Over een actieve dag

Net als gisteren gebruik ik de badkamer sluipmethode om om tien voor half zeven naar beneden te gaan. Het is 15 graden dus nog wel jasjes weer. Ik stel mijn Fitbit in, loop de garage uit en begin aan een stevige wandeling. 

Mijn route wordt het eerste gedeelte hetzelfde als gisteren. Dan zie je dat wilde dieren inderdaad wild zijn, want noch de vos noch het hert laten zich vandaag zien. Alleen de eekhoorntjes zijn nieuwsgierig. 

Na door Southside Park gelopen te hebben neem ik een andere route terug. Ik zet de pas er goed in en na vijftig minuten en 3,6 kilometer ben ik weer thuis. Deze vroege ochtend wandelingen bevallen me heel goed. 

Rick is al bezig in de keuken als ik binnenloop. Dat betekent koffie! Ik kook mijn ontbijt en eet het op mijn gemak. Het voelt een beetje vreemd om geen elliptische machine te doen, maar ik krijg vandaag genoeg beweging. 

We gaan samen naar Starbucks en spelen wat Pokemon Go. Rick gaat vandaag naar kantoor en zet mij thuis af. Daar zie ik nog een wielwebspin in haar mooie web. Het zijn mooie spinnetjes en het is een uitdaging om ze scherp te krijgen met mijn telefoon. Het lukt een aantal keren goed. 

Ongemerkt is het na negenen en tijd om naar Tai Chi te gaan. Onderweg is er wat oponthoud, want drie herten steken op hun dooie gemak Center Street over. De tegenliggende auto heeft kennelijk haast, want hij toetert hard. Dat deert de herten echter absoluut niet. 

Dat uur Tai Chi is niet voor de poes! Ik krijg heel erge last van mijn schouders en vraag Ed of ik iets fout doe. Dat is inderdaad het geval. Je moet de bewegingen vanuit je romp maken niet je schouders. Ik let extra op dat ik dat doe en dat helpt goed. 

Mijn eieren zijn alweer bijna op en ik besluit nieuwe bij DePauls Urban Farm te halen. Het is daar toch zo leuk om te fotograferen! Al die kleuren en aangezien een van de eigenaressen interior designer is staat alles op kleur.

Nu heb ik mijn lunch wel verdiend. Ik geniet er op het deck van. Buiten eten doet alles nog beter smaken. Ik zie de vogels en eekhoorns van onze moerbeien smullen en een goudvinkje bezoekt het kolibrie voederhuisje. 

De schoomakers komen en ik vertrek naar het zwembad om ze niet in de weg te zitten. Ik ben van plan een kilometer te zwemmen, maar merk al gauw dat mijn schouders daar niet blij mee gaan zijn. Ik houd het vandaag dan maar op 500 meter, ook goed. 

Op een ligstoel lezend en spelletjes spelend gaat de tijd snel. Voor ik het weet ligt het zwemteam in het water. Overmorgen is het thema van de 365 Photo groep "Energie" en ik besluit wat foto's te maken. Welke vinden jullie het best voor dat thema?

Rick is intussen thuis en meldt dat de schoonmaakploeg vertrokken is. Ik loop terug en ga meteen mijn haar wassen. Heb ik dat ook weer gedaan. 

Het avondmaal bestaat uit Griekse kofta, tzatziki, tortilla's (in plaats van pita's) en gegrilde asperges. Het smaakt weer heel goed. Barbecuen is perfect met dit weer. 

Nog steeds heb ik het laatste seizoen van Emily in Paris niet gekeken. Daar ga ik vanavond aan beginnen en dan ben ik weer even zoet. 

Over deze dinsdag

Net als gisteren ben ik om tien voor half zeven wakker. Ik ga iets nieuws proberen om Orion rustiger te houden. Onze badkamer heeft namelijk twee deuren, een naar onze kamer en een naar de sportkamer. Ik kleed me aan en loop dan via de sportkamer naar beneden. Volgens Rick werkte dat dus dat ga ik voortaan doen. 

