Over Oud en Nieuw

Oudejaarsdag

We maken het vandaag makkelijk en halen ontbijt. Dat scheelt stress voor mij, want ik heb ontzettend veel te doen vandaag. Fiona gaat mee het eten en de koffies halen. 

Bij de kerk vlakbij hebben ze de fontein weer aan laten staan en er is allemaal ijs afzetting eromheen. We stappen even uit en Fiona is gefascineerd door de ijspegels. 

Na het eten doe ik snel een half uur op de mini elliptische machine. Intussen weken de rozijnen in rum. Ik maak het oliebollendeeg met Atlanta oliebollenmix. Een bak met rozijnen en een bak zonder, want Katja houdt niet van rozijnen.

Terwijl het deeg rijst maak ik de prikkertjes met kerstomaatjes, verse basilicum en mozzarella. Rick is aan de andere hapjes met prikkertjes begonnen. 

De frituurpan staat in de garage en het oliebollendeeg is prachtig gerezen. Van degene zonder rozijnen bak ik 26 oliebollen en van die met 27. Het zal me benieuwen hoeveel daarvan op gaat komen. Ze smaken lekker en we hebben er allemaal een bij onze lunch. 

We eten lunch van wat we in de ijskast kunnen vinden. De kinderen zijn moe en Katja neemt Nico mee naar boven. Ik heb Fiona een heel leuk boek met korte sprookjes voor Kerst gegeven en ik lees er maar liefst vijf voor. Dan gaat Kevin naar boven met Fiona en ik ga een uurtje op bed liggen.

Dat helpt enorm en zou ik waarschijnlijk vaker moeten doen. Eenmaal weer beneden maak ik de schalen met salades en "schrijf" er met kappertjes Happy 2026 op. Ik ben heel blij dat ik ze gisteren al gemaakt heb!

Het duurt nog wel een uurtje voor alles klaar is gezet. Er zijn tien schalen met allerlei lekkers. Ik leg de crackers in hun mandje, doe de cocktailsaus in een bakje en leg de borden, servetten en vorkjes neer. We zijn er klaar voor.

Fiona is helemaal opgewonden, want zij mag opblijven. Katja denkt dat dat haar wel lukt. Rick maakt worstjes met tomatensoep als avondeten. Lekker licht zodat we wat trek hebben voor het buffet om middernacht.

We kleden ons allemaal feestelijk aan en wachten dan op de gasten. De eerste mensen komen om negen en om tien uur is het een gezellige drukte. We zijn ongeveer met zijn twintigen en de stemming zit er goed in. De oliebollen worden zeer op prijs gesteld, er zijn er maar weinig over. 

Een aantal nemen voor middernacht afscheid, maar Rick en Chuck schenken veertien glazen vol met champagne. Ik zet de hapjes en salades vast klaar voor na het vuurwerk. 

Fiona doet het goed. Ze is zeer sociaal en iedereen vindt haar schattig. Een oliebol gaat er goed in en kijken naar de muziek in New York houdt haar wakker. Hoewel het er af en toe naar uitziet dat de moeheid de wilskracht overwint. 

Net voor middernacht komt iedereen uit de basement naar boven. Rick heeft een aftelprogramma op de computer, want de bal in New York heeft ietwat vertraging op tv. Fiona helpt mee de laatste tien secondes af te tellen met zijn allen. 

Vervolgens wenst iedereen elkaar een "Happy New Year" en Fiona doet vrolijk mee met haar plastic champagne glas gevuld met "spicy" appelsap (Fiona noemt mousserende dranken "spicy"). Ze vindt het drankje duidelijk lekker en drinkt haar glas leeg. 

Rick en Chuck roepen iedereen naar buiten voor het vuurwerk. Hier in Virginia mag alleen siervuurwerk, maar onze buurjongen heeft ook wat vuurpijlen. Om ons heen hoor ik ook knallen, maar vuurwerk met Oud en Nieuw is nog altijd niet echt een ding. 

Na een tijdje krijgt Fiona er genoeg van en ik eigenlijk ook. Het is veel te koud buiten. Fiona en Serena helpen me de folie van de schalen te halen. Na het vuurwerk wordt er goed gegeten. We hebben lang niet zoveel over als andere jaren. 

Om een uur vertrekken de meeste gasten. Lorraine blijft zoals ieder jaar achter om te helpen met opruimen. Dat wordt altijd zeer gewaardeerd, want mijn lichaam staat in brand van de pijn en ik wil Rick niet met alles opzadelen. Om half twee lig ik in bed en Rick volgt niet veel later. 

