Over 38 jaar getrouwd

Om zes uur wekt Fitbit me, maar ik blijf tot de volgende wekker van kwart over zes liggen. Ik sluip naar beneden en stap naar buiten. Daar valt de vochtigheid als een natte deken over me heen. Het is ook al flink warm. 

Mijn route is vier kilometer en ik kom negen herten tegen! Dat blijft leuk, maar veel specialer is het wasbeertje dat ik onder een truck zie zitten. Hij schrikt van mij en ik kan nog net een foto maken voor hij verdwijnt. Hij lijkt wel opgelost te zijn, want ik zie hem nergens meer. 

Rick is op als ik thuiskom, maar Fiona ligt nog te slapen. We maken haar goed moe, want gisteravond vroeg ze er zelfs om naar bed te gaan. Ik heb mijn ontbijt al op als madammeke tegen achten beneden komt. 

Aangezien Rick een vroege vergadering heeft gaan we meteen naar Starbucks. Dan kunnen we er niet onderuit, scones worden het ontbijt van Fiona. Gelukkig gaat er daarna wel een bakje bramen in. 

Herfstkleuren???Ik ben er niet klaar voor!

Rick is net klaar met zijn vergadering als ik naar personal training moet. Sharon heeft een pittig half uur voor me. Daarna rijd ik naar de goedkoopste Shell om te tanken. Met de Giant korting kost een gallon $3,49. Vervolgens koop ik paddestoelen bij H Mart en ben dan precies op tijd voor Ricks volgende vergadering thuis. 

Fiona heeft een paar sponsjes gekleurd met Rick, maar verder heeft ze tv gekeken. Tijd om actief te worden dus. Ondanks dat haar achterband lek is wil Fiona naar de speeltuin bij de kerk fietsen. Daar spelen we een tijdje "school". 

Wat me opvalt is dat we ook "lockdown" spelen. Dat is als er een bedreiging is (een schietpartij bijvoorbeeld). De kinderen leren om zich onder hun tafels te verschuilen. Ik vind het toch wel heftig dat een vijfjarige daar al weet van heeft. Maar ja, het is de realiteit van tegenwoordig. 

Het is ontzettend vochtig en na een tijdje begint het te regenen. Terug naar huis dus, waar we lunch eten. Voor Fiona is dat macaroni met kaas en een bakje frambozen. Ik eet mijn gewoonlijke salade, zalm en kefir. 

Rick moet weer aan het werk en ik heb bedacht naar het nieuwe Play Street Museum te gaan. Dat is net geopend op nog geen vijf minuten rijafstand. Het is een binnenspeeltuin met een boerderij thema. Fiona heeft er echter helemaal geen zin in!

Met veel moeite krijg ik haar in de auto en de hele weg klaagt ze dat het vast niet leuk gaat zijn. Zelfs net voor we naar binnen lopen staat haar gezichtje nog op onweer. Maar ik heb een kaartje gekocht en we gaan kijken hoe het is. 

Fiona is nog niet binnen of er is niets meer van de boze bui te merken. Het is dan ook erg leuk opgezet. Er zijn allemaal levensgrote pluche dieren en de kinderen kunnen zich als boer of imker verkleden. Fiona verkiest het eerste en de kleding en laarzen zijn precies haar maat. 

Op een gegeven moment vindt ze een paar jongetjes om mee te spelen en is ze mijn bestaan compleet vergeten. Twee uur komt zo al snel en dat is het einde van dit speelblok. Nu wil Fiona natuurlijk niet weg, maar een gratis zakje popcorn maakt alles goed. Nico gaat dit "museum" ook erg leuk vinden. 

Rick is net klaar met zijn vergaderingen als we thuiskomen. We hebben een lange lijst boodschappen voor onze strandvakantie te doen. We gaan naar de Giant waar Fiona een "customer in training" kinderboodschappenwagentje aangereikt krijgt. 

