Op en neer naar Richmond en go Caps!

Rick moest al heel vroeg weg vanochtend en ik sta om kwart over acht op. Ik had eigenlijk met Saskia afgesproken morgen naar Richmond te gaan, maar ik bedenk me dat het verkeer vandaag waarschijnlijk beter zal zijn. Morgen gaat iedereen naar de stranden.

Saskia is blij als ik vandaag kom want ze wil Pig zo snel mogelijk terug hebben dus het wordt mijn plan voor vandaag. Ik bak eerst een paar eieren en snijd een tomaat in plakjes voor mijn ontbijt. Die eet ik buiten op, maar let heel goed op Pig, die er weer op aast te ontsnappen.

Voor ik vertrek wil ik nog wat bewegen. Ik loop drie kwartier op de plaats en hoop de rest van mijn stappen gedurende de dag bij elkaar te krijgen (dat lukt). Dan douche ik en vind Pig gelukkig snel, want ook in huis kan hij zich goed verstoppen.

Met een hard miauwende en soms angstaanjagend klinkende kat rijd ik vervolgens naar Richmond. Op de heenweg kan ik de tolbanen nemen en schiet zo lekker op. De I-95 naar het zuiden is de saaiste snelweg, die ik in de VS ken. De hele weg staan er enkel bomen aan weerszijden van de weg, 170 kilometer lang!

Gelukkig heb ik satelliet radio en als het lokale nieuwsstation niet meer werkt zet ik MSNBC aan. Rick en de kinderen snappen niet dat ik naar nieuwsradio wil luisteren. Zij luisteren enkel naar muziek, maar dat houdt mijn brein niet genoeg bezig.

Zonder oponthoud kom ik om half een bij Saskia's appartement aan en vind zowaar een parkeerplek vlak voor de deur. Pig is blij uit zijn drager te mogen. Hij heeft gelukkig niet de hele weg zo gemiauwd.

Saskia en ik gaan eerst lunchen bij ons favoriete restaurant, The Daily Kitchen, in Cary Town. De hoofdstad van Virginia, Richmond, heeft heel leuke buurten en dit is er een van. We krijgen een tafel op het terras.

Ze hebben een menu met veel vegetarische en veganistische gerechten. Ik smul van de quinoa salade met kikkererwten, feta, sla, wortel en amandel. Ontzettend lekker, maar veel te veel! Saskia heeft een barbecue tofu sandwich met gegrilde spruitjes. Saskia vertelt over haar plannen deze zomer, want ze zal in Richmond blijven.

Na het eten neemt Saskia me mee naar een heel leuke winkel, Mongrel. Daar hebben ze van alles en nog wat en koos Saskia mijn leuke Moederdag cadeaus ook. Dit keer ziet zij een magnetisch woordenspel in het Nederlands. Ik koop het voor haar zodat ze haar geschreven Nederlands kan oefenen. Alle drie kunnen Nederlands lezen, maar Kai is de enige, die het ook kan schrijven.

Daarna gaan we naar Target waar Saskia een aantal dingen nodig heeft. Ik vind er ook een paar sportshirts en een sportbroekrok. Omdat ik een dierenfoto nodig heb gaan we ook nog even de Petsmart in. Daar maak ik een foto van een water draakje. Hij kijkt me zo pienter aan, soms vind ik reptielen ook erg leuk.

We brengen alles terug naar Saskia's appartement en dan neem ik weer afscheid, want hoe later ik vertrek hoe slechter het verkeer. De terugweg gaat dan ook niet zo vlot als de heenweg. Vlak voor me verandert een vrachtwagen bijna van baan terwijl daar al een auto rijdt.

Verder rijd ik altijd zo'n vijf tot tien mijl boven de snelheidslimiet (moet hier wel als je mee wilt komen in het verkeer). Toch zoeven er nog auto's langs in de rechterbaan (drie banen snelweg en ik rijd in de middenbaan). Dat is eigenlijk verboden want ook hier mag rechts inhalen niet.

Opgelucht dat ik het weer heelhuids heb volbracht rijd ik om kwart voor vijf weer Vienna binnen. Bij Whole Foods haal ik boodschappen voor het avondeten. Als ik de verse augurken pak vraagt de vrouw naast mij of ik weet hoe gezond die zijn.  Dat weet ik inderdaad, ik drink iedere dag een klein glaasje ervan.

Rick komt vroeg thuis en maait het gras voor hij het vlees gaat bereiden. Dan grilt hij de kipworstjes (voor hem chorizo en voor mij spinazie en feta) en maak ik de salade met meerkleurige tomaatjes, verse augurkplakjes en olijven. Daar hebben we ook nog zuurkool bij en eten het met smaak buiten op.