Nieuwjaarsdag

Mijn lichaam wil nog best wat langer slapen, maar mijn brein is het daar niet mee eens. Ik heb die vermaledijde eindeloze hoofdpijn weer. Die heeft echt te maken met koud weer. Ik hoor de kinderen beneden en verlaat mijn bed om half negen. 

Katja is er met de kleintjes. Kevin is terug naar bed. Ik begin zoals ieder jaar met opruimen. Ik was alle champagne glazen en lege schalen af en leg ze weg. Dat scheelt al een hoop. Dan gaat Katja douchen terwijl ik op de kleintjes pas. 

Flapjack is een geduldige kat en Fiona verklaart dat hij haar favoriet is. Als Flapjack gromgeluiden begint te maken zorg ik er met moeite voor dat de kinderen hem verder met rust laten. Pig en Zorro blijven wijselijk weg van de kinderhandjes. 

Traditiegetrouw gaan we naar onze Nieuwjaarsbrunch. De hotels doen ze niet meer, maar sinds vorig jaar doen ze het niet meer. Vorig jaar hebben we Fiola Mare bezocht en dat doen we vandaag weer. Ook dit jaar is het weer een succes. 

Ondanks dat het een nogal chic restaurant is zijn ze heel kindvriendelijk. De serveerster is erg geduldig en de kinderen krijgen een heerlijke pasta met boter en Parmezaanse kaas. Ze smullen ervan. 

Wij beginnen met een amuse bouche, erg lekker. Dan bestel ik de bakjes met hamachi en kaviaar als voorafje. Katja neemt een driegangen maaltijd die er heerlijk uitziet. De mannen zijn eensgezind en kiezen de krabcake Benedict. 

Na dit heerlijke maal rijden we door Georgetown naar huis. Het is weer zo onaangenaam koud en er staat een rij bij Georgetown Cupcakes. We laten ons plan om wat cupcakes als dessert te kopen dan maar varen. 

Nico valt op weg naar huis in slaap. Fiona is duidelijk doodmoe, maar slapen komt er niet van. In de basement vind ik een aantal Disney puzzels en die gaan we maken. Fiona doet ze helemaal zelf en ook snel. Het is zo leuk dat ze nu een leeftijd heeft bereikt voor puzzels en spelletjes. 

Als Nico weer wakker is gaan we met zijn allen naar beneden. We kijken Jungle Boek in ons bioscoopje. Het is alweer lang geleden dat we die film hebben gekeken, waarschijnlijk toen onze kinderen klein waren. Hij blijft leuk en we kennen de liedjes natuurlijk heel goed. 

De kinderen gaan in bad en we eten allemaal van de overblijfselen van het buffet. Ik moet zeggen dat de ham- en zalmsalades weer heerlijk smaken. Ze zijn ontzettend makkelijk te maken en ik krijg er veel complimenten over. 

De kinderen spelen nog wat en gaan dan naar bed. Wij houden het nog een paar uur uit, maar ik hoop tegen negenen naar boven te kunnen. 

Allemaal een heel gezond en gelukkig 2026 gewenst!

Over een bezoek aan de ICE! tentoonstelling

Na negen uur geslapen te hebben vind ik het om zeven uur welletjes geweest. Rick slaapt nog, maar Katja zendt een berichtje dat ze allemaal beneden zijn. Stilletjes ga ik daar ook heen, zonder Orion kan dat ook echt stil.

Fiona komt helemaal enthousiast op me afrennen alsof ze me tijden niet gezien heeft. En Nico's armpjes gaan omhoog. Het is zo'n bijzonder gevoel dat die twee kleintjes zo dol op me zijn! Fiona mag Grandpa wakker gaan maken en dat doet ze natuurlijk met veel plezier. 

Helaas voel ik me echt rot en het is me even allemaal teveel als alle ontbijten en koffie's etc. op mijn schouders terechtkomen. Fiona ziet dat met haar gevoelige hartje en verzekert me "Omi, it's going to be okay", zo lief. Opeens kunnen mensen wel zelf koffie zetten en inschenken etc. 

Na het ontbijt doe ik zo goed en zo kwaad, want af en toe een kind op mijn schoot, als het gaat een half uur op de mini elliptische machine. Dan gaan we ons allemaal klaarmaken voor de dag. De warme kleding gaat aan, want het is verschrikkelijk koud buiten met een harde wind en we gaan naar een koude plek. 

