Ons pleintje nu:

vrijdag, november 11, 2016

Veterans Day

Het is vandaag de Amerikaanse (en andere Engelstalige landen bij mijn weten) Veteranendag.  Dit is omdat op het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand in 1918 105 jaar geleden de wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog werd gesloten. Veel mensen hebben vrij, maar Rick helaas niet.

Op deze dag denk ik altijd met trots aan mijn Opa. Hij vocht in de Nederlandse marine tijdens de Tweede Wereldoorlog en heeft in een Duits officierenconcentratiekamp gezeten.
Dankzij een vriendin en het internet weet ik eindelijk waar hij zat en ga daarover lezen

Vanochtend heb ik mijn jaarlijkse checkup bij de dokter.  Ik ben blij want ik wil graag met haar over mijn depressieve gevoelens praten.  Ik heb al jaren last van SAD (seasonal affective disorder) en het wordt steeds erger.  Toen het me tijdens onze vakantie ook niet lukte echt te genieten besloot ik dat ik niet verder in de herfst en winter wil "overleven".  Dat is tenslotte ongeveer de helft van het jaar.

Na een goed gesprek met mijn Nurse Practitioner besluiten we dat ik op een lage dosis Lexapro ga.  Ik schrijf dit net zo goed als naslagwerk voor mezelf als als blog.  Ik heb het zo lang zonder medicijnen willen doen, maar het werd echt te erg tot het punt dat ik me nauwelijks meer kan zetten tot de dingen, die ik gewoonlijk zo leuk vind.  Hopelijk gaat dit helpen.

Over drie weken ga ik terug om te zien hoe het gaat.  Na nog de griepprik sta ik weer buiten.  Ik heb voor ik kwam gegeten om mijn misselijkheid weg te werken dus ik maak nog even een afspraak om mijn bloed vastend vroeg in de ochtend te laten prikken.  Ik ben blij dat het bezoek zo goed ging, wie weet kom ik ooit nog eens over mijn "white coat anxiety" heen.

Nu heb ik enorme zin in koffie en haal een venti americano bij Starbucks.  Ze hebben hun controversiele (waarom is me nog altijd een raadsel) groene bekers vervangen met de kerstbekers.  Opeens is het trouwens overal Kerst, veel te vroeg naar mijn mening!
Thuis laat ik de honden in de tuin en kijk naar House Hunters International terwijl ik tot 5000 stappen op de plaats "ren".  Ik heb geen zin in langer vandaag. Buiten in de tuin train ik de honden met "Come". Orion doet het goed, maar als hij afgeleid wordt gaat hij blaffen en daar kom ik niet meer tussen. Ik kan niet wachten meer leiding te krijgen van Mark op zondag!

De honden zijn nu beiden moe dus ik vind het prima ze een paar uur alleen te laten.  Ik rijd naar het Mosaic District en trakteer mezelf op een gezonde lunch van True Food Kitchen.  Aan de bar bestel ik hun lekkere "Kale Aid" drankje, groentesap met citroen.  Verder bestel ik de kippensoep en edamame dumplings, werkelijk heerlijk.

Het is weer heerlijk weer en ik heb het nodig me tussen de mensen te bevinden en weg van Facebook te blijven.  Ik heb mijn iPhone mee en speel lekker Pokemon Go tot ik niveau 24 heb bereikt.  Geen nieuwe Pokemon vandaag, maar ik vang er veel. 

Trouwens ik heb het in Parijs gespeeld en was zo teleurgesteld!  Er waren maar heel weinig verschillende Pokemon en de Europese kwam me niet opzoeken. Ik had gehoopt in zo'n wereldstad meer afwisseling te zien.
 
In het zonnetje in een Adirondack stoel is het goed vertoeven. Het Mosaic District is altijd gezellig en vandaag is voor veel mensen een vrije dag dus best druk.  Tot de zon achter de gebouