Dag 1 Londen en Noorwegen: van Londen genieten

Als mijn wekker voor de tweede keer afgaat om tien over acht word ik er pas wakker van. Ik douche en kleed me aan en wek Rick dan. Het is maar het beste om meteen in de tijdzone te komen. Ik doe ook even mijn qi gong. 

Zodra Rick klaar is gaan we op weg naar het Regency Cafe. Dat staat goed aangeschreven, maar als we er na een kwartier lopen aankomen blijkt dat ook te betekenen dat het tjokvol zit. 

We hebben geen zin om te wachten en lopen terug naar het Rochester Cafe dat ook een Engels ontbijt serveert. Ze hebben geen black pudding, maar verder smaakt het prima en de capuccino is heerlijk. 

Na het eten denken we een taxi te nemen naar Neal's Yard in Covent Garden. Maar bij Trafalgar Square is het verkeer zo slecht dat we van daaruit toch maar gaan lopen.

Bij het uitstappen gaat de communicatie over het betalen mis. Ik zit naast de kaart machine en denk even snel af te rekenen. Rick dacht echter dat dat aan hem was en geeft de chauffeur voor ik er erg in heb contant geld. 

De goede man rijdt meteen weg, die heeft de dag van zijn leven met een enorme "tip" van die domme Amerikanen. We kunnen er wel om lachen. 

Rick wil ergens een kleine zaklantaarn kopen en we komen een huishoudzaak tegen waar hij slaagt. Ik zie hand verwarmers en koop daar een pakje van. Het is waterkoud en dit helpt goed tegen verkleumd raken. 

Neal's Yard is een leuk kleurrijk steegje. Ik ben vooral benieuwd naar Neal's Yard Remedies, een winkel met natuurlijke producten. Ik krijg een kopje kruidenthee en koop handcrème. 

Vanuit Neal's Yard wandelen we naar Oxford Street en die is al helemaal in kerstsfeer. Ik heb online gezien dat Selfridges hun kerstetalages al heeft. 

Daar lopen we heen en onderweg fotografeer ik ook de etalages van een paar andere winkels waaronder John Lewis. Ook vind ik mijn Pandora bedel van Londen. 

De Selfridges etalages vertellen het verhaal dat Santa's slee bij een pub gestolen is. Santa gaat naar allerlei steden in de volgende etalages tot hij in New York eindigt. Het is superleuk gedaan! 

Bar Cin Cin in Milaan

We hebben trek gekregen en willen bij een pub lunchen. De eerste waar we langskomen is Duke of York. 

We hebben geluk een tafeltje bij de bar te vinden. Ik bestel een salade met gegrilde kip en Rick kip met erwten en "chips". De kip is helaas gortdroog, maar we krijgen de pubsfeer helemaal mee. 

Na het eten gaan we naar Carnaby Street. Die is al leuk verlicht voor Kerst. In een zijstraat zie ik een Nijntje/Miffy winkel. Ze hebben een leuke kersttrui, maar ik koop hem niet. Misschien eind deze maand als we terug zijn hier. 

Rick wil naar Piccadilly Circus en ik ben op zoek naar een chocolade winkel. De Lindt winkel ligt op de weg. Rick koopt truffels en ik 100%,90% en 85% repen. 

Mijn rechtervoet doet nu flinke pijn en Rick voelt goed dat hij nieuwe, niet ingelopen schoenen aanheeft. We hebben dan ook meer dan 15000 stappen gezet. 

We besluiten de tube terug naar het hotel te nemen. We stappen in bij Piccadilly Circus en stappen een halte later in Green Park over naar Victoria. Van hieruit is het hotel maar een paar minuten lopen.

We gaan even naar de kamer, maar daar is geen plaats om te zitten. CitizenM heeft beneden een "woonkamer". We gaan daar zitten en iets drinken. Ik neem de mango nojito en een bakje amandelen. 

