Over boodschappen en bloesems

We lagen er gisteravond laat in en staan om acht uur op. Een vrij korte nachtrust, maar zo komen we wel al snel weer in het gareel. Het is helaas regenachtig weer, maar het lijkt wel of in die vijf dagen dat we weg waren de natuur geexplodeerd is! 

De kersenbomen bloeien, de magnolia is vrijwel uitgebloeid en de bomen beginnen groen te worden. Het was de afgelopen dasgen kennelijk erg warm. Deze lente gebeurt dat vaak, heel warm en dan een dag als vandaag waarop een stuk kouder weer volgt. 

We hebben geen ontbijt in huis dus na Orions wandeling en een kop koffie en thee gaan we op weg. Ik smul weer van mijn broodje van Panera. Rick bestelt zijn broodje met de koffies van Starbucks. Zo zijn we klaar om aan de dag te beginnen.

Ricks eerste handeling is het bellen van een verwarmingsbedrijf. Het bedrijf dat onze warmtepomp (? geen idee of dit de juiste vertaling van heat pump is) heeft geinstalleerd blijkt niet meer te bestaan. Gelukkig heeft Air Treatment Company hier in Vienna tijd om vanmiddag langs te komen. 

Als mijn cardio gedaan is pak ik uit en na mijn haar gewassen te hebben trek ik mijn nieuwe San Francisco trui aan. Het is er precies het weer voor. Beneden maak ik wat foto's van de bijzondere amaryllis op onze keukentafel. 

Dan is het tijd om aan de boodschappen te beginnen. Ik wil zoveel mogelijk gedaan krijgen zodat we dit weekend vrij zijn om wat de toerist uit te hangen in Washington. Ik begin met de Giant, want dan kan Rick zijn lunch thuis maken. 

Een van de maaltijden van de komende week wordt cioppino. Weliswaar een makkelijke versie, maar dat was de oorspronkelijke ook. Ik vind alle ingredienten en de rest van mijn lijst zonder problemen. Net op tijd voor de lunch ben ik weer thuis. 

Die eten Rick en ik samen. Ik geniet altijd weer van mijn salade, vis en kefir met bosbessen en zaden. Net als we klaar zijn komt de monteur voor de verwarming. Rick laat hem alles zien. Ik ga op pad om de rest van de boodschappen te doen. 

Mijn eerste stop is H Mart. Hier koop ik de paddenstoelen voor mijn ontbijt en ook een flinke pot kimchi. Die van de markt is best duur en ik ben wel benieuwd of die heel veel lekkerder is dan deze Koreaanse. 

Bij Trader Joe's heb ik een kort lijstje af te werken. Ik heb speciaal mijn Californische Trader Joe's tas mee. Die vinden de medewerkers hier prachtig. Hij is ook echt leuk en vrolijk. 

Total Wine & More is een paar deuren verderop en ik vul mijn voorraad alcoholvrije drankjes aan. Ik neem een blikje met 2mg THC mee. De vorige voelde ik niet echt en als dat met deze weer is ga ik eens 5mg proberen. Iedereen schijnt er baat bij te hebben om pijn te verminderen en dat wil ik ook.

Bij Walgreens liggen een paar medicijnen klaar en als laatste is Whole Foods aan de beurt. Amazon heeft me een compleet ander paar schoenen gestuurd dan ik besteld had, dus die gaan terug. Verder heb ik alleen kip nodig. 

Natuurlijk kan ik het niet laten om even in het tuintje te kijken. Daar bloeit ook weer een stuk meer dan vorige week. De lente is volop begonnen. 

Jammer dat er geen zon is, maar zo zien de straten van Vienna eruit

Bij Trader Joe's heb ik onder anderen een bosje hyacinten en dit potje met mini roosjes gekocht. Deze bloemen laat Zorro met rust en ik geniet er meer van dan als ik de tulpen in het enige Zorro-veilige donkere hoekje zet. 