Dat is helemaal perfect, want zo helpt ze graag mee met dingen zoeken en in haar mandje doen. Na de Giant gaan we even een uurtje rustig zitten. Daarna maken we ons klaar voor ons speciale etentje om onze trouwdag te vieren. 

Fiona vindt het prachtig dat ze mee mag en draagt bij wijze van hoge uitzondering een jurk. Die heeft hartjes en ze heeft in mijn kast gezien dat ik ook een jurk met hartjes heb. Die moet ik natuurlijk aan. 

We gaan bij Cafe Renaissance eten en we hebben Saeed al op de hoogte gesteld van onze kleine compagnon. In het begin vindt Fiona het niet leuk, maar al gauw doet ze zich tegoed aan brood met boter en Saeed heeft een mocktail voor haar gemaakt, die volgens Fiona de lekkerste is die ze ooit heeft gedronken.

Mijn voorafje is biefstuk Tartar en dan heb ik lever met uien als hoofdgerecht, zo lekker!! Rick begint met de ravioli met zeevruchten en als hoofdgerecht biefstuk met champignonsaus. Daarna krijgen we een hele schaal met desserts voorgezet.

De baklava is mijn favoriet en de bovenkant van de creme brulee. De rest kan me niet bekoren, maar gelukkig vindt Rick de chocolade mousse heerlijk en Fiona de chocolade taart. Daarna werkt zij nog een heel bakje vanille ijs naar binnen. 

Saeeds laptop werkt niet meer en die zorgt voor de muziek in het restaurant. Rick kijkt er even naar om te zien of hij er iets aan kan doen. Helaas is de laptop te oud en zal vervangen moeten worden. We bedanken Saeed hartelijk, want de rekening was weer veel lager dan wat we gegeten hebben. Het blijft speciaal dit restaurant. 

Thuis praat Fiona nog even met haar ouders. Dan krijg ik mijn kaart van Rick en ik geef hem de mijne. Van Rick kreeg ik gisteren een mooi boeket bloemen en ik geef hem een steen met een lief berichtje erin gegraveerd. Achtendertig jaar geleden hadden we zeker geen idee dat we vandaag met ons kleindochtertje zouden vieren!

Over dinosauriers en zwemmen

Rick en Fiona liggen in diepe rust als ik om tien over zes naar beneden sluip. Zorro miauwt zo hard dat ik bang ben dat hij Fiona zal wekken, maar dat is gelukkig niet het geval. Het is koel en ik trek een jasje aan dat ik natuurlijk later uittrek.

Het is nog voor zonsopgang en ik bedenk me dat ik straks in het donker ga lopen. Ik bestel een hoofdband met een lamp erop en een reflecterende riem, want er is zo vroeg toch wat verkeer. Zo kan ik ook de oneven stoepen goed zien. 

Het eerste hert staat in een tuin aan het einde van de straat achter ons huis. Ik merk haar om te beginnen niet op, want ze lijkt wel deel van de tuinversieringen. Later zie ik een bokje liggen, een vrouwtje en mannetje (die met het ene gewei) en moeder en kind. Het is dus echt weer een hertenwandeling. 

Verder merk ik op dat er niet zoveel vogelgezang meer is. Daarentegen "zingen" de krekels hun lied en maken andere insecten geluid. Het is echt het late zomer geluid. 

Tot mijn verbazing is het nog helemaal stil als ik om vijf over zeven terugkom. Ik drink eerst een vol glas water en begin dan aan het koken van mijn ontbijt. Rick komt om half acht zonder Fiona naar beneden. Zij is in mijn bed weer in slaap gevallen en wordt pas om tien voor acht wakker. 

We kleden ons snel aan en gaan dan naar Starbucks. Voor onszelf zijn er de gewoonlijke koffies en voor Fiona mini scones als ontbijt. Daar is ze dol op en ze gaan allemaal op.

Dan beginnen we aan onze rit naar het westen. Wat is Virginia toch mooi! Het is dat ik achterin naast Fiona zit anders had ik foto's van de glooiende heuvels gemaakt. Om kwart over tien komen we bij onze bestemming aan, Dinosaur Land. 

Deze attractie bestaat al heel lang en volgens mij zijn we er nog nooit geweest. Het is een klein park vol beelden van dinosauriers. Er staan bordjes met de namen, wanneer ze leefden en allerlei informatie. Het is erg leuk gedaan, al zijn sommige dino's wel toe aan een likje verf. Daar wordt aan gewerkt zien we verderop. 

Fiona vindt het allemaal prachtig! Ze herinnert zich van het natuurhistorische museum dat de dinosauriers door een meteoor uitgestorven zijn geraakt en dat vindt ze heel zielig voor degenen, die alleen planten aten. Met de Megalosaurus en Tyrannosaurus Rex heeft ze geen medelijden. 

Na een uurtje hebben we alles gezien en gaan in de winkel rondkijken. Natuurlijk gaat er een pluche dinosaurier mee en ook voor Nico. Ik zie zelfs een leuk draakje dat nu bij mijn verzameling staat. 

Met lunchtijd zijn we weer terug. Fiona is dol op de macaroni met kaas, die ik maak. Ik heb mijn gewoonlijke salade, zalm en bakje kefir. Daarna gaat Fiona rustig wat tv kijken en ik ga Vienna in voor wat boodschappen. 

Bij Pure Green haal ik mijn groentensappen en bij Whole Foods melk en puree en broccoli voor Fiona's avondeten. Ik kom langs een tuin met prachtige bloemen en maak foto's van bijen en vlinders daarop.

Al de hele dag voel ik me niet zo lekker. Moe, veel pijn, het is het gewoonlijke fibromyalgie gedoe. Maar met een drukke vijfjarige kan ik daar niet aan toegeven, want het is tijd om naar het zwembad te gaan. 

Rick heeft een belangrijk telefoontje en kan niet mee. Fiona vermaakt zich werkelijk prima. We spelen met een boot, ze duikt visjes op en doet allerlei acrobatische maneuvres in het water. Net als gisteren krijgt ze het op een gegeven moment koud. 

We gaan even op stoelen liggen en ik doe mijn baddoek als deken over Fiona heen. Mijn hoop is dat ze het nog even uithoudt tot Rick komt. Dat lukt echter niet en we lopen terug naar huis. Fiona heeft ook honger en eet een bakje fruit en crackers. 

Daarna is het tijd voor haar douche. Ze vindt het prachtig die in onze douchecel te nemen. Nu is het etenstijd en er gaan twee hot dogs en puree en broccoli in. Ik kan merken dat Fiona moe is dus ze mag rustig haar favoriete Paw Patrol kijken. 

Iedere keer als er op het moment een kolibrie op het voederhuisje komt bewaar ik de foto's. Om de een of andere reden komt ze lang niet zo vaak als andere jaren. Maar net als ik denk dat ze helemaal niet meer komen krijgen we bezoek. 

 Rick en ik eten taco's van Taco Bamba. Ik moet toegeven dat ik waarschijnlijk net zo moe ben als Fiona. Zodra het donker genoeg is gaan we dan ook naar boven. 

Over een museumbezoek

Als ik om kwart over zes opsta ligt Fiona nog in diepe rust. Ze wilde met me mee in een wandelwagentje, maar ik ga liever alleen. Fiona zou heel snel verveeld raken en mijn wandeling is me zo langzamerhand heilig. 

De vier kilometer loop ik in 47 minuten en dat is snel voor mij. Dat ondanks de vele heuvels en het vochtige weer. Die vochtigheid maakt echt verschil. Ik druip ook als ik thuiskom.

Rick vertelt dat Fiona tot tien voor zeven heeft geslapen en niets heeft gezegd over mijn wandeling. Ik voelde me eerder even schuldig, maar dat was dus onnodig. Als eerste mag Fiona wat prijsjes uitzoeken omdat ze zo goed door heeft geslapen. 

