Over Oktoberfest en overige dingen

Zaterdag

Opeens hoor ik een Disney liedje spelen en realiseer me dat ik vergeten ben de Alexa wekker uit te zetten. Ik ben meteen wakker, maar Rick niet dus ik lees wat op mijn telefoon. Om acht uur vind ik het welletjes en sta op.

Rick volgt al snel en, na Orion even uitgelaten te hebben, gaan we op pad. Onze eerste stop is Starbucks, voor koffie en ontbijt. Dan brengen we ons lege glas naar de glasbak. De flessen van Greenheart houden we apart om aan hen terug te geven.

Dit weekend hebben we een lijstje af te werken en beginnen met de jaarlijkse pompoenen om voor het huis te plaatsen. We kiezen een paar van de grote oranje, die we voor op onze stoep zullen zetten. Er zijn heel veel soorten, maar wij houden het bij de gewone. 

Het is idioot druk bij de Vienna markt en Rick zet me ergens af, want er is geen parkeerruimte. Ik loop naar mijn gewoonlijke eierboer, maar die hebben alweer alleen eendeneieren. Daar ben ik niet dol op en gelukkig is er nog een andere boer met eieren, waarvan ik een dozijn koop.

Bij Greenheart geef ik de gebruikte flessen af, Ook die van Toastique, want die heeft hetzelfde formaat. Of ze die uiteindelijk gebruiken weet ik niet, ik hoop het wel. Verder maak ik veel foto's, want de markt is zeer kleurrijk in deze tijd van het jaar.

Terug thuis doe ik mijn stappen en Rick haalt al wat Halloween versieringen naar beneden. Het ware versieren gaat morgen gebeuren. We zijn daarmee al later dan anderen. We zullen met Halloween ntet thuis zijn, maar het is altijd leuk die versierde tuinen langs ons plein.

Dan is het tijd om onze griepprikken te gaan halen. Bij Walgreens vullen we formulieren in en zijn dan al gauw aan de beurt. Daar zijn  we dan in ieder geval weer een jaar mee klaar.

Voor onze lunch gaan we naar The Boro. Ik haal een poke bowl van Poki DC en Rick een salade van de Cava vlakbij. Het is weer onbeschrijfelijk lekker. Ik hoop nog altijd op een poke bowl restaurant dichterbij en dat komt er nu misschien. 

Na onze lunch maken  Rick en ik onze fietsen klaar en gaan op weg naar het Oktoberfest. Parkeren voor dat evenement is een nachtmerrie en wij gaan dan liever op de fiets. 

Onderweg hebben we nog een leuke ontmoeting met een Amsterdammer,, die al jaren in onze buurt woont. Sharon vertelde me dat hij Nederlands is en ik zie eindelijk eens kans voor een praatje.

"Goede middag!", roep ik vanaf mijn fiets en daar krijg ik een soortgelijk antwoord op. We praten even en hij vindt het duidelijjk leuk meer Nederlanders in de buurt te hebben. Zij zijn hier ook al jaren. Misschien moet ik eens een Vienna Nederlandse club oprichten.

We zijn te vroeg bij ons standje, maar parkeren onze fietsen daar wel. We kijken wat rond bij de andere kraampjes. De zingende prinsessen maken hun klantjes prachtig. Nothing Bundt Cake ziet er echt Oktoberfestachtig uit en de Rustic Love harten vinden gretig aftrek. 

Om vier uur is het tijd voor Rick en mij om mee te gaan helpen bij de One Neighborhood Foundation. Lydia geeft ons taken. Rick wordt degene, die mensen naar ons kraampje moet lokken, en ik de verkoopster. 

We hebben mondkapjes, dingen om blikjes koel te houden (heten hier koozies, maar dat is volgens mij een merknaam, want ik kan geen vertaling vinden), stickers en magneten te koop. Verder heeft Lydia allerlei spullen van de Duitse ambassade gekregen en een flinke zak koekjes. 

De Duitse spullen geven we weg, maar voor de koekjes vraag ik een bijdrage. We zijn hier tenslotte om geld in te zamelen voor de stichting. Naast ons staat de door Lydia ingehuurde ballonartiest. Die haalt ook flink wat geld op. Ik ben wel benieuwd wat het uiteindelijk bedrag wordt nadat de kosten ervan af zijn getrokken. 

Rick heeft de hele middag in de hete zon gestaan met die warme kleding!

De ballonartiest maakte voor ons dames een ballonnen bloem

We hebben veel plezier!

Met de burgemeester Linda en Maureen, een vriendin van haar

Om vier uur zijn we klaar en helpen Lydia de tent op te ruimen. Dan gaan we zelf van het Oktoberfest genieten. Rick haalt een Maerzen biertje en ik een glaasje rose. Het is enorm druk en helaas voor Rick zijn de bratwursten op.

Toevallig las ik dat Bear Branch Tavern een Oktoberfest menu heeft dit weekend. We fietsen erheen en moeten even wachten op een tafel buiten. Omdat we vroeg zijn is de wachttijd nog niet lang, maar naarmate meer mensen komen loopt die op en als wij onze tafel krijgen is er al een uur wachttijd. 

