Over een museumbezoek

Als ik om kwart over zes opsta ligt Fiona nog in diepe rust. Ze wilde met me mee in een wandelwagentje, maar ik ga liever alleen. Fiona zou heel snel verveeld raken en mijn wandeling is me zo langzamerhand heilig. 

De vier kilometer loop ik in 47 minuten en dat is snel voor mij. Dat ondanks de vele heuvels en het vochtige weer. Die vochtigheid maakt echt verschil. Ik druip ook als ik thuiskom.

Rick vertelt dat Fiona tot tien voor zeven heeft geslapen en niets heeft gezegd over mijn wandeling. Ik voelde me eerder even schuldig, maar dat was dus onnodig. Als eerste mag Fiona wat prijsjes uitzoeken omdat ze zo goed door heeft geslapen. 

Daarna maak ik haar ontbijt dat bestaat uit een Minnie wafel met heel veel slagroom en fruithagel. Daarbij wel een flinke hand frambozen voor het gezondere. De wafel gaat niet helemaal op, maar de rest wel. Het is Fiona's favoriete Omi ontbijt. 

Hierna maak ik mijn eigen ontbijt en daarna gaan we met zijn drieen Vienna in. Gisteravond kreeg ik een telefoontje dat de tofu snacks weer voorradig zijn. Daar koop ik meteen vijf doosjes van en maak mijn Flat James foto. 

Hierna gaan we naar Starbucks. We krijgen onze koffies aangereikt en een eenhoorn cakepop voor Fiona. Kennelijk is daar nog wel plaats voor in haar maagje!

Om half tien vertrek ik naar Sharons huis voor het halve uur personal training. Ik was eerst van plan het af te zeggen, maar Rick kan op Fiona passen. Het is gewoon goed om een half uur krachttraining te doen, al voel ik mijn spieren nog flink van zondag. 

De rest van de ochtend vermaakt Fiona zich met scharen, die verschillende patronen knippen. Ik vind het belangrijk haar creatieve kant aan te moedigen. Ze vindt het erg leuk om dingen te maken. 

We eten een vroege lunch en dan brengt Rick ons naar het metrostation. Fiona krijgt dit keer haar eigen kaartje, want ze is nu vijf en dat betekent betalen. Het is ook leuk voor haar om zelf door de poortjes te gaan. 

De trein is ook een flinke belevenis en het mondje staat niet stil. Ons doel is het National Museum of American History. We stappen uit bij het Smithsonian station en lopen de mall over naar het museum. Het is heel rustig, duidelijk zijn de schoolvakanties veelal afgelopen. 

Dit is een gigantisch museum en Fiona laat weten het meest geinteresseerd te zijn in de historische voertuigen. Ze is vooral gefascineerd door de poppen, die alles "levendig" maken. We besteden een uurtje in dit gedeelte en dan verklaart madammeke dat ze moe is. 

Natuurlijk kunnen we niet vertrekken zonder een bezoek aan de winkel. Daar weet Fiona me over te halen twee pluche dieren voor haar te kopen, een labrador en een adelaar. Verder nemen we vriesgedroogd "astronauten"ijs mee. Fiona vindt dat heerlijk en we kopen een tweede pakje voor haar ouders. 

Fiona draagt mijn rugzak nu haar nieuwe "kinderen" erin zitten

Op de Mall wordt er hard gewerkt aan de voorbereidingen voor de autorace, die dit weekend zal plaatsvinden. Het kan niet gek genoeg. Deze stad is absoluut niet geschikt voor een race dus ik hoop maar dat alles zonder kleerscheuren plaatsvindt. 

We nemen de trein terug en Rick wacht ons al op. Thuis eten we even een snack en maken ons dan klaar voor het zwembad. We komen er tijdens de kinderpauze aan dus Fiona speelt eerst in het babybadje. Daar ontmoet ze twee meisjes, een van haar leeftijd en haar zusje van negen. 

