Dag 8 Europa: Via Chimay naar de Champagne streek

We worden vanochtend dus in de Experiment kamer wakker, zo leuk!  We hebben ook heerlijk geslapen en maken van de ultramoderne douche gelegenheid (regendouche, zijdouche en handdouche!) om ons klaar te maken.

Dan lopen we naar beneden voor het ontbijt en alweer heeft Carine het heft in handen.  Er ligt een klein menu voor warme gerechten op tafel, duidelijk gericht op de Engelse smaak met black pudding o.a.  Ik bestel de "Popeye" pittige broodkruimels met spinazie en gepocheerd ei, heerlijk!

Verder is er een verse vruchten salade, versgeperste jus d'orange of grapefruitsap, verscheidene broodjes, kaas en vleeswaren.  Onvoorstelbaar luxe voor een bed and breakfast!  Carine heeft er ook duidelijk plezier in.  Geen wonder dat dit hotel een 9,8 waardering van Booking.com heeft!

Na het eten laten we de tassen in de kamer en mogen van Carine later uitchecken.  We willen toch Ieper nog wat bij daglicht verkennen.  Jammer genoeg is het echter heel mistig dus de foto's zullen wel sombertjes zijn. 

Eigenlijk willen we de St. Martin kerk in, maar daar is net een begrafenis gaande dus dat doen we maar niet.  Dan lopen we naar de Menenpoort en nemen foto's van de vele kransen en het monument zelf.  Het is indrukwekkend, al die namen overal.  Ik wist dat de Eerste Wereldoorlog een verschrikking was, maar dit maakt dat allemaal weer tastbaar.

 

 

Eenmaal weer terug bij het Main Street Hotel laadt Rick onze tassen in terwijl ik nog even klets met Carine.  Zelden hebben we in zo'n gezellig hotelletje gelogeerd met iemand, die zoveel hart voor haar zaak heeft!  Alles was tot in de puntjes geregeld en dat drankjes en hapjes in de kamer inbegrepen waren was een extra verrassing.  Zeker een aanrader is dit in Ieper!

Vandaag leidt onze route ons via Chimay naar Epernay.  Af en toe breekt de zon door de mist, maar die laatste overheerst toch.  Het landschap wordt steeds heuvelachtiger en we komen door slaperige dorpjes. 

Tegen tweeen bereiken we Chimay, de laatste Belgische bier bestemming van deze vakantie.  De magen rommelen en we proberen in het stadje een restaurant te vinden, want Rick weet niet of er bij de Chimay Experience ook eten geserveerd wordt (later blijkt van wel).

Alles lijkt echter dicht in het centrum van Chimay en ik moet toegeven dat ik wat humeurig word.  Ik had gehoopt eerder in de champagestreek aan te komen en krijg nu het gevoel dat we tijd aan het verspillen zijn. 

Gelukkig vinden we een broodjeszaak en bestellen ieder een half stokbrood met kaas en gerookte ham.  Dat smaakt zo ontzettend lekker!  Hoe een simpel broodje zo'n delicatesse kan zijn!  Mijn humeur klaart ook meteen weer op.

De Chimay Espace is een heel commercieel iets met een multimedia tentoonstelling waar ik helemaal niets aan vind.  Rick probeert het leuk te vinden, maar hij is blij de rondleidingen bij Delirium Tremens en gisteren bij Kasteel te hebben gehad.  Ik weet dat dat niet de namen van de brouwerijen zijn, maar van de bieren waar Rick dol op is.

Bij het kaartje inbegrepen zit natuurlijk een glas bier.  Ik bestel de Chimay Doree en dat wordt meteen mijn eerste Chimay biertje.  Rick geniet van een glas Chimay Bleu.  Na nog wat foto's neemt Rick met moeite afscheid van zijn biertoer rond Belgie. Hij zal vast terugkomen, want er zijn nog meer dan genoeg andere brouwerijen, die hij wil bezoeken.

Wij rijden het mooie glooiende landschap door naar Frankrijk.  Op een gegeven moment zien we de eerste wijnranken, teken dat we het champagnegebied inrijden.  Om een uur of vijf komen we in Reims aan.  Daar willen we bij Orange simkaarten kopen, alleen is het daar erg druk.

