Brand!

Gisteravond werd het laat voor de kinderen en misschien is het daarom dat het beneden tot na achten stil blijft.  Rick moest wel heel vroeg naar zijn werk, maar de rest van ons doet het rustig aan.

Het oorspronkelijke plan was om met zijn allen naar Washington te gaan en het Capitool en Witte Huis te bezoeken.  De kinderen zijn echter duidelijk moe, het weer warm en er worden onweersbuien voorspeld en mijn zus moet tussen een en half drie een webinar volgen.

Allemaal omstandigheden, die het niet ideaal maken om met zijn achten de stad in te gaan.  De kinderen willen allemaal heel graag zwemmen, dus zijn er zeker niet rouwig om als we aankondigen dat we dat vanochtend gaan doen.

Mijn zus en ik nemen van de gelegenheid gebruik om een half uur cardio te doen boven.  Daarna kleedt iedereen zich in badkleding en smeert zich in.  We nemen drinken en snacks mee en de kinderen zijn helemaal opgewonden.

Zodra het zwembad om elf uur opengaat lopen we erheen.  Saskia slaapt, want zij heeft de hele nacht gefeest bij de All Night Grad party en Kai blijft thuis om te werken, maar Katja gaat mee.  Het is zo leuk dat zij ook veel tijd met haar neefje en nichtjes krijgt, want ze heeft ze al jaren niet gezien.

Het weer is warm, maar wisselvallig,  Af en toe drupt het wat en dan komt de zon weer door.  Mijn zus begint met baantjes trekken en Katja en ik letten op de kinderen.  Vooral zesjarige S, die nog niet kan zwemmen en dus in het ondiepe gedeelte blijft.

Als mijn zus klaar is met haar baantjes zwem ik er zelf twintig.  Om kwart voor een gaat de fluit weer dat voor de pauze voor kinderen onder de vijftien en dat is ons teken om huiswaarts te gaan.  Daar begint mijn zus aan haar webinar en ik ga naar Manhattan Bagel om bagels voor de lunch te halen.

Iedereen eet lekker buiten lunch en dan gaan de kinderen spelen.  Er is hier genoeg om ze bezig te houden.  De trampoline in de achtertuin is vooral heel populair, maar de katten ook.  Als mijn zus klaar is met haar werk kijken we of er nog animo is om naar de stad te gaan, maar iedereen wil liever thuis blijven.

Zo hebben de neven en nichten ook echt kwaliteitstijd met elkaar  en mijn zus en ik samen.  Voor we het weten is de middag voorbij en komt Rick alweer thuis.  Saskia is de enige, die niet mee uit eten gaat, want zij is te moe van haar feest.

De kinderen zijn dol op Mexicaans eten en ik heb gereserveerd bij Chevy's.  Het wordt een lekkere en gezellige maaltijd.  Mijn vistaco's smaken zoals altijd prima.  Ik heb hier geloof ik nog nooit een ander maal besteld.

Als we thuiskomen is Saskia weer wakker.  We ruiken een vreemde, brandende marshmallow achtige lucht en vragen Saskia of ze wierrook heeft gebrand.  Dat doet zij nogal eens, maar dit keer niet.

De lucht wordt steeds sterker en lijkt van boven te komen.  Eerst denk ik nog dat het de droger is, maar ruik het dan veel meer in Kai's kamer.  We moeten ervan hoesten en in de toekomst, dit schrijvend hopend dit nooit meer mee te maken, zullen we weten dan meteen de brandweer te bellen.

Nu denken we niet eens aan brand.  Kai haalt al zijn apparaten uit de muur en hij en Rick gaan zelfs nog kijken wat het kan zijn.  Ze denken de kleine ijskast, die in Kai's kast staat.   Vreemd is dat de rookmelders niet afgaan, ook een reden waarom we niet aan brand denken.

Net als Kai en Rick weer beneden zijn gaan alle rookmelders opeens wel af en mijn zus, die buiten is, roept "Brand!!!".  Rick heeft 911 al aan de telefoon en we jagen alle dieren en kinderen naar buiten.  Alleen kan Saskia Flapjack niet vinden en is helemaal overstuur.

De vlammen komen inmiddels door Kai's raam (wat we open hadden gezet) naar buiten.  In schok kijken we ernaar en ik ben me vaag bewust van buurvrouwen, die hun armen om me heen slaan en vragen of ik ok ben.  Mijn nichtjes worden door twee buurvrouwen opgevangen, S blijft liever kijken wat er aan de hand is.

 

De brandweer is er binnen tien minuten en er komen tenminste tien wagens.  Een grote hook and ladder truck rijdt onze oprit op en zeker tien brandweermannen gaan het huis binnen.  Gelukkig zien we dat het vuur binnen een paar minuten gedoofd is, al rookt het nog een tijdje na.

Saskia's graduation

Omdat ik gisteravond op Katja's thuiskomst gewacht heb, hoopte ik vanochtend wat langer te kunnen slapen.  Met kleine kinderen in huis was dat natuurlijk utopisch gedacht.  Om zeven uur al hoor ik kinderen en honden, gaap!

Toch draai ik me nog een paar keer om en houd het tot net na achten uit in bed.  Alleen Katja en Saskia slapen langer, want Kai, grote liefde van zijn nichtjes, is al op en op de trampoline.  De honden zijn ook wakker en Django en Layla zijn elkaar al in de haren gevlogen.

De katten en Kai zijn goed vermaak voor de kinderen, dus na mijn ontbijt gaan mijn zus en ik naar boven om te sporten.  We doen een uur.  Zij op de loopband en ik op de elliptical, de laatste tien minuten switchen we, zodat mijn zus ziet hoe de elliptical werkt.  Het gaat een heel stuk sneller al kletsend, dan gewoonlijk!  We verzuchten beiden dat we dichter bij elkaar zouden willen wonen.

Gauw maken we onszelf klaar en gaan met Stefan voor het begin van de voetbalwedstrijd naar een voetbalwinkel.  Daar koopt mijn zus oranje shirts voor de hele familie, niet de officiele, zoals Kai en ik van Rick gekregen hebben, want die blijken heel duur te zijn, maar er staat een leeuw en Holland op, dus helemaal goed. 

We wilden naderhand nog naar de vlaggenwinkel, omdat mijn zus een Nederlandse vlag wil kopen, maar die blijkt hier ook voorradig te zijn.  Helemaal goed, want de tijd begint te dringen en S wil absoluut de aftrap niet missen.

Thuis bestellen we online van Noodles & Company lunch.  Mijn zus en ik gaan het ophalen, terwijl de rest voetbal kijkt.  We zijn geschokt om de score 1-1 te zien als we weer met het eten terugkomen.  Iedereen smult, want dit is gewoon een erg lekker restaurant met voor elk wat wils (niet alleen pasta, overigens).

Dan gaan we de nagelbijter van een wedstrijd kijken.  Pfff, ik heb toch liever wedstrijden waar met een ruime marge gewonnen of zelfs verloren wordt!  We kijken op ons grote scherm in de basement en tot de laatste minuut is er spanning, maar tenslotte gelukkig toch een winst, zoals iedereen, die dit leest weet.

Zodra de wedstrijd voorbij is gaan mijn zus en ik nog gauw bloemen en een graduation pluche dier halen voor Saskia bij Safeway.  Daarna is het tijd voor iedereen om zich te verkleden voor de graduation.  Saskia is al op weg naar de Robinson high school waar ze om drie uur moest zijn.

Wij vertrekken anderhalf uur voor de aanvang en komen er zonder oponthoud aan.  Ik ben verbaasd dat we bij lange niet de eersten zijn!  Integendeel, de banken zitten al flink vol.  Tot mijn vreugde vind ik echter de derde rij aan de kant waar Saskia ons zei te gaan zitten nog vrij. 

Het uur voor de graduation kijken we naar foto's van de graduates en naar de mensen, die binnenkomen om bekenden te begroeten.  Daarvan zitten er genoeg in de menigte, maar we zien alleen onze overburen.

Dan zet Pomp and Circumstance in en dat vind ik toch altijd weer zulke mooie muziek!  Dit is eigenlijk de enige keer dat ik even moet slikken.  Als iedereen zit volgen de Pledge of Allegiance, het volkslied, speeches en awards. 

Er zijn dit jaar 496 graduates en die worden op alfabetische volgorde afgelezen door Bob Gambarelli, die ieder van die namen qua uitspraak uit zijn hoofd heeft geleerd.  Hij spreekt die van Saskia dan ook perfect uit, maar grappig genoeg, de achternaam van Laura, compleet Amerikaans, niet.

 

Als alle namen zijn afgeroepen verklaart de rector de klas van 2014 graduated.  Ze doen hun kwast van rechts naar links en gooien de cap dan de lucht in.  Daarna is het een grote chaos, iedereen probeert zijn of haar graduate te vinden.

Wij vinden Saskia al gauw en maken een stel foto's onderweg naar de auto.  Helaas is dat niet heel makkelijk en de foto van ons als gezin denkt mijn zus wel te maken, maar om de een of andere reden is die er niet.  Verder zijn er wel erg leuke foto's, hopelijk ook scherp.