Daarmee speelt Fiona de hele tijd, ook in het gewone zwembad. Het is dus makkelijk voor mij, al moet ik opletten, want Fiona zwemt nog maar net. Het is leuk haar zoveel lol te zien hebben. 

Bij de volgende kinderpauze voegt Rick zich bij ons en gaat dan ook nog even met de meisjes in het zwembad. Het is niet zo warm als de afgelopen tijd en Fiona krijgt het koud. We nemen afscheid van de meisjes en ik draag Fiona, die echt doodmoe is, naar huis. 

Fiona's wens voor het avondeten is een hot dog, garnalen en een maiskolf. Ze eet alles op. Daarna mag ze naar haar favoriete Paw Patrol film kijken. Het is een leuke, die ik nog niet gezien had. 

Rick gaat ons avondeten halen. Ik heb de yakitori van Genki besteld, die heb ik al een tijd niet gegeten. Het was weer een geslaagde dag met onze hummel. Morgen gaan we op avontuur. 

Over de terugrit en Fiona hier

Als ik om tien over zes naar buiten stap miezert het wat. Ik heb mijn regenjas mee dus niet getreurd. Ik rijd weer naar de Belmar Boardwalk. Het is al gauw droog en dan kan ik mijn jas om mijn middel knopen. 

Omdat ik weet dat het een heel gedoe gaat zijn om alles voor Katja en Kevin naar hun werk moeten klaar te krijgen loop ik maar drie kilometer. Mijn spieren protesteren ook enorm na de sportles van gisteren. Even wat rustiger lijkt me dus wel goed. 

Om kwart over zeven ben ik terug en ga meteen het ontbijt maken. Ik kook de spinazie en paddestoelen en gepocheerde eieren voor Katja en mezelf. Verder maak ik roerei voor Fiona en Rick, voor die laatste met tomaat. Katja zet een kop koffie voor me. 

Na het eten pakken we alles in en doen het in de auto. Het wordt een moeilijk afscheid, vooral voor Nico, die ontzettend dol op ons is. Fiona is al snel weer happy en speelt de eerste uren spelletjes op mijn oude telefoon.

We hebben ongeveer vijftien pluche vriendjes van Fiona mee en Flat James poseert met ze

We tanken eerst bij Wawa en halen dan onze koffies en een cakepop en appelsap voor Fiona bij Starbucks. Daarna schieten we heel goed op en stoppen even bij een plaza net voor Delaware voor de wc's en wat snacks voor Fiona. 

Fiona is dol op de Sour Patch gums en ze is tenslotte met Omi en Grandpa dus daar mag ze wel wat van. Verder eet ze een hele zak popcorn leeg. Ze gedraagt zich werkelijk voorbeeldig tot we nog een uurtje te gaan hebben. 

Met wat liedjes zingen lukt het tot we in Vienna zijn. We stoppen even om salades van Cava voor Rick en mijn lunch te halen en dan zijn we net na enen weer thuis. We brengen de spullen naar binnen en eten dan onze lunch. 

Omdat we weinig vers in huis hebben gaan we even naar Whole Foods voor boodschappen. Dan moet ik naar de oogarts om mijn nieuwe contactlenzen op te halen. Dat duurt langer dan gedacht en mijn linker lens is niet sterk genoeg. Nu moet ik weer terug voor de juiste, zucht. 

Rick en Fiona hebben gelukkig niet op mij gewacht en zijn naar het zwembad gegaan. Daar loop ik heen als ik terug ben. Fiona is echt een waterratje en we vermaken ons een uurtje in het koele water (het is 35 graden). 

Dan lopen we terug naar huis en Rick begint aan het eten, terwijl ik Fiona help met douchen en haar haar wassen. Daarna mag ze Paw Patrol kijken tot het diner klaar is. 

