Ons pleintje nu:

woensdag, november 09, 2016

De dag nadat Voldemort verkozen werd (om het licht te houden)

Rick moet al om kwart over zes op voor een conference call met Amsterdam.  We hebben enorm slecht geslapen na de schok dat Donald Trump verkozen werd.  En begrijp me goed, ik ben gewoonlijk een onafhankelijke stemmer en heb ook voor Republikeinen gestemd.  Het is puur de persoon van Donald Trump die ons zo tegenstaat. 

Slapen lukt me niet meer nadat Rick naar beneden gaat. Vooral ook omdat Orion bij de deur blijft piepen.  Kennelijk moet ik voorzichtig zijn met bully sticks want Rick vertelt later dat Orion diarree heeft. 

Eigenlijk wil ik helemaal niet opstaan en de realiteit onder ogen zien, maar om half negen doe ik dat toch maar.  Rick en ik ontbijten samen en dan vertrekt hij naar zijn werk.  Ik verzorg de honden en doe dan een halfhartig half uur op de elliptical.

Door de slechte nacht en de schok van een Trump winst is mijn maag van streek.  Ik heb ook heel hard wat nuancering nodig dat het niet het einde van de wereld is.  Die vind ik in een aantal artikelen online en bij Facebook vrienden.  Ik ben nu wel blij met social media, want het helpt erg om me gerust te stellen.

Het heeft vanochtend geregend, maar is intussen droog.  Tijd om de honden de achtertuin in te nemen. Zin of energie om met ze te wandelen heb ik niet.  Ik ben echt even mijn equilibrium kwijt, al heb ik goede hoop dat het vast allemaal wel los gaat lopen.


Voor mijn lunch besluit ik een avocado BLT te halen bij Manhattan Bagel.  De dames, die hier werken, zijn van Zuid-Amerikaanse afkomst.  Ik kan me niet voorstellen hoe zij zich moeten voelen vandaag.

Op de terugweg zie ik Lorraine en we praten bij over de verkiezingen.  Lorraine's ouders waren immigranten uit Mexico en daar heeft Donald Trump natuurlijk een aantal nare dingen over gezegd.  De ouders van de vriend van haar oudste dochter zijn grote Trump fans en het meisje vindt het moeilijk hen onder ogen te komen. Mensen, die in dit land geboren en getogen zijn, voelen zich niet welkom, echt vreselijk!

De zon is inmiddels tevoorschijn gekomen en ik eet mijn lunch buiten op de stoep voor.  Lang duurt de warmte niet,  zodra de zon achter de wolken verdwijnt is het te koel buiten. Niet veel later begint het ook te regenen.

Dat jaagt me dus weer naar binnen en daar lees ik artikel na artikel, want ik wil begrijpen waarom bijna de helft van de stemmers (Clinton won in aantal stemmen, maar Trump in aantal kiesmannen, een systeem waar men sinds 2000 toen Gore op die manier van Bush verloor vraagtekens bij stelt). voor Trump hebben gestemd.

Het is eigenlijk heel simpel.  Een groot gedeelte van het volk voelt zich niet gehoord door de gevestigde orde in Washington.  Trump beloofde verandering en om banen terug te brengen.  Dat weerklonk op het platteland van de VS. 

Of hij die beloftes ook na gaat komen is een tweede maar zo wilden mensen weleens zien of hij die zo begeerde verbeteringen in hun leven kan bewerkstelligen. Clinton bracht niet genoeg verandering voor die enorme groep.

Rick komt vroeg thuis want ook hij is moe van de korte nacht en emoties.  Hij is, zoals altijd, meer positief over de toekomst dan ik, maar het is voor het eerst na een verkiezing dat ik heb meegemaakt dat ook hij redenen moet vinden om zijn gewoonlijke happy go lucky status te hervinden.

Er is een nieuw Koreaans met sushi restaurant in Vienna.  Dat willen we gaan uitproberen, maar ze mogen nog geen alcohol serveren en ik wil een glas wijn bij mijn eten.  Dan gaan we maar naar Natta Thai. 

