Over een fijne zonnige dag

Wat zien we daar bij het wakker worden? Zonneschijn! Eindelijk is het regengebied na meer dan twintig centimeter regen weggetrokken. We hebben gelijk geen droogte meer. 

Zon geeft mij ook energie en ik heb minder pijn. Na mijn ontbijt ga ik met enthousiasme aan de cardio, onderwijl Duolingo doend. Het zit er net op als het tijd is om naar Starbucks te gaan. Rick heeft niet zo'n drukke dag dus we spelen ook wat Pokemon Go. 

Thuis ga ik tien minuten op de trilplaat en maak me dan klaar voor personal training. Sharon heeft nieuwe oefeningen voor me. 

We gebruiken het TRX systeem waarbij je lichaamsgewicht de krachttraining doet. Erg efficient moet ik zeggen. 

Na het halve uur parkeer ik zoals gewoonlijk bij Whole Foods. Ik loop een stuk op het W&OD pad en langs Church Street. Ik blijf het leuk vinden leuke fotoplekjes te ontdekken. Mijn oog valt op heel uiteenlopende dingen. 

Zo gaat de tijd snel en ik haal even een happy hour snack van Whole Foods alvorens huiswaarts te gaan. Daar maak ik mijn gewoonlijke lunch en Rick haalt de zijne van Panera. Eindelijk kunnen we die weer op het deck opeten. 

Na het eten loop ik naar het zwembad. Het water moet nog even opwarmen voor ik ga zwemmen, maar lezen op een ligstoel geeft ook een vakantiegevoel. De muziek staat zowaar niet te hard en ik schiet fijn op in mijn boek. 

Als om vier uur het zwemteam gaat trainen loop ik terug naar huis. Rick is het gras aan het maaien. Dat groeide als kool (of gras) met al die regen. Ik maak de snacks vast klaar voor het happy hour met Christine en Chuck. Dat wordt zoals altijd weer erg gezellig.

Na afloop bestellen we taco's van Taco Bamba. Die zijn zo lekker en ook goedkoop. De koolbladeren zorgen ervoor dat ik genoeg groente binnenkrijg. En nu ga ik naar Daten in het Dorp kijken. Echt zo'n programma waar je niet bij na hoeft te denken. 

Over Orions verjaardagsviering en een gezellig happy hour

We zijn er weer vroeg bij vanochtend. Al om kwart voor zeven zijn we beneden en tegen de tijd dat we ontbijt hebben gegeten en Rick heeft gedoucht is het maar een uurtje later. 

Omdat Rick naar kantoor wil gaan we naar de Starbucks in het Providence Center. Dat neemt wat minder tijd in beslag dan helemaal naar de andere kant van Vienna rijden. Alleen is er hier geen drive thru en Rick gaat de koffies halen. 

Nadat Rick me weer thuis heeft afgezet maak ik mijn cardio af. Dan is het tijd om naar Tai Chi te gaan. Onderweg daarheen stop ik even om een foto van een van de mini bibliotheekjes te maken. Deze is een "Tardis" van Dr. Who. 

De Tai Chi gaat iedere keer een beetje beter en Ed, de instructeur, let goed op iedereens vorm. Ik schijn vaak te ver naar voren te leunen. Het is veel arm- en schouderwerk en dat voel ik na een tijdje wel. Ik denk echter dat het goed is, want het strekt de spieren. 

Na afloop praat ik nog wat met Laura, een van de andere deelneemsters. Tijdens de pauze sprak ik een paar mannen en zo is dat uurtje ook nog een leuke sociale bezigheid. 

Het is ontzettend vochtig maar droog en ik besluit de auto te laten staan en naar Petco te lopen. Orions tiende verjaardag was zondag en ik ga wat tractaties voor hem kopen. Onderweg maak ik weer de nodige foto's van bloemen, bijen etc. 

Na de Petco aankopen wandel ik naar Whole Foods en koop daar een zakje geraspte kaas. Zij zijn de enige, die geraspte Goudse kaas hebben. Ik vergeet alleen compleet om naar een bemande kassa te gaan en geld voor Sharon morgen te pinnen. 

Thuis krijgt Orion zijn cadeautjes. Hij is heel blij met de axolotl knuffel. Ik gooi een kapotte knuffel weg, want we hebben er wel heel veel nu. Dan mag Orion wat hondenkoekjes met appel smaak eten en vanavond krijgt hij een lekker blikje bij zijn droge voer. 

Na mijn lunch ga ik mijn middaglijstje afwerken. Ten eerste rijd ik naar de drive thru geldautomaat van Truist dichtbij. Daarna breng ik DePaul's Urban Farm een bezoek en koop een dozijn eieren. 

Als laatste haal ik medicijnen voor Orion op bij de Walgreens. Nu heb ik iets meer dan een uur de tijd om even te gaan liggen en energie op te doen voor het happy hour vanavond. We gaan Grieks eten bij Our Mom Eugenia.

Omdat het nu lang genoeg licht blijft kan ik zelf rijden. Ik geef Maria en Joni een lift en dat maakt het een gezellig ritje. We zijn met zijn zevenen en krijgen een ronde tafel wat altijd erg leuk is om met iedereen te kunnen praten. 

Het eten hier is ontzettend goed. Ik bestel een salade met zeevruchten, die heerijk en licht is. De conversatie is zo geanimeerd dat we pas na meer dan twee uur afscheid nemen. Ik zet eerst Joni weer thuis af en dan Maria. Deze happy hours blijven leuk en gezellig. 

Over nog meer regen

Als ik om half zeven wakker word zie ik dat het alweer regent en niet zo'n beetje ook. Het is wel 23 graden, maar wat hebben we daar aan? Gelukkig gaat het na morgen eindelijk weer zonnig worden. 

De ochtendroutine is terug en Rick heeft koffie gezet. Ik maak mijn ontbijt en erger me aan Zorro, die aan een stuk door miauwt terwijl hij een bakje vol eten heeft staan. Als ik me niet lekker voel kan ik maar heel weinig hebben merk ik. Zorro deed dit trouwens om onverklaarbare redenen niet toen Katja er was. 

Na mijn ontbijt ga ik op de elliptische machine trappen en drie kwartier later vind ik het weer genoeg geweest. Rick is dan precies klaar om naar Starbucks te gaan. Ik voel me tot in mijn botten vermoeid dus de nitro brew is welkome extra caffeine. 

Al snel is het kwart voor tien en tijd voor personal training. Sharon en ik hebben het voornamelijk over het weekend. Ook zij is met haar kleinzoontje een paar keer naar de kermis geweest. Voor hem was het de eerste keer. Hij is net iets jonger dan Nico. 

Ondanks dat het flink regent ga ik toch mijn gewoonlijke wandelingetje langs het W&OD pad maken. Ik vind die natte bloemen en planten wel een mooi iets aan regen. Dat fotograferen helpt mijn gemoed. 

Fiona had korte broeken nodig en ik bestelde er een paar. Ze zit tussen twee maten in dus ik bestelde ze beiden zodat ze de juiste maat mee naar huis kon nemen. De te grote broekjes stuur ik terug naar Amazon. 

Judith heeft vandaag niet veel tijd om te kletsen, maar iets is beter dan niets. Het is zoals altijd erg gezellig en mijn lunch smaakt ook opperbest. 

Zoals wel vaker op druilerige dagen vermaak ik mezelf met creatief bezig zijn. Eerst ga ik spelen met de glazen bol en een achtergrond van veren. Na heel veel mislukte foto's vind ik de drie hieronder het best gelukt. 

Dit is ook de uitgelezen gelegenheid om Procreate weer eens te oefenen. Ik teken een grappige taco en leer er weer van alles bij. Heel langzaam voel ik me wat zekerder worden, maar ik heb nog een ellenlange weg te gaan. 

We hebben weer een traybake als avondeten. Ik ruimde de vriezer op en zag dat we wel vijf zakken met bloemkoolrijst hebben. Ik vond een recept daarmee en kip, champignons, ui en spinazie met pittige kruiden. Dat is weer eens wat anders dan gewoon als rijst eten. 

We smelten er wat gruyere overheen en wauw, dit is echt heerlijk! Het is grappig hoe een vrij simpel recept zo smakelijk kan zijn. Ik ben blij met mijn Recime app waar ik ze allemaal op kan slaan. 

Over nog meer kermis en weer afscheid

Fiona klimt om half zeven bij me in bed en valt prompt weer in slaap. Ze ligt bovenop me en daardoor lig k in een kronkel. Slapen doe ik dus niet meer. Pas om tien voor acht worden Fiona en Rick wakker en dan ben ik zo stijf als een plank! Maar ja, dat kleine lichaampje slapend op me zal niet vaak meer gebeuren. 

