Over rondleiding nummer twee deze week

Het is net voor zessen als ik wakker word van Orions gepiep. Aangezien ik toch niet lang meer in bed zou liggen sta ik op om hem naar buiten te laten. Tot mijn ergernis gaat Orion echter eerst de basement in om Zorro's eten te zoeken. Vervelend beest, zo nodig moest hij dus helemaal niet!

Nu ik toch op ben kleed ik me ook maar aan. Ik verzorg de dieren en ga dan een korte wandeling maken. Een vos rent de weg over waar ik hem al eerder heb gezien. Die heeft vast zijn hol in de tuin waar hij uit komt.

Deze eekhoorn kijkt me aan van "wat mot je". Nog voor zevenen ben ik weer thuis en tot mijn verbazing is Rick al op. We eten gezellig ontbijt en dan ga ik me klaarmaken voor de rondleiding van vandaag. 

Rick zet me af bij het metrostation en in de trein vermaak ik me met Gemini te vragen een plaatje van mij als gids met toeristen te maken. Toevallig lijkt de familie ook echt op degene, die ik vandaag rondleid. 

Eenmaal in de stad loop ik naar de Old Ebbitt Grill. Ook vandaag maak ik gebruik van de wc daar, heel fijn dat dat kan. Dan komt het gezin dat ik rond ga leiden langsrijden om te vertellen dat ze verkeerd zijn gereden naar de parkeergarage. Niet veel later komen ze aanlopen. 

De man is een collega van mijn Nederlandse broer, zijn vrouw is oorspronkelijk Vietnamees en hun dochters zijn 10 en 13. Ze komen uit Florida en het is meteen leuk. Het is altijd even aftasten welke kant de politieke wind op waait, dus ik vertel heel neutraal over hoe we het Witte Huis niet kunnen zien, Dan wordt meteen duidelijk dat de bewoner ook bij deze mensen alleminst geliefd is. 

We lopen langs het ministerie van financieen en dat van handelszaken de heuvel af naar het Washington Monument. 

Voorheen als ik mijn rondleiding een enkele keer in het Engels deed merkte ik dat ik soms naar woorden moest zoeken in het Engels. Mijn verhaaltje zit in het Nederlands in mijn hoofd. Vandaag merk ik daar niets van en daar ben ik blij om. 

Na het verhaal over de geschiedenis van het Washington Monument kunnen we de achterkant van het Witte Huis zien. Nog maar een half jaar geleden kon je helemaal tot de verre barrieres komen. 

Na het verhaal over het huisje van de sluiswachter en zijn dertien kinderen te hebben verteld lopen we door naar het Tweede Wereldoorlog Monument. Daar zien we ook weer de National Guard. Die arme mensen zijn er zogenaamd om de stad veilig te maken, maar dat is die in dit gedeelte zeker al. Ik heb te doen met ze, want ze vervelen zich duidelijk. 

Met een omweg langs de grote vijver waar de meisjes verliefd worden op de baby eendjes bereiken we het Vietnam Veterans Memorial. Aangezien D. uit Vietnam kwam na deze oorlog zegt dit monument hen heel veel. 

Boven in het Lincoln Memorial zien we dat er wat water in de Reflecting Pool zit. Het heeft vannacht niet geregend dus misschien zijn ze hem weer aan het vullen. D. heeft hoogtevrees en durft de trappen van het Lincoln Memorial niet af. 

Het nieuwe museum eronder is net af en daardoor is er ook een nieuwe lift. Die nemen we en ik vraag gelijk even aan de park ranger of het makkelijk is kaartjes te krijgen. Hij zegt van wel en dat gaat dus op mijn lijstje van dingen, die ik binnenkort wil doen. 

De meisjes hebben het warm en bij het Koreaanse oorlogsmonument kopen ze bij een kraampje een ijsje. D. kiest het kersenbloesem ijs en vindt dat erg lekker. Dat moet ik ook eens proberen. 

We bewonderen vervolgens de roestvrijstalen soldaten en de muur met foto's. De meisjes worden thuis geschoold en hun favoriete vak is geschiedenis. M, de oudste, merkt op dat ze vandaag wel heel veel leren en dat ze dat leuk vindt. Dat is een fijn compliment. 