Daarna maak ik haar ontbijt dat bestaat uit een Minnie wafel met heel veel slagroom en fruithagel. Daarbij wel een flinke hand frambozen voor het gezondere. De wafel gaat niet helemaal op, maar de rest wel. Het is Fiona's favoriete Omi ontbijt. 

Hierna maak ik mijn eigen ontbijt en daarna gaan we met zijn drieen Vienna in. Gisteravond kreeg ik een telefoontje dat de tofu snacks weer voorradig zijn. Daar koop ik meteen vijf doosjes van en maak mijn Flat James foto. 

Hierna gaan we naar Starbucks. We krijgen onze koffies aangereikt en een eenhoorn cakepop voor Fiona. Kennelijk is daar nog wel plaats voor in haar maagje!

Om half tien vertrek ik naar Sharons huis voor het halve uur personal training. Ik was eerst van plan het af te zeggen, maar Rick kan op Fiona passen. Het is gewoon goed om een half uur krachttraining te doen, al voel ik mijn spieren nog flink van zondag. 

De rest van de ochtend vermaakt Fiona zich met scharen, die verschillende patronen knippen. Ik vind het belangrijk haar creatieve kant aan te moedigen. Ze vindt het erg leuk om dingen te maken. 

We eten een vroege lunch en dan brengt Rick ons naar het metrostation. Fiona krijgt dit keer haar eigen kaartje, want ze is nu vijf en dat betekent betalen. Het is ook leuk voor haar om zelf door de poortjes te gaan. 

De trein is ook een flinke belevenis en het mondje staat niet stil. Ons doel is het National Museum of American History. We stappen uit bij het Smithsonian station en lopen de mall over naar het museum. Het is heel rustig, duidelijk zijn de schoolvakanties veelal afgelopen. 

Dit is een gigantisch museum en Fiona laat weten het meest geinteresseerd te zijn in de historische voertuigen. Ze is vooral gefascineerd door de poppen, die alles "levendig" maken. We besteden een uurtje in dit gedeelte en dan verklaart madammeke dat ze moe is. 

Natuurlijk kunnen we niet vertrekken zonder een bezoek aan de winkel. Daar weet Fiona me over te halen twee pluche dieren voor haar te kopen, een labrador en een adelaar. Verder nemen we vriesgedroogd "astronauten"ijs mee. Fiona vindt dat heerlijk en we kopen een tweede pakje voor haar ouders. 

Fiona draagt mijn rugzak nu haar nieuwe "kinderen" erin zitten

Op de Mall wordt er hard gewerkt aan de voorbereidingen voor de autorace, die dit weekend zal plaatsvinden. Het kan niet gek genoeg. Deze stad is absoluut niet geschikt voor een race dus ik hoop maar dat alles zonder kleerscheuren plaatsvindt. 

We nemen de trein terug en Rick wacht ons al op. Thuis eten we even een snack en maken ons dan klaar voor het zwembad. We komen er tijdens de kinderpauze aan dus Fiona speelt eerst in het babybadje. Daar ontmoet ze twee meisjes, een van haar leeftijd en haar zusje van negen. 

Daarmee speelt Fiona de hele tijd, ook in het gewone zwembad. Het is dus makkelijk voor mij, al moet ik opletten, want Fiona zwemt nog maar net. Het is leuk haar zoveel lol te zien hebben. 

Bij de volgende kinderpauze voegt Rick zich bij ons en gaat dan ook nog even met de meisjes in het zwembad. Het is niet zo warm als de afgelopen tijd en Fiona krijgt het koud. We nemen afscheid van de meisjes en ik draag Fiona, die echt doodmoe is, naar huis. 

Fiona's wens voor het avondeten is een hot dog, garnalen en een maiskolf. Ze eet alles op. Daarna mag ze naar haar favoriete Paw Patrol film kijken. Het is een leuke, die ik nog niet gezien had. 

Rick gaat ons avondeten halen. Ik heb de yakitori van Genki besteld, die heb ik al een tijd niet gegeten. Het was weer een geslaagde dag met onze hummel. Morgen gaan we op avontuur.