Ons pleintje nu:

zaterdag, januari 30, 2010

Op de berg

Om half zes word ik wakker en alles, werkelijk alles, doet pijn! Mijn nek, schouders en rug staan in brand!! Ook Rick heeft last van zijn rug. De matras op dit bed is vreselijk slecht! We betalen heel wat voor dit apartementje en in een hotel zou je dan steen en been klagen. Dat kan hier niet, want we weten niet, wie de eigenaren zijn van ons apartement.

Na nog een paar uur kwelling in bed houden we het niet meer uit en staan op. Ik weet al, dat dit een serieuze pijndag gaat worden. Al mijn spieren staan in vuur en vlam, niets helpt en ik ben de Mineral Ice vergeten.

Online zie ik, dat het weer thuis ook veel slechter is, dan voorspeld. Er zou slechts een centimeter of minder vallen, maar het "Winter Weather Advisory" wordt al gauw een "Winter Storm Warning", want opeens kan er wel twintig centimeter vallen! Hier in Snowshoe sneeuwt het ook flink en in Blacksburg, bij Virginia Tech, ligt zeker 25 centimeter.

Rick gaat naar Starbucks om koffie te halen en we eten ontbijt in de kamer. Alweer duurt het toch even voor we op de piste staan. Hoe lang ik het ga volhouden, weet ik niet, want ik heb erg veel pijn. Het sneeuwt en vriest zeker tien graden, dus aangenaam is het zeker niet buiten.

We skien naar beneden en nemen de Powderidge lift naar boven. Deze lift leidde ons de vorige keer terug naar het huisje uit de hel, waar Kai doodziek was. Maar hij leidt ook naar een paar mooie pistes. De eerste is me veel te stijl, dat die groen is, begrijp ik echt niet! Ik zie minder ervaren mensen er in de V vanaf glijden. Ik heb geleerd niet naar beneden te kijken, want dan lijkt het zo enorm stijl! Ik kijk in de richting waarin ik ski en dat gaat heel redelijk.

Mijn spieren werken echter niet mee. Ik heb moeite de kracht te vinden om de stijlere heuvels te doen. Alles doet pijn en ik vind uit, dat skien geen verlichting geeft, zoals andere beweging dat wel doet. Integendeel, ik ben gespannen, omdat ik gladheid doodeng vind, waardoor mijn spieren zich natuurlijk allerminst ontspannen.

Rick belooft deze piste niet weer te doen. We gaan nog eens naar boven en dan van een minder stijle helling naar beneden. Dat gaat wel erg lekker, want er ligt veel nieuwe sneeuw. Dan is het alweer tijd om te gaan lunchen. We nemen de lift naar het Shaver's Centre daarvoor.

Rick gaat even terug naar de kamer om wat vergeten dingen op te halen en de kinderen en ik wachten op een tafel. Dit is het grote cafetaria hier, maar er zijn maar weinig tafels en stoelen. Gelukkig vraagt iemand mij, of we op een tafeltje wachten. Op mijn beamende antwoord zegt zij, dat ze op het punt staan te vertrekken. Heel aardig!

De kinderen en ik gaan vast eten halen. Er is een ruime keuze: Amerikaans (burgers, veggie burgers), verschillende salades, Mexicaans (quesadilla's, taco's etc.) en Vietnamese Pho soep. Kai kiest pizza, Saskia (en Rick later) een burger en Katja en ik gaan voor de Vietnamese soep met garnalen. Die smaakt bijzonder lekker, moet ik zeggen en er zitten veel groentes in. Het is een van de gezondste lunches, die ik ooit tijdens het skien heb gegeten.

Het blijft buiten maar sneeuwen en het lokt niet echt er weer op uit te gaan. Wie heeft ooit bedacht, dat het "leuk" zou zijn om op twee houten latten de berg af te glijden bij temperaturen ver onder nul. Maar goed, we gaan natuurlijk wel weer verder, want skien hier is niet goedkoop (als het dat wel was, ging ik nu terug naar onze kamer!).

Iets meer dan vier jaar geleden leerde ik skien, zodat ik me niet de hele dag in een cafetaria hoefde te vervelen, terwijl de rest van de familie lol had. Ik moet toegeven, dat ik nog steeds een haat-liefde relatie heb met de sport.

