Over een pijnlijk voetdokterbezoek

Op het moment sta ik, ondanks dat ik om half zeven op mijn telefoon ga lezen, een kwartier na Rick op. Op die manier kan hij de dieren verzorgen en koffie en thee zetten. Ik vind het super fijn als de koffie klaar is als ik beneden kom. 

We eten samen ontbijt en dan gaat Rick naar boven om zich klaar te maken voor de dag. Ik begin aan mijn cardio, maar Orion wil heel graag naar buiten. Ik geef hem zijn wandeling, die inderdaad nodig was. 

Het heeft vannacht gevroren en er zitrijp op de bladeren. Dat gebeurt niet vaak en ik maak een paar foto's. Ook van een of ander zaadje dat iets wegheeft van een hibiscus bloem. 

We gaan naar Starbucks en daarna moet ik me haasten, want mijn personal training is vandaag om negen uur. Sharon heeft dit keer veel evenwichtsoefeningen voor me. Het lukt me allemaal en daar ben ik blij om, want ze zijn pittig. 

Thuis kleed ik me in nettere kleding en ga dan op weg naar de voetdokter. Dr. Smith ziet meteen waarom een deel van mijn voet gevoelloos is. Zenuwen zitten klem door een neuroom. Bij nader onderzoek vindt hij nog twee andere neuromen in mijn rechtervoet en twee in mijn linker. Geen wonder dat ik zulke pijnlijke krampen heb. 

In mijn rechtervoet is de peesontsteking aan de buitenkant nog niet over en nu heb ik er ook een bovenop mijn voet. Daar moeten steroide injecties in en in de neuromen alcohol prikken. Bij elkaar dus zeven injecties in mijn voeten. 

De receptioniste komt vertellen hoeveel het kost, want nu het een nieuw jaar is hebben we weer een eigen risico. Tja, duur, maar ja, als het helpt met de pijn bij het lopen heb ik het er graag voor over. 

Dan krijg ik de pijnlijke injecties. Volgens Dr. Smith ben ik een van de taaiste patienten, die hij heeft, want ik geef geen kik. Vergeleken met de injectie in mijn oor is dit een beetje kriebel (brandt flink, maar in vergelijking). 

De praktijk is leuk versierd voor Valentijnsdag

Wel opgelucht dat ik geen verband of wat ook om hoefde loop ik terug naar de auto. Mijn voeten voelen heel vreemd aan, alsof ik geen tenen heb. Dat is normaal vertelde de dokter, maar hopelijk gaat dat snel weg. 

Mijn maag rommelt en ik maak lunch. Na een van zijn wandelingen doet Rick hetzelfde en wil het hele verhaal over de voetdokter horen. Helaas heeft het hele gebeuren de rest van mijn lichaam ook in brand gezet. 

Na het eten ga ik voor het huis in de zon zitten en dat voelt heerlijk aan. Ik kijk naar de vogelfoto's en onderstaande bluebird foto vind ik erg mooi. Verder zie ik een ander zaadje in onze tuin waarvan ik een macro foto maak.

Voor mijn 365 dagelijkse fotothema groep is het thema morgen "Hard". Ik bedenk me dat harde snoepjes een goed onderwerp zijn. The Fresh Market heeft veel snoep en ik ga daar kijken. Hun bloemen zijn ook mooi. Binnenkort ga ik eens een boeket kopen. Ik maak wat foto's van orchideeen en alstrumeria. 

Het meeste snoep in de bakken is zacht. Alleen onderstaande bouwblokjes zijn hard. Ik vind het met de primaire kleuren een leuke foto en ga die morgen inzenden. Ik vind het altijd leuk hier wat foto's te maken en vind zelfs een geschikte voor het dagthema "Leeg" later in de maand. 

Als ik de oprit oprijd staat Rick te wachten. We gaan naar Whole Foods om wat dingen terug te brengen voor Amazon en een happy hour snack voor vanavond. Thuis haalt Rick nog wat sneeuwpoppen naar binnen. Langzaamaan worden de versieringen buiten opgeruimd. 

