Ons pleintje nu:

dinsdag, november 15, 2016

Cosmo is alweer tien!

Voor ik opsta lees ik iedere ochtend mijn emails en WhatsApps.  Vanochtend is er leuk nieuws van mijn jongste broer, Erik.  Hij heeft zijn nieuwe baan gekregen en wordt financieel directeur van FC Twente.  Hij staat er zelfs mee in de krant (en was op het nieuws vanavond zag ik ergen al heb ik die uitzending nog niet kunnen vinden).  Opeens ben ik zus van een BNer, ha ha.

Rick moet al vroeg naar zijn werk, maar ik heb een compleet open dag.  Het is Cosmo's tiende verjaardag alweer en als ik de honden eten geef krijgt hij er een extra snoepje bij. Hij is nog zo actief voor tien jaar, ik hoop dat we hem nog een goed aantal jaren bij ons mogen hebben.

Terwijl ik met Christine klets probeer ik mijn uur op de elliptical te doen.  Christine voelt zich erg eenzaam in zeer conservatief Alabama.  Woonden we maar weer dichter bij elkaar en konden we deze telefoontjes maar weer in persoon doen, maar helaas, we zullen het ermee moeten doen.

Intussen is Orion vooral erg rusteloos.  Ik neem hem mee voor een wandeling en gebruik als hij zich niet gedraagt de "waterbommen", die zondag zo goed hun werk deden. Of ik het fout doe of dat Orion er alweer aan gewend is, maar hij springt niet meer achteruit en ruikt aan het plastic zakje en likt het water op.  Het zou grappig zijn, ware het niet dat ik wat ontmoedigd word en me afvraag of we hem ooit goed getraind zullen krijgen.  Morgen bel ik Mark, de hondentrainer, op voor advies.

Achter in de tuin is het het leukst met de honden.  Daar apporteert Orion met plezier de ballen, die ik gooi, en krijgt zo de nodige beweging.  De buren achter ons hebben ook een nieuwe hond en daarmee rennen (en blaffen) ze langs het hek.

Tegen de tijd dat ik zin heb lunch te gaan halen zijn beide honden uitgerend.  Het is weer heerlijk herfstweer met zestien graden en zon.  Ik besluit bij Noodles & Company de penne rosa met extra spinazie en tomaat te bestellen.  Op hun terras geniet ik ervan.  Voor dit weekend zag ik winterse temperaturen dus het is zaak deze week nog even zoveel mogelijk buiten te zijn.

Na het eten koop ik een paar verjaarskaarten bij Walgreens, maar ze hebben geen cadeautasjes.  Ik bedenk me dat ik die ook veel goedkoper bij de $1 winkel kan krijgen en ga daarheen.  Met een stapeltje cadeautasjes, ook al een paar voor Kerst ga ik naar de kassa. 

Het is echter onder de $10 en om met mijn pinpas te betalen moet ik meer dan $10 hebben.  Ik koop er ook nog een warm paar handschoenen bij voor $5, want ik heb het niet contant. Handschoenen heb ik altijd nodig.

Nadat de honden weer lekker in de tuin hebben gerend neem ik Cosmo mee naar Petco.  Ik vind het ook weleens fijn om iets alleen met hem te doen.  Hij geniet enorm van alle luchtjes en ik laat hem zijn snoepjes uitkiezen.  Dat doet hij vrijwel letterlijk, want hij vindt een pindastaafje dat hij bijna open knaagt.
Omdat Orion ongetwijfeld al het lekkers van Cosmo zou stelen geef ik het hem al in de van.  Hij smult van dat pindastaafje en zoete aardappel"frietjes" in pindasaus.  Zo lief hoe hij er echt van geniet.  Even weg van die energieke plaaggeest, Cosmo laat hem af en toe weten dat het genoeg is geweest, maar is eigenlijk veel te lief.

Lorraine is buiten als we thuiskomen en we kletsen een tijdje.  Zij verzekert me ervan dat Patricia en zij met graagte voor de honden zullen zorgen als Rick en ik op reis gaan.  Wij willen absoluut niet dat zij zich verplicht voelen, maar Lorraine weerlegt dat helemaal.  Alweer ben ik zeer dankbaar voor zulke fijne buren!

Voor Rick thuiskomt kijk ik weer eens een aantal Nederlandse shows.  Is er hier iemand, die Baby te Huur volgt?  Volgens mij zou je zo'n programma hier in de VS vanwege verzekeringsgedoe nooit zien.  Weliswaar krijgen de stellen met de baby en peuter een nanny erbij, maar ook de wat oudere kinderen moeten nog flink supervisie hebben. Ik vind het een leuk programma.

Rick verrast me met sushi als avondeten.  Dat gaat er altijd heel erg goed in, natuurlijk.  Cosmo is nu toch wel heel moe van het rennen in de tuin en Orion van al zijn kapriolen.  Met twee slapende honden kunnen Rick en ik dus rustig tv kijken.  Zoals we hier zeggen: Peace out!




6 reacties:

Sonja zei

Gefeliciteerd (met) Cosmo, nog veel gezonde jaren! Ik vind het zo'n prachtige lieverd, een echte aristocraat.
Ik bewonder jullie volhardendheid om die dwarse puber Orion in het gareel te krijgen. De aanhouder wint ;-).

Anja L. zei

Leuk hoor de nieuwe baan van je broer.
Vervelend dat Orion niet meer op de zakjes water reageert. Wat kun je dan nog doen.
Grappig dat Cosmo zelf zijn snoep uit kiest, net een kind.
Ik ben ook zo blij met onze buren, ik moet altijd kiezen wie er nu weer op de katten mag passen als wij eens weg zijn. Ze vinden het leuk om te doen, gelukkig!
Van baby te huur heb ik één keer een stukje gezien. Ik vind het dapper van de echte ouders om hun kind zo achter te laten.
Fijne woensdag!

Sandrah zei

Grappig, ik las het bericht van je broer gisteren en vroeg me direct af of het familie was. Leuk!

Gefeliciteerd met Cosmo! Hij heeft alweer een respectabele leeftijd bereikt. Wij nemen onze hond ook wel eens mee naar de dierenwinkel en moet altijd lachen. Het is dan net een kind in een snoepjeswinkel! :)

Sandra

Anoniem zei

Gefelciteerd met je broer en met Cosmos. Wat gaat de tijd snel!

Annemiek

An zei

Gefeliciteerd voor Cosmo! Ik weet nog toen Cosmo bij jullie kwam dus ik lees je blog al meer dan 10 jaar, besef ik nu. Het komt vast wel goed met het gedrag van Orion. Je hebt hem nog maar pas, dat trainen zal zijn tijd nodig hebben.
An

Petra zei

@Sonja - Ja, ik moet me voorhouden dat hij een tiener is. Vandaag was Orion weer veel meegaander.

@Anja - Het blijft babystapjes met een puppy, vandaag ging het weer beter

@Sandra - Ik vind een hondenverjaardag altijd dubbel, zeker als ze al ouder zijn. Aan de ene kant een viering, aan de andere kant weet je dat ze over de helft van hun leven zijn.

@Annemiek - Nou, dat zeker!

@An - Je hebt gelijk, ik wil teveel opeens. Vandaag ging het weer een stuk beter.