Over Montezuma's wraak en een rustige dag

Om kwart voor vijf word ik met erge buikpijn wakker. Nee toch, ik heb een geval van Montezuma's wraak. Dat is me in Mexico nog niet eerder gebeurd. 

Na een uur op de wc neem ik Imodium in. Gelukkig helpt dat al voel ik me wel gammel en een beetje misselijk. 

We zouden eigenlijk om half acht paraat moeten zijn voor een walvis fotosafari, maar dat lukt nu natuurlijk niet. Gelukkig is er nog plaats op de boot van morgenmiddag. 

Nu we niet vroeg op hoeven blijven we nog een paar uur liggen. Ik heb wel honger en Rick neemt na zijn ontbijt een gekookt ei en een bakje yoghurt zonder iets erin mee. Die laatste heeft probiotoca dus goed voor mijn ingewanden. 

We willen eigenlijk naar de mall vlakbij, maar alle wegen zijn afgezet wegens een protest. Verandering van plannen dan maar weer en we stellen Waze in op de botanische tuin. Dat is niet ver, maar met de wegen hier duurt alles langer. De tuinen liggen in de jungle en het regent als we er arriveren. 

We kopen kaartjes en zien veel moois, maar ik voel me toch niet zo jofel. Van de regen krijg ik het koud en we hebben geen regenjassen mee. We zien prachtige planten, maar een lange wandeling zit er helaas niet in. We gaan terug in de auto en naar het hotel. 

Althans dat hopen we want het protest is nog gaande. Waze wil dat we helemaal omrijden, maar wij zijn eigenwijs en rijden rechtdoor. 

Dat blijkt een goed idee, want de politie blokkade is net voor ons hotel en een vriendelijke politieagent laat ons door. Blij dat we die drie kwartier Waze omweg niet hebben gedaan! 

Er zijn drie lunch restaurants. Een is hamburgers en hot dog's, een cevicheria (die ik gewoonlijk had gewild) en de derde in het buffet restaurant. We kiezen de laatste.

Zin in veel eten heb ik niet. Ik bestel een kippensoep, maar het stuk kip heeft vel en dat vind ik verschrikkelijk. Opeens voel ik me heel naar worden en heb moeite niet flauw te vallen. 

Rick helpt me naar buiten waar ik me meteen een stuk beter voel. Hij brengt me bouillon en dat valt goed. De rest van de middag brengen we aan het zwembad door. Met dit warme weer is dat ook erg lekker. We spelen bingo en krijgen bezoek van de pauwen. 

Tegen vijven gaan we naar boven en maken ons klaar voor het avondeten. Dat is bij het Aziatische restaurant van het hotel. Daar kan ik lichte sushi en miso soep bestellen. 

Hopelijk kan het morgen weer bij een leuker restaurant, hoewel het eten hier lekker is en de bediening heel aardig. 

Na het eten gaan we naar het winkelcentrum waar we vanochtend niet konden komen. Daar kies ik bij de Pandora winkel mijn Mexicaanse bedel uit. Het wordt er een van de film Coco. 

Het is een Dia de Los Muertos schedel en Coco. Eigenlijk is dat Disney, maar alle andere bedels zijn hangertjes met opdruk en ik weet dat die kleuren er snel afgaan. 

Terug in het hotel ga ik op bed liggen terwijl Rick wat Mexicaanse desserts haalt. Voor mij hetzelfde kweepeer met kaas toetje. Ik eet het niet helemaal op, maar het is erg lekker! 

 

Dag 2 Puerto Vallarta: over een stadswandeling en een agave/tequila boerderij rondleiding

Voor mijn gevoel heb ik niet goed geslapen, maar volgens Fitbit was het 9,5 uur een 90 slaapscore. 

Rick is al aan het lezen als ik om tien voor half acht uit een rare droom wakker word. We kleden ons snel aan en gaan naar het ontbijt restaurant. 

We krijgen een tafel aan de rand van het strand. De koffie hier is echt lekker. Het buffet is okay, maar dat in de Dominicaanse Republiek was beter. 

Na het eten rijden we naar de parkeergarage bij de Malecon. We willen vanochtend een stadswandeling maken. We hebben gisteren al een deel gezien van het noordelijke gedeelte. 

Vandaag lopen we de brug over de rivier Cuale over. Halverwege zie ik opeens walvissen in de verte. We blijven kijken en zien zelfs een staart boven water komen. Zulke dingen maken mij vakantie compleet! 

Aan de andere kant van de brug zijn we in de Zona Romantica. Deze buurt wordt gekenmerkt door heel veel kleur, muurschilderingen e.d.

