Ons pleintje nu:

maandag, augustus 30, 2010

De laatste zomervakantieweek is begonnen

Wat het is, weet ik niet, maar ik heb vanochtend helemaal geen zin om op te staan. Ik ben eigenlijk allang wakker, maar stel het opstaan zo lang mogelijk uit. Als ik heel eerlijk ben, weet ik wel waarom, want ik heb absoluut geen zin om naar de sportschool te gaan of aan welke beweging dan ook te doen.

Dat is niet de bedoeling, want er staat een gewichtenroutine op mijn programma en de rest van de week zal ik niet zoveel tijd hebben om te sporten. Met heel veel wilskracht ga ik toch en doe een half uur cardio op de fiets en dan een half uur toch vrij intensief werken met gewichten. Natuurlijk ben ik na afloop blij, dat ik toch gegaan ben.

Saskia had vannacht Aoife te logeren. Tot Rick en mijn verbazing deelden de meisjes Saskia's (gewone eenpersoons)bed! Saskia heeft dan ook helemaal niet goed geslapen. Vanochtend had ze dan ook prompt hoofdpijn, waarvoor ik haar met Mineral Ice insmeerde.

Als ik thuiskom is Aoife al naar huis en heeft Mary Kate haar plaats ingenomen. De meisjes spelen Sims op de computer en wat ik ook probeer, ik krijg ze niet naar buiten. Het zwembad, dat eerst zo populair was, is nu "saai". Voor de tieners is het goed, dat volgende week de scholen weer beginnen.

Op het nieuws zien we, dat orkaan Danielle verschrikkelijk hoge golven en gevaarlijke stromingen veroorzaakt in de dichtstbijzijnde badplaatsen. In Virginia Beach moesten verschillende mensen gered worden. Als je die plaatjes dan ziet, is het net of je "Bay Watch" kijkt!

Vlak achter Danielle raast Earl over de Caribische eilanden. Ik sms Katja, dat ik blij ben, dat zij nu niet op St. Eustatius zit, want de orkaan komt recht over dat eiland! Ze schrijft terug, dat iedereen daar inderdaad alles heeft vastgezet en dat de vrijwilligers in opvangplaatsen slapen. Earl zou nog weleens naar weer hier kunnen brengen, als hij de verkeerde kant opdraait.


Het poppenwagentje, dat door de kleine meisjes hierboven is achtergelaten, is een welkom onderkomen voor Snickers

Voor mij is het zwembad nog zeker niet saai, integendeel! Met twee boeken (het laatste Amelia Peabody boek, dat weer lekker spannend is, en Major Pettigrew, die gewoon een nette Engelse gentleman is) loop ik naar de overkant. Alweer is het vrij rustig en ik installeer me op een ligstoel om te lezen.

Na zo'n drie kwartier, als de fluit gaat en alle kinderen het water uitmoeten, besluit ik baantjes te gaan trekken. Ik besluit zo snel als ik kan een kilometer te gaan zwemmen, dat is 40 baantjes. Helemaal blij ben ik, als ik het in 27 minuten haal, dat is zeker een persoonlijk record.

Nu heb ik dan ook een lekker ijsje verdiend, vind ik, en bij de volgende kinderpauze (wanneer de lifeguards ijs verkopen) kies ik een heel erg lekker Engelse toffee ijsje. Ik sta mezelf niet vaak toe om zoiets vettigs en zoets te eten, dus hapje voor hapje smaakt het goddelijk.

De middag gaat met lezen en af en toe in het water dobberen veel te snel naar mijn smaak voorbij! Tegen zessen loop ik huiswaarts en spring onder de douche. Saskia klaagt, dat ze honger heeft, en Rick, die net thuis is, gaat even hardlopen.

Het gemis van de twee oudsten is het duidelijkst rond het avondeten. Saskia moet er duidelijk aan wennen, dat wij nu haar gesprekspartners zijn. Ze doet het goed, hoor, maar ze is nog te jong om dat echt te waarderen (Katja en Kai zijn inmiddels wel zo ver).

Als ik de oven aandoe om Mandarin Orange chicken van Trader Joe's in te maken, merk ik, dat die helemaal niet opwarmt. Ik denk nog, dat ik de temperatuur wellicht verkeerd heb ingetoetst, maar dat is niet zo. Verder dan 172 graden Fahrenheit komt het niet en daarmee bak je geen kip.

Gelukkig kan dit gerecht ook in een bakpan worden gemaakt, dus dat doe ik dan maar. Ik probeer de onderste oven nog (we hebben twee in de muur gebouwde ovens), maar die toont hetzelfde probleem. Het ziet ernaar uit, dat we General Electric op bezoek moeten gaan krijgen, zucht!

Het is heerlijk buiten, warm, maar niet vochtig. Als de muggen er niet waren zou het perfect zijn, maar daarvoor hebben we Off!. Behalve de kip heb ik bruine rijst (die Saskia voor het eerst eet en lekker vindt, omdat ik heb gezegd, dat het witte rijst was) en spinazie voor Rick en mij en geraspte worteltjes voor Sas.

Zo samen zijn met ons geeft haar wel de gelegenheid haar angstjes over naar een nieuwe school gaan te uiten. Rick en ik hebben het (voor Saskia althans) verkeerd "geregeld", want Saskia moet telkens van school veranderen, als haar broer of zus een grote graduation heeft. Toen ze naar de middle school ging, begon Katja bij Virginia Tech en nu ze naar de high school gaat, verliet Kai het huis om naar VCU te gaan.

