Over eindelijk Chinese lantaarns

Vanochtend doe ik het wat rustiger aan. Ik laat Rick opstaan en kom op mijn gemak om half acht beneden. Ik heb mijn rug en nek gisteravond volgespoten met Icy Hot en de menthol daarin heeft goed geholpen en ik heb heerlijk geslapen.

Op vrijdag maak ik altijd de ontbijtspullen op en dat betekent een lekker vol bord paddenstoelen en spinazie. Na het eten drink ik op mijn gemak mijn koffie met cacaopoeder (schijnt een goede combinatie te zijn en is lekker) tot Rick klaar is voor Starbucks.

Nadat we de koffies gehaald hebben is het toch echt tijd voor mijn cardio. Terwijl ik daar zit komt er een eekhoorn het deck op gehuppeld. We hebben er dit jaar nog maar weinig gehad voor de geperste mais. Tot mijn genoegen is het Notch (zo genoemd door de inkeping in zijn oor). Hij is er dus nog. 

Mijn uitdaging van vandaag (ik doe mee met Kai en Raquel zover het me lukt) is tien minuten met een gewichtsvest lopen. Ik doe het mijne aan en ga naar Nottoway Park. Het is somber weer, maar wel lekker om buiten in de natuur te zijn. 

Onderweg stop ik om foto's te maken en heb mijn glazen bol mee daarvoor. Er komen wat mensen langs en we maken een kort praatje. Zij wijzen de herten aan waar ik net straal langs ben gelopen. Ze zijn dezelfde kleur als het bos en als ze niet bewegen zie je ze niet meteen. 

Nu ik toch op pad ben ga ik meteen maar door naar Whole Foods om een macrolens voor mijn telefoon terug te brengen. Ik dacht dat die leuk zou zijn, maar dit is nu al de tweede, die niet goed werkt. Gelukkig heeft de telefoon zelf ook een goede macrolens.

Dan ga ik naar het postkantoor om onze familiekalender naar Kai en Raquel te versturen. Voorgaande jaren kwam hij niet aan tijdens de kerstdrukte. Hopelijk nu wel en ik heb er duidelijk opgeschreven dat het familiefoto's zijn mocht iemand denken dat een kalender uit Amerika interessant is. 

Thuis maak ik foto's van de twee gewichtsvesten, die ik niet fijn vind, en zet die te koop op onze Vienna Marktplaats. Een ervan is meteen weg, hopelijk de andere ook snel. Drie vesten is wat teveel van het goede.

Nu moet ik me haasten om naar het Mosaic District te gaan. Ik heb daar met Kirsten afgesproken bij Rasa. Dat is een Indiaas restaurant waar je zelf je bowl kunt samenstellen, de mijne neem ik met paneer kaas. 

We praten gezellig bij en voor we het weten moeten we beiden weg vanwege afspraken om twee uur. We zijn nog zeker niet uitgepraat en nemen ons voor dit weer vaker te doen. Januari is echt zo'n maand om met vriendinnen, die ik al een tijdje niet heb gezien, af te spreken. 

Pro Nails 3 is maar vijf minuten rijden en Phuong wacht me al op. Ik laat mijn teennagels opnieuw verven, want zal sandalen dragen in Mexico straks. Mijn vingernagels laat ik met primaire kleuren lakken en plak er thuis Nijntje stickertjes op. 

Als laatste rijd ik door de drive thru van Walgreens om wat medicijnen op te halen. Intussen regent het, maar we zijn vastbesloten vanavond naar de Chinese lantaarns te gaan kijken. We vertrekken op tijd om er bij de opening te zijn. 

Het regent en is koud en we zijn vrijwel de enigen.  Dit weekend is onze laatste kans, want volgend weekend zijn we weg. Gelukkig had ik van anderen al gehoord me er niet teveel van voor te stellen. Het is feitelijk een grote parkeerplaats met Chinese lantaarns erop. 

Het is wel erg leuk er foto's van te maken. De regen doet de kleuren op het asfalt reflecteren wat een mooi effect geeft. Na een half uurtje hebben we alles gezien en gefotografeerd. Ik ben blij dat we dit cadeau kregen, want we vinden het de toegangsprijs van $30 per persoon absoluut niet waard. Toch leuk om eens gezien te hebben, kan weer van ons lijstje.

