Dag 2 Londen en Noorwegen : naar Southampton

We gingen om half negen al slapen dus als mijn wekker om zeven uur gaat heb ik volgens Fitbit bijna tien uur geslapen. Kennelijk was het nodig. 

We kleden ons aan en lopen even door Victoria station. Altijd weer leuk, vooral voor Rick, om de Europese treinstations te bezoeken. 

Dan lopen we naar Bill's om te ontbijten. Dit hadden we gisteren ook moeten doen. Ze hebben er een uitgebreid menu en mijn wens van black pudding. 

Rick gaat weer voor de gerookte zalm Royale en ik voor de avocado toast met gepocheerde eieren en black pudding. Het is lekkerder en goedkoper dan gisteren. 

Terug in het hotel nemen we onze douches en ik doe qi gong. Dan pakken we in, checken uit en slepen de bagage naar de Doubletree vlakbij. 

Toevallig ligt dat vrijwel aan de overkant en de bus naar Southampton staat al klaar. We hebben deze via Viator geboekt en het is een stuk goedkoper dan een Uber of taxi. Voor de terugweg zullen we waarschijnlijk wel aan een van bovenstaande moeten geloven. 

Het weer is echt Engels, mistig en grijs. Verder naar het zuiden breekt de zon echter af en toe door. Na precies twee uur zijn we in Southampton. 

De buschauffeur zet eerst de MSC cruise gangers af en brengt ons dan naar ons hotel. Het Leonardo Royal hotel heeft onze kamer voor tien pond bijbetaling klaar. 

Het is vreemd te moeten betalen, maar we hebben het ervoor over. Op de kamer frissen we ons wat op en gaan dan op zoek naar lunch. 

Die vinden we bij de gezellige Duke of Wellington pub. Alleen waren we in de bus al verkleumd en hier is het ook waterkoud, want de deur staat open. Het personeel loopt met korte mouwen dus is er duidelijk aan gewend. 

Het is leuk om bij authentieke pubs te eten, maar iets vinden dat niet vol koolhydraten zit is een uitdaging. 

Uiteindelijk kies ik gewoon waar ik zin in heb. Dat zijn whitebaits, kleine gefrituurde visjes met een dipsausje. Ik bestel er de groente (broccoli, kool en wortels) bij, want vanochtend had ik ook al niet veel groens. Rick geniet van zijn steak and ale pie.

Dan beginnen we aan het verkennen van Southampton. Als eerste bezoeken we het oudste museum, het Tudor House. Dat is echt de moeite waard met zijn uitgebreide geschiedenis 

Het teken dat er geen heksen in dit huis zaten werd door archeologen op een muur gevonden 

Eenmaal weer buiten gaan we op zoek naar de Bargate. We lopen eerst verkeerd en dan vinden we High Street. Dat is duidelijk de hoofdstraat van het stadje waar ook die gate staat. 

Hun kerstmarkt zal binnenkort openen 

We kopen wat zoetstof bij de Lidl en dan is onze energie op. We lopen terug naar het hotel en nemen een paar uur rust. 

Het restaurant van het hotel ziet er goed uit en we hebben geen zin om verder te zoeken. Rick kan hier zijn biefstuk krijgen en ik zie een aantal visgerechten op het menu. 

We gaan er om zes uur heen en hebben een heerlijk diner. Ik begin met de wilde paddestoelen veloute en Rick met de garnalencocktail. 

Dan besluit ik dat ik in een biefstuk restaurant toch liever een filet mignon eet. Ik bestel de steak au poivre "blue" (vrijwel rauw). Rick gaat voor de sirloin steak. 

Het is altijd een teken van een heel goed restaurant als de biefstuk temperatuur perfect is en dat is deze. De pepersaus met wilde paddestoelen en de spinazie smaken er perfect bij. 

Als toetje neem ik het kaasplankje mee naar de kamer om daar nog van te snacken. Rick gaat weer naar de pub waar we lunch aten voor een pint. 

We hebben morgen nog bijna de hele dag, want het schip wordt extra schoongemaakt vanwege norovirus aan boord. 

