Ons pleintje nu:

dinsdag, september 19, 2017

Een sociaal dagje

Gelukkig wil de zomer hier nog niet weggaan en is het alweer heerlijk weer als we opstaan. Rick vertrekt naar zijn werk en ik bak een paar eieren om op het deck op te eten.  Een lekker koud glas groentesap erbij en een mok koffie maken het maal compleet.

Dan neem ik Orion mee naar boven en doe een uur op de elliptical. Vandaag ben ik weer eens heel blij als dat klaar is!  Ik heb veel pijn om de een of andere reden en het sporten helpt gewoonlijk, maar niet vandaag. Ik voel me vooral moe. Een douche helpt me wel. 
Geduldig wachten tot zijn vrouwtje klaar is

De deurbel gaat als ik net weer beneden ben en ik beveel Orion op zijn mat te gaan zitten.  Hij doet dat keurig! Het blijkt de man, die onze oprit van een nieuwe laag asfalt gaat voorzien te zijn. Ik heb de auto's al op straat gezet dus hij kan meteen beginnen. Ik ben super trots op Orion die keurig op zijn mat blijft zitten!!!
We mogen nu een paar dagen niet op de oprit

Voor de lunch heb ik afgesproken met Sara, die tussen haar klassen door even tijd heeft. Zij heeft First Watch daarvoor uitgekozen, een restaurant in Fairfax. Ik ben daar nog nooit geweest dus ben benieuwd.

Meteen doet het restaurant me aan een nette IHOP denken, ontbijt de hele dag en ook wat salades en broodjes. De calorieen staan op het menu vermeld (wat zou ik willen dat ieder restaurant dat deed!).  Alles is echter meer dan 500 calorieen, zelfs in de "gezonde" kolom zijn een aantal gerechten zelfs 1000 calorieen.

Het is mij allemaal veel te zwaar en ik heb wat moeite met kiezen. Uiteindelijk wordt het een omelet met gerookte zalm, tomaat en gebakken ui.  Ik vraag het zonder de kaas en mayonnaise.  Het smaakt best okay, maar dit restaurant zal nooit mijn favoriet worden. Ik snap ook niet goed wat Sara er zo lekker aan vindt.

We hebben elkaar een maand niet gezien dus genoeg bij te kletsen en voor we het weten is het tijd voor Sara om terug naar school te gaan. Ik rijd naar de overkant om bij Trader Joe's te kijken wat ze hebben. Nou, dat is heel veel pompoen in van alles en nog wat! Van tortilla's tot granola tot soep, Amerikanen zijn dol op pompoen!

Daar koop ik niets van, want het is mijn ding niet. Met crumpets, zalm en eieren (vele malen goedkoper dan bij andere supermarkten) ga ik huiswaarts. Zoals altijd neem ik me voor hier vaker heen te gaan.

Mijn pijnen worden steeds erger en dat maakt me zo moe! Nadat ik weer de muilkorf heb geoefend met Orion (wat ook dit keer heel goed gaat) ga ik in mijn hangmatstoel liggen en val bijna in slaap. Voor ik het weet is het tijd om me klaar te maken voor het maandelijkse happy hour.

Eigenlijk overweeg ik het af te zeggen want ik voel me echt niet lekker. Maar ja, ik heb het georganiseerd dus vind dat niet kunnen. Chris komt me ophalen en we gaan naar Requin, een nieuwe locatie om uit te proberen.

Er zijn nog meer dan genoeg plaatsen aan de bar en we kiezen er een paar. Niet veel later komen Freya en Kathryn ook.  We bestellen drankjes, voor mij hun heel lekkere rose. Grappig genoeg bestellen Amerikanen dat niet vaak. Freya heeft rode wijn en Chris witte, Kathryn neemt de rode sangria.

Ook bestellen we, behalve Freya, wat eten van hun happy hour menu.  Ik probeer de crudites en gebakken oesters. De eerste is heel erg lekker, de oesters vind ik duur en niet bijzonder.  Mijn volgende keuze de levermousse met jams is daarentegen om je vingers bij af te likken!

Chris en Freya vertrekken voor zevenen en Kathryn houdt mij nog gezelschap tot Rick komt. Ook dan blijft ze nog gezellig even praten. Zij vertrekt dit weekend voor een paar maanden naar haar andere huis in Florida wat schade heeft van orkaan Irma. We wensen Kathryn daar veel sterkte mee als ze afscheid neemt.

Rick heeft een burger en ik bestel camembert en blauwe kaas, die met appel, druiven, honingraat en jam worden geserveerd. Precies genoeg allemaal en erg lekker is het.
Thuis kijken we naar America's Got Talent en ga ik het weer eens niet laat maken. Die pijnen maken me eerlijk gezegd wat gedeprimeerd. Ik heb ze zo lang niet zo erg gevoeld en nu komt dat seizoen weer. Ik steek mijn hoofd nog even in het zand en laat alle zomerspullen tot tenminste volgende week staan.

3 reacties:

Marion2 zei

Zou het kunnen dat de jetlag wat meespeelt? Ik heb het idee
dat ik het toch altijd wel een week merk. Pittig dat je toch
naar je afspraak ging.

Zo handig dat ze in de VS vaak de calorie├źn in gerechten
vermelden! Het maakt het kiezen voor mij heel makkelijk.
Hopelijk komt het hier ook in zwang. Het restaurant waar
je voor de lunch was, zou ook niet mijn keus zijn.

Anja L. zei

Wat rot dat je zo veel pijn hebt! Knap dat je toch nog naar het happy hour bent gegaan.

Petra zei

@Marion - Misschien wel de jet lag, maar ik denk meer het komende weekend met familiebezoek

@Anja - Afleiding is altijd goed

@Hilde - Ik zag jouw reactie in email maar niet hier, vreemd. We gaan eind november inderdaad naar NZ en Australie. Nog wel even wachten dus, maar ik denk dat deze fibromyalgie aanval meer met stress dan het weer te maken heeft.