Ons pleintje nu:

donderdag, januari 24, 2013

IJskoud winterweer

Woensdag

Gisteravond vroor het bij het naar bed gaan 18 graden.  Aangezien wij 's nachts niet de verwarming aanhebben besloot ik voor het eerst in jaren in een lange pijamabroek te gaan slapen.  Daar heb ik geen spijt van gekregen.  De thermometer van mijn wekker geeft bij het wakker worden tien graden aan.  Brrr, Rick doet toch maar even de verwarming aan voor hij gaat douchen.

Saskia is al naar school en ik hoop maar dat ze zich warm genoeg gekleed heeft.  Op weg naar zijn werk stopt Rick altijd bij Starbucks.  Hij sms-t dat het zo koud is dat iedereen de winkel binnen rent voor hun warme drankje.

Gelukkig heb ik om half elf met Sharon afgesproken voor een personal training sessie, anders weet ik niet of ik me ertoe had kunnen zetten de kou te trotseren om te gaan sporten.  Sharon warmt me al gauw weer op en aan het einde van het uur trillen al mijn spieren van de inspanning!

Na nog een half uur cardio spoed ik me ook naar de auto.  Met zo'n bezweet hoofd is de kou al helemaal niet fijn!  Als ik thuiskom staat Kai onder de douche en ik roep gauw naar boven dat ik dat ook wil doen.  Hij heeft nogal de neiging al het warme water op te maken en ik snak naar een hete douche!

Met dit koude weer heb ik enorme zin in pho.  Kai heeft daar ook wel oren naar.  Eerst haal ik wat boodschappen bij Safeway en dan de vissoep bij Pho Thang Long.   Ze geven er ook lekker veel hete saus bij, zodat de soep op twee manieren opwarmt.  Het is Aziatisch "comfort food" en nog gezond ook.


De middag vliegt voorbij met het bewerken van mijn Florida foto's en het schrijven van de blogs.  Voor ik het weet moet ik me weer in sportkleding hullen.  Sharon komt me ophalen om naar yoga te gaan.  Voor de tweede keer vandaag ben ik blij met haar afgesproken te hebben, want het zou oh zo makkelijk zijn geweest om gewoon lekker in een warme pijama thuis te blijven.

Als ik er dan eenmaal ben en zeker na afloop ben ik heel blij dat ik me ertoe gezet heb.  Het rekken en strekken in de sportzaal, die instructrice Mary Beth met een bijzetkacheltje opwarmt, helpt enorm. Bovendien maakt Mary Beth er iets leuks van.  Zo doen we vandaag vooral dierenposes: downward dog, adelaar, kraai en kikker.  Vooral die laatste is heel nodig voor mijn heupen!

Het uur vliegt voorbij en Sharon zet me weer thuis af.  Rick is inmiddels ook thuis en samen bewonderen we Kai's opruimwerk.  Vandaag nam hij ons kastje met kruiden en sauzen onder handen voor het eerst in 14 jaar.  Ja, je leest het goed. 

Het ziet er nu uit als toen we pas in dit huis kwamen wonen.  Klein minpuntje is dat Kai in zijn ijver mijn favoriete Ketjap Asin ook heeft weggegooid.   Maar eens kijken of ik die bij een van de mailorderbedrijven met niet al te hoge verzendkosten weer kan bestellen.

Het haardvuur gaat aan en we bestellen makkelijk Zpizza voor het avondeten.  Alleen komt die van mij met een ingredient dat ik niet besteld had (uien, waar ik niet zo van houd) en zonder het ingredient, pijnboompitten, wat ik nu juist heel graag had.  Ik bel om te vragen hoe dat zit, krijg oprechte verontschuldigen en de belofte voor een gratis pizza volgende keer.  Heel netjes.

Als Rick Cosmo voor het slapengaan uitlaat, sneeuwt het licht.  Volgens het weerbericht kan er een "dusting" (niet meetbaar, dus) vallen vannacht.  Het gaat weer zwaar vriezen, dus de lange pijamabroek gaat weer aan vannacht.

Donderdag

"En, ligt er sneeuw?", vraag ik aan Rick als hij bovenkomt om zich klaar te maken voor zijn werk.  Ik verwacht een negatief antwoord, maar krijg een enthousiaste knik.  Dat niet alleen, maar er ligt genoeg om de scholen twee uur later te laten beginnen. 

Het blijken maar een drietal centimeters te zijn, maar dat is genoeg met deze kou om veel gladheid te veroorzaken.  Met de schoolbussen kunnen ze natuurlijk geen ongelukken riskeren.  De meeste zijstraten worden niet schoongemaakt. Het is in ieder geval wel een mooie wereld, zo wit.  Ook precies genoeg om mooi te zijn, maar niet heel veel ongemak te veroorzaken.

Op mijn Weatherbug zie ik dat het tien graden vriest, maar het waait zo hard dat het voelt als -17.  Toch wil ik na het ontbijt een paar foto's maken, want wie weet of en wanneer we dit witte spul deze winter weer zullen zien.  Langer dan vijf minuten houd ik het buiten niet uit.  Dan zijn mijn handen al gevoelloos, ondanks de handschoenen, en mijn neus en oren ook.  Gauw warm ik op met nog een kop koffie!

Als die op is, heb ik geen excuus meer.  Op naar de sportschool waar het zo rustig is dat ik denk dat de vrieskou en sneeuw mensen ervan weerhouden om te komen.  Ik doe vandaag drie kwartier op de ARC trainer en ik voel mijn spieren goed van gisteren. 

Voor de lunch heeft Kai zin om naar Noodles & Company te gaan.  Daar ben ik ook zeker voor te vinden, lekker warm eten.  We besluiten in het restaurant te eten, want tegen de tijd dat we thuis zouden zijn zou het eten koud zijn.  Ik kies weer mijn favoriete Bangkok Curry met garnalen.  Daar zit zo lekker veel groente in!  Kai neemt de maccaroni met kaas en bbq varkensvlees.  Ik mag er een hapje van proeven en het is erg lekker, maar veel te zwaar voor mij.

Aan de overkant ligt Whole Foods en daar halen we onder anderen ingredienten voor het avondeten.  Ik neem ook mijn wekelijkse bosje verse tulpen mee.  Daar kan ik echt iedere dag van genieten, wat natuurkleur in de winter.  Ik wissel de kleur af en neem dit keer een mooi diep oranje.

Cosmo is helemaal gek op de sneeuw, dus ik neem hem de achtertuin in om met een bal te spelen.  Mijn fototoestel gaat ook mee om zijn speelse enthousiasme in het koude witte goedje vast te leggen. 
Cosmo werkt helemaal mee en ik heb een heel aantal "happy doggy" plaatjes kunnen schieten.

Door de wind is het werkelijk niet uit te houden buiten, hoe dik ingepakt ik ook ben.  Na een tiental minuten ben ik verkleumd en zoek binnen de warmte weer op.  Althans, dat is relatief, want ik zit ook hier te rillen.  Een blik op de thermostaat laat zien dat de verwarming duidelijk weer kuren heeft.

Het is maar 16 graden binnen, terwijl de thermostaat op 21 staat.  Ik herinner me dat Rick zei een knopje aan en uit te doen aan het apparaat in de basement en hem zo weer aan de praat kreeg.  Ik ga eens kijken of ik dat knopje kan vinden. 

Gelukkig is dat het geval en opgelucht hoor ik de verwarming weer aanspringen.  Alleen duurt dat maar even en dan moet ik weer naar beneden om die handeling te herhalen.  De monteur wist een paar weken geleden niet wat er aan de hand was, maar vroeg wel of dit vooral op winderige dagen gebeurt.  Ja, dus.    In ieder geval bereik ik mijn trappen lopen doel op de Fitbit met gemak, want de verwarming blijft maar uitvallen.

Blij dat ik naar een warme plek kan vertrek ik tegen vieren naar Lofty Salon.  Daar brengt Carmen mijn kleur weer aan.  Onder het genot van een glaasje witte wijn wacht ik tot de wekker gaat om het uit te laten wassen.  Daarna knipt Mona mijn kapsel weer goed bij en ietsje korter, zodat het makkelijker in stijl te brengen valt.

Saskia moet vanavond werken.  Ze heeft het enorm druk deze week met vrijwilligersuren, midterms en haar werk.  Om redenen, die ik hier niet uiteen zal zetten, is ze haar privilege om zelf in de van te rijden een paar weken kwijt.  Fijn voor mij is dat Kai zich heeft opgeworpen haar chauffeur te zijn.

Vanavond eten we weer eens Ricks voortreffelijke omeletten.  Hij maakt ze super dun en vult ze met zalmworstjes (dit keer, andere keren ham of kleine garnalen), champignons, paprika, ui en kaas.  Ik heb ze in een restaurant nog nooit zo lekker gegeten.  