Dag 1 Londen en Noorwegen: van Londen genieten

Als mijn wekker voor de tweede keer afgaat om tien over acht word ik er pas wakker van. Ik douche en kleed me aan en wek Rick dan. Het is maar het beste om meteen in de tijdzone te komen. Ik doe ook even mijn qi gong. 

Zodra Rick klaar is gaan we op weg naar het Regency Cafe. Dat staat goed aangeschreven, maar als we er na een kwartier lopen aankomen blijkt dat ook te betekenen dat het tjokvol zit. 

We hebben geen zin om te wachten en lopen terug naar het Rochester Cafe dat ook een Engels ontbijt serveert. Ze hebben geen black pudding, maar verder smaakt het prima en de capuccino is heerlijk. 

Na het eten denken we een taxi te nemen naar Neal's Yard in Covent Garden. Maar bij Trafalgar Square is het verkeer zo slecht dat we van daaruit toch maar gaan lopen.

Bij het uitstappen gaat de communicatie over het betalen mis. Ik zit naast de kaart machine en denk even snel af te rekenen. Rick dacht echter dat dat aan hem was en geeft de chauffeur voor ik er erg in heb contant geld. 

De goede man rijdt meteen weg, die heeft de dag van zijn leven met een enorme "tip" van die domme Amerikanen. We kunnen er wel om lachen. 

Rick wil ergens een kleine zaklantaarn kopen en we komen een huishoudzaak tegen waar hij slaagt. Ik zie hand verwarmers en koop daar een pakje van. Het is waterkoud en dit helpt goed tegen verkleumd raken. 

Neal's Yard is een leuk kleurrijk steegje. Ik ben vooral benieuwd naar Neal's Yard Remedies, een winkel met natuurlijke producten. Ik krijg een kopje kruidenthee en koop handcrème. 

Vanuit Neal's Yard wandelen we naar Oxford Street en die is al helemaal in kerstsfeer. Ik heb online gezien dat Selfridges hun kerstetalages al heeft. 

Daar lopen we heen en onderweg fotografeer ik ook de etalages van een paar andere winkels waaronder John Lewis. Ook vind ik mijn Pandora bedel van Londen. 

De Selfridges etalages vertellen het verhaal dat Santa's slee bij een pub gestolen is. Santa gaat naar allerlei steden in de volgende etalages tot hij in New York eindigt. Het is superleuk gedaan! 

Bar Cin Cin in Milaan

We hebben trek gekregen en willen bij een pub lunchen. De eerste waar we langskomen is Duke of York. 

We hebben geluk een tafeltje bij de bar te vinden. Ik bestel een salade met gegrilde kip en Rick kip met erwten en "chips". De kip is helaas gortdroog, maar we krijgen de pubsfeer helemaal mee. 

Na het eten gaan we naar Carnaby Street. Die is al leuk verlicht voor Kerst. In een zijstraat zie ik een Nijntje/Miffy winkel. Ze hebben een leuke kersttrui, maar ik koop hem niet. Misschien eind deze maand als we terug zijn hier. 

Rick wil naar Piccadilly Circus en ik ben op zoek naar een chocolade winkel. De Lindt winkel ligt op de weg. Rick koopt truffels en ik 100%,90% en 85% repen. 

Mijn rechtervoet doet nu flinke pijn en Rick voelt goed dat hij nieuwe, niet ingelopen schoenen aanheeft. We hebben dan ook meer dan 15000 stappen gezet. 

We besluiten de tube terug naar het hotel te nemen. We stappen in bij Piccadilly Circus en stappen een halte later in Green Park over naar Victoria. Van hieruit is het hotel maar een paar minuten lopen.

We gaan even naar de kamer, maar daar is geen plaats om te zitten. CitizenM heeft beneden een "woonkamer". We gaan daar zitten en iets drinken. Ik neem de mango nojito en een bakje amandelen. 

Is the only one that has a lot 

Rick wandelt nog even naar een supermarktje vlakbij en dan maken we ons klaar om te gaan eten.

We lopen naar het Riding House Cafe wat erg gezellig is. Het eten is ook heerlijk. We delen oude Goudse kaaskroketjes. 

Dan kies ik een spiesje met zalm en courgette en een (heel pittige!) warme boerenkool, edamame en erwten salade. Rick houdt het bij zijn favoriete biefstuk waar hij ook zeer tevreden over is. 

