Dag 7 Londen en Noorwegen: de Poolcirkel oversteken en het eerste Noorderlicht

Om zeven uur gaat mijn Fitbit af, maar ik ben al wakker. Ik lees wat op mijn telefoon tot Rick wakker is. 

Dan sta ik op, kleed me dik aan en ga een wandeling op het Promenade deck maken. Het is iedere dag dezelfde kant op, maar aangezien er toch bijna niemand is ben ik rebels en loop eens met de klok mee. 

Het waait hard en vooral aan de voorkant van het schip word ik bijna weggeblazen. Ik houd het vijf rondjes (2,5 km) vol en bedenk dat de rest later vandaag wel komt. 

Rick is intussen aangekleed en we gaan ontbijten. Het uitzicht is adembenemend! Mijn ontbijt is iedere dag hetzelfde, want veel variatie is er niet. 

Na het eten gaat Rick zijn douche nemen en ik ga zo'n twintig minuten gewichten heffen in de sportzaal. Erna ga ik even in de sauna zitten, heerlijk, want het is overal koud. 

Als ik me ook op heb gefrist gaan we de voorkant van het schip op. Daar zien we heel in de verte een paar bruine adelaars zitten. 

Langzaam naderen we de berg Torghatten. Deze heeft een door de ijstijd gevormd gat in het midden. 

Paul, de cruise director, vertelt er interessant over. Dit gebied is geologisch heel interessant. 

Eenmaal weer binnen gaan we naar de Neptune Lounge waar een praatje wordt gehouden over Harstad en Bergen, de laatste havens voor deze cruise. 

Het gaat voornamelijk over de excursies, maar zo zie je wel wat er zoal in die plaatsen te doen is. De lezingen over de andere havens hebben we gemist. 

Na afloop haasten we ons naar boven om te lunchen. We zijn niet de enigen, want we zijn bijna bij de volgende natuurlijke attractie. Ik vind de lunch het minst qua variatie op dit schip. Er zijn ook veel te veel desserts relatief gezien. 

We haasten ons de kou in naar buiten als de Zeven Zusters bergen in beeld komen. De legende is dat het zeven trollen zijn, die door de zon tot steen zijn gemaakt. 

Wat ik vooral leuk vind zijn de plaatsjes, die we langs de kant zien. Rode en gele huisjes en schuren en er staat op gegeven moment een enorme GSM-mast, die totaal niet past bij dit idyllische plaatje. 

De volgende activiteit is de introductie tot de Poolcirkel van de bemanning, die er nog niet geweest is. 

Koning Neptunus roept ze op en ze krijgen ijswater op hun hoofd en nek gegooid. Dit is één keer grappig, maar er zijn heel wat bemanningsleden in de groep en op een gegeven moment gaat het me vervelen. Ik zie liever het mooie landschap dat aan ons voorbij glijdt.

Om een uur of kwart over drie wordt er omgeroepen dat we de Poolcirkel naderen. Er staat een metalen wereldbol op de grens. 

Dit is iets wat ik al heel lang op mijn verlanglijstje had staan dus ik vind het superleuk. Ook fijn dat het nog net licht is, achter ons gaat de zon onder.

Verkleumd, want het is flink koud wat mijn spieren helaas niet fijn vinden, bestellen we thee in de Ocean Bar. 

Natuurlijk wist ik dat de kans op pijn vrij hoog zou zijn deze reis. Het is belangrijk dat ik veel beweeg en dat helpt tot nu toe redelijk. Ik had dit allemaal echt niet willen missen. 

Na een lekker warme douche voor mij kleden we ons voor het avondeten. Ook vanavond is het weer erg gezellig met Sue en David. We hebben het getroffen met onzr tafelgenoten. 

Het voorafje is een pate, dan ossestaart bouillon. Net als gisteren ga ik weer voor twee hoofdgerechten. De "Wellington" van bieten en pompoen is heerlijk en de zalm met groente en zonder aardappelen ook. 

We zijn net terug in de kamer als er omgeroepen wordt dat het Noorderlicht te zien is. We hebben onze warme kleding klaarliggen en haasten ons naar buiten. 

Het is druk, maar ik weet een plekje aan de railing te vinden. Het begint rustig en dan is het spectaculair met dansende slierten groen en roze. Ik ben er helemaal ontroerd van! 

Op een gegeven moment zijn mijn handen helemaal verkleumd. Ik heb wel honderd foto's en op de kamer gooi ik er een heel aantal weg. Ik ben zeer tevreden met het resultaat van mijn telefoon. 

