Dag 7 Europa: Gent en de westhoek van West-Vlaanderen

Gisteravond lukte het me dus niet mijn blog te publiceren en Rick kon ook niet online komen. Telefoontjes naar de receptie haalden niets uit en gefrustreerd, want wie kan tegenwoordig nog zonder wifi, gingen we slapen.  Vanochtend blijkt dat er inderdaad een probleem met hun internet is.  Gelukkig want wij begonnen al aan onze laptops te twijfelen.

Rick heeft in dit hotel het ontbijt vooraf betaald.  We nemen dus plaats in het restaurant en genieten van het uitgebreide buffet.  Er zijn warme croissantjes, heerlijke gerookte zalm, een zachtgekookt eitje en meer. Het smaakt allemaal goed en is een prima begin van de dag.

Na het eten slepen we de bagage naar de auto en checken uit.  Dan lopen we de stad in.  We hebben een gidsje gekregen in het hotel en lezen e.e.a. over de Vrijdagmarkt, kasteel en andere plekken. Het is voor het eerst een echt zonnige dag en we fotograferen erop los.

Bij kleine standjes worden Gentse Neuzen verkocht, snoepjes, die er als een "neus" uitzien.  We kopen een zakje en ze zijn heerlijk!  Het is een soort gelei in suiker, moeilijk te beschrijven, maar ik kan me voorstellen dat mensen eraan verslaafd raken.

Om tien uur gaat de Pandora winkel open en lopen we er binnen.  Ik heb besloten een nieuwe armband te beginnen en het kasteeltje vind ik wel erg leuk.  Hier in Gent is een kasteel en vanmiddag gaan we de brouwerij, die Kasteel bier brouwt, bezoeken.  De verkoopster herkent me van gisteren en al snel loop ik met mijn nieuwe armband en bedel naar buiten.

We lopen naar het kasteel, maar willen de toegangsprijs daar niet betalen dus gaan er verder niet binnen.  Langs het water lopen we naar de St. Michielskerk.  Ik zie op een bord dat die pas om 14 uur opent, maar we zien iemand naar buiten lopen.  We wagen het er dus toch maar op.

Inderdaad kunnen we gewoon naar binnen en het is een prachtige kerk!  Zo worden ze tegenwoordig niet meer gebouwd.  Bijzonder hier is de kruisiging van Jezus door Anthony van Dijck.  We zijn beiden blij toch deze kerk binnen te hebben kunnen gaan.

De volgende toren is het Belfort van Gent. Die gaan we beklimmen en betalen daar de 8 euro's per persoon voor. Boven op deze toren staat een draak als beschermer van de stads"geheimen", die hier in de kelder werden bewaard.  Ik ben dol op draken, mijn nummerbord is niet voor niets DRAAKJE, dus vind het super.

We lopen de meer dan 200 stappen naar boven en maken allerlei foto's van boven. Rick vindt het ook heel leuk, vooral ook omdat hij dol is op Gulden Draak bier, een plaatselijke brouwerij.  Hun logo is de draak, die op het belfort staat.  Rick koopt het cadeaupakket met een Gulden Draak glas en twee bierflesjes.  We moeten waarschijnlijk een vierde tas gaan kopen in Parijs om alles mee naar huis te nemen!

Als laatste historische gebouw in Gent gaan we de St. Bavo Cathedraal binnen.  Daar is ook het Lam van God schilderij van de gebroeders van Eijck te bezichtigen.  We betalen de entree daarvoor (4 euro p.p.). Jammer genoeg is er net een Viking Cruise groep voor ons, maar we zien de pracht van dit bijzondere schilderij toch goed.

Ook de kerk zelf is prachtig.  We bekijken alles en Rick merkt op dat hij geen idee had dat er in Belgie zulke mooie kerken zouden zijn.  Ik ben zo blij dat ik heb doorgedrukt dat we vanochtend in deze stad zouden hebben, want Rick had geen idee dat er zoveel interessants zou zijn.