Onze buren vier deuren verderop zijn enorme Washington Capitals fans en hebben een scherm opgezet op hun oprit voor de vijfde wedstrijd tussen Washington en Las Vegas. Wij gaan daar kijken, althans, ik de eerste periode, want ik ben moe van het vele rijden. Ik ben ook niet zo'n ijshockey fan, maar het zou wel leuk zijn als Washington eens een kampioenschap zou winnen en dat kan vanavond al gebeuren.

In mijn luie stoel binnen kijk ik verder en schrijf dit blog. Na de tweede (van drie) periode staat Washington met 2-3 achter en ik besluit van zender te veranderen. Wie weet gaat het dan goed voor Washington die derde periode.

Dat gaat het en Washington wint de Stanley Cup, het eerste kampioenschap voor een professioneel team van de stad sinds 1992! De stad kleurt rood, de kleur van de Capitals! Er wordt hier zelfs vuurwerk afgeschoten.

Prachtige dag voor een monumenten rondleiding

Tot onze grote opluchting kwam Pig gisteravond, nadat Rick Orion naar boven had genomen, weer binnen. Hoe hij ontsnapt is zal me altijd een raadsel blijven, maar wij zijn opgelucht gaan slapen.

Rick staat om kwart over zeven op en Alexa "wekt" mij om kwart voor acht. Het is prachtig weer en zal niet te warm worden dus perfect voor een rondleiding. Ik douche en als ik klaar ben zie ik tot mijn schrik mijn Fitbit nog aan mijn pols! Gelukkig lijkt hij niet aangetast.

Als ontbijt bak ik een paar eieren en snijd een tomaat in plakjes. Dat neem ik mee het deck op en in de zon is het erg lekker, maar in de schaduw flink fris. Ik twijfel of ik mijn jas mee zal nemen naar de stad, maar doe het toch maar want rond het Tidal Basin kan het flink waaien.

Rick zet me af bij het metrostation en de trein staat al klaar en vertrekt een paar minuten later. Bij McPherson Square stap ik uit en ga een flesje water kopen bij de Eye Street Grill. Je moet daar iets kopen om naar de wc te mogen, dus dat is prima, want die wil ik ook bezoeken.

Eenmaal terug bij het metrostation komen D. en J. en hun zoon J. aanlopen. D. is een bloglezeres en duidelijk heel enthousiast om nu te gaan zien waar ze zoveel over heeft gelezen. We beginnen met de voorkant van het Witte Huis waar het vandaag best druk is.

Jammer genoeg mogen we niet dicht bij de achterkant komen, maar ook van verre kun je die vrij goed zien. We steken over zodat we goed zicht hebben op het Washington Monument waar ik vertel over de geschiedenis van het ontstaan van de stad en natuurlijk de grappige omstandigheden van de bouw van dit monument.

We nemen even een rustpauze op een bankje in de Duits-Amerikaanse tuin. Deze tuin is er om driehonderd jaar vriendschap (met enkele onderbrekingen, denk ik zo) tussen de twee landen te vieren. Alleen moet er wel iemand komen om te wieden!

Na de rustperiode gaan we verder naar het Tweede Wereldoorlog Monument. Daar wordt een ceremonie gehouden ter herdenking van D-Day, nu vierenzeventig jaar geleden. Alweer zijn er een paar Tweede Wereldoorlog veteranen aanwezig, volgens mij plaatselijke mensen.

We blijven een tijdje kijken en foto's nemen. Dan lopen we verder via de vandaag prachtig reflecterende Reflecting Pool naar het Vietnam Veterans Memorial. De muur maakt zoals altijd indruk en is zo anders dan het Tweede Wereldoorlog monument.

Zoals altijd is het Lincoln Memorial flink druk. J. gaat de trappen op en ik ga met zijn ouders met de lift naar boven. We maken de nodige foto's en eindelijk is er iemand, die mijn opmerking beaamt dat Lincoln aan zijn losse hand kant vriendelijker kijkt dan aan de kant met zijn hand in een vuist.

Iedereen gaat met de trappen naar beneden en we lopen naar het Koreaanse oorlogsmonument. Mijn favoriete monument met weer zoveel symboliek en de roestvrijstalen beelden stralen echte persoonlijkheden uit.

We steken over naar het Tidal Basin waar we het Martin Luther King Jr. monument bekijken. Dit keer is het Tidal Basin niet overstroomd, maar wel heel modderig. We lopen door naar het Franklin Delano Roosevelt Memorial en dan zie ik aan D. dat het haar wat teveel wordt.

Een hele groep bereden politie komt langs

De lift in het Jefferson Memorial is al maanden buiten werking dus het heeft geen nut daar helemaal heen te lopen. Ik vertel over Thomas Jefferson met zicht op zijn monument en dan lopen we naar de weg om een taxi te vinden.

