Ons pleintje nu:

vrijdag, december 28, 2012

Over een rondleiding en het Festival of Lights

Donderdag

De sneeuw van gisteren is weer helemaal weggeregend, maar de voorspellingen voor vandaag zijn koud met een heel harde wind.  De gevoelstemperaturen zullen daardoor onder het vriespunt liggen.  Tijd voor mij om mijn nieuwe skibroek aan te trekken, handverwarmers in mijn jaszak te doen en me verder ook zo dik mogelijk aan te kleden.

Vanochtend heb ik namelijk een rondleiding met E. en P. en hun vier volwassen kinderen.  Rick rijdt me na het ontbijt naar het McPherson Square metrostation waar we om half tien hebben afgesproken.  Ik zie net een groepje van zes mensen met een Starbucks kop in hun handen oversteken en raad goed dat dit mijn gezelschap van vanochtend is.  Gelukkig ziet het ernaar uit dat ook zij goed op het koude weer voorbereid zijn.

Na kennis gemaakt te hebben en de vroege geschiedenis van de stad verteld te hebben, lopen we eerst naar het Kerkje van de Presidenten, zoals St. John's zich noemt.  Zij beroemen zich erop dat sinds 1816 iedere president er een dienst bij heeft gewoond.  Nummer 54 is het bankje waar de presidenten allemaal gezeten hebben.  Gelukkig is het kerkje open, want het heeft o.a. prachtige gebrandschilderde ramen.

Bij het Witte Huis aan de overkant staan al enorme stellage voor de inauguratie van 20 januari.  Verder hangen er mooie Kerstkransen aan de hekken.  Kerstkransen zien we ook bij de Tweede Wereldoorlog en het Vietnam Veteranen monumenten.  Bij de laatste staat ook een Kerstboom met brieven en foto's van nabestaanden aan de soldaten.  Indrukwekkend en het draagt bij tot unieke foto's.  Mijn voor Kerst gekregen fototoestelletje doet goed dienst.

Als we bij het Tidal Basin aankomen neemt de wind nog wat toe.  Het is echt guur en ijskoud weer, maar toch heb ik dit liever dan met 40 graden door de stad lopen.  De skibroek houdt de wind goed tegen en de handverwarmers (bedankt voor de suggestie, Elke, als je hier meeleest) zorgen ervoor dat mijn handen niet verkleumen, want hoe dik mijn handschoenen ook zijn, koude handen krijg ik altijd.

We lopen langs het Martin Luther King Jr. Memorial en door het Franklin D. Roosevelt Memorial naar het Jefferson Memorial.  In het FDR Memorial spreken we over adelaars en hoe de bald eagle met witte kop en staart het Amerikaanse symbool is.  Even later zien we precies zo'n bald eagle boven het Tidal Basin vliegen, erg mooi (maar te ver weg voor foto's).

In het Jefferson Memorial tocht het enorm, 's zomers een lekkere koele plek, maar 's winters wil je er niet te lang vertoeven.  We zijn blij als af en toe de zon doorkomt, dan is het meteen een stuk warmer.  Langs het Bureau of Engraving and Printing lopen we terug naar de Mall.

Intussen heeft Rick mij al ge-sms-t dat hij op weg naar de stad is om mij op te halen.  Ik ben nog niet klaar met rondleiding, dus spreek af dat hij bij Del Frisco op mij zal wachten om te gaan lunchen.  Ook het zestal dat ik rondleid heeft langzamerhand trek en zin om wat op te warmen.  Ik wijs hen het Food Court in het Old Post Office Pavillion en raad hen aan na de lunch naar boven in het torentje te gaan voor mooi uitzicht op de stad.

Dat vinden ze prima advies.  We nemen afscheid met mijn belofte om de links naar mijn reisverslagen over New York te emailen.  Na Washington gaan ze New York voor het eerst ooit bezoeken en zullen daar ook met Oud en Nieuw zijn.  Ik ben benieuwd of het ze gaat lukken live de bal naar beneden te zien komen om middernacht.

Rick heeft al een stoel en een glaasje rose klaarstaan voor mij in de bar bij Del Frisco.  Dit restaurant is nieuw hier en heeft een lekker menu.  Ik bestel de veggie burger, die lekker pittig is.  Rick heeft de lamsburger, ook een goede keuze volgens hem.  Intussen krijgen we een sms van Katja dat zij en Kai een lunch"date" hebben bij Panera.  Zij zijn beiden net wakker, dus het is meer brunch.  Erg leuk dat ze zo samen dingen ondernemen.

Voor het eerst wordt er in Meadowlark Gardens, de botanische tuinen hier in Vienna, een "Winter Walk of Lights" show gehouden.  Wij hebben toegangskaartjes voor half zes, als het net helemaal donker is.  Katja en Kai gaan ook mee, maar Saskia heeft Lawrence op bezoek en die twee hebben geen zin om mee te gaan. 

We kleden ons weer warm aan, want het is nog berekoud.  De show is goed bezocht, maar gelukkig niet heel erg druk.  Daardoor kunnen we rustig foto's nemen en geniet van de lichtshow op muziek en heel veel andere mooie dingen. 

Filmpje van de lichtshow op muziek:

De wandeling is maar ongeveer een kilometer lang, maar er is zoveel te zien dat we pas ruim een uur later terug in het paviljoen zijn.  Geen minuut te vroeg, want nu zijn we allemaal verkleumd!  Ik hoop wel dat dit een jaarlijks iets wordt, want we vonden het alle vier prachtig.  Er "zwommen" vissen en er zaten zelfs verlichte eekhoorntjes in de bomen. 
Lopend door het "bos":


Katja stelt voor om op te gaan warmen en te gaan eten bij Natta Thai.  Helaas zijn we niet de enigen, die op die gedachte zijn gekomen en het restaurant zit vol.  Dan bestellen we maar van het afhaalmenu.  Dat duurt ook even en Kai en ik blijven erop wachten, terwijl Katja en Rick bij Walgreens wat toiletspullen gaan kopen. 

Eindelijk is het eten klaar en thuis smullen we ervan.  Mijn Thai dumplings en wild pork met verse groene peper zijn mijn favoriete Thaise gerechten, die helaas niet op het menu van ieder Thais restaurant hier staan.  Na het eten kijken we weer een leuke Hallmark Kerstfilm en dan komt er alweer een einde aan deze dag met een sterretje!

Vrijdag

De technicien van Verizon belt ons om kwart over acht wakker.  Onze telefoonlijnen werken nog steeds niet goed, dus hij komt ze nu definitief, althans dat hopen we, maken.  Het neemt wel bijna drie uur in beslag, maar nu werken alle lijnen weer.

Rick stond voor de technicien op, maar ik bleef nog even liggen, want dit lag bovenop mij:


Intussen willen de collegestudenten graag Starbucks als ontbijt en zijn daar zelfs vroeg hun bed voor uitgekomen.  Met een lijstje met bestellingen werp ik me op het te gaan halen.  Skinny cinnamon dolce latte en een kipwrap voor Katja, skinny hazelnoot lattes voor Rick en Kai en een broodje met sausage en ei en voor mij mijn trouwe Americano en het veggie artison broodje.  Het smaakt weer prima.

Intussen geeft Kai de katten hun Kerstsnoepjes.  Dat die niet altijd even eerlijk verdeeld worden laat deze foto wel zien.  Flapjack zorgt ervoor dat hij het leeuwendeel naar binnen krijgt.  Zorro waagt nog een poging, die duidelijk meteen bestraft wordt en Snickers begint er maar helemaal niet aan.  We liggen allemaal dubbel bij deze interacties tussen de katten!

Tegen elven is de Verizon man eindelijk klaar en vertrekken Rick en ik naar de sportschool.  Er wordt voor morgen weer sneeuw voorspeld, dus ik wil een goede drie kwartier cardio doen.  Gewichten kan ik thuis ook doen, dus die sla ik vandaag maar over. 

Op de terugweg halen we een tomaten-basilicum brood bij Panera waar het een drukte van jewelste is.  Ik heb een gratis koekje verdiend met mijn punten en kies het overheerlijke red velvet met witte chocolade koekje.  Dat zal ik later vanmiddag met de anderen delen, want het is enorm.  Thuis maken we sandwiches met de vleeswaren en zalm nog over van Kerstavond.  Panera's brood is zo lekker en supervers.

De rest van de middag lummelen we lekker rond.  Wat computeren, wat lezen en een wandeling, niet te lang, want het is weer flink koud, met Cosmo.  Het is gewoon een gezellig samenzijn.  Ik moet enorm lachen op de reacties op dit produkt van Amazon.com en wilde jullie die niet onthouden.  Kai, Rick en ik sluiten de middag af met een paar spelletjes X-Box Jeopardy, die ik voor Kerst heb gekregen.  Het is erg leuk en "echt".

Aanvankelijk waren we vanavond van plan te gaan gourmetten, maar Katja heeft al om acht uur met vrienden in Washington afgesproken.  Voor gourmetten willen we natuurlijk ruim de tijd nemen, dus dat is nu uitgesteld tot morgenavond. 

We gaan nu met de twee oudsten dan een hapje eten bij Glory Days.  De Bowl wedstrijd tussen Rutgers en Virginia Tech is gaande, die Katja graag gedeeltelijk in een restaurant vol mede-fans wil kijken.  Als we aankomen is het 10-0 voor Rutgers, maar tijdens het eten maakt Virginia Tech de score gelijk.

We delen een heel ongezonde, maar oh zo lekkere schaal met cheese fries.  Ik neem een kop met chili, die erg lekker is op deze koude winteravond.  Na het eten gaan we gauw huiswaarts om de rest van de wedstrijd te kijken.  Bijzonder is dat iedere Virginia Tech speler een oranje en zwart lintje achterop de helm heeft met het nummer 58.  Dit is om de 32 slachtoffers van Virginia Tech en de 26 slachtoffers van Newtown, Connecticut schietpartijen, te herdenken. 

