer de Nederlandstalige. Daar word ik meteen geholpen, toch handig. 

Na dit alles gaan we later dan gewoonlijk onze koffies halen. Rick bezoekt ook even de stomerij om te vragen of zijn kleding morgen al klaar kan zijn. Hij heeft niet goed opgelet en goedgekeurd dat het donderdagmiddag opgehaald kon worden. Helaas kan men niet garanderen dat Rick zijn kleding op tijd krijgt. We hopen het dus maar. 

Thuis maak ik me snel klaar om naar Sharon te gaan. Die heeft een mooi half uur met verschillende krachtoefeningen voor me. Na afloop rijd ik naar Whole Foods. Ik stuur dingen terug naar Amazon en koop wat gerookte zalm. 

Het miezert nu enkel wat en ik besluit een stuk op het W&OD pad te gaan lopen. De natte bloemen en besjes zijn leuk om te fotograferen. Op weg naar huis maak ik nog even mijn architectuur themafoto van een huis dat ik altijd wel leuk vind om te zien. 

Thuis begin ik aan het inpakken. Ik heb dit keer een rugzak en een grotere handtas dan gewoonlijk als handbagage. Nadat we de vorige keer dat we in Brussel overstapten dagen op onze bagage moesten wachten heb ik besloten kleding voor een paar dagen in mijn rugzak te doen. Zo ben ik beter voorbereid mocht zoiets weer gebeuren. 

Zo is het al snel lunchtijd en om een uur belt Judith. Het blijft gezellig dat wekelijkse gesprek. Haar lunches zijn nu wel korter, maar iets is beter dan iets. Het lukt ons toch elkaar heel wat te vertellen. 

Omdat ik niet buiten kon lopen wil ik naar Tysons Corner Center om daar mijn wandeling alsnog te maken. Ik moet toch naar Sephora en Bath & Body Works. De hele mall boven en beneden heen en weer lopen is meer dan twee kilometer!

Bij Sephora koop ik oogpotlood en mascara. Ik krijg daar ook wat huidverzorgingsproducten als verjaardagscadeautje. Na heel lang zijn onze Bath & Body Works producten bijna op dus tijd om in te slaan. De mousserende zeep, "wallflower" luchtverfrissers en hand sanitizers zijn allemaal afgeprijsd. De luchtjes zijn weer heerlijk en na veel ruiken kies ik vijf van ieder. 

Fairfax County is onze "provincie". Dit is helemaal van Lego gemaakt en hieronder is Great Falls

Het miezert nog steeds en het verkeer is daardoor slecht. Als ik eindelijk thuiskom staat Rick op het punt te vertrekken. Hij gaat vanavond met Ray het Oktoberfest menu van Yard House proberen. Ik zie mijn kans schoon en bestel yakitori van Genki. 

Dit weer maakt slaperig, hopelijk kan ik morgenochtend wel gaan wandelen, want ik miste het. 

 

Over een regenachtige maandag

Het is gelukkig droog als ik om tien voor half zeven mijn schoenen aantrek. Ik ga vier kilometer lopen en geniet er weer van. Het helpt me zo mijn hoofd leeg te maken en is een super begin van de dag. 

Helaas zijn er vandaag geen herten, maar wel een mooie zonsopgang. Met 19 vochtige graden is mijn jasje al gauw te warm en halverwege trek ik het uit. Om tien over zeven ben ik weer thuis en tref Rick in de keuken. 

Op mijn gemak eet ik mijn ontbijt en drink de door Rick gezette koffie. Dan is Rick klaar om naar Starbucks te gaan. Met de koffies spelen we een tijdje Pokemon Go. 

Om tien uur hebben we een afspraak met Geoff, onze financieel adviseur. Aangezien Rick hoopt begin maart met pensioen te gaan is het nodig te zien of we genoeg middelen hebben om dat te doen. Gelukkig is dat duidelijk het geval.

Geoff is altijd wat lang van stof met allerlei anecdotes en we bespreken alles tot in de puntjes. Het is hier geen recht toe recht aan pensioen dat je via je werkgever opbouwt. Het zijn investeringen en spaarrekeningen. Er komt wat bij kijken. 

