Ons pleintje nu:

woensdag, maart 16, 2011

Negenenveertig staten bezocht!

Gisteravond heb ik roomservice besteld voor het ontbijt. Dat komt keurig op tijd. Kai en ik hebben heerlijk geslapen. Deze kamer heeft van die gordijnen, die al het daglicht uitsluiten. Eigenlijk zou ik die thuis ook dolgraag willen, maar dan zou ik volgens mij nooit weer mijn bed uitkomen.

Het eten is erg goed. Ik heb een omelet met groentes en champignons en Kai bananennotenbrood en een enorme vruchtensalade, waar ik ook een groot gedeelte van eet. Alweer is de prijs veel minder, dan bij andere hotels met zulke luxe. We zouden vaker bij een hotel met een casino moeten logeren.

Kai heeft geen zin om mee te gaan naar de fitness, dus ga ik maar alleen. Eigenlijk had ik in dit hotel er heel wat van verwacht, alles is verder ook zo mooi. Maar de fitnesskamer is doodsaai. Een kamer zonder ramen met vier cardiomachines en een gewichtenapparaat. Alles is ook vrij oud. Ach, de crosstrainer werkt en al lezend is het halve uur zo voorbij.

Boven is Kai al helemaal klaar en gepakt. Ik duik de douche in, zo'n heerlijke "regen"douche, ook die zou ik thuis dolgraag hebben. Alleen is het water hier vreemd. Het lijkt net of de zeep niet van je handen wordt gewassen erdoor.

Tegen tienen zijn we klaar om onze avonturen te vervolgen. Onze eerste stop zal Tahlequah zijn, de hoofdstad van de oostelijke Cherokee Indianen.

Door uitgestrekte prairies rijden we erheen. Kai verzorgt de muziek weer. Ik vind vooral de muziek van The Ventures , die hij heeft, erg goed, zeker in deze omgeving. We zijn het er wel over eens, dat, hoezeer de prairies ook hun charme hebben, we hier nooit zouden willen wonen (excuses aan degenen, die wel op prairies wonen). Het is allemaal veel te afgelegen en leeg.

We rijden door het lieflijke historische Tahlequah naar het Cherokee Heritage Center. Daar kopen we kaartjes en zijn net op tijd om met de rondleiding van half twaalf mee te kunnen.

Een Cherokee vrouw leidt ons door een dorpje, zoals het er in de 16e en 17e eeuw uitzag. De huizen zijn van modder en klei gemaakt. Een Cherokee man vertelt heel interessant hoe hij pijlen, messen e.d. uit steen maakt en over de geschiedenis daarvan, die maar liefst 24000 jaar teruggaat. De culturen van de Indianen fascineren me enorm. Eigenlijk zou ik wel uren naar zo'n historicus kunnen luisteren.

Ook de taalspecialist vertelt interessant. Ik had er geen idee van, dat de Cherokee ook een apart geschreven alfabet hadden. Het ene woord, dat we leren is "osiyo", wat "hallo" betekent.

Na de rondleiding lopen we door een 19e eeuws Cherokee dorpje, zoals het er na de "Indian Removal" ongeveer uitzag. Natuurlijk is de geschiedenis van hoe de Cherokees hier in Oklahoma terechtkwamen verschrikkelijk verdrietig. Zij liepen de "Trail of Tears", die hier eindigde.

Als laatste bezoeken Kai en ik het kleine museum, waar, behalve kunst, ook een hartverscheurende tentoonstelling over de pijn en verdriet toen. Ik krijg een brok in mijn keel bij het lezen van de commentaren van overlevenden. Vandaag de dag zijn de Cherokee de grootste Indianenstam met ongeveer drie kwart miljoen, maar het was natuurlijk vroeger een nog veel groter volk.

Het is allemaal heel interessant en ik kijk nog even naar een boek in het winkeltje. Dat vind ik echter niet. Thuis ga ik eens op Amazon.com neuzen of er iets interessants over de geschiedenis van deze stam voor mijn Kindle is.

Toen we hierheen reden, zagen we een Chili's dichtbij. Er zijn ook wat andere restaurants, maar ik laat Kai de keuze en die is dol op Chili's. We hebben inmiddels flink trek gekregen. Ik bestel een van hun lunch specials, een kop tortilla soep en een halve kip fajita sandwich. Erg lekker en de portie is niet te groot.

Na de lunch stellen we de GPS in op Gentry, Arkansas. Dat is ongeveer een uur rijden weg, zegt het apparaat. Wat deden we ooit zonder GPS, ik heb met behulp van Bing ook al precies kunnen kijken, wat qua afstanden te doen is.