Het lukt mij gewoon niet vrolijk en onbezonnen een helling af te glijden, zoals de rest van mijn gezelschap. Als het maar iets glooiender wordt, dan gewoon lekker glijden, voel ik de spanning. Ik wil controle behouden en niet te snel gaan. Vooral als het druk is, zoals vandaag, is dat geen ontspannen iets, want dan kan ik de ruimte niet nemen om lekker te draaien, zoals ik wil.

Na anderhalf uur en drie keer op en neer heb ik een nog knallender hoofdpijn, dan voorheen. Ik heb er genoeg van en wil terug naar de kamer. Saskia is ook klaar, maar de anderen gaan door op de meer gevorderde pistes.

Om de pijn te bedwingen neem ik vier Advils en ga lang onder de douche. Gelukkig heeft die een harde straal, dus ik hoop, dat dat en het warme water wat zullen helpen. Het is lang geleden, dat ik zoveel pijn had. Ik weet werkelijk niet, waar ik het zoeken moet. Eigenlijk wil ik stante pede naar huis, maar ja, dat kan niet. Het is gewoon erg balen om juist nu zo'n erge aanval te krijgen!

Als Rick en de kinderen terug zijn, maken we ons gauw klaar voor het avondeten. We (vooral Rick) willen graag bij de Foxfire Grille eten, maar die is erg populair. Door vroeg te gaan hopen we de menigte voor te zijn, maar stuiten toch op een wachttijd van drie kwartier.

Hun bar is erg druk, maar bij Taste of Asia aan de overkant zijn genoeg stoelen vrij. Daar bestellen we een drankje en delen Katja en ik een sushi roll als voorafje. Hier worden we weer geconfronteerd met de verschillende wetten tussen de staten, want, anders dan in Virginia, hier mogen de kinderen wel bij de bar zitten, maar niet eraan.

Skippy, met drie oorbellen in zijn oor en een paardestaart, maar hartstikke aardig, zorgt voor ons. Eigenlijk wil ik hier helemaal niet weg. Een leuke bar en sushi om te bestellen, wat wil ik nog meer? Maar Rick heeft zijn zinnen gezet op de Foxfire Grille.

Daar krijgen we een tafeltje naast de keuken. Gelukkig, want iedere keer als er nieuwe klanten binnenkomen, is het ijzig koud. Buiten sneeuwt het nog gestaag. Ik bestel de zalm, die erg lekker is. Rick vergist zich in de porties, want hij bestelt een vol "rack" van ribs. De helft was meer dan genoeg voor hem geweest!

Als toetje bestellen de meisjes s'mores. We krijgen een vlammend potje, marshmallows, chocolade, graham crackers en caramels. Wat voor materiaal ze gebruiken voor het vuur weten we niet, maar leuk is het zeker!

Buiten sneeuwt het nog steeds en de meisjes en ik willen binnenhandschoenen, want het zal morgen weer flink koud zijn. Gelukkig zijn die heel goedkoop en Rick rekent af. Daarbij bedenkt hij zich, dat hij zijn eigen handschoenen niet heeft.

Terwijl hij teruggaat om ze te zoeken, schuilen de kinderen en ik in de kinderwinkel. De medewerkster komt vragen, of ze ons kan helpen, maar wij zijn eerlijk, dat we slechts even schuilen. Dat is prima. We vermaken ons intussen wel met alle leuke dingen (waaronder spinnenhandschoenen), die er nu voor kinderen zijn.

Gelukkig vindt Rick zijn handschoenen weer en we lopen terug naar de kamer. Toch grappig, hoe de tijden veranderd zijn. Vroeger keken we dan gezamenlijk tv. Deze tv krijgen we niet aan de praat, dus iedereen is op zijn of haar eigen laptop. Ach, we zijn in dezelfde ruimte, dus veel verschil maakt het niet.

Vannacht ga ik op het opblaasbed, dat we mee hebben genomen, slapen. Hopelijk werken mijn spieren morgen meer mee. Stiekem tel ik de dagen af voor Katja's en mijn reisje naar Mexico. Wat kan ik nu naar de warmte snakken, zeg! Ik weet, dat de rest van het gezin zich hier prima vermaakt, maar voor mij is zo'n skireis een noodzakelijk kwaad.

