Onze webcam

Cul-de-sac Cam

Ons weer:

Vienna, Virginia WEATHER

dinsdag, september 29, 2026

Dag 3 Frankrijk: van Le Puy naar Tours

Om kwart voor zes ben ik helemaal wakker en een kwartier later sta ik op. Ik weet dat Rick zijn wekker voor half zeven heeft gezet. Dat geeft me even tijd om nog een keer van de sauna te genieten. 

Als Rick op is gaan we een korte wandeling maken. Op de terugweg bezoeken we Maison M voor koffie en een croissant. Die laatsten hebben ze nog niet dus we besluiten later dan terug te komen. 


We maken ontbijt en nemen onze douches. Dan pakken we alles in. Kai en Raquel komen om schoon te maken. Ze willen niet dat wij helpen, want ze hebben hun speciale routine. 


Dan gaan wij wel die koffie drinken. Rick heeft geen zin meer in de croissant, maar ik des te meer in een brioche. Er is iets speciaals aan dat topje eraf halen en in de koffie dopen. 

Nog een laatste blik op het uitzicht vanuit onze slaapkamer 


Rond tien uur krijgen we het sein dat we de auto kunnen halen. We laden eerst onze bagage en dan die van Raquel en Kai in. Het past allemaal net. 

Ons eerste doel is Issoire, zo'n anderhalf uur rijden. Raquel heeft wat last van wagenziekte en halverwege ga ik achterin zitten en Raquel voorin. Hopelijk helpt dat. 

In Issoire bezoeken we de ontzettend mooie abdij. Wat een verrassing is dit! Deze Romaanse kerk uit de 12e eeuw is vol kleur. Precies waar ik van houd. We besteden er dan ook een goed half uur. 















Het is inmiddels half een en we hebben zin in lunch. We willen geen tijd kwijtraken aan een restaurant en rapen lekkernijen bijeen bij een Monoprix. 

We kopen er wat bamboo bestek en bordjes bij en kunnen zo in de auto picknicken. Ik koos gerookte plaatselijke forel, worteltjes en een bakje yoghurt, perfect. 

Vichy is onze volgende stop. Dat was op zijn hoogtepunt in het begin van de twintigste eeuw en heeft veel art deco gebouwen. 

We parkeren de auto en lopen naar het paviljoen waar je het bronwater kunt drinken. Wij krijgen het uit de bron Celestins. 

Buiten staat wat voor mineralen er in de verschillende bronnen zitten en dat zijn er heel wat. Het water is warm, met koolzuur en een beetje zoutig. Een paar slokjes is genoeg voor mij, maar Kai vult er zijn waterfles mee. 

De anderen hebben geen zin, maar ik loop ook nog even naar het Opera gebouw. Dat is goed voor mijn stappen, maar verder niet de moeite waard. 










We lopen terug naar de auto en op naar Moulins. Daar moet een bijzondere toren zijn met spelende popjes. 

Die Jacquemart toren is mooi. We moeten tien minuten wachten voor het half vijf is en gaan dan maar even wat wandelen. 

Gelukkig dat we dat gedaan hebben, want het is een prachtig oud stadje. De kerk ziet er ook heel mooi uit, maar we hebben geen tijd om naar binnen te gaan. 

Terug bij de toren wachten we nog een paar minuten op het schouwspel. Dan heft een koperen mannetje zijn bijl en slaat twee keer op de bel. Dat was het?? 

We blijven nog even wachten voor het geval er meer komt, maar nee. Voor de toren hoef je dus niet naar Moulins te gaan, voor het oude centrum wel. 













Nu stellen we Waze in op Tours wat nog bijna drie uur rijden is. Op een gegeven moment knipperen een heel aantal auto's met hun voorlichten. 

Dat betekent politie, maar aangezien we ze nog een tijdje niet zien denkt Rick dat hij misschien groot licht aanheeft. 

Hij knippert ermee en daar staan de twee agenten. Ze wijzen Rick van de weg te komen en vragen waarom hij groot licht gaf. 

Gelukkig kan Rick dat uitleggen en mogen we weer door. We moeten er wel heel hard om lachen, want de agenten dachten waarschijnlijk dat Rick anderen waarschuwde dat zij er stonden. 

Opeens komen we echt in het midden van Frankrijk. De aire waar we stoppen heet zelfs zo. Toch grappig op Google Maps rijden we doir het woord France. 

Eenmaal in Tours rijden we meteen naar Brasserie de l'Univers. We krijgen een tafel op het terras. 

Het plankje met charcuterie en kaas delen we met zijn vieren en het is een flinke portie. Mijn zalm tartare is heerlijk! Kai heeft die ook en Raquel de taco's

Dag 4 Frankrijk: van Tours naar Saint Malo

Omdat we gisteravond wat later gingen slapen heb ik mijn wekker afgezet. Om half zeven ben ik echter klaarwakker. Ik douche en kleed me aan. 

Kai bericht dat zij gaan joggen. Ik heb gisteravond een wandeling uitgestippeld op Foot Path. Rick ligt in diepe rust en heeft de slaap nodig. 

