Ons pleintje nu:

maandag, januari 14, 2013

Beetje sombere maandag

Na zo'n leuk weekend is het altijd weer even slikken om de maandag te begroeten.  Saskia heeft een late dag en Rick brengt haar naar school.  Daar ben ik dankbaar voor, want ik word wakker met mijn nek en schouders in een knoop en flinke hoofdpijn.  Of het de lange ritten van dit weekend waren of het slechte weer wat er aankomt, maar ik ben in ieder geval geen "happy camper".

Gelukkig helpt ibuprofen genoeg dat ik tenminste op tijd op kan staan om naar personal training te gaan.  Sharon wacht me al op.  Zij is heel enthousiast over de twee uur durende yoga klas waar ik eigenlijk zaterdag ook heen zou gaan met haar.  Sharon heeft veel soortgelijke problemen met haar heupen, als ik, en zij voelde zich zondag stukken beter.  Gelukkig heeft ze veel oefeningen onthouden en volgende keer ga ik zeker mee.

Na allerlei oefeningen met gewichten doen we een kwartier yoga posities, die ik een minuut moet volhouden.  Ik voel dat het helpt met de pijn, ook in mijn schouders.  Ik had het weekend met Katja natuurlijk niet willen missen, maar vind het wel jammer die yoga klas niet meegemaakt te hebben.  Hopelijk komt er snel weer een.

Het halve uur cardio na afloop gaat gauw voorbij en ik bedenk intussen de perfecte manier voor Kai bedacht om toch wat extra geld te verdienen.  Onze kasten thuis kunnen zeker een opruimbeurt gebruiken en de garage ook.  Ik heb het er meer dan voor over hem daar per kast voor te betalen. Thuis stel ik dit aan Kai voor en die is zeker geinteresseerd. 

Helaas heeft Kai nog steeds niet een definitief antwoord van de mensen in Leipzig of hij daar ook inderdaad naar toe kan.  Zonder kunnen wij geen vliegreis boeken, want als hij daar niet terecht kan heeft hij tot 25 februari geen onderkomen.  We zoeken zonder succes het hele internet af of we een telefoonnummer of Facebook kunnen vinden voor die mensen.  Echt wel balen.

Intussen is mijn nek- en hoofdpijn weer helemaal terug. Ik zou het liefst gaan liggen, maar heb een heel lijstje af te werken, dus ik rijd Vienna weer in.  Mijn eerste stop is de Petco.  Behalve eten voor Cosmo en een botje voor hem, koop ik ook twee kattendragers.  Katja heeft de enige, die niet stuk was, mee voor Zorro en Flapjack moet binnenkort een hondsdolheidprik krijgen.

Daarna ga ik naar Advance Auto Parts voor nieuwe ruitenwissers.  Het was werkelijk gevaarlijk hoe slecht die het gisteravond deden.  Ik wil niet het risico lopen dat Saskia zo moet rijden.  Ik word werkelijk superaardig geholpen.  De wissers worden zelfs meteen op de van gezet voor mij!  Ze doen het ook super, de oude waren heel duidelijk aan vervanging toe.

Bij Whole Foods haal ik onder anderen avondeten.  Ook neem ik appels en bananen mee voor Saskia, want ik zag dat de fruitschaal vrij leeg was.  Zoals wel vaker is het opeens half twee en val ik bijna van mijn graadje, want ik heb nog geen lunch op.  Ik neem gauw een sushi rol mee en eet die in de auto op.

Thusi is Kai bezig met de voorraadkast in de keuken.  Daar zal hij wel een paar uur voor nodig hebben, want Saskia vooral heeft grote troep van gemaakt.  Hoewel er ook heel veel Nederlandse lekkernijen tevoorschijn komen, waaronder een paar pakjes stroopwafels en zakken met pepermunt.  Jee, hadden we die nog?  Af en toe opruimen heeft zo zijn voordelen!

Het regent nog niet, dus ik neem Cosmo mee voor een wandeling.  Ik heb nog een foto nodig voor het dagelijkse "winter" thema en dat valt niet mee met deze toch weer relatief warme temperaturen.  Gelukkig zie ik een struik met rode besjes, die een mooi onderwerp biedt.