Is the only one that has a lot 

Rick wandelt nog even naar een supermarktje vlakbij en dan maken we ons klaar om te gaan eten.

We lopen naar het Riding House Cafe wat erg gezellig is. Het eten is ook heerlijk. We delen oude Goudse kaaskroketjes. 

Dan kies ik een spiesje met zalm en courgette en een (heel pittige!) warme boerenkool, edamame en erwten salade. Rick houdt het bij zijn favoriete biefstuk waar hij ook zeer tevreden over is. 

Na afloop gaat Rick nog even een pint in een pub dichtbij drinken. Ik vind het goed geweest en ga op de kamer relaxen. 

Over de reis naar Londen

De wekker gaat om drie uur en volgens Fitbit heb ik 6,5 uur geslapen. Ik voel me dan ook helemaal niet moe. 

Na me aangekleed te hebben zet ik een kop pepermunt mocha koffie en terwijl die brouwt laat ik Orion uit. 

Vervolgens doe ik tien minuten qi gong. Ik ben expres wat vroeger opgestaan om de dag zoveel mogelijk als gewoonlijk te beginnen. 

Rick is inmiddels ook beneden en als de taxi om tien voor vier voorrijdt staan we klaar. We hebben drie flinke koffers mee, die zonder moeite in de minivan passen. 

Zo vroeg is er helemaal geen verkeer en twintig minuten later zijn we bij het vliegveld. De bagage afgeven en TSA Pre gaan heel snel. 

Dan moeten we op de "people mover" wachten. Dat is ons nog niet eerder overkomen. Eenmaal bij de gate halen we om de beurt een snack en een fles water. 

Het aan boord gaan verloopt vlot, maar dan roept de piloot om dat er iets mis is met de automatische piloot. Wij hopen dat we onze aansluiting in Newark niet gaan missen. 

Het euvel kan niet verholpen worden, maar we vertrekken toch. Volgens de piloot gaan ze gewoon ouderwets vliegen. Vroeger was er ook feen automatische piloot. 

Iets meer dan een uur later landen we op Newark. Daar moeten we met de bus van terminal A naar terminal C. 

Inmiddels hebben we wel zin in ontbijt en vlak bij onze gate vragen we een tafel bij Saison. Ik ga voor het eiwit omelet met spinazie en bacon en Rick voor de zalm Benedict. 

Daarna kunnen we alweer in de rij om aan boord te gaan van onze vlucht naar Londen. Dit is een van de twee dag vluchten en we zullen vanavond lokale tijd in Londen aankomen. 

Dit keer heb ik eens een speciale maaltijd besteld. Ik vind het gewone eten meestal niet lekker 

United heeft best veel keuze en ik probeer de "gebalanceerd dieet" maaltijd. Daar krijg ik geen spijt van. Mijn omelet komt met spinazie en tomaat, dat van Rick met worst en aardappel. 

Bij mij zit er een heerlijke gezonde muffin met pure chocolade chips bij, Rick krijgt een plakkerig cheesecakeje dat hij niet eet. Alleen het bakje vruchten (ananas en druiven) is hetzelfde. 

Om de een of andere reden werkt Ricks wifi wel en de mijne niet. Met behulp van Copilot lukt het na een tijdje toch. Nu hoef ik straks in Londen niet dit hele blog te schrijven. 

De vlucht gaat vlot en anderhalf uur voor landing krijgen we een snack. Die van mij is weer anders dan die van Rick, een soort Indiase gevulde pannenkoek met kerrie, heerlijk. Rick heeft een broodje kipfilet dat hij maar heel matig vindt. 

We landen en kunnen allebei door de elektronische poortjes. De bagage van de vlucht ligt er al en mijn tas is er, maar die van Rick niet. 

Die zijn hopelijk met de vertraagde vlucht uit Newark meegekomen en daar wachten we dan maar op. Volgens de United dames is er maar een koffer dus nog even afwachten. 