Tegenover de kerk is er een Standaard Boekhandel.  Daar vind ik nog vijf Suske en Wiskes, die ik niet heb.  Met degene, die ik gisteren kocht dus zes nieuwe stripboeken, heerlijk!  Bij Leonidas kopen we een doosje voor onszelf en een leuke souvenirverpakking met lekkernijen voor Lorraine en Patricia, die voor de honden zorgen.

De tijd begint te dringen en tijd om ergens te gaan zitten voor de lunch hebben we niet meer.  We bestellen een paar heerlijke broodjes bij 't Kookpunt.  Ik neem de garnalensalade (wat anders?) op een bruin stokbroodje en Rick een met kaas en rosbief.  We nemen ze mee om in de auto te eten.

Het is wat moeilijk uit de stad Gent te komen met alle versperringen, maar als we er eenmaal uit zijn smaken de broodjes opperbest.  Ik zal die grijze garnaaltjes weer gaan missen!

Een uurtje later parkeren we bij de van Honsebrouck brouwerij.  Daar wordt het Kasteel bier gebrouwen en Rick heeft er een rondleiding geboekt.  Er is ook een groepje Franstaligen en de gids is een Vlaming, die gewoon tussen de talen wisselt.  Hij vindt mij eigenlijk wel makkelijk om af en toe naar het Engels te helpen vertalen.

Voor mij is het allemaal heel fijn, want ik versta alles, Frans, Engels, Nederlands.  We beginnen met een film en lopen dan het proces van bier maken af.  We zien de enorme vatten voor het "basisbier" en dan hoe de verschillende smaken worden aangebracht.

Het interessantst vinden we duidelijk allemaal waar het bier in flessen wordt gedaan. Het meest fascinerend is hoe flessen hergebruikt worden.  Het blijkt dat de meeste Belgische bieren in dezelfde vorm fles worden gedaan.  Hier scheiden ze de flessen, die anders zijn en sturen die naar de juiste brouwerijen terug (o.a. Chimay).

 

 

Na de rondleiding gaat Rick helemaal los in de winkel.  Ik denk dat wij over een paar jaar een Belgische bar krijgen in onze basement!  Rick doet er althans alle inkopen voor.

Als laatste krijgen we een fles bier per persoon als cadeau.  Ik neem er een die Rick lekker vind.  Dan mogen we wat proeven.  Het eerste biertje is een Filou (betekent deugniet in het Frans), lekker dorstlessend, want ik ben uitgedroogd. 

Dan mogen we kiezen wat we nog willen en ik neem een klassieke Kriek, heel zuur, maar lekker.  Rick neemt het zoetere kriek, maar drinkt maar een paar slokjes omdat hij moet rijden.  Dat doen we dan ook naar Westvleteren waar we een uurtje later aankomen. Onderweg stoppen we nog even bij een van de vele Eerste Wereldoorlog begraafplaatsjes.

De abdij hier maakt naar verluid het beste bier in Belgie. We bekijken de abdij wat van buiten, maar er is bar weinig te zien.  Alweer geen monniken in pijen voor mijn romantische ziel.  Aan de overkant is echter het restaurant "In de Vrede" waar het bier wordt geserveerd. 

Rick geniet met volle teugen en ik ben blij rose op het menu te zien.  We bestellen ook een stuk kaas wat door de paters is gemaakt.  Dat smaakt werkelijk heerlijk!

Dan gaan we naar onze bestemming voor vanavond, Main Street Hotel in Ieper.  Dit is een bijzonder hotel, we bellen dat we er zijn.  Carine verwelkomt ons en vraagt of we een drankje willen.  Rick neemt een biertje en ik een wit wijntje.

Dit is eigenlijk een Belgische bed and breakfast. Carine legt van alles uit over het stadje en laat ons dan onze kamer zien.  Iedere kamer hier heeft een thema en die van ons is "Experiment".  Inderdaad is het alsof we een laboratorium inlopen.  De badkamer is ultra modern!

We slepen de bagage naar boven en nemen afscheid van Carine.  Dan lopen we snel naar de Menenpoort waar iedere avond sinds 1927 een Last Post ceremonie plaatsvindt.  Van ons hotel is het een kwartiertje lopen.