Als Fiona en ik aangekleed zijn gaan we sneeuwpoppen maken van klei. Het pakketje komt met klei en alle benodigdheden voor een sneeuwman. Dit is perfect voor een vierjarige, want Fiona kan het helemaal zelf en is heel trots op haar werk. 

Halverwege de ochtend gaan we allemaal in de van van Kevin en Rick rijdt, omdat hij de weg weet. Nu weet ik die ook en bovendien dat we naar het noorden moeten en niet naar het zuiden. Rick is er echter van overtuigd dat hij de goede kant opgaat dus ik protesteer verder niet. 

Rick vindt al heel snel uit dat ik gelijk had (natuurlijk!) en moet zijn eerdere niet zo aardige woorden terugnemen. Ach ja, zelfs na achtendertig jaar zijn er nog weleens meningsverschillen. Gelukkig komen we ruim op tijd bij het Gaylord hotel aan. 

Dit is een gigantisch hotel en wij gaan de ICE! tentoonstelling bezoeken. Dit jaar is het thema Polar Express en dat is extra leuk voor Fiona, want ze heeft zowel de film gezien als het in het "echt" ervaren in een trein vlakbij hun huis. 

We hebben kaartjes voor half twaalf, maar er staat een gigantische rij en pas een uur later krijgen we de zware blauwe jassen aan, die helpen de temperatuur van -12 binnen beter te kunnen velen. Het is het wachten helemaal waard. Zo knap zijn al die enorme dingen helemaal van ijs gemaakt. 

Halverwege is er een glijbaan van ijs. Fiona gaat van de kinderbaan en Katja en Kevin van de grote. Rick en ik passen op Nico, die het allemaal maar vreemd vindt. Hij houdt zijn wantjes niet aan en daardoor zijn zijn handjes ijskoud. We houden ze dan maar in onze handschoenen. 

We komen net als de Polar Express trein aan in de Noordpool en daarna zien we de kinderen met een bel van de slee zoals aan het einde van de film. De tentoonstelling is heel knap gedaan, maar niet zo groot. Dat is maar goed ook, want ik ben compleet verkleumd ondanks die jas!

Helaas is het buiten niet veel beter en we rennen bijna het hotel weer in. Daar zien we ook nog even het indrukwekkende peperkoekdorpje. Het is zo leuk gemaakt en Fiona vindt het prachtig. 

De kinderen (en wij) zijn hongerig en we worden bijna weggeblazen als we naar de Cadillac Ranch lopen. Daar moeten we even op een tafel wachten en bestellen dan de grootste pretzel, die we ooit gezien hebben. Hij is erg lekker, net gebakken, knapperig aan de buitenkant en zacht aan de binnenkant. 

Mijn salade met zalm is lekker en Fiona's macaroni met kaas zo smakelijk dat ik er wat hapjes van steel. De anderen hebben hamburgers, die allemaal goed in de smaak vallen. 

Op de terugweg vallen beide kinderen in slaap. Ze worden niet wakker als ze naar binnen gedragen worden en zo hebben we een paar uur totale rust. 

Katja en Kevin doezelen ook wat en Rick en ik beginnen vast aan wat voorbereidingen voor het middernacht buffet morgen. Meestal wachten we met alles tot Oudejaarsdag, maar ik vind dat altijd zo'n gestress.

Terwijl ik de zalm- en hamsalades maak gaat Rick even wat boodschapjes van Giant halen. Als hij terugkomt leggen we de schalen vast op eetkamertafel en ik schrijf sommige bordjes opnieuw. Dit scheelt morgen zeker anderhalf uur en dat is goed meegenomen. 

Fiona is nu helemaal weg van de Lion King en die kijken we nog een keer. Daarna is het tijd voor het favoriete restaurant van Fiona, Sweet Ginger. Wij zijn er allemaal dol op, want goed eten en niet zo duur. 

We krijgen allemaal gratis miso soep en dan bestel ik de Singapore noedels. De kinderen smullen van hun kipnuggets met broccoli en rijst. Fiona probeert haar voor Kerst gekregen dinosaurus eetstokjes uit en doet dat goed. 

Om een uur of acht zijn we weer thuis en ik zou het liefst meteen naar bed gaan. Hoe ik het morgenavond tot na middernacht uit ga houden weet ik niet. Ik denk dat ik bij wijze van hoge uitzondering 's middags even op bed ga liggen. 

Nu wens ik iedereen een heel fijne jaarwisseling en tot in het nieuwe jaar!