Saskia gaat nog foto's maken met vriendinnen, maar wij zoeken de auto op.  Het is 35 graden buiten en de noorderlingen op bezoek vinden dat ondraaglijk warm.  Gelukkig werkt de airconditioning in de auto goed.

Het duurt een tijd voor we de parkeerplaats af zijn en de hoop dat we voor onze restaurant reservering nog naar huis kunnen gaan  vervliegt.  Precies op tijd komen we bij Sushi Yoshi aan waar een tafel voor negen personen klaarstaat.  Saskia komt niet veel later, in makkelijkere kleding, ook.

Iedereen geniet van elkaars gezelschap.  De nichtjes vooral zijn idolaat van hun grote neef en nichten.  S en ik houden het wereldkampioenschap voetbal in de gaten en we genieten allemaal van heerlijke sushi en sashimi en de meisjes van beef teriyaki.

Na een geslaagde maaltijd gaan we huiswaarts waar de kinderen veel te laat wakker blijven.  Hopelijk slapen ze dan morgen ook wat langer door, maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop als ik terugkijk op toen onze kinderen die leeftijd hadden.  Het is ongeveer alsof ik zo'n twaalf jaar terugkijk als ik naar mijn zus en haar kinderen nu kijk. Wel grappig.

Meer foto's staan hier.

Wachten tot de familie aankomt

Ook vandaag moet Saskia nog opdraven op school.  Tenminste zijn de tijden dit keer een stuk geciviliseerder en hoeft ze pas om acht uur op.  Ze heeft eerst een ontbijt met de "senior" klas en daarna een repetitie voor de graduation.

Op ons gemak eten Kai en ik buiten ontbijt.  Het belooft weer een warme zwoele zomerse dag te worden.  Ik hoop dat ik weer wat uurtjes zwembad erin kan werken, maar eerst heb ik van alles te doen. 

Tot mijn schrik zag ik vanochtend dat een van mijn medicijnenrecepten bijna op is.  Ik heb geen tijd tussen nu en 5 juli naar de dokter te gaan om een vastende bloedtest te laten doen.  Ik bel naar de artsenpraktijk en gelukkig kunnen ze wat meer pillen verstrekken tot ik die test kan laten doen de tweede week van juli.

Opgelucht ga ik naar boven en doe een uur interval op de elliptical.   Intussen komt Saskia alweer terug uit school.  Ze zegt dat ze voor de graduation een witte jurk moet hebben.  Daar heb ik nog nooit van gehoord, maar volgens Saskia is het traditie.  Gelukkig heeft ze een heel leuk kanten ivoorkleurig jurkje en hoeven we dus niet naar de mall.

Niemand die dat jurkje trouwens gaat zien tot na de graduation.  Saskia modelleert haar cap and gown ook nog even en vraagt raad over welke (gigantisch hoge hakken) schoenen ze zal dragen.  Dat die meisjes hun enkels niet verzwikken is me een raadsel!

Mijn zus belt om half elf dat ze op pad zijn.  Ik verwacht ze dus niet vroeger dan een uur of acht vanavond hier.  Hopelijk verloopt hun rit zonder oponthoud. 

Met Saskia ga ik het centrum in en de eerste stop is Rite Aid en daarna Whole Foods.  Daar kopen we allerlei groentes en fruit en lunch.  Voor mij de speciale quinoa rijst sushi, die ik thuis op het deck verorber.

Dan kijk ik met een half oog de wedstrijd Belgie-Algerije.  Een half oog omdat ik intussen ook de bedden voor mijn neefje en nichtjes opmaak in de basement.  Als ik dan dat grote queen size sofabed open, er nog een queen size opblaasbed bijleg en er nog plaats is voor van alles en nog wat weet ik weer hoe enorm onze "rec room" is!  We zijn klaar voor de gasten!

Als ik Belgie dan met 2-1 heb zien winnen verkleed ik me in mijn bikini en loop naar het zwembad.  Vandaag is het er om deze tijd erg rustig, want behalve de laatste jaars moeten de andere Fairfax County leerlingen nog naar school.

Deze lelies zijn mooi op het moment

Het water voelt heerlijk en ik trek meteen tien baantjes.  Verder lees ik lekker in de schaduw.  Om half vijf begint het zwemteam hun trainingen weer en mijn buurvrouw Lorraine verzekerde me er vanochtend van dat er een vrije baan zou zijn voor volwassenen, die baantjes willen trekken.

Echt vakantiegevoel is het

Zo begint het ook, zie ik, maar na een kwartier zie ik de coach weer kinderen vertellen om in die vrije baan te gaan zwemmen.  Daar baal ik van en besluit hem daarop aan te spreken.  Hij zegt dat ze de baan zullen gebruiken als er niemand in zwemt, maar dat ik maar hoef te vragen en ze maken hem vrij. 

Niet ideaal, want ik weet dat nu, maar andere volwassen leden niet.  Nou ja, dan moeten zij ook maar klagen.  Ik krijg in ieder geval de baan en trek nog twintig baantjes voor een totaal van 750 meter, een mooi begin van mijn "zwemseizoen".

Het is heerlijk vertoeven in de schaduw met een lekker windje en pas om zes uur ga ik huiswaarts.  Daar douche ik gauw en dan is het wachten op mijn zus en de kinderen.  Zij komen om tien over half acht aan en de kinderen brengen meteen hun spullen naar beneden.

 

Voor het avondeten bestellen we makkelijk pizza van Zpizza. Layla is ook mee en niet zo lief tegen Cosmo, ze valt hem aan en dan komt Snickers Cosmo te hulp en leert Layla eens even een goede les.  Arme Cosmo bloedt wel wat, maar niets ernstigs.  Dat wordt nog wat met Katja's Django morgen. We moeten wel erg lachen om Snickers, verdediger van Cosmo, en hij blijft op Cosmo letten.

 

We zijn allemaal moe, kijken wat tv en zoeken op tijd onze bedden op.  Morgen de grote dag voor Saskia!



Een broodnodige rustdag

Saskia is al vroeg uit de veren en Rick heeft het belletje van ons alarm als er een buitendeur open- of dichtgaat weer aangezet.  Kennelijk moet Saskia vaak naar buiten en weer naar binnen want het is een contant getjingel.  Daardoor kan ik vanaf zes uur de slaap niet meer vatten.

Vandaag gaan de laatstejaars naar Kings Dominion om het einde van hun high schooltijd te vieren.  Op vrijdag besloot Saskia dat ze toch wel meewilde en we faxten de benodigde formulieren naar de arme ziel, die opgezadeld was met de administratie van dit evenement.  Zij schreef dat de helft van de leerlingen dit weekend opeens besloten toch te willen gaan.  Tja, nee kon ze niet zeggen want we hebben al betaald in onze "senior dues".

In ieder geval vertrekt Saskia dus om acht uur voor een leuke dag amusementspark.  Ik probeer nog wat te doezelen, maar sta om kwart voor negen nog moe op.  Ik heb ook erg veel last van pijn in mijn nek en schouders de afgelopen dagen wat ook niet helpt.

Veel energie voor personal training heb ik dus niet, maar het sporten zorgt er toch voor dat ik me beter voel.  Na afloop masseert Sharon mijn wel heel erg verkrampte rug- en schouderspieren.  Geen idee waarom het opeens weer zo erg is.

Al is het moeilijk mijn 10000 stappen vandaag niet te gaan halen besluit ik toch eens naar mijn lichaam te luisteren en verder een complete rustdag te nemen.  Het is warm zomers weer en mijn kans om naar het zwembad te gaan.

Maar eerst klets ik nog wat bij met mijn zus, die morgen de lange rit van Massachusetts naar hier gaat maken met de drie kinderen.  Daarna haal ik lunch van Noodles & Company voor Kai en mij.  Dit keer neem ik de Japanese pan noodles, waar ook weer lekker veel groentes doorheen zitten.

Het is erg lekker buiten op het deck



Na de lunch neem ik wat pijnstillers in de hoop dat die voor de verandering zullen werken.  Dan loop ik naar het zwembad waar het druk is, want de basisschool heeft maandagmiddag vrij.  Gelukkig vind ik nog een stoel onder een parasol.  Het is veel te warm om in de zon te liggen.

Eigenlijk dacht ik rustig een stel baantjes te gaan trekken, maar het zwemteam heeft alle vier de banen in beslag.  Het is altijd zo geweest dat er een baan voor volwassenen open was en dit jaar opeens niet.  Ik spreek de manager erop aan en heb het gisteren al aan Lorraine verteld, die in het bestuur van het zwembad zit.  Volgens haar is er niets veranderd aan de regels en zou er een baan open moeten zijn.

Tijdens de kinderpauzes van een kwartier van kwart voor het uur tot het hele uur zwem ik dan maar snel een tiental baantjes.  Het water is tot mijn verbazing heerlijk, niet te koud en niet te warm. Saskia vraagt of ik avondeten voor haar kan halen bij Mom's Organic Market, want zij heeft zo'n hoofdpijn en niets gegeten in het park, maar ik ben eindelijk eens echt ontspannen en heb geen zin.  Gelukkig vindt zij dan Kai daartoe bereid.

