Eigenlijk ben ik om kwart voor zes al wakker, maar doezel tot half zeven. Ik doe mijn gewoonlijke puzzels en ben verbaasd als Rick al om kwart voor zeven opstaat. De zon is op is zijn antwoord op mijn vraag waarom zo vroeg.
En dat is waar, de zon schijnt uitbundig en dat maakt alles meteen zoveel makkelijker en vrolijker. Ik geniet van mijn ontbijt en begin dan meteen aan mijn cardio. Tussendoor halen we de koffies en daarna maak ik de drie kwartier af.
Nu heb ik mijn nitro brew verdiend, vind ik. Ik lees in mijn boek en opeens moet ik me haasten om op tijd bij Sharon te zijn. Zij heeft weer een pittig half uur voor me.
Na afloop parkeer ik de auto bij Whole Foods en ga een wandeling op het W&OD pad en Church Street maken. Gisteren voelde ik me nog wat ongerust, omdat ik weinig bijtjes zag. Vandaag vind ik ze druk op de lavendel en korenbloemen. Zo leuk maar ook moeilijk om te fotograferen.
Een antiekwinkeltje waar ik al een tijdje wil gaan kijken
Rick en ik zitten lunch te eten als ik een alert krijg van mijn kolibrie voederhuisje. Er zit een vogeltje op! De eerste van het seizoen. Helaas is het filmpje slecht door de directe zon, maar ik ben zo blij dat ze het gevonden heeft!
Mijn eerste afspraak vanmiddag is bij de endocrinoloog. Alice, de nurse practitioner, is ontzettend aardig! Ik vraag haar mijn A1C te testen, want die was in maart weer wat hoog. Gelukkig is hij met mijn strengere dieet weer omlaag. Zij zegt ook dat ik verder niets kan doen, veel gezonder leven is niet mogelijk. Als laatste moet ik bloed af laten nemen om er zeker van te zijn dat mijn schildklier medicijn nog dezelfde dosis moet zijn.
Vervolgens rijd ik naar huis en kan daar de oprit niet op. Daar hebben ze teer op gesmeerd wat eigenlijk ieder jaar moet. Tot later morgen kunnen we enkel via de voordeur ons huis binnengaan en verlaten. Rick is thuis en opent de deur voor mij. Ik heb een half uurtje rust en dan is het tijd voor fysiotherapie.
Lars werkt nu bij P.T. Solutions in het centrum van Vienna dus het is nog geen tien minuten rijden. Na allerlei papieren ingevuld te hebben moet ik opnieuw geevalueerd worden als hun nieuwe patient. Dat kost $600 en ik ben bang dat de verzekering dat niet betaalt. Maar goed, ik moet er wat voor over hebben om Lars te volgen.
Natuurlijk weet hij grotendeels al waarom ik hier ben en kan daardoor lekker lang aan mijn rug werken. Helaas mag hij hier zijn speciale apparatuur niet gebruiken en daar had ik net zoveel baat bij. Dat is dus een teleurstelling.
Lars werkt ook voor zichzelf en als deze fysio methodes niet werken ga ik daar eens naartoe. De verzekering betaalt dan niet, maar het hielp me zo goed. Dat is het me eventueel wel waard. Zijn praktijk is echter in Reston, best ver weg. Dus ik ga eerst kijken hoe het zonder die apparatuur gaat.
Eenmaal weer thuis ben ik werkelijk uitgeteld. Gelukkig is Rick vanavond de kok. Hij grilt garnalenburgers en maakt de komkommersalade. Het smaakt weer voortreffelijk.
Het was een lange dag met afspraken en ik ga lekker Top Chef kijken. Daar hoef ik mijn brein niet bij te gebruiken.
2 reacties:
Wat vervelend dat Lars zijn speciale apparatuur niet mag gebruiken, had het dan wel nut om bij hem te blijven?
Af en toe is het gewoon leekker om ‘s avonds heerlijk op de bank naar een tv programma te kijken.
Fijne woensdag.
De foto's van de bijen zijn goed gelukt hoor! En fijn dat de kolibrie voeder weer is gevonden.
Hopelijk kan Lars je ook goed helpen zonder die apparatuur.
Een reactie posten