Het gevolg is dat het al half twee is als we afscheid nemen. Rick en ik hebben beiden een goed gevoel na deze vergadering. We hebben nu goed kijk op wat wel en niet kan tijdens de pensioenjaren.

Thuis maken we meteen lunch, want we hebben beiden flinke honger. Een blik naar buiten laat zien dat de regen is gearriveerd. Ik heb nieuwe schoenen van Dansko, die ik uit wil proberen. Ik trek ze aan en ga naar het Merrifield Garden Center.

Daar is alles leuk herfstachtig en vooral belangrijk, droog. Tot mijn teleurstelling zitten de schoenen niet fijn. Ze zijn te krap en mijn tenen zitten tegen de voorkant. Ik ga ze terugsturen en bestel een maat groter. Hopelijk zitten die wel goed. 

Rick gaat naar de kapper en ik houd Orion weg van Zorro's eten. Daar is meneer helemaal niet blij mee en blaft zijn kop eraf. Zijn blaf is zo luid! Gelukkig houdt Orion nadat ik hem een botje heb gegeven op. 

 Mijn telefoon gaat en daar is Geoff weer. Hij heeft heel goed nieuws, want mijn pensioen blijkt meer te zijn dan verwacht. Ik heb niet zo lang gewerkt hier dus veel is het niet, maar alle beetjes helpen. 

Terwijl ik dit typ onweert het en de regen komt met bakken naar beneden. Tijd om het avondeten te gaan voorbereiden. Dat wordt een tray bake met wilde zalm en blokjes zoete aardappel, ui en pompoen. Echt herfstachtig dus. 

Die wilde zalm gaan we vaker eten. Die heeft veel meer smaak dan gekweekte zalm. Het mengsel met groentes smaakt er goed bij. Zeker een maaltijd die we nog eens gaan maken. 

Eigenlijk zou ik nu al naar bed willen, maar ik blijf nog wel een paar uurtjes beneden tv kijken. 

 

Over een rustig weekend thuis

Zaterdag

Vandaag sta ik iets later op, al doet mijn rechterbeen veel pijn en ben ik daardoor al langer wakker. Om half zeven verlaat ik het huis. Het is een vochtige negentien graden en nog donker. 

Als ik langs de kerk loop zie ik in de verte een paar herten. Het blijken de broertjes te zijn, die een paar maanden geleden telkens op ons plein liepen. Ik heb ze al een tijdje niet gezien dus het is een aangename verrassing. 

Verder laten de herten zich niet zien. De zonsopgang is weer spektaculair en ik wens iedere keer weer dat ik het beter zou kunnen zien. Er zijn zoveel bomen! Een kleine chipmunk kijkt me nieuwsgierig aan en dan zijn de vier kilometer weer gelopen. 

Rick is nog niet beneden en ik zet koffie en kook zijn theewater. Voor Ricks doen is hij vroeg, want om half acht komt hij met Orion onze slaapkamer uit. We genieten eerst even van onze drankjes en gaan dan op pad voor ontbijt en wat boodschappen.

Terwijl ik mijn boterham van Panera haal brengt Rick kleding naar de stomerij. Dan is het tijd voor Starbucks en vervolgens het marktje bij het Community Center. De producten zijn heel anders dan in de zomer. Er zijn bijvoorbeeld verse hazelnoten en allerlei kalebassen. 

Na de markt rijden we naar Trader Joe's. Daar kopen we bijna alle ingredienten voor de diners van de komende week. Het scheelt nogal in prijs met Giant en vooral met Whole Foods. Nu is onze lijst voor Giant een stuk korter. 

Als laatste is Total Wine aan de beurt. We kopen alcoholvrije drankjes voor mij en Rick wat herfstbier. Tegenwoordig kun je alles met skeletten krijgen rond Halloween! Deze wijnfleshouder bijvoorbeeld. 

De rest van de dag houden we het rustig. We ruimen Kai's kamer op en maken video's van spullen, die hij misschien wil dat we meenemen. Rick beitst de schutting en de poort waar het nieuwe hout van na de storm is. Ik geniet op het deck van het nog steeds zomerse weer. 