De monteur heeft de verwarming gemaakt en het bleek slechts een doorgebrande zekering in het apparaat te zijn. Hij verving ook meteen de andere zekering en nu moet dat als het goed is de komende acht tot twaalf niet weer gebeuren. 

Ondanks dat het drie uur vroeger zou moeten voelen zijn Rick en ik moe. We besluiten vroeg te gaan eten bij Sweet Ginger. Ik bestel een heerlijk bord sashimi me een groente rol en Rick een sushi rol als voorafje en de nasi goreng.

Mijn sashimi wordt als een kunstwerk bezorgd. Ze hebben zelfs een vlindertje geknipt uit een wortel. Het is een lust voor het oog en smaakt me opperbest!

Het regent weer en is nu echt weer koud (vanochtend nog 16 graden). Ik doe de lichtjes in de woonkamer aan om het gezellig te maken. Hopelijk schijnt morgen de zon weer. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Dag 5 San Francisco: Nog even genieten en dan naar huis

 Die verdomde wekker gaat alweer om zes uur af! Terwijl ik me er gistermiddag van had verzekerd dat hij uit stond. Nu weet ik tenminste wel hoe hij uit moet.

Na een kwartiertje sta ik op en doe wat van mijn spelletjes. Dan is het pas toen voor zeven en ik heb genoeg van mijn bed.

Stilletjes kleed ik me aan en loop de kamer uit. De trap naar buiten is naast onze kamer en ik loop naar de waterkant. Zo vroeg is het nog heel stil, slechts een enkele jogger en iemand, die mentaal de weg kwijt is.

Het water is als een spiegel en ik maak meer foto's van de leuke vissersbootjes. Achter het Fisherman's Wharf bord komt de zon net op.

Natuurlijk loop ik naar de zeeleeuwen. Die zijn een heel stuk actiever dan later op de dag. Er wordt in het water gespeeld en op het dok flink geblaft of hoe het geluid van een zeeleeuw ook heet.

Aan de andere kant van Pier 39 schijnt de zon op de Bay Bridge. Een groepje pelikanen glijdt boven het wateroppervlak. Ik word er gewoon lyrisch van.

Rick sms-t dat hij ook buiten is en we ontmoeten elkaar weer bij de zeeleeuwen. Samen lopen we naar het Hollywood Cafe voor ons laatste ontbijt daar.

Onze vlucht vertrekt pas om een uur dus we hebben nog tijd voor meer wandelen. Dit keer gaan we winkeltjes kijken op Pier 39 en ik koop een leuke roze San Francisco trui waar ik gratis een roze pet bij krijg. Toevallig zocht ik net naar een pet zonder plaatje erop.

Op weg terug naar het hotel ga ik de Boudin Bakery binnen. Hier ruikt het zuur door het zuurdesembrood. Ik koop een brood dat je later af kunt bakken. Dat is lekker voor thuis.

Dan is het echt tijd om de koffers te halen en een Uber te roepen. Er is nogal wat verkeer naar het vliegveld en we komen een kwartier later aan dan we wilden.

Gelukkig zijn de tassen binnen vijf minuten ingecheckt. Ook de TSA Pre met alleen een foto van ons gezicht maken gaat super snel.

Zo hebben we nog ruim de tijd om iets als lunch te kopen. Ik wil eigenlijk sashimi van het Japanse restaurant, maar die is nog niet klaar.

Dan neem ik maar een rol met verschillende stukjes sushi erbij. Meer rijst dan ik zou willen, maar gezonder dan ander eten hier. Rick hoeft zich daar allemaal niet mee bezig te houden en kiest een Cubaans broodje als lunch.

Al gauw is het tijd om aan boord te gaan. We vliegen met een 787 en het lijkt alsof er geen middenstoelen zijn in onze rij. Dat blijkt te komen doordat we in Premium Economy zitten.

Daardoor zitten we naast elkaar en hebben veel meer ruimte. Voor internationale vluchten moet je daarvoor extra betalen, maar kennelijk is het voor een binnenlandse vlucht hetzelfde als Economy Plus. Dat gaan we onthouden voor een volgende keer!