Dat is het beste Thaise restaurant in de omgeving naar verluid en dat is te merken want het zit vol.  We moeten dus even op een tafeltje wachten.  Dan bestel ik de wonton soep, lekker licht, en de pad thai, ook niet pittig of zo, want mijn maag is nog steeds niet blij.

Thuis valt Rick zelfs op de grond in slaap.  Ik schrijf dit blog en denk aan het programma "De Wereld Draait Door", want die titel is zo toepasselijk vandaag.  Ik heb veel met de meisjes gepraat vandaag, die beiden ook ondersteboven zijn dat Trump president wordt. 

Zij waren geen van beiden Hillary Clinton fans, maar stemden wel op haar om hem uit het Witte Huis te houden.  Het is gebeurd en het land is door moeilijkere tijden gegaan en heeft het overleefd.  Met die gedachte hebben we hopelijk allemaal vannacht een betere nacht.
Cosmo's uitdrukking hier vind ik hilarisch

6 reacties:

Anja L. zei

Ik vrees dat hier hetzelfde gaat gebeuren met Wilders. Mensen gaan stemmen tegen de gevestigde orde en daar speelt hij goed op in. Heel eng. Maar ik kan er met mijn hoofd niet bij hoe vrouwen in hemelsnaam voor Trump kunnen kiezen!
Ik hoop dat het allemaal mee gaat vallen, we kunnen niet anders dan afwachten.
Vandaag ook weer een natte, grijze dag. Vanochtend maar lekker met mijn moeder naar het tuincentrum geweest.
Fijne donderdag!

Anoniem zei

Ik reed vanochtend naar mijn werk in de hoop dat ik me beter zou voelen...ik heb net als jij gisteren heel veel gelezen met mensen gesproken, en ik dacht vannochtend, nou ja, goed, we komen er wel doorheen. En toen hoorde ik op NPR de woorden "President-elect Trump", en ja hoor, weer helemaal emotioneel. Het is niet alsof ik dit land niet meer ken ofzo. Hoe kunnen mensen, uit angst voor een vrouw, en boosheid op "the other", uit frustratie met hun eigen leven, stemmen op iemand die zoveel haat uidraagt?!

Dennis en ik hebben gisteren er over gehad welke organisaties we dit jaar gaan steunen, en ik riep meteen "planned parenthood", waarop mijn megageweldige man zei, dat hij vond dat we de komende vier jaar maar eens veel actiever betrokken moesten gaan worden bij veel van de social justice groepen die Trump zo onder druk zet. Dus. Ik word gewoon activist. Maar wel een lieve, dan :)

Oh ja, en Hamilton de musical zei het het beste, "Immigrants. We get the job done."

Anoniem zei

Oh, en de opmerking hierboven dat ben ik, Judith. Sorry

Corry zei

Ik ben ziek thuis! Niet van Trump(maar draagt er wel toe bij) maar met griep en overvoer mezelf met redenen WAAROM dit gebeurde. Ik vind geen bevredigend antwoord maar tussen het snotten de pillen en de hazenslaapjes door wil ik informatie. Ik ben niet gerust en maak mezelf maar blij met het zoeken naar spullen voor onze vouwwagen. Wat een bizar moment in de geschiedenis is dit.

Annemiek zei

Ha, ik was dus niet de enige die liever in bed gebleven was gisteren. Ik heb me nog nooit zo aangegrepen gevoeld door een verkiezingsuitslag!

Petra zei

@Anja - Gelukkig kunnen we hier wel wat meer doen, maar de verhalen van racisme en seksisme die na de eerste dag al de ronde doen stemmen me zeer bezorgd.

@Judith - Jammer genoeg zijn veel van dat soort dingen avonddingen en dat gaat mij niet lukken. Ik ben dus een "arm chair activist", maar niet minder gepassioneerd.

@Corry - We kunnen alleen maar hopen dat hij nu wat inbindt en op de een of andere manier toch een president voor alle Amerikanen kan zijn.

@Annemiek - Ik ook niet en met ons vele, vele anderen