Rick vindt uit dat hij ook zijn Proximus sim nog kan heropladen en dat alles werkt hier ook.  Ik ben net aan de beurt bij Orange en koop daar een sim met 3GB, want ik wil ook Pokemon Go spelen hier in Frankrijk. 

Dan rijden we naar Epernay waar we klokslag zeven uur aankomen.  We logeren bij het champagnehuis Andre Bergere, maar komen voor dichte hekken te staan.  Ik kijk nog eens op de bevestiging van Booking.com en daar staat inchecken tot half zeven. Oeps!!

Gelukkig is er een telefoonnummer en in mijn beste Frans wat me wonder boven wonder nog steeds goed afgaat leg ik onze situatie uit.  Geen probleem, Tristan komt wel terug van huis om het hek voor ons te openen.

We wachten een half uurtje en voila, het hek opent.  Tristan zegt een berichtje gestuurd te hebben, maar wij hebben natuurlijk andere nummers met de simkaarten en hebben dat niet gekregen.  Hij laat ons onze enorme kamer zien en legt uit hoe we via een ander hek naar buiten kunnen.  We krijgen ook een flesje van hun champagne als welkom, heel leuk.

De magen rommelen inmiddels en we gaan op zoek naar een restaurant, volgens Tristan veel keuze vlakbij.  Gelukkig komt er net een Canadees echtpaar hun kamer uit,  want wij hebben geen idee welke kant we daarvoor op moeten. Zij lopen met ons mee naar de rotonde en wijzen waar zij de afgelopen avonden lekker hebben gegeten.  We bedanken hen hartelijk en gaan op zoek.

Al gauw zien we het gezellige La Fine Bulle.  Daar krijgen we met gemak een tafeltje en bestellen een rose champagne.  Als voorafje neem ik de escargots en Rick de gerookte zalm, beiden heel erg smakelijk.

Mijn steak tartare (en nee, die komt toch echt niet uit Amerika, de Amerikanen griezelen van rauw vlees en pas in de afgelopen tien jaar of zo zie je het af en toe op het menu) is heerlijk, maar te veel en Rick smult van zijn entrecote.  Een goede keuze voor onze eerste Franse maaltijd en al probeert de serveerster het hard er is geen plaats meer voor dessert.

We lopen terug naar onze kamer, die eigenlijk een mini appartementje is.  Ik ben blij dat we hier twee nachten hebben.  We gaan er honderd procent van genieten!

Dag 7 Europa: Gent en de westhoek van West-Vlaanderen

Gisteravond lukte het me dus niet mijn blog te publiceren en Rick kon ook niet online komen. Telefoontjes naar de receptie haalden niets uit en gefrustreerd, want wie kan tegenwoordig nog zonder wifi, gingen we slapen.  Vanochtend blijkt dat er inderdaad een probleem met hun internet is.  Gelukkig want wij begonnen al aan onze laptops te twijfelen.

Rick heeft in dit hotel het ontbijt vooraf betaald.  We nemen dus plaats in het restaurant en genieten van het uitgebreide buffet.  Er zijn warme croissantjes, heerlijke gerookte zalm, een zachtgekookt eitje en meer. Het smaakt allemaal goed en is een prima begin van de dag.

Na het eten slepen we de bagage naar de auto en checken uit.  Dan lopen we de stad in.  We hebben een gidsje gekregen in het hotel en lezen e.e.a. over de Vrijdagmarkt, kasteel en andere plekken. Het is voor het eerst een echt zonnige dag en we fotograferen erop los.

Bij kleine standjes worden Gentse Neuzen verkocht, snoepjes, die er als een "neus" uitzien.  We kopen een zakje en ze zijn heerlijk!  Het is een soort gelei in suiker, moeilijk te beschrijven, maar ik kan me voorstellen dat mensen eraan verslaafd raken.

Om tien uur gaat de Pandora winkel open en lopen we er binnen.  Ik heb besloten een nieuwe armband te beginnen en het kasteeltje vind ik wel erg leuk.  Hier in Gent is een kasteel en vanmiddag gaan we de brouwerij, die Kasteel bier brouwt, bezoeken.  De verkoopster herkent me van gisteren en al snel loop ik met mijn nieuwe armband en bedel naar buiten.

We lopen naar het kasteel, maar willen de toegangsprijs daar niet betalen dus gaan er verder niet binnen.  Langs het water lopen we naar de St. Michielskerk.  Ik zie op een bord dat die pas om 14 uur opent, maar we zien iemand naar buiten lopen.  We wagen het er dus toch maar op.

