Dag 2 Wildwood: Over een prachtige zonsopgang (en ondergang) en genieten van het strand

Zonsopgang is hier om achttien over zes en om kwart over zes loop ik de kamer uit. Dat is later dan ik had gewild, maar aan de horizon zijn onweerswolken, dus het duurt nog even voor de zon daar bovenuit komt. 

Het is enorm genieten en ik stop regelmatig voor foto's. Ik loop 2,5 kilometer naar het noorden en dan terug. Om zeven uur krijg ik een berichtje van Katja dat zij wakker is. Alleen zijn ze allemaal nog in pyjama en komen daarom niet naar buiten. 

Dichtbij het hotel zie ik Rick aan komen lopen. Hij wil met zijn voeten de zee in. Ik heb enorme dorst en ga terug naar de kamer. Daar drink ik een hele fles water leeg en maak de Starbucks oploskoffie, die ik gisteren heb gekocht. 

We hebben besloten vanochtend allemaal in de hotelkamers te ontbijten. Ik heb alles voor mijn gewoonlijke ontbijt mee. Ik kook het op het fornuis met twee pitten hier. Het is elektrisch en dat ben ik niet gewend, want we hebben thuis gas. Even opletten, maar alles bakt prima. Rick heeft een ontbijtbroodje dat hij warm maakt in de magnetron. 

Katja en de kinderen zijn intussen al op het strand. Wij doen onze spullen in de strandwagen en Rick trekt die door het rulle zand naar waar de anderen zijn. We zijn op zoek naar een wagen, die grotere wielen voor het strand heeft, maar die hebben we nog niet gevonden. 

Nadat we ons geinstalleerd hebben gaan we met de kinderen in het water spelen. Rick graaft kleine krabbetjes op en de kinderen vinden het prachtig die weer in het zand te zien verdwijnen. Zo gaat de tijd snel en het is al gauw half een. 

De anderen gaan lunch halen bij het restaurant in het gebouw waar Katja en Kevin logeren. Ik loop terug naar het hotel en maak mijn salade, gerookte zalm en kefir met bosbessen en bramen lunch. Daarna loop ik terug naar het strand. 

Rick zit daar alleen, want de kinderen spelen in het zwembad en gaan daarna een middagdutje doen. Katja komt al snel bij ons zitten en we lezen in alle rust. Het zeewater is lekker en we nemen af en toe een duik. 

Tegen vieren ruimen we alles op en lopen terug naar het hotel. We douchen en kleden ons in gewone kleding. Dan gaan we naar de anderen om te verzamelen voor het avondeten. Zij zijn echter nog lang niet klaar. 

We wilden al naar de Kona surfwinkel dus dat gaan we nu dan even doen. Onze strandstoelen zijn heel laag bij de grond en hoewel we er wel uit kunnen opstaan is het niet echt fijn zitten zonder je benen kwijt te kunnen. We vinden hier een paar gewone stoelen en als bonus zit er een luifel op, die hopelijk de zon tegenhoudt. 

Inmiddels is het gezinnetje op weg naar het Two Mile Crabhouse. Ook dit restaurant ligt aan het water en is gigantisch. We krijgen meteen een grote picknicktafel. Het eten is erg lekker, al heb ik wat spijt van mijn keuze.

Het zijn de softshell crabs (krabben die nog niet hard geworden zijn). Dat is mijn absoluut favoriete eten en je ziet het niet veel op de menu's. Ik weet dat de krabben hier gefrituurd worden, maar deze zijn zo hard gebakken dat je meer korst proeft dan krab. Volgende keer kies ik toch maar de krabcake, want die van Katja ziet er heerlijk uit. 

Er is een bandje en de kinderen dansen. Verder genieten we van een prachtige zonsondergang, een heel goede afsluiting van mijn vroeg begonnen dag. 

Fiona rijdt met ons mee terug en wat is het toch een wijs meiske. Ik klaag over hoofdpijn (die ik al dagen heb) en zij drukt me op het hart op tijd naar bed te gaan! Dat ga ik dus ook maar doen. 

Dag 1 Wildwood: over de boardwalk en Katja en Kevins aankomst

Gisteravond gingen we laat slapen, want om tien uur was er opeens vuurwerk. Natuurlijk wilde Fiona dat zien. Ik heb mijn wekkers dus uitgezet, maar ben toch om kwart voor zeven wakker. Ik speel een tijdje op mijn telefoon, want het regent.

Door dit bed doet mijn nek echter pijn en ik bedenk me dat ik niet zal smelten. Ik heb mijn regenjas tenslotte mee en mijn broekrokje steekt daar maar net onderuit. Ik kleed me dus stilletjes aan, maar de deur maakt lawaai met opengaan en dat wekt Fiona. Ik vertrek snel, want zij heeft geen regenkleding mee. 

Op het strand is het heel erg rustig. Ik kom een enkele andere wandelaar tegen. We begroeten elkaar allemaal met een opmerking dat we dit toch maar doen ondanks het weer. Het regent gestaag dus ik ben blij met mijn jas. 

