Over woensdag

Gisteravond lag ik nog vroeger dan gewoonlijk in bed. Kennelijk had ik dat nodig, want ik word pas weer om kwart over zes wakker van mijn Fitbit wekker. Ik sta op en Orion gaat zoals gewoonlijk mee de badkamer in.

Hij heeft vannacht gelukkig niet gejankt van de pijn en lijkt er geen last meer van te hebben. Dit kan natuurlijk komen door de Gabapentin. Die blijven we hem dus nog maar een tijdje geven.

Zodra ik aangekleed ben gaat Orion terug in de kamer bij Rick. Ik stel mijn Foot Path app in op een van mijn vier kilometer wandelingen en loop zo snel mogelijk. Het helpt dat ik vrijwel de hele weg zonder stoppen kan stappen, want de herten laten zich pas tijdens de tweede helft zien.

Als eerste zie ik de kreupele hinde met haar twee kleintjes. Die laatsten hebben inmiddels nog maar heel vage stippels op hun vacht. Deze hinde is met een lamme voorpoot geboren. Om de zoveel tijd komen er berichtjes online over haar van mensen, die bezorgd zijn. 

Deze dame loopt al zeker tien jaar door de buurt. Ze kan zelfs over hekken van twee meter springen! Ze kan alleen niet rennen, waardoor de mannetjes haar iedere lente weten te vinden. 

Dit huis voor mijn architectuur themafoto doet een beetje aan vakwerkhuizen denken

Om kwart over zeven ben ik terug en tref Rick bezig in de keuken. Hij heeft mijn koffie al gezet. Ik maak mijn ontbijt en geniet er op mijn gemak van. Rick doucht intussen en laat vervolgens Orion uit. Ik poets mijn tanden en doe make up op zodat ik klaar ben voor tai chi straks.

Dan is het tijd voor Starbucks. Het verkeer in Vienna is heel slecht en ik zie de klok snel gaan. Tijd om mijn nitro brew te drinken heb ik niet, want tai chi begint om half tien. Rick gaat meteen door naar kantoor. 

Bijna had ik mezelf ervan overtuigd niet naar tai chi te gaan. Ik heb de hele tijd zo'n hoofdpijn en algehele pijn. Maar het rekken en strekken van de sport helpt juist goed. Natuurlijk ben ik blij gegaan te zijn zodra de les begint. Het is ook een gezellige groep mensen. 

Na de les van Ed loop ik via het W&OD pad naar Whole Foods. Daar haal ik de groente voor het avondeten. Verder pin ik geld om Sharon morgen mee te betalen. Natuurlijk maak ik ook de nodige foto's langs het pad.

Het is intussen flink opgewarmd en ik nuttig mijn lunch op het deck. Ik vul daarna voor het laatst dit seizoen het kolibrie voederhuisje. Dan is de afwasmachine aan de beurt en ik stofzuig en maak de keuken schoon. Dat is weer genoeg voor vandaag.

Tijd voor een uitstapje en ik besluit naar Michaels te gaan. Onderweg belt Christine, zij zijn weer terug van hun reis naar Frankrijk en Nederland. Ze hebben het fantastisch gehad en we praten drie kwartier bij. 

Dan loop ik de Michaels binnen en vermaak me met de Halloween spullen bekijken. Ik had gehoopt meer gewone herfstdecoraties te zien, maar ze hebben alleen "taart"kaarsen in herfstkleuren. Als we een Halloweenfeestje zouden geven zouden we het huis zeker met enge dingen hier kunnen versieren. 

Rick is inmiddels thuis en doet training online. Ik ga buiten op het deck zitten lezen. Het is zo lekker met een graad of 28. Alleen stikt het van de muggen en tegen vijven ga ik naar binnen met overal kriebel. Gelukkig blijft dat met deze mugjes nooit lang.

Het avondeten bestaat uit garnalenburgers, die we nog in de vriezer hadden. We hebben er een gemengde salade van Whole Foods bij. Het is eenvoudig, maar lekker.

Vanavond ga ik verder We Zijn Er Bijna kijken. Dat blijft een leuk programma. Wij zouden nooit zo vakantie houden, maar ik kan me voorstellen dat mensen daar wel van genieten. 

Over Orions mysterieuze pijn

Gisteravond belde de dierenarts dat ze niets had kunnen vinden bij Orion. Alles zag er op de roentgenfoto's normaal uit. Rick ging hem dus om een uur of elf ophalen en ik hoorde ze rond middernacht de slaapkamer binnenkomen.

Orion ging gewoon slapen, hoewel niet op zijn gewoonlijke plek maar midden in onze kamer. We sliepen tot half vijf en toen begon Orion weer erbarmelijk te janken. Rick had pijnstillers meegekregen en na een tijdje kregen we Orion en onszelf weer in slaap.

Door deze nogal gebroken nacht lukt het me niet zo vroeg op te staan. Ook wil ik Orion, die naast mijn bed ligt, niet storen. Ik blijf tot net voor zevenen liggen en ga dan mijn wandeling maken. 

Behalve dat ik niet zo goed geslapen heb denk ik ook dat ik een reactie op een van de prikken van gisteren heb. Ik voel me niet helemaal goed en heb een ongewone hoofdpijn. Ik maak mijn wandeling dus maar 2,5 kilometer. Zo heb ik het wel gedaan, maar niet zo intensief als gewoonlijk.

Onderweg kom ik een groepje herten tegen. Ik denk eerst dat het er twee zijn en zie er dan nog een. De foto is een beetje een zoekplaatje, maar het vierde hert dat ik als laatste zie staat er wel op. 

Als ik thuiskom zijn Rick en Orion nog niet beneden. Ik zet thee voor Rick en koffie voor mezelf. Dan begin ik aan het maken van mijn ontbijt. Tegen achten komen Rick en Orion tevoorschijn. De Gabapentin, het medicijn voor Orion, lijkt goed te werken. 

Na het ontbijt gaan we naar Starbucks voor onze koffies. Die hebben we allebei wel nodig. Het is fris met maar een graad of vijftien. Ik had vanochtend bijna mijn handschoenen aangetrokken en ben heel blij met mijn heerlijke warme Comfrt hoodie. Die heeft ook heel veel zakken, handig voor op reis. 

Al gauw is het tijd om me klaar te maken voor personal training. Ik besluit niet te gaan fietsen, ik voel me er niet lekker genoeg voor en ik wil daarna nog Vienna in. Sharon geeft me wat lichtere gewichten voor mijn armen, want die doen pijn van de prikken. 

Na het halve uur met Sharon rijd ik naar Whole Foods. Ik heb twee dingen om terug naar Amazon te sturen. Verder schep ik een bakje vol met hun heerlijke gemarineerde wilde paddestoelen en neem een grote fles water met elektrolyten mee. 

Rick heeft intussen de tassen met herfstdecoraties van zolder gehaald. Ik zet alles neer en ook de leuke kabouter, die ik van Judith voor mijn verjaardag kreeg. Ik kan hem Judith meteen laten zien, want we hebben onze virtuele lunch. 

Na het eten en als Judith weer terug aan het werk is ga ik een korte wandeling maken naar Andy's tuin. Daar bloeien nu de herfstbloemen. Ik maak macro foto's van de bijen erop. Het is een leuk kort uitje, maar wat ben ik moe!

Om kwart voor drie neemt Rick Orion mee naar de dierenarts en ik ga, nadat ik de salade voor vanavond heb gemaakt, even op de bank liggen. Dat doet me goed en na een uurtje voel ik me een stuk beter. 

Rick komt terug met de mededeling dat ook deze dierenarts niets kon vinden. Orion jankte niet, terwijl hij dat hier thuis wel deed. Het is een raadsel. 

Orion krijgt nu antibiotica voor de zekerheid en we moeten de pijnstillers volhouden (die we hem na vannacht niet meer hebben gegeven) zolang nodig. Het fijne is dat er niets ernstigs aan de hand is, maar vervelend dat we niet precies weten wat de pijn veroorzaakt. 

Nadat hij het gras heeft gemaaid grilt Rick kipspiesjes met peper/citroen en chipotle smaak. De salade, die ik eerder maakte smaakt er heel goed bij. Verder eten we wat zuurdesem brood met boter om de maaltijd af te maken. 

We hopen allebei op een goede nachtrust na de gebroken nacht. We zullen Orion zijn pijnstiller voor het slapen gaan geven en dan maar hopen dat hij niet weer met pijn wakker wordt. 

 

Over de herfst in huis halen

Het kost me vanochtend een beetje moeite om op te staan en daardoor begin ik "pas" om tien voor half zeven aan mijn wandeling. Het is warm genoeg om zonder jas te lopen. Tot nu toe is september nog erg zomers. 

De zonsopgang is weer een traktatie. Dit is altijd zo als er schapenwolken zijn. Qua herten zie ik enkel een moeder en haar jong rent net weg. Het is zo verschillend iedere keer. Waar ze zich allemaal verstoppen is me een raadsel. 

