Dag 1 Chicago: Over een stadswandeling en Tilt

Mijn Fitbit begint om vijf voor half zes te trillen en ik sta meteen op. Tot mijn verbazing doet Rick dat ook. Ik ga eerst even driekwart mijl (1,23 km) lopen en doet dat in een kwartier. In die tijd heeft Rick koffie voor me gezet, heerlijk!

We pakken de laatste spullen in en de taxi staat al te wachten. Op Dulles Airport is het enorm druk, maar met onze Premier Gold status en TSA Pre zijn we snel door alles heen. 

We hebben nog net tijd om een wrap bij Potbelly te kopen (de mijne met ei, ham en champignons) voor we aan boord kunnen. 

Heel veel mensen wachten tot het allerlaatst om aan boord te gaan en de dame tussen ons in kennelijk ook. We hoopten een tijdje dat de middelste stoel leeg zou blijven. 

Tijdens de vrij korte vlucht kijk ik de Pixar film Hoppers. Ontzettend leuk en precies lang genoeg, want als hij afgelopen is landen we net. 

Het is pas kwart over negen hier, want we zijn in de Central Time Zone en die is een uur vroeger dan thuis. We nemen een taxi naar de stad en na heel wat files komen we bij het Blackstone Hotel aan. Tot Ricks grote opluchting is onze kamer klaar. 

Hij heeft twee vergaderingen vanmiddag en het is wel zo fijn om die in de privacy van onze kamer te houden. Terwijl Rick zich erop voorbereidt loop ik naar de Beatrix Market. Daar hebben we lunch besteld. Het is leuk zo door de stad te wandelen. 

Als Rick aan het werk gaat vertrek ik. Ik heb geen echt plan en zoek de kant van het Michigan Meer op. Chicago staat bekend om zijn interessante architectuur en daar zie ik heel wat van. Ik poseer Flat James bij de Millennium fontein en loop dan naar de beroemde "Bean" (Boon). *,

Morgenochtend wil ik proberen die met minder mensen te zien. Voor nu vlak ik alle mensen even uit met mijn app. Dat is een grappig gezicht, want natuurlijk reflecteren ze nog wel in het standbeeld. 

Het is enorm warm en vochtig en ik begin mijn 13000 stappen te voelen. Ik ga terug naar het hotel waar Rick net zijn laatste vergadering afrondt. Hij klinkt altijd zo professioneel, terwijl hij zei dat hij niet zo bekend is met het product waar hij over praat. 

Een gat in de stoep werd zo gemaakt

Energie om nog verder te wandelen heb ik niet dus we besluiten een taxi naar Chicago360 te nemen. Dat heette vroeger het John Hancock gebouw. 

We hebben online kaartjes gekocht en kunnen meteen naar boven. De lift brengt ons naar de 94ste verdieping. 

Het uitzicht is prachtig, maar helaas is het ook erg heiig. We zien van boven de stranden langs het meer. Aan de overkant ligt Muskegon, Michigan waar Ricks familie vandaan komt. 

We hebben bij betaald voor de Tilt. Dat is een hele ervaring (de foto is van de groep voor ons). Je hangt heel hoog boven de stad. Hier moet je geen hoogtevrees voor hebben en gelukkig hebben wij dat niet. Het is een leuke ervaring. 

De Euromast hoort ook in dit groepje van Magnicity

We nemen een taxi terug naar het hotel. Daar kleden we ons netjes aan, want we gaan vanavond vervroegd onze 38e huwelijksverjaardag vieren. Op de dag zelf is Fiona bij ons. 

Eerst gaan we beneden aan de bar een drankje drinken en eten daar een bakje Spaanse olijven bij. Dit is een Spaans restaurant en misschien gaan we hier een van de komende avonden eten.

Een taxi brengt ons naar Elske, een restaurant met een Deense inslag. De moeder van de chef is Deens. Wij kiezen voor het meergangen menu en dat is genieten. Alles is ontzettend lekker en mooi gepresenteerd. 

Het dessert is mijn favoriet en dat zeg ik niet vaak. Het is een parfait van zonnebloempitten met zure honing en kruimels van venkel en drop. Zo'n ongewone combinatie en geweldig van smaak. Het was een heel goede keuze dit restaurant!

We nemen een Lyft terug naar het hotel en dan ga ik naar boven en Rick nog even naar de bar. Daar komt hij erachter dat hij zijn telefoon waarschijnlijk in de Lyft heeft laten liggen. Gelukkig is de chauffeur teruggekomen, zo aardig. Dat is ook weer goed afgelopen. En nu ga ik lekker maffen!

