Het moet gezegd, de hele reis van Parijs naar hier had niet beter gekund. Ik heb beide The Devil Wears Prada films gekeken. Daarna werd ik echt doodmoe en ik weet niet hoe ik wakker heb kunnen blijven vanaf de landing tot thuis! Ik ben daar meteen in bed gekropen.
Om vier uur ben ik dan ook helemaal wakker. Ik kan mijn brein niet meer afzetten, maar forceer mezelf tot half zes te blijven doezelen. Daarna mag ik mijn telefoon van mezelf pakken. Ik zie dat er zware mist is en besluit dat ik geen zin heb zo vroeg al te gaan wandelen.
Als Rick om tien over zes opstaat doe ik dat ook. Ik wil voor het eten toch even wandelen en ga de straat achter ons huis op en neer. Dat is meer dan een kilometer en ik word er goed wakker van.
We hebben natuurlijk niets in huis dus gaan als ik terug ben op weg. Eerst haal ik bij Panera mijn zuurdesem boterham met eiwit, avocado, rucola, tomaat, provolone en ham. Die smaakt me weer opperbest. Rick bestelt zijn gewoonlijke broodje van Starbucks en natuurlijk onze koffies ook.
Thuis eten we op ons gemak ontbijt en drinken onze koffies. Ik pak mijn spullen uit en zet de paar souvenirs, die ik meenam, op hun plek. Morgen kan ik uit de Starbucks mok uit Rouen drinken en het elfje op een hertje staat bij de twee andere Franse elfjes.
Het is pas tien over half negen als ik boodschappen ga doen. Als eerste ga ik naar H Mart voor mijn paddestoelen. Veel mensen hebben hun tuinen al versierd voor Halloween en in deze supermarkt liggen de schedels, spinnen en engerds ook.
Ons weer:
maandag, oktober 05, 2026
Over weer in het gareel komen
Een mooi esdoorn blad
Opeens is mijn energie compleet verdwenen. Ik wist dat dat zou gebeuren, vandaar dat ik alles vanmorgen deed. Het enige wat nog op mijn lijstje staat is het verwijderen en schoonmaken van het kolibrie voederhuisje en het vullen van het andere vogelhuisje.
Het is altijd weer jammer als de kolibries naar warmere oorden zijn vertrokken. Gelukkig kwam meneer Cardinal meteen op het eten af en die is ook zo kleurig. Ik ben benieuwd hoe snel de andere vogels het voer ontdekken.
Tijd om met de voeten omhoog op mijn luie stoel te gaan zitten. Ik lees de helft van mijn Asterix Chez Les Bretons en werk alvast vooruit voor de 365 Photo thema's. Zo gaat de middag vlot voorbij en is het al snel vijf uur.
We voelen de jet lag en bestellen vanavond lekker makkelijk. Rick gaat zich tegoed doen aan kebabs en ik heb mijn favoriete Genki gerechten. Als het aan mij lag ging ik nu naar bed, maar ik ga proberen het tot negen uur uit te zingen.
Gepost door
Petra
op
17:36
3
reacties
zondag, oktober 04, 2026
Dag 9 Frankrijk: Notre Dame en afscheid
We hebben om zeven uur beneden afgesproken en gaan naar Notre Dame wandelen. We willen er zijn voor de rij lang wordt.
Het is veertig minuten lopen vanaf ons hotel en als we om kwart voor acht aankomt staat er al een rij.
Het bezoek wordt extra speciaal door de mis. De akoestiek in de kerk is prachtig en vooral de vrouw die zingt heeft een mooie stem.
De kerk is adembenemend. Alles is schoon en opnieuw geverfd wat vooral het kleurrijke deel achterin goed doet uitkomen.
Ook omdat we naar de mis kijken en luisteren is er meer dan een uur voorbij voor we weer naar buiten stappen.
Gisteren had ik mezelf ervan overtuigd niet teleurgesteld te zijn als we niet aan een Notre Dame bezoek zouden toekomen. Nu ben ik heel blij dat het gelukt is.
Natuurlijk is het heel toeristisch en de bediening op zijn Frans onvriendelijk, maar het eten smaakt goed. We inhaleren het zo ongeveer!
Na afloop besluiten we een stuk langs de Seine te wandelen en lachen om de vaak grappige posters die bij de standjes hangen. Die standjes zijn er trouwens al 476 jaar!
Kai en Raquel willen de St. Germain des Pres kerk ook nog even zien. Daar begint net een mis en Rick zit er tussenin. Gelukkig kan hij nog net voor de priester begint te spreken weg.
We lopen terug naar het hotel en Kai en Raquel halen hun bagage. Zij moeten de trein halen vanaf Gare de Lyon.
Zo komt er een einde aan deze heel leuke week met zijn viertjes. Het afscheid valt me minder zwaar dan ik vreesde. Misschien omdat ik weet dat zij gelukkig zijn met hun leven en dat stelt gerust.
Rick en ik gaan nog even een lichte salade eten bij Au Chien Qui Fume. De mijne heet Frecheur met heerlijke gerookte zalm.
Dan halen wij ook de bagage op. Karim, een vriend van onze taxi chauffeur van gisteren, brengt ons naar Charles de Gaulle.
Hier merken we de voordelen van United Premier Gold enorm. We mogen met Numero 1 en dat betekent overal razend snel doorheen. Binnen het halve uur nadat we uit de taxi kwamen zijn we bij de gate!
We kunnen gebruik maken van de Star Alliance Lounge en ook deze is een van de mooiste die ik gezien heb.
Ze hebben er een hele salade bar, allemaal warm eten en kaas en vleeswaren. Ik besluit hier mijn avondmaal mee te doen, want het menu van United ziet er niet smakelijk uit.
Ook het aan boord gaan verloopt snel en we vertrekken voor op het schema. Hopelijk komen we dan ook vroeger aan, want dat zal als bijna twee uur 's nachts aanvoelen.
Gepost door
Petra
op
12:03
10
reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)





















