Inderdaad kunnen we gewoon naar binnen en het is een prachtige kerk!  Zo worden ze tegenwoordig niet meer gebouwd.  Bijzonder hier is de kruisiging van Jezus door Anthony van Dijck.  We zijn beiden blij toch deze kerk binnen te hebben kunnen gaan.

De volgende toren is het Belfort van Gent. Die gaan we beklimmen en betalen daar de 8 euro's per persoon voor. Boven op deze toren staat een draak als beschermer van de stads"geheimen", die hier in de kelder werden bewaard.  Ik ben dol op draken, mijn nummerbord is niet voor niets DRAAKJE, dus vind het super.

We lopen de meer dan 200 stappen naar boven en maken allerlei foto's van boven. Rick vindt het ook heel leuk, vooral ook omdat hij dol is op Gulden Draak bier, een plaatselijke brouwerij.  Hun logo is de draak, die op het belfort staat.  Rick koopt het cadeaupakket met een Gulden Draak glas en twee bierflesjes.  We moeten waarschijnlijk een vierde tas gaan kopen in Parijs om alles mee naar huis te nemen!

Als laatste historische gebouw in Gent gaan we de St. Bavo Cathedraal binnen.  Daar is ook het Lam van God schilderij van de gebroeders van Eijck te bezichtigen.  We betalen de entree daarvoor (4 euro p.p.). Jammer genoeg is er net een Viking Cruise groep voor ons, maar we zien de pracht van dit bijzondere schilderij toch goed.

Ook de kerk zelf is prachtig.  We bekijken alles en Rick merkt op dat hij geen idee had dat er in Belgie zulke mooie kerken zouden zijn.  Ik ben zo blij dat ik heb doorgedrukt dat we vanochtend in deze stad zouden hebben, want Rick had geen idee dat er zoveel interessants zou zijn.

Tegenover de kerk is er een Standaard Boekhandel.  Daar vind ik nog vijf Suske en Wiskes, die ik niet heb.  Met degene, die ik gisteren kocht dus zes nieuwe stripboeken, heerlijk!  Bij Leonidas kopen we een doosje voor onszelf en een leuke souvenirverpakking met lekkernijen voor Lorraine en Patricia, die voor de honden zorgen.

De tijd begint te dringen en tijd om ergens te gaan zitten voor de lunch hebben we niet meer.  We bestellen een paar heerlijke broodjes bij 't Kookpunt.  Ik neem de garnalensalade (wat anders?) op een bruin stokbroodje en Rick een met kaas en rosbief.  We nemen ze mee om in de auto te eten.

Het is wat moeilijk uit de stad Gent te komen met alle versperringen, maar als we er eenmaal uit zijn smaken de broodjes opperbest.  Ik zal die grijze garnaaltjes weer gaan missen!

Een uurtje later parkeren we bij de van Honsebrouck brouwerij.  Daar wordt het Kasteel bier gebrouwen en Rick heeft er een rondleiding geboekt.  Er is ook een groepje Franstaligen en de gids is een Vlaming, die gewoon tussen de talen wisselt.  Hij vindt mij eigenlijk wel makkelijk om af en toe naar het Engels te helpen vertalen.

Voor mij is het allemaal heel fijn, want ik versta alles, Frans, Engels, Nederlands.  We beginnen met een film en lopen dan het proces van bier maken af.  We zien de enorme vatten voor het "basisbier" en dan hoe de verschillende smaken worden aangebracht.

Het interessantst vinden we duidelijk allemaal waar het bier in flessen wordt gedaan. Het meest fascinerend is hoe flessen hergebruikt worden.  Het blijkt dat de meeste Belgische bieren in dezelfde vorm fles worden gedaan.  Hier scheiden ze de flessen, die anders zijn en sturen die naar de juiste brouwerijen terug (o.a. Chimay).

 

 

Na de rondleiding gaat Rick helemaal los in de winkel.  Ik denk dat wij over een paar jaar een Belgische bar krijgen in onze basement!  Rick doet er althans alle inkopen voor.