 

Dag 6 Londen en Noorwegen: een bezoek aan Ålesund

We staan om zeven uur op en maken ons klaar voor een dag in Ålesund. We varen net de haven binnen als we naar buiten kijken. 

Bij het ontbijt is het al flink druk. Iedereen wil natuurlijk zo snel mogelijk van het schip af. Het eten smaakt weer heel goed. 

Als we klaar zijn zien we een prachtige zonsopgang aan de achterzijde van het schip. Ondanks de kou en geen jas gaan we foto's maken. 

Dan kleden we ons in skijack en stevige wandelschoenen en gaan op pad. Ons eerste doel is Mount Aksla beklimmen. 

We lopen naar het Byparken waar de 418 treden naar boven zich bevinden. Het is een hele klim, maar zeker de moeite waard. 

Vanaf de ongeveer 130 meter hoge heuvel hebben we prachtig uitzicht over het Art Nouveau stadje. 

We hebben geluk met het weer, want het is met uitzondering van/ een enkele regendruppel helder en zelfs af en toe zonnig. 

De skijacks waren niet nodig

Eenmaal weer beneden gaan we op zoek naar Kongens Gate. Hier zijn een aantal van de mooiste Art Nouveau gebouwen te zien.

Overal staan trollen en bij een juwelier zie ik een trol bedel. Ik ben dol op trollen en we hebben er thuis een aantal staan waaronder een grote. 

Een van de bedels past aan mijn Pandora armband en die moet natuurlijk mee! Ik vind hem zo leuk en ben er erg blij mee. 

Vanaf de Kongens Gate gaan we op zoek naar de brug naar de kleurrijke huizen aan de overkant. We hadden gehoopt hier een restaurant te vinden, maar alles opent pas om drie uur. 

We steken de brug terug over en strijken uiteindelijk neer bij Fisketorget. Dit blijkt een heel goede keuze te zijn. 

Rick bestelt de boterham met gerookte zalm die er heerlijk uitziet. Maar ik heb mijn zinnen gezet op de plaatselijke lekkernij romige vissoep. Die is verrukkelijk! 

We hebben gezien dat de Green Spar supermarkt hier vlakbij is. Daar kopen we waarschijnlijk voor de rest van de reis drankjes in en ook wat drop en nootjes. 

Met drie zware zakken lopen we vervolgens terug naar het schip. We nemen van de gelegenheid gebruik om onze zware jassen te verwisselen door lichtere. 

Dan gaan we nog even terug het stadje in. Rick wil graag een kleine trol om in zijn foto's te zetten. Ik wil er een als gezelschap voor mijn neus pulkende dame. Dat wordt een trol die een kikker zoent. 

Verder heeft Rick te weinig sokken mee en koopt wat nieuwe. Ik heb mijn cruisekaart aan een Fred Olsen ketting hangen en vind een leuke Noorse om die te vervangen. 

In de cabine hebben we maar een plek met stopcontacten. We willen onze telefoons dichterbij ons bed hebben. We gaan op zoek naar een verlengsnoer en vinden dat bij Elon. 

Als laatste gaan we Vinmonopolet, de slijterij, binnen. Rick wil aquavit en koopt een speciale kersteditie en tien kleine flesjes met verschillende Noorse aquavit's. Die wil ik ook wel proberen. 

Nu zijn onze voeten er helemaal klaar mee. We lopen terug naar het schip en na even opfrissen gaan we naar de Ocean Bar. 

We hebben enorm geluk gehad met het weer, want nu regent en sneeuwt het flink. Dat had de foto's een stuk minder mooi gemaakt. 

Om vijf uur is er een margarita avond in de Observatory. Daar wil Rick graag heen. Ik bestel een blauwe margarita zonder suikersiroop (aanrader!) en Rick een passievrucht margarita. Er speelt een strijkensemble mooie muziek, echt ontspannend. 

Om zes uur treffen we onze tafelgenoten Sue en David weer voor het avondeten. Ik bestel de gerookte zalm als voorafje en dan bouillon. Die zalm is twee hapjes. 

Rick heeft de champignons quiche en daarna de cottage pie. Ik bestel een dubbel hoofdgerecht, de vegan portabella steak en de zeetong meuniere zonder rijst. Het is zeer smakelijk. 

Het gesprek met Sue en David is zo geanimeerd dat het personeel ons om tien over half acht van tafel "jaagt". Het ziet ernaar uit dat we verder geen tafelgenoten gaan krijgen en dat vinden we alle vier prima. 

Morgen gaan we de poolcirkel bereiken. Ik ben benieuwd hoe koud het gaat worden.