Rick en ik hebben garnalen en kip spiesjes en Fiona hot dogs. Daarbij eten we asperges en broccoli (daar is Fiona dol op). Rick grilt net op tijd, want we zitten nog niet aan tafel of het begint te plenzen. Dit is de tijd van de warmte onweren. 

Als ze haar eten opheeft mag Fiona haar Mommy en Daddy bellen. Wat is het toch fijn, dat videobellen. Dat helpt tegen heimwee, al heeft Fiona daar niet echt last van. Af en toe zegt ze wel Katja of Kevin te missen, maar ze voelt zich hier gelukkig heel goed thuis. 

 

Over een weekend New Jersey

Zaterdag 

Mijn Fitbit trilt om kwart over zes en ik stuur Katja een berichtje dat ik wakker ben. Als ik klaar ben om te vertrekken doe ik dat nog eens. 

Nico huilt boven en wordt dan weer stil, maar geen reactie van Katja dus ik ga maar op pad. Later blijkt dat Katja kwart voor zeven had gehoord, terwijl ik bijna zeker weet dat ik half zeven zei. Morgen is er nog een kans. 

Bij de Belmar boardwalk parkeer ik de auto en verbaas me erover hoe druk het zo vroeg al is. De boardwalk is vol wandelaars, hardlopers en fietsers. 

Het is leuk zo langs het strand te lopen. Ik stel Foot Path in op een mijl heen en wterug. Als ik terug ben koop ik wat water bij de 7 Eleven en ga dan terug naar huis. 

Daar is inmiddels iedereen op. Ik heb spinazie en paddestoelen meegenomen en maak een mengsel voor Katja en mij. Ik heb er een paar eieren met geraspte kaas bij. 

Daarna geef ik Nico zijn ontbijt. Rick is met Fiona koffies gaan halen en Kevin vertrekt naar zijn ouders om te versieren voor Fiona's partijtje. 

Na het ontbijt gaan Katja, Rick en Nico cupcakes, ballonnen e.d. halen. Ik blijf met Fiona thuis en vul handschoenen met candy corn (speciaal Halloween snoep) als nagels en popcorn als hand. 

Deze snack maakte ik vroeger altijd voor Halloween. Ik was vergeten hoeveel werk het is! 

Gelukkig heeft Katja de "heksenhoedjes" al gemaakt. Die herinnert ze zich ook van vroeger. Ze zijn perfect voor het Summerween feestje. 

Het wordt een zwembad feestje met een zomer Halloween thema. De kinderen komen dan ook in kostuum en zwempak. Fiona is een brandweervrouw. 

Sue en Ralph hebben een prachtig zwembad

Er is ook een opblaas kussen

Katja's vriendin Alissa is er en zij is Nederlands. We praten gezellig over van alles en nog wat. Vooral over Nederlands eten en waar we dat hier kunnen krijgen. 

Lunch is pizza en kaas, salami en druiven. Ik maak een bordje met de laatste drie. Zo kan ik koolhydraatarm blijven. 

Na een paar uur komen de cupcakes tevoorschijn en zingen we Happy Birthday voor Fiona. 

Hierna neemt iedereen langzaamaan afscheid en kan het opruimen beginnen. Om de een of andere reden heb ik een fibromyalgie aanval en ben blij als we naar huis kunnen. 

Er waren veel gasten dus Fiona heeft heel wat cadeautjes. Katja heeft een goed idee: ze maakt een kort filmpje waarin Fiona met het cadeautje in haar hand bedankt en stuurt dat dan aan de moeder van het kind. 

We bestellen Vietnamees eten van Hen en dat is erg goed. De kinderen doen zich tegoed aan de overgebleven pizza.

Daarna mogen ze nog even tv kijken, maar Fiona valt op de bank in slaap. Rick en ik zijn ook doodmoe. Het was een volle dag.

Zondag

Om kwart over zes word ik gewekt door Fitbit. Ik heb prima geslapen en heb zin in mijn wandeling. Katja zei gisteren wat langer te willen slapen dus ik verlaat het stille huis. 

