Over alle kerstspullen opruimen

Zaterdag

Om kwart over zes ben ik helemaal wakker. Volgens mijn Fitbit heb ik dan ook 8,5 uur geslapen met een score van 93. Volgens mij de hoogste ooit. 

Opstaan wil ik niet, want het regent buiten en ik riskeer dan dat Orion zijn wandeling wil. Bovendien hoor ik Zorro al buiten de kamer miauwen. Ik blijf dus op mijn telefoon lezen in mijn cozy mystery over een pratende kat.

Rond half acht is Rick ook wakker en hij zorgt voor de dieren. Ik moet mijn lenzen altijd indoen etc. dus ga niet meteen naar beneden. We zetten thee en koffie en drinken die op ons gemak voor we op pad gaan. 

Als eerste gaan we naar het winkelcentrum met Panera en Pure Green. Ik koop eerst vier flesjes groentensap van Pure Green. Dit keer kijk ik goed dat het sap donkergroen is, want een van de flessen van vorige keer was heel waterig.

Na mijn broodje van Panera opgehaald te hebben is het de beurt aan Starbucks. Te laat bedenk ik me dat ik eigenlijk de truffel en brie egg bites als ontbijt wilde. Misschien morgen dan maar, hoewel het Panera broodje moeilijk te overtreffen is. 

We gooien in de regen het lege glas in de paarse bak. Daarna spelen we Pokemon Go. Dat hebben we al een tijdje niet gedaan en is erg leuk zo met zijn tweeen. Terwijl we dat doen begint het steeds harder te regenen. 

Eigenlijk vind ik daarom de kerstboom nog zo gezellig. Maar we hebben besloten hem vandaag op te ruimen en daar begin ik na mijn cardio gedaan te hebben aan. Mijn taak is alle versieringen uit de boom te halen en de familie en andere niet Hallmark ornamenten in te pakken. 

Daarna haalt Rick de ster naar beneden en de lichtjes en slingers eruit. Deze boom heeft bijna 6,5 weken gestaan en verliest nog steeds weinig naalden. Met vereende krachten slepen we hem naar buiten. We stofzuigen en zetten de meubelen terug op hun plek en opeens is het alsof het nooit Kerstmis geweest is. 

Met deze regen heb ik enorme zin in pho. We halen die op van Roll Play. Rick haalt zijn lunch van Panera, maar vindt bij aankomst uit dat hij bij het verkeerde cafe in Vienna heeft besteld. Gelukkig geven ze daar zijn geld terug en kan hij zijn eten van dit cafe meenemen. Dat is dus heel netjes opgelost. 

Na het eten gaan we verder met opruimen. Rick brengt de sneeuwpoppen e.d. naar zolder en ik ga de chocolade uit de adventskalender van het bedrijf van Riley's vader halen. Vosges is een luxe chocolademerk en hun chocolade is dan ook heerlijk. We hebben niet veel over, maar wat over is gaat op Riley's aanraden in de vriezer. 

Het is een mooie adventskalender, ik neem een foto van de binnenkant met alle lege laadjes omgedraaid. Helaas doet de verlichting het niet en daarom willen wij hem niet houden. Het is een groot ding en zonder verlichting is hij lang niet zo leuk. 

Als ik eindelijk op de bank zit komt Orion vragend om de hoek kijken. Rick heeft hem net een wandeling gegeven dus dat is het niet. Jammer dat ik geen Hond spreek. Orion hoeft niet te spreken, hij loopt naar de kast waar zijn botjes liggen en als ik hem er een geef gaat hij tevreden liggen knauwen. 

Dit regenachtige weer is wel gezellig met een kop thee op de bank. De rest van de middag gaat snel voorbij en we gaan vroeg eten. De keuze valt op Bear Branch Tavern waar we al een tijd niet geweest zijn. 

Als we daar aankomen is de parkeerplaats vol en mensen zoeken naar een plek. Ik stap uit en ga naar binnen. Ik loop bijna meteen weer naar buiten zo rumoerig is het binnen. Maar ik check toch even de bars of er vrije stoelen zijn. Tot mijn opluchting is dat niet het geval, het is me veel te luid hier. 

We hebben al gauw een alternatief bedacht: Mumbai Station. Het is een nieuw Indiaas restaurant waar we de vorige keer heerlijk hebben gegeten. Dat is ook vanavond het geval. Het is er rustig en de bediening zeer attent. We hebben geen spijt van de verandering van restaurant!