Hier Ricks foto's van gisteren, de mijne volgen later.

25 reacties:

Anja zei

Ik deel je haat-liefde verhouding!
Cross Country skieen vind ik wel leuk want je hebt dan geen enge hoge pistes.
Vervelend dat je juist nu zoveel pijn hebt, hopelijk gaat het morgen beter met je.
Wat een sneeuw is er weer gevallen bij jullie thuis.

www.ine1149.web-log.nl zei

Jakkes, dat je nu net zo'n slecht bed moet hebben en wat onzettend droevig dat je zo'n slechte dag had. Hopelijk slaap je vannacht wat beter, sterkte meid!

Kan me zo goed voorstellen dat je de dagen telt tot maart.

Petr@ zei

Wat ontzettend rot dat je zoveel pijn had. Inderdaad gaat het skiën dan ook niet prettig.

Ik kan me zo vinden in jouw haat-liefde verhouding met wintersport. Ik heb slechts een paar keer op een snowboard gestaan en ik vind het erg leuk om te doen. Maar de afdalingen moeten niet te steil zijn en het liefst geen andere mensen op de piste!

Alvast een goede terugreis (ook voor Katja). Doe voorzichtig met die sneeuw.

Rita Meyer zei

Balen dat je zoveel pijn hebt. Weet je zeker dat het ook niet komt door het vergeten van de medicijnen? Je schildklier kan ook voor klachten zorgen. Het zal wel een combinatie zijn van verschillende factoren :-(.
Sterkte en nog veel plezier in ieder geval!

Nieuwenoord zei

Wat vervelend voor je dat je zo'n pijn hebt weer. En hoe herkenbaar, hier loopt het ook de spuigaten uit, zowel bij Albert als bij Esmee. Sneeuw is een ramp voor pijn.

Wel een fijn uitzicht, zo'n weekje Mexico, maar het duurt zo lang he. Voor ons nog twee weken en Albert is er zó aan toe.

Ik hoop dat jullie veilig thuis komen!

Sally zei

He balen van die pijn. Zo ergelijk als matrassen slecht zijn. Dat daarop bezuinigd wordt snap ik niet. las je gasten toch lekker slapen komen ze toch veel eerder weer een keer terug?
Ook ik ben geen held met skieen. Ik vind de omgeving en het totaalplaatje altijd prachtig maar waag mij ook niet op de te steile pistes. Blijf altijd wat van nagst houden.

Annemiek zei

Vreselijk dat je net nu zo'n pijn krijgt.
Het is hier ook vreselijk koud! Zo koud dat het niet kan sneeuwen. Met een volle maan, heldere lucht en sneeuw die kraakt gisteravond was het eigenlijk nog best mooi. Alleen zooo koud. Ik werk dit weekend en ik geloof dat iedereen liever lekker in hun warm huis zit met dit weer, want het doods op de afdeling. Zo zie je het zelden, en nooit in januari.

Karin(dh) zei

Wat een narigheid zoveel pijn op het verkeerde moment (wanneer is er wel een goed moment voor pijn trouwens..). Hou je haaks en ga iets doen waar je je beter van gaat voelen. Hopelijk heb je wat beter geslapen op het luchtbed.

Ymkje zei

Vervelend dat je zo'n pijn hebt. Hopelijk slaap je beter op het luchtbed en heb je een goede dag daarna. Nog veel plezier met skiën, ook al is de sport zelf niet jou ding, het is wel een leuk familie-uitje. Alvast veile terugreis!

Ymkje zei

Veilige terugreis!

Renesmurf zei

We kunnen wel stellen dat pijn uitermate vervelend is.
Gelukkig laat je je er niet door uit het veld slaan!

Martin zei

Vreselijk als je in een hotel of appartement bent waar de bedden van slechte kwaliteit zijn. Wij hebben ook wel eens 3 nachten in een bed geslapen, waar je van ellende je ogen niet dicht kon doen, zo slecht waren de matrassen en dan heb ik het echt niet over een flut hotelletje, maar een met naam! :-(

Is het niet mogelijk om de matras om te draaien? Misschien dat dit helpt. Niet alle matrassen kunnen omgedraaid worden, maar je weet maar nooit.