Eenmaal bij het strand parkeer ik op ongeveer dezelfde plek als gisteren. Ik loop dit keer naar Spring Lake en terug. Dit is in totaak 3,7 kilometer. 

Als ik begin is het nog heel rustig, maar op de terugweg wemelt het weer van de joggers en fietsers. Ik hoor delen van conversaties. 

Een daarvan is tussen twee mannen, waarvan een maar niet begrijpt hoe zijn vriendin hem een verhaal vertelt en daarna exact hetzelfde verhaal aan haar moeder en vriendinnen. Tja, zo zijn vrouwen soms, denk ik vermaakt. 

Al gevraagd of nog niet, ik zal het nooit weten 

James is ook weer mee

Konijntje in Katja's tuin

Thuis is iedereen op en na een kop koffie maken Katja en ik ons klaar om naar haar sportschool te gaan. 

Daar geeft Allie een circuit training klas. Dat betekent acht rondes van vijf minuten waarbij je twee krachttraining oefeningen zo vaak als je kunt moet doen in die tijd. 

Het is flink pittig, maar het lukt me met weliswaar een paar aangepaste oefeningen alles te doen. Ik ben verreweg de oudste dus best trots daarop. 

 Na afloop lopen we door het marktje van Belmar, maar dat stelt niet veel voor. Er is maar een boer met groente en fruit. 

We hebben nog niet ontbeten en checken even met de mannen of zij en de kinderen dat wel gedaan hebben. Dat is het geval dus Katja en ik gaan gezellig samen. 

Bij het Offshore Cafe vinden we een tafeltje buiten. Ik bestel de avocado toast met ei en Katja een ontbijt bowl. We zijn zeer tevreden met onze keuzes. 

De mannen hebben de kinderen inmiddels meegenomen naar een nieuwe speeltuin in Spring Lake. Wij gaan er ook heen en spelen er met de kinderen tot ze er genoeg van hebben. 

Het is al na twaalven en we strijken neer bij Sun & Wave. Katja en ik kiezen de poke bowl en die is lekker. De anderen zijn ook tevreden over hun keuzes. 

Na het eten gaan we nog even naar de chocolade winkel. Ik koop een flinke doos suikervrije bonbons van pure chocolade. Hier is het een stuk goedkoper dan bij Cocoa Vienna en net zo lekker. 

Als laatste gaan Katja en ik nog even de boekenwinkel in. Ik koop leuke boekjes voor Nico en Fiona. 

Rick en Kevin nemen Nico terug naar huis en Katja en ik een heel vermoeide Fiona. Die valt dan ook vrijwel meteen in slaap. 

Terwijl de kinderen slapen rusten wij ook wat. We appen met Saskia, want zij en Riley krijgen uitgerekend op hun verlate huwelijksreis in Hawaii tropische storm Lala over zich heen. 

Ze hebben geen elektriciteit. Ze logeren in het Westin hotel op Maui en dat is niet goedkoop. Ze vinden echter dat het hotel weinig doet om de gasten op te vangen. Hopelijk hebben ze snel weer stroom. 

Voor het avondeten gaan we naar River Rock. Er is live muziek wat de kinderen prachtig vinden. Het eten is erg lekker en het wordt een leuke maaltijd. 

Nu gaan we Fiona's spullen inpakken en morgen nemen we haar mee naar huis. 

Over de rit naar New Jersey

Om tien over vijf word ik wakker van een piep en de ventilator gaat weer aan. Het blijkt dat de elektriciteit sinds half twee uit is geweest. Ik heb er niets van gemerkt, maar Rick des te meer. 

Mijn Fitbit gaat om kwart over zes af en ik sta op. Zonder Orion kan ik meteen op pad. Ik stel Foot Path in op een wandeling van 4,5 kilometer. 

Het is 25 graden, de vochtigheidsgraad is 90% en het druppelt af en toe. Ik merk dat ik dat zeker als ik een flinke heuvel op moet voel. 