De Kerstman heeft een Chinees gezicht

We hebben zin om ergens behaaglijk te gaan eten en de keuze valt op Seray. Daar is het altijd aangenaam warm binnen en de jas kan uit. Dat is tegenwoordig moeilijk te vinden om de een of andere reden. Het is overal zo koud!

Het eten is weer voortreffelijk. Rick neemt een biefstuk kabob en we delen een fatoush salade. Ik probeer de ablama eens en die ga ik vaker bestellen. Het is gehakt en pijnboompitten gerold in courgette in een tomatensaus, zeer smakelijk!

En zo is het alweer weekend, allemaal een paar fijne dagen gewenst!

 

Over een pijnlijk voetdokterbezoek

Op het moment sta ik, ondanks dat ik om half zeven op mijn telefoon ga lezen, een kwartier na Rick op. Op die manier kan hij de dieren verzorgen en koffie en thee zetten. Ik vind het super fijn als de koffie klaar is als ik beneden kom. 

We eten samen ontbijt en dan gaat Rick naar boven om zich klaar te maken voor de dag. Ik begin aan mijn cardio, maar Orion wil heel graag naar buiten. Ik geef hem zijn wandeling, die inderdaad nodig was. 

Het heeft vannacht gevroren en er zitrijp op de bladeren. Dat gebeurt niet vaak en ik maak een paar foto's. Ook van een of ander zaadje dat iets wegheeft van een hibiscus bloem. 

We gaan naar Starbucks en daarna moet ik me haasten, want mijn personal training is vandaag om negen uur. Sharon heeft dit keer veel evenwichtsoefeningen voor me. Het lukt me allemaal en daar ben ik blij om, want ze zijn pittig. 

Thuis kleed ik me in nettere kleding en ga dan op weg naar de voetdokter. Dr. Smith ziet meteen waarom een deel van mijn voet gevoelloos is. Zenuwen zitten klem door een neuroom. Bij nader onderzoek vindt hij nog twee andere neuromen in mijn rechtervoet en twee in mijn linker. Geen wonder dat ik zulke pijnlijke krampen heb. 

In mijn rechtervoet is de peesontsteking aan de buitenkant nog niet over en nu heb ik er ook een bovenop mijn voet. Daar moeten steroide injecties in en in de neuromen alcohol prikken. Bij elkaar dus zeven injecties in mijn voeten. 

De receptioniste komt vertellen hoeveel het kost, want nu het een nieuw jaar is hebben we weer een eigen risico. Tja, duur, maar ja, als het helpt met de pijn bij het lopen heb ik het er graag voor over. 

Dan krijg ik de pijnlijke injecties. Volgens Dr. Smith ben ik een van de taaiste patienten, die hij heeft, want ik geef geen kik. Vergeleken met de injectie in mijn oor is dit een beetje kriebel (brandt flink, maar in vergelijking). 

De praktijk is leuk versierd voor Valentijnsdag

Wel opgelucht dat ik geen verband of wat ook om hoefde loop ik terug naar de auto. Mijn voeten voelen heel vreemd aan, alsof ik geen tenen heb. Dat is normaal vertelde de dokter, maar hopelijk gaat dat snel weg. 

Mijn maag rommelt en ik maak lunch. Na een van zijn wandelingen doet Rick hetzelfde en wil het hele verhaal over de voetdokter horen. Helaas heeft het hele gebeuren de rest van mijn lichaam ook in brand gezet. 

Na het eten ga ik voor het huis in de zon zitten en dat voelt heerlijk aan. Ik kijk naar de vogelfoto's en onderstaande bluebird foto vind ik erg mooi. Verder zie ik een ander zaadje in onze tuin waarvan ik een macro foto maak.

Voor mijn 365 dagelijkse fotothema groep is het thema morgen "Hard". Ik bedenk me dat harde snoepjes een goed onderwerp zijn. The Fresh Market heeft veel snoep en ik ga daar kijken. Hun bloemen zijn ook mooi. Binnenkort ga ik eens een boeket kopen. Ik maak wat foto's van orchideeen en alstrumeria. 

Het meeste snoep in de bakken is zacht. Alleen onderstaande bouwblokjes zijn hard. Ik vind het met de primaire kleuren een leuke foto en ga die morgen inzenden. Ik vind het altijd leuk hier wat foto's te maken en vind zelfs een geschikte voor het dagthema "Leeg" later in de maand. 