Er is een park dat ons aan Park Guell in Barcelona doet denken. Alle bankjes zijn met mozaïeken versierd. 

We komen langs een winkeltje met kleurrijke spullen van heel kleine kraaltjes gemaakt. Er zit iemand die deze dingen maakt. 

Deze kunst komt uit Jalisco, de staat waar Puerto Vallarta in ligt. Dat lijkt ons leuk om als souvenir mee te nemen. Rick kiest een schildpad en ik een kolibrie. 

We lopen verder richting Playa de los Muertos. Onderweg valt er heel wat te zien en fotograferen. Dit kleurrijke is wat ik zo leuk vind aan Mexico. 

Eenmaal bij het strand aangekomen lopen we de pier op. Hier zouden we een boottaxi naar een van de eilandjes kunnen nemen, maar daar hebben we deze vakantie waarschijnlijk geen tijd voor. 

Voor we teruglopen maken we een reservering voor het avondeten bij een van de restaurants aan het strand. 

Mijn voeten en rug beginnen helaas flinke pijn te doen. We lopen terug via een andere route. 

Hoe weet je in 's hemelsnaam welke draad bij wat hoort 

Bij een winkel met verschillende soorten tequila probeert Rick er een paar. Ik vind onderstaand glaasje met de vele kleuren glas erin. Dat wordt ook hier gemaakt en Rick heeft er margarita glazen van. Deze gaat dus mee. 

Dit keer nemen we een andere brug over de rivier en het River Cafe ziet er leuk uit om te lunchen. 

We krijgen een tafel vlak aan de rivier en zien een vrouw kleren wassen in het inderdaad heldere water. Ik bestel een avocado gevuld met poke tonijn en Rick de vistaco's. Het is erg lekker en een stuk goedkoper dan gisteren hoe leuk dat ook was. 

We zijn hier vlakbij de parkeergarage en ik ben blij in de auto te zitten. In het hotel rusten we even uit en gaan dan op weg naar een agave boerderij met een tequila distillerij. 

Het is drie kwartier rijden door het Mexicaanse binnenland met naar ons gevoel honderdduizend verkeersdrempels. We kijken onze ogen uit. 

Bij Finca 18 worden we heel hartelijk ontvangen. Emily en Alex gaan ons rondleiden. Hun honden vormen ook een welkomstcommittee. Luna staat op de foto. 

We krijgen een soort margarita als welkomstdrankje. Die is lekkerder dan de meeste margarita's. 

Emily laat ons zien dat tequila zowel in glas als in houten vaten kan worden gerijpt. In glas heet het blanco en is het zuiverst. De reposado, anejo en extra anejo worden in houten vaten gedaan en hoe langer daarin hoe ouder. 

Daarna lopen we door de agave velden en krijgen interessante uitleg over die planten. Er zijn vele soorten, maar tequila wordt van blauwe agave gemaakt. 

Dit is een organische plantage. Hun productie is daardoor niet groot. De vleermuis zorgt voor het pollineren. 

Als de agave bloeit kunnen de vleermuizen de plant pollineren, maar verder is de plant dan niets meer waard, want de bloem gebruikt alle suikers en de plant sterft na de bloei. 

Even verderop zien we hoe de gekookte agave in stukken wordt gehakt. We krijgen een stukje om te proeven en dat is inderdaad heel zoet. 

Als laatste krijgen we te zien waar de gekookte agave wordt gefermenteerd en dan tot tequila gemaakt. Het is allemaal heel interessant. 

Nu neemt Alex het over voor het proeven. Dat is erg leuk en ik leer echt de verschillen tussen de tequila's. Rick wist die al. 

Het blijkt dat ik degene, die in glas gemaakt is, de blanco, het lekkerst vind. Rick is een fan van hoe ouder hoe beter. Hij koopt dan ook een fles reposado, want de anejo proefden we wel, maar die zit nog niet in flessen. 

Dit alles duurde langer dan gedacht dus op de terugweg bel ik Si Senor dat we wat later komen. We nemen er een taxi heen en krijgen een tafel vlak aan zee. 

Jammer genoeg is het zwaar bewolkt en geen mooie zonsondergang. Hier zo vlak aan zee zitten is sowieso hartstikke leuk. 

Het eten is heerlijk! Ik bestel de plaatselijke specialiteit molcajete. Dat is een stenen pot waarin vlees en garnalen in een tomatensaus worden bereid. Rick heeft varkensvlees met van alles erin. 

Een taxi brengt ons terug naar het hotel. Het was een heel drukke maar mooie en interessante dag. Morgen moeten we vroeg op dus oogjes dicht en snaveltjes toe.