Het is maar twaalf graden dus ik trek een licht jasje aan en ga op pad. Dit keer loop ik naar het Southside park. Het is heel rustig en ik kom niemand tegen. Tot er opeens iets uit een tuin voor me langs schiet. Het blijkt een prachtige vos te zijn.

Omdat ik deze wandelingen als goede beweging wil zien heb ik mijn telefoon in mijn zak zitten. Ik haal hem gauw tevoorschijn en de vos kijkt nog even. Helaas zijn de foto's niet zo goed. Hopelijk kom ik hem een andere dag weer tegen. 

Na ongeveer een kilometer kom ik onderaan de heuvel bij Southside park aan. Daar sta ik opeens oog in oog met een hert. Waar ik gisteren helemaal geen wild zag win ik vandaag de jackpot. Het hert is absoluut niet bang.

Het park is zo mooi in de vroege ochtendzon. Het groen is nog steeds niet zo donker als in het midden van de zomer. Ik geniet van de wandeling en na drie kilometer ben ik om tien over zeven weer thuis. 

Rick heeft de koffie al aan het pruttelen en ik maak mijn ontbijt. Het is nog wat koud om buiten te eten. Ik trap naderhand twintig minuten op de elliptische machine tot Rick klaar is voor Starbucks. 

We halen de koffies en steken dan over naar Giant. Ik heb niet genoeg groente voor mijn lunch en Rick heeft ook wat kleinigheden nodig. Er is werkelijk niemand dus dit is een goede tijd om te gaan. 

Voor ik naar personal training vertrekt doe ik een heel aantal Duolingo lessen. Ik concentreer me op Frans en ga weer eens een leesboek bestellen in die taal. Duolingo is leuk, maar te makkelijk aan de ene kant en met veel woorden, die ik nooit zal gebruiken aan de andere kant. 

Sharon heeft weer een pittig half uur voor me. Terwijl ik gewichten hef merk ik dat ik best veel spierpijn van het zwemmen en het met gewichtsvest lopen heb. Het is vandaag wat koeler met "maar" 25 graden en ik besluit mijn plan om weer een kilometer te gaan zwemmen te schrappen. Morgen kan dat weer. 

Na de personal training rijd ik naar Whole Foods. Eerst ga ik een korte wandeling langs het W&OD pad maken. Dit keer mag ik van mezelf wel fotograferen. Ik neem mijn sproeiflesje met water ook mee. Daarna koop ik wat Marokkaanse kofta's en pin geld voor Sharon donderdag. 

Zo gaat de ochtend snel voorbij en ik maak mijn salade voor Judith belt. Ik let eens op tijdens dit gesprek en we proberen echt hard de Nederlandse woorden voor dingen te vinden. Maar Judith gaat verhuizen en we hebben geen van beiden ooit een huis in Nederland gekocht. Bovendien werkt dat hier anders dus dan ontkomen we niet aan de Engelse termen. 

Behalve een paar korte wandelingen installeer ik me op het deck en vermaak me daar. Ik bestel cadeautjes voor Fiona's verjaardag en beantwoord een aanvraag voor een rondleiding. Verder lees ik in het derde boek van mijn serie. 

Al gauw is het tijd om aan het eten te gaan denken. We eten kip spiesjes met wortel"frietjes". Rick grilt de kip en de frietjes gaan in de oven. Die zijn deel van het opgebruiken van wat we in de vriezer hebben en smaken erg lekker. 

Een vraagje, ik heb een NPO abonnement en kijk heel veel Nederlandse tv. Ik vroeg me af of het loont om ook een Videoland abonnement te nemen. Of waar zijn meer leuke programma's te vinden, wel Nederlandstalig?

Over een actieve maandag

Meestal ben ik rond kwart over zes wakker en blijf dan liggen tot Rick opstaat om hem niet te storen. Het vervelende is alleen dat ik veel pijn heb bij het wakker worden. Vandaag heb ik dan ook besloten op te staan en me stilletjes aan te kleden. 

Helaas lukt dat stilletjes niet zo, want Orion laat me niet zonder slag of stoot weggaan. Ik doe mijn gewichtsvest aan en neem mijn loopstokken mee voor een mooie buurtwandeling. Ik hoor Orion tot het einde van de straat blaffen. 