In tegenstelling tot gisteren wandelen we vandaag wel helemaal rond het Tidal Basin. Na Martin Luther Kings Memorial lopen we naar het Franklin D. Roosevelt Memorial. Met zijn vier kamers is het heel anders dan de andere monumenten. De kinderen kunnen hier ook lekker klimmen, want dat mag. 

Als laatste gaan we naar boven in het Jefferson Memorial. Dit is altijd een heel fijne plek in de zomer, want het tocht enorm. We blijven hier dus even genieten van de natuurlijke airconditioning. 

Dan lopen we terug naar het Washington Monument waar ik afscheid van hen neem. Ik zend mijn broer een berichtje dat het erg leuk was en dat meen ik oprecht. Het is al een uur en ik ben blij dat de trein net komt aanrijden. Ik heb honger en dorst. Gelukkig staat Rick me al op te wachten in Vienna. 

Deze voor America 250 versierde treinen had ik nog niet gezien

Mijn Fitbit statistieken van de rondleiding

Zodra ik binnenkom begin ik mijn lunch te maken. Wat smaakt dat goed na al die beweging! Daarna doe ik mijn zwempak aan en rijd naar het zwembad. Mijn voeten zijn te moe om erheen te lopen. 

Het water is heerlijk koel na de hitte in de stad. Op mijn gemak zwem ik twintig baantjes. Dan komt Rick ook even tussen vergaderingen door. Er worden onweersbuien voorspeld, maar vooralsnog is het droog.

Weer thuis neem ik een lekker lange douche en kleed me dan in pyjama. Ik maak het sausje voor onze traybake. Het is kokosnootyoghurt, tandoori kruiden, citroensap en zout. Ik spreid het over bloemkool en ui. 

Als we klaar zijn om het in de oven te zetten doen we dezelfde saus over de kip. Ik heb altijd het vermoeden dat degenen, die de recepten schrijven, maar wat zeggen qua oventemperatuur en hoe lang bakken. Dit keer was de oven veel te heet waardoor de kip ietsje te gaar is. Toch smaakt het zeer goed en we geven het recept vier sterren. 

De radar ziet er weer gekleurd uit, hopelijk krijgen we niets ernstigs over ons heen. 

 

Over rondleiding nummer 1 deze week

Ondanks dat ik een rondleiding heb sta ik toch om kwart over zes op. Ik ga geen lange wandeling maken en daarom neem ik Orion mee naar beneden. Even speel ik met de gedachte hem mee te nemen op mijn verkorte wandeling, maar zodra we het plein uitlopen komen er van alle kanten andere honden en hardlopers aan.

Orion blaft zich meteen een ongeluk en ik sleep hem mee terug naar huis. Mijn plan is anderhalve kilometer of 2500 stappen te wandelen om mijn spieren los te krijgen. Dan verwacht ik natuurlijk geen hert te zien, maar opeens steekt er een over naar het zwembad. 

Er komt een auto keihard aanrijden, want niemand houdt zich aan de snelheidslimiet van 30km/u. Ik maak een gebaar dat hij langzamer moet rijden, maar die dacht vast waar bemoei je je mee, mens. Gelukkig ziet het hert hem aankomen en rent weg. 

Achter het zwembad is een heel bos en mijn vermoeden is dat veel van de herten daar hun "thuis" hebben. Dit bokje loopt er in ieder geval op zijn gemak naartoe. Hij trekt zich niets van de zwemmers, die voor hun training komen, of mij aan. 

Net na zevenen ben ik terug en maak ontbijt. Rick wil vandaag naar kantoor en biedt aan mij naar de stad te brengen. Daar zeg ik geen nee tegen! Ik parkeer mijn auto bij de metro en dan rijden we naar Washington. 

Het verkeer valt enorm mee en ik ben een half uur eerder dan afgesproken bij de Old Ebbitt Grill. Dat geeft me de tijd om daar even van het toilet gebruik te maken. Om klokslag half tien is mijn groep er.  

Vandaag leid ik maar liefst dertien mensen rond. Het zijn twee families met aanhang. Mijn voorkeur gaat uit naar groepjes van zes of minder, maar ik vind het ook altijd vervelend om nee te zeggen tegen grotere groepen. 

Het is lekker weer met een ietwat verkoelende wind. Iedereen is leuk geinteresseerd en we lopen eerst naar het Washington Monument. De ministeries zijn nog versierd voor America 250 wat er mooi uitziet. 