Een deel van onze weg volgt de historische route van de Trail of Tears. We hebben de prairies inmiddels ook verlaten en rijden door voetheuvels met zeer bochtige wegen. De natuur is hier verder, dan thuis, en de perenbomen staan mooi in bloei.

In Siloam Springs
rijden we Arkansas binnen. Gelukkig kan ik er gemakkelijk vlakbij parkeren, want ik wil echt een foto van mijn negenveertigste bezochte staat. Helaas zien we aan de overkant geen Oklahoma bord, dus die gaat niet in de staatsbordenfoto's verzameling vertegenwoordigd zijn.

In Gentry bezoeken we het Wild Wilderness Drive Through Safari park. De toegangsprijs bedraagt slechts $10 per persoon, dus veel verwacht ik er niet van. Het blijkt echter idioot goedkoop voor wat het is.

We beginnen met de acht kilometer door het safaripark. Daar zien we bisons, wildebeest, emu's, dromedarissen, zebra's, heel veel verschillende soorten herten en meer. In tegenstelling tot het safaripark in Virginia krijgen we hier geen eten voor de dieren en moeten onze ramen en deuren dicht blijven.

Al gauw zien we, dat anderen zich daar niet aan houden en natuurlijk wil Kai ook graag een dromedaris en een zebra aaien. Dat lukt allemaal prima, de dieren zijn duidelijk aan mensen gewend. Het zal om verzekeringsredenen zijn, dat al die waarschuwingen er staan.

In kooien zien we een heel aantal tijgers, leeuwen, beren, wolven en meer. De dieren zien er allemaal heel gezond uit en hebben goed de ruimte om te bewegen. Na drie kwartier zijn we terug op de parkeerplaats. Dit alleen was de $10 al ruim waard.

We stappen uit en zien, dat we rode kangeroetje kunnen aaien. Dat doen we natuurlijk. Er zijn ook jonge llama's en geitjes. Verderop zijn kooien met aapjes. Een paar chimpansees, lemurs en capuchin aapjes, allemaal hebben ze ruim plaats om te klimmen en een binnen- en buitenverblijf. Een van de lemurs is tam en we aaien Apple. Als ik mijn vinger in haar handje doe, grijpt ze die net als een baby zou doen, schattig.

Als we al die dieren hebben bekeken is het een half uur voor het park gaat sluiten. Kai zei, toen we de eerste keer uit het park kwamen rijden, al verlangend, dat we zo vaak als we willen er doorheen kunnen rijden. Ik stel dus voor nog een keer het rondje te rijden en daar stemt hij enthousiast mee in.

Dit keer zien we drie jonge tijgertjes en een leeuwenwelpje spelen, die we de eerste keer hadden gemist. Ook zijn de andere dieren nu wat actiever, misschien, omdat het koeler is of omdat ze honger hebben. We zijn blij er nog een keer doorheen te zijn gegaan. Als er ooit $20 wel besteed waren, is het hier wel.

Ons hotel voor vanavond ligt maar een half uurtje verderop in Springdale. Deze Hampton Inn is, zoals meestal, een keurig hotel. We krijgen een kamer met twee bedden op de tweede verdieping.

Alleen is er geen restaurant, behalve het gratis ontbijt, dat morgen geserveerd zal worden. Het is nog licht, dus ik stel Kai voor vroeg te gaan eten vanavond, zodat ik kan rijden.

Voor degenen, die zich afvragen, waarom Kai niet rijdt, hij is (veel te) jong om in een huurauto te mogen rijden. Dat mag pas, tegen extra betaling, met 21. Als er iets zou gebeuren met hem aan het stuur zouden we niet verzekerd zijn. Vandaar, dat dat dus niet gaat gebeuren.

Gelukkig zien we, als we naar buiten lopen, een restaurant nog geen honderd meter verderop. Aangezien we beiden nog niet veel honger hebben, besluiten we daar later heen te lopen en nu even op de kamer te gaan relaxen.

Een uurtje later lopen we naar Marketplace Grill, waar we heel vriendelijk worden begroet en naar een tafeltje geleid. Grappig aan dit menu vind ik, dat ieder gerecht, behalve de gewone grootte, ook een "lighter side" heeft.

Die lighter side is een kleinere portie, meer restaurants zouden dat moeten doen. Ik kies de lighter side van de teriyaki met garnalen. Die komt met paprika, broccoli en squash en rijst. Het smaakt lekker, al zwemt alles in teryaki saus. Kai's pizza ziet er ook wel goed uit, maar wij zijn toch wel verwend met de goede restaurants in ons gebied.

Toch niet helemaal tevreden, want de pizza stelde weinig voor, bestelt Kai de chocolade sundae, die ook in een kleinere maat komt (de grote is enorm!). Die komt met twee lepels, die ik neem er ook een paar hapjes van, maar het is mij te zoet.

