Zoals gewoonlijk ben ik ver voor Rick wakker, maar we hebben geen haast. Rick is om acht uur klaar om op te staan en we gaan ontbijten.
Mijn ontbijt vind ik echt lekker, maar het is ergerlijk dat je niet zelf kunt opscheppen. Het is vaak veel meer dan ik wil en alles wordt op elkaar gekwakt.
Na het ontbijt kleden we ons weer warm aan voor de tweede dag in Tromsø. Er staat een taxi klaar en die nemen we nietsvermoedend.
Zodra we op weg zijn probeert de man ons zijn rondleidingen aan te smeren. Hij is zeer aanhoudend en dat alleen is al vervelend.
Wij willen naar de Fjeldheisen gondel en daar naar boven. Als we daar aankomen wil de man opeens contant betaald worden.
Bij vertrek zeiden we al dat we met een kaart wilden betalen. Vervolgens vraagt hij een stuk meer geld dan Uber vroeg. Weer eens een les om van tevoren de prijs vast te leggen.
We laten het verder van ons afglijden, want gisteren stond er in het dagelijkse krantje een goede spreuk: "een minuut boosheid neemt zestig seconden van blijheid weg".
We kopen kaartjes voor de gondel en die gaat vrijwel meteen naar boven. Daar wacht ons een adembenemend uitzicht over Tromsø en de omliggende fjord en bergen.
We lopen een heel stuk naar boven door de sneeuw. Ik ben blij dat ik mijn wandelstokken meeheb. Maar wat is het mooi! Het is niet op foto's over te brengen.
Die is driehoekig en heeft een heel mooi glas in lood raam. Het is leuk om bezocht te hebben, maar ik vind de 90 kronen entree wat veel.
Om terug in het centrum van Tromsø te komen lopen we de brug over. Dat is een hele ervaring, want het is best ijzig. Maar het uitzicht is weer schitterend. Het weer is een stuk beter dan gisteren.
Tegen de tijd dat we aan de overkant zijn is de zon al aan het ondergaan. We gaan op zoek naar iets te eten en dat vinden we in het gezellige Nyt restaurant.
Rick neemt een plaatselijk biertje van de noordelijkste brouwerij ter wereld Mack. Ik kies weer de vissoep en Rick de rendier burger.
Na het eten gaan we shoppen. De souvenirwinkels zijn leuk, maar ze hebben mijn merk trollen niet.
Rick wil heel graag een Dale trui voor zijn verjaardag en die vindt hij in the Dale winkel. Deze trui is de Olympische trui van Lillehammer in 1994.
Meer dan genoeg andere trollen
Hij is in de uitverkoop wat fijn is, want deze truien zijn flink duur. Daarom koop ik er waarschijnlijk geen, want ik heb er een thuis die ik vrijwel nooit draag.
Dan lopen we naar de Sami Shop. Ik heb besloten de veel leukere grotere pop te kopen. Ik vind het belangrijk dat het gezichtje ook lief is en de kleinere heeft een vreemd gezicht.
Als laatste gaan we naar Vinmonopolet. Daar koopt Rick een heel aantal blikjes kerstbier van de Mack brouwerij.
Dit keer roepen we via Uber een taxi. Het is eindelijk een Noorse chauffeur, die hier op is gegroeid. Hij vertelt dat dit de laatste week met zonlicht is tot half januari!
Terug op het schip verkleden we ons en gaan dan in de Ocean Bar zitten. Ik schenk mijn alcoholvrije kerstbiertje in mijn waterbeker.
Met uitzondering van de lunch en het diner kost alles behalve water extra. Het aanbod van alcoholvrije drankjes en frisdranken is abominabel. Ik sjoemel dus lekker door het in mijn waterbeker te schenken.
Het avondeten met Sue en Dave wordt weer heel gezellig. Ik vind het wat moeilijk kiezen vanavond, want alles is zwaar.
Uiteindelijk wordt het de viscocktail, runderbouillon, selderij steak, baramundi in een curry en toe suikervrije appel en walnoten taart.
Minder is wel dat er weer norovirus aan boord schijnt te zijn. Waar mensen dat toch oppikken? Hopelijk blijven wij gespaard.












































