Als laatste krijgen we een fles bier per persoon als cadeau.  Ik neem er een die Rick lekker vind.  Dan mogen we wat proeven.  Het eerste biertje is een Filou (betekent deugniet in het Frans), lekker dorstlessend, want ik ben uitgedroogd. 

Dan mogen we kiezen wat we nog willen en ik neem een klassieke Kriek, heel zuur, maar lekker.  Rick neemt het zoetere kriek, maar drinkt maar een paar slokjes omdat hij moet rijden.  Dat doen we dan ook naar Westvleteren waar we een uurtje later aankomen. Onderweg stoppen we nog even bij een van de vele Eerste Wereldoorlog begraafplaatsjes.

De abdij hier maakt naar verluid het beste bier in Belgie. We bekijken de abdij wat van buiten, maar er is bar weinig te zien.  Alweer geen monniken in pijen voor mijn romantische ziel.  Aan de overkant is echter het restaurant "In de Vrede" waar het bier wordt geserveerd. 

Rick geniet met volle teugen en ik ben blij rose op het menu te zien.  We bestellen ook een stuk kaas wat door de paters is gemaakt.  Dat smaakt werkelijk heerlijk!

Dan gaan we naar onze bestemming voor vanavond, Main Street Hotel in Ieper.  Dit is een bijzonder hotel, we bellen dat we er zijn.  Carine verwelkomt ons en vraagt of we een drankje willen.  Rick neemt een biertje en ik een wit wijntje.

Dit is eigenlijk een Belgische bed and breakfast. Carine legt van alles uit over het stadje en laat ons dan onze kamer zien.  Iedere kamer hier heeft een thema en die van ons is "Experiment".  Inderdaad is het alsof we een laboratorium inlopen.  De badkamer is ultra modern!

We slepen de bagage naar boven en nemen afscheid van Carine.  Dan lopen we snel naar de Menenpoort waar iedere avond sinds 1927 een Last Post ceremonie plaatsvindt.  Van ons hotel is het een kwartiertje lopen.

Als we er aankomen zijn er al heel veel mensen, vooral Britse studenten en oudere Britten, aanwezig.  We banen ons nog een weg tot naast een touw, maar we kunnen de trompetters niet goed zien.  Na het eerste Last Post worden er allerlei papaver kransen gelegd door allerlei Britten, inclusief een groepje Bobby's.  Dat vind ik eigenlijk het meest indrukwekkend, want deze oorlog is toch al bijna honderd jaar geleden afgelopen en toch neemt deze ceremonie nog plaats.

Tien minuten later is het allemaal voorbij en gaan Rick en ik op zoek naar een restaurant voor het avondeten.  Dat wordt In 't Klein Stadhuis.  We nemen plaats op het terras onder de verwarmers.   Na een paar lekkere garnalenkroketten te hebben gedeeld heeft Rick het stoofvlees en ik de zeetong. Mijn visfileerkunsten komen weer van pas en het smaakt allemaal super.

Via de Rijselstraat lopen we terug naar het hotel.  Daar doe ik wat Nederlandse tv aan maar dat is een saai praatprogramma dus prima om ons in slaap te sussen na weer een heel leuke dag.

Dag 6 Europa: Leuven en Gent

Gisteravond viel ik pas ver na middernacht in slaap, maar heb verder prima geslapen mede door de Ice Power, die Marsha me gisteravond gaf.  Het is vrijwel hetzelfde als Icy Hot en het verlichtte de pijnen heel goed.

Grappig genoeg ben ik zelfs nog voor Rick wakker.  We staan om half negen op, maken ons klaar en checken uit.  We doen de bagage in de auto en lopen dan over de brug over het station naar het centrum van Leuven.

Als eerste gaan we op zoek naar ontbijt.  We vinden het tegenover het station en doen ons tegoed aan lekker sterke koffie (voor Rick een capuccino, voor mij gewone koffie) en een croissant met jam en boter.  Simpel, maar lekker.

Dan lopen we de Bondgenotenlaan af.  We stoppen even bij de Proximus om het data plan dat razendsnel opgaat op te laden.  We lopen een supermarkt binnen om te kijken of ze de veganistische chocolade, die Saskia zo graag heeft, hebben.  Maar ook hier zien we dat merk niet. 

We bekijken allerlei winkeltjes en Rick gaat een zaakje binnen dat meer dan 500 Belgische bieren heeft.  Hij kijkt er wat rond, maar besluit op de terugweg terug te komen zodat hij niet alles wat hij begeert mee hoeft te slepen.