Dankzij Kai kan ik lekker blijven liggen lezen.  Tegen zessen loop ik huiswaarts om de voetbalwedstrijd USA - Ghana te kijken.  Dat wordt een onverwacht spannende wedstrijd met alweer een revanche en winst voor de VS.  Zo gegund en heel leuk dat allebei "mijn" landen nu hun eerste wedstrijd gewonnen hebben tegen een grote rivaal.

Rick bracht Grieks eten terug uit zijn werk en we eten de gyro's al kijkend naar het voetbal.  We horen allerlei gejuich in de buurt.  De Amerikanen versieren hun huizen misschien niet zoals in Nederland, maar voetbal is erg populair tegenwoordig. Dat was het helemaal niet toen wij hierheen verhuisden.

Graduation parties

Zaterdag

Om drie uur vannacht werd ik wakker en, zoals ik meestal doe, als Saskia later thuis zou komen dan wij, keek ik of Saskia in haar bed ligt.  Tot mijn schrik was dat niet het geval.  Ik vertelde het Rick, die ook meteen wakker was.

We stuurden  een sms naar Kaylee en Laura en Laura beantwoordde die meteen.  Zij zei dat Saskia om middernacht door iemand werd opgehaald om naar huis gebracht te worden.  Wie die persoon was wist Laura niet.

Rick maakte zich duidelijk ook zorgen en kon niet in bed blijven liggen.  Hij ging een stuk door de buurt rijden, maar zag Saskia nergens.  Haar auto was ook thuis en haar telefoon ging gelijk naar voicemail.

We hebben verder nauwelijks meer geslapen.  De meest erge dingen gingen door mijn hoofd.  Om vijf uur sms-te Kaylee ook nog eens dat zij geen idee had waar Saskia heenging om middernacht.  Rick en ik hadden beiden dezelfde angst, namelijk het ex-vriendje.  We spraken af als Saskia om negen uur nog niet thuis zou zijn de politie te bellen.

Tot mijn enorme opluchting hoorde ik om zeven uur de garagedeur opengaan.   Ook Rick zat meteen rechtop.  Saskia was bij een andere vriendin gaan logeren en was haar telefoon in haar auto vergeten.  We waren te bezorgd om boos op haar te zijn en ze voelde zich ook zeer slecht erover.

Rick en ik proberen nog een paar uur verder te slapen, maar dan moeten we uit de veren.  Ons tapijt wordt vandaag schoongemaakt.  We gebruiken al meer dan vijftien jaar hetzelfde eenmansbedrijfje daarvoor en die man staat om kwart voor tien, zoals afgesproken, op de stoep.

Terwijl hij begint aan het schoonmaken gaat Rick ontbijt halen.  Het wordt dit keer een sandwich van McDonald's en een enorme koffie van Starbucks.  Ik probeer de eiwit mcmuffin eens en moet zeggen, die is erg lekker, beter dan de broodjes van Starbucks.

Met heel wat moeite zet ik mezelf ertoe daarna de elliptical op te gaan.  Energie om er een heel uur op te doen heb ik vandaag niet en bovendien moet na een half uur het tapijt in deze kamer gereinigd worden.  Teken dat ik met 5000 stappen klaar ben met sporten voor vandaag.

Als de tapijten schoon zijn maken Saskia, Rick en ik ons klaar om naar de graduation party van Rachel te gaan.  Volgens mij zijn er een stuk meer feesten in Saskia's jaar, dan in dat van Katja of Kai.  Of misschien kennen we meer van de ouders goed, kan ook.

We blijven een uurtje en kletsen bij met Rachels ouders.  Dan nemen we afscheid en Saskia gaat verder naar een volgend feest en Rick en ik gaan ons lijstje voor morgen afwerken.

Rick zet mij af bij Party Mania waar ik nog wat versieringen en ballonnen bestel, die morgen opgehaald kunnen worden.  Rick haalt intussen een lichte lunch voor ons beiden, want het eten bij het feest was nauwelijks aanwezig.  Ik vrees dat wij het omgekeerde gaan hebben morgen, veel te veel eten!

Onderweg naar Washington eten we de lunch.  In de stad halen we bij Sticky Fingers, een veganistische bakkerij, die twee keer Cupcake Wars heeft gewonnen, Saskia's graduation taart op.  Rick heeft die besteld en hij is schitterend, maar volgens mij kunnen we er wel honderd mensen mee voeden, oy!

Interessante architectuur overal in DC

Het verkeer op de terugweg is veel beter en het verveelt nooit om door de stad te rijden.  Het toeristenseizoen is duidelijk begonnen.  Toerbussen, dubbeldekkers, vooral, zijn afgeladen.  Het is ook prachtig weer vandaag en gelukkig hetzelfde voor morgen voorspeld.

Terug in Vienna halen we bij de Giant nog wat frisdranken en bij Whole Foods avondeten voor vanavond.  Ik heb helaas vandaag enorm veel pijn dus thuis beveelt Rick me te gaan rusten op het deck en instrueert hij Saskia en Kai hem te helpen met meer voorbereidingen.

Hopelijk krijgen we een goede opkomst, want zoals ik al schreef is er heel wat eten.  Ik kan die man van mij er maar niet van overtuigen dat mensen niet zoveel eten, zeker niet 's middags.  Maar ach, beter teveel dan zoals het feest vandaag met bijna niets te eten. 

Het avondeten is makkelijk.  Voor de mannen kip van Whole Foods, voor mij hun heerlijke zalm, daarbij door Kai bereide zoete aardappelfrietjes en spinazie.  We eten buiten, het is zo lekker na een aantal dagen met onweersbuien.

Na nog wat voorbereidingen voor het feest morgen zoeken we op tijd ons bed op.  Hopelijk volgt een rustige nacht, Saskia ligt zelf al heel erg vroeg te slapen.

Zondag

Het is vandaag vaderdag, maar dat wordt een beetje (erg) overschaduwd dit jaar door Saskia's graduation party.  Rick kiest echter wel het ontbijt.  Hij is echt een Starbucks fan dus dat wordt het.  Ik bied aan het te gaan halen, maar Rick gaat net zo lief mee.

Het is ontzettend lekker weer, we hebben zo'n geluk!  Staalblauwe lucht en een maximum temperatuur van een graad of 26.  Beter zouden we het niet kunnen wensen!  We eten dan ook buiten op het deck ontbijt.

 

Daarna gaan we hard aan het werk.  Ik maak een poster met een foto van Saskia toen ze met de basisschool begon en haar "graduation" foto om op de voordeur te hangen.  Ik calligrafeer er "Congratulations Saskia, class of 2014" op. 

 

Alleen heb ik het helemaal keurig als ik zie dat ik "of" verkeerd heb gespeld met twee "ff"en, zo stom!  Dat heeft een heel andere betekenis in het Engels en ik kan het niet meer uitwissen.  Gelukkig zijn er twee kanten en op de achterkant gaat het wel goed. 

Rick gaat naar Wegmans om het eten voor het feest op te halen.  Ik doe een half uur op de elliptical en dan gaan Kai, Saskia en ik aan het versieren.  Het wordt een tuinfeest dus we versieren het deck en beneden.  Alles in rood met zwart, de kleuren van Saskia's high school, maar ook wat geel en zwart, de kleuren van VCU.

 

Bij Party Mania haal ik de ballon boeketjes voor de verschillende tafels.  Het ziet er allemaal goed uit.  Rick komt terug met heerlijk uitziende schalen met eten.  Er zijn vingersandwiches, mini wraps, een fruitschaal, een rauwkostschaal, veganistische sushi en meer.  Ik vrees dat we veel te veel eten gaan hebben, maar het blijkt na afloop precies genoeg te zijn geweest.

 

Precies om twee uur komen de eerste gasten en daarna is het een gestage stroom.  Het is leuk, want niet iedereen komt tegelijk, waardoor we echt kunnen praten met de aanwezigen.  De tieners vermaken zich in de tuin met ping pong spelen en de trampoline. 

 

De taart van Sticky Fingers, die we gisteren ophaalden, valt in zeer goede smaak.  Zelfs ik, die geen grote taartfan ben, vind hem erg lekker.  En dat zonder enig dierlijk produkt, echt knap!  De taart gaat dan ook goed op.

 

Officieel hadden we het einde van het feest op 18 uur gezet, maar pas tegen 21 uur nemen de laatste gasten afscheid.  Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat het een geslaagd feest was!  Ik ben ook echt blij dat het eten op is, want ik vind het vreselijk dingen weg te gooien.

 

We hadden nog gedacht om voor vaderdag bij Gordon Biersch te gaan eten, maar daar is het veel te laat voor en we hebben meer dan genoeg gegeten.  We ruimen nog wat op en geven Rick dan zijn vaderdag cadeaus.   Van Saskia krijgt hij een X-Box spel, van Kai lekker bier en van mij een apparaat waarmee hij van overal de lichten e.d. in ons huis kan bedienen. 

 

Tijdens het uitpakken bedenkt Rick zich tot zijn schrik dat hij vergeten is zijn vader te bellen vandaag.  Dat doet hij dus maar gauw nog even.  Het was ook zo'n druk weekend!  Saskia heeft heel wat geld gekregen vandaag wat zal helpen tijdens de reis, die ze met Laura en Kaylee gaat maken naar Portland, Oregon, volgende maand.