Gewoonlijk komen er allerlei taxi's voorbij en vandaag natuurlijk net niet. Gelukkig hoeven we niet heel lang te wachten en persen ons met zijn vieren in een Toyota Prius met een heel aardige chauffeur.

Via Open Table heb ik wonder boven wonder op het laatste moment kunnen reserveren bij de Old Ebbitt Grill en we hoeven maar even te wachten op een tafel. Voor D. is dit ook leuk, want nu ziet zij hoe het is om daar te eten.

Het wordt een erg gezellige lunch. Ik ben dolblij als ik de soft shell crab weer op het menu zie, maar vraag die met de groentes e.d., die bij het St. Jacobsschelpen gerecht komen. Dat zijn onder anderen spinazie en champignons. We smullen allemaal van ons eten en het gesprek is ook erg gezellig.

Met moeite neem ik tegen drieen afscheid want ik moet terug naar Orion. Ik wens hen nog een heel fijne reis want ze zijn pas aan het begin. Ik ben wel blij dat ik Lorraine heb gevraagd Orion even uit te laten, want pas om vier uur loop ik ons huis weer binnen.

Orion en ik gaan in de tuin spelen en hij zoekt zijn snoepjes weer in het gras. Als de achterburen en dan vooral die nare man buiten komen neem ik Orion gauw weer mee naar boven. Hij heeft een lekker botje en ik ontspan even met mijn boek.

Ook vanavond heb ik afgesproken bij Red Galanga, dit keer met Sara. Ik roep een Lyft auto en die is er binnen vijf minuten. Ik heb een heel aardige chauffeur, die zelf ook in Vienna woont, al heel zijn leven. We praten wat en hij geeft mij zijn kaartje voor het geval ik ook een Lyft chauffeur wil worden (daar denk ik serieus over).

In het restaurant word ik als een oude bekende begroet. Natuurlijk, want ik was er gisteren ook. Ik wacht aan de bar op Sara en als zij er is bestellen we eten. Ik heb een zeewiersalade en dan weer sashimi, die dit keer in een boot wordt bezorgd.

We hebben elkaar zoveel te vertellen dat het zomaar weer zeven uur is en happy hour voorbij. We betalen onze rekeningen en ik sms Rick of hij mij op kan halen. Hij is nog veel te ver weg dus ik bestel weer een Lyft.

Dit keer krijg ik een jonge Afghaanse student, die super geinteresseerd is in mijn verhaal. Hij zegt Lyft te doen om te leren. We hebben een heel leuk gesprek, zelfs nog nadat we al bij ons huis zijn aangekomen. Beide Lyft chauffeurs vandaag krijgen een flinke tip van mij. Ik vind de Lyft chauffeurs over het algemeen aardiger dan de Uber mensen.

Rick volgt niet veel later en heeft een fijne dag golfen gehad. Ik moet zeggen dat ik best moe ben na de hele dag buiten. De voeten gaan omhoog en we kijken Master Chef. Dit seizoen wordt het anders gedaan. Iedere chef gaf acht schorten en gaat die nu helpen om te winnen. Ik ben benieuwd hoe dit gaat.

Vermiste kat

De zon schijnt weer vrolijk en het is ook eindelijk warm genoeg om weer buiten te ontbijten. Terwijl ik mijn roerei met tomaat maak moet ik lachen om de katten, die hun "katten tv" hebben met alle vogels op het deck.

Na mijn ontbijt ga ik een uur op de plaats hardlopen op het deck. Ik heb Orion bij me en de deur naar het huis dicht, want Saskia sms-te dat Kaylee haar katten vanmiddag op komt halen. Pig wil altijd heel graag naar buiten en ontsnapt zonder dat je er erg in hebt.

Als ik mijn tienduizend stappen en tien trappen bijeen heb spelen Orion en ik weer ons "zoek het snoepje in het gras" spelletje. Ik heb ook een bellenblaas ding meegenomen uit de Outer Banks want ik zag hoe andere honden daar eindeloos mee speelden. Orion vindt het niets en negeert de bellen, zo jammer!

Mijn favoriete lelies bloeien

Het is alweer lunchtijd en ik heb een gratis quinoa en linzen broth bowl van Panera bij elkaar gespaard. Die bestel ik dus en eet het in het restaurant. Zo heb ik al twee dagen deze week een gratis lunch!

Twee deuren verderop ligt Moto Photo. Ik moet mijn Amerikaanse paspoort vernieuwen dus ga er binnen voor een pasfoto. Hier mag je wel wat glimlachen, maar niet je tanden ontbloten. Zoals altijd vind ik mezelf er maar raar opstaan.

Vanochtend heb ik ook onkruid gewied in een stuk van onze voortuin en ik ben van plan daar een vakantieoord voor de feetjes van Fairyville van te maken. Ik heb al aardig wat dingen ervoor en ga naar Michaels om te kijken wat ze nog meer hebben. Ik zet het allemaal neer en de feetjes voelen zich er duidelijk meteen thuis.