Er zijn weinig herten, slechts twee bambi's. Die zijn schichtig, maar het lukt me een foto te maken. Na vijftig minuten ben ik weer thuis. 

Rick komt naar beneden en laat Zorro uit de kamer waar we hem vannacht hebben opgesloten. Gisteravond maakten we ons enorme zorgen, want Zorro had diarree en overgeven tegelijk. 

Vanochtend lijkt hij weer "normaal" alleen eet hij niet (later zijn favoriete eten wel). We vinden het vervelend om ons twaalf jarige buurmeisje voor Zorro te laten zorgen als hij zo ongezond is. 

Lorraine en Patricia kennen katten en hebben er zelf zes. We vragen hen om voor Zorro te zorgen dit weekend en dat kan gelukkig. 

Als het aan mij lag zouden we Zorro uit zijn lijden helpen, want zijn levenskwaliteit is nihil. Maar hij is Katja's kat en Rick vindt het niet de juiste tijd. Maar wanneer is dat dan wel? 

Enfin, we pakken in voor New  Jersey en dan ga ik even naar HMart om paddenstoelen te kopen. En om tien uur heb ik een afspraak met Phuong. Zij maakt mijn nagels weer keurig. Ik kies dit keer een zeeblauwe kleur. 

Thuis doe ik er stickertjes met een strandthema op. Dan laden we alles in de auto en gaan net voot twaalven op pad. 

Het verkeer is verschrikkelijk en Waze leidt ons om. Net voor Baltimore stoppen we even bij een parkeerplaats met wc's. 

Daar halen we onze lunches uit de koelbox en eten die al rijdend op. Om twee uur stoppen we bij het Maryland House en neem ik het stuur over van Rick. Hij moet even een vergadering bijwonen.

Het is constant langzaamrijdend verkeer helemaal naar de Delaware Memorial Bridge. Ik vind het heel vermoeiend rijden. 

Ook eenmaal de brug over is er veel verkeer. Waarschijnlijk is dit strandverkeer, want de New Jersey stranden zijn vlakbij. 

Ricks vergadering is inmiddels afgelopen en bij het Fenwick Plaza wisselen we weer. Deze rit is maar ongeveer 400 kilometer, maar het voelt meestal als het dubbele! 

Eindelijk komen we om kwart voor vijf bij Katja aan. Fiona en Kevin zijn naar een verjaardagsfeestje. Nico is thuis en we spelen met hem tot Katja klaar is met haar werk. 

Dan gaan we naar de Marina Grille waar we na even wachten een tafel buiten krijgen. Het is ook weleens leuk om alleen met Nico en Katja te zijn. 

Katja en ik delen eenhalf dozijn oesters en nemen allebei de tonijn bowl. Rick heeft een visgerecht en Nico de kinderpizza. Hij gedraagt zich voorbeeldig. 

Thuis treffen we Fiona en Kevin. De laatste vertrekt meteen naar zijn ouders voor voorbereidingen voor het verjaardagsfeestje van Fiona morgen. 

Rick en ik helpen Katja de zakjes met cadeautjes voor de gasten te vullen. Dan brengt Katja Nico naar bed en Fiona wil dat ik dat met haar doe. 

Ze heeft een Jip en Janneke boek in het Nederlands met korte verhaaltjes. Ik vertaal er een paar en dat vindt Fiona heel leuk. Daarna blijf ik wachten tot ze slaapt. 

Na nog even iets gedronken te hebben doe ik dat zelf ook. Morgenvroeg is er veel te doen, want het partijtje is al om elf uur. 

 

Over nog een snelle wandeling, ontbijt en dan huiswaarts

Om kwart voor zes ben ik wakker en bedenk me dat dat maar een half uur later is dan thuis. Ik zal dus hopelijk weer snel in het gareel van onze tijdzone komen. Als ik naar buiten stap zie ik dat veel wolkenkrabbers letterlijk in de wolken zitten. 