 

We kijken dus zeker terug op een erg leuk feest en vooruit naar de graduation op woensdag!

 

Foto's van vandaag staan hier.

 

 



Klaar met FCPS voor altijd en Hup, Holland, Hup!

Vandaag is Saskia's allerlaatste keer van om vijf uur opstaan om om 7:10 op school te zijn.  Ze heeft haar laatste examen en dan is het gedaan met high school.  Ik hoor haar dus al vroeg bezig.

Ook Rick en ik moeten weer voor achten uit de veren, want we verwachten allerlei monteurs en klusjesmannen.  De afwasmachine moet bijvoorbeeld als het goed is geinstalleerd worden.  Alleen zouden ze daar gisteravond over hebben moeten bellen om ochtend of middag door te geven.

Dat telefoontje kwam echter niet en ik vertrouw het niet.  Ik bel Bray and Scarff en inderdaad, niets staat geboekt, grr!  Ze kunnen niet eerder komen dan maandag.  Ik doe heel zielig, want we hebben zondag dat grote tuinfeest voor Saskia's graduation.

De telefoniste belooft te kijken of er monteurs in onze buurt zijn.  Vijf minuten later belt ze terug.  Er is er een hier in Vienna, die onderweg naar ons is.  Ik zeg haar dat ik haar wel kan zoenen, waar ze hartelijk om moet lachen.  Jaime komt de machine installeren en na afloop geef ik hem een flinke fooi.  We hebben weer een afwasmachine, hoera!

Intussen is klusjesman Jose ook gearriveerd met zijn mannen.  Hij gaat onder anderen een nieuwe bodem in een van onze keukenkastje leggen.  De oude is door lekkages vol schimmel.  Jose moet op Jaime wachten en ik luister naar hun Spaanse gesprek.  Ik versta daar toch al heel wat van!  Gelukkig zeggen ze niets onaardigs over ons...

Rick loopt inmiddels door het huis met een technicien van Directv.  Hij laat een satelliet connectie in Kai's kamer aanbrengen en de positie van de satelliet moet worden aangepast, want we hebben regelmatig slechte ontvangst.  Nu doet alles het weer helemaal goed en Kai kan zijn eigen shows kijken.

Kai is bezig met het onderzoeken van een masters programma tolk vertaler in Mainz.  Wanneer hij dat gaat doen is nog niet bekend, maar hij is er wel erg serieus mee bezig.  Hij probeert zoveel mogelijk vertaalwerk van zijn huidige baas te krijgen om te sparen voor zijn levensonderhoud daar.

Als de afwasmachine is geinstalleerd ga ik naar boven om te sporten.  Dit keer een uur op en neer op de elliptical.   Het gaat snel en ik ben heel blij klaar te zijn.  Gauw spring ik onder de douche en doe mijn oranje shirt aan.  Rick heeft voor Kai en mij de officiele Nederlandse team shirts gescored, de oranje, niet de blauwe.

Saskia komt heel blij thuis.  Het laatste voor haar heel moeilijke high school jaar is officieel voorbij.  Ik moet toegeven dat er ook een last van mijn schouders valt.  Nooit meer die attendance lady te hoeven bellen alleen al, grappig, genoeg schrijft Laura's moeder hetzelfde op Facebook.  Wel een beetje een dubbel gevoel om na achttien jaar niets meer met Fairfax County Public Schools te maken te hebben.

Jose is ook klaar met zijn werk en Rick betaalt hem en vertrekt naar kantoor.  Ik ga nog even snel naar Whole Foods, hopelijk voor het noodweer losbarst.  Het ziet er wel erg donker uit, maar het zal vast meevallen, denk ik optimistisch.  Voor de zekerheid neem ik mijn kleine paraplu toch maar mee naar binnen.

Mijn voornaamste doel hier is wijn voor het feest zondag inkopen.  Die haal ik dus eerst.  Dan zie ik dat er een wedstrijd tussen medewerkers van de winkel is wie het lekkerste gerecht met avocado maakt.  Er zijn vier heel trotse kokken en ik vind ze allemaal erg smakelijk, maar de dame met de gefrituurde avocado wint het voor mij.  Trots vertelt ze dat veel mensen dat gezegd hebben.

Met die hapjes is mijn lunch al bijna gegeten, dus ik neem nog een lichte "summer roll" mee met groentes en garnalen.  Als ik afreken breekt de zondvloed los.  Het lijken wel hamers, die op het dak van de supermarkt slaan zo luid is de regen!

Mijn van staat heel dichtbij, maar het regent zo hard dat ik met een paar stappen doorweekt zou zijn.  Aangezien ik het shirt draag dat ik voor de wedstrijd vanmiddag aan wil hebben is dat niet gewenst.  Gelukkig hebben de Whole Foods helpers grote paraplu's en twee van hen nemen mijn wijn en andere boodschappen mee.

Door de rivier, die de parkeerplaats is geworden, waden we naar de van.  Daar zetten  zij de boodschappen  achterin de van.  Ik houd de paraplu nog even zodat ik zo droog mogelijk de auto in kan.  Ondanks dit alles ben ik nog flink nat!

Ik rijd door de rivier, ehm, parkeerplaats

Door het raam geef ik de paraplu terug en ga huiswaarts.  Daar staat echter Saskia's  auto in de garage en het plenst nog steeds.  Ik sms Saskia, die niet antwoordt, maar ik zie Kai naar buiten komen.  Met wat aandringen van mijn kant rijdt hij Saskia's auto naar buiten, zodat ik in de garage kan parkeren.

Daarna neem ik een van onze enorme paraplu's om Kai uit Saskia's auto te "redden".  Mijn hemel wat een water komt er naar beneden!  Arme Cosmo is natuurlijk ook doodsbang, want het dondert ook flink.

Saskia heeft een erge hoofdpijn en ligt op bed.  Mijn hoop dat ze Kai en mij naar de metro kan brengen vervliegt dus.  Gelukkig is het net droog als we naar het station lopen.  Ik was even vergeten dat treinen om deze tijd niet zo vaak gaan, dus we zullen de aftrap missen.

Met mijn hamstersjaal om en onze oranje shirts vallen we natuurlijk wel op.  We hebben dan ook heel wat aanspraak in de trein.  Het verbaast me hoeveel mensen weten dat de wedstrijd tussen Nederland en Spanje is. 

Een paar minuten na drieen stappen we bij Federal Triangle uit.  Gelukkig schijnt hier de zon ook en lopen we droog naar Elephant &Castle.  Daar is de wedstrijd net begonnen en wauw, het is een enorm restaurant, maar het staat hutje mutje met Nederlandse fans!

Mijn schouders en nek doen pijn, waardoor ik ook hoofdpijn heb, en twee uur staan zo dicht op elkaar zie ik niet zitten.  Ik zet onze naam dus op de lijst voor een tafel.  Volgens de hostess is er een wachttijd van ongeveer twintig minuten.  Dat kan ik nog wel aan.

We staan ook nog eens waar de serveerders langs moeten, dus ik moet de hele tijd opzij en er komen steeds meer mensen bij.  De televisies hangen hoog wat maar goed is, want Nederlanders zijn lang!  Helaas zo lang dat ik echt om mannen heen moet kijken.

Als Spanje als eerste scoort na een niet verdiende penalty is de sfeer ook niet zo vrolijk.  Ik ben daarom blij als we inderdaad na een minuut of twintig een tafeltje krijgen.  Het gedeelte van het restaurant waar we komen te zitten is heel enthousiast, erg leuk.  Overal natuurlijk oranje, het lijkt veel drukker dan bij andere wedstrijden, die we hebben bijgewoond in andere bar-restaurants.

Als van Persie het eerste Nederlandse doel scoort gaat iedereen uit zijn dak.  Horen en zien vergaat.  De pauze wordt met goede moed ingegaan.  Ik drink een Blue Moon met sinaasappelschijfje, echt oranje.  We delen ook wat erg lekkere verse pretzels. 

De tweede helft begint en wat een wedstrijd!  Of althans, wat spelen de Nederlanders goed, want de Spanjaarden lijken nauwelijks aanwezig.  Ieder doelpunt wordt door ons met meer gejoel begroet.  Wat een goede revanche voor de finale in 2010! 

We (lees vooral ik) zijn niet erg onder de indruk van het menu van Elephant & Castle en mijn man(nen) kennend stelde ik B Too voor om te gaan eten.  Dit tweede restaursant van Bart Vandaele vinden wij nog beter dan Belga Cafe (al zijn er geen grijze garnalen op het menu). 

Ook daar vallen onze oranje shirts op.  Zij hebben overal staan dat dit de plek is om de Belgische wedstrijden te komen kijken.  Verscheidene mensen feliciteren ons met de overwinning.  Erg leuk, maar toch grappig, want wij hebben er niets voor gedaan.