Het internet aan boord is vreselijk langzaam. Dan vermaak ik me wel met een paar films. Eerst kijk ik Zootopia 2 en dan Moana 1. Beiden zijn ontzettend leuk. 

Mooi uitzicht op. San Francisco, alleen zijn de ramen vreemd geel

Een kwartier vroeger dan het schema landen we. Maar dan moeten we meer dan een half uur op de bagage wachten. Gelukkig komen onze koffers als een van de eersten.

In de taxi bestel ik yakitori van Genki, die tegelijkertijd met ons bij ons huis aankomt. Rick gaat voor een pizza. Ik houd intussen Fiona bezig op de telefoon, want Katja heeft moeite Nico in slaap te krijgen.

Rick vindt intussen uit dat het paneel voor de verwarming/airconditioning boven helemaal uit is. Gelukkig is het nog niet heel warm en hebben we nog geen airconditioning nodig, maar het moet wel snel gemaakt worden.

Ondanks dat het aan de westkust nog maar half acht is voel ik me moe genoeg om zo meteen te gaan slapen. Ik word altijd daas van een vliegreis. 

Dag 4 San Francisco: Over een rit zonder chauffeur en meer

Waarschijnlijk heeft de schoonmaakster gisteren per ongeluk de wekker aangezet en die begint om zes uur een deuntje te spelen. Tien minuten later doet hij dat weer en nog eens tien minuten later opnieuw. Nu ben ik wel wakker en ga me maar aankleden. Rick heeft die hele wekker nota bene niet eens gehoord!

Als Rick ook aangekleed is lopen we weer naar Cafe Hollywood. Daar worden we als oude bekenden begroet en krijgen hetzelfde tafeltje. Ik bestel ook hetzelfde, want het is zo gezond en lekker. Rick kiest dit keer de Benedict met garnalen en gerookte zalm.

We gaan nog even terug naar de kamer en dan nemen we afscheid. Rick gaat de bus halen en ik bestel een Waymo auto. Deze auto's zijn geheel automatisch, d.w.z. dat er geen chauffeur is. Natuurlijk moet ik dat uitproberen! 

Het is een heel grappige ervaring. Het ding stopt (gelukkig) keurig voor stoplichten en overstekende voetgangers. Het stuur draait alsof er een spook achter zit. Ik zou het nog wel een keer willen doen, maar het is wel duurder dan Uber of Lyft. 

Als de Waymo me keurig bij het Ferry gebouw af heeft gezet begin ik aan mijn wandeling van vandaag. Die leidt helemaal van dit gebouw dichtbij de Bay Bridge tot Ghirardelli Square dichtbij mijn hotel. Dat is van Pier 1 tot waar de pieren ophouden. 

Volgens Copilot is er een raam waarin de klokkentoren reflecteert ergens aan de overkant. Ik ga op zoek en het duurt best lang voor ik het gevonden heb. Het is wel een leuke foto.

Het standbeeld heet R-evolution

De Bay Bridge

In het Ferry Building zijn er volgens Copilot meer bijzondere foto's, maar volgens mij is dat afgeschermd, want ik vind ze niet en op een gegeven moment word ik teruggefloten door een bewaker. De tweede verdieping is niet toegankelijk. 

Er zijn wel allerlei leuke winkeltjes en van een ervan vind ik het jammer dat hij hier is en niet in onze buurt. Het is een paddenstoelen winkeltje en ze hebben de meest interessante soorten. Ik denk er even over wat mee te nemen voor mijn ontbijt vrijdag, maar zou niet weten hoe ik ze moet vervoeren.

Wat kikkers te maken hebben met veerboten is me een raadsel

Eenmaal weer buiten sla ik rechtsaf en stop regelmatig voor foto's. Vooral bij Pier 7, want daar kan ik mijn foto voor de 365 fotogroep maken van twee mensen aan het einde van een pier. Het is weer een genot om mijn creativiteit op het fotograferen los te laten. De trams doen me trouwens aan vroeger bij mijn Opa en Oma in Den Haag denken. 

