Over een bezoek aan Hillwood Mansion

Vandaag heb ik met Jocelyn afgesproken om om kwart over negen bij haar te zijn. Na het ontbijt gaan Rick en ik meteen onze koffies halen. Daarna doe ik twintig minuten op de mini elliptische machine om mijn spieren wat los te maken. 

Om kwart voor negen ga ik op pad hoewel het maar een kwartier rijden zou moeten zijn naar Jocelyn. Je weet echter nooit met het verkeer. Het is goed dat ik vroeg gegaan ben, want als ik bij 1800 Killarney Ct aan ben gekomen herken ik niets. 

Na een sms-je naar Jocelyn blijkt dat ik het verkeerde adres in Waze heb gezet. Het moet Kilbarry Ct zijn. Gelukkig is het niet helemaal aan de andere kant van Vienna dus na iets meer dan vijf minuten rijd ik bij Jocelyn voor. 

Zij rijdt naar Washington waar we kaartjes voor de Hillwood Mansion hebben. Ik ben daar al vaker geweest, maar Jocelyn nog nooit. Onderweg luisteren we naar Cold Play, want Jocelyn heeft zichzelf opgelegd dit jaar iedere dag naar een muziek album te luisteren. Gelukkig vind ik Roll Play ook leuke muziek.

Bij de Mansion is gratis parkeren en we komen er precies om tien uur, de openingstijd, aan. We schrijven ons in voor de rondleiding in de tuinen en die in het huis. De tuinen rondleiding begint om half elf dus we gaan eerst even de kas met orchideeen bekijken. 

Die is echt prachtig, zoveel verschillende soorten orchideeen! We vinden het nog mooier dan de orchideeententoonstelling van het Smithsonian instituut die we een paar maanden geleden bezochten. 

Janice wordt onze gids tijdens de tuinen rondleiding. Marjorie Merriweather Post van wie dit landgoed was had meerdere tuinen. We beginnen met de rozentuin. Die is prachtig en de rozen staan in bloei. Daardoor geurt het ook heerlijk. 

Na de rozentuin zien we een Engelse tuin en vervolgens de Franse tuin. Die doet denken aan de tuin in Versailles. Janice vertelt interessant over de ideeen van mevrouw Post. 

Het vertellen duurt wel wat lang en de rondleiding in het huis begint om half twaalf. We slaan de Japanse tuin dus maar over en nemen ons voor daar later vandaag heen te gaan. 

In het huis krijgen we Ruzanna als gids. Ik moet zeggen dat ik haar lang niet zo goed vind als de andere gidsen, die ik hier gehad heb. Ze lijkt ook wat gehaast, terwijl de andere gidsen langer de tijd nemen en daardoor iedere keer nog in de ruimtes, waar Ruzanna ons heen wil leiden, zijn. 

Maar goed, we beginnen in de keuken. Die is nog net als in de jaren zeventig en heel functioneel. Marjorie Post hield ervan grote banketten en feesten te houden. Wat ik erg leuk vind zijn de jaren zestig menu's. Daarop kun je zien dat gelatine in die tijd heel populair was. 

Erg mooi glaswerk

Er zijn zeventig porceleinen serviezen in het huis, het een nog mooier dan het andere

Na de keuken gaan we om onverklaarbare reden naar boven naar de slaapkamer. Alles is zo smaakvol ingericht en gedecoreerd. Jocelyn en ik schatten dat er zeker aan een miljard aan kunst en andere spullen in het huis staat of hangt. 

Marjorie's roze badkamer

We slaan helaas de slaapkamer van de kinderen en de bibliotheek boven over en gaan weer naar beneden. Hier zien we de enorme balzaal c.q. bioscoop. Dat is een schitterende ruimte met prachtige voorwerpen en schilderijen. 

We hebben om half een bij het cafe gereserveerd voor de lunch en Jocelyn en ik besluiten de rest zelf te bekijken. Zo kunnen we ook nog even naar boven voor de kinderkamer en bibliotheek en uitgebreid de eetzaal bewonderen. 

Hier zou ik wel iedere ochtend het ontbijt willen gebruiken

De eetzaal is werkelijk prachtig, het is waar de gasten werden gefeteerd

Keurig op tijd komen we bij het cafe aan. We kunnen buiten in de tent eten. We bestellen beiden de salade met gemengde bladsla, venkel, wortel en manchego kaas. Jocelyn neemt de Coronation kipsalade erop en ik een moot zalm. Het is heel erg lekker. 

Na het eten lopen we naar de Dacha. Dit is een Russisch uitziend gebouwtje waar speciale tentoonstellingen worden gehouden. Op het moment gaat die over klokken en horloges. Mijn favorieten zijn de horloges. De klokken uit die tijd zijn al gauw kitscherig (hoewel waarschijnlijk heel veel waard).  

Deze klok heeft ook ruimte voor inkt

Een Faberge klok

Als laatste gaan we nog even naar de Japanse tuin die we vanochtend oversloegen. Deze is absoluut mijn favoriet. Hij straalt echt zen uit. Ik zou hier wel uren kunnen zitten. 

Daar hebben we de tijd echter niet voor en nadat Jocelyn nog een puzzel in het winkeltje heeft gekocht vangen we de tocht naar huis aan. Het spitsverkeer is al begonnen en Waze zendt ons langs een mooie maar ons onbekende route. 

Om drie uur zijn we terug bij Jocelyn en nemen we afscheid. Ik rijd door druk Vienna naar huis en ga met een enorm glas koud water op het deck mijn foto's bekijken. Ik heb er bijna zestig gemaakt, maar houd alleen de beste. We hadden zoveel geluk met het weer, ik heb echt genoten! 

Aangezien het zulk mooi weer is willen we graag buiten eten. We gaan naar Southeast Impression waar ze een buitenbar hebben. Het is er heerlijk toeven. Ik probeer de inktvis in gezouten ei saus en dat is heel lekker. Rick neemt de gebakken rijst in een ananas. 

Zoals altijd komt Jenny ook even kletsen. Zij wil graag weten wat onze favorieten van het menu zijn. Zij is de manager en dat helpt haar gerechten aan te bevelen. Mijn favoriet is de Singapore noedels en Rick deze ananas. Mijn gerecht vandaag was lekker, maar de saus was korrelig en dat vond ik minder. 

En nu is het alweer weekend! Allemaal een fijne paar dagen gewenst!