Over gevaarlijke luchtkwaliteit

Mijn Fitbit gaat om zes uur, want ik had gehoopt hoe vroeger ik opsta, hoe meer kans dat de rook er nog niet is. Helaas is dat niet het geval. De website Airnow.gov laat gevaarlijke luchtkwaliteit zien. Dat gebeurt niet vaak (gelukkig)!

Toch sta ik maar op, want ik ben nu eenmaal wakker. Ik neem Orion mee naar buiten voor zijn behoeftes en zie dan met eigen ogen dat ik maar beter niet kan gaan wandelen. Ik kan het huis van de overburen maar wazig zien door de rook en het slaat meteen op mijn keel en ogen. 

Als beweging trap ik dan maar drie kwartier op de mini elliptische machine. Dan is Rick ook op en we eten gezellig samen ontbijt. Ik heb gelezen dat kruidnagel zo goed is en ik doe daar wat van in mijn koffie. Dat ruikt niet alleen heerlijk, maar het smaakt ook bijzonder en goed.

Op weg naar Vienna zien we dat het zwembad gesloten is en krijgen daar niet veel later een melding van. Ook zendt Vienna een bericht dat Chillin on Church vanavond afgelast is en tot mijn teleurstelling de markt morgen ook. 

Dat is geen mist, maar rook

Om de tijd nuttig te gebruiken besluit ik vast wat boodschappen te gaan doen. Dan hoeven die dit weekend niet meer. Als eerste ga ik naar Whole Foods om wat dingen terug te sturen naar Amazon. Dan rijd ik door naar Trader Joe's en Total Wine. 

Er wordt gezegd dat het dragen van een KN95 mondkapje helpt en dat doe ik dus. Op het nieuws zeiden ze dat het ook voor mensen met gezonde longen gevaarlijk is om zelfs maar korte tijd deze lucht in te ademen. Tot mijn verbazing zie ik toch enkele hardlopers en (plezier) fietsers. 

Bij Trader Joe's werk ik een lijstje af van dingen, die we nu niet meer bij Giant hoeven te kopen. Vooral hun groentes zijn een stuk goedkoper. Ook de kefir scheelt enorm in prijs met Giant en Whole Foods. Verder neem ik biefstukjes mee voor Rick. Zondag willen we barbecuen. Ik heb dan liever vis. 

Bij Total Wine koop ik wat "gin" en "aperitif". Verder heeft Rick gevraagd om Mc Chouffe mee te nemen. Dat is hun bruine bier. Heel veel mensen dragen net als ik mondkapjes. 

Inmiddels worden onze dakgoten schoongemaakt. Ook die werkers dragen mondkapjes. Ik heb te doen met mensen, die op dagen als deze de hele dag buiten moeten arbeiden. Ik ga wel even met mijn glazen bol naar buiten om mijn maandthema foto voor Schaduwen en Reflecties te maken. 

Dan is het tijd om lunch te eten. Ik maak de mijne zoals gewoonlijk thuis en Rick haalt een sandwich van Subway (zonder sla, want er is een uitbraak van een of andere parasiet, die duizenden mensen ernstige diarree bezorgt).

Nu ik toch niet kan zwemmen besluit ik aan thema's van mijn 365 Photo groep te gaan werken. Alle thema's deze maand zijn gebaseerd op de Sound of Music. Onderstaande foto ga ik inzenden voor "So (een needle pulling thread)". 

Behalve Tysons Corner Center hebben we ook de Tysons Galleria mall. Dat winkelcentrum huist alle dure merken. En dan bedoel ik ook de top: Rolex, Armani, Prada, noem maar op. Ik besluit er eens heen te gaan voor een fotosessie. 

Het is een hypermoderne mall en zeker leuk om te fotograferen. Het is alleen niet verwelkomend want bij iedere zaak staat een strenge veiligheidsagent en je moet wachten op je beurt om de winkel in te mogen. Dan hoeft het voor mij al niet meer. Ik snap dat diefstal tegen moet worden gegaan, maar gezellig winkelen en rondkijken is er niet bij. 

Bij Neyman Marcus is het wat relaxter en ik vind er mijn "A few of my favorite things" foto. Deze rij vrolijke parfumflesjes, want ik houd van lekkere luchtjes. Het eerste flesje heeft ook allerlei vlaggen en New York om te laten zien dat ik dol op reizen ben. 