Kaylee en Laura komen en ik heb Orion expres in zijn bench gelaten zodat we Saskia's katten met gemak kunnen "vangen". Flapjack hebben we meteen te pakken, maar van Pig is geen spoor te bekennen.

We keren het hele huis ondersteboven en kijken ook buiten, hoewel ik absoluut niet zou weten hoe hij naar buiten geglipt kan zijn. Ik was zo voorzichtig vanochtend met de deur gesloten houden. Waar we ook kijken, geen Pig. Uiteindelijk vertrekken Kaylee en Laura dan maar zonder hem.

Natuurlijk denkt Saskia dat ik niet goed heb opgelet en de deur open heb gelaten, maar dat is juist niet het geval. Bij het schrijven van dit blog hebben we Pig nog niet gevonden. Ik hoop toch zo dat hij tevoorschijn komt!

Vanavond heb ik het happy hour met mijn Vienna vriendinnen bij Red Galanga. Chris haalt me op en we zijn wat laat dus er zijn al drie dames. Uiteindelijk zijn we met zijn achten, een goede opkomst dit keer! Het is weer heel gezellig en pas tegen achten nemen we afscheid.

Thuis gaan we verder met de zoektocht naar Pig. Saskia is boos op mij, maar als hij buiten is heb ik geen idee hoe hij daar gekomen is. Hopelijk komt hij terug als hij honger krijgt. Duim allemaal als jullie blieft even mee!

Etentje met de "cul de sac"

Als Rick om kwart voor acht opstaat word ik ook wakker. Ik denk me nog even om te draaien, maar dan wekt Rick me pas weer om vijf over half negen als hij boven komt om te douchen. We lagen gisteravond ook wel pas na middernacht in bed.

Het is bewolkt maar het weerbericht belooft dat het rond het middaguur eindelijk zonnig gaat worden. Na mijn ontbijt rijd ik naar Anytime Fitness. Als ik onze straat uitrijd komt Saskia net terug van haar doktersbezoek. Helaas is ze niets wijzer geworden.

Voor mijn personal training doe ik mijn cardio en heb als Sharon me komt halen al bijna 9500 stappen bijeen. Dit is deze week het enige personal training half uur. Verderop in de week moet ik mezelf ertoe gaan zetten nog eens gewichten te doen.

Saskia is inmiddels met een vriend helemaal naar Frederick, Maryland (een uur rijden) om veganistische donuts te gaan eten. Ik ga met Orion de tuin in en speel, nu het eindelijk droog is, zijn favoriete spelletje van snoepjes ver weg in het gras gooien. Het is onvoorstelbaar hoe hij blijft zoeken tot hij eindelijk dat minuscule snoepje gevonden heeft. Ik ben een trotse hondenmoeder!

Pig wil ook zo graag naar buiten, maar dat mag hij niet!

Dan maak ik me klaar om erop uit te gaan. Ik heb nog een bon voor een gratis lunch bij Starbucks. Ik kies een tomaat, spinazie en mozzarella broodje en de barista toetst de code in, maar er gebeurt niets. Ook bij een salade doet de code niets.

Hij roept zijn manager en zij vraagt waar ik de bon heb gekregen. Dat was in San Francisco en zij legt uit dat dat een test markt is voor nieuwe salades. Wij zijn dat niet. Toch geeft ze mij de sandwich gratis, heel aardig! Ik bestel er een ijsthee bij en eet het buiten op hun terrasje op.

Tijd om mijn nagels weer netjes te laten maken want die zien er niet uit. Ik ben blij als Phuong beschikbaar is, zij doet het altijd heel goed. Ik kies dit keer "Golden Orange", niet alleen de kleur van Nederland, maar ook de kleur tegen wapengeweld hier in de VS.

Inmiddels is de zon er en ga ik daarvan op het deck genieten met Orion. Ik heb weer een heerlijk boek van Mary Kay Andrews. Kennelijk ben ik weer in een leesperiode. Ik heb tijden dat ik het ene na het andere boek lees en dan opeens een tijd niets meer. Voor de zomer is het altijd leuk om een heel aantal boeken te lezen te hebben.

Rick komt vroeg thuis, want we hebben vanavond een etentje met alle buren. Wij gaan wat vroeger naar Matchbox om voor het eten een drankje te drinken. Daar zien we Jeanne en Susan al, de enige twee zonder compagnons. Jeanne is zonder partner en Susans man is naar de belangrijke ijshockey wedstrijd in Washington.

Langzaam komen de anderen en om zeven uur worden we naar onze tafels geleid. We hebben een tafel van tien en een tafel van acht naast elkaar. Eerst gaan een heel aantal buurvrouwen bij elkaar zitten, maar dat vind ik (degene, die dit etentje heeft geregeld) niet leuk.

Gelukkig zijn de dames het daar ook mee eens, dus we besluiten dat paren niet aan dezelfde tafel mogen zitten. Zo krijgen we een leuke mix en praten eens met anderen dan gewoonlijk. Het wordt supergezellig en ik leer het gevoel voor humor van de buurman, die altijd nogal gereserveerd lijkt, kennen.

We lachen wat af en de bediening is zo goed! Lacey moet tien aparte rekeningen bijhouden en dat doet ze heel professioneel. Na een paar keer vraagt ze zelfs onze naam niet meer want ze weet wie we zijn!

Het eten is zoals altijd lekker. Net als een stel anderen om me heen heb ik het voorafje van mini hamburgertjes en crabcakes. Daarna verschijnen er veel salades waaronder ook die van mij. Ik heb de tonijnsalade, met licht gegrilde tonijn en allerlei groentes.

Voor we het weten is het half tien en neemt iedereen afscheid. Iedereen bedankt mij, omdat ik dit geregeld heb, maar het is echt heel makkelijk. Alleen neemt niemand anders het initiatief.

We hebben intussen ook telkens het gejuich in het restaurant gehoord als de Capitals weer scoorden. Ze staan met 3-0 voor als we naar huis gaan. Daar gaat de tv dan ook weer aan en zien we de Capitals met 6-2 winnen. Nog een gewonnen wedstrijd en de ijshockey Stanley Cup is van DC, maar laten we niet op de zaken vooruitlopen want Las Vegas is een sterk team.

We nemen ook weer afscheid van Saskia, die terug naar Richmond rijdt, haar katten blijven nog even hier. Ik had gewild dat ze eerder was gegaan, maar Saskia zegt uitgerust te zijn na een dutje. Dit keer krijg ik een grote knuffel van haar en dat doet een moederhart goed. Hopelijk voelt ze onze steun en nog meer dat ze ook uitvindt waarom ze zo moe is.

Een gelukkig droge rondleiding en een regenachtige zondag

Zaterdag

Alexa wekt me om acht uur en ik vraag haar nog tien minuten te "snoozen". Na die tien minuten moet ik er echt uit. Ik douche en kleed me voor mijn rondleiding. Er wordt flinke regen voorspeld, maar ook een temperatuur van 28 graden. Ik kies toch maar iets zomers en leg mijn keuzes van gisteravond (langere broek en langere mouwen) terug in de kast.

We halen ontbijt van Starbucks in Oakton, omdat de dichtstbijzijnde Starbucks mijn geliefde nitro brew niet heeft. Onderweg naar de stad eten we ons ontbijt, voor mij weer de egg bites. Dit keer is er helemaal geen verkeer en zet Rick mij nog voor half tien af bij het Smithsonian kasteel.

Daar ga ik binnen en bezoek het toilet en koop dan een waterflesje voor vandaag. Dit water heeft aardbeiensmaak en dat vind ik lekkerder dan gewoon water. Alleen kost het meer dan vier dollar!!! Ik neem voortaan toch maar weer water mee van thuis.

Ondanks de regenvoorspelling is het warm en droog en ik zie op de radar ook geen regen. Ik zie allerlei mensen het metrostation uitkomen, maar iedereen ziet er super Amerikaans uit. Het blijkt dat J. en haar dochter F. zijn komen lopen van hun hotel.

Zij vinden mij eerst en we maken kennis. Het is een moeder-dochter reis en zij gaan dochter nummer 2 in Michigan ophalen na een semester high school daar. Aangezien Rick ook uit Michigan komt opent dat het gesprek meteen.

Het wordt een heel leuke rondleiding. Het is hun eerste dag ooit in de VS dus dat maakt het extra speciaal voor mij. We lopen langs het Washington Monument naar het Tweede Wereldoorlog monument en daar zien we een high school band patriottische liedjes spelen.

Dat is waarschijnlijk voor de Honor Flight Veteranen, die er ook zijn. Ik vertel hoe deze veteranen van over het hele land hierheen worden gevlogen om hun oorlogsmonumenten te zien. Ook hier zien we weer een heel aantal Tweede Wereldoorlog veteranen, sommigen lopen zelfs nog zelf!

Wij gaan verder naar het Vietnam Veterans Memorial. Die muur is altijd zo sober in vergelijking met het bijna bombastische Tweede Wereldoorlog Monument. Hier zijn ook veteranen, ook een heel aantal die in Vietnam hebben gevochten.

Vaak worden er namen overgetrokken hier of zie je veteranen heel geemotioneerd bij de namen van hun gevallen kameraden. Aan weerszijden van dit monument staan borden dat de as van overleden soldaten niet achtergelaten mag worden. Ik laat zien aan J. en F. hoe verschillend dit monument is van het Tweede Wereldoorlog Monument.