We rijden naar Patsy's voor het avondeten. Er is alleen plaats aan de bar van dit populaire restaurant. Ik bestel een gerookte zalm voorafje en nog een voorafje, de krab en garnalen fritters als "hoofdgerecht". Rick neemt de Tex Mex loempia en steak frites. Het restaurant is niet voor niets zo populair, want het eten is voortreffelijk en de prijzen niet te hoog. 

Zondag

Vanochtend voel ik me een stuk beter en sta om tien voor half zeven op. Het wordt steeds later licht dus mijn vestje met lichten is echt nodig. Als ik de garage binnenloop hoor ik een vreemd gekras. Ik ga polshoogte nemen en zie een muisje in een grote kartonnen doos. Die is van later zorg. 

Voor mijn wandeling stel ik Foot Path in op 3 mijl. Het is lekker lopen en ik probeer de "Japanse" stijl te handhaven. Dat is drie minuten zo snel als je kan lopen, drie minuten op gewoon tempo en zo om en om. Het gaat lekker. 

Opeens zie ik mijn vriendjes weer. Het hert met het halve gewei kent me zo langzamerhand. Dit groepje van zes is meestal samen. Ik moet wel lachen om het ene hert dat van de struiken eet tussen de bordjes dat er geen honden op het gras mogen. 

De zonsopgang is ook erg mooi. De wolken lijken in brand te staan. Het zal vandaag nog een dag warm worden. Zo vroeg is het ook al 21 graden. 

Rick komt net naar beneden als ik terugkom en ik vertel hem over de muis. We gaan eens kijken en Rick neemt de doos mee naar buiten. Daar blijkt dat er niet een, maar zes muizen inzitten! Dat is dus een nestje geweest. 

We gaan eerst even thee en koffie drinken en in de tussentijd begint het opeens te plenzen. Dat was niet voorspeld! Na Orions wandeling in de stromende regen laden we de doos met muisjes in mijn auto. We rijden naar het bos bij het zwembad en laten ze daar los. 

Ze rennen allemaal een andere kant op. Dat is dus geen hechte familie! Er loopt een stroompje door de regen en dan zien we dat muizen kunnen zwemmen. Ik had al telkens lege chips zakjes in de doos voor de bezorgers, hopelijk is dat nu afgelopen (al denk ik het niet). 

We gaan ons ontbijt van Panera en Starbucks halen en doen dan onze boodschappen bij Giant. Daarna rijden we naar H Mart voor mijn paddestoelen. Door al dit gedoe zijn we later op de markt dan gewoonlijk en het is ontzettend druk. 

Het enige dat we kopen is wat fruit. De perziken zijn nog op hun hoogtepunt en daar nemen we er een aantal van mee. Verder wil ik een heel kleine peersoort proberen. Deze markt is toch wel veel leuker dan die in Vienna. Ik proef wat kimchi en een stukje zuurdesem bagel. 

Nadat we alles weg hebben gelegd hangen we het draakje met lantaarntje dat Rick me voor mijn verjaardag gaf in de boom voor het huis. Een eekhoorn kijkt er lang naar en loopt er dan omheen. Kennelijk was dat zijn weg de boom in. 

Het is bewolkt, maar warm en we eten lunch op het deck. Daarna haal ik het Still&Slow kleurboek dat ik van Saskia kreeg naar buiten. Je kleurt maar met een kleur, in mijn geval zwart, en alleen de vakjes met een o erin. Langzaamaan zie ik het plaatje tevoorschijn komen. Het is heel ontspannend en leuk om te doen. 

Aan het einde van de middag gaan we nog even naar Walgreens. Daar liggen een aantal medicijnen klaar voor ons beiden. Alleen is een van mijn medicijnen niet voorradig en zal ik dinsdag terug moeten, zucht. 

Gelukkig is het nog droog als Rick de filet mignons en asperges gaat grillen. Ook de maiskolf voor hemzelf gaat op de barbecue. Ik rooster een paar sneetjes zuurdesem brood. Het is altijd weer een lekker einde van het weekend maal. 

Helaas ziet de komende week er nat en herfstachtig uit, maar ja, de herfst begint dinsdag dus we kunnen niet eeuwig zomers weer hebben. Althans daarmee probeer ik mezelf toe te spreken, want deze warmte is zo fijn!