De mall heeft mooie lijnen die ik altijd graag fotografeer. Er zijn cafe's en restaurants, maar niet zoals bij Tysons Corner Center waar het veel gezelliger is. Tot ik bij Sur La Table kom, dat vind ik een heerlijke winkel om in te neuzen. 

Ten eerste is daar de perfecte "Packages Tied Up" themafoto. Verder zie ik leuke dingen om voor Saskia en Riley mee te nemen. Ik koop aardbeien-basilicum ijsthee, aardbeienjam en een aardbeien cocktailmix. Die spatels vind ik ook superleuk, maar ze kosten $20 per stuk!

Er is een nieuw bowling en arcade bedrijf, Lucky Strike. Daar is veel neon en kleurigs en ik ga naar binnen voor de nodige plaatjes. Er zijn een aantal dingen, die Fiona ook leuk zou vinden dus die ga ik in gedachten houden mocht het weer niet goed zijn als ze hier is. 

Dan heb ik de mall wel gezien. Nog een paar laatste foto's en ik loop terug naar de auto. Het ziet er buiten nog absoluut niet beter uit. Ik ben blij dat ik het grootste deel van de dag binnen ben gebleven al is het zonde van een zomerdag. 

De benzineprijzen gaan weer omhoog en ik heb nog maar 19 mijl in de tank. In plaats van eindeloos te zoeken naar de beste prijs tank ik bij de Vienna Shell. Daar kost een gallon $4,09 (tien cent meer dan gisteren), maar ik krijg 50 cent korting door onze Giant aankopen. 

We besluiten het weekend in te luiden met een etentje bij Sweet Ginger. Het is maar goed dat we vroeg zijn, want er is om kwart voor zes nog maar een tafel vrij! Hun sushi is dan ook echt lekker en minder duur dan andere restaurants. 

En zo is het weekend alweer begonnen. Allemaal een heel fijne paar dagen gewenst!

Over een hete dag

Een warme vochtige deken valt over me heen als ik om tien voor half zeven aan mijn wandeling begin. Ik zie de zon opkomen en de lucht is oranje gekleurd. Dit is door de bosbranden, die in Canada woeden. De rook is (nog) in de hogere atmosferen. Het is wel mooi zo. 

Bij de kerk tegenover ons huis rent een vos net weg. Ze zijn zo snel, onmogelijk op de foto te krijgen. Dit in tegenstelling tot de herten, ik zie vandaag twee dames. Mijn wandeling is maar drie kilometer en ik had niet verwacht er een te zien dus toch leuk. 

Druipend van het zweet ben ik net na zevenen weer thuis. Rick en Orion zijn ook op. De laatste lijkt beter, maar hij eet zijn gewoonlijke botje nog niet. Daar is hij dol op dus het zit nog steeds niet lekker. 

Na het ontbijt en Orions wandeling gaan we Vienna in om onze Starbucks koffies op te halen. Ik drink mijn nitro brew op het deck. Daarna ga ik wat foto's maken van de tijgerlelies. Vooral een voor mijn Schaduwen en Reflecties thema, dat wordt de eerste met de grote druppel. 

Het is tijd om naar Sharon te gaan en we doen tegenwoordig meer oefeningen in het halve uur. Dit omdat de benen er nu ook bij zijn. Na Ricks knieproblemen wil ik de spieren in mijn benen zo sterk mogelijk krijgen. 

Na het halve uur ga ik even naar Whole Foods voor water met elektrolyten en een happy hour snack voor vanavond. Op weg naar huis stop ik bij Andy's tuin voor wat bijenfoto's. Er zijn er niet zoveel als gewoonlijk, misschien ook vanwege de hitte. 

Thuis trek ik mijn zwempak aan en ga naar het zwembad. Daar loop/zwem ik een kilometer. Na wat opgedroogd te zijn laat ik mijn spullen liggen en ga naar huis voor de lunch. Die is iedere keer weer heerlijk al zeg ik het zelf.

Na het eten verschoon ik de kolibrie nektar. Alleen is er al sinds 2 juli geen kolibrie meer langs geweest. Het was toen heel heet dus ik weet niet of de nektar te warm was en ze daarom niet meer komt of dat het een andere reden heeft. In ieder geval hoop ik dat ze wel terugkomt. 

Eenmaal terug in het zwembad trek ik dertig baantjes met mijn vinnen en dumbbells. Daarna nog tien tijdens de volgende kinderpauze en dan heb ik vandaag twee kilometer gezwommen. Het kan zijn dat de lucht morgen te gevaarlijk om in te ademen is om in te sporten dus dan heb ik dit maar gedaan. 