Gelukkig is de regen gestopt als we weer naar buiten lopen. Morgen moet het als het goed is zonnig worden. 

Zondag

Ook vandaag ben ik stukken eerder dan Rick wakker. Ik hoor de wind om het huis waaien, maar zie door de lamellen dat de zon schijnt. Tegen achten staan we op en ik maar een cinnamon dolce koffie met mijn Keurig apparaatje. 

Verder geef ik Zorro zijn snacks en Rick gaat met Orion wandelen. Hij komt binnen met de mededeling dat we onze winterjassen aan moeten. Dat doen we en gaan naar Starbucks. Ik bestel de egg bites met brie en truffel. Ik vind ze best lekker, maar ben er niet gek op. Leuk om een keertje geprobeerd te hebben, dus. 

Nu de markt pas om tien uur opengaat doen we eerst onze andere boodschappen. Als eerste werken we een lijst af bij de Giant. Wat ik daar niet vind hebben ze bij Trader Joe's. Ik haal paddenstoelen van H Mart en dan is het na tienen. 

Op de markt koop ik paddenstoelen, Crimson Crisp appels, kip en korstloze quiches. Verder probeer ik voor het fotografiethema "Breekbaar" van later deze maand een foto van een zeepbel te maken. Ik ben er nog niet zeker van of ik de enige gelukte ga gebruiken. 

Thuis doe ik wat cardio en Rick gaat verder met kerstspullen naar zolder brengen. Het katrolsysteem dat hij begin december installeerde werkt erg goed. Op die manier is er geen gesjouw nodig en het is een stuk veiliger met onze laddertrap. 

Al gauw is het lunchtijd en we rijden door Vienna. Daar is het enorm druk, want er is een protest tegen ICE gaande. Het geeft me hoop dat zoveel mensen daaraan meedoen. Wij rijden toeterend en zwaaiend langs de mensen om ze te laten zien dat we het met hen eens zijn. 

Mijn lunch haal ik bij Poki DC. Die poke bowl is iedere keer weer zo lekker en een bak vol vitamines met alle verschillende groentes. Ricks Cava salade heeft die ook, maar ik ben niet zo'n fan van de proteines, die zij bieden. 

Het dagthema van morgen in mijn 365 fotografie groep is "Order". Dat heeft meerdere betekenissen en ik interpreteer het als "Ordenen/volgorde". Onderstaande twee foto's zijn de kandidaten. Ik vind die met de kralen erg leuk, maar weet niet of die ook echt "Ordenen" weergeeft. 

De allerlaatste kerstversieringen zijn de grote krans voor het huis en de slee met Mickey en Minnie. De ladders zijn daarbij nodig. Met vereende krachten halen Rick en ik ze naar beneden. Nu zijn het huis en de tuin helemaal kerstvrij. Het is iedere keer meer werk dan we denken om het zover te krijgen. 

Het is guur buiten en koud in huis en ik doe de gashaard aan. Nu de kerstboom weg is kan dat weer. Ik vind het altijd zo gezellig en behaaglijk. Eindelijk zijn mijn voeten, handen en neus ook behaaglijk warm. 

We gaan vanavond een Perzisch restaurant vlakbij uitproberen. Alborz is er al heel lang, maar om de een of andere reden zijn we er nooit geweest. Het restaurant zit vol mensen uit dat gebied en we wanen ons in een ander land. Iedereen spreekt ook Iraans.

Het eten is heel lekker. Ik kies de gormeh sabzi, een stoofgerecht met rundvlees in spinazie en andere groentes gekookt. Het heeft een bijzondere, zurige smaak. Rick houdt het bij een filet mignon spiesje. Wat ons bij deze restaurants, ook gisteravond, altijd opvalt is de enorme hoeveelheid rijst die je bij je maal krijgt. Zouden de meeste mensen dat allemaal opeten?

Het weekend is weer voorbij gevlogen! Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over eindelijk Chinese lantaarns

Vanochtend doe ik het wat rustiger aan. Ik laat Rick opstaan en kom op mijn gemak om half acht beneden. Ik heb mijn rug en nek gisteravond volgespoten met Icy Hot en de menthol daarin heeft goed geholpen en ik heb heerlijk geslapen.

Op vrijdag maak ik altijd de ontbijtspullen op en dat betekent een lekker vol bord paddenstoelen en spinazie. Na het eten drink ik op mijn gemak mijn koffie met cacaopoeder (schijnt een goede combinatie te zijn en is lekker) tot Rick klaar is voor Starbucks.