Als we er aankomen zijn er al heel veel mensen, vooral Britse studenten en oudere Britten, aanwezig.  We banen ons nog een weg tot naast een touw, maar we kunnen de trompetters niet goed zien.  Na het eerste Last Post worden er allerlei papaver kransen gelegd door allerlei Britten, inclusief een groepje Bobby's.  Dat vind ik eigenlijk het meest indrukwekkend, want deze oorlog is toch al bijna honderd jaar geleden afgelopen en toch neemt deze ceremonie nog plaats.

Tien minuten later is het allemaal voorbij en gaan Rick en ik op zoek naar een restaurant voor het avondeten.  Dat wordt In 't Klein Stadhuis.  We nemen plaats op het terras onder de verwarmers.   Na een paar lekkere garnalenkroketten te hebben gedeeld heeft Rick het stoofvlees en ik de zeetong. Mijn visfileerkunsten komen weer van pas en het smaakt allemaal super.

Via de Rijselstraat lopen we terug naar het hotel.  Daar doe ik wat Nederlandse tv aan maar dat is een saai praatprogramma dus prima om ons in slaap te sussen na weer een heel leuke dag.

Een brouwerij, football, sneeuw en lekker eten

Zaterdag

Saskia moet vanochtend al snel weer terug naar Richmond om vanmiddag te werken. We eten dus gauw ontbijt en helpen haar haar kamer opruimen.  Saskia's en Katja's kamers zijn nog bijna net zo vol met spullen als toen ze nog thuis woonden.  Eens zullen beiden door hun kasten moeten gaan, want duidelijk zijn er heel veel dingen, die ze niet meer nodig hebben.

Als we Saskia uitgezwaaid hebben stelt Rick voor Cosmo mee te nemen voor een lange wandeling. Daar zeg ik nooit nee tegen, veel leuker dan weer op de saaie elliptical.  De zon probeert ook langzaam door de wolken te komen en de temperatuur is een aangename acht graden.

Onze trol begroet iedereen die ons bezoekt vriendelijk, maar we zijn het nog altijd niet eens over zijn naam

 

We lopen naar het metrostation en daar doorheen naar de andere kant.  Hier zijn hele nieuwe buurten gebouwd en door de ramen van de appartementen kijken we hoe die eruit zien van binnen (nog niet bewoond, natuurlijk).  We vinden beiden de keuken doodsaai en niet modern.

Dan lopen we naar het Cross County Trail, dit pad is bijna zeventig kilometer lang en loopt van noord naar zuid in onze county (provincie). Natuurlijk lopen wij er maar een deel van.  Bij de ingang zien we dan het hek langs de weg helemaal verwoest is.  Volgens een paar andere mensen, die er ook naar kijken zijn er vannacht een paar racende auto's doorheen gereden.  Het ziet er niet goed uit voor die auto's!

Als we na zo'n anderhalf uur weer terug thuis zijn hebben Rick en ik beiden onze doelen van 10000 stappen al behaald.  Dat is fijn en op een leuke en gezellige manier ook nog.  Cosmo is ook heel tevreden, twee dagen achtereen een fijne lange wandeling.  Helaas voor hem wordt het volgende week veel te koud om lang buiten te zijn.

Het is inmiddels lunchtijd en we bestellen online van Panera.  Als we dat op gaan halen zijn we blij voor de app, want er staat een rij tot bijna buiten de deur!  De quinoa bowl smaakt prima!

Dan maken we ons snel klaar om erop uit te gaan.  Lois en Jim komen ons om twee uur ophalen.  We rijden naar de Bad Wolf brouwerij in Manassas.  Daar staan Kathy en Randy, kennissen van ons, met hun nieuwe hot dog standje.  Zij zijn van plan om over een aantal jaren naar Florida te verhuizen daarmee.