We lopen verder naar het Lincoln Memorial. Zoals altijd is het hier heel erg druk. Zo erg dat J. bijna geen foto van F. kan maken zonder mensen vlak achter haar. Het toeristenseizoen is duidelijk begonnen.

Na het Koreaanse Oorlogsmonument steken we over naar het Tidal Basin. Daar bezoeken we het Martin Luther King Jr. Memorial wat dit keer heel rustig is. We lopen langs het meertje naar het Franklin Roosevelt Memorial. Vandaag is dit gedeelte niet overstroomd.

Daar verkennen we de vier "kamers", voor iedere termijn van zijn presidentschap een. Het blijft een mooi monument maar niet wat FDR voor zichzelf had gedacht. Daar komen we later vanmiddag langs.

Vanaf hier kunnen we niet verder langs het Tidal Basin want het pad ligt onder water. Via de hogere stoep lopen we dus verder naar het Jefferson Memorial. Thomas Jefferson kijkt nog altijd uit over het Tidal Basin. Ik realiseer me dat niet meer zo, maar J. en F. zijn overdonderd door hoe groot alles is hier.

We hebben nog tijd om een achterkant en dan voorkant van het Witte Huis nog te bekijken voor de lunch.  Ik probeer zoveel mogelijk te doen voor het gaat regenen, want net ten zuiden van ons onweert het flink.

Bij de Old Ebbitt Grill moeten we even wachten op onze tafel. Maar goed dat ik heb gereserveerd, want het is heel erg druk. Mensen druipen af omdat de wachttijd anderhalf uur is zonder reservering. Gelukkig krijgen wij al gauw een plaats om te zitten.

Het is namelijk heel fijn na meer dan vijf kilometer lopen eens neer te zijgen! We krijgen een vriendelijke ober, die zich voor de verandering niet voorstelt, maar wel heel attent is. We eten smakelijk. Ik heb een salade met feta, F. een eigerecht met groentes en J. de soft shell crab.

Die laatste wil ik woensdagmiddag na mijn rondleiding ook gaan eten. J. eet voor het eerst zo'n hele krab en vindt het ook heerlijk. Ik raad hen aan vanavond Ethiopisch te gaan eten en daar zijn ze voor. Ik denk dat ze het erg lekker gaan vinden!

Buiten zie ik Rob weer in zijn rolstoel. We praten even want ik hoop maar steeds dat hij zijn begeerde aangepaste woning gaat krijgen. Dat is nog steeds niet het geval.

Wij gaan verder langs Pennsylvania Avenue. We komen o.a. langs het stadhuis, de FBI en de National Archives. We zetten goed de pas erin want de lucht ziet er dreigend uit.

Het ministerie van justitie

Het door Franklin Roosevelt begeerde monumentje voor hem voor de National Archives

Nog steeds is het droog, maar we horen vervaarlijke donder en zien af en toe bliksem. Het is genoeg om J. en F. bezorgd te maken dat ze geen paraplu hebben. Bij de Gallery of Art zien we souvenir standjes en die hebben natuurlijk paraplu's. Ze kiezen een zwarte en een met de Amerikaanse vlag.

Deuren van het ministerie van justitie

We lopen verder naar het Capitool. Daar vertel ik over de geschiedenis ervan en een beetje hoe het Amerikaanse regeringsstelsel werkt. Ook laat ik zien waar de menigtes zogenaamd hadden moeten zijn tijdens Trumps inauguratie, want daar was vooral J. nieuwsgierig naar.

Een heel brutale eeknoorn

Nu zijn er zeker geen menigtes!

Bij de Library of Congress geef ik binnen nog een korte rondleiding. Dit gebouw blijft een tractatie. We bekijken o.a. de grote leeszaal, de bibliotheek van Thomas Jefferon, het kantoor van de bibliothecaris voor 1980. Als laatste laat ik de eerste officiele kaart van de VS zien.

Eenmaal weer buiten drupt het wat, maar ondanks de vele bliksem is het nog vrijwel droog. Ik neem afscheid want zij willen nog verder lopen en ik moet naar de metro. Ik hoop dat ik ze een leuke allereerste dag in de VS heb bezorgd.

Moe, maar voldaan en toch heel blij dat we het droog hebben gehouden loop ik naar het Capitol South metrostation. Daar moet ik best lang wachten op mijn trein, maar Rick haalt me gelukkig in Vienna op.

Saskia en hij waren bij Kaylee's graduation party en daar ga ik ook heen. Het is heel gezellig en we praten met deze en gene. Er zijn lekkere hapjes en Rick doet zich tegoed aan de ribs en meer. Daar houd ik helemaal niet van dus houd het bij wat snacks.