Nadat we de koffies gehaald hebben is het toch echt tijd voor mijn cardio. Terwijl ik daar zit komt er een eekhoorn het deck op gehuppeld. We hebben er dit jaar nog maar weinig gehad voor de geperste mais. Tot mijn genoegen is het Notch (zo genoemd door de inkeping in zijn oor). Hij is er dus nog. 

Mijn uitdaging van vandaag (ik doe mee met Kai en Raquel zover het me lukt) is tien minuten met een gewichtsvest lopen. Ik doe het mijne aan en ga naar Nottoway Park. Het is somber weer, maar wel lekker om buiten in de natuur te zijn. 

Onderweg stop ik om foto's te maken en heb mijn glazen bol mee daarvoor. Er komen wat mensen langs en we maken een kort praatje. Zij wijzen de herten aan waar ik net straal langs ben gelopen. Ze zijn dezelfde kleur als het bos en als ze niet bewegen zie je ze niet meteen. 

Nu ik toch op pad ben ga ik meteen maar door naar Whole Foods om een macrolens voor mijn telefoon terug te brengen. Ik dacht dat die leuk zou zijn, maar dit is nu al de tweede, die niet goed werkt. Gelukkig heeft de telefoon zelf ook een goede macrolens.

Dan ga ik naar het postkantoor om onze familiekalender naar Kai en Raquel te versturen. Voorgaande jaren kwam hij niet aan tijdens de kerstdrukte. Hopelijk nu wel en ik heb er duidelijk opgeschreven dat het familiefoto's zijn mocht iemand denken dat een kalender uit Amerika interessant is. 

Thuis maak ik foto's van de twee gewichtsvesten, die ik niet fijn vind, en zet die te koop op onze Vienna Marktplaats. Een ervan is meteen weg, hopelijk de andere ook snel. Drie vesten is wat teveel van het goede.

Nu moet ik me haasten om naar het Mosaic District te gaan. Ik heb daar met Kirsten afgesproken bij Rasa. Dat is een Indiaas restaurant waar je zelf je bowl kunt samenstellen, de mijne neem ik met paneer kaas. 

We praten gezellig bij en voor we het weten moeten we beiden weg vanwege afspraken om twee uur. We zijn nog zeker niet uitgepraat en nemen ons voor dit weer vaker te doen. Januari is echt zo'n maand om met vriendinnen, die ik al een tijdje niet heb gezien, af te spreken. 

Pro Nails 3 is maar vijf minuten rijden en Phuong wacht me al op. Ik laat mijn teennagels opnieuw verven, want zal sandalen dragen in Mexico straks. Mijn vingernagels laat ik met primaire kleuren lakken en plak er thuis Nijntje stickertjes op. 

Als laatste rijd ik door de drive thru van Walgreens om wat medicijnen op te halen. Intussen regent het, maar we zijn vastbesloten vanavond naar de Chinese lantaarns te gaan kijken. We vertrekken op tijd om er bij de opening te zijn. 

Het regent en is koud en we zijn vrijwel de enigen.  Dit weekend is onze laatste kans, want volgend weekend zijn we weg. Gelukkig had ik van anderen al gehoord me er niet teveel van voor te stellen. Het is feitelijk een grote parkeerplaats met Chinese lantaarns erop. 

Het is wel erg leuk er foto's van te maken. De regen doet de kleuren op het asfalt reflecteren wat een mooi effect geeft. Na een half uurtje hebben we alles gezien en gefotografeerd. Ik ben blij dat we dit cadeau kregen, want we vinden het de toegangsprijs van $30 per persoon absoluut niet waard. Toch leuk om eens gezien te hebben, kan weer van ons lijstje.

De Kerstman heeft een Chinees gezicht

We hebben zin om ergens behaaglijk te gaan eten en de keuze valt op Seray. Daar is het altijd aangenaam warm binnen en de jas kan uit. Dat is tegenwoordig moeilijk te vinden om de een of andere reden. Het is overal zo koud!

Het eten is weer voortreffelijk. Rick neemt een biefstuk kabob en we delen een fatoush salade. Ik probeer de ablama eens en die ga ik vaker bestellen. Het is gehakt en pijnboompitten gerold in courgette in een tomatensaus, zeer smakelijk!

En zo is het alweer weekend, allemaal een paar fijne dagen gewenst!