Gelukkig kan Rick nu zijn bratwurst en weisswurst eten. Dan neemt hij de blackened mahi mahi sandwich. Ik kies een salade met verschillende groentes en gegrilde kip. Het smaakt ons goed.

Het begint al donker te worden als we afrekenen, dus we haasten ons naar huis. Onze fietsen zijn niet berekend op in het donker fietsen. Gelukkig is het echt dichtbij, we moeten dit vaker doen!

Als we onze straat inrijden zien we daar een heel aantal buren in een kringetje bourbon proeven. John, onze overbuurman, blijkt een ware kenner te zijn. Wij slepen onze stoelen mee en zo wordt het een geheel onverwacht gezellig avondje met vijf andere stellen van de cul de sac.

Zondag

Het was gisteravond zo gezellig en werd later dan wij gewend zijn. We slapen dan ook tot half negen uit. Het belooft alweer een zomerse dag te worden. 

Na onze nitro brew en latte, kalkoen bacon sandwich en boerenkool egg bites van Nick bij Starbucks gekregen te hebben, rijden we naar de markt in het Mosaic District. Daar liggen mijn paddestoelen al klaar. 

Deze markt is er het hele jaar door. Daar ben ik blij om, want de meeste andere markten sluiten eind oktober. Ik snap niet helemaal waarom, want misschien is er in de winter niet veel groente en fruit, maar eieren en andere niet seizoensgebonden producten wel. 

Onze volgende stop is Home Depot. Onze hondenskelet voor Halloween is kapot en we hopen een nieuwe te vinden. Die hebben ze inderdaad en ook een aantal enorme versieringen. Als je echt helemaal in Halloween opgaat heb je daar misschien wel ettelijke honderden dollars voor over. 

Na mijn stappen gaan we de voortuin versieren. Jammer genoeg doen een heel aantal lichtjes het niet meer. Ik bestel nieuwe van Amazon, want Michaels had ze niet. Die komen vanmiddag nog dus ik hoop ze voor het donker wordt op te hangen. 

Als alles er weer spookachtig uitziet is het lunchtijd. We gaan weer naar The Boro en halen beiden dezelfde lunches als gisteren. Dan rijden we naar Total Wine, waar we wijn inslaan voor de Celebration of Life voor Dad volgend weekend. We hebben geen idee hoeveel mensen er zullen komen, dus we kiezen wijnen, die wij lekker vinden, voor het geval er veel overblijft.

In ditzelfde winkelcentrum ligt de ABC winkel. Daar koopt Rick de basis dranken om cocktails mee te maken. Ook dat zijn er heel wat. Het is maar goed dat we zo'n grote auto hebben! Aan de overkant doen we onze boodschappen bij de Giant en eindigen voor nog wat benodigdheden bij Whole Foods.

Er zijn ontzettend veel soorten Halloween snoep te koop! Het lijkt ieder jaar wel meer.

De rest van de middag genieten we van het mooie weer. De komende week zal wat wisselvallig zijn, helaas, maar dat hoort ook bij oktober. 

Charlotte, de spin, is verhuisd en heeft geen slimme locatie voor haar nieuwe web gekozen. Het zit vast aan de hoes van de barbecue en we gaan vanavond grillen. Heel voorzichtig halen we de hoes eraf, maar natuurlijk gaat het web stuk. Ik ben benieuwd waar ze nu een web gaat spinnen. 

Tussen de bezorgde bestellingen van Amazon zitten mijn nieuwe FitFlops. Ik wilde eens wat anders dan zwart, maar het moet wel overal bij passen. Mijn keuze viel op deze zilverkleurige ballerina's. Woensdag zullen er goudkleurige bezorgd worden. 

Terwijl Rick bezig is aan het eten schrijf ik dit deel van het blog vast. Dat bevalt me goed, want ik word als ik het later doe altijd afgeleid door de televisie. Als de Halloween lichtjes bezorgd worden hang ik die ook voor het donker wordt nog even op. 

We eindigen dit weekend met een maaltijd van biefstuk en wortels van de barbecue. Rick heeft er een maiskolf bij en ik een handjevol kip chips. Die zijn gemaakt van kip en tapioca en relatief laag in koolhydraten. Ik vind ze lekkerder dan ik had verwacht. 

We eten op het deck en hoe fijn is dat op 3 oktober! De muggen zijn vrijwel verdwenen en we luisteren naar het concert van de krekels en katydids (een soort sprinkhaan).

Het was weer een heel druk, maar leuk weekend! We gaan een volle week tegemoet met een heel lange rit op donderdag. Allemaal een fijne week gewenst!

Over een van Gogh vrijdag

Rick hoeft er vandaag niet vroeg uit en zo komt het dat ik, heel ongewoon, eerder op ben dan hij. Hij volgt niet veel later en we eten gezamenlijk ontbijt. Voor de verandering gaan we dan onze Starbucks koffies halen voor Ricks douche. 