We lopen terug naar het hotel en relaxen lekker op de kamer. We hebben nog geen vastomlijnde plannen voor morgen, maar wel al een paar ideeen.


Een vakantie met Kai is heel anders, dan met Katja. Katja laat weten, wat ze wil, bij Kai moet ik dat echt uit hem trekken. Ik weet wel zeker, dat hij vandaag veel plezier heeft gehad en dat doet me goed. Ik geniet er ook des te meer van, dat beide jong volwassenen hun spring break nog met hun "oude" (dat ben ik toch vast voor ze) moeder willen doorbrengen.
Foto's van vandaag staan hier.

16 reacties:

Corry zei

Wat leuk even met Kai weg en zo'n safaripark is toch altijd mooi om te zien.
Ben benieuwd wat jullie vandaag gaan doen!

Nina zei

In NL (en ik geloof ook Europa) mag je ook vanaf 21 + minimaal een jaar rijbewijsbezit een auto huren. In Europa geldt volgens mij vaak zelfs minimaal 2/3 jaar en ook vanaf 21. Ik vind die voorwaarden dus niet raar. ;-)

Goed dat jullie de beesten gewoon hebben geaaid, ondanks de regels!! Is het nog gelukt alle 'welcome to [nieuwe staat]' borden te fotograferen?

Heel veel plezier nog!

Anoniem zei

Gezellig die vakanties met de kinderen. Eerst met Katja en nu met Kai op stap. Ik kan me goed voorstellen dat het je moeder hart goed doet dat ze dat met veel plezier willen ondernemen met je. Veel plezier nog en geniet van deze quality time met je fijne zoon! Lianne

Anoniem zei

Heb ik toch weer wat geleerd, dacht dat iedereen die een rijbewijs heeft een huurauto kon besturen, ongeacht de leeftijd.....Veel plezier nog, ik denk dat Kai (en de rest van de kids) ook heel veel plezier aan jou (en Rick) beleven hoor :-)
Groetjes, Evelyn

Nicole zei

Leuk hoor, dat safaripark! Zo schattig als je al die beesten kunt aaien. Wel spannend dat je nog maar één staat hoeft.
Ik heb een app op mijn ipad staan met foto's van alle national parks van de VS en er ligt me in Alaska toch een hoop natuurschoon op je te wachten! Ik hoop dat je die 50e staat snel haalt.

Jesse zei

Ik vind het heerlijk om met je mee te lezen. Enerzijds beantwoord het aan wat ik voor idee had over deze staten, anderzijds is het toch ook wel anders. Inderdaad toch meer te doen als je denkt. Leuk hoor!
En toevallig heb ik net afgelopen weekeind een artikel gelezen in Amerika magazine over die trail of tears. Heel indrukwekkend om te lezen, wat bijzonder dat ik nu bij jou meelees.
Veel plezier nog!
Groet,
Ingrid

B. zei

Hey wat grappig, tijdens onze reis en de vele hotel verblijven heb ik ook een paar keer meegemaakt dat het water aanvoelt of er vet of zeep in zit maar ik weet niet meer waar dat was. Eigenaardig water inderdaad...

Anoniem zei

Wat leuk dat Kai zo'n diverse muzieksmaak heeft ! The Ventures zijn mega ver voor zijn tijd, zo van 1960 ofzo. Bijzonder hoor !
Geniet van deze reis verder, kostbare tijd, samen met je zoon op stap
Groetjes
Caroline

Petr@ zei

Ik heb net vorige week een artikel gelezen over de Trail of Tears. Vreselijk voor de Cherokee's. Kan me dus goed voorstellen dat je hier kippenvel van kreeg.

Ik weet wel zeker dat Kai zich goed heeft vermaakt, anders had hij nooit voorgesteld om nog een rondje safaripark te doen.

Anoniem zei

Oh!!!! Chili's! Ik verheug me nu al op hun spinach artichoke dip en sizzling shrimp fajitas! (nog even....)

Leuk dat er binnen één gezin zulke verschillende kinderen kunnen zijn. Dat is hier ook het geval, allemaal anders.

Marjon

http://pinterest.com/pin/5153258/

Sandrah zei

De titel "Trail of Tears" zegt het natuurlijk al, maar wat een treurig verhaal van de Cherokee's. Ik had er nog niet eerder van gehoord.

Altijd leuk zo'n safaripark. Geweldige foto's ook!

Sandra

Famke zei

Win women vlak bij de Wichita mountains in SW Oklahoma bij Lawton. We women hier nu 8 jaar en dat bevalt ons goed.

Petra zei

@Corry - Leuke dag weer vandaag. Inderdaad geniet ik van Kai helemaal alleen voor mij. Hij is een interessant iemand.