Het is een gezellig bierlokaal en we bestellen eerst wat biertjes.  Lois en Jim nemen een "flight", soortgelijk aan wijn proeven, kleine glaasjes met zes verschillende smaken bier.  Rick neemt een pint, een flink glas, en ik een klein glaasje. Hun bieren zijn allemaal vrij bitter en dat is niet mijn ding. Ik ben echt meer een wijnmens.

Ze hebben tien bieren en allemaal te bitter voor mij

Na een uurtje halen we een hot dog.  Hun hot dogs worden "Chicago style" geserveerd en zo heb ik er nog nooit een op (ik kan eigenlijk de hot dogs, die ik in mijn leven heb gegeten, op vingers natellen, maar goed, daarvoor zijn we hier eigenlijk).

Chicago style betekent met tomaat, augurk, ui, iets wat Amerikanen "relish" noemen (ook met augurk) en mosterd.  Het smaakt prima, al vind ik de hot dog zelf wel erg "verdronken" in de zure dingen.  Ik proef het worstje zelf eigenlijk alleen aan het einde en dat is jammer, want ze zijn wel lekker.

Er komen nog wat mensen, waaronder de vrouw waarvan Saskia Flapjack kreeg.  We praten over Flapjacks achtergrond, want hij is wel erg groot.  Het blijkt dat hij inderdaad waarschijnlijk Noorse boskat in zijn "stamboom" heeft.  Dat vermoeden had ik al.

Lois en ik spelen nog even cornhole. Dit heb ik nooit eerder gespeeld, maar het ziet er niet moeilijk uit.  Ik blijk echter nauwelijks te kunnen gooien.  Ik denk dat het te maken heeft met mijn nek- en schouderproblemen, want ik kom niet ver als ik de zakjes werp.  Het doet ook pijn dus jammer genoeg houden we er na een paar rondes mee op.

Maakt niet uit, het blijft gezellig en pas tegen vijven nemen we afscheid.  Onderweg terug bedenken we andere dingen, die we in het weekend samen kunnen ondernemen.  Nu de kinderen het huis uit zijn hopen wij vaker zulke dingen met vrienden te kunnen doen.

Ook vandaag zijn er weer football playoffs.  We kijken een groot deel van de wedstrijd tussen de New England Patriots en Kansas City Chiefs.  Als we denken dat het wel zeker is dat de Patriots gaan winnen besluiten we te gaan eten.

We hebben een 15% kortingsbon voor Passion Fin en ik zeg natuurlijk nooit nee tegen sashimi en sushi! Rick bestelt een curry, gelukkig voor hem hoeft hij niet altijd sushi en sashimi te eten, al vindt hij het meestal wel lekker.

Voor mij wordt er een heerlijke bord met sushi en sashimi bereid.  Voorafje voor ons beiden is een kop lekker warme miso soep.  Ik kan zo genieten van zulke maaltijden!  Ieder hapje is een cadeautje op mijn tong (of zoals mijn opa zei: "Alsof er een engeltje op je tong piest"). 

Thuis kijken we naar de tweede football wedstrijd voor de AFC kampioenschappen.  Toen ik hier pas woonde was ik enorme fan en deze wedstrijd is tussen de Green Bay Packers en de Arizona Cardinals.  Toen ik in de VS kwam waren het de St. Louis Cardinals en zo denk ik nog steeds over ze.  Zo vreemd hoe hele teams van stad kunnen veranderen! 

Ook dit is een spannende wedstrijd.  Dat is leuk, want soms heb je dat het iedere keer al snel duidelijk is wie wint.  Mij maakt het niet echt uit wie deze wedstrijd wint, maar door de spanning blijf ik toch kijken. In overtijd winnen de Cardinals na een heel spannende wedstrijd.

Zondag

Eigenlijk moet ik mezelf er aan wennen eerder op te staan, want ik moet woensdag voor dag en dauw op.  Het lukt me echter niet me aan mijn warme bed te onttrekken voor Rick ook opstaat tegen negenen.  Ach, misschien merk ik het vroege opstaan niet zo als ik goed uitgerust ben zullen we maar denken.