Het liefst zou ik het happy hour vanuit mijn luie stoel doen, maar dat is niet handig. We gaan zoals altijd aan de bar zitten. Het is iedere keer weer leuk om bij te praten met Christine en Chuck en het uur verloopt zonder dat we er erg in hebben. 

Mijn avondeten bestaat uit mijn lievelings yakitori van Genki. Rick gaat voor Indiaas. Ik ga naar Een Huis Vol kijken, dat vind ik altijd een leuk programma. 

Over een warme woensdag

De zon schijnt en het is al tien graden als we opstaan. Het belooft een lenteachtige dag te worden en dat stemt me heel vrolijk. Eindelijk warm genoeg om het buiten aangenaam te vinden. 

Na het ontbijt doe ik mijn gewoonlijke cardio tot Rick klaar is voor Starbucks. In de drive thru daar zie ik dat ze truffel paddenstoelen en brie egg bites hebben. Die wil ik wel een keer proberen, wellicht zaterdag. 

Als we thuiskomen zien we buurman Chuck hun kerstboom naar buiten sleuren. Dat wordt voor ons zaterdag of zondag. Met dit weer is het echter wel fijn om aan het opruimen van de buitenspullen te beginnen. 

Het wordt vrijdag en zaterdag heel warm, maar gaat ook regenen. Ik ruim de blauwe lichtjes en netten op, zodat we niet hoeven te wachten tot die weer droog zijn. Verder halen we de kerstman laarzen en losse sneeuwpoppen naar binnen. De anderen komen later wel. 

Boven in de sportkamer ruim ik het kerst pakpapier en de etiketten op. Dan doe ik tien minuten op de grote crosstrainer. Ik ben van plan dat weer vaker te doen en langzaam op te bouwen. 

Eenmaal in gewone kleding ga ik naar Whole Foods. Ik loop een stukje op het W&OD pad en het is druk met fietsers en wandelaars. Duidelijk geniet iedereen van het lekkere weer. Na de nodige foto's ga ik mijn boodschappen doen. 

Rick wil vanavond barbecuen ondanks dat het dan donker is. Ik koop ingredienten voor een lekker maal. Verder stuur ik een jurk terug naar Amazon, die duidelijk al eens door iemand anders is teruggestuurd. Het model zag er leuk uit online, maar in werkelijkheid is het materiaal heel dun. 

Christine belt en we praten meer dan een uur. Zij stapte midden in de nacht op haar poes en die zette haar tanden in Christines been. Ze stuurt me een foto en het is een flinke beet. Het dier moet echt in paniek zijn geweest. Christine heeft nu antibiotica. 

Het is ruim lunchtijd als we afscheid nemen en ik maak mijn gewoonlijke salade, gerookte zalm en bakje met kefir, bessen en zaden. In de zon voor het huis eet ik het op. Daar blijf ik een paar uur zitten, de zon op mijn huid voelt zo fijn en lichamelijk doet dit weer me ook goed. 

In de verte hoor ik een cardinaaltje zingen en ook dat geeft een lentegevoel. Het vogelhuisje is druk met allerlei verschillende vogelsoorten. Ik geniet er enorm van. 

Eerste rij cardinaal en huisvink, tweede rij zangmus, boomklever en treurduif

Vrouwelijke roodbuikige specht en mannelijke cardinaal

Blauwvogels (bluebirds)

Het vrouwelijke cardinaaltje is niet zo mooi als haar man, maar is ook een mooi vogeltje

De dag gaat zo snel in de avond over en het wordt te koud om buiten te zitten. Ik doe een stukje was met merlot geur in mijn voor kerst gekregen wax warmer. De was smelt erin en ruikt heerlijk. 

Rick grilt de Griekse lamspiesjes en we eten ze met tzatziki, komkommersalade en koolhydraatarme pita's. Het is een zeer smakelijke maaltijd en passend bij het weer van vandaag. 