Vanaf het Washington Monument komen we bij het Tweede Wereldoorlog monument. Ik vind het vrij rustig overal. Misschien is iedereen na de grote feesten vertrokken. Via een kleine omweg vanwege de afsluiting van de Reflecting Pool komen we bij de Vietnam muur. 

Dit monument maakt altijd weer indruk. Het is zo eenvoudig, maar al die namen en dingen, die bij de muur achtergelaten worden spreken iedereen aan. Er zijn dan ook heel wat vragen, die ik gelukkig kan beantwoorden.

We gaan naar boven in het Lincoln Memorial en bewonderen daarna het Koreaanse Oorlogsmonument. Het blijft mijn favoriet met zijn roestvrijstalen beelden en weerspiegelende muur. Iedereen neemt de tijd hier te fotograferen. 

Met zo'n grotere groep duurt alles altijd wat langer. Zij hebben een reservering in het Capitool voor half twee en willen daarvoor nog wat eten. We lopen dus als laatste naar het Martin Luther King Jr. Memorial. Van daaruit kan ik ook over het Jefferson Memorial vertellen. 

Het is inmiddels half twaalf en als ze naar het Capitool zouden lopen zou dat nog minstens drie kwartier duren. Zij gaan dus Ubers roepen en ik raad ze aan in het cafetaria van het Capitool wat te eten. We nemen afscheid en ik wens ze nog een heel fijne reis verder. 

Een Uber naar het Smithsonian station vind ik ook wel aantrekkelijk, maar besluit toch maar te lopen. Dat is toch ook nog bijna twee kilometer. Ik ben dan ook opgelucht als ik in de trein zit. 

Ook ben ik blij bij het station geparkeerd te hebben, want mijn voeten zijn moe en ik moet morgen weer. Het stoppen en praten en dan vrij langzaam lopen is vermoeiender dan mijn gewoonlijke wandelingen met heuvels. 

Thuis wachten natuurlijk Orion en Zorro en tot mijn vreugde krijg ik een bericht dat er een kolibrie op het voederhuisje zit. Ze is terug en er is ook een heel schichtig mannetje dat telkens langs fladdert. 

Mijn lunch smaakt me opperbest en ik drink een sloot water. Ik dronk de fles die ik meehad in de stad op, maar ik heb nog flinke dorst. Na het eten maak ik me klaar voor het zwembad. 

Als ik daar aankom blijkt dat het om kwart voor vier al dicht gaat voor een zwemteam wedstrijd. Ik trek eerst tien baantjes en dan later tijdens de kinderpauze nog eens tien. Dat is alles waar ik energie voor heb. 

Kwart voor vier komt al snel en ik ga lekker op de bank liggen lezen. Rick komt thuis en we maken samen het avondeten. Het is een traybake met varkenshaas, broccoli en paprika. Ik gooi er gewoon een aantal kruiden overheen en het smaakt lekker. 

Het zal vanavond vroeg naar bed gaan worden. Morgen ga ik de rondleiding in het Engels doen, ik ben benieuwd hoe dat gaat!

Over dit weekend

Zaterdag

Net als gisteren heb ik mijn wekker voor zes uur gezet, maar dat was niet nodig, want ik ben om kwart voor zes al wakker. Ik kijk op mijn telefoon bij Airnow.gov en zie dat de lucht nog steeds ongezond is, maar niet meer paars (nu in het midden van rood). 

Gisteren besloot ik als dat het geval zou zijn te gaan wandelen, maar met een mondkapje op. Eerst verzorg ik de dieren en laat Orion uit. Vervolgens ga ik op pad en merk al gauw dat zo'n mondkapje niet bevoorderlijk is voor snel wandelen. 

Dan maar niet zo snel lopen, want ik vind het heerlijk om mijn stappen buiten te krijgen. Ik wandel een uur en dat is vijf kilometer en mijn stappendoel van 7500 stappen. Vandaag is er geen hert te bekennen. Misschien gaan ze ergens anders heen met deze rokerige lucht. 

Ik zal ook eens een architectuur fotoserie maken. Dit is een van de nieuwere huizen

Het is wat bewolkt, maar als er een wazige zon tevoorschijn komt heeft de lucht weer zo'n oranje gloed. Het is niet zo heiig als gisteren gelukkig. 