Zoals altijd is zo'n strandwandeling zo rustgevend. Ik stop slechts af en toe voor foto's. Na een mijl keer ik om en loop terug. Halverwege belt Rick om te vragen waar ik ben. Fiona en hij komen me tegemoet dichtbij het hotel. Inmiddels spettert het slechts nog een beetje.

Onze kamer is recht aan het strand en we hebben fantastisch uitzicht. Dit strand van Wildwood is enorm breed dus op de foto lijkt de zee nog ver weg. Ik hoor met de deur open de branding goed terwijl ik dit typ. 

We besluiten vanochtend bij Marvis Diner te gaan ontbijten. Ik bestel de avocado toast, die met gepocheerde eieren, kerstomaatjes en chia zaadjes op zuurdesem brood wordt geserveerd. Fiona wil een roerei en Tater Tots. 

Van dat ei wil ze uiteindelijk niets weten (dus ik eet het maar, extra proteine), maar de Tater Tots gaan er goed in. Verder vermaakt Fiona zich met een jongetje en meisje van haar leeftijd, die aan de tafels naast ons zitten. Rick heeft een bord met ei, bacon en pannenkoeken waarvan hij nog geen derde opkrijgt. 

Na het eten gaan we naar de Wildwood boardwalk. Die is heel groot en wij beperken ons tot het Morey's Piers kermis gedeelte. Ik zoek naar een foto voor het thema "chagrijnig" van morgen in mijn fotografie groep en natuurlijk een met Flat James. Ik vind beiden. 

Als de attracties om twaalf uur opengaan gaat Fiona eerst in de botsautootjes voor kleintjes. Ze kiest een kat en heeft de grootste lol. Er is niemand anders dus ze heeft de hele baan om te crossen al rijdt ze zichzelf vaak vast. 

Daarna gaan we met zijn drieen in het reuzenrad. Dat is leuk, want zo hebben we goed uitzicht over Wildwood. Je kunt van boven ook goed zien hoe breed het strand is. 

Als laatste neemt Rick Fiona mee in de meeuw, die rond het park "vliegt". Alleen had hij niet door dat hij dat fietsend zou moeten doen. Het blijkt een hele inspanning te zijn. Achteraf gezien hadden we het beter met zijn drieen kunnen doen zodat ik ook had kunnen trappen. 

Het is al half een en er is een tentje met Duits eten. Rick bestelt een bratwurst en Fiona de pretzel stukjes met kaassaus. Terwijl zij eten belt Katja dat zij, Kevin en Nico in hun appartement zijn gearriveerd. 

Dit wordt mijn "chagrijnig" foto

We rijden terug naar ons hotel waar Rick mij afzet. Ik maak mijn meegebrachte lunch en eet die buiten voor de kamer op. Ik geniet enorm van het uizicht. Rick komt me weer ophalen en ik heb een tas met overgebleven eten van Fiona mee. 

Het is Kevins verjaardag dus we feliciteren hem en hij maakt zijn cadeautjes open. Dan gaat Nico slapen en Katja neemt Fiona naar het zwembad. Dat geeft Rick en mij de kans om even wat boodschappen te gaan doen. 

Als eerste tanken we bij de Wawa en daarna gaan we naar de Acme voor wat spullen voor het keukentje in de kamer. Natuurlijk vergeet ik weer een ding, oliespray voor het koken van mijn ontbijt morgen, en daar moeten we later dus voor terug. 

Mijn hoofdpijn blijft maar erg en we besluiten een paar uur in het hotel door te brengen. Rick gaat buiten werken en ik ga op de bank liggen met de deur open zodat ik de zee wel hoor. De hoofdpijn is iets minder als het tijd is om Katja en Kevin weer op te zoeken. 

Voor Kevins verjaardag gaan Katja en hij samen uit eten. Rick en ik hebben de kinderen dus. We gaan naar Urie's. Daar hebben we al snel een tafel. We zijn te moe om de kinderen te vermaken en ze mogen allebei naar een kinderprogramma kijken op onze telefoons. 

Dat is heerlijk rustig voor ons en we krijgen zelfs complimenten over hoe goed de kinderen zich gedragen. Ze eten ook prima, Fiona kip nuggets met frietjes en mandarijntjes en Nico een hot dog met mandarijntjes. Ze willen zelfs hun gratis ijsje niet als toetje, zo zitten hun maagjes vol.

Rick en ik genieten intussen van een paar voorafjes, die we delen. Garnalen met wasabi in bacon en krab ballen, het is erg lekker. Dan bestel ik de tomaat gevuld met krabsalade en Rick de krabcakes. Het is echt goed eten en ik hoop dat we hier deze week nog eens heen gaan. 

We nemen de kinderen mee terug naar het appartement van Kevins ouders. Daar kleden we ze in pyjama en geven ze hun melk. Katja en Kevin zijn niet veel later terug en ik ben blij dat we nog even kunnen ontspannen voor we naar bed gaan. Gelukkig zal het weer morgen een stuk beter zijn. 

Over een rondleiding en naar het strand

Voor mijn doen slaap ik wat uit, want ik heb vanochtend een rondleiding en dan wil ik maar de helft van mijn gewoonlijke wandeling lopen. 