Over een lekker weekend buiten

Zaterdag

Tijdens het weekend mag ik van mezelf wat later opstaan, om tien voor half zeven. Ik doe de gewoonlijke dierenverzorgingstaken en ga dan op pad. Ik kies voor een wandeling van vier kilometer met veel heuvels. 

Gewoonlijk heb ik gesloten schoenen aan, maar vandaag probeer ik mijn Teva sandalen. Ik wil zien hoe dat gaat, want dan kan ik ze in Chicago ook aan. Het zijn fijne schoenen, dus die gaan mee. Natuurlijk maak ik onderweg ook wat foto's. 

De grote paddenstoelen heten "valse parasols" of ook wel overgevers. Ze zijn giftig en als je ze eet krijg je ernstige maag- en darmproblemen. Ik houd het dus maar bij fotograferen. 

Opeens sta ik oog in oog met een moederhert en kleintje. Zij zullen de enige herten van vandaag zijn. Het is toch interessant dat mijn route niet veel afwijkt en ik de ene keer tien herten zie en de volgende keer hooguit twee. Waar ze anders blijven is me een raadsel. 

Kiekeboe!

Er zijn ook weer mooie bloemen en nat gras

Als ik thuiskom zit Orion nog in zijn bench en is Rick nergens te bekennen. Dat betekent dat ik op mijn gemak van een mok koffie kan genieten. Tegen achten hoor ik gestommel boven en niet veel later is Rick beneden.

We gaan meteen op pad. Eerst haal ik mijn heerlijke broodje van Panera en dan krijgen we in de drive thru van Starbucks onze koffies en Ricks broodje aangereikt. We genieten ervan. 

We besluiten vandaag onze Giant boodschappen te gaan doen. Er is niet veel, want de komende tien dagen zullen we nauwelijks thuis zijn. Ik maak hier ook mijn Flat James foto van vandaag. Er staan rijen en rijen dozen met verschillende cereals. 

Voor we naar huis gaan stoppen we nog even bij de markt in Vienna. Daar is het superdruk! Rick kan geen parkeerplek vinden dus hij blijft rondrijden terwijl ik de markt bezoek. Ik heb enorme zin in een perzik bij de lunch en ik koop een lekker rijpe bij een van de kraampjes. 

Vandaag gaat het gebeuren, ik ga de veertig kilometer zwemmen halen. Dat doel had ik aan het begin van de zomer gezet, omdat ik bijna zeker wist dat het zou lukken. Rick en ik gaan net voor de lunch naar het zwembad.

Daar leggen we onze spullen bij een parasol en dan zwem ik tien baantjes. We gaan naar huis om te eten en direct daarna ga ik terug. Ik zwem tijdens de volgende kinderpauze en die daarna nog eens dertig baantjes en nu is mijn seizoenstotaal 40,25 kilometer. Alles wat hierna komt is bonus. 

Helaas heb ik ook al de hele dag enorme hoofdpijn en de keiharde muziek helpt daar niet bij. Het is druk dus vragen of het zachter kan heeft geen zin. Rick komt nog even om af te koelen nadat hij allerlei klusjes heeft gedaan en dan lopen we terug naar huis. 

Eenmaal weer droog gaan we naar Coco's Sodas & Sweets. Hier is het altijd druk met tieners. Je kunt allerlei verschillende frisdranken met smaakjes kopen of er zelf een samenstellen. Ik kies er een met water, suikervrije kokosnoot siroop en suikervrije ananas siroop met kokosnootmelk. Dat is lekker fris. 

Dan gaan we even kijken bij Maman Joon, een Perzisch restaurant dat net is geopend. Hier gaan we zeker van bestellen, ze hebben zelfs een zalm kabob. De eigenaar geeft ons als welkom een bakje hummus en pita brood mee, zo aardig!

Het ziet er weer dreigend uit en dondert een aantal keren vervaarlijk. Volgens de radar zou het hier moeten regenen, maar het blijft droog. Dit schijnt de vochtigste augustus sinds 2002 te zijn tot nu toe. Het is hier altijd hollen of stilstaan qua weer. 

Voor het avondeten hebben we gereserveerd bij Nostos. Dit is een heel goed Grieks restaurant. We hadden geluk een reservering te krijgen en zitten in het bar gedeelte. We delen eerst een super lekkere calamari en dan heb ik gegrilde zwaardvis en Rick regenboogforel. Het is allemaal voortreffelijk. Dat hadden we wel verdiend na het Indiase eten gisteravond en de rekening is niet eens veel hoger. 

Zondag

Soms moet ik me er wel even toe zetten om op te staan, maar het is inmiddels een gewoonte om te gaan wandelen (ik ben 1 juni gestart en volgens het verhaal wordt iets na een aantal weken automatisch). Ik sta dus om tien voor half zeven op.

Orion en Zorro volgen me naar beneden en ik geef medicijnen, eten en een wandeling afhankelijk van welk dier. Dan gaan de sandalen aan en lopen maar. Ik ga dit keer een andere kant op. Dan is er minder kans op herten, maar het is eens een leuke afwisseling. 

Inderdaad is er geen hert vandaag, hoewel ik door het park loop. De vogeltjes zingen en ik zie wel eekhoorns en een chipmunk. Na bijna 4,5 kilometer ben ik weer thuis. Rick slaapt nog en ik maak een mok koffie.

Een paar minuten later komt Rick al naar beneden. Het blijkt dat Orion in zijn bench de hele tijd blaft als ik weg ben. Dat bevordert het verder slapen van Rick natuurlijk allerminst. Wat we daar nu weer aan moeten doen??

Zoveel paddenstoelen opeens!

Speelhuisje? Zo leuk met de postbus

Een artistiek Rustic Love hartje

We drinken onze koffie en thee op ons gemak, want de Mosaic markt gaat pas om negen uur open. Dan halen we mijn broodje van Panera en vervolgens de koffies en Ricks broodje van Starbucks. We hoeven vandaag niet naar H Mart, want ik ben bijna de hele volgende week niet thuis voor het ontbijt. Helaas kun je paddenstoelen niet invriezen. 

Op de markt zien we Joe en Jocelyn. Dat gebeurt zo vaak, grappig. We praten even bij, maar Joe heeft het enorm warm en wil gauw terug naar de airco van de auto. Dan maak ik mijn Flat James foto bij het LOVE standbeeld. 

We lopen langs alle kraampjes, maar kopen maar een paar dingen. De tomaten zien er zo heerlijk uit, die nemen we mee voor het avondeten. Verder koopt Rick een perzik voor bij de lunch en ik de blauwe eieren. 

Thuis is het inpakken geblazen. Het is wat moeilijk, want het weerbericht voor Chicago is niet echt duidelijk. Het kan regenen en onweren, of niet, tja. Toch maar een regenjas en paraplu in de tas dan en ik neem voor de zekerheid zowel korte mouwen als driekwart mouwen topjes mee. 

Rond half twaalf maak ik me klaar voor het zwembad. Als ik de garage inloop zie ik een bijzondere rups. Die blijkt van een mot te zijn, die saai grijs is. De rups is wel mooi, maar als je hem oppakt gaan de stekeltjes in je hand zitten en veroorzaken jeuk. Ik laat hem dus maar lopen. 

In het zwembad is het heerlijk hoewel het water bijna dertig graden is. Ik trek dertig baantjes en ben net klaar als Rick er ook bij komt. We dobberen wat en gaan dan naar huis om lunch te eten. Dat doen we op het dek, want ondanks de 34 graden is het wel erg lekker buiten. 

We hebben een blacklight lantaarn gekocht en gaan in de basement kijken waar Zorro zoal geplast heeft. Dat is op schrikbarend veel plekken. Het stinkt ook echt. We vinden het moeilijk, want hij is Katja's kat, maar hij ruineert ons tapijt. We gaan nu proberen het tapijt met speciale enzymen shampoo te stomen. 

Hierna pakken we al Orions spullen in. Hij gaat voor bijna twee weken naar de kennel, dus we moeten er zeker van zijn dat hij van alles genoeg heeft. Orion vindt het altijd heerlijk in de auto en gaat ook gewillig mee in de kennel. Hij heeft het daar best naar zijn zin. 

Het is pas twee uur als we weer thuis zijn en ik ga terug naar het zwembad. De muziek staat een stuk zachter vandaag dus ik kan me echt ontspannen. Rick moet wat werk verrichten, maar komt daarna ook nog even. Naderhand gaan we naar Walgreens waar voor ons allebei medicijnen liggen. 

Thuis neem ik een lekkere douche en was mijn haren. Daarna maak ik de salade voor het avondeten. Rick grilt garnalen en kipspiesjes en behalve de tomatensla hebben we er ook zuurdesem brood bij. Het is heerlijk. 

Morgen in alle vroegte vertrekken we dus we zullen op tijd naar bed gaan. Dit weekend is ook weer voorbij gevlogen.