Rick is op als ik thuiskom en we drinken even koffie en thee. Als die op zijn gaan we eerst naar Pure Green zodat ik mijn groentensap voorraad aan kan vullen. Twee deuren verderop ligt bij Panera mijn broodje klaar. Ik heb de bagel verwisseld door zuurdesem brood en dat is heerlijk en beter voor me. 

De Vienna markt is vandaag afgelast vanwege de luchtkwaliteit. Ik heb met de boeren te doen, want dit was naar onze mening helemaal niet nodig. Alle andere markten in de omgeving vinden gewoon doorgang. Ik hoop maar dat dit de boeren niet afschrikt, want het is al zo'n klein marktje. 

Na de koffies en Ricks broodje van Starbucks gehaald te hebben steken we over naar de Giant. Daar werken we ons boodschappenlijstje af. Ik kan bij Giant geen kokosnootyoghurt vinden en die heb ik nodig voor een recept volgende week. 

Die vind ik wel bij Whole Foods. Hier hebben we verder maar een kort lijstje en om kwart over negen zijn we alweer thuis. Ik doe mijn gewoonlijke Duolingo en Connections en Rick zet zijn nieuwe werkcomputer op.

Mijn lievelingstante is morgen jarig en ik videobel met haar en mijn oom. Het blijft bijzonder dat dat zo kan. Daarna vraag ik Rick of we even naar de stad kunnen rijden. 

Maandag en dinsdag heb ik rondleidingen en ik wil weten wat er zoal nog afgezet is. Bij de monumenten is dat alleen de Reflecting Pool, want die is compleet verpest. Hopelijk kan hij hersteld worden, want het is een belangrijke factor in het uitzicht van het Lincoln Memorial naar het Washington Monument en omgekeerd.

Het Witte Huis daarentegen lijkt wel een bunker! Er staan zwarte hekken overal en aan de voorkant is er een plek waar je het van verre kunt zien liggen. Overal is Secret Service en ook aan de achterkant is er nergens goed zicht op. Zo zonde en het is zeker niet meer "The People's House" (het Huis van het Volk). 

We zijn op tijd terug om lunch op het deck te eten. Ik zie een mooie vlinder op onze vlinderstruik en maak daar foto's van. Helaas zijn er (nog?) niet veel vlinders. 

Na het eten lopen we naar het zwembad en samen met Rick loop/zwem ik dertig baantjes. Net als ik uit het water kom videobelt mijn Canadese broer. We praten gezellig bij tot we harde donder horen. Het zwembad is dan meteen gesloten en we lopen naar huis. 

Daar vliegen de waarschuwingen ons om de oren. De ene na de andere onweersbui volgt. We hebben de regen nodig, maar nu is het weer te veel en er zijn plotselinge overstromingen overal. In ieder geval zal de rook weggewassen zijn. 

Ook in New Jersey onweert het flink. Fiona is er wat bang voor en Nico biedt steun

Het lijkt wel of het nooit op zal houden met donderen en bliksemen, maar opeens schijnt daar de zon weer. Ik loop naar buiten in de hoop een regenboog te zien, maar dat is niet het geval. Wel zie ik dat onze crape myrtle er niet zo blij bijstaat. Hopelijk trekt dat weer bij. 

Voor het avondeten rijden we naar het Mosaic District. We gaan Libanees eten bij Naja. Grappig is dat de Libanese restaurants hier wel een aantal dezelfde gerechten hebben, maar verder ieder heel anders zijn. 

Hier delen we de mixed grill. Die is ontzettend lekker! Er zijn vijf spiesjes, kip, biefstuk, koobideh, kofta en paddenstoel. Daarbij vier sausjes en een fattoush salade en het is smikkelen geblazen. Buiten op het grote scherm staat de voetbalwedstrijd Engeland-Frankrijk aan. Wat een wedstrijd is dat, tien doelpunten!

Alle regen is intussen verdwenen en we verlaten het gezellige Mosaic District. Heel wat mensen zijn de voetbalwedstrijd komen kijken. Ik herinner me dat nog van het wereldkampioenschap in 2014 toen we in het hotel woonden vanwege de brand. 

Zondag

De regen heeft gisteravond letterlijk de lucht schoongewassen. De zon komt mooi op en de lucht is blauw. Heerlijk weer om te wandelen dus.Na Orion uitgelaten te hebben neem ik mijn wandelstokken mee en loop een route van 4,5 kilometer. Geen herten  vandaag, maar ik geniet van de zomerse kleuren. 