En nu ga ik eens kijken wat voor nieuwe programma's er zijn. Of misschien kijk ik de rest van Below Deck verder. 

Over een doodgewone dinsdag

Vanochtend staat Rick wel keurig om zeven uur op. Ik las al een half uurtje op mijn telefoon en blijf nog even liggen tot ik weet dat Rick klaar is in de keuken. Anders lopen we elkaar zo in de weg. 

Mijn ontbijt smaakt me weer opperbest en daarna doe ik een half uur cardio tot Rick klaar is om naar Starbucks te gaan. Na onze koffies gehaald te hebben zet hij me thuis af en gaat naar kantoor.

Sharon kan vandaag om kwart over negen en dat vind ik heel fijn. Kwart voor tien is me eigenlijk altijd net te laat. Dat halve uur vroeger bevalt me goed, hopelijk komt het eens permanent open. Sharon heeft weer een pittige dertig minuten voor me. 

Na afloop ga ik eerst naar de Giant. Daar hebben we een lijst boodschappen van nodig. Met alle gasten is er nogal wat doorheen gegaan aan gewone huishoudelijke benodigdheden. Ik vind alles wat op mijn lijstje staat. 

Bij Whole Foods zie ik het LOVE standbeeld aan de overkant staan. Dit is ook ter ere van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten. Wat het daarmee te maken heeft is me nog niet duidelijk, maar ik vind het wel leuk.

Om even wat frisse lucht te happen maak ik een korte wandeling op het W&OD pad. Tot mijn verbazing is er nog wel wat kleur te zien in de natuur. Weliswaar verschrompelde en verlepte kleur, maar toch fotogeniek. 

Het is al na elven als ik weer thuis ben. Daar realiseer ik me dat ik vergeten ben geraspte kaas te kopen. Dat moet morgen dan maar, want ik heb nog wel genoeg voor een ontbijt. 

Na mijn douche maak ik mijn lunch salade klaar, want om twaalf uur heb ik met Judith afgesproken voor onze virtuele lunch. Judith heeft vandaag maar een half uur, maar iets is beter dan niets. Het is altijd weer gezellig. 

De Grinch kussenslopen zijn opgeborgen en ik heb nieuwe besteld. Die zijn wat moderner dan wat we eerst op de bank hadden liggen. Ik vind de kussens leuk staan. 

Verder ga ik naar buiten om de kerstkransen en vlaggetjes op te ruimen. Ook haal ik de kransen met bellen van de voordeur. Ik hang de winter deurhangers en vlaggetjes op en dan is het genoeg voor nu. De rest van de lichtjes opruimen doen we wellicht dit weekend, maar ik heb daar nooit zo'n haast mee. 

Kai en Raquel doen een maand van jezelf uitdagen met allerlei opdrachten van Michael Easter. Tot nu toe heb ik er maar een kunnen volbrengen. De rest is veel te zwaar voor mij. Die van vandaag was twee keer zoveel sporten als gewoonlijk. Dat lukt me wel.

Daarna voel ik een soort deken van moeheid over me heen vallen. Ik zet de kerstboom aan en ga van een welverdiende rustmiddag genieten. Ik lees wat over Procreate, puzzel wat en lees verder in mijn boek dat bijna uit is. 

Als het gaat schemeren steek ik de kaarsen en feeenlichtjes aan en dat maakt het zo knus. Opeens is het dan na vijven en belt Rick dat hij op weg naar huis is. Hij gaat langs Plaka Grill en haalt Grieks voor ons, lekker en makkelijk. Morgen wil ik weer eens wat slow cooker recepten opzoeken en volgende week weer in het thuis koken gareel komen. 

Over hot pot en het Washington Monument

Eigenlijk is het een werkdag en zouden we om zeven uur op moeten staan. Ik ben wakker, maar vind het niet erg in mijn warme bed te blijven tot Rick om kwart voor acht opstaat. Saskia en Riley liggen nog in diepe rust.