We fotograferen op de Grote Markt en gaan dan de St. Pieterskerk binnen.  Een imposant bouwwerk is het, onvoorstelbaar wat men vele honderden jaren geleden kon bouwen!  We kopen kaartjes voor de schatkamer en krijgen een kaart mee met uitleg over wat er allemaal te zien is. 

Het is interessant, veel religieuze werken (natuurlijk) van Belgische schilders en beeldhouwers.  Het mooiste vind ik het laatste avondmaal van een Vlaamse kunstenaar uit de 16e eeuw.  We lopen er een kwartiertje rond en ik vind het zoals altijd weer zo bijzonder hoe mensen zo lang geleden zulke mooie schilderijen konden maken (hoewel ik bij de onthoofding van Johannes de Doper mijn maag even naar boven voelde komen, zo realistisch).

Om de een of andere reden ben ik wat misselijk (zou het Johannes de Doper zijn geweest?) als we weer buiten komen.  Ik denk dat het croissantje niet genoeg te eten was en Rick ziet aan de overkant verse warme wafels. Die moeten we natuurlijk in Belgie eten en we delen er een. Heerlijk is hij!

Nu heeft Rick besloten welke biertjes hij van de bierwinkel wil.  Hij is helemaal blij dat ze nog een fles van de Cantillon brouwerij hebben.  Verder neemt hij was Westvleteren, een aantal glazen en meer wat ik me niet herinner.  In het Engels heb je de uitdrukking "as a kid in a candy store" en dat is Rick in deze winkel!

Inmiddels is het twaalf uur en gaan we lunchen bij het Leffe Cafe.  Rick is dol op dit bier en bestelt er dan ook een van.  Ik ben niet zo’n biermens, maar een Hoegaarden Rosee vind ik wel erg lekker (ik weet het, geen echt bier, kan me niets schelen). 

We bestellen beiden stokbroodjes, Rick met kaas en salami en ik met filet Americain.  “Wat is dat oranje spul?”, vraagt Rick.  Er is dan ook niets Amerikaans aan, het zal altijd een raadsel blijven waarom het “Americain” heet, maar zo hebben we ook een paar gerechten in de VS, French fries bijvoorbeeld. 

Na het eten haasten we ons naar de auto, want Rick heeft om twee uur een rondleiding geboekt bij de Palm brouwerij en die is nog drie kwartier rijden weg.  We komen er tien voor twee aan.  Het is een grote brouwerij en het ruikt er als vers brood!  Hier wordt bier gebrouwen!

We lopen het ontvangstcentrum in waar een vriendelijke dame zit.  Ik vertel dat we voor de rondleiding komen, maar die is volgens haar pas om drie uur.  De Engelse rondleiding van twee uur, zegt Rick. Die is morgen, blijkt. Oh, wat balen voor Rick! 

Stiekem vind ik het helemaal niet erg, want zo hebben we meer tijd in Gent waar Rick slechts een paar uur voor uit had getrokken.  Er is nog wel een interessant museumpje en de dame vindt het duidelijk naar voor ons en geeft ons een glaasje bier.  Ik neem de Rosso, hun fruitbier, heerlijk fris!

Dan rijden we naar Gent.  Dat neemt ook nog een uurtje en we zien heel wat Vlaamse plaatsjes.  Dendermonde zou ik wel meer willen bezoeken, maar daar hebben we geen tijd voor.

Eenmaal in Gent neemt het wat tijd om het Novotel te vinden want de weg erheen is afgesloten.  Eerst denkt Rick ondanks mijn protesten dat het de garage voor het NH hotel is, maar in de lobby krijg ik gelijk.  Gelukkig heb ik voorgesteld de bagage nog even in de auto te laten.

Uiteindelijk loopt Rick naar het Novotel en krijgt dan aanwijzingen.  We logeren wel helemaal in het centrum van deze prachtige oude stad! We kijken uit op een van de kerken met een toren met als top een draak. Helemaal mijn ding! 

We lopen naar buiten en kijken waar we willen eten.  Het wordt een restaurant aan de Korenmarkt en we reserveren er.  Rick en ik gaan nu onze eigen weg.  Hij wil naar de Delirium Tremens brouwerij, zijn favoriet, en ik wil Gent een beetje verkennen. 