Om klokslag twaalf uur ben ik bij het Pier 23 restaurant. Hier heb ik al eerder geluncht en vraag een tafel op het terras buiten aan het water. Ik bestel een bord gerookte zalm met zuurdesem toastjes en dat is werkelijk heerlijk. 

Gesterkt ga ik weer op pad richting Pier 39. Ik ben op zoek naar wat themafoto's voor die 365 groep. "Vorm" is er een van en onderstaande foto zijn allemaal driehoeken. "Gids" is een andere dag en deze Big Bus gids en zijn klant poseerden gewillig voor de foto. 

Bij Pier 39 fotografeer ik een aantal van de kleurrijke zeeleeuwen. Ik kan me niet herinneren dat die er de vorige keer ook waren, maar daar ben ik niet zeker van. Leuk zijn ze zeker. 

Van de standbeelden loop ik naar de echte zeeleeuwen. Die zijn veel actiever dan ik ze de afgelopen paar dagen zag. Ik vermaak me bijna nog meer over het commentaar van de tienermeisjes naast me dan de zeeleeuwen zelf. Een ervan merkt op dat ze dit nog leuker vindt dan een tv serie!

Het laatste stuk naar Ghirardelli Square lukt me bijna niet. De pijn midden in mijn rug voelt alsof er iets gebroken is. Gelukkig ben ik nu heel dicht bij het hotel en ik besluit een paar uur pauze te nemen. Dan kan ik daarna de laatste paar dingen nog gaan bekijken. 

Zo gedacht zo gedaan en ik vermaak me een paar uur liggend op bed tegen een hele stapel kussens aan. Daarna ga ik de paar dingen, die ik nog wilde zien, doen. 

Vlak naast ons hotel ligt The Cannery, vroeger een Del Monte fabriek. Ik loop er doorheen, maar volgens mij was het vorige bezoeken hier leuker. 

Dan steek ik over naar Ghirardelli Square. Ghirardelli is lekkere chocolade in tegenstelling tot andere Amerikaanse merken. 

Er is een grote winkel en ik koop een zakje met Squares. Een aantal 86% cacao en wat pure chocolade met zeezout en amandelen. Op een bankje geniet ik van een van de 86% vierkantjes. 

Dan ga ik de trappen af naar het strand. Van hieruit kun je de Golden Gate Bridge en Alcatraz zien. 

Dit is duidelijk waar de plaatselijke bevolking komt, geen toerist te bekennen. Ik tel minstens zes zwemmers in het baaitje. Ze hebben niet eens wetsuits aan in dat koude water! 

Rick bericht dat hij bij de Levi Strauss winkel is bij het hoofdkwartier van dat bedrijf. Hij heeft er twee spijkerbroeken gekocht. Nu gaat hij naar het Hard Rock Cafe voor een drankje. Ik loop daarheen en Rick heeft al een alcoholvrije mojito voor mij besteld. 

Na het drankje is het tijd voor onze reservering bij Fog Harbor. Hier aten we de eerste avond ook en dat is zo goed bevallen dat we nog eens gaan. Dit keer delen we de heerlijke calamari. Ik kies voor de vierde keer deze reis de cioppino als hoofdgerecht. Ik ga eens kijken of ik er een makkelijk recept voor kan vinden om thuis te maken. 

Luisterend naar mijn verhalen over de Waymo wil Rick het eigenlijk ook wel proberen. We bestellen er een om ons terug naar het hotel te brengen. Dit keer dus geen gillende taxichauffeur, maar helemaal geen chauffeur. Rick vindt het ook een bijzondere ervaring. 

En dat was het dan weer voor San Francisco. Deze stad staat in de top vijf van favoriete steden in de VS en ik heb er weer volop van genoten.