Na afloop gaat Rick nog even een pint in een pub dichtbij drinken. Ik vind het goed geweest en ga op de kamer relaxen. 

Over de reis naar Londen

De wekker gaat om drie uur en volgens Fitbit heb ik 6,5 uur geslapen. Ik voel me dan ook helemaal niet moe. 

Na me aangekleed te hebben zet ik een kop pepermunt mocha koffie en terwijl die brouwt laat ik Orion uit. 

Vervolgens doe ik tien minuten qi gong. Ik ben expres wat vroeger opgestaan om de dag zoveel mogelijk als gewoonlijk te beginnen. 

Rick is inmiddels ook beneden en als de taxi om tien voor vier voorrijdt staan we klaar. We hebben drie flinke koffers mee, die zonder moeite in de minivan passen. 

Zo vroeg is er helemaal geen verkeer en twintig minuten later zijn we bij het vliegveld. De bagage afgeven en TSA Pre gaan heel snel. 

Dan moeten we op de "people mover" wachten. Dat is ons nog niet eerder overkomen. Eenmaal bij de gate halen we om de beurt een snack en een fles water. 

Het aan boord gaan verloopt vlot, maar dan roept de piloot om dat er iets mis is met de automatische piloot. Wij hopen dat we onze aansluiting in Newark niet gaan missen. 

Het euvel kan niet verholpen worden, maar we vertrekken toch. Volgens de piloot gaan ze gewoon ouderwets vliegen. Vroeger was er ook feen automatische piloot. 

Iets meer dan een uur later landen we op Newark. Daar moeten we met de bus van terminal A naar terminal C. 

Inmiddels hebben we wel zin in ontbijt en vlak bij onze gate vragen we een tafel bij Saison. Ik ga voor het eiwit omelet met spinazie en bacon en Rick voor de zalm Benedict. 

Daarna kunnen we alweer in de rij om aan boord te gaan van onze vlucht naar Londen. Dit is een van de twee dag vluchten en we zullen vanavond lokale tijd in Londen aankomen. 

Dit keer heb ik eens een speciale maaltijd besteld. Ik vind het gewone eten meestal niet lekker 

United heeft best veel keuze en ik probeer de "gebalanceerd dieet" maaltijd. Daar krijg ik geen spijt van. Mijn omelet komt met spinazie en tomaat, dat van Rick met worst en aardappel. 

Bij mij zit er een heerlijke gezonde muffin met pure chocolade chips bij, Rick krijgt een plakkerig cheesecakeje dat hij niet eet. Alleen het bakje vruchten (ananas en druiven) is hetzelfde. 

Om de een of andere reden werkt Ricks wifi wel en de mijne niet. Met behulp van Copilot lukt het na een tijdje toch. Nu hoef ik straks in Londen niet dit hele blog te schrijven. 

De vlucht gaat vlot en anderhalf uur voor landing krijgen we een snack. Die van mij is weer anders dan die van Rick, een soort Indiase gevulde pannenkoek met kerrie, heerlijk. Rick heeft een broodje kipfilet dat hij maar heel matig vindt. 

We landen en kunnen allebei door de elektronische poortjes. De bagage van de vlucht ligt er al en mijn tas is er, maar die van Rick niet. 

Die zijn hopelijk met de vertraagde vlucht uit Newark meegekomen en daar wachten we dan maar op. Volgens de United dames is er maar een koffer dus nog even afwachten. 

Rick heeft Tracki's in de koffers gedaan en daar krijgen we gelukkig signalen van dat beide koffers in dat vliegtuig zitten. En gelukkig zijn ze daar! 

Een Londense zwarte taxi is gauw gevonden. Die brengt ons naar het CitizenM Victoria Station hotel. 

Wij zijn fans van CitizenM, zo modern! We brengen de bagage naar de kamer en gaan dan naar beneden om wat te eten en drinken. Het is na middernacht, maar ze zijn 24 uur open. 

De ramen is heerlijk en Rick smult van zijn pepperoni pizza. Zo langzamerhand klinkt het bed erg goed en na het eten gaan we slapen.