Ons pleintje nu:

zaterdag, december 01, 2012

National Portrait Gallery en National Museum of American Art

Na mijn ontbijt haast ik me naar de sportschool. Vanochtend heb ik maar tijd voor een half uur cardio, want ik heb in Washington afgesproken met Irene.  Ik ben intussen in Sacre Bleu van Christopher Moore begonnen en tot nu toe is mijn evaluatie: ietwat bizar.  Maar ik ben nog maar aan het begin en moet er vast nog even inkomen.

Thuis geef ik Cosmo een snelle wandeling en loop dan naar de metro.  Het is alweer erg zonnig weer en iets minder koud dan het geweest is.  Er worden voor dit weekend zelfs bijna lenteachtige temperaturen voorspeld.

De trein staat al klaar en iets meer dan een half uur later stap ik uit bij Metro Center.  Irene en ik hebben bij de uitgang van Macy's op 13th en G Streets afgesproken.  Of was het nu op 12th and G?  Voor de zekerheid loop ik maar zo'n beetje tussen de twee hoeken heen en weer.  Geen straf, want de etalages zijn voor Kerst versierd met speciale Washingtonian taferelen.

Na een minuut of tien zie ik Irene aan komen lopen.  We bespreken eerst waar we zullen gaan lunchen.  Er is ruime keuze aan restaurants hier in Penn Quarter/Chinatown.  Het wordt Matchbox.  Dit restaurant is erg populair, dus we moeten even wachten op een tafeltje. 

Daarna is het kiezen uit allerlei lekkers geblazen.  Ik weet dat we vanavond ook Italiaans gaan eten, dus hoe lekker de pizza met vijgen en gorgonzola ook klinkt, ik houd het bij een crab met avocado salade.  Die is werkelijk heerlijk en precies genoeg voor een lunch.  Ook Irene kiest iets lichts, de tonijn tartaar, die er ook bijzonder lekker uitziet.

Met volle buiken lopen we een uurtje later naar het mooie gebouw waar de National Portrait Gallery en het National Museum of American Art in gehuisvest zijn.  Deze twee musea zijn onder een dak gehuisd en horen bij het Smithsonian museumcomplex, maar zijn verder twee aparte musea met verschillende leiding en curatoren.

Natuurlijk zijn ze, zoals alle Smithsonian musea, gratis te bezoeken.  Wij beginnen op de begane grond en lopen zo de drie verdiepingen af.  In de National Portrait Gallery bekijken we o.a. een interessante tentoonstelling over Amelia Earhart, die 75 jaar geleden boven de Grote Oceaan verdween. 

Ook de portretten van de presidenten vind ik iedere keer weer interessant.  Vooral die van John F. Kennedy, die modern geschilderd is, Richard Nixon, die door Norman Rockwell is geschilderd en Bill Clinton, die uit allerlei figuurtjes bestaat en van veraf bekeken moet worden.  Het valt ons op dat er nog geen portret van Obama hangt.  Wellicht komt dat pas na zijn presidentschap.

In het kunstmuseum vind ik vooral de bovenste verdieping het interessants.  Daar hangt onder anderen een enorme neon kaart van de Verenigde Staten met daarin allemaal televisieschermpjes met beelden, die voor iedere staat uniek zijn.

Na zo'n anderhalf uur hebben we het meeste gezien.  Dit museum is zeer de moeite waard, dat is zeker.  Het gebouw zelf is ook erg mooi.  We kijken nog even in de leuke winkel rond, maar vinden niets echt van onze gading.

Tijd voor mij om terug naar de metro te lopen.  Irene heeft het geluk dat ze in de stad woont en dus een leuke wandeling naar huis kan maken.   Bij Federal Triangle hoef ik maar een paar minuten op mijn trein te wachten en een half uurtje later stap ik weer in de heel andere wereld van Vienna uit.

Thuis bel ik meteen Fairfax Imports op om te vragen hoe het met mijn van gesteld is.  Ik wil absoluut die Dodge Grand Caravan huurauto niet ook het weekend houden!  Gelukkig is het antwoord dat het DRAAKJE rond half vijf klaar zal zijn. 

Gauw rijd ik naar Enterprise om de huurvan in te leveren.  Daar moet ik een kwartiertje wachten voor ik een lift naar Fairfax Imports kan krijgen.  Dat wordt een allerminst saai kwartier!