De rest van de middag lees ik met oordopjes in, want de muziek staat weer te hard. Iedere kinderpauze ga ik even in het water wat afkoelen. De watertemperatuur is niet echt verfrissend, maar het helpt wel, want het is zinderend warm. 

Rick komt om half vijf nog even een duik nemen en dan gaan we terug naar huis om ons klaar te maken voor het happy hour met Chuck en Christine. Dat is zoals altijd weer heel gezellig en we hebben het over veel uiteenlopende onderwerpen.

Zo is het al snel kwart voor zeven en we nemen afscheid. Voor ons avondeten gaat Rick taco's halen bij Taco Bamba. Dat is altijd weer lekker! 

En nu ga ik de Belgische Slimste Mens kijken, daar wordt wat afgelachen! Ik vind Philippe Geubels zo ontzettend gevat altijd! 

Over nog een keer veranderde plannen

Tot mijn verbazing blijft Orion gewoon liggen als ik om kwart over zes opsta. Dat is heel ongewoon, maar ik sta er verder niet bij stil. Ik stel Foot Path en Fitbit in op een wandeling van meer dan vier kilometer en stap er lustig op los. 

Het is nog vrij koel gelukkig, want later vandaag zal het 38 vochtige graden worden. Mijn eerste hertenfoto van vandaag vind ik heel grappig. Kennelijk hebben de herten geleerd zebrapaden te gebruiken bij het oversteken. 

Behalve van de herten geniet ik tijdens mijn wandelingen ook van de mooie crape myrtles overal. Die trossen met bloemen zijn prachtig.

Opeens zie ik een bambietje helemaal alleen. De moeder is nergens te bekennen. Dat doet me afvragen hoe oud ze zijn als ze de moeder verlaten. Deze is duidelijk nog te jong en ma hert zal er later wel bij komen. 

Ook kom ik de tweeling en hun moeder weer tegen. Ze vinden iedere dag een nieuwe tuin om van te snacken. Ik zie wel dat sommige mensen hun hekken met gaas verhoogd hebben zodat de herten er niet overheen kunnen springen. Want hoog springen kunnen ze zeker. 

Als ik het huis weer binnenga vertelt Rick meteen dat hij zich zorgen maakt om Orion. Die is heel lusteloos en weigert zelfs zijn favoriete snoepjes te eten. Dat is ontzettend ongewoon voor onze alles-eter!

De dierenarts heeft tijd om tien over half elf en drukt ons op het hart eerder te komen als Orion verslechtert. We gaan wel onze koffies halen en ik koop de tofu snacks, die eindelijk weer voorradig zijn.

Tai Chi laat ik echter voorbij gaan. Ik maak me teveel zorgen om Orion en wil met Rick mee naar de dierenarts. In plaats van de Tai Chi les oefen ik de eerste drie bewegingen van de Yang stijl. Ik heb een goede instructeur met uitgebreide filmpjes gevonden. Alleen die drie leren al neemt een half uur in beslag!

Bij de dierenarts blijf ik in de auto. Orion is rustig als ik er niet bij ben. Rick gaat met hem naar binnen. De ontlasting is nagekeken en er zijn geen wormen gevonden. Toch krijgt Orion een kuur. Verder kan ze niets vinden dus het is waarschijnlijk iets wat hij heeft gegeten. 

Thuis geven we Orion zijn eerste (enorme!) pil van twee, de tweede moet hij over twee weken krijgen. Dan maken en eten we snel lunch, want de schoonmaakploeg komt. Als zij komen praat ik even wat Spaans met ze en de man vraagt of ik naar het zwembad ga. Dat is inderdaad het geval. 

Het is er heel rustig en ik zwem eerst een kilometer met vinnen en dumbbells. Dan "ren" ik 250 meter heen en weer door het water. De volgende kinderpauze ren ik nog eens 500 meter en nu heb ik dit seizoen 23 kilometer in het zwembad afgelegd.

Ondanks de hitte is het best lekker toeven. Ik lees wat, maar dat lukt me nooit goed met de muziek, die weliswaar niet zo luid is, maar wel overheerst. Rick komt om vijf uur ook even een duik nemen en dan gaan we samen naar huis. 

Orion lijkt een stuk beter en eet met smaak zijn favoriete eten. Wij eten zalmburgers met een salade van de overgebleven groente van gisteravond. Ik ben zeer opgelucht dat Orion okay is. Cosmo overleed toen hij tien was net als Orion nu en ik wil dat Orion een stuk langer leeft!