Terwijl Rick zijn douche neemt doe ik alvast wat cardio. Dan gaan we Vienna in met de ontbijtverzoeken van Saskia en Riley. We halen eerst de gewoonlijke koffies van Starbucks. Saskia wilde graag de avocado toast van Toastique en Riley een ei en kaas broodje van Caffe Amouri. Die twee liggen vlakbij elkaar dus lang duurt het ophalen niet. 

Onze rode locomotief, die wel een likje verf kan gebruiken zien we

Er volgt een druk uur van helpen met inpakken en dan nemen we rond kwart voor elf afscheid van Saskia en Riley en de twee katten. Bij dit schrijven zijn ze nog niet thuis, maar de rit verloopt voorspoedig meldt Saskia.

Wij stappen in mijn auto en rijden naar Dogs Downtown in Chantilly om Orion op te halen. Ze zijn daar dol op hem en iedere dag kregen we zeer positieve "rapporten". Hij is een compleet andere hond in de kennel dan thuis. Dat heeft alles met mijn afwezigheid te maken. 

Orion was meer dan een week weg en ik miste hem echt. Het is veel rustiger voor ons en hem in de kennel terwijl iedereen er is, maar ik zou het graag anders hebben. 

Thuis ruim ik nog even de Grinch boom op en dan ga ik naar het Mosaic District. Daar heb ik met Karen afgesproken bij Urban Hot Pot. Het is het perfecte weer ervoor en ook fijn om iets te hebben om het toch wel wat weemoedige gevoel te verdrijven. 

Deze keer kies ik miso soep als bouillon en vis en garnalen als proteines. Verder shiratake noedels, spinazie, baby paksoi, lotuswortel en verschillende soorten paddenstoelen. Karen neemt altijd ook vlees. 

Het smaakt weer heerlijk en we hebben het over van alles en nog wat. Karen gaat binnenkort naar een Chinese medicijnen dokter. Zij is Singaporees Chinees en vroeger in Singapore bezocht ze zulke dokters vaak. Ik ben er wel benieuwd naar en ga er eens over lezen. 

De anderhalf uur zijn snel voorbij en we lopen terug naar onze auto's. We spreken af dit deze winter weer vaker te doen. Ik zie Karen echt als mijn "hot pot vriendin".  

Rick is ook weer aan zijn routine van zeven keer duizend stappen wandelen begonnen. Ik loop met hem mee en probeer mijn telefoon macrolens meer uit. Ik ben er toch niet zo tevreden over. Hij werkt eigenlijk niet met mijn S25 Ultra. 

De recensies nalezend zijn het vooral iPhone gebruikers, die er blij mee zijn. Amazon geeft altijd een maand om iets terug te sturen en deze lens gaat terug. Ik heb al een andere lens gevonden met recensies van Samsung gebruikers, die hem heel goed vinden. Ik ben benieuwd. 

Katja werd opgeroepen om mogelijk jurylid te worden. Ze moest daarvoor vandaag vrij van haar werk nemen en naar het gerechtshof gaan. De zaak bleek tegen een man te zijn, die ervan beschuldigd wordt zijn broer, diens vrouw en twee kinderen vermoord te hebben. 

Dat is wel erg heftig en Katja vertelt dat er maar heel weinig mensen voor een tweede interview werden gekozen. Katja kan niet onpartijdig zijn omdat ze zelf kinderen heeft en daardoor is ze al meteen gediskwalificeerd. 

Gelukkig, want de zaak kan wel tot eind maart duren en alleen al hoe dat met werk zou moeten is een probleem. Dan nog niet gesproken over de rechtszaak en iedere dag met een mogelijke moordenaar in de zaal zitten. Ik moet er niet aan denken!

Dit hele weekend wordt er een verhaal over de geschiedenis van de Verenigde Staten op het Washington Monument geprojecteerd. Dit is ter ere van het 250-jarig bestaan van het land. Vanavond is de laatste keer en wij willen erheen. 