Rick heeft Tracki's in de koffers gedaan en daar krijgen we gelukkig signalen van dat beide koffers in dat vliegtuig zitten. En gelukkig zijn ze daar! 

Een Londense zwarte taxi is gauw gevonden. Die brengt ons naar het CitizenM Victoria Station hotel. 

Wij zijn fans van CitizenM, zo modern! We brengen de bagage naar de kamer en gaan dan naar beneden om wat te eten en drinken. Het is na middernacht, maar ze zijn 24 uur open. 

De ramen is heerlijk en Rick smult van zijn pepperoni pizza. Zo langzamerhand klinkt het bed erg goed en na het eten gaan we slapen. 

Over een hoera-stemming in het land

Als ik om zes uur wakker word is mijn eerste daad mijn telefoon checken. Twee jaar geleden was dat verschrikkelijk, maar nu springen de tranen in mijn ogen van blijdschap! Ik realiseerde me niet hoe niet fijn ik me de afgelopen paar jaar heb gevoeld.

Met een licht hart begin ik aan mijn wandeling. Zo langzamerhand liggen er meer bladeren op de grond dan er aan de bomen hangen. Dit is zeker de laatste herfstwandeling dit jaar met de mooie kleuren. Het was dit jaar spectaculair!

Net als ik me af begin te vragen waar de herten toch zijn zie ik een prachtig mannetje. Hij begint net de weg over te steken. In de tuin aan de overkant wacht hij even en springt dan elegant het hek over. Het is me nog niet gelukt een springend hert op de foto te krijgen. 

Rick is op als ik binnenloop en we kijken naar de verkiezingsuitslagen terwijl we ontbijten. In Virginia heeft onze Democratische senator er zes jaar bij. De drie wijzigingen aan de Constitutie (abortusrecht, recht op trouwen met wie je wil en het stemrecht teruggeven aan ex-gevangenen) zijn goedgekeurd. Ik ben trots op mijn staat.

Veel groter nieuws is dat Texas na meer dan dertig jaar weer Democratisch is. De eerste zwarte vrouw is als gouverneur verkozen in de zuidelijke staat Georgia. De eerste transseksuele/non binary senator en de eerste gouverneur van de inheemse bevolking en de Texaanse gourverneur gaat van een verschrikkelijk ongevoelige witte man naar een Latijns-Amerikaanse vrouw. Het had niet beter kunnen gaan. Einde MAGA is dit hopelijk. 

We halen onze koffies van de Starbucks in Providence Place en ook hier heerst een vrolijke en opgeluchte stemming. Rick gaat naar fysiotherapie en ik naar tai chi. Overal blije mensen en het wordt me duidelijk dat mijn omgeving voornamelijk bestaat uit Democratisch stemmende lieden. 

Het uur tai chi is weer een flinke uitdaging. Eigenlijk is het twintig minuten qi gong en een half uur tai chi. Tai chi is het vechtsport gedeelte en opletten geblazen. Ed doet alles heel langzaam vandaag en dat gaat helemaal goed. Ik weet wel dat ik nog niet klaar ben voor de nieuwe klas voor gevorderden. 

Het is alweer warm weer en ik ga even voor het huis zitten. Ik bedenk wat ik zal doen voor een aantal fotografie thema's. Sommigen kan ik wel op vakantie proberen te vinden, maar anderen, zoals familie erfstuk zeker niet (ik heb daar het zilveren molen theelepeltje van mijn oma voor gekozen).

De lunch eet ik buiten en ga dan naar Lofty Salon. Het is nog maar drie weken geleden dat ik mijn haar  liet doen, maar de uitgroei is al te zien. Die laat ik wegwerken door Carmen, zodat ik geen grijzen streep op mijn hoofd heb tijdens de cruise.