Om tien over zeven ben ik terug en Rick is al bezig koffie te zetten en zijn ontbijt te maken. Ik eet de drie overgebleven gekookte eieren, spinazie en paddestoelen. Dan wacht ik tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. 

Nadat we de koffies hebben gehaald spelen we nog even wat Pokemon Go. Dan gaat Rick aan het werk en ik aan mijn lijstje. 

Eerst pak ik uit en daarna knip ik Orions nagels. Die klikken nu wat minder op het parket. Verder kam ik hem ook en er komt weer een hele hond uit. 

Al wil ik zo lang mogelijk vasthouden aan de zomer zo rond half september passen de decoraties niet meer. Ik ga eerst buiten aan het werk. Ik hang de herfstvlaggetjes op en de versieringen aan de voordeur. 

Daarna ruim ik de zomerspulletjes van Fairyville op. Mijn herfst- en Halloweendecoraties ervoor vind ik het leukst. Er is ook meer voor te vinden dan bijvoorbeeld zomer en lente. Na een half uurtje ziet het er weer erg herfstachtig uit. 

Nieuw dit jaar zijn mini Trick or Treat tasjes

Het is inmiddels lunchtijd en Rick en ik eten gezellig buiten. Het is zulk mooi weer dat ik na het eten nog een lange wandeling maak. Ik vind het huis voor mijn Architectuur themafoto. 

Deze staat te koop voor 2,79 miljoen dollar. Het valt me op dat deze zwartwitte blokhuizen nu de trend zijn qua architectuur. 

Sinds 2021 modereer ik de Vienna VA Foodies Facebook groep. Er zijn vijf moderators, maar Lydia, die de groep gestart is, en ik besteedden er verreweg de meeste tijd aan (lees 99%). Ik vond het lang erg leuk, maar merkte dat ik er steeds minder plezier in had. 

De groep is enorm gegroeid (60000 leden) en ik had eigenlijk geen zin meer er halve dagen aan te besteden. Ik heb de afgelopen week niet gemodereerd om te zien of ik het zou missen. Dat was niet het geval en daarom heb ik die positie vandaag opgegeven. Ik voel er eigenlijk enkel opluchting over. 

De kolibrietjes zijn er nog steeds. Ik denk dat deze al op weg naar het zuiden is

Halverwege de middag gaan we naar Giant voor wat boodschappen. Dan rijden we meteen  door naar Walgreens. Het is tijd voor onze jaarlijkse corona- en griepprikken. Nu ik 65 ben krijg ik net als Rick een andere griepprik, die beter zou beschermen. 

Als dat weer gedaan is bestellen we ons avondeten. Ik ga voor Taco Bamba en Rick voor Grieks van Plaka Grill. Als Rick dat aan het ophalen is merk ik dat Orion ergens pijn heeft. Hij jankt als hij wil gaan liggen. 

Dat is natuurlijk zorgwekkend en we nemen hem mee naar Columbia Pike Animal Hospital. Daar wordt Orion meteen naar achteren genomen en Rick gaat met hem mee zodat de hond rustig blijft. Als Orion naar de behandelkamer is gebracht ga ik bij Rick in de wachtkamer zitten.

De dokter komt na een half uur vertellen dat zij niet direct de aanleiding van de pijn ziet. Er moeten roentgenfoto's gemaakt worden. Daar wachten we op, maar na een uur komt een assistent vertellen dat de foto's vanwege meerdere urgentere spoedgevallen dan Orion nog niet gemaakt zijn. 

Het is inmiddels al half negen en het is beter als we naar huis gaan. Dan zal de dokter de uitslag laten weten en dat kan nog een paar uur duren. Ik ga proberen te slapen en Rick kan me wakker maken als er nieuws is. 

 

Over een weekend in New York City

Mijn wekker gaat om vijf voor half zes. Ik wil een blokje omlopen voor we ons klaar maken om de bus te nemen.

Daarna eten we snel omtbijt en ik laat Orion uit. We laden de tassen in de auto en rijden naar het Vienna metrostation.

Daar zet Rick mij en de bagage af bij de busstop en gaat de auto parkeren. Eigenlijk is het niet toegestaan overnacht te parkeren, maar ik heb overal gelezen dat het in het weekend niet gecontroleerd wordt. Dat hopen we dus maar.

De bus vertrekt op tijd en ondanks twee stoppen om van chauffeur te wisselen komen we vrijwel op tijd in New York aan. 

