Over een rustige dag

Mijn lichaam is een barometer en dit op en neer weer laat dat goed zien. We hebben de regen hard nodig, maar voor mij betekent dat altijd een mindere dag. Ik besluit me er maar aan over te geven. 

Na mijn ontbijt doe ik mijn cardio, maar wat rustiger aan dan anders. Dan sta ik enorm in tweestrijd, wel of geen tai chi. Aangezien daarbij heel veel arm en schouderwerk komt kijken besluit ik op weg naar Starbucks niet te gaan. 

Jammer, want ik wil het wel graag leren. Als ik Joni schrijf dat ik niet ga blijkt dat zij zich ook niet lekker voelt en deze les ook voorbij laat gaan. Gek genoeg wordt mijn schuldgevoel (en waarom?) daardoor minder. 

Vandaag hoef ik geen spuitfles mee te nemen. De bloemen en planten zijn vanzelf nat van de regen. Mijn wandeling wordt dan ook maar kort, maar het is toch lekker om buiten te zijn. 

Om elf uur heb ik een afspraak bij Lofty Salon. Carmen kleurt mijn haar weer keurig bij. Ik vind de eindeloze weerspiegeling altijd zo grappig om te fotograferen. Gelukkig is het droog als ik weer naar buiten loop.

Rick zit al aan de lunch als ik thuiskom en ik maak snel de mijne. Die heb ik net op als de schoonmakers komen. Zoals altijd ontvlucht ik het huis en bel eerst United Airlines om mijn vlucht naar Lyon en terug van Parijs te boeken. 

We zijn heel blij, Kai en Raquel zijn eind september beschikbaar voor een weekje op stap met ons naar west Frankrijk! Ik heb $200 korting op mijn ticket, maar kan dat niet via de app boeken, vandaar dat het met een telefoontje moet. Rick boekt zodra ik dat gedaan heb dezelfde vluchten. 

Starbucks stuurde me een mailtje dat ik maar beter mijn sterren kan gebruiken of ik raak ze kwijt. Ik heb er niet zoveel, maar dat is zonde. Ik bestel een kamille en pepermunt thee, die met punten gratis is, en ga die in het cafe opdrinken. 

Als de schoonmakers vertrokken zijn maak ik vast de traybake voor vanavond, zodat die alleen nog maar in de oven hoeft. Het wordt de kip met mozzarella, tomaat en pesto en broccoli met tajin erop. 

Rick gaat intussen met Orion naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse controle. Dit is de eerste keer dat zij zijn medicijnen gaan voorschrijven en ik niet meer naar de gedragstherapeut dierenarts hoef. Scheelt weer ettelijke honderden dollars. 

Orion lijkt wat bleek tandvlees te hebben en dan moet ik meteen aan onze vorige hond Cosmo denken, die dat had toen hij milt kanker had. Hopelijk is dat bij Orion niet het geval. We krijgen over een paar dagen de uitslag van het bloedonderzoek. 

Als Rick thuiskomt is het eten klaar en we vallen meteen aan. Het is laat voor ons doen, na zevenen. En nu ga ik eens uitzoeken welke EU ambassades we zaterdag willen bezoeken.