Dag 4 Wildwood: over gewoon genieten

Vastbesloten om dit keer nog voor zessen op het strand te zijn heb ik mijn wekker voor kwart voor zes gezet. Om een minuut voor zes stap ik de deur uit. Ik word begroet door een konijntje en de kleuren zijn meteen prachtig. 

Je zou denken dat je geen bewolking wilt bij een zonsopgang of -ondergang, maar wat wolken maken het juist meestal mooier. Ook vandaag is dat weer het geval en ik stop regelmatig voor foto's. Toch loop ik bijna drie kilometer naar het noorden en keer dan om. 

Het is net na zevenen als Katja een berichtje stuurt dat zij en Fiona het strand opkomen. Fiona heeft er al gauw genoeg van en we brengen haar terug naar het appartement. 

Katja en ik wandelen verder en komen dan Rick ook tegen. Uiteindelijk heb ik bijna zeven kilometer gelopen als we terug naar de kamer gaan.

Rick en ik besluiten voor we gaan ontbijten koffies van Starbucks te gaan halen. Dat doen we morgen niet nog eens. Het is er enorm druk en ik heb echt honger drie uur na het opstaan. Zodra we terug in de kamer zijn maak ik dan ook mijn gewoonlijke ontbijt. Rick heeft een broodje uit de magnetron. 

Dan pakken we alle spullen weer in het wagentje en gaan naar het strand waar Katja en de kinderen al zijn. Kevin komt niet veel later met hun spullen en wij zetten onze stoelen en parasol neer. Het water is een heerlijke temperatuur en we spelen een tijd met de kinderen. 

Net als we weer in onze stoelen zitten komt er een gele boot langs en in het kielzog daarvan zien we dolfijnen uit het water springen. Ik heb geprobeerd er foto's van te maken, maar het is een beetje een zoekplaatje geworden. 

Als het tegen enen loopt nemen Katja en Kevin de kinderen mee naar binnen voor het middageten en hopelijk een dutje. Rick heeft zijn lunch bij Wawa gekocht en eet die op het strand. Ik maak de mijne weer in de kamer en eet hem buiten met zicht op zee op.

Daarna loop ik terug en we lezen heerlijk rustig in onze boeken. Katja komt er ook bij zitten en het is echt kwaliteitstijd samen. Af en toe gaan we het water in en een van die keren zie ik opeens niet eens zo heel ver van ons een heel groepje dolfijnen zwemmen. Ik had gehoopt ze te zien deze vakantie en vandaag dus twee keer. 

De kinderen slapen lang en willen daarna maar langzaam wakker worden. We blijven tot half vijf op het strand en ruimen dan alles weer op. Rick speelt weer voor muilezel en sleept de kar met spullen terug. 

Na even relaxen op de kamer is het tijd voor het avondeten. We gaan vanavond naar The Wharf. Daar mogen we zelf een tafel uitkiezen op de houten pier. 

Er is een tweepersoons bandje dat mooie muziek maakt. Op een gegeven moment spelen ze Jolene van Dolly Parton en het hele restaurant klapt. Wat was Dolly geliefd, ook als je geen country fan bent. 

We bestellen allemaal de pizza met garnalen en krab. Die smaakt lekker, al eet ik voornamelijk de bovenkant. Ik had er wel iets groens bij gewild, maar heb bij het ontbijt en middageten genoeg groente binnengekregen. 

De kinderen dansen op de muziek en er is een mooie zonsondergang. Het was weer een gezellig etentje met zijn allen. Morgen is het alweer onze laatste volle dag hier!

Dag 3 Wildwood: Nog een lekkere stranddag

Om kwart voor zes ben ik wakker, maar blijf nog even liggen. Maar om vijf over zes loop ik het strand op. Tot mijn verbazing is het al helemaal licht, ondanks dat de zon pas om tien voor half zeven opgaat. Het is ontzettend druk op het strand, duidelijk ben ik niet de enige, die de zonsopgang wil zien. 

Net als gisteren loop ik naar het noorden. Dat geeft de mooiste uitzichten. Na ongeveer 2,5 kilometer keer ik om. Rick komt me tegemoet lopen en samen wandelen we nog een stukje naar het zuiden. Het belooft weer een schitterende dag te worden. 

Katja bericht dat iedereen bij hen op is en dat ze graag naar het Sunz Up Cafe willen voor het ontbijt. Dat vinden wij prima en gaan eerst even een Starbucks koffie halen. Ik denk nog steeds dat de restaurant koffie hier een slappe hap is, maar dat is tegenwoordig steeds minder het geval. 

Ook bij dit cafe is de koffie lekker sterk. Katja en ik nemen eensgezind de "Loxury", zuurdesem brood met cream cheese, gerookte zalm, tomaat, ui, rucola en kappertjes, erg lekker! Het eten is hier echt goed en goedkoper dan bij ons in de buurt. 

Het is al na tienen als Rick en ik onze spullen naar het strand slepen. We vinden een plekje tussen onze hotels in, zodat we ieder hetzelfde te sjouwen hebben. Omdat het strand zo breed is is het best zwaar om alles naar de waterlijn te krijgen. 

Katja en Kevin en de kinderen komen niet veel later. Nico en Fiona vinden het fantastisch met Rick te spelen. Die bedenkt van alles om te doen met zand en water. Ik ga een paar keer de zee in en een keer zie ik een rog vlakbij zwemmen. 

De kinderen krijgen een ijsje en langzamerhand is het voor ons tijd om te gaan lunchen. Rick bestelt een broodje en ik maak mijn gewoonlijke middageten weer. Katja en Kevin hebben vanochtend boodschappen gedaan en eten in hun appartement. 

Daarna willen de kinderen het zwembad in. Rick en ik nemen de kans om op het strand te lezen. Ik heb eindelijk weer eens rust om een boek te lezen. 

Tegen drieen loop ik ook naar het zwembad, want Fiona wil dolgraag dat ik in hun zwembad kom zwemmen. Nico doet zijn middagslaapje intussen en Kevin blijft bij hem. Na het zwemmen krijgen Katja en ik Fiona eindelijk zover terug naar het strand te gaan. 

Daar vermaakt ze zich weer prima met Grandpa. De tijd vliegt en het is al kwart voor vijf als we terug naar het hotel lopen. Na een snelle douche verplaats ik me naar ons balkon om daar alvast dit blog te schrijven. 

Het avondeten gaan we vanavond bij The Mad Viking nuttigen. Dat is een nieuw restaurant en ook weer aan het water. Deze restaurants zijn alleen 's zomers geopend en helemaal buiten. We eten aan picknick tafels en de borden zijn van papier. 

Mijn voorgerecht is ceviche met garnalen, heel smakelijk. Dan bestel ik de salade met een kreeft, garnalen en krab mengsel op rucola, komkommer en tomaat. Rick en Kevin nemen de Cubaanse sandwich en Katja een burger met diezelfde krabsalade als ik. De kinderen smullen ook, blijheid alom!

Op de terugweg wil Fiona mee in onze auto. Ik ga dat hummeltje weer missen met haar verhaaltjes. Bij het appartement van Kevins ouders nemen we afscheid. Als het morgen weer zulk mooi weer wordt willen we vroeg op het strand zijn met zijn allen. 

Dag 2 Wildwood: Over een prachtige zonsopgang (en ondergang) en genieten van het strand

Zonsopgang is hier om achttien over zes en om kwart over zes loop ik de kamer uit. Dat is later dan ik had gewild, maar aan de horizon zijn onweerswolken, dus het duurt nog even voor de zon daar bovenuit komt. 

Het is enorm genieten en ik stop regelmatig voor foto's. Ik loop 2,5 kilometer naar het noorden en dan terug. Om zeven uur krijg ik een berichtje van Katja dat zij wakker is. Alleen zijn ze allemaal nog in pyjama en komen daarom niet naar buiten. 

Dichtbij het hotel zie ik Rick aan komen lopen. Hij wil met zijn voeten de zee in. Ik heb enorme dorst en ga terug naar de kamer. Daar drink ik een hele fles water leeg en maak de Starbucks oploskoffie, die ik gisteren heb gekocht. 

We hebben besloten vanochtend allemaal in de hotelkamers te ontbijten. Ik heb alles voor mijn gewoonlijke ontbijt mee. Ik kook het op het fornuis met twee pitten hier. Het is elektrisch en dat ben ik niet gewend, want we hebben thuis gas. Even opletten, maar alles bakt prima. Rick heeft een ontbijtbroodje dat hij warm maakt in de magnetron. 

Katja en de kinderen zijn intussen al op het strand. Wij doen onze spullen in de strandwagen en Rick trekt die door het rulle zand naar waar de anderen zijn. We zijn op zoek naar een wagen, die grotere wielen voor het strand heeft, maar die hebben we nog niet gevonden. 

Nadat we ons geinstalleerd hebben gaan we met de kinderen in het water spelen. Rick graaft kleine krabbetjes op en de kinderen vinden het prachtig die weer in het zand te zien verdwijnen. Zo gaat de tijd snel en het is al gauw half een. 

De anderen gaan lunch halen bij het restaurant in het gebouw waar Katja en Kevin logeren. Ik loop terug naar het hotel en maak mijn salade, gerookte zalm en kefir met bosbessen en bramen lunch. Daarna loop ik terug naar het strand. 

Rick zit daar alleen, want de kinderen spelen in het zwembad en gaan daarna een middagdutje doen. Katja komt al snel bij ons zitten en we lezen in alle rust. Het zeewater is lekker en we nemen af en toe een duik. 

Tegen vieren ruimen we alles op en lopen terug naar het hotel. We douchen en kleden ons in gewone kleding. Dan gaan we naar de anderen om te verzamelen voor het avondeten. Zij zijn echter nog lang niet klaar. 

We wilden al naar de Kona surfwinkel dus dat gaan we nu dan even doen. Onze strandstoelen zijn heel laag bij de grond en hoewel we er wel uit kunnen opstaan is het niet echt fijn zitten zonder je benen kwijt te kunnen. We vinden hier een paar gewone stoelen en als bonus zit er een luifel op, die hopelijk de zon tegenhoudt. 

Inmiddels is het gezinnetje op weg naar het Two Mile Crabhouse. Ook dit restaurant ligt aan het water en is gigantisch. We krijgen meteen een grote picknicktafel. Het eten is erg lekker, al heb ik wat spijt van mijn keuze.

Het zijn de softshell crabs (krabben die nog niet hard geworden zijn). Dat is mijn absoluut favoriete eten en je ziet het niet veel op de menu's. Ik weet dat de krabben hier gefrituurd worden, maar deze zijn zo hard gebakken dat je meer korst proeft dan krab. Volgende keer kies ik toch maar de krabcake, want die van Katja ziet er heerlijk uit. 

Er is een bandje en de kinderen dansen. Verder genieten we van een prachtige zonsondergang, een heel goede afsluiting van mijn vroeg begonnen dag. 

Fiona rijdt met ons mee terug en wat is het toch een wijs meiske. Ik klaag over hoofdpijn (die ik al dagen heb) en zij drukt me op het hart op tijd naar bed te gaan! Dat ga ik dus ook maar doen.