@Nina - Ja, het Welkomstbord voor Arkansas staat tussen de foto's. Dat voor Missouri heb ik ook, maar nog niet geplaatst. Oklahoma lukte helaas niet.

@Lianne - Deze reisjes zullen me altijd bij blijven. Ik zie de "kinderen" toch weer anders, zo.

@Evelyn - Ik hoop, dat dit waardevolle herinneringen gaan zijn voor ze. Zo herinner ik me de reizen met mijn ouders wel.

@Nicole - Alaska is al jaren een grote wens van mij, maar niemand anders wilde. Ik hoop voor het einde van volgend jaar (mijn 51ste) daar ook geweest te zijn.

@Ingrid - Inderdaad zijn er veel meer toeristische gebieden hier, maar ook hier in Branson is er weer heel veel te doen.

@B. - Het voelt zo raar slijmerig, maar uiteindelijk droogt het wel ok.

@Caroline - Het is echt bijzonder zo met mijn bijna 19-jarige zoon. Hij is echt een schat.

@Petra - Rick vroeg ook al bezorgd of Kai wel lol heeft. Ik ben ervan overtuigd van wel.

@Marjon - Maar probeer ook eens niet keten restaurants. Ik weet niet, waar jullie heen gaan, maar dan eet je vaak het best. En onze kinderen zijn alle drie enorm verschillend.

@Sandra - Dat Trail of Tears fascineert me al jaren. Zo vreselijk, wat die mensen door moesten maken. Maar veel van de vroege Amerikaanse geschiedenis is zo hard, ik weet niet waarom, maar het heeft mijn interesse.

@Famke - Wat leuk, dat je reageerde! Zo ver naar het zuiden zijn wij duidelijk niet gekomen. Ik vond Oklahoma, het kleine gedeelte, dat we ervan zagen, erg mooi en interessant.

Jasmino zei

Het klinkt als dagen met een sterretje! Geniet ervan!

Kristel Holsbeek zei

Zo leuk voor jou, hopelijk willen mijn kinderen dat later ook met me/ons doen;-))
Wel spijtig dat Kai af en toe het stuur niet kan overnemen...dus als ik het goed begrijp kan dat pas vanaf 21 jaar...

Anoniem zei

[/url] you really have to have one of the most useful hair straighteners you should glance to buy the actual expert pink good hair days straighteners.[/p]
[p]Dawn [url=http://www.ghdstraightenershop.co.uk]ghd hair straightener uk[/url] had been efficient,and Charlsie just couldnt keep up with the pace . Castles appear nutritious, young, it reminds [url=http://www.officialghdstore.com]cheap ghd straighteners store au[/url] the child locks soft, smooth and healthy . Let's [url=http://ghdstraighteneraustralia.webstarts.com]ghd straightener australia[/url] hope the next generation of GHD MK4 hair straighteners don't talk! Then we'd be up the creek wouldn't we? Imagine that, a talking hair straightener . Ze night that Jolly chic cherry smile as if too busy to open in August in the sunflowers look [url=http://www.icheapghdstraighteners.co.uk]cheap ghd straighteners uk[/url] attractive . 7% and 13% earlier mentioned the earlier InStyler Curling Irons Black year . Wearing a light green robe shop waiter politely say hello to the night they cherry blue . Ergonomically designed, it's uncomplicated to press, flip, twirl and curl [url=http://www.officialghdstore.com]officia ghd straighteners sale[/url] the hair . I earned a ton of mone cheap ghd straighteners uk y in tips that evening and on into the night [url=http://www.officialghdstore.com]official ghd straighteners store[/url] when people found out Id actually di ghd hair straightener price scovered the body . Should [url=http://www.allbuyghdonline.com]buy straighteners ghd gold online

[url=http://www.honolulunews.net/index.php?sid/208818191/scat/a5a14b1515940e55]Here Offer the discount MBT sandals shoes online with high-quality 5h[/url]
[url=http://ussdallas.minusb.com/php/forum/posting.php?mode=quote&f=16&p=635937]There Offer the cheap MBT shoes online with good quality 2c[/url]
[url=http://www.honolulunews.net/index.php?sid/208562226/scat/a5a14b1515940e55]There Offer the cheap MBT sandals shoes online with high-quality 5q[/url]
[url=http://mumbrella.com.au/screentimes-bob-campbell-replaces-goalposts-rosemary-blight-on-screen-nsw-board-128765#comment-272352]There Offer the discount MBT sandals for men online with high-quality 8t[/url]
[url=http://fashionbombdaily.com/2012/08/02/snapshot-gabby-douglas-by-martin-schoeller-for-time-magazines-summer-olympics-special/]There Offer the discount MBT shoes online with good quality 3w[/url]