Rick hoeft er vandaag niet vroeg uit, want hij zou naar huis zijn gegaan en heeft dus geen vergaderingen. We staan beiden rond acht uur op en treffen Christine al koffie en ontbijt makend aan. De gebakken eieren en tomaat gaan er weer goed in met een flinke Keurig kop koffie.
Dan gaat Rick aan het werk. Hij gaat via het internet de presentatie geven. Christine en ik gaan naar de YMCA om te sporten. Op de weg erheen haal ik bij Walgreens wat hoestdropjes, want al voel ik me wel ietsje beter, ik heb een irritante kriebelhoest.
Zin in een heel uur hebben we vandaag niet dus stellen de ellipticals in op dertig minute. Morgen ga ik er wel weer hard tegenaan, nu hebben we meer zin om leuke dingen te ondernemen. We haasten ons naar huis en daar douche ik en pak vast mijn spullen weer in.
Nadat Christine Rick heeft laten zien waar hij zijn lunch spullen kan vinden gaan we op weg naar Decatur. Dit is een leuk oud plaatsje aan de Tennessee rivier ongeveer een half uur rijden verderop. Christine heeft er een restaurant in gedachten, maar dat blijkt vandaag uitgerekend gesloten voor training.
De vriendelijke medewerker raadt ons in plaats van hun restaurant de Rail Yard aan. Dat blijkt inderdaad een goede keus. Ze hebben er een interessant menu. Ik kies de flatbread met tonijn en andere lekkernijen en Christine een van de broodjes.
Intussen hebben we heel wat te bekletsen en bedenken we hoe snel deze paar dagen weer voorbij zijn gevlogen. Mijn hoop is nog steeds dat zij ooit terug zullen verhuizen naar ons gebied.
Als we klaar zijn met eten lopen we nog wat door het historische gedeelte van het stadje. Eindelijk schijnt de zon weer af en toe en is het wat aangenamer vertoeven buiten. De huizen hier zijn zeer gevarieerd en van sommigen neem ik een foto. Ook bloeien de typisch zuidelijke magnolia's en ook die moet op de foto.
Terug thuis kletsen we gezellig verder tot we naar het vliegveld moeten. We laden de spullen in Christine's auto en rijden naar Huntsville Airport. Daar nemen we afscheid van Christine en bedanken haar en Chuck voor hun gastvrijheid. Het waren leuke dagen samen.
We checken onze tassen in en gaan door de veiligheidscontrole. Dan zoeken we het restaurant op. Veel is het niet, maar een glaasje wijn en een salade met kip en verse groentes gaan er goed in. Dat wordt ons avondeten, want er is geen eten aan boord en we zullen pas tegen tienen landen.
Gelukkig is het vliegtuig op tijd en werkt het weer vanavond mee. We krijgen een zakje met zoutjes en ik neem een witte wijn. Al spelletjes spelend op mijn telefoon gaat de tijd snel en al gauw zetten we de landing in.
Dan weet ik weer waarom ik kleine vliegtuigen eng vind. We zijn een speelbal van de wind en gaan op en neer. Ik ben blij dat we een bekwame piloot hebben, die ons zonder problemen weer aan de grond zet.
Rick sms-t de valet mensen, zodat onze auto klaar zal staan en we nemen de trein naar de hoofdterminal. Daar komen onze tassen als eerste op de band, helemaal goed. De valet mensen helpen ons inladen en dan gaan we op weg naar huis.
Daar begroeten Meike en Snickers ons blij. We kijken het staartje van het Republikeinse debat en gaan dan naar bed. Ik voel me niet lekker na het vliegen, zowel verkoudheid en fibromyalgia dus hopelijk gaat het slapen lukken.
