Onze webcam

Cul-de-sac Cam

Ons weer:

Vienna, Virginia WEATHER

dinsdag, november 17, 2026

Dag 12 Londen en Noorwegen: Harstad


We zitten nog voor achten aan het ontbijt en maken ons dan klaar om op pad te gaan. Het is nul graden, maar er staat een venijnige wind.

Behalve alles wat ik de afgelopen dagen al droeg doe ik ook mijn Hairbrella aan. Dat is een das/hoed die water- en winddicht is. Het is een heerlijk ding, ik ben blij dat ik hem meeheb. 

Er is een Middeleeuws kerkje vier kilometer verderop waarvan gezegd wordt dat je het gezien moet hebben. Het ligt op het Trondenes schiereiland. 

Eenmaal van boord beginnen we aan de wandeling. Onderweg zien we hoe de mensen hier wonen. Ze hebben grote ramen en de voorkanten van de huizen kijken allemaal uit op het water. Het uitzicht is fantastisch. 





Na ongeveer een uur komen we bij het kerkje aan. Daar vinden we uit dat het vandaag niet open is. Dat is wel een beetje balen. 

Vlakbij is een museumpje over de geschiedenis van Noorwegen. We besluiten daar dan maar heen te gaan. 

We bestellen een kop koffie voor mij en warme chocolademelk voor Rick. Terwijl we even uitpuffen blijken we allebei eigenlijk geen zin in het museum te hebben. We hebben ook gelezen dat het duur is voor wat het is. 







Via Uber bestellen we een taxi terug naar het centrum van Harstad. Daar zoeken we naar een gezellige winkelstraat, maar die is er niet of wij vinden hem niet. 


Het is ook al na twaalven en we hebben honger. Gisteren hebben we gezien dat Egon het enige restaurant is dat op dit tijdstip open is. Alle andere openen pas om drie uur hun deuren. 

Gelukkig is het een gezellig en, heel belangrijk, warm restaurant met vriendelijke bediening. Ik houd het bij vissoep, zo lekker, en Rick heeft een broodje garnalen. 

Na het eten doen we nog een poging om leuke winkels te vinden en lopen door het overdekte winkelcentrum. Het is duidelijk dat dit geen toeristisch stadje is. Genoeg winkels, maar die zijn praktisch en voor de bewoners. 

Voor we weer aan boord gaan kleurt de lucht roze en maken we de nodige foto's. Dan houden we Harstad wel voor gezien. 











Eenmaal aan boord relaxen we een tijdje en ik ga de kou nog even trotseren voor foto's van Harstad in het donker. 







Dan gaan we naar de Morning Lounge voor de quiz. Dit keer hebben we met 14 goed maar een punt minder dan het winnende team. We ontmoeten Sue (nog een!) en Ivan, die een Nederlandse schoonzoon hebben. 

Voor we gaan eten ga ik kijken of ik het Noorderlicht zie en dat is het geval. We gaan eerst gezellig met Sue en Dave eten en kleden ons dan warm aan om te gaan fotograferen. 

Het is werkelijk verschrikkelijk koud, maar ook zo mooi dat we buiten blijven tot we bijna bevroren zijn. Na het schrijven van dit blog ga ik nog een keer kijken. Nu is de groene kleur met het blote oog te zien. 









De komende twee dagen zijn we op zee. Even duimen dat er niet teveel deining is. Ik wil mijn zeeziekte medicijn niet uittesten. 

maandag, november 16, 2026

Dag 11 Londen en Noorwegen: Nog een dag in Tromsø

Zoals gewoonlijk ben ik ver voor Rick wakker, maar we hebben geen haast. Rick is om acht uur klaar om op te staan en we gaan ontbijten. 

Mijn ontbijt vind ik echt lekker, maar het is ergerlijk dat je niet zelf kunt opscheppen. Het is vaak veel meer dan ik wil en alles wordt op elkaar gekwakt. 