Het eten is heerlijk.  Rick neemt een wafel met champignons als voorgerecht waar ik ook een hapje van neem.  Ik heb een koude groentesoep met kikkerbilletjes erin, super!  Als hoofdgerecht neem ik de mosselen mariniere, zoals ik me ze van vroeger herinner! 

We smullen dus en rijden dan door zonnig weer naar huis.  Er komt echter nog een ronde van onweer en niet veel later ziet het er weer zeer dreigend uit.  Gelukkig voor Cosmo trekt alles weer eens om ons heen.

Het is nu even lekker tv kijken en dan op tijd naar bed.  Dit gaat een heel druk weekend worden!

Zo'n dag met van alles en nog wat te doen

Er staat van alles op mijn agenda vandaag dus ik sta voor mijn doen bijtijds op.  Saskia is ook op, zij heeft vandaag ook nog een examen.  Daarvoor alleen hoeft ze naar school, dus maar een paar uur.

Als we ontbijt hebben gegeten doe ik mijn dubbele Max Capacity training.  Intussen kijk ik naar de laatste afleveringen van de Amazing Race, die ik nog heb opgenomen.  Die duren langer dan het halve uur gewichten, dus ik kijk de rest al op de plaats "hardlopend".  Ik heb zo 7000 stappen als ik klaar ben.

Het is een sombere, maar warme dag vandaag.  Ik neem Cosmo mee voor een korte wandeling.  Eigenlijk moet hij nog rust houden, maar hij gaat zich zo vervelen en hem rustig houden is echt onmogelijk.  Bovendien loopt hij niet meer mank en lijkt geen pijn meer te hebben.

Een heel natte lelie in onze tuin

Onderweg zien we een heel aantal eekhoorns en chipmunks.  En dan opeens een flinke vos!  Helaas heb ik geen fototoestel mee, want de vos is helemaal niet bang voor Cosmo.  Dit moet de brutale vos zijn, die onze buurmannen 's avonds de cul de sac in volgen als zij hun honden uitlaten.

Het is een mooi beest, maar ik loop toch maar gauw de andere kant uit.  Hondsdol zal hij wel niet zijn, maar het blijft toch een wild dier.  Even later komt er een man in een grote truck me waarschuwen voor de vos, die hij er als "mean looking" uit vond zien,  Erg aardig!

Thuis was ik het beddengoed van de basement alvast voor het bezoek van mijn zus volgende week.  Op ons bed leg ik eindelijk de nieuwe IKEA dekbedhoes.  Ook vouw ik een paar wassen weg, daarbij "geholpen" door Snickers, die telkens op de baddoeken gaat liggen.

Saskia wil de nacht na haar graduation naar de All Night Grad party.  Veel scholen hebben die hier, een feest met allerlei leuke activiteiten dat de hele nacht duurt.  Ik ga haar formulieren en de cheque ervoor naar Madison high school brengen.  Langzaamaan begint het feit dat haar graduation echt door gaat gaan tot me door te dringen.  Ik heb toch lang gevreesd dat er iets tussen zou komen.

Nostalgie: Saskia net voor ze naar first grade (groep 3) ging, met apart kapsel en "tatoe"

Nu ik toch aan deze kant van Vienna ben bel ik Karin om te zien of zij thuis is.  Zij willen graag onze power washer lenen, die Rick vanochtend in de van heeft gehesen.  Ik heb geluk, Karin is net thuis.  Samen dragen we de washer uit de auto en kletsen nog even.

Daarna voel ik mijn maag rommelen en zie dat het al na enen is.  Op de terugweg haal ik een lemon chicken orzo soep en een tonijnsalade op tomaat-basilicum brood bij Panera.  Ik wil het op het deck opeten, maar de dreigende lucht blijkt inderdaad regen te bevatten dus ik ga gauw terug naar binnen.

Met mijn lijstje vrijwel afgewerkt besluit ik mezelf op deze regenachtige middag op een film te trakteren.  Zo fijn om een bioscoop vijf minuten van ons huis te hebben.  Bij Angelika draait de film, die ik graag wil zien, "Chef".

Het regent flink als ik naar de bioscoop loop, het perfecte weer voor een film.  Dat hebben meer mensen gedacht, want de zaal zit veel voller dan gewoonlijk midden op de dag.  Het is dan ook echt een heel leuke film!  Grappig, aandoenlijk en met leuke acteurs en actrices, ik raad hem van harte aan.

Na twee uur loop ik weer naar buiten en de regen is overgegaan in gedruppel.  Ik ben net op tijd thuis voor Laura om me een broodnodige massage te geven.  Ik ben er de laatste weken te druk voor geweest, maar vandaag heb ik ook veel pijn en ben blij dat Laura kon komen.  Ze besteedt dan ook langer dan gewoonlijk aan mijn verkrampte spieren.

Rick komt laat thuis uit zijn werk en neemt Indiaas eten mee.  We eten van vorige feestjes overgebleven papieren borden en plastic bestek.  Toch handig, want zonder afwasmachine hebben we zo niet veel afwas.  Als het goed is wordt de nieuwe morgen geinstalleerd.

Arme Rick zegt tijdens het eten dat hij het heel vervelend vindt als ik gelijk heb.  Hij vond gisteren al een paar poison ivy plekjes waar hij duidelijk aan gekrabd had.  Ik waarschuwde hem dat niet te doen, want die olie verspreidt zich dan naar overal waar je jezelf aanraakt. 

Natuurlijk vond Rick dat weer onzin, maar vanavond zit het ook in zijn nek en meer op zijn arm.  Hopelijk is hij nu voorzichtiger en verspreidt het zich niet verder.  Het is echt een plantje om erg voor op te passen!

Saskia heeft morgen nog een examen, maar dat is duidelijk niet meer belangrijk, want allerlei vriendinnen komen en ze zingen op het deck allerlei liedjes.  De vuurvliegjes zijn er ook weer, net kleine kerstlichtjes in de bomen.  Mijn telefoontoon is dan ook de intro van dit liedje op het moment.

Over een lekkende vaatwasmachine, Nederlands kletsen en wild weer

Bijtijds zijn Rick en ik uit de veren, want vandaag zal onze nieuwe vaatwasmachine bezorgd en geinstalleerd worden.  Om acht uur gaat de deurbel en staan de monteurs voor de deur.  Natuurlijk moet eerst de oude afwasmachine weggehaald worden.

Dat lijkt allemaal goed te gaan tot we "excuse me, sir" horen van de hoofdman.  Ik ben boven bezig als Rick me naar beneden roept.  De oude afwasmachine heeft gelekt en eronder ziet het er verschrikkelijk uit.  Helemaal verrot en beschimmeld, zoveel schimmel heb ik zelden gezien.

Overduidelijk kan de nieuwe machine niet geinstalleerd worden tot dit is opgeruimd.  Enorm balen, maar gelukkig komt Jose, de klusjesman, juist vandaag en Rick is ervan overtuigd dat hij het allemaal weer helemaal kan opknappen. 

Tweede "gelukkig" is dat het onze vloer niet heeft aangetast.  Chrisine en Chuck hadden ook een vaatwasserlek en moeten een week uit hun huis om nieuwe vloer te laten leggen.  Jose, de klusjesman, stelt ons inderdaad gerust, hij kan het vandaag maken.

Rick werkt vandaag van huis uit, want er is nog veel meer op te knappen en te maken.  Na mijn ontbijt doe ik een uur interval op de elliptical.  Ik lees het laatste boek (nummer 20) van de Virgin River serie van Robyn Carr uit.

Grappig toch hoe je zo gaat meeleven met personages in boeken.  Ik ga het echt missen om over die gemeenschap te lezen.  Robyn Carr heeft gelukkig nog meer boeken geschreven en die ga ik dan nu maar lezen.

Na afloop neem ik Cosmo voor het eerst in een week weer mee voor een wandeling.  Ik geef hem nu glucosamine en hij lijkt niet meer te hinken.  Onderweg maak ik foto's van bloemen.  De buurt is nu enorm groen, maar er zijn mooie rozen, clematis en lelies.

Met lunchtijd geven de mannen mij hun bestelling, die ik bij Paisano's en Manhattan Bagel haal.  Voor mezelf haal ik een gerookte zalm met cream cheese bagel, die ik op het deck hapje voor hapje oppeuzel. 

Saskia is inmiddels ook thuis.  Ze heeft haar examen biologie heel goed gedaan, van government weet ze het niet.  Ook heeft ze haar cap en gown mee, dus nu moet het wel zeker zijn dat ze gaat "graduaten". 

Verder kregen ze vandaag hun jaarboek, een werkelijk prachtig boek en mooi aandenken.  Saskia's halve pagina van ons staat er ook goed in (bij Kai werd de halve pagina per ongeluk een kwart pagina, heel jammer).  Dat vind ik een lieve en bijzondere traditie, ook leuk om die van Saskia's vriendinnen en anderen te lezen.

Met Saskia rijd ik Vienna weer in.  Bij Party Mania halen we nog wat versieringen en bordjes e.d. voor haar feest op zondag.  We hadden gehoopt er wat specifieke James Madison High School spullen te vinden, maar die hebben ze niet.  Wel een heel aantal dingen in de schoolkleuren rood en zwart, waarvan we er een aantal meenemen.