Dat lijkt me vervelend als je op zo'n hoge verdieping woont. Dat zal best vaak voorkomen neem ik aan en daar gaat je mooie uitzicht. Het is aangenaam qua temperatuur en ik besteed toegegeven meer tijd aan fotograferen dan snel wandelen. 

Dit fotogenieke ding ga ik missen!

Voor ik terug naar het hotel ga haal ik onze koffies weer op van Starbucks. Rick is nog niet op, maar dit is zijn teken om uit bed te komen. We zorgen dat we vrijwel alles (behalve de tandenborstels en -pasta) ingepakt hebben en gaan dan ontbijten. 

Dit keer gaan we naar Yolk en natuurlijk vinden we op de laatste ochtend het beste ontbijt restaurant. Ik bestel roerei met gerookte zalm, tomaat en ui en Rick de zalm Benedict zonder Hollandaise saus. We zijn beiden zeer te spreken over het eten en het is goedkoper dan gisteren. De koffie is ook erg goed, trouwens. 

Terug in het hotel poetsen we onze tanden en slepen dan de bagage naar beneden. Er staat een taxi te wachten en om kwart over acht zijn we op weg naar het vliegveld. Volgens het verhaal is dat twintig minuten rijden, maar wij doen er bijna drie kwartier over, zoveel files. 

O'Hare Airport is enorm groot en staat op de zesde plaats van drukste vliegvelden ter wereld. Nadat we de bagage hebben ingecheckt en door TSA Pre zijn moeten we naar de C gates lopen. Dan kom je door een lange tunnel met het United deuntje en interessante verlichting. Ik maak er foto's van, want ik ben dol op die lijnen. 

Honderd jaar United, ze zijn zeker een dinosaurier, ha ha

De vlucht vertrekt op tijd, gelukkig is het onweer dat alweer vanuit het westen nadert er nog niet. Om wat in mijn maag te hebben bestel ik een doos met snacks. Ik eet er de amandelen en crackers met kaas van. Helaas hebben ze de dozen veranderd en zit er minder gezond eten in. Een echte lunch is het niet. 

Eenmaal geland koopt Rick een wrap bij Au Bon Pain, maar ik heb geen zin in een grote salade of broodje. We nemen de trein naar de hoofdterminal en daar liggen de koffers al op de band. Een taxi is ook snel gevonden en binnen het uur na landing zijn we weer thuis. 

Het is vreemd dat er geen hond is en we laten Orion bij Dogs Downtown, want morgenochtend vertrekken we weer. We nemen maandag Fiona mee en dan kan Orion er niet ook zijn. Ik pak niet helemaal uit, want veel kan morgen gewoon weer mee.

Om toch wat proviand in huis te hebben gaan we even naar Whole Foods. Dan hebben we lunch om morgen onderweg te eten. Ook kijken we even bij de Shilla Bakery of ze de tofu snacks hebben, maar zoals gewoonlijk zijn die uitverkocht. Ik geef mijn telefoonnummer en ze zullen bellen als ze er weer zijn. 

Mijn lichaam lijkt soms op een ballon. Er zit heel veel lucht in, maar zodra er een kans is loopt het helemaal leeg. Ik ben opeens doodop. Daar geef ik maar aan toe en ga lekker op de bank computeren. Vanavond vroeg naar bed en dan kan ik er weer tegenaan. 

Voor het avondeten probeert Rick de nieuwe Maman Joon uit, maar ik wil veel groente en kies Taco Bamba met de koolbladeren in plaats van tortilla's. Ik heb vandaag nog te weinig groente op. Ik ben werkelijk dol op die taco's!

En nu ga ik even wat leuke programma's kijken. Ik moet zeggen dat ik wel enorme zin in mijn bed heb, maar nog even opblijven anders ben ik helemaal uit mijn ritme!