Het wordt een spannende wedstrijd, die na overtijd door de Hokies wordt gewonnen.  Erg leuk, want zo'n Bowl is een mooi einde van het seizoen.  Nu moeten zondag de Redskins nog winnen en dan is het helemaal goed.  Wij blijven meestal niet speciaal thuis voor de wedstrijden, tenzij het een heel speciale is, maar volgen onze teams wel op de voet.  Dit jaar hebben de Redskins eindelijk weer eens kans om verder te gaan dan het gewone seizoen. 

Intussen vliegt de tijd voort en zijn er nog maar vier nachten voor Katja weer terug naar Blacksburg moet.  Ik denk er nog maar niet aan en geniet van het samenzijn.  Saskia heeft Delaney te logeren, een erg leuk meisje, die naar een andere high school gaat, dus we zien haar weinig.  Nu kijken we weer naar een Kerstfilm op Hallmark. Grappig, hoe ik de rest van het jaar nooit naar die zender kijk.

10 reacties:

Bente zei

TE leuk, die reacties op dat konijn!

Anoniem zei

Dank voor de mooie fotoreportages over jouw rondleiding 'Washington in kerstsfeer' en de 'Winter Walk of Lights' te willen op jouw blog zetten. Lekker makkelijk voor mij en misschien ook voor jouw vele andere bloglezers.
Nog verder een gezellig weekend met jouw volledig gezinnetje.
Groetjes van Hilde uit B.

jeanny zei

Heerlijk je blog te lezen. Ik liep met jullie mee in Washington. Zonder koude handen, haha. Geniet ze van deze dagen!! Groetjes uit Oisterwijk

Anoniem zei

Zeker een dag met een *, of meerdere wellicht.Mooie lichtshow in dat park. Ik heb in 2009 in Brussel een lichtshow gezien op de Grand Place.Prachtig geprojecteerd op het stadhuis.Met eveneens mooie muziek.
En alweer van die sfeervolle foto's in Washington, mooi die kransen in kerstkleuren.
Die staart van Flapjack, lijkt Cuchi wel , een van de katten bij Cathy.
Tot slot nog bedankt voor je reactie.
Geniet nog de laatste dagen van deze maand.
Groetjes Wil

Elke zei

Ik schrijf niet veel, maar lees wel mee hoor. ;-)
En ik ben blij dat mijn tip je geholpen heeft om je handen warm te houden. Warme handen, voeten en een warme hals, dat vind ik zelf altijd het belangrijkste om me comfortabel te voelen.

Washington DC lijkt me echt een prachtige stad te zijn, met al die foto's die ik van je te zien krijg, en je verhalen.

Tineke zei

prachtige foto's van de lichtshow en verlicht park, ik ben dit in nl nog niet tegengekomen.
Mijn dochter en gezin zijn vandaag met de autoslaaptrein uit florida naar Washington dc gekomen; ruim 25 graden naar beneden en sneeuw. En dochter op vakantie bij Berlijn is weer in nl.
Zelf vandaag wat gewinkeld en bij de Bijenkorf een lekker wollen vestje aangeschaft; ik ben erg van de wol om warm te blijven.
Her en der al stukjes appelflap en oliebol geproefd, zelf de winnende Ollink oliebol.
Alvast veel plezier toegewenst op oudejaarsavond en nieuwjaarsdag.

Anja zei

Wow, mooie foto’s van de lichtshow. Gezellig om de laatste dagen van het jaar met zijn allen thuis te zijn.
Alvast een fijne jaarwisseling en alle goeds voor 2013 voor jou en je gezin!!

naomi zei

Wat een geweldig dag ondanks de kou wordt je door al dat moois gewoon warm van binnen. Prachtig al die kransen en speciale boom bij de monumenten. Ik mis hier in het centrum wel wat kerstversiering. Waren vorige week bij paleis Noordeinde en niets aan de buitenkant te zien en ook op het binnenhof helemaal niets. Zelfs geen boom.

Vandaag de boodschappen voor oudjaars avond gedaan. Dus zijn er klaar voor. Het ballet vanavond was prachtig echt ervan genoten en vooral van de donkere balletdanseres uit New York genaamd Michaela Deprince en nu nog tot slot Sound of Music kijken.

Becs zei

Wat een mooie fotos van de lichtshow! Ik had ook graag de lichtjes nog willen gaan bekijken hier, maar ik denk niet dat dat nog gaat lukken... we hebben een paar zieken.

Petra zei

@Bente - Ja, he? Vooral die van het paar in de ijskast en nu heeft hij er 38!

@Hilde - Graag gedaan, het neemt niet zoveel meer tijd zo.

@Jeanny - Ja, we hadden het ook nog even over jou. Hopelijk ontmoeten wij elkaar ook ooit in persoon.

@Wil - Flapjack heeft inderdaad een flinke staart, hi hi.

@Elke - Wellicht ontmoeten we elkaar deze zomer?

@Tineke - Heb je geen last dat wol kriebelt? Daardoor kan ik het niet goed dragen.

@Anja - Ook voor jullie een fijne jaarwisseling!

@Naomi - Wat raar dat er in Den Haag helemaal geen Kerstversiering te zien was.

@Becs - Beterschap voor jullie zieken!