Daarna haal ik bij Whole Foods een salade voor vanavond.  Eerst wilde ik er zelf een maken, maar zie dan een lekker klinkende rode kool, paprika, komkommer en kikkererwten salade met Mediterraanse dressing.  Daar neem ik een bak van mee, past goed bij het orzo gerecht dat Monique zal maken.

Thuis zijn Jose en zijn mannen nog hard bezig.  Rick gaat wat boodschappen doen, dus ik ben degene, die vragen moet beantwoorden.  Intussen maak ik gebruik van de tijd om Spaans te leren.  Jose merkt dat op en belooft wat met mij te spreken.  Ik versta het best, maar antwoorden is nog moeilijk.

Als Rick thuiskomt brengt hij mij naar Karin en samen met Karin rijd ik naar Monique's huis.  Het weer is om ons heen heel dreigend.  Halverwege krijgen we dan ook een zwaar onweer over ons heen.  Ook bij Monique aangekomen klatert de regen nog neer. We wachten even tot het minder wordt en rennen dan naar de voordeur.

Het wordt weer een heel gezellige avond met allerlei lekker eten.  Halverwege ons diner komt er weer noodweer en een severe thunderstorm warning.  De electriciteit flikkert een paar keer, maar blijft aan.

Intussen smullen wij van de orzo met feta, groentes en gamba's.  De salades zijn ook lekker, die van Martine met tomaatjes, mais en verse basilicum.  De rode koolsalade smaakt goed, maar had wat meer dressing kunnen hebben.  Dat zeg ik niet vaak van Amerikaanse salades, meestal zit er veel te veel door.

Ook de desserts, tiramisu van Karin, heerlijk luchtig, en een chocolade perentaart van Lia.  Al ben ik geen toetjesmens, dit smaakt wel erg goed!

Rick zou mij om negen uur ophalen, maar hij is iets verlaat.  Er is namelijk in korte tijd zoveel regen gevallen dat de beken buiten hun oevers treden en Rick op een gegeven moment door een meter water moest rijden.

Op de terugweg maken we dus een omweg om dat te vermijden.  Het verbaast me iedere keer weer hoe deze warmteonweren opeens ontstaan.  De radar is helemaal leeg en opeens is het noodweer.  Arme Cosmo heeft natuurlijk een verschrikkelijke avond achter de rug.  Helaas voor hem wordt dit voor morgen en vrijdag weer voorspeld.

Een gelukkig vrijwel droge rondleiding

Als ik wakker word zie ik aan de condensatie op de ramen al dat het vannacht geregend heeft.  Dat niet alleen, het blijkt nog maar net droog te zijn en is zwaar bewolkt.  Er wordt meer regen voorspeld, dus de paraplu gaat mee.

Het is wel al warm genoeg om gewoon in mijn bermuda en korte mouwen te gaan.  Rick brengt me na ons ontbijt naar de metro.  Het perron staat vol en even ben ik bang dat er vertragingen zijn, maar het blijkt gewoon spitsdrukte.  De trein komt een paar minuten later aan en ik vind gelukkig nog een zitplaats.

Als ik bij het Smithsonian station weer uitstap zie ik dat het in de stad ook flink heeft geregend.  Sterker nog, op mijn buienradar app zie ik dat het maar net ten noorden aan de andere kant van het Capitool plenst! 

Omdat er vanmiddag onweersbuien worden voorspeld besluit ik vandaag met de monumenten te beginnen.  Ik vind C. en T. makkelijk als ik C. T.'s naam hoor roepen.  We maken kennis en lopen, na mijn verhaaltje over het ontstaan van Washington, richting het Washington Monument.

Zo lopend bedenk ik me dat ik de rondleidingen weer met de monumenten ga laten beginnen.  Het is minder lopen, want zo kunnen we na het bezoek aan de Library of Congress eindigen.  Zeker in de hete maand juli gaat dat toch schelen.

Vandaag blijkt het helemaal een goede keuze, want al ziet het er flink dreigend uit, we houden het droog.  Bij het Tweede Wereldoorlog monument worden we uitgenodigd om naar een high school band te komen luisteren, die volgens de vrouw over tien minuten zou beginnen.

Daar kunnen we nog wel even op wachten vinden we.  Maar die tien minuten blijken er veel meer te worden.  Na een kwartier maken de spelers nog geen aanstalten te beginnen dus lopen we maar verder.  Pas als wij bij het Lincoln Memorial zijn horen we ze beginnen.

Vandaag is er een goede weerspiegeling van het Lincoln Memorial in de Reflecting Pool en we maken er foto's van.  Dan lopen we door het Vietnam Veterans Memorial naar het Lincoln Memorial. 

Daar zien we het Capitool maar heel wazig.  Een blik op de buienradar laat zien dat het tussen het Washington Monument en Capitool keihard regent.  Zo plaatselijk zijn de buien dat ik zelfs een waarschuwing van een "flash flood warning" op mijn telefoon krijg terwijl het bij ons gewoon droog is.

Als we rond het Tidal Basin lopen voelen we wel af en toe een spetter, maar het mag geen naam hebben.  Pas binnen in het Jefferson Memorial schuilen we even voor wat lichte regen, maar dan wordt het al gauw weer droog.

We lopen terug het bewoonde deel van de stad in en langs de achterkant van het Witte Huis naar onze lunchplek.  C. en T. hebben verkozen naar een sandwichshop te gaan en ik neem ze mee naar Potbelly. 

Daar hebben ze een heerlijke sandwich met champignons en kaas.  We vinden nog een tafeltje op hun terras en smullen.  Terwijl we daar zitten bereikt de regen ons toch ook en het plenst een tijdje.  Gelukkig zitten we droog onder een afdak en parasol.

We wachten de ergste regen af en zetten dan onze tocht voort.  Niet veel later klaart het helemaal op en schijnt de zon warm.  We beginnen met een bezoek aan het kerkje van de presidenten.  Samen met een enorme groep Frans-Canadezen bekijken we dit mooie kerkje.

De president is duidelijk thuis van zijn Europese reis als we de voorkant van het Witte Huis willen bekijken.  We mogen niet tot aan het hek komen en Pennsylvania Avenue op lopen.  Via een omweg moeten we het park verlaten.

Zo zien we ook nog het huis waar president James Madison en zijn vrouw woonden na zijn presidentschap en een aantal andere gebouwen met mooie architectuur, die ik gewoonlijk niet passeer. 

We lopen Pennsylvania Avenue af, over Freedom Plaza wat ik min of meer herontdekt heb als een interessant plein om te laten zien.  C. en T. hebben Chinatown al bekeken dus dat slaan we over.  In plaats daarvan besteden we meer tijd aan het U.S. Navy Memorial.

Via het Capitool waar zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden voor de verandering in sessie zijn, lopen we naar onze laatste stop van vandaag, de Library of Congress.  Hier is het ook weer druk, de schoolgroepen zijn er nog steeds.

Zoals altijd maakt ook dit gebouw weer enorme indruk.  Ik vind het telkens zo leuk "mijn" stad zo door de ogen want nieuwkomers te zien.  Ook C. en T. vinden het een prachtige stad.

We lopen naar het Capitol South metrostation.  In de trein kletsen we nog even verder tot we bij Metro Center afscheid nemen en C. en T. uitstappen.  Ik lees de rest van de weg en Saskia haalt me in Vienna van het station.

Thuis zink ik in mijn stoel op het deck neer en lees mijn boek uit.  Rick komt laat uit zijn werk en heeft zijn eigen auto weer terug.  Die had weer een flinke reparatie nodig, maar hij doet het weer.  Onderweg heeft Rick sushi gehaald voor het avondeten wat we lekker buiten opeten.

Bij de post zit nog een leuke verrassing, precies op tijd voor de voetbalwedstrijd vrijdagmiddag.  Bedankt, Naomi! 

Het is zo lekker warm buiten en nog geen muggen dat we nog tot laat op het deck blijven lezen.  Tegen tienen vallen mijn ogen toe en zoek ik mijn bed op. 

Foto's van vandaag staan hier

Eindelijk naar het zwembad

Saskia's laatste "gewone" schooldag is vandaag. De rest van de dagen deze week heeft ze examens, die er eigenlijk niets meer toe doen.  Wij ouders vragen ons allemaal af waarom, maar ja, staatsregels.  Saskia is voor dag en dauw de deur uit.

Rick en ik staan wat later op, maar eten samen ontbijt voor Rick naar zijn werk vertrekt. Ik werk wat administratie bij, want heb dit weekend weer een paar rondleidingsaanvragen gekregen.  Helaas zit ik vanaf half tot eind juli helemaal vol en moet ik wat mensen teleurstellen.

Daarna ga ik naar de sportschool waar ik eerst een half uur cardio doe.  Daarna heeft Sharon weer een intensief uur gewichten voor me in petto.  Alleen zit daar wel veel schouderwerk bij en daar moet ik mee uitkijken.  Gelukkig masseert ze na afloop mijn schouders ook wat, maar ik heb Laura al gebeld om een massage te boeken deze week.  Hard nodig!