We roepen een Uber om ons naar het W Hotel Times Square te brengen. Het is maar net twaalf uur geweest als we er aankomen dus de kamer is nog niet klaar. 

We geven de bagage af en gaan op zoek naar een restaurant om te lunchen. Het blijkt alleen dat overal brunch geserveerd wordt. 

Dat betekent gerechten met ei en daar heeft Rick geen zin in. Maar na vier restaurants kiezen we letterlijk eieren voor ons geld. 

We strijken neer bij Sir Henry en dat blijkt een goede keuze. Rick kan zijn hamburger zonder ei krijgen en ik vind de avocado toast heerlijk. 

Na het eten gaan we op pad naar de Morgan Library. Het is zo leuk weer eens door de stad te lopen. Er is gewoon zo'n energie hier. 

We lopen door Times Square en dan Bryant Park. Het is heerlijk weer, zelfs wat warm. Na een half uurtje komen we bij de historische bibliotheek aan. Q

We kopen kaartjes en lopen de prachtige bibliotheek binnen. Deze was van J. P. Morgan een rijke bankier. 

We kijken er zeker een half uur rond en zien prachtige oude boeken. Ze hebben zelfs een Guttenberg bijbel. Ik had nog nooit van deze bibliotheek gehoord, maar het is druk dus anderen duidelijk wel. 

Verborgen trapje om naar de hogere boek verdiepingen te gaan

Na de bibliotheek lopen we naar Grand Central Station. Daar hebben we ook goed zicht op het Chrysler gebouw. 

Voor mijn fotografie groep is het thema morgen Coddiwomple. Dat woord betekent zoiets als reiziger met een onduidelijk doel. Rick doet zijn best daaraan te voldoen. 

Onze volgende en laatste stop wordt de New York Public Library. Ook deze bibliotheek is qua architectuur zeer de moeite waard. 

Een zeer moderne trouwjurk 

Intussen is het al na drieen en onze hotelkamer is nog steeds niet gereed. We lopen langs Rockefeller Center en gaan op zoek naar iets te drinken ergens. 

We vinden de bar in het sjieke Avra restaurant. Rick bestelt een ouzo en ik een Hugo spritz. Die vind ik lekkerder dan een Aperol spritz. 

Eindelijk krijgt Rick een sms dat de kamer klaar is. We lopen eerst nog door de Disney winkel waar ik een leuke bruine trui met Happy Fall en de bekende Disney karakters erop scoor. 

Onze kamer ligt op de 37e verdieping en we hebben uitzicht op Times Square. Het beste is nog dat we er niets voor betalen, want we hadden genoeg Bonvoy punten. 

Veel tijd om te ontspannen hebben we niet, want we hebben om half zeven gereserveerd bij Mari Vanna, een Russisch restaurant.

Eerst bestelt Rick een Lyft, maar die komt maar niet. Dan nemen we maar een taxi die net langs komt rijden. Het verkeer op zaterdagavond is verschrikkelijk en we komen maar net op tijd aan.

Het restaurant is heel knus met een authentiek Russische menukaart. Onze ober Oleksander komt uit Oekraïne. 

We delen eerst de haring die met een soort roggebrood wordt geserveerd. Dan neemt Rick kip Kiev als hoofdgerecht. 

Na veel dubben, want ik vind zoveel lekker kies ik twee voorafjes. De aubergine rolletjes gevuld met walnoot puree komen uit Georgië en de tong met mierikswortel is Russisch, beiden heerlijk!

We nemen een taxi terug naar het hotel. Rick gaat nog even wat drankjes en M&M's kopen. Hij komt terug met pure chocolade M&Ms en daar eten we veel te veel van. 

Hopelijk valt de voor morgen voorspelde regen mee. Ik wil graag een vroege ochtend New York wandeling maken. 

Zondag 

Als ik om kwart over zes wakket word ziet de radar er redelijk uit. Lichte regen, maar daar ben ik op voorbereid.

Mijn Teva sandalen kunnen nat worden (en maar goed, want er zijn flinke plassen), mijn capri's zijn sneldrogend en mijn regenjas houdt de rest droog. 

Volgens mij ben ik nog nooit om half zeven op Times Square geweest. Er is vrijwel niemand! Helaas begint het toch weer een stuk harder te regenen, maar de reflecties zijn er des te mooier door. 

 Na Times Square loop ik via de NBC studios naar 5th Avenue. Ook hier is het uitgestorven. Ik loop richting Central Park en maak foto's van de Art Deco gebouwen en het interessante "koffers" gebouw van Louis Vuitton. 