Ten eerste hoor ik de medewerkster de zus van iemand, die een auto heeft gehuurd, bellen.  Die dame krijgt te horen dat haar zus haar huurauto al ver na de afgesproken inleveringsdatum heeft gehouden en een rekening van meer dan $700 heeft. 

De afspraak was dat de auto voor lunchtijd vandaag teruggebracht zou worden, maar die is er dus nog steeds niet.  Als de auto morgen voor sluitingstijd niet terug is, gaan ze hem als gestolen bij de politie aangeven.  Lijkt me dom om een auto te huren en die dan te stelen.  Het verhuurbedrijf heeft toch al je informatie, zou je denken.

Verder zit er een andere dame in de wachtkamer.  Zij wacht op een huurauto, want wilde de eerste niet, omdat hij zwart was.  Ook iets nieuws voor mij, dat de kleur van de auto wat uitmaakt.  Niet veel later komt de medewerker met de tweede auto.  Die gaat het echter ook niet worden, want die heeft nummerborden uit New Jersey. 

Tja, andere huurauto's hebben ze op het moment niet. De vrouw wordt boos en blaft de medewerker toe dat hij haar dan maar naar huis moet brengen, tegen mij hoofdschuddend zeggend: "This company isn't what it used to be".  De medewerker kondigt aan dat hij ons beiden dan wel weg kan brengen en vijf minuten later stap ik, inwendig nog nalachend om de bizarre eisen van die vrouw, bij Fairfax Imports uit.

Mijn van is keurig schoon en ziet er goed uit.  Het is heerlijk er weer in te kunnen rijden.  Wat een verschil met die Dodge tank, deze van lijkt wel over de weg te glijden in vergelijking!

Woensdag is in Vienna een nieuw Italiaans restaurant geopend, Pazzo Pomodoro.  Rick had gisteren het menu al meegenomen en aan de hand daarvan besloten er vanavond te gaan eten.  We gaan vroeg, want verwachten dat het erg populair zal zijn.  Nou, dat is zeker het geval, want zelfs om half zes zijn alle tafeltjes bezet.

Gelukkig vinden we nog wel twee stoelen aan de gezellige bar.  Daar kunnen we ook van het complete menu bestellen.  Aan de bar zitten is ook altijd wel zo gezellig, want iedereen kletst met elkaar.  Tot mijn vreugde zie ik Aperol staan en bestel meteen een Aperol Spritz.  Ik moet de barman wel even uitleggen wat dat is en dan is het genieten.  Rick neemt een limoncello martini, die hij ook erg lekker vindt.

We bestellen eerst een bord met drie verschillende soorten prosciutto en een bakje met gemengde olijven.  Intussen zien we ook een aantal bekenden met wie we bijkletsen.  Dit wordt vast een restaurant, waar we ook af en toe gewoon voor een gezellig drankje heen zullen gaan.

Door de prosciutto heb ik geen zin meer in een heel hoofdgerecht, dus ik bestel de drie verschillende soorten bruschetta met salade als "hoofdgerecht".  Rick neemt een pizza, waarvan ik ook een hapje neem, want die is ongelooflijk lekker!  Het restaurant heeft daar dan ook een speciaal uit Italie overgebrachte oven voor.

Intussen zijn we in gesprek met een man, die al vele jaren hier in Vienna en omgeving gewoond heeft.  Hij is zelf restauranteigenaar en weet heel wat over de restaurants in de omgeving en hun geschiedenis.  Rick en hij zijn het erover eens dat het enige wat Vienna nog mist een leuke Ierse pub is.  Er schijnt een oud gebouw afgebroken te worden en de man weet ons te vertellen dat de nieuwe eigenaar daarvan precies dat hoopt te bereiken.

Pazzo Pomodoro is in ieder geval zeker een plek waar we vaker gaan komen!  Thuis haalt Rick Saskia op en gaan ze samen naar Skyfall.  Ik ben niet zo dol op James Bond films, dus blijf met Cosmo op mijn voeten lekker ontspannen de Kerstfilm van vanavond op Hallmark channel kijken.

Foto's van vandaag, ook wat Kerstverlichting van ons en mensen in de buurt, staan hier (Facebook voor Hilde) of hier (Photobucket voor Tineke).

7 reacties:

Petr@ zei

Ik ben niet zo'n museum fan, maar dat museum klinkt inderdaad best leuk. Erg leuk, dat kunstwerk van de staten met neonverlichting.

Fijn dat je je eigen auto weer terug hebt. Dan merk je pas hoe je gewend bent aan je eigen auto. Hi hi, die rare eisen van die mevrouw. Om dat soort dingen ga je toch geen huurauto weigeren!