Na afloop haast ik me naar huis en net als ik de garage inrijd belt de secretaresse van het loodgieterbedrijjf dat de loodgieters op weg naar ons huis zijn.  Gauw spring ik onder de douche en instrueer Kai de deur te openen als ze eerder komen dan ik klaar ben.

Dat is niet het geval, ik ben net op tijd weer fris en schoon.  Als eerste wordt onze afvalvermaler vervangen.  De vorige maakte een verschrikkelijk lawaai, waarschijnlijk omdat er veel te harde dingen doorheen zijn gegooid.

Boven in de badkamer van de kinderen is de stopper weg.  Het kost veel meer dan wij hadden verwacht om die te vervangen, maar we doen het toch maar nu ze hier toch zijn.  Tenslotte moet het ooit gebeuren.

Na de flinke rekening betaald te hebben neem ik afscheid van de vriendelijke en heel beleefde loodgieters.  Het is inmiddels ruim lunchtijd geweest en Kai en ik besluiten naar Noodles & Company te gaan.  Vandaag kies ik de penne rosa, lekker pittig en met veel groentes.

Het is weer heerlijk zomers weer en ik bedenk me dat ik vanmiddag "niets" te doen heb (er is natuurlijk altijd wel wat te vinden in en rond het huis).  Eindelijk zie ik mijn kans schoon naar het zwembad te gaan.  

Onder een parasol is het zeer goed vertoeven.  Ik ben half van plan het water in te gaan, maar ben er uiteindelijk toch te lui voor.  Om half vijf begint de zwemteam training en dan is het me te druk.  Chris komt voor ze haar baantjes gaat trekken nog even bijkletsen.  We zijn beiden de afgelopen weken te druk geweest om samen de honden uit te laten.

Om een uur of zes ga ik huiswaarts en tref Rick ook al thuis   Onze klusjesman komt om een aantal dingen met Rick te bespreken.  Intussen geniet ik van het schitterende weer.

Voor het avondeten bestellen we kabobs van Friends.  Morgen weer een rondleiding dus ik ga het niet laat maken.

Een super zomers weekend

Zaterdag

In alle vroegte brengt Rick zijn auto naar de garage.  Die vertoonde gisteren weer kuren en lekte ook wat olie.  Hopelijk kost het niet weer ontzettend veel om te maken.  Deze auto is echt aan vervanging toe, maar Rick kan maar niet besluiten welk merk en model hij nu wil.

Inmiddels zijn Kai, Saskia en ik ook op.  Saskia was gisteravond vrij op tijd thuis van die Prom.  Ze kende er bijna niemand en de jongen waar ze mee was bleek niet zo leuk te zijn.  Ze had gewoon nee moeten zeggen toen hij haar vroeg, want ze had er van het begin af aan al geen zin in.

Rick haalt op de terugweg van de garage ontbijt bij Starbucks.  We eten buiten op het deck, want het is schitterend weer.  Ik moet van mezelf vandaag een rustdag nemen, want er staat voor morgen weer een rondleiding geboekt.  Geen echt sporten dus, maar echt stilzitten kan ik ook niet de hele dag.

Voor Saskia's high school graduation geven we volgende week zondagmiddag een feestje.  We willen dat als het weer meewerkt een tuinfeest maken, maar ons terras beneden ziet eruit als een klein bos met al het onkruid tussen de bakstenen.

Rick en ik gaan dat verwijderen, maar Rick heeft het enige kniekussen en ik voel mijn rug al gauw van het buigen.  Dan haal ik de hondenpoep maar uit de tuin, maar Cosmo doet zijn behoeftes meestal tijdens zijn wandelingen, dus veel is er niet te scheppen. 

Als ik klaar ben klets ik bij met mijn zus, bel mijn moeder alvast voor haar verjaardag morgen, want ik moet morgenochtend al vroeg naar Washington voor de rondleiding.  Ook facebook ik met mijn "oudste" (voor hoe lang we bevriend zijn) vriendinnen.

Anika, mijn beste vriendin van de middelbare school, en ik kwamen ongeveer een maand geleden op het idee om samen een stedentrip naar Barcelona te maken.  Die stad staat bij ons beiden hoog op de agenda.

De week ervoor gaan Kai en Rick naar Oktoberfest in Muenchen.  Opeens bedacht ik me dat dat een perfecte gelegenheid zal zijn om mijn vriendin Marie Anne uit mijn studietijd in Utrecht op te zoeken.  Zij zal tegen die tijd vanuit de Filippijnen naar Londen verhuisd zijn.  Grappig genoeg logeerde ik precies twintig jaar geleden ook bij haar in Londen!  Ik wil dat de zomer lang zal duren, maar zie natuurlijk ook enorm naar die bijzondere reis uit!

Voor de lunch gaan Rick, Kai en ik naar Baja Fresh. Ik neem twee van hun garnalen taco's.  Dit restaurant maakt alles vers en heeft heerlijke pico de gallo en salsa.  Ook dit eten we weer buiten op.

Het zwembad is al sinds eind mei open en ik speel met de gedachte erheen te gaan.  Gewoonlijk ben ik er meteen, maar het is de laatste tijd zo druk geweest.  Het is echter zo lekker op het deck en geloof het of niet te koel voor mij voor het zwembad.  Ik besteed de middag met Duolingo Spaans leren.  Vandaag was het vooral herhalingen en verleden tijd.

Om een uur of vier is het tijd om ons op te frissen.  Net na vijven lopen we naar Niall en Serena's huis waar Aoife's graduation feest wordt gehouden.  Het is heel leuk opgezet, als een Italiaans cafe.  Ik ben bang dat ons feest met slechts twee weken voorbereiding (Saskia wilde eerst niet en nu weer wel) lang niet zo goed opgezet gaat zijn.

Er is lekker eten en veel mensen, die we al een tijd niet hebben gezien.  We kijken de Belmont race, de derde in de Triple Crown, maar helaas wint California Chrome niet.  Na het dessert waarvan ik alleen een superlekkere macaron eet  lopen Rick, Kai (die ook opeens kwam) en ik terug naar huis.

Daar wacht me een email van mijn klant van morgen.  Hij heeft een zware migraine aanval en is dus nog in Nederland.  De rondleiding van morgen is helaas geannuleerd.  Even voel ik me teleurgesteld, want ik heb daar speciaal nog Het Verloren Symbool voor hergelezen.  Maar aan de andere kant heb ik nu ook opeens een vrije zondag, ook lekker.

Saskia is vanavond naar een concert in Washington.  Vannacht droomde ik dat Katja en Saskia vermoord werden dus ik wacht, nu ik morgen toch niet op tijd op hoef, tot zij thuiskomt.

Zondag

Rick lag al veel vroeger te slapen dan ik en is er dan ook een stuk vroeger uit.  Ik blijf lui tot half tien liggen en dan komt Rick melden dat hij ontbijt heeft.  De venti ijs Americano en de ham, ei en kaas boterham gaan er buiten op het deck goed in.

Nu ik dus geen rondleiding heb "moet" ik vandaag wel sporten.  Ik kies voor een half uur interval op de elliptical en een half uur "gewoon".  Ik heb weer een leuk Virgin River boek van Robyn Carr, hoewel ik die serie nu wel bijna helemaal heb gelezen.

Rick is intussen weer bezig de achtertuin aantoonbaar te maken.  Kai helpt ook.  Tot mijn schrik zie ik echter nog een poison ivy tak in de zak verdwijnen, gisteren was er ook al een. 

Rick verzekert me ervan dat hij deze alleen met zijn tuinhandschoen aan heeft geraakt.  Ik hoop het voor hem, want gisteren trok hij er een met zijn blote handen uit en heb ik hem laten wassen met alcohol wat schijnt te werken.

Rick vindt mij duidelijk overdreven, maar ik heb een groot respect voor die plant.  Het is niet maar een brandnetel even pijn, maar die olie ervan is moeilijk af te wassen en kan over je hele lichaam een nare uitslag geven.  Rick maakt mijn zorgen erom zo belachelijk dat ik stiekem denk dat hij dan zo'n uitslag maar eens mee moet maken.

Vanmiddag willen we bij Target spullen voor Saskia's feest volgende zondag halen.  We hebben ons vieze oude verrotte tuinmeubilair eindelijk weggegooid en gaan nu op zoek naar iets nieuws voor op het platje beneden.

Eerst gaan we bij Taylor Gourmet lunch halen.  Dit is een nieuwe sandwichshop in het Mosaic District.  Rick neemt een sandwich, maar ik vind hun salade met boerenkool, Parmezaanse kaas, walnoten en gegrilde tomaat erg lekker klinken.  Die komt ook met een echte Frans aandoende vinaigrette.

Buiten op een bankje eten we alles op.  Intussen kijk ik mijn ogen uit hier.  Ik heb bijna het gevoel in het centrum van een stadje in Europa te zijn, als is het allemaal natuurlijk helemaal nieuw.  Er zijn allerlei kleine winkeltjes hier, mensen laten hun honden uit, ontmoeten bekenden op straat en meer.

Er is zelfs een leuke markt gaande.  Die blijkt hier iedere zondag te zijn.  Jammer dat we al lunch hebben gegeten, want je kunt er crepes en kreeftsandwiches krijgen, onder anderen.  Ook proef ik even wat wijn.  Er zijn heel wat kraampjes dus voor herhaling vatbaar.