Rick en ik gaan eerst even een pizza eten bij Pazzo Pomodoro. Daar is Chris, de barman met de mocktails. Dit keer maakt hij er een, die erg op een Aperol Spritz lijkt. Mijn anema e core pizza is weer zo lekker!

Na het eten rijden we naar de stad. Daar aangekomen zijn we natuurlijk niet de enigen. Rick zet me af op een hoek en ik loop naar een plek met goed zicht op het monument. Op een gegeven moment vindt Rick een parkeerplek en ziet het merendeel van de show ook. 

Het is ronduit indrukwekkend. Ik heb nog nooit iets op het monument geprojecteerd gezien. De laatste keer had te maken met de Apollo ruimtevaart. Voor mijn tijd, maar Rick herinnert zich het wel. 

Dit gaat helemaal over de geschiedenis vanaf de Onafhankelijkheidsoorlog. Jammer genoeg vind ik het moeilijk de tekst erbij te horen. Ik hoor twee speakers en de een is wat langzamer dan de andere. Gelukkig is dat probleem er bij het volkslied niet. 

De Star Spangled Banner 

Na de show loop ik in het donker over de Mall naar waar Rick geparkeerd staat. De volgende show is om acht uur en we verlaten de drukte snel. Ik ben helemaal verkleumd, maar had dit niet willen missen. 

Over Flapjack en een voorlopig goede afloop

Zaterdag

Als Rick en ik tegen achten naar beneden komen zijn Kevin en Fiona daar al. We horen Nico ook bezig en Saskia komt naar beneden. Zij heeft bijna niet kunnen slapen van de zorgen om Flapjack.

Rick en ik gaan op pad om ontbijt te halen. We gaan eerst naar Starbucks, dan naar Manhattan Bagel, Dunkin Donuts en als laatste Panera. Iedereen mag wel een beetje verwend worden met hun favoriete ontbijt broodjes.

Na het ontbijt gaan Katja en ik puzzelen. Het is leuk om zo even samen bezig te zijn zonder kinderen. Die worden door Rick, Saskia en Riley bezig gehouden. Kevin is intussen druk alles bijeen te rapen en hun auto in te ruimen. 

Om tien voor twaalf belt de dierenarts. Het gaat niet slechter met Flapjack qua gedrag. Hij eet en is alert. Alleen zijn zijn rode bloedlichaampjes nog verder omlaag. Dat is zorgwekkend en als dat vanavond nog zo is moet Flapjack een bloedtransfusie krijgen. 

Zo is de ochtend voorbij gevlogen en voor Katja en Kevin op pad gaan eten we nog even samen lunch. Rick, Riley, Kevin en Katja kiezen salades van Cava. Saskia en ik gaan voor een avocado toast van het nieuwe restaurant Toastique. Nou, ik heb een nieuwe favoriet: gerookte zalm, komkommers en avocado op zuurdesembrood.

Om half drie is het echt tijd om afscheid van de New Jersey familie te nemen. Arme Fiona huilt tranen met tuiten en Katja heeft het ook wat moeilijk. Dan moet ik natuurlijk ook even flink slikken. We moeten maar gauw weer een logeerweekend daar plannen. 

Riley en Saskia vertrekken naar het dierenziekenhuis om tijd met Flapjack door te brengen. Voor het eerst in meer dan een week zijn Rick en ik weer even met zijn tweetjes. Wat een rust opeens! Stiekem ruim ik alvast wat kerstspullen op.

Als Saskia en Riley terugkomen is er weinig veranderd in Flapjacks situatie. Vanavond laat zullen ze weer bloed afnemen en daarvan zal afhangen of hij een bloedtransfusie nodig heeft. Dat wordt weer spannend voor Sas. 

We kletsen wat en bestellen Nepalees eten van Royal Nepal Bistro als avondeten. Daar hebben ze ook veel vegan gerechten voor Saskia. Hun eten is zo lekker, ik zou het meerdere keren per week kunnen eten.  

Het gesprek gaat natuurlijk vooral over Flapjack. Ook omdat Riley en Saskia beiden op maandag moeten werken en dus het liefst morgen naar huis zouden rijden. De vraag is echter of Flapjack dan meekan. Alles hangt af van de rode bloedlichaampjes. 