Beneden treffen we de anderen en als eerste maak ik Fiona's ontbijt. De wafel met slagroom natuurlijk, maar dit keer wil ze er bovendien fruithagel op. Ook de frambozen krijgen een slagroom hoed. 

Rick en Kevin maken hun eigen ontbijt, maar ik kook weer voor Katja en mezelf. Het blijft een lekker ontbijt. Na het eten gaan de anderen douchen en aankleden en ik neem Fiona en Nico mee de basement in. 

Daar spelen ze een tijdje en dan gaan we knutselen. Dat is iets wat ik met onze kinderen ook veel deed. Fiona maakt haar dinosaurier met glinsterende stukjes stof af. Het is duidelijk dat ze daar veel plezier in heeft en trots is als het af is. 

Nico oefent intussen zijn artistieke kant met (gelukkig wasbare) stiften op papier en maar een heel klein beetje op zijn gezichtje en het tafelkleed. 

Het is droog en warm dus we nemen de kinderen mee naar buiten. Fiona rijdt zo weg op haar fietsje. Volgens mij duurt het niet lang meer en de zijwieltjes kunnen eraf. Nico vermaakt zich op de step, geduwd door Grandpa.

Dan is het tijd voor de tweede ronde Viva Vienna. We parkeren bij het Community Center en lopen via het W&OD pad naar het festival. Vandaag (en gisteren) is er ook een braderie, maar daar zijn we niet in geinteresseerd. 

Fiona loopt vrijwel meteen haar idolen van K Pop Demonhunters tegen het lijf. De meisjes doen het hartstikke leuk en Fiona vindt het prachtig. Vooral het meisje met het paarse haar is ontzettend lief met haar. 

Na de nodige foto's en dansjes vraagt Fiona of ze haar gezichtje nog een keer beschilderd mag hebben. Dit keer kiest ze Batman. Ik probeer nog hard de tijger er doorheen te drukken, maar Batman wordt het echt. 

Katja moet Nico's luier verwisselen en Kevin en Rick gaan credits kopen voor de ritjes. Batman en ik blijven achter. Er is een boom en daar moet aan gehangen worden. Het liefst ook nog ondersteboven, maar daar steek ik een stokje voor. 

Voor we de attracties gaan doen mogen Fiona en Nico drie visjes vangen. Dan krijgen ze een prijs en kiezen (want Nico doet Fiona in alles na) beiden een beertje, hoewel het volgens Fiona een hond is. 

Dan gaan Rick en ik met de kinderen in het reuzerad. Ik met Nico, Rick met Fiona, het is grappig Vienna zo van boven te zien. Als we uitstappen regent het opeens flink. Gelukkig hebben we paraplu's voor ons en regenjassen voor de kinderen mee. 

Toch is het niet prettig al die nattigheid. Ik hoor een van de kermismensen klagen "no gente, no dinero" (geen volk, geen geld). Ik heb met ze te doen, want de opkomst is veel minder dan met mooi weer. 

Wij besluiten nog drie ritjes te doen. Fiona mag op de motorfiets en dan gaat Rick met beiden in Scooby Doo. Als laatste gaan de kinderen in de schommels en dan lopen we naar Bear Branch Tavern om te lunchen. 

Daar is het heel druk, maar het duurt maar tien minuten voor we een tafel krijgen. Katja en ik nemen beiden de zalm Nicoise salade, die is altijd weer lekker. De kinderen smullen van hun kindermaaltijden, die met een bakje fruit worden geserveerd. Er is steeds vaker ook iets gezonds bij de kindermenu's. De mannen hebben een hamburger. 

Na het eten pakken Katja en Kevin de auto in en Rick en ik spelen met de kinderen. Fiona fietst erop los en Nico speelt met een bal en we blazen bellen voor hem. Om half vier is het dan weer tijd om afscheid te nemen. Gelukkig niet voor lang, want Fiona's verjaardag komt eraan. 

Rick en ik stappen ook meteen in de auto en halen Orion op. Die is natuurlijk superblij ons te zien en weer thuis te zijn. Het is jammer dat hij niet kan blijven als ze op bezoek zijn, want Fiona vraagt altijd  naar Orion. 

Na nog wat ronddwalend speelgoed opgeruimd te hebben en de stofzuiger over de vloer gehaald te hebben ontspannen we een tijdje voor we gaan eten. Dat gaan we doen bij Sushi Yama. Het is altijd weer goed daar en een lekkere afsluiting van dit speciale lange weekend.