De wandeling leidt me eerst naar het station. Dat blijkt een heel mooi gebouw te zijn. Het lijkt van buiten groter dan het van binnen is. 


De volgende bezienswaardigheid is de imposante Gothische kathedraal. Die gaat pas om negen uur open, dus ik moet wachten om hem van binnen te zien. 


Het kasteel van Tours valt me wat tegen. Ik kom Kai en Raquel voor de tweede keer tegen. Zij wijzen me op de voetgangersbrug over de Loire. Deze rivier is hier mooi en breed. 





Terug in de hotelkamer wordt Rick net wakker. Hij was gisteren zo moe en voelt zich gelukkig beter. 


We gaan beneden ontbijten. Het is een eenvoudig buffet, maar heeft alles wat we nodig hebben. Ik maak een lekker bakje yoghurt en wat roerei, kerstomaatjes e.d. erbij. 


Kai en Raquel eten later. Rick en ik gaan een wandeling maken naar de kathedraal en Kai en Raquel zullen ons daar ontmoeten. 


Ook van binnen is dit een indrukwekkende kerk. Vooral de glas in lood ramen uit ongeveer 1250 zijn prachtig. Het is toch onvoorstelbaar wat men in die tijd voor elkaar kreeg. 


Een gigantische Libanese cedar







Dan is het tijd om uit te checken. Dat doen we rond kwart voor elf. De GPS stellen we in op het kasteel van Angers. 

Opeens schrikt Rick, want er zit nog maar veertig kilometer in de tank. Gelukkig vinden we al snel een aire. 

De weg naar Angers is autoroute. Onderweg luisteren we naar een podcast over Ricks stamboom. Die heeft Kai in elkaar gezet, heel interessant. 

Eenmaal in Angers bekijken we heel kort het oude centrum en parkeren dan in de garage voor het 14e eeuwse kasteel van de Anjou familie. 







We kopen kaartjes voor het kasteel. Bijzonder hier is het Apocalyps tapijt. Dit liet Louis de Eerste van Anjou maken. Het is 500 meter lang (oorspronkelijk 840 meter). 

Het is fascinerend al deze panelen zo te zien hangen. Het is gebaseerd op het boek van Johannes in de bijbel, maar er zitten ook veel "moderne" 14e eeuwse beelden tussen, zoals de Pest. 




Het is inmiddels alweer bij tweeen en we stellen de GPS in op een Super U in de buurt. Net als gisteren kiezen we allemaal onze eigen lunches. 

Dit keer vind ik radijsjes, weer plaatselijke gerookte forel en kefir. Rick deelt ook blokjes komijnenkaas uit. Dit is een ideale manier van eten, want we verliezen er weinig tijd mee. 

Onze volgende bestemming is Dol-de-Bretagne, vlakbij Saint Malo. Onderweg luisteren we naar de podcast over mijn familie. Het is zeer interessant en leuk om naar te luisteren. 

Dol-de-Bretagne blijkt een schattig Middeleeuws stadje te zijn. Raquel heeft gelezen over een lekkernij, die kouign-amann heet. 

We lopen langs een bakkerijtje en het is duidelijk hun specialiteit. Het is een rond bladerdeeggebakje met caramel erop gesmolten. 

Als we weer in de auto zitten eten we ieder een halve. Het is werkelijk heerlijk. Ik ben sowieso dol op bladerdeeg en caramel dus een perfecte combinatie. 









In dit gebied zijn een heel aantal menhirs te vinden en ik heb er altijd al een in het echt willen zien. Ik was (en ben nog) een Asterix en Obelix fan en Rick ook. 

De Menhir de Champ Dolent is een indrukwekkend exemplaar. Hij werd van vier kilometer verderop hier neergezet. Niemand weet precies waar de menhirs voor werden gebruikt. 





Ons laatste ritje van vandaag is naar St. Malo. Dit is de enige volledig ommuurde stad van Frankrijk. 

We checken in bij hotel Ajoncs d'Or. De receptioniste is super aardig en Rick en ik krijgen een grotere kamer dan we geboekt hadden. 

We zijn in Bretagne en dan moet je galettes eten. De receptioniste raadt Corps de Garde aan, want daar heb je zicht op zee. 

Over de stadsmuren lopen we erheen. Nogal onvriendelijk wordt ons verteld dat ze gesloten zijn vanwege een prive evenement. 





Niet getreurd, want er zijn nog een heel aantal andere creperies in het stadje. We komen terecht bij La Touline. 

Dat ziet er authentieker en minder toeristisch uit. De galettes zijn werkelijk heerlijk. Ik houd enorm van die boekweit pannenkoeken. De mijne is met kaas, ham, ei en champignons. 

Bretagne is bekend om zijn cider en ik bestel een flesje. Het is heerlijk verfrissend en absoluut niet zoet. 

Over zoet gesproken we bestellen ook nog crepes. Rick en ik delen er een met heerlijke caramel en slagroom. We krijgen hem bij lange niet op! 


Gelukkig moeten we een stukje wandelen terug naar het hotel. Heel even uitbuiken is wel fijn. Het was weer een heerlijke dag!