We nemen afscheid en ik ga rondlopen, wat een prachtige stad! Ik loop wat souvenirwinkels binnen, want Lorraine houdt me constant op de hoogte van hoe het met de honden gaat.  Ik krijg het gevoel dat zij meer doet dan Patricia, die wij zullen betalen.  We willen dus een aantal leuke dingen meebrengen.   

Alleen zijn er alleen zeer oubollige kanten dingetjes of huisjes te krijgen.  Dat wordt het dus niet.  Ik denk dat we een lekker doosje Leonidas bonbons meenemen uit Belgie.  Ook in Duitsland vond ik eigenlijk niets wat leuk zou zijn als je er niet zelf bent geweest of het zou een dure koekoeksklok moeten zijn.

Het valt me op dat hier een heel aantal Nederlandse ketens zijn en loop de Albert Heijn binnen.  Valt tegen, ik vind er alweer niet Saskia’s chocola, maar verder ook niet veel interessants al weifel ik bij de Borrelnootjes.  Ook de HEMA is niet zoals in Nederland. 

Het is net of ik nu pas wakker word en bedenk dat dit het land van de Suske en Wiskes is.  Ik loop een tijdschriftenwinkel in en vind daar de nieuwste van die strip.  Dat niet alleen, maar ze hebben ook Libelle en Margriet! Helemaal blij koop ik die. 

Verderop zie ik een Pandora winkel. Ik wil natuurlijk graag een Belgie bedel (Duitsland had ik al, de Brandenburger Tor).  Jammer genoeg is er nog geen officiele, maar de verkoopster stelt het kasteeltje voor, omdat er zoveel soortgelijke oude gebouwen hier in Gent zijn (ook leuk omdat wij de Kasteel brouwerij gaan bezoeken).  Ik ga het Rick voorleggen.

Het centrum van Gent is veel groter dan ik had verwacht.  Ik loop al fotograferend rond en ben dan opeens heel moe.  Ik zijg neer op een terrasje aan de Korenmarkt en bestel een kriek Mystic en wat kaas met mosterd.  Ik vind het zo leuk om niet in Nederland te zijn, maar de taal wel helemaal te kunnen verstaan hier.

Na zessen ga ik terug naar de kamer.  Rick stuurt een berichtje dat hij op zijn terugweg is en ik ga in de lobby wachten.  Rick komt helemaal blij terug.  Hij had geregeld dat speciaal voor hem de winkel van de Huyghe brouwerij (Delirium Tremens) geopend zou worden, maar hij kreeg daarbij ook een hele rondleiding en ontmoette de eigenaar en brouwers.  Voor een bierliefhebber als hij kan de dag niet meer stuk.  Dat maakt de gemiste rondleiding bij Palm driedubbelgoed voor Rick!

Bij de Kuip van Gent hebben we geen probleem om een tafeltje te krijgen, de reservering was niet nodig, hoewel er wel wordt gevraagd of ik Petra ben. Erg netjes, vooral omdat de ober eerder zei dat ze eigenlijk buiten niet reserveren. 

Het eten is heel goed.  Het valt mij trouwens op dat er veel Nederlanders om ons heen zitten. De harde G kan toch niet Belgisch zijn.  Rick en ik nemen beiden weer de tomaat garnaal, maar dit keer als voorgerecht.  Dat blijkt een enorme salade te zijn!  We eten voornamelijk de garnaaltjes en tomaat.

Als hoofdgerecht neem ik de sliptongetjes en Rick een biefstuk. Rick kijkt met bewondering toe hoe ik de visjes fileer.  Gelukkig is dat iets wat ik heel goed kan.  Het smaakt me dan ook prima!  Alles is zeer smakelijk.  

 

Na afloop brengt Rick me terug naar het hotel en gaat zelf nog een paar biertjes drinken.  Hij vindt het hier een paradijs, zo leuk hoe hij geniet!  Ik natuurlijk ook, maar ik ben niet zo’n biermens dus vind de mooie huizen en gebouwen leuker.   

Mijn benen gaan omhoog en ik kijk een interessante documentaire over koningin Juliana op NPO2, terwijl ik mijn blog schrijf.  We hebben echter verschrikkelijk slecht internet dus ik kan het niet publiceren.  Nou ja, morgen dan maar.