Dan beginnen we aan onze Target boodschappenlijst.  De kleinere dingen erop vinden we zonder problemen, maar we willen dus ook een tafel en stoelen voor beneden in de tuin.  We zien een leuke picknicktafel en een rijdende "bar" waar Rick interesse in heeft.

Helaas zijn beiden niet voorradig bij dit filiaal, maar wel in Reston, dus Rick zou het morgen kunnen halen daar.  We besluiten toch ook nog even bij Home Depot aan de overkant te kijken en daar zien we voor veel goedkoper een glazen tafel met zes stoelen erbij, die goed passen bij onze tafel en stoelen op het deck.

Alles past goed in de van, die weer eens handig is om te hebben.  Rick zal morgen dan die rijdende bar nog gaan halen bij Target en dan hebben we genoeg plaatsen om te zitten en eten.  Nu maar hopen dat het weer mee zal werken.

Thuis gaat Rick door met de tuin en ik vertrek naar Whole Foods.  We hebben besloten vanavond lekker biefstuk te grillen.  Alleen hebben ze de door Rick en Kai bestelde t-bone steaks niet meer.  Ik weet dus vrijwel niets van biefstuk, behalve dat ik tenderloin (filet mignon) wil. 

De medewerker helpt ook niet echt, dus ik bel Rick om te vragen of hij New York strip of top sirloin.  Die laatste zijn enorme stukken biefstuk!  Rick kiest New York strip wat nog altijd bijna een (Amerikaanse) pond aan vlees is per stuk!  Voor mezelf kies ik wat ik denk dat een vrij kleine filet mignon is.

We zullen er asperges en maiskolven bij eten.  Thuis grilt Rick het allemaal als een pro en ik vind mijn filet mignon superlekker.  Het is zo zacht dat ik er geen mes voor nodig zou hebben.  Maar wat een "vrij kleine" filet leek tussen zijn broertjes en zusjes blijkt een flinke biefstuk te zijn!  Ieder hapje is het het waard, echter.

De grill master

Na het eten bestellen we samen met Saskia de hapjes voor het feest volgende week van Wegmans.  We zouden eerst van Giant bestellen, maar gisteravond hadden Serena en Niall eten van Wegmans en alles was heerlijk en er zijn veel meer veganistische opties.

Morgen begint voor Saskia haar laatste week high school.  Ze heeft nog vijf examens te maken, maar die doen er eigenlijk niet veel meer toe.  Ze heeft vorige week al met de hoofdcounselor gesproken, die leerlingen, die moeilijk uitspreekbare namen hebben, bij zich roept. Die was gisteravond ook aanwezig en leerde hoe Saskia's tweede naam, Marjolein, wordt uitgesproken.  De letterlijke laatste loodjes nog voor Saskia te gaan.

Een rondleiding met schitterend weer

De zon schijnt uitbundig de kamer binnen, het belooft een prachtige dag te worden.  Gauw spring ik onder de douche en als ik klaar ben heeft Rick de koffie al gemaakt.  Saskia is al naar school, maar is natuurlijk de Iraanse koekjes vergeten.

Rick brengt mij naar de metro en gaat dan voor zijn werk nog langs de high school met de koekjes. Voor mij komt de trein net aan en een half uur later stap ik op de National Mall weer naar buiten.  Er is nog niemand, die op een jong Nederlands stel lijkt, maar ik krijg even later een sms-je dat ze over een paar minuten aan zullen komen.

Inderdaad komen er niet veel later een paar mensen naar boven en ik herken L. van haar foto op Facebook.  Ik maak kennis met haar en E.  en dan beginnen we aan de rondleiding.  Grappig is dat L. ongeveer twee maanden ouder is dan Katja.

Het is meteen weer leuk.  E. is erg geinteresseerd in de Burgeroorlog en daar is hier natuurlijk ook meer dan genoeg geschiedenis van in de stad te vinden.  Langs de Smithsonian musea lopen we naar het Capitool.

Zolang de koepel niet in de steigers staat maak ik er foto's van.  Vandaag is er ook weer zo'n prachtig blauwe lucht.  Dit blijft een heel imposant gebouw, al zijn ook vandaag het Huis van Afgevaardigden en de Senaat niet in sessie.

De Library of Congress bekijken we uitgebreid.  L. maakt allerlei foto's met haar DSLR en E. met zijn telefoon.  Ik zie hier ook nog altijd nieuwe dingen.  Zo valt me vandaag op dat er zelfs boven de lift mooi gietijzer is.

Bij het Supreme Court staat een man met microfonen heel vals te zingen.  Aan vreemde figuren in deze stad geen gebrek.  Wij lopen Capitol Hill weer af naar Pennsylvania Avenue.  Bij het Newseum zien we op de meeste voorpagina's van de kranten uit de vijftig staten wel iets over dat D-Day vandaag 70 jaar geleden plaatsvond. 

Door Chinatown en langs de Chinese boog lopen we via Ford's Theatre en het FBI gebouw terug naar Pennsylvania Avenue.  We hebben nog tijd om voor de lunch de voorkant van het Witte Huis te bekijken en lopen dan naar de Old Ebbitt Grill.

Daar word ik natuurlijk weer vriendelijk door Mark begroet en de menu's liggen al op "mijn" tafel nummer 7.  Ik zou eigenlijk gewoon binnen kunnen lopen en aan die tafel gaan zitten, ha ha.  Geen idee waarom ze besloten hebben dat dat mijn tafel is, maar het is helemaal goed.

Vandaag kies ik de zalmburger, die ik erg lekker vind.  L. neemt een sandwich met kipsalade en E. een broodje barbeque varkensvlees.  Het smaakt allemaal zeer goed!

Na het eten lopen we eerst naar de achterkant van het Witte Huis.  Er is geen kans dat we de president zullen zien, want die is in Europa voor de D-Day plechtigheden.

Daarna lopen we langs alle monumenten.  Bij het Tweede Wereldoorlog monument was eerder vandaag een plechtigheid en we zien o.a. de krans van de Nederlandse ambassade.  Ook zijn er heel wat veteranen aanwezig met de Honor Flight.

Bij het Vietnam Veteranen Monument is het een ander gevoel.  Daar zien we een veteraan de naam van een kameraad op een stuk papier overtrekken.  Hier is het rustiger dan gewoonlijk.

Iedereen kent het Lincoln Memorial.  Als het niet van geschiedenislessen is, dan wel van de film "Night at the Museum 2".  Het is er dan ook zoals altijd heel druk.  Het Koreaanse monument aan de andere kant ervan heeft weer veel Honor Flight veteranen en blijft een van mijn favorieten.

Wij lopen verder naar het Tidal Basin.  Na het Martin Luther King Jr. Memorial bewonderd te hebben volgt het Franklin Delano Roosevelt Memorial.  Dit monument is zo anders dan de anderen.  Veel mensen weten niet eens dat het er is, want is helemaal "verborgen" tussen de bomen.  Het is echter zeer de moeite waard.

Thomas Jefferson's monument is altijd de laatste op de lijst.  Het is hier ook drukker dan ik gewoonlijk zie.  Ieder jaar merk ik op dat er veel meer toeristen zijn dan het jaar ervoor.  Een goed iets voor de stad, maar ik hoop dat het niet zo wordt dat we ons constant door dichte groepen moeten begeven.

Langs het Bureau of Engraving and Printing, waar de dollar wordt gedrukt, lopen we terug naar het Smithsonian metrostation.  Daar nemen we afscheid.  L. en E. logeren in Adams Morgan, een erg leuke ethnische buurt, bij een AirBnB adres.  Zij blijven nog even in de stad en ik neem de metro terug naar huis.

In Vienna haalt Kai me op van het station.  Rick is met Saskia bij de tatoe shop.  Saskia heeft om een ongewoon graduation cadeau gevraagd, namelijk een tatoe op haar schouder en arm.  Wetend dat ze die sowieso zou krijgen en dan waarschijnlijk bij een veel mindere salon hebben we daarin toegestemd.  Amy bij Rick's Tattoo's is een heel goede artieste, die Kai's arm en Saskia's andere tatoe heeft gedaan.

Kai en ik lezen op het deck en ik wied alvast wat onkruid beneden.  Rick heeft autoproblemen als hij thuiskomt.  Hoog tijd voor hem om een nieuwe auto te kopen, deze BMW heeft ons al zoveel gekost!

Saskia heeft vanavond nog een prom.  Ze heeft spijt dat ze ja heeft gezegd, maar haar "date" is een heel aardige Afrikaans Amerikaanse jongen.  Saskia's vriendin Molly heeft foto's met hem laten nemen als "stand in date".  Alle drie komen ze hier hun sushi eten.  Saskia's tatoe vind ik mooi, al zou ik hem nooit laten zetten.
 
Als avondeten bestellen we makkelijk pizza.  Mijn voeten doen pijn en ik maak me wel wat zorgen over juli.  Dan heb ik de ene rondleiding na de andere.  Hopelijk werken mijn voeten mee.

Foto's van vandaag staan hier