Natasja zei

Joh, wat vervelend dat je nu net tijdens je skitrip zo'n pijnaanval krijgt. Maar ik heb bewindering voor je doorzettingsvermogen! Toch nog heel plezier!

Anja zei

He, wat vervelend dat je net nu zo´n pijn hebt. Maar petje af hoor, dat je zo doorzet en toch nog bent gaan skiën!
Hopelijk heb je beter geslapen op het meegebrachte luchtbed en kun je toch nog van de laatste dag genieten.

Kristel Holsbeek zei

Goh dat is idd helemaal niet leuk zoveel pijn EN dan nog eens zo slechte bedden;-(.
Hopelijk gaat het snel allemaal weg en kan je toch nog genieten.

Bente zei

Oh wat een ellende die pijn. En dan ook nog koud weer er over. Je hebt je dapper gehouden hoor!

Ik heb ook pas op latere leeftijd leren skieen en herken het gevoel van de controle willen houden.
Maf genoeg ben ik opeens sprongev vooruit gegaan toen het een dag mistig was. Ik kon niks meer zien en moest toen op gevoel skieen. En dat ging wonderbaarlijk goed. Sindsdien heb ik meer vertrouwen dat ik mezelf wel red.

Nicole zei

Wat ontzettend rot dat je net nu zo'n pijn hebt! Verschrikkelijk als de matrassen zo slecht zijn. Kun je niet klagen bij de site/organisatie waar je het appartement gehuurd hebt? Ik hoop dat je op het luchtbed een betere nacht hebt en dat je toch nog een fijne dag hebt met je hele gezin.

Voor Katja en voor jullie een goede en vooral veilige reis naar huis.

Bianca zei

gelukkig heb ik alleen een haatverhouding met wintersport ha ha, dat maakt het simpel: ik ga niet. Ik vind het niets: die kou, dat dikke pak aan, akelige hoogtes, die latten die te glad zijn op zo'n steile berg met sneeuw (ook al is dat de bedoeling ha ha) En als je dan nog zo'n slecht bed hebt en zoveel pijn, verschrikkelijk. Sterkte en ik hoop dat het morgen beter is met je.

Cisca zei

Pfff, wat ontzettend vervelend zeg. Hopelijk heb je afgelopen nacht beter geslapen.
Met pijn wakker worden is natuurlijk nooit een goede start!

roots2wings zei

Die haat-liefde verhouding met het skien komt me heel bekend voor. ;-)

Hopelijk trekt de spierpijn snel weg... Nog een veilige rit naar huis!

Corry zei

Tjemig Petra wat vreselijk vervelend om zoveel pijn te hebben. Alles valt en staat toch met een goede matras. Ik hoop dat het beter wordt voor je en toch veel plezier met het skiën. Wel alles heel houden!!

Petra S. zei

Afschuwelijk dat je zo'n pijn hebt. Hopelijk slaap je beter op het luchtbed en kan je nog een beetje genieten in de sneeuw. Goede reis terug.

Hilde zei

Hoe meer je skiet, hoe meer je het skien leert apprecieren... De haat-liefde verhouding verdwijnt dan volledig... Niet opgeven, juist nu moet je doorzetten. Binnen enkele jaren geniet je ervan en ben je blij dat je volhield.

Hopelijk gaat het snel beter met de pijnen.

Groetjes,

HennyB. zei

Wat jammer dat je zo'n pijnaanval had ik het skiweekend, gaat het inmiddels beter? Niet normaal hoor die slechte matrassen, ik zou reclameren hoor!

Kasaka zei

@Hilde -- Het is voor mij al een hele overwinning om te skien, want ik ben als de dood voor gladheid na een nare enkelbreuk op ijs. Ik kan dus maar niet over die spanning komen, als het stijler wordt voel ik mezelf gespannen worden. Misschien heb je gelijk, maar we skien per jaar een paar keer (te ver weg en kosten te veel), dus echt kans om heel wat te skien heb ik niet. Opvallend is wel, dat ik het de laatste dag altijd het leukst vind, dan heb ik mijn "ski benen".