Misschien is het dus maar goed, dat ze nu alleen thuis is, want het is een hele stap, high school. Opeens zullen er meer dan 2000 studenten zijn en verschillende mensen bij iedere vak. Niet alleen "freshmen", maar ook sophomores, juniors en seniors, afhankelijk van het vak.

Voor iemand als Saskia, die zich al gauw druk maakt om veranderingen, heel wat. Gelukkig voor haar ziet het ernaar uit, dat Katja langer dan de vier jaar over haar college zal doen, waardoor Saskia's high school graduation tenminste alle benodigde aandacht zal krijgen.

Dit alles is nog tenminste een week weg, dus ik ga genieten van het rustgevende concert in de natuur hier. Het klinkt als een van die "witte" geluiden, zingende krekels en andere insekten. Heel tropisch allemaal, zo moeilijk voor te stellen, dat men alweer een koude winter voorspelt. Hopelijk klopt die voorspelling niet.


Een zwarte "zwaluwstaart" en een geeltje

9 reacties:

Anja zei

Knap dat je toch naar de sportschool bent gegaan.
Ik kan me best voorstellen dat Saskia wat last van angstjes heeft, het is ook een hele verandering.
Mooie vlinderfoto's!

Kristel Holsbeek zei

Joepie, ik ben eindelijk door je vlot geschreven blogs door!!
Heel veel avonturen meegemaakt, bezoek, leuk nooit vervelend bij jullie;-))
Grote verandering voor Saskia, veel succes;-)
Dat geeltje is mooi;-)

Jesse zei

Wat een spirit om ondanks zoveel tegenzin toch je bed te verlaten voor de sportschool. Grappig dat je het voldane gevoel erna beschrijft, wetende dat dit gevoel gaat komen kan misschien nog wel eens net het zetje zijn om toch te gaan. Die Saskia, dat je haar kan "bedotten" met kleur rijst, slim van je! Mooie vlinderfoto's alweer.
Gelukkig hier ook weer ietsje betere weersvoorspellingen, iets warmer en af en toe een zonnetje. Maar niet zo lekker als bij jullie. Ik ben zelfs geheel tegen mijn zin ziek thuis (komt dat van alle wind en regen??). Ik hoef dat gelukkig zelden, maar nu ben ik toch echt gedwongen even uit te zieken omdat ik me gewoon niet in staat voel tot werken. Nog ruim anderhalve week en dan gaan wij op vakantie. Heerlijk (en dan moet ik wel van deze heftige verkoudheid/griepje af zijn natuurlijk).

José zei

Ik begrijp precies hoe Saskia zich voelt! Ik kan ontzettend slecht tegen veranderingen. Fijn dat ze er in alle rust, zonder de 'druk' van broer en zus met jullier er over kan praten! Ik neem aan dat haar vriendinnen ook naar dezelfde school gaan? Spannend hoor!

Fijn dat je zo'n lekkere (na)zomer nog hebt! Hier in NL is het weer echt knudde.. Gelukkig van de week weer een beetje zon en droog.. Maar de warme temperaturen zijn (helaas) voorbij :(

De tijd vliegt hè? Zo sta je tot je enkels in de sneeuw, hittegolf en nu al weer richting de herfst! Poeh! (voel me bejaard als ik dat zeg, en ben pas 25 :))

Fijne dag vandaag!

Groetjes José

Annemiek zei

Die angsten zijn heel normaal. De hele freshman klas zal er wel mee lopen. Hier gaan de nieuwe leerlingen de eerste dag alleen naar school, pas de volgende dag begint iedereen.
Je bent de eerste die ik hoor zeggen "gelukkig" als hun kind langer dan 4 jaar over school doet :) Ik snap hem wel, maar kassa hoor.

Bas N. zei

Handig hoe je dat doet met die 'bruine rijst' ;)

Petra, gebruik jij een aparte lens voor macro fotografie?

DixieChick zei

Nou, je hebt mij ook verslaaf gekregen aan Amalia Peabody! Ik heb van het weekend haar eerste boek gedownload, en al weer bijna uit. Als je nog een grappige detective serie zoekt, dan kan ik je Rita Mae Brown's serie die ze samen met haar kat, Sneaky Pie "geschreven" heeft aanraden. De eerste heet "wish you were here". De delen spelen zich allemaal af in Virginia, en lezen als een halve roman, halve detective.

Succes met de eerste high school dag van Saskia straks - ik kan me voorstellen dat dat spannend is, voor haar en voor jullie :)

Anoniem zei

Slim van de rijst.. hahaha. Ik weet nog van vroeger dat mijn neefje geen andijvie at. Hij kwam bij ons thuis eten en prompt aten we andijvie. Mijn moeder zei dat het amerikaanse sla was.... en hij at ze bord leeg.

Petra zei

@Anja - Ja, al kent ze de school wel, het is toch weer nieuw.

@Kristel - Knap, dat je ze allemaal door hebt geworsteld ;).

@Ingrid - Heel veel beterschap gewenst!

@Jose - Praat me niet van sneeuw, dat komt ook alweer veel te dichtbij!

@Annemiek - "Gelukkig" alleen, omdat Saskia zo alle aandacht voor haar high school graduation zal krijgen ;). Katja gaat zo snel mogelijk, maar haalt 4 jaar waarschijnlijk niet.

@Bas - Ik heb wel een macrolens, maar deze vlinders zitten daar te ver weg voor. HIervoor heb ik een 18-270mm lens gebruikt.

@Dixie - Bedankt voor de suggestie, boeken die in Virginia spelen lijken me al helemaal leuk.

@Anoniem - Ha ha, prachtig!