Mijn lijstje is afgewerkt.  Ik haal een stapel Libelles naar beneden en ik zijg neer in mijn stoel en doe de voetsteun omhoog.  Iedere keer als ik Libelles lees vind ik het weer jammer hoe duur ze hun overzeese abonnementen hebben gemaakt.  Jaren geleden had ik er een, maar om die kosten eruit te krijgen zou ik iedere letter iedere keer drie keer moeten lezen en dat gebeurde natuurlijk niet.  Ik ben dus dankbaar als ik een stapeltje toegespeeld krijg.
 
Snickers en Flapjack weten hoe te ontspannen

Kai laat de keurige voorraadkast zien, om door een ringetje te halen.  Aan hem is zo'n taak wel besteed, want hij is de netste en meest georganiseerde van de drie kinderen.  Als het even meezit zijn al mijn kasten keurig tegen de tijd dat Kai weer vertrekt. 

Tegen Rick en mijn wil moet Saskia vanavond weer tot laat werken.  We laten haar weten dat we er niet van gediend zijn dat de meerdere avonden laat werkt, vooral niet als ze de volgende ochtend om kwart over vijf op moet staan.  Natuurlijk ziet Saskia het probleem niet, ze mag daar tenslotte huiswerk doen en vindt het er leuk.  Zucht, tieners!

Het avondeten voor de heren is een football meatloaf van Whole Foods.  Voor mezelf heb ik een lekker stuk zalm, maar daar doe ik hen geen plezier mee.  We hebben er spinazie en zoete aardappelfrietjes uit de oven bij, erg lekker! 

Omdat ik zo'n hoofdpijn heb, maakt Rick het eten klaar.  Hij geeft mij mijn bord met een vork en een servet, maar geen mes.  Na alle jaren in de VS vind ik het nog steeds heel moeilijk eten met alleen een vork, wat het ook is.  Rick is gewend alleen een mes te gebruiken als er iets gesneden moet worden.  Vooral het laatste hapje vind ik nog altijd moeilijk tot niet onmogelijk op die vork te krijgen. 

Dit jaar zal het in juni dertig jaar geleden zijn dat ik voor het eerst voet op Amerikaanse bodem zette en ik kan dat eten met een hand nog steeds niet!  Wat Rick me wel heeft aangeleerd is altijd een servet te hebben bij het eten.   Die hadden wij vroeger altijd alleen bij officiele etentjes en  het valt me op dat ze er bij de Nederlandse etentjes ook nooit zijn.  Zo houden we nog steeds aan onze in onze jeugd aangeleerde tafelmanieren vast.

16 reacties:

Antonia zei

Petra, wat zijn de labor laws in VA eigenlijk. Hier in NY mogen 16/17 jarige op dagen voor een schooldag M/D W/D maar 4 uur werken en niet later dan 10PM. Een 17 jarige mag hier niet tot 11 uur werken alleen in weekende en op dagen als er geen school is bv vacanties.

Groetjes Petra

Menno A / 1250 zei

Hi Petra,

Een oplossing voor je 'Libelle probleem' zou kunnen zijn om een tablet aan te schaffen (iPad bijv. maar zeg dat maar niet te hard tegen Rick ;-)) en daar een abonnement via te nemen... Op die manier kan je tegen NL-tarieven heel veel NL en US tijdschriften lezen. Zo lees ik elke dag in Colorado de Volkskrant, NRC, Elsevier en Financieel Dagblad... Misschien iets om over te denken.

Gr. Menno

Bente zei

Jammer dat je vandaag opeens weer zo'n pijn had. Hopelijk krijg je het er met sporten snel weer uit.

Over dat eten met 1 stuk bestek: ik vind dat totaal geen porem. Zie constant vingers in het eten. Bij mij thuis leer ik iedereen dan ook om te eten met 2 stuks bestek. De jongste twee zijn er erg goed in en hun pa probeert het nu ook op te pakken.

Anoniem zei

is die libelle dan zo duur ik lees hem al 24 jaar hier in mexico en die libelle pakken ze niet van me af en later geef ik ze gratis door aan andere nederlanders die hier wonen.