We gaan ons wekelijkse ontbijtje halen bij Panera en Starbucks en zien de eerste vlokjes neerdwarrelen.  Ik zag bij sommigen van mijn Facebook vrienden foto's van een laagje sneeuw en vind het grappig dat het ook bij ons sneeuwt.  Dat is niet vaak het geval tegelijkertijd.

Met de kleurloosheid buiten zijn de bloemen binnen extra fijn

Terwijl we zitten te eten melden alle drie de kinderen ook sneeuw waar zij zijn.  Bij ons zal het alleen op het gras en bomen blijven liggen, maar het ziet er wel gezellig uit, die dwarrelende vlokjes.  Voor volgend weekend wordt een grote storm voorspeld, maar dan geniet ik hopelijk van de Caribische zon.

Al spelletjes spelend krijg ik vijftig minuten vol op de elliptical.  De verdere 2000 stappen tot de 10000 doe ik later vandaag wel.  Trouwens, als jullie rare spelfouten zien (ik zag net verdure i.p.v. verdere) komt het omdat de auto correct aanstaat op deze Surface. Hij is van Rick dus ik wil dat er niet afhalen.

Intussen is er wel een mysterie gaande met de USB port van deze Surface.  Iedere keer als ik mijn foto's van mijn telefoon wil halen ermee zegt het dat er teveel stroom op de USB port staat.  Na heel wat puzzelen vinden we uit dat er op het USB kabel van mijn autooplader een stuk meer stroom staat dan op een gewone kabel. Een andere laptop ging er zelfs door uit.  Dit is USB-C dus wees gewaarschuwd, zelfs Rick wist dit niet.

Mysterie opgelost gaan we Vienna in voor lunch en wat boodschappen.  Het sneeuwt nog steeds, maar blijft niet liggen op de wegen gelukkig.  Rick heeft zin in chili en wil naar Potbelly.  Dat vind ik prima, ik bestel mijn favoriete mushroom melt met hete pepers.  Het smaakt prima.

Bij de Giant halen we boodschappen voor de week.  Een stuk minder nu we met zijn tweeen zijn, vooral omdat ik halverwege de week op reis ga.  Ik zoek me een ongeluk naar zonnebrandspray en het neemt drie verschillende medewerkers om eindelijk een bus voor me te vinden!

Inmiddels is de footballwedstrijd tussen onze favoriet, de Seattle Seahawks, en de Carolina Panthers begonnen.  In de eerste helft staan de Seahawks zo ver achter dat het geen interessante wedstrijd lijkt te zijn.  In de tweede helft maken ze het echter nog flink spannend, maar halen het net niet.  Geen "12" dus in Seattle straks voor Rick en mij, zoals vorig jaar.

Ook in de "bergen" van Fairyville heeft het gesneeuwd

De tweede wedstrijd vanavond is tussen de Denver Broncos en Pittsburgh Steelers.  We besluiten die wedstrijd weer bij BJ's te gaan kijken.  Alweer hebben we geluk de laatste twee barstoelen te krijgen.  Er is een mix van Steelers en Broncos fans.  Wij zijn voor de Broncos, al is Pittsburgh dichterbij.

Terwijl we kijken delen we eerst een flatbread. Het is om te beginnen een vrij saaie wedstrijd, maar dat wordt al gauw anders.  Pittsburgh staat telkens een punt voor dus spannend is het zeker.

Voor mijn "hoofdgerechten" neem ik de voorafjes van de spruitjes en gevulde champignons, net als vorige week.  Alweer smaakt het me allemaal prima.  De wedstrijd blijft spannend en uiteindelijk winnen de Broncos op het laatste moment.

Thuis kijken we naar het Democratische presidentskandidaten debat.  Wat een verschil met de Republikeinen!  Natuurlijk zijn hier maar drie kandidaten, maar ze praten over echte dingen, die er spelen, in plaats van elkaar aan te vallen.  Ik ben er nog niet uit voor wie ik ga stemmen, maar het wordt wel een Democraat.

Vandaag is de 17e letter van het alphabet: Q