Het is zulk lekker weer en de laatste dag dat het zo zal zijn. Morgen en overmorgen gaat het regenen en dan is het gedaan met de kleuren. Wij zullen sowieso thuiskomen met kale bomen. Ik ga dus nog lekker voor het huis zitten tot de zon verdwijnt en het te koel wordt.

De bluebirds zijn terug, symbolisch voor vandaag 

Rick moet nog veel inpakken en ik nog een beetje. We besluiten eten te halen, voor mij yakitori van Genki en voor Rick shawarma van Smoki Kabob. 

En nu ga ik proberen om acht uur naar bed te gaan. De wekker gaat morgenochtend om drie uur!

Over verkiezingsdag

Mijn lichaam leeft nog op de zomertijd en dat laat ik even zo, want we moeten donderdagochtend idioot vroeg op. Ik ben dan ook om half zes wakker en houd het met wat moeite in bed uit tot zes uur. Omdat ik later personal training heb wandel ik 3,5 kilometer in plaats van vier. Niet dat dat heel veel uitmaakt. 

Mijn streven is om tenminste een snelheid van 5,5 kilometer per uur aan te houden. Soms lukt het zelfs 6,5 kpu te lopen. Ik merk dat met het vele lopen mijn tempo hoger is dan toen ik begon. In het vroege ochtendlicht zijn de herfstkleuren prachtig en ik maak een paar foto's. 

Mijn Ramen en Deuren themafoto van vandaag

Om kwart voor zeven ben ik alweer terug en tot mijn verbazing is Rick al op! We eten gezellig samen ontbijt en dan doe ik mijn tien minuten qi gong terwijl Rick doucht. 

Nu we zo vroeg zijn kunnen we nadat we de koffies van Starbucks hebben gehaald meteen even ons boodschappenlijstje bij de Giant afwerken. Rick hoopt er een grote kalkoen te vinden, want we komen twee dagen voor Thanksgiving thuis. Die hebben ze helaas nog niet. 

Op tijd voor personal training zijn we weer terug. Als ik Sharons garage binnenloop laat ze me trots een foto van haar kersverse tweede kleinzoontje zien. Hij deed er nogal lang over om te komen, maar werd op Halloween geboren. 

Na het halve uur gewichten neem ik tot december afscheid van Sharon. Ik ga naar Whole Foods om een pakje terug naar Amazon te sturen. Ik neem nu ik hier toch ben hun heerlijke gemarineerde paddestoelen mee voor mijn lunch.

Op weg naar huis stop ik om een wandelingetje te maken in een buurt met prachtige herfstkleuren. Het is nu echt helemaal op zijn hoogtepunt. Het is ook maar liefst 23 graden dus heerlijk om buiten te zijn.

Eenmaal weer thuis begin ik aan het inpakken voor onze reis. Omdat we naar koude oorden gaan moet er heel wat warme kleding mee en dat neemt veel plaats in beslag. We hebben dan ook een extra koffer. Ik heb altijd minder plaats in mijn tas vanwege mijn kussen.

De tijd vliegt zo voorbij en opeens loopt het tegen enen. We maken lunch en dan moet Rick weer aan het werk. Ik ga naar Pure Green om wat nieuwe flessen groentesap te kopen. 

Elena is er en we praten een tijdje over koetjes en kalfjes en de verkiezingen. We hebben beiden dezelfde hoop, maar durven er niet aan toe te geven. Het gros van dit land is getraumatiseerd door de laatste verkiezingen toen we zo hoopvol waren, maar de uitslag verschrikkelijk was. 

Thuis ga ik voor het huis in de zon zitten. Dat is toch wel heel erg fijn op drie november! Rick komt naar buiten en we gaan samen naar de Safeway. En hoera voor Rick, zij hebben wel een kalkoen van bijna tien kilo. 

Het avondeten bestaat uit garnalenburgers met gemengde sla. Het is een zomers maal op een bijna zomerse dag. Rick denkt dat hij verkouden aan het worden is dus we hebben vitamine C en zink als toetje.