Zondag

Om kwart over zeven ben ik helemaal wakker en heb volgens mijn Fitbit negen uur geslapen. Ik ga op mijn telefoon lezen en spelletjes doen. Het is koud in de kamer en ik vind het zo lekker warm onder mijn dekbed.

Een uur later vind ik het echt genoeg geweest en sta op. Rick volgt meteen dus die wachtte tot ik mijn bed uitging. Beneden is het stil en zijn er slechts Zorro en Pig, die om hun ontbijt miauwen. 

Na hen eten te hebben gegeven gaan we op weg. We gaan eerst door de Starbucks drive thru. Saskia heeft gevraagd om een latte van Caffe Amouri dus die halen we ook op. Hun koffie is lekkerder dan van Starbucks, maar ze hebben geen nitro brew of een drive thru. 

Als laatste halen we mijn broodje van Panera en gaan dan naar huis. Daar leveren we Saskia's koffie af en gaan verder. Bij de H Mart heb ik mijn paddenstoelen snel gekocht. Rick kijkt nog even bij de Lidl, want iemand had hem verteld dat ze Belgisch bier hadden. Dat is helaas voor Rick uitverkocht net als heel veel in de winkel, wat een zootje. De Valentijnsdag snoepjes zijn er wel al. 

In het Mosaic District wachten we in de auto tot de markt om tien uur opent. Tot en met maart is dat het geval. Ik koop maitake paddenstoelen en Crimson Crisp appels en dan gaan we kijken of we ergens een ontbijtbroodje voor Riley kunnen scoren. 

We lopen de vrij nieuwe bakkerij Maman binnen. Die is echt schattig van binnen. Maar het zijn meer zoete baksels en koffie en geen hartige ontbijtselecties. Bij de Starbucks hebben ze precies wat Riley wil en we nemen ook een koffie voor hem mee. 

Maman

Olijfolie en olijven

Nog heel wat appelsoorten

De laatste week voor de kerstrendieren

Saskia heeft heel goed nieuws van de dierenarts gekregen. Flapjacks rode bloedcellen hebben zich genoeg vermenigvuldigd dat hij geen transfusie nodig heeft. Dat niet alleen, hij mag naar huis! Wel raadt de dierenarts aan pas morgen de lange rit naar Boston met Flapjack te maken. Wat een opluchting en wij hebben Saskia en Riley nog gezellig een dagje hier. 

Zoals ze vaak na de feestdagen ben ik helemaal klaar met de kerstspullen. We hebben speciale groene tassen gekocht om alles per kamer in te doen. Dat is heel handig en nog voor het lunchtijd is staat alles, ook met behulp van Riley, weer op zolder. Alleen de bomen staan nog, maar dat vind ik juist gezellig. 

De anderen halen allemaal hun eigen lunch, maar ik heb de mijne hier thuis. Ik heb mijn bakje kefir met van alles gezonds en lekkers erin gemist. Pig en Flapjack liggen terwijl we eten lekker op een van de dozen in de woonkamer. 

De middag verloopt rustig. Saskia is dolblij allebei haar katten weer te hebben. Riley werkt wat en Sas en ik praten bij. Rick vindt zoals altijd van alles in en rond het huis te doen. Als de Amerikaanse voetbalwedstrijden beginnen vertrekken de mannen naar de basement om te kijken. 

Voor het avondeten gaan we gezellig naar Carnegie Diner. Daar hebben ze een uitgebreid vegan menu. Riley en ik nemen een hamburger, die van mij met blauwe kaas. Rick heeft de pastrami en Saskia de veganistische gehaktballen op een broodje. Het is allemaal even lekker. 

En zo komt er een einde aan de lange kersttijd. Rick gaat morgen weer aan het werk, Riley en Saskia en de katten terug naar huis en ik ga proberen weer in het gareel te komen. Allemaal een fijne week gewenst!