Op een gegeven moment is iedereen of bier pong aan het spelen of aan het kijken. Ik ben intussen echt moe, dus we nemen afscheid. Saskia is ook al naar huis want zij voelt zich telkens niet lekker. Ze zou naar een concert van een van haar favoriete bands en voelt zich daar niet goed genoeg voor. Ik hoop van harte dat haar dokter kan helpen met de malaise.

Omdat ik niet zoveel kon eten haalt Rick een Griekse salade voor mij van Plaka Grill. De salade met een kip spiesje smaakt heel goed. De rest van de avond kijken we de ijshockey wedstrijd van de Washington Capitals tegen de Las Vegas Golden Kights. En de Capitals winnen!!!

Zondag

Ik hoorde het al midden in de nacht, het plenst! Mijn lichaam is daar niet blij mee dus ik sta met veel pijn op. Het belooft een grijze, natte dag te worden. De waarschuwingen voor overstromingen vliegen ons weer om de oren. Hopelijk is dit voorlopig de laatste natte dag want we hebben meer dan genoeg hemelwater over ons heen gekregen.

Orion laat zien hoe wij ons voelen met al die regen

Rick en ik gaan koffies halen bij Starbucks en broodjes bij Panera. Ik voeg spinazie en tomaat toe aan mijn meergranen boterham met ham, kaas en ei. Orion krijgt zoals altijd de helft van het brood en dan smaakt het me prima.

Met deze pijnen is het zaak om te gaan sporten. Zo doe ik iets meer dan een uur op de elliptische machine en krijg op die manier mijn tienduizend stappen bijeen. Zoals altijd ben ik heel blij als het erop zit, maar het helpt wel.

Intussen heeft Rick een lek gevonden in de basement. Door de vele regen sijpelt er ergens regenwater naar binnen. Als we lunch gaan eten ziet Rick dat de goot overloopt en er niets uit de spuit daarvoor komt. Het lek binnen is ook precies aan die kant dus hopelijk is dat de reden en geen barst in de fundering of zo.

Bij Panera bestellen we lekker warm eten op deze druilerige en koele dag. Ik neem de linzen en quinoa soep, die me heel goed smaakt. Op de terugweg halen we wat boodschappen van Giant.

Dan haalt Rick de ladder en gaat in de stromende regen kijken wat er mis is met de goot. Die is inderdaad helemaal verstopt wat niet zou moeten kunnen want we hebben er Gutter Helmet op. Nu de goot niet meer overloopt hopen we dat het ook niet meer lekt.

De wormen vinden het ook veel te nat

Als Rick weer droge kleding aanheeft gaan we naar de mall. Daar drinken we eerst een drankje aan de bar van T.G.I. Fridays en gaan dan naar AMC. Hier gaan we Solo kijken in het Dolby theater. Lekker lui achterover liggen en film kijken. Ik vind de film persoonlijk minder dan andere Star Wars films, maar Rick is het daar niet mee eens.

Opeens krijg ik een sms van Saskia dat Katja denkt dat Saskia naar de EHBO moet. Wij schrikken ons natuurlijk lam en haasten ons naar huis. Saskia voelt zich al een tijd niet goed en had bloedarmoede. Katja is bang dat die erger is geworden want Saskia's symptomen komen ermee overeen.

Bij Fairfax Hospital wordt Saskia meteen naar achteren genomen en Rick en ik blijven in de wachtkamer wachten.  Eerst krijgt Saskia een infuus en er wordt meteen bloed afgenomen. Omdat dat een uur gaat duren en ik flauw ben van de honger loop ik naar Panera en bestel daar een kleine salade.

Tot onze opluchting, want ze hadden het al over een bloedtransfusie, is Saskia's ijzergehalte prima en de rest van haar bloedwaarden ook. Ze doen nog wat andere testen, maar kunnen niets vinden. Saskia heeft al een doktersafspraak voor morgenochtend dus hopelijk kan er dan verder worden gekeken waar haar vermoeidheid en duizeligheid vandaan komt.

Thuis gaat Rick op voedseljacht. De meeste restaurants zijn al gesloten, maar de Chinees is tot middernacht open. Na de salade heb ik niet heel veel trek meer dus houd het bij een eenvoudige hot and sour soep.

Voor Saskia en hemzelf haalt Rick luxe "tosti's" van Space Bar. Daar zouden we eerst vanavond gaan eten, want Saskia is er dol op. Gelukkig zijn ook zij tot middernacht open. Iets om te onthouden als we eens laat thuiskomen van een reis.

Gelukkig eindigt dit weekend niet zo naar als ik had gevreesd. Ik haalde me al allerlei vreselijke ziektes in mijn hoofd. Toch hoop ik dat de doktoren Saskia kunnen helpen, want ik weet maar al te goed hoe frustrerend het is je rot te voelen, maar medisch alles goed lijkt te zijn.

Shoppen met Saskia

Het is vrolijk zonnig als we opstaan en warm genoeg om buiten te ontbijten. Ik neem mijn crackers met Roquefort en een opgesneden tomaat dan ook het deck op. Saskia slaapt nog en Rick is naar zijn werk dus het is enkel Orion en ik. Gelukkig houdt Orion niet van de sterke lucht van blauwe kaas dus mijn crackers zijn veilig voor zijn kaken.

Gelukkig was Snickers niet op het deck want hij is dol op Roquefort, blijkt

Na het eten ga ik naar Anytime Fitness en doe een goed uur op de ARC trainer voor Sharon me komt halen voor de personal training. Deze week heb ik die maar een keer en volgende week ook. Ik moet mezelf er volgende week toe zetten om in mijn eentje gewichten te doen. Ik heb er een grote hekel aan dus hopelijk vind ik die zelf discipline.

Voor ik naar huis ga haal ik nog medicijnen voor Orion en mezelf bij Walgreens. Bij de stomerij haal ik de lente tafelloper op. Daar zat een enorme vlek op en daar is nu niets meer van te zien. Ik ben helemaal blij, want ik vind deze met zijn geborduurde tulpen te mooi om weg te doen.

Thuis is Saskia inmiddels op. Ik maak me presentabel en dan rijden we samen Vienna weer in voor onze lunch. Ik heb geprobeerd Saskia iets van Chopt te laten bestellen, maar het is allemaal teveel sla voor haar. Ik haal er wel mijn kindermaat salade met allerlei gezond lekkers.

Bij Whole Foods doet Saskia haar boodschappen zodat zij haar eigen lunch kan maken. Onze schoonmaaksters zouden om half drie komen, maar zijn er al als we om half twee terugkomen. Gelukkig zit Orion in zijn bench.

Met ons weer binnen begint Orion echter zielig te blaffen en dan kan ik hem niet in die kooi laten. Ik neem hem mee op het deck waar ik ook mijn lunch eet. We blijven even genieten van het lekkere weer, maar dan moet ik naar de kapper. Orion laat ik op het deck want dat is veel leuker voor hem dan de bench.

Mijn haar moet bijgeverfd en Carmen doet dat weer prima. Zo zie ik er morgen voor mijn rondleiding weer goed uit. Op onze Arlo camera's zie ik dat Rick ook vroeg thuis is en de schoonmaaksters net vertrekken.

Rick wil het gras maaien want dit weekend wordt er weer veel regen voorspeld. Ik heb Saskia beloofd met haar naar de mall te gaan dus we vertrekken meteen. Ik vind het leuk om met mijn jongste te shoppen en ze slaagt goed bij Urban Outfitters.

Zie ik daar zomaar opeens mijn naam (heel ongewoon in de VS)!

Als ik daar alvast afreken terwijl Saskia zich weer in haar eigen kleding kleedt zegt het meisje achter de kassa dat ik een fantastische moeder ben om dit allemaal voor haar te kopen. Dat vind ik wel een heel leuke en spontane reactie. Saskia is ook altijd heel dankbaar.

We lopen nog naar Journeys waar Saskia platform Converse schoenen kiest en bij Barnes & Noble kopen we een scheikunde boek om Saskia te helpen met haar bijles baantje. Zij is aangenomen om scheikunde bijles te geven en ze wil dat zo goed mogelijk doen.

Thuis vraagt Rick wat we willen eten en hij gaat het halen. Voor mij mijn favoriete sashimi en edamame als groente. Saskia besluit zelf iets te koken met haar vriendin, nog van de middelbare school, Natalie. Rick, die een Griekse salade heeft gehaald voor zichzelf, en ik eten buiten.

Als er eten is zijn er, behalve de hond, ook de katten!

Jammer genoeg zijn met de vele regen de afgelopen tijd de muggen ook "ontwaakt". Ik spuit me vol Off! nadat ik binnen een paar minuten al drie beten heb. Ik zou onze tuin zo graag laten behandelen tegen muggen, maar dat is ook schadelijk voor andere insecten. Dat wil ik dus niet, maar teken en muggen zijn gevaarlijk met de ziektes, die ze kunnen overdragen.

Met de Off! kan ik in alle rust blijven lezen want ik ben helemaal in mijn spannende boek. Ik wil het einde weten en blijf dus de hele avond doorlezen. In dit blog heb ik geen zin, dus heel ongewoon besluit ik mezelf een avond "vrij" te geven.

Net voor we naar bed gaan heb ik het boek uit en kan nu niet wachten om de volgende boek van Mary Kay Andrews te lezen. Morgen heb ik een rondleiding dus ik ga op tijd naar bed en hoop op een droge dag in de stad. Het weerbericht ziet er niet gunstig uit.