Petr@ zei

Leuk dat je dit weekend naar Katja bent geweest.

Wat fijn dat Kai jouw kasten opruimt. Zo wordt dat klusje jou uit handen genomen en verdiend Kai er wat geld bij voor Duitsland. Goede deal!

Grappig, die verschillende eetgewoonten. Zonder mes eten kan ik ook niet. Toch zie ik hier steeds meer mensen die geen mes en vork meer gebruiken, maar alleen nog maar een vork.
Servetten hebben wij trouwens altijd wel bij het eten, dat heb ik van huis uit mee gekregen. Dus ook dat verschilt weer per huishouden.

Kan Saskia 's morgens wel haar bed uitkomen, na zo'n late dienst?

Anoniem zei

Sterkte met de pijnen.
Fijn dat Kai de kasten op ruimt.
Laatst ook een stukje gedaan, oepssss dan kom je zakjes en doosjes tegen die al 2 jaar over de datum zijn.
Groet, Bea

Anoniem zei

Wat een leuk onverwachts weekend hebben jullie gehad......hoop dat je nekpijnen nu weer over zijn... ik heb morgenavond een massage, kan niet wachten....

Sorry maar ik vind het zo'n vreselijk (stom) gezicht hoe de Amerikanen met 1 hand onder de tafel op hun schoot en in de andere hand de vork (en elleboog vaak op tafel). Jammer dat ze daar niet met mes en vork hebben leren eten.....

Groetjes, Evelyn

Anoniem zei

Als Kai bij jullie klaar is met de kasten mag hij hier komen :)

Annemiek

Anoniem zei

Dat van die kasten, dat herken ik. Ben ook niet zo opruimerig, maar ja soms moet het toch echt. En dan komen er idd ook wel eens dingen tevoorschijn, lang over de datum.
Balen zeg dat Kai nog niets gehoord heeft uit Duitsland en dan is het frustrerend als je geen contactgegevens kunt vinden.
Met mes en vork eten wij ook, maar soms hebben we makkelijk eten en het laatste schepje schuif je dan gewoon met je vork van je bord in je mond. Niet erg sjiek, wel effectief. Maar, wij hebben dan ook geen kinderen die opgevoed moeten worden tot nette eters.;-)
Groetjes Tine.

Anoniem zei

Hallo Petra, zou dit ook wat voor Kai zijn: http://www.workaway.info/961413685133-en.html Ik ken het verder niet hoor maar het is in Berlijn en dat is momenteel een van de hipste steden van Europa, zeker op het gebied van muziek en kunst. Bovendien zullen daar zeker andere jongeren zijn om mee op te trekken. (En ook leuk voor jullie om hem daar te bezoeken dus...)
groet, Ellen uit Friesland

Anoniem zei

Fijn dat je aan Kai zo'n goeie hulp helpt. Kasten opruimen is aan mij ook niet echt besteed, maar soms kom je er toch niet onderuit.
Dat Saskia dit kan volhouden is mij ook een raadsel.Mariska heeft ook van die dagen gehad,jaren gehad.Iedere morgen met de trein naar Tilburg omdat ze daar de dansopleiding volgde. Ze was te jong om alleen naar het station te gaan dus moest ik haar wel brengen.Om 5 uur opstaan was ik dan wel verplicht. De rest laat
zich raden. Altijd hurry up anders mis je de trein. En dan 's avonds nog huiswerk maken, vaak pas na 10 uur als ze late lessen had.
Vrijdags waren we allebei kapot.
Ik vind de manier van eten in de VS geen gezicht.Wij zijn opgegroeid met mes en vork en altijd met servet.Lijkt me toch een beschaafde manier voor iedereen.'s Lands wijs 's land eer zeggen ze wel eens. Maar ik ken voldoende Amerikanen die wel op een fatsoenlijke manier eten.
Groetjes Wil

Ineke zei

Heerlijk zo'n kasten-opruim-hulp! Ja, ik blijf het ook vreemd vinden om alleen met een vork te eten. Als we in Amerika zijn probeer ik me wel een beetje aan te passen :-) maar lukken doet het me nooit.

Anja zei

Fijn dat Kai je kasten opruimt.
Eerlijk gezegd vind ik het geen gezicht om alleen een vork te gebruiken maar bij jullie in Amerika is het heel gewoon.

naomi zei

Hallo

Balen dat je weer zo'n pijn hebt. Hoop dat het sporten helpt.

Fijn dat Kai de kasten opruimt. Met zo'n voorraad kast kan je ook veel weg gooien wat over de datum is. Laatst deed ik het en vondt nog 2 zakjes Halloween snoepjes vanuit San Francisco dacht dat ze op waren. Dus ik snap jouw verrassing met de NL lekkernijen. En voor Kai ook fijn om zo iets bij te verdienen.

Nou ik eet dus als een Amerikaan is mijn conclusie. Snij mijn vlees vooruit en eet dan alles op met alleen een vork of bij rijst lepel. En vork in rechter hand kan het echt niet met links. Ik wissel dus ook van hand met bestek. Ik kon het van kinds af aan niet. Motoriek probleem. Ik kan ook geen spaghetti oprollen dat snij ik dus. Maar heel eerlijk het is me nooit zo opgevallen, maar ga er eens opletten.

Liefs Naomi

jolanda zei

Kai mag mijn kasten en zolder ook komen uitmesten :-):-) is hard nodig.

Ik wissel continue van bestek. Ik snij rechts, met mijn vork in mijn linkerhand. Ga ik het op pikken dan ruil ik mijn bestek om en dan weer om voor het volgende stukje af te snijden. En natuurlijk is mijn mes een schuifje, ik krijg het anders nooit op mijn vork.

Petra zei

@Petra - Virginia's wet gaat maar tot 16. Vanaf 17 gelden de volwassen wetten.

@Menno - Bedankt voor de tip. Ik wacht nog op de Surface, maar zal dan kijken. Op de site van Libelle zie ik echter geen mogelijkheid tot een digitaal abonnement op het tijdschrift zelf.

@Bente - Nee, met vingers eten gebeurt hier ook niet. Rick eet zo mogelijk nog netter dan ik, maar hij heeft de kunst om alleen een vork nodig te hebben natuurlijk al van baby af aan aangeleerd.

@Anoniem - Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik geabonneerd was en toen kostte het ongeveer $300 per jaar. Vond ik veel, vooral omdat het me niet lukte ze allemaal helemaal te lezen.

@Petra - Wonder boven wonder stond ze vandaag keurig op tijd op, maar ze weet ook dat het werken meteen voorbij zal zijn als dat niet zo is.

@Bea - Ja, het is onvoorstelbaar wat zich in die kasten verschuilt!

@Evelyn - Rick en zijn familie eten anders ook keurig en al zeker niet met ellebogen op tafel, maar ze gebruiken hun bestek gewoon zo ingewikkeld.

@Annemiek - Ik zal het hem zeggen, ik vind het ideaal zo'n schoonmakende zoon!

@Tine - Gelukkig heeft Kai vandaag van ze gehoord!

@Ellen - Die ziet er leuk uit, maar ze hebben niemand nodig in februari. Dat was iets waar Kai veel tegenaan liep.

@Wil - Rick en zijn familie eten zeker fatsoenlijk, hoor! Hij heeft zo mogelijk nog meer regels dan ik. Maar dus wel dat ingewikkelde gedoe met bestek. Zolang er niet gesmakt en met open mond gegeten wordt maak ik me er ook niet zo druk om.

@Ineke - Ik kan de niet-Amerikanen er zo uitpikken bij een etentje Zij vinden weer dat wij ingewikkeld doen, ach ja.

@Anja - Ik vraag er altijd een mes bij als er alleen een vork wordt gegeven, dus het viel me gisteren opeens op dat ik vooral dat laatste hapje ook echt niet met alleen vork naar binnen krijg.

@Naomi - Grappig dat jij dan zo'n beetje op zijn Amerikaans eet.

@Jolanda - Ha ha, ja, ik had gisteren opeens zo'n openbaring van "hee, ik moet gebruik maken van zijn aanwezigheid" Zo hebben we er beiden profijt van.