 

Over een pijnlijk voetdokterbezoek

Op het moment sta ik, ondanks dat ik om half zeven op mijn telefoon ga lezen, een kwartier na Rick op. Op die manier kan hij de dieren verzorgen en koffie en thee zetten. Ik vind het super fijn als de koffie klaar is als ik beneden kom. 

We eten samen ontbijt en dan gaat Rick naar boven om zich klaar te maken voor de dag. Ik begin aan mijn cardio, maar Orion wil heel graag naar buiten. Ik geef hem zijn wandeling, die inderdaad nodig was. 

Het heeft vannacht gevroren en er zitrijp op de bladeren. Dat gebeurt niet vaak en ik maak een paar foto's. Ook van een of ander zaadje dat iets wegheeft van een hibiscus bloem. 

We gaan naar Starbucks en daarna moet ik me haasten, want mijn personal training is vandaag om negen uur. Sharon heeft dit keer veel evenwichtsoefeningen voor me. Het lukt me allemaal en daar ben ik blij om, want ze zijn pittig. 

Thuis kleed ik me in nettere kleding en ga dan op weg naar de voetdokter. Dr. Smith ziet meteen waarom een deel van mijn voet gevoelloos is. Zenuwen zitten klem door een neuroom. Bij nader onderzoek vindt hij nog twee andere neuromen in mijn rechtervoet en twee in mijn linker. Geen wonder dat ik zulke pijnlijke krampen heb. 

In mijn rechtervoet is de peesontsteking aan de buitenkant nog niet over en nu heb ik er ook een bovenop mijn voet. Daar moeten steroide injecties in en in de neuromen alcohol prikken. Bij elkaar dus zeven injecties in mijn voeten. 

De receptioniste komt vertellen hoeveel het kost, want nu het een nieuw jaar is hebben we weer een eigen risico. Tja, duur, maar ja, als het helpt met de pijn bij het lopen heb ik het er graag voor over. 

Dan krijg ik de pijnlijke injecties. Volgens Dr. Smith ben ik een van de taaiste patienten, die hij heeft, want ik geef geen kik. Vergeleken met de injectie in mijn oor is dit een beetje kriebel (brandt flink, maar in vergelijking). 

De praktijk is leuk versierd voor Valentijnsdag

Wel opgelucht dat ik geen verband of wat ook om hoefde loop ik terug naar de auto. Mijn voeten voelen heel vreemd aan, alsof ik geen tenen heb. Dat is normaal vertelde de dokter, maar hopelijk gaat dat snel weg. 

Mijn maag rommelt en ik maak lunch. Na een van zijn wandelingen doet Rick hetzelfde en wil het hele verhaal over de voetdokter horen. Helaas heeft het hele gebeuren de rest van mijn lichaam ook in brand gezet. 

Na het eten ga ik voor het huis in de zon zitten en dat voelt heerlijk aan. Ik kijk naar de vogelfoto's en onderstaande bluebird foto vind ik erg mooi. Verder zie ik een ander zaadje in onze tuin waarvan ik een macro foto maak.

Voor mijn 365 dagelijkse fotothema groep is het thema morgen "Hard". Ik bedenk me dat harde snoepjes een goed onderwerp zijn. The Fresh Market heeft veel snoep en ik ga daar kijken. Hun bloemen zijn ook mooi. Binnenkort ga ik eens een boeket kopen. Ik maak wat foto's van orchideeen en alstrumeria. 

Het meeste snoep in de bakken is zacht. Alleen onderstaande bouwblokjes zijn hard. Ik vind het met de primaire kleuren een leuke foto en ga die morgen inzenden. Ik vind het altijd leuk hier wat foto's te maken en vind zelfs een geschikte voor het dagthema "Leeg" later in de maand. 

Als ik de oprit oprijd staat Rick te wachten. We gaan naar Whole Foods om wat dingen terug te brengen voor Amazon en een happy hour snack voor vanavond. Thuis haalt Rick nog wat sneeuwpoppen naar binnen. Langzaamaan worden de versieringen buiten opgeruimd. 

Het liefst zou ik het happy hour vanuit mijn luie stoel doen, maar dat is niet handig. We gaan zoals altijd aan de bar zitten. Het is iedere keer weer leuk om bij te praten met Christine en Chuck en het uur verloopt zonder dat we er erg in hebben. 

Mijn avondeten bestaat uit mijn lievelings yakitori van Genki. Rick gaat voor Indiaas. Ik ga naar Een Huis Vol kijken, dat vind ik altijd een leuk programma.