Een uur later, om tien over half acht, ben ik thuis en Rick is nog niet beneden. Ik zet koffie en geniet daarvan tot Rick beneden komt. Ik had ook water gekookt, maar Rick heeft geen zin in warme thee. 

We vertrekken naar Vienna en dit keer heb ik mijn zuurdesem broodje ook met ham besteld. De dame, die de broodjes altijd maakt, merkt op dat het na heel lange tijd anders is. Ik vind het heerlijk dus ik vertel haar dat het nu waarschijnlijk een hele tijd dit broodje zal zijn.

Na de koffies en Ricks ontbijt van Starbucks gehaald te hebben gaan we naar H Mart. Daar koop ik mijn ontbijt paddenstoelen en zie dan dat er maar een kassa open is. Er staat een man met een vol karretje te wachten. Hij is zo vriendelijk om me voor te laten gaan. 

Bij de opening lopen we de Mosaic markt op. Het is zo vroeg al druk. Ik vergelijk de prijzen van de pruimen en bramen. De pruimen kopen we van een fruitboer uit West Virginia en de bramen bij een ander kraampje. 

Bij de Liberty Delight slager koop ik kippenborst en varkenshaas. Verder heb ik een dozijn blauwe eieren nodig. Het vlees van deze slager is stukken lekkerder dan wat we in de supermarkt kunnen kopen. Daar heb ik wel wat meer dollars voor over. 

Vandaag is het zwembad om tien uur open alleen voor volwassenen. We lopen erheen en ik zwem een kilometer. Rick is intussen terug naar huis gegaan om het gras te maaien. Sneller dan ik had gedacht is hij terug met een eng verhaal dat heel anders af had kunnen lopen. 

Vanwege zijn knie maait Rick op het moment op de rijdende maaier. Hij wilde achteruit gaan, maar zette de maaier per ongeluk in neutraal. De remmen werken niet goed dus het ding begon achteruit de flinke heuvel naast ons huis af te rijden. 

In een poging de maaier te stoppen probeerde Rick te draaien. Het resultaat was dat de maaier omviel bovenop Rick! Hij zat eronder vast en er was niemand, want ik was in het zwembad. Hij heeft zich onder de maaier uitgewerkt en het ding weer rechtop gezet. 

Wonder boven wonder heeft Rick enkel een pijnlijk bovenbeen. Dit had zoveel slechter af kunnen lopen! De maaier is wel total loss, maar die was toch al aan vervanging toe. Ik moet er echt niet aan denken hoe zwaar gewond Rick had kunnen zijn!

Na nog even in het water te zijn gegaan gaan we terug naar huis. Ik maak mijn lunch en Rick gaat de zijne van Cava halen. Bij de 7 Eleven gaat hij ook een Big Gulp kopen en neemt dan gelijk een paar flesjes water mee voor mijn rondleidingen de komende dagen. 

We gaan nog een paar uur terug naar het zwembad en ik trek tien baantjes voor een totaal van 1250 meter vandaag. De muziek gaat op een gegeven zelfs Rick ergeren (we hadden het er vanochtend met andere leden over, die er ook niet over te spreken waren). Om half vier vinden we het genoeg geweest. 

De finale van het Wereldkampioenschap voetbal gaat aan en ik hoop vurig dat Spanje wint. Ze hebben meer dan genoeg kansen dat is zeker. En dan verzilveren ze er een! Kai en Raquel zijn super blij dat haar land heeft gewonnen en ik ook. 

Voor het avondeten grilt Rick biefstuk en een maiskolf voor zichzelf en een zwaardvisbiefstuk voor mij. Ik maak er onze op het moment favoriete salade bij van mini tomaatjes en komkommer met gesneden groene olijven. We eten op het deck, want het is opeens voortreffelijk weer. 

Zo meteen ga ik de Belgische Slimste Mens kijken, maar weet niet zeker of alle afleveringen ga kijken. De humor is wel erg plat en er wordt zoveel gelachen en gekletst dat het hele kwis gedeelte naar de achtergrond verdwijnt. Ik vind de Nederlandse versie veel leuker. 

 

En zo is dit weekend ook weer voorbijgevlogen!