Oei, dat klinkt erg goed; die heerlijke Italiaanse gerechten. Weer een goed restaurant erbij in Vienna.

Hier ook geen James Bond film. Ik heb echter wel gehoord dat deze film wel erg goed is. Nou ja, komt vanzelf een keer op televisie.

Anja zei

Fijn dat je Van weer klaar is, er gaat niets boven je eigen auto!! Ook ik ben geen fan van de James Bond films.

tineke zei

Hoi Petra, bedankt voor je mooie foto's ; ik ben geen facebooklid en mijn computerdeskundige woont momenteel in Washington, dus die missen we alleen daarom al.
We zijn op 1 december begonnen met de computeradventskalender van jacquie lawson.com ; echt een aanbeveler; zo sfeervol gemaakt, de kleinkinderen zijn er dol op.
Je foto van de witte veranda met de notenkraker is heel mooi, ik ga dit jaar mijn kleindochter naar het kerstballet, is dit jaar 'assepoester'.
Hoe gaat het met Katja?
gisteren heb besteed aan het rijmen en inpakken van de sint cadeau's en vanmiddag bij de openhaard gaan sinterklaas vieren met jongste dochter,echtgenoot en kleindochter. Dinsdagmiddag vieren we het met middelste dochter en kleinkids. Voor de 'amerikaantjes' hebben hebben we cadeau's tijdens herfstverblijf meegegeven en verder nog tijdschriften met kaarten van sint en piet gezonden.
Prettig weekend

Ingrid zei

Wat een ontzettend gaaf kunstwerk met die gekleurde verlichting en TV's met beelden van die staten. Heb die foto bewaard, vind 'm mooi. Het eten klinkt allemaal ook weer lekker, fijn weer een nieuw restaurant erbij. Hebben ze daar een houtoven?
Heerlijk ook al die kerstfoto's. Ik ben zelf nog nooit zo laat geweest met mijn kerstboom.... Hij staat nog niet eens, is echt niks voor mij. Heb het dan ook hartstikke druk, ook de reden dat ik hier wat stiller ben.

Nel zei

ik kan me wel voorstellen dat je je moest inhouden om niet te lachen toen je moest wachten op vervoer. Wat een dames !

Ik ben toch zo jaloers op Washington met al zijn restaurants. Wat een voorrecht om daar vlakbij te wonen, zoals je al eerder meldde in de items waar je dankbaar voor was.

Het is niet zo Hollands om soms wel drie keer iets te halen/uit eten te gaan per dag, maar als je zoveel keus hebt, dan denk ik dat iedereen wel overstag zou gaan.

Overigens nogmaals een compliment voor jullie sjieke outfit van het feest. Was erg gezellig.

Fijne zondag verder !!

Wendy zei

Een paar jaar geleden op vakantie in Italie vonde we Aperol ook zo'n lekker drankje dus namen we met veel moeite 2 flessen mee naar huis aan het einde van de vakantie....
Bleken ze thuis Aperol gewoon bij de Gal en Gal te verkopen :)

Inmiddels is het hier ook een Hip drankje en wordt er reclame voor gemaakt op tv!

Groetjes Wendy

Petra zei

@Petra - De musea hier zijn over het algemeen erg leuk, vind ik. Dit was eigenlijk een van de saaiere ;).

@Anja - Ik ben dolblij mijn van weer te hebben, je weet pas wat je mist als je het even niet hebt.

@Tineke - Die Jackie Lawson kalender heb ik al vaker van gehoord. Ik zou wel vaker naar het ballet willen, maar Rick is niet zo'n fan en om nou alleen te gaan. Katja gaat goed, al zijn alle drie de kinderen nu verkouden. 't is the season...Hopelijk was Sinterklaas gezellig!

@Ingrid - Ja, ik denk dat het een houtoven is, maar andere restaurants hier hebben die ook, alleen is de pizza daar niet zo bijzonder als bij dit restaurant.

@Nel - Inderdaad, wij gingen vroeger in Nederland ook alleen voor speciale gelegenheden uit eten. Hier in dit gebied zijn we zeker niet de enigen, die veel vaker gaan, vooral mensen zonder kinderen of wiens kinderen al volwassen zijn.

@Wendy - Ik was helemaal blij hier bij de slijter Aperol te vinden na onze Italie reis. Het is wel prijzig, maar je doet ook lang met een fles.