Om tien voor half zeven sta ik op en ik hoor al wat. Als ik me net aangekleed heb gaat de badkamer deur open en daar is een klein meisje. 

Stiekem had ik daar al op gehoopt, want ik zou Fiona graag herten laten zien. Ze kletst honderduit in het wandelwagentje en dan zie ik het eerste hert. 

Het hert heeft ons ook door en na even staren vertrekt ze een achtertuin in. Niet veel later staan er maar liefst vier herten in een tuin. Volgens mij zoeken de groepjes elkaar soms op. 

Fiona moet erg lachen als de herten zonder uit te kijken oversteken. Dat mag zij natuurlijk niet. We wandelen een kilometer of twee en Rick is op als we thuiskomen. 

Fiona krijgt haar wafel met slagroom ontbijt en eet daar een appel bij. Na mijn ontbijt pak ik Fiona's en mijn spullen in. Ook ververs ik de kolibrie nektar. 

Dan brengen Rick en Fiona me naar de metro. Ik ga altijd achterin de trein zitten en daar zit Wendy ook! Wat een toeval! 

We praten gezellig bij en Wendy vertelt groot nieuws. Zij gaan ouders worden van twee Taiwanese kinderen van 7 en 9. 

Wendy is Taiwanees en spreekt de taal wat fijn is voor de kinderen. Ze gaan ze over een paar weken ophalen.

Zo gaat de metrorit heel snel en om tien over negen stap ik bij McPherson Square uit. Ik zie meteen dat alle hekken nog om het Witte Huis staan. 

Niet veel later ontmoet ik mijn groepje van zeven uit Belgie voor de Old Ebbitt Grill. Omi (zij laat zich ook zo noemen!) zit in een elektrische rolstoel en dan zie ik weer hoe toegankelijk Washington is. Alle stoepen hebben verlaging voor rolstoelen e.d.

Het wordt een leuke rondleiding waar we prachtig weer voor hebben. Na het verhaal over het Washington Monument bezoeken we het Tweede Wereldoorlog monument. 

Vervolgens leid ik ze langs een mooie vijver in plaats van de hekken van de Reflecting Pool naar het Vietnam Veterans Memorial. Dat maakt altijd weer induk! 

Bij het Lincoln Memorial kunnen we met de lift naar boven. Zoals wel vaker maak ik een groepsfoto voor het beeld van Lincoln. 

Voor het Lincoln Memorial staat een tijdelijk monument met de namen van 41 miljoen veteranen. Er staan lange rijen, want men kan de namen van veteranen in de familie aanvragen en verlicht zien. Lijkt me 's avonds het mooist. 

Na het Korean War Memorial wordt de kleinste van drie moe. We lopen nog naar het Dr. Martin Luther King Jr. monument en daar vertel ik ook over het Jefferson Memorial. 

Hier nemen we afscheid. Zij gaan wat eten en drinken bij het restaurantje bij het Lincoln Memorial. Ik loop naar het Smithsonian station. 

Rick is met Fiona Orion gaan halen en ik had hem op het hart gedrukt Orion niet los te laten met Fiona. Om de een of andere reden is dat misgegaan. 

Als Rick belt denk ik dat hij wil vragen wanneer ik terug zal zijn. Ik hoor echter aan zijn stem dat dat het niet is. Terwijl Rick even niet keek sprong Orion blaffend tegen Fiona op en krabde haar in haar gezichtje. 

Het had erger kunnen zijn, maar ik moet toegeven dat ik heel boos ben. Ik weet dat Rick zich er vreselijk over voelt dus ik houd me maar in. 

Katja neemt het vrij rustig op als een ongeluk, gelukkig. Als ze mij van het metrostation halen zie ik inderdaad een paar flinke krassen op Fiona's wang en voorhoofd, maar ze lijken gelukkig niet diep. 

Thuis is het een heel gedoe om alles in de auto te krijgen, maar om twee uur zijn we klaar om te vertrekken. 

Vrijdag is echt niet fijn qua verkeer, maar als we eenmaal van de snelweg af zijn rijden we door boerenland. 

Dat is minder snel, maar wel veel leuker. Eenmaal in Wildwood gaan we naar de Royal Grille voor het avondeten. 

Fiona smult van haar kip nuggets en frietjes. Ik kies de kalkoen BLT (bacon, sla, tomaat) op zuurdesem brood en Rick de vistaco's. Het is lekker en stilt onze honger. 

Na afgerekend te hebben checken we in bij het Paradise Ocean Resort. Daar hebben we een kamer met vol zicht op zee. 

Rick sleept alles naar boven en ik pak uit. Fiona klaagt over nekpijn en we zijn haar tandenborstel en tandpasta vergeten. Rick gaat dat alles even halen bij de Acme. 

Het loopt al tegen tienen als we eindelijk in bed liggen. Morgen schijnt het regenachtig te worden dus even zien wat leuk is om te doen tot Katja en Kevin hier zijn. 

Allemaal een fijn weekend gewenst!