Het is heel rustig om half zeven, hoewel er wel hondenwandelaars en de enkele jogger zijn. Ik loop naar de speeltuin die driekwart mijl verderop is (1,20 km). Dan keer ik om en loop dezelfde weg terug. Het is nogal heuvelachtig, vooral het laatste deel en ik ben blij als ik mijn vest weer uit kan trekken. 

Binnen tref ik Rick aan het ontbijt en hij vertelt dat hij inderdaad maar vroeg is opgestaan door Orions lawaai. Daar moet ik dus een oplossing voor vinden, want ik wil dit vaker doen nu het zulk lekker weer is. 

Na mijn ontbijt ga ik de lelies buiten besproeien met anti-herten spray. Vorig jaar hebben ze alle bloemen eraf gegeten en dat wil ik dit jaar voorkomen. Terwijl ik dit doe zie ik een regenboog op een spinnenweb. 

Tot mijn vreugde is het een prachtig web en zit de jonge vrouwelijke wielwebspin er middenin. Daar moet ik natuurlijk foto's van maken. Het is ook perfect voor het juni maandthema: Kleine Dingen. 

Rick en ik gaan naar Starbucks en spelen onderweg ook Pokemon Go. Dan heb ik om half tien een afspraak bij de nagelsalon. Een nagel is gebroken dus het is hard nodig. Phuong maak mijn teen- en vingernagels weer keurig. Ik kies dit keer felgeel en wit. 

Om nog wat meer stappen bijeen te krijgen rijd ik vervolgens naar Nottoway Park. Hoewel, eigenlijk stop ik meer dan ik loop, want ik zie van alles. Het is altijd weer anders in het bos. 

Het is al na twaalven als ik thuiskom. Rick begint net zijn lunch te maken en dat doe ik dan ook. We eten gezellig buiten al waait het weer flink. Dat heeft volgens het verhaal ook met klimaatsverandering te maken. 

Voor ik mezelf ervan kan overtuigen om toch maar niet te gaan loop ik naar het zwembad. Ik trek mijn wetsuit aan en haal mijn aquahalters en vinnen tevoorschijn. Het water is met wetsuit aan heerlijk. Wat geniet ik er toch van zo mijn baantjes te trekken! De eerste kilometer van het seizoen zit erop, een dag eerder dan vorig jaar. 

Na het zwemmen zoek ik een ligstoel op en ga een uurtje opdrogen. Als het drukker wordt en het zwemteam gaat trainen vind ik het genoeg geweest. Ik loop terug naar huis met een voldaan gevoel. 

Dit keer versier ik mijn nagels met citroenen. Ik vind het een vrolijk gezicht. Rick grapt dat het goed bij ons interieur past. Er zijn inderdaad veel citroenen en met citroen gedecoreerde dingen onder onze zomerdecoraties. 

Regelmatig hoor ik een zacht tsjirpje en dan is het kolibrietje aan het drinken, altijd weer zo schattig. Ook op het voederhuisje voor de grotere vogels komen leuke vogels af. Een heel jonge roodbuikspecht bijvoorbeeld, volgens Google is hij maar 1 tot 3 maanden oud. Ook het goudvinkje kwam even kijken. 

Het avondmaal is lekker makkelijk, kip fajita's. We eten ze met koolhydraatarme tortilla's, pico de gallo en Mexicaanse geraspte kaas. Het is weer smullen geblazen. 

Helaas heb ik alle afleveringen van Daten in het Dorp gezien dus moet iets nieuws vinden. Ik realiseerde me vandaag opeens hoe belangrijk dit blog en de Nederlandse tv programma's voor mijn Nederlands zijn. Ik spreek het eigenlijk maar heel weinig. 

Judith en ik praten tijdens onze wekelijkse lunch Nederlands, maar we gooien er toegegeven best veel Engels doorheen. Verder spreek ik het met mijn zus en broers, maar daar praat ik niet veel vaker dan eens in de maand mee. Ik moet het dus echt van bovenstaande hebben. Deze week vier ik dat ik 43 jaar geleden in de VS aankwam.