Om half acht ben ik terug op de kamer. Rick is al op en we lopen naar Ellen's Stardust Diner om te ontbijten. 

Hier waren we vorig jaar ook met Kai en Raquel en vonden het zo leuk. Alle serveerders hier willen het maken op Broadway en ze hebben stuk voor stuk prachtige stemmen. 

Dat is genieten om naar te luisteren terwijl ik mijn avocado toast eet. Het eten is lekker en niet overdreven duur. 

Na het eten lopen we terug naar het hotel. Daar pakken we in, maar laten de bagage nog even op de kamer. Onze check out tijd is twee uur. 

Het plenst nog steeds en we nemen een taxi naar de Met (Metropolitan Art Museum). Er is een hardloop race gaande voor het museum, maar het museum is gewoon open. 

We kopen kaartjes en nu ik ook 65 ben besparen we $16 op de gewone prijs als "oudjes". Dat zijn dan weer de voordelen. 

Als eerste lopen we naar de Europese schilderkunst van 1300-1800. Daar zijn we vooral geïnteresseerd in de Nederlandse en Vlaamse meesters. 

Ze hebben een grote collectie. We zien Rembrandt, Frans Hals en twee van Jan Steen, mijn favoriete schilder. Verder heel veel bekende meesters waaronder een aantal Vermeers, die ik nog nooit gezien had. 

Judith Leyster

Frans Hals

Jan Steen (met zijn vrouw in het midden en hij aan de linkerkant) 

Zelfportret van Rembrandt 

Vermeer

Als we die collectie hebben bekeken gaan we naar een ander deel van dit gigantische museum. Hier hangen de Impressionisten. 

Mijn favoriet onder hen is Renoir. Maar ik ben heel blij ook een van de schilderijen van de kathedraal van Rouen van Monet te zien. 

Die kathedraal hopen we begin oktober te bezoeken. Monet heeft dertig schilderijen van de kathedraal gemaakt, telkens op andere tijdstippen. 

Ook van van Gogh hangt er een heel aantal schilderijen. Rick verbaast zich erover dat ik de schilders herken (ook Degas met zijn danseressen). Kunstgeschiedenis is altijd een grote interesse van me geweest. 

Als laatste wil ik heel graag de enige Kandinsky, die het museum rijk is, zien. Die hangt weer in een heel ander gedeelte. 

Rechts door de Afrikaanse kunst, links door de Middeleeuwse kunst en dan naar beneden zijn de aanwijzingen. We vinden het en er hangen hier ook nog wat Impressionisten en van Goghs. 

Nu zijn we echt moe van het staan en lopen en verlaten het museum. De race is nog steeds gaande op 5th Avenue. We lopen naar 3rd Avenue voor een taxi. 

Terug in de hotelkamer frissen we ons wat op en geven de bagage af. Dan lopen we naar Nobu op 57th Street. Het is intussen weer zonnig en warm. 

Nobu is mijn favoriete Japanse restaurant in New York. Ze hebben een Japanse brunch. Daarbij krijg je zes kleine gerechtjes en een hoofdgerecht. 

Kleine vishapjes

Rick kiest de filet mignon als hoofdgerecht en ik de sushi. Het is allemaal voortreffelijk! De vis is zo vers en zelfs de rijst is extra lekker. 

Het dessert is gelato. Rick kiest chocolade en ik houd het Japans en eet de heerlijke groene thee gelato. 

Op weg terug naar het hotel koopt Rick een broodje bij Pret a Manger voor het geval hij honger krijgt tijdens de busrit. Ik heb al wat snacks daarvoor. 

En dan zit ons New York avontuur er alweer op. We halen de bagage en nemen een taxi terug naar de bushalte. 

De bus is keurig op tijd en dit keer nemen we ieder een aparte rij stoelen. Op de heenweg zaten we zo krap en zo hebben we veel meer plaats. De bus is niet vol dus het is geen probleem. 

Dit keer wordt er helemaal niet gestopt. Ik eet wat gevriesdroogde kimchi en Italiaanse worstjes. Niet bepaald een hele maaltijd, maar het zorgt ervoor dat ik geen honger krijg. Net voor acht uur zijn we terug bij het Vienna metrostation. 

De auto staat er nog en dit was zo een heel makkelijke manier om naar New York te gaan. Thuis bestellen we nog wat lichte Chinese gerechtjes en dan sluiten we dit superleuke weekend af.