Na het ontbijt kleden we ons weer warm aan voor de tweede dag in Tromsø. Er staat een taxi klaar en die nemen we nietsvermoedend. 

Zodra we op weg zijn probeert de man ons zijn rondleidingen aan te smeren. Hij is zeer aanhoudend en dat alleen is al vervelend. 

Wij willen naar de Fjeldheisen gondel en daar naar boven. Als we daar aankomen wil de man opeens contant betaald worden. 

Bij vertrek zeiden we al dat we met een kaart wilden betalen. Vervolgens vraagt hij een stuk meer geld dan Uber vroeg. Weer eens een les om van tevoren de prijs vast te leggen. 


We laten het verder van ons afglijden, want gisteren stond er in het dagelijkse krantje een goede spreuk: "een minuut boosheid neemt zestig seconden van blijheid weg". 

We kopen kaartjes voor de gondel en die gaat vrijwel meteen naar boven. Daar wacht ons een adembenemend uitzicht over Tromsø en de omliggende fjord en bergen. 

We lopen een heel stuk naar boven door de sneeuw. Ik ben blij dat ik mijn wandelstokken meeheb. Maar wat is het mooi! Het is niet op foto's over te brengen. 
























Opeens is het kwart over elf en we lopen terug naar de gondel. Eenmaal beneden wandelen we richting de Arctische Kathedraal. 

Die is driehoekig en heeft een heel mooi glas in lood raam. Het is leuk om bezocht te hebben, maar ik vind de 90 kronen entree wat veel. 






Om terug in het centrum van Tromsø te komen lopen we de brug over. Dat is een hele ervaring, want het is best ijzig. Maar het uitzicht is weer schitterend. Het weer is een stuk beter dan gisteren. 


Tegen de tijd dat we aan de overkant zijn is de zon al aan het ondergaan. We gaan op zoek naar iets te eten en dat vinden we in het gezellige Nyt restaurant. 

Rick neemt een plaatselijk biertje van de noordelijkste brouwerij ter wereld Mack. Ik kies weer de vissoep en Rick de rendier burger. 





Na het eten gaan we shoppen. De souvenirwinkels zijn leuk, maar ze hebben mijn merk trollen niet. 

Meer dan genoeg andere trollen

Rick wil heel graag een Dale trui voor zijn verjaardag en die vindt hij in the Dale winkel. Deze trui is de Olympische trui van Lillehammer in 1994. 

Hij is in de uitverkoop wat fijn is, want deze truien zijn flink duur. Daarom koop ik er waarschijnlijk geen, want ik heb er een thuis die ik vrijwel nooit draag. 

Dan lopen we naar de Sami Shop. Ik heb besloten de veel leukere grotere pop te kopen. Ik vind het belangrijk dat het gezichtje ook lief is en de kleinere heeft een vreemd gezicht. 

Als laatste gaan we naar Vinmonopolet. Daar koopt Rick een heel aantal blikjes kerstbier van de Mack brouwerij. 

Dit keer roepen we via Uber een taxi. Het is eindelijk een Noorse chauffeur, die hier op is gegroeid. Hij vertelt dat dit de laatste week met zonlicht is tot half januari! 

Terug op het schip verkleden we ons en gaan dan in de Ocean Bar zitten. Ik schenk mijn alcoholvrije kerstbiertje in mijn waterbeker. 

Met uitzondering van de lunch en het diner kost alles behalve water extra. Het aanbod van alcoholvrije drankjes en frisdranken is abominabel. Ik sjoemel dus lekker door het in mijn waterbeker te schenken. 

Het avondeten met Sue en Dave wordt weer heel gezellig. Ik vind het wat moeilijk kiezen vanavond, want alles is zwaar. 

Uiteindelijk wordt het de viscocktail, runderbouillon, selderij steak, baramundi in een curry en toe suikervrije appel en walnoten taart. 

Minder is wel dat er weer norovirus aan boord schijnt te zijn. Waar mensen dat toch oppikken? Hopelijk blijven wij gespaard.