Over een andere dag dan gepland

Om zes uur ben ik wakker dus als mijn Fitbit een kwartier later trilt sta ik meteen op. Orion piept en blaft en ik vind het vervelend voor Rick, maar die moet toch vroeg op vanwege een vergadering in Reston. 

Omdat ik gisteren zoveel gewandeld heb maak ik de route vandaag "maar" 1,75 mijl. Het gaat goed en op een gegeven moment zie ik het moederhert met haar tweelingen heel ergens anders dan ik ze gisteren zag. Gelukkig zijn ze dus wel herenigd. Het blijft schattig, die kleintjes.

Het is leuk om paddenstoelen van onderen te fotograferen

Net na zevenen ben ik terug thuis en Rick is inderdaad al op en heeft koffie gezet. Ik maak mijn ontbijt en terwijl ik het eet gaat Rick Orion uitlaten. Hij belt me een minuut later dat Orion oog in oog staat met een hert bij de overburen. 

Er is hier een uitdrukking "like a deer in the headlights" wat zoiets betekent als stokstijf stilstaan. Dit hert belichaamt die uitdrukking! Orion heeft eigenlijk meer interesse in mij dan het hert. Als Rick verder loopt neemt het dier de benen. 

Rick ontdekt iets minder aangenaams tijdens zijn wandeling met Orion. Hij zag een worm in Orions ontlasting. Als Rick naar zijn werk vertrokken is rijd ik naar de dierenarts om dat na te laten kijken. $130 later is het nu wachten op de uitslag.

Mijn volgende stop is het postkantoor om de brief naar de regering te sturen dat ik mijn senioren ziektekostenverzekering nog niet nodig heb. Ik stuur hem aangetekend, want ik wil me ervan verzekeren dat ik geen premies hoef te betalen.

De tijd gaat sneller dan ik hoopte en ik heb geen tijd meer om een nitro brew te halen. In plaats daarvan ga ik naar Sharon. Zoals altijd ben ik een half uur hard bezig terwijl we over van alles en nog wat praten. 

Na afloop ga ik door de drive thru bij de Starbucks in Vienna waar ik mijn nitro brew ophaal. Vervolgens ga ik naar Whole Foods voor wat benodigdheden. Het loopt tegen elven als ik weer thuiskom. 

Mijn plan is om vandaag in etappes twee kilometer te gaan zwemmen. Maar als ik bij het zwembad aankom blijkt het gesloten te zijn. Er is glas in het zwembad gevonden en nu moet het met een speciale stofzuiger schoongemaakt worden. Het zal de hele dag dicht zijn. 

Overal hangen bordjes dat glas is verboden in het zwembad en toch doen mensen het. Het maakt me enorm boos! Aan de andere kant is het misschien voor mij ook wel goed om een middag rust te houden. 

Tijdens de lunch belt Judith en we praten gezellig een uurtje vol. Zij begint volgende week aan haar nieuwe baan dus dat is natuurlijk spannend. Ik eet buiten, want het is nog steeds niet te warm. Vanaf morgen krijgen we weer een hittegolf. 

Na het gesprek met Judith besluit ik in de hot tub te gaan. Alleen is het deksel nu zo zwaar dat ik het niet helemaal open krijg. Gelukkig kan ik in de open helft genoeg stralen op me krijgen en voelt het toch heel fijn. Gelukkig is er een nieuwe deksel onderweg. 

Deze foto maak ik van het water voor thema "Wave" over een paar dagen

 Rick komt thuis en terwijl we met de postbode staan te praten zien we nog een hert aan de overkant. Er moet van alles lekkers te vinden zijn in die tuinen. Ik denk dat onze tuin maar saai is voor ze. 

Bij Walgreens liggen weer medicijnen klaar. Ik haal die op en dan is het tijd om de wedstrijd Frankrijk-Spanje te kijken. Ik had gehoopt op Frankrijk, maar ze zien er niet uitgerust uit. Spanje wint terecht vind ik. 

Het avondeten bestaat vanavond uit kofta spiesjes op de barbecue, geroosterde groentes uit de oven, tzatziki en wraps. Het is een makkelijk en lekker maal. 

En nu ga ik de laatste aflevering van Au Pairs kijken. Ik vraag me iedere keer af of die meisjes contact houden met hun gezinnen. In sommige gevallen lijkt het me wel en in andere niet.