Als ik de oprit oprijd staat Rick te wachten. We gaan naar Whole Foods om wat dingen terug te brengen voor Amazon en een happy hour snack voor vanavond. Thuis haalt Rick nog wat sneeuwpoppen naar binnen. Langzaamaan worden de versieringen buiten opgeruimd. 

Het liefst zou ik het happy hour vanuit mijn luie stoel doen, maar dat is niet handig. We gaan zoals altijd aan de bar zitten. Het is iedere keer weer leuk om bij te praten met Christine en Chuck en het uur verloopt zonder dat we er erg in hebben. 

Mijn avondeten bestaat uit mijn lievelings yakitori van Genki. Rick gaat voor Indiaas. Ik ga naar Een Huis Vol kijken, dat vind ik altijd een leuk programma. 

Over een warme woensdag

De zon schijnt en het is al tien graden als we opstaan. Het belooft een lenteachtige dag te worden en dat stemt me heel vrolijk. Eindelijk warm genoeg om het buiten aangenaam te vinden. 

Na het ontbijt doe ik mijn gewoonlijke cardio tot Rick klaar is voor Starbucks. In de drive thru daar zie ik dat ze truffel paddenstoelen en brie egg bites hebben. Die wil ik wel een keer proberen, wellicht zaterdag. 

Als we thuiskomen zien we buurman Chuck hun kerstboom naar buiten sleuren. Dat wordt voor ons zaterdag of zondag. Met dit weer is het echter wel fijn om aan het opruimen van de buitenspullen te beginnen. 

Het wordt vrijdag en zaterdag heel warm, maar gaat ook regenen. Ik ruim de blauwe lichtjes en netten op, zodat we niet hoeven te wachten tot die weer droog zijn. Verder halen we de kerstman laarzen en losse sneeuwpoppen naar binnen. De anderen komen later wel. 

Boven in de sportkamer ruim ik het kerst pakpapier en de etiketten op. Dan doe ik tien minuten op de grote crosstrainer. Ik ben van plan dat weer vaker te doen en langzaam op te bouwen. 

Eenmaal in gewone kleding ga ik naar Whole Foods. Ik loop een stukje op het W&OD pad en het is druk met fietsers en wandelaars. Duidelijk geniet iedereen van het lekkere weer. Na de nodige foto's ga ik mijn boodschappen doen. 

Rick wil vanavond barbecuen ondanks dat het dan donker is. Ik koop ingredienten voor een lekker maal. Verder stuur ik een jurk terug naar Amazon, die duidelijk al eens door iemand anders is teruggestuurd. Het model zag er leuk uit online, maar in werkelijkheid is het materiaal heel dun. 

Christine belt en we praten meer dan een uur. Zij stapte midden in de nacht op haar poes en die zette haar tanden in Christines been. Ze stuurt me een foto en het is een flinke beet. Het dier moet echt in paniek zijn geweest. Christine heeft nu antibiotica. 

Het is ruim lunchtijd als we afscheid nemen en ik maak mijn gewoonlijke salade, gerookte zalm en bakje met kefir, bessen en zaden. In de zon voor het huis eet ik het op. Daar blijf ik een paar uur zitten, de zon op mijn huid voelt zo fijn en lichamelijk doet dit weer me ook goed. 

In de verte hoor ik een cardinaaltje zingen en ook dat geeft een lentegevoel. Het vogelhuisje is druk met allerlei verschillende vogelsoorten. Ik geniet er enorm van. 

Eerste rij cardinaal en huisvink, tweede rij zangmus, boomklever en treurduif

Vrouwelijke roodbuikige specht en mannelijke cardinaal

Blauwvogels (bluebirds)

Het vrouwelijke cardinaaltje is niet zo mooi als haar man, maar is ook een mooi vogeltje

De dag gaat zo snel in de avond over en het wordt te koud om buiten te zitten. Ik doe een stukje was met merlot geur in mijn voor kerst gekregen wax warmer. De was smelt erin en ruikt heerlijk. 

Rick grilt de Griekse lamspiesjes en we eten ze met tzatziki, komkommersalade en koolhydraatarme pita's. Het is een zeer smakelijke maaltijd en passend bij het weer van vandaag. 

En nu ga ik eens kijken wat voor nieuwe programma's er zijn. Of misschien kijk ik de rest van Below Deck verder.