De wind is gaan liggen en de verwarming blijft weer aan.  Toch typisch. Eindelijk vandaag heb ik het behaaglijk warm met mijn fleece pijama en een deken over me heen.  Mijn spieren zijn helemaal niet blij. Deze kou, hoe mooi met de sneeuw ook, kan me niet snel genoeg voorbij zijn!  Gelukkig zal de dooi zondag invallen.  Dit weer herinnert me er weer aan dat ik echt niet noordelijker zou willen wonen!

8 reacties:

Margreet zei

Heerlijke dagen hebben jullie gehad dus in Orlando. En nu weer de kou in. Zelf vind ik kou ook niet prettig, maar gelukkig schijnt hier heel vaak de zon en dan is het goed te doen. Erger vind ik de droogte hier in Denver, ik smeer me goed in en nog heb ik overal jeuk...
Mia vindt sneeuw ook leuk, vooral verse, dan gaat ze al haar speelgoed in de tuin weer opgraven die ondergesneeuwd zijn...

Anja zei

Wij slapen altijd met de raam open en ik heb het de afgelopen week ook koud gehad in bed. Ik heb mezelf een elektrische deken kado gedaan..heerlijk!!
Sterkte met de kou!

Anoniem zei

Wat leuk, een ongepande trip naar Orlando. wij zijn er twee jaar geleden ook weer eens geweest. Erg leuk in de parken.
Hier vinden de honden de sneeuw ook geweldig. Ik iets minder, maar ja als je ziet dat de hond geniet is het toch leuk wandelen.
Wat betreft de aardappelen bij het ontbijt, weet niet of dit in je vorige blog stond?, heeerlijk Hashbrowns!!! Scrambled eggs met cheese, wat brood en HASHBROWNS. Mijn man vind het ook verschrikkelijk. Hij vind aardappels sowieso varkensvoer. ;-) Als we in Amerika zijn bestel ik het altijd. Goed dat we niet elke dag eieren gaan eten anders at ik het elke dag! Niet goed voor de lijn. We wisselen het af met een gezond ontbijt. Pancakes. LOL. grapje. Sucses nog met de kou en sneeuw, hier gaat het morgen weer sneeuwen zeggen ze en dan zondag, yesss, dooi!
Groetjes Tine.

Anoniem zei

We hebben dit jaar ook weer een hele koude winter, deze week was het met de windchill -41 graden, ja echt! Volgens de krant was Ottawa deze keer de allerkoudste hoofdstad van de wereld. Onze kleinkinderen gingen naar school maar hadden geen speelkwartier, veel te koud! Gelukkig doet de verwarming het goed, maar even wandelen is er niet meer bij. Gelukkig wordt het dit weekend wat warmer, maar -18 graden.
Nog maar een paar maandjes en het is weer lente!
Groetjes uit Ottawa, Ida

naomi zei

Hallo

De sneeuw is voor even leuk maar ben het nu ook zat. Even de hond uitlaten en me helemaal van top tot teen inpakken en al die extra's. Nog even en zondag dooi maar hoop zonder ijzel. Want ik ga met Roberto en schoonouders naar museum in Amsterdam waar een tentoonstelling van Toetanchamon is.Allemaal replica's van wat erin de graftombe sond dus ben benieuwd even fotograferen weer.

succes dit weekend Liefs Naomi

Petra zei

@Margreet - Ja, onze huid is ook erg droog. Ik ben blij dat het volgende week warmer wordt.

@Anja - Een electrische deken is mij denk ik weer te warm

@Tine - Ik weet nog hoe verbaast we waren dat ze hier aardappelschillen een delicatesse vinden als voorafje, ha ha. En maiskolven. Dat alles was in de jaren 80 inderdaad varkensvoer in Nederland.

@Ida - Jee, wat koud! Ik moet dit weekend nodig mijn broer bellen!

@Naomi - Inderdaad, Rick wenste meer sneeuw, maar ik vind even wit leuk en daarna klaar. Die gladheid is aan mijn niet besteed. Veel plezier met de Toetanchamon tentoonstelling.

Wendy zei

Laatst hoorde ik van de bloemist dat tulpen absoluut niet tegen de kou kunnen. Hij zei dat zelfs van de auto naar huis al funest zou kunnen zijn.?. Weet niet of het klopt, of dat je het al wist, maar voor mij reden om de tulpen goed te beschermen :)

Elke zei

Petra, je schrijft regelmatig over Rick en zijn omeletten. Zou je hem eens willen vragen om op te schrijven hoe je zulke geweldig lekkere omelet maakt; waar je juist op moet letten en zo (tips and tricks!)?