Rick hoeft vanochtend namelijk niet te werken, want we hebben kaartjes voor Van Gogh, The Immersive Experience. Na onze douches rijden we naar het Rhode Island Center in het noordoosten van Washington. 

We zijn expres vroeg vertrokken en dat is maar goed ook, want met stoplichten en ander gedoe arriveren we maar tien minuten voor onze entree tijd van half elf. Een paar minuten later lopen we de tentoonstelling binnen. 

Een heel aantal bekenden zijn hier al geweest en waren er lyrisch over, dus we verwachten heel wat. Het wordt geen teleurstelling, want wij vinden het ook interessant om zoveel over van Gogh te lezen en te leren in de eerste zaal. 

Als we dat alles gezien hebben wordt een gordijn opgelicht en stappen we een enorme zaal binnen. Je weet niet waar je kijken moet, overal om je heen worden werken van van Gogh tot leven gebracht. Als er een trein in het schilderij is, zoals bij meerdere, rijdt die trein van het ene naar het andere schilderij, bijvoorbeeld.

Wij vinden een leeg bankje en genieten met volle teugen van het schouwspel. De verschillende periodes van van Goghs leven komen via de schilderijen aan bod. Zo is er de Japanse periode, maar ook de heel donkere periodes tijdens zijn depressies en psychoses. 

Dat donkere gedeelte laat heel goed de chaos, die van Gogh in zijn brein heeft moeten voelen, zien. Het is bijna eng. Al met al is het een rijke ervaring, deze "onderdompeling". Je wordt inderdaad "ondergedompeld", want ook op het plafond en op de vloer zijn er projecties. 

Als Rick en ik het hele verhaal hebben gezien lopen we naar de uitgang. Daar kun je een VR iets doen, maar dat vinden we niet nodig. In een andere zaal kun je van Gogh schilderijen inkleuren.  Dat zouden we misschien wel doen, maar alle stoelen zijn ingenomen en dat maakt de beslissing om het niet te doen makkelijk. 

De laatste kamer heeft levensgrote schilderijen waarvan ik sommigen nog nooit gezien heb (het terras bij avond wel). En dan lopen we naar buiten waar het opeens heel schel is na de donkere ruimtes.

Het loopt tegen lunchtijd en we bedenken dat Brasserie Beck altijd een leuk terras heeft. Helaas blijkt het hele restaurant gesloten te zijn en het zal pas ergens deze herfst zijn deuren weer openen. Een meter of vijftig verderop zien we een Paul bakkerij. 

Opeens heb ik enorme zin in hun baguette met gerookte zalm. Dat heb ik alweer jaren niet gegeten en een keer een broodmaaltijd eten mag van mezelf. Ik peuzel het langzaam op, zo lekker!!

We lopen terug naar de auto en komen langs onderstaande oude brandweerkazerne. Dat is zo grappig in de stad. Je loopt tussen de moderne kantoorgebouwen en dan is er opeens iets ouds. De kazerne is nog in gebruik, overigens. 

Thuis gaat Rick aan het werk en ik geniet van het mooie weer. Halverwege de middag stelt Rick voor om te gaan kijken hoe de huizen aan de overkant vorderen. Daar raken we aan de praat met de eigenaar van het huis dat het eerst klaar was. 

Hij en zijn gezin komen uit Seattle en hij heeft een nieuwe baan bij Amazon. Hij werkt aan hun Alexa product en vertelt dat hij zijn huis daarmee helemaal geautomatiseerd heeft. Rick en ik moeten daar ook wat meer mee aan de gang. We gebruiken lang niet alles wat Alexa kan doen. 

Ieder uur "moet" ik van mijn Fitbit 250 stappen lopen. Dat is me de afgelopen vier dagen gelukt en vandaag doe ik dat weer. Het is goed om niet uren achtereen te zitten en dat doe ik 's middags al gauw. En de wandelingetjes zijn mooi op het moment. 

We hebben nu heel wat monarch vlinders op onze buddleia's

Met dit lekkere weer willen we zeker buiten eten. We zijn al een hele tijd niet naar Bonaroti geweest en daar worden we door Sergio, die Siciliaan is, als oude bekenden begroet. We krijgen een tafel op hun kleine terrasje. 

Rick en ik delen het antipasto voorgerecht, erg lekker! Dan heb ik de Michelangelo soep, de lekkerste soep in Vienna. Ik maak mijn maal af met een carpaccio en een salade. Rick heeft de kalfsmedallions "pizzaiola" en is daar ook zeer tevreden over. 

Het is een goed begin van het weekend. Ik ben om de een of andere reden doodmoe en ga onder een dekentje tv kijken. Het is weer de tijd van het jaar dat ik het 's avonds koud krijg, terwijl Rick nog in zijn korte broek en korte mouwen zit. 

Wij eindigen de dag met een tv special over vijftig jaar Disney World. Over twee weken hopen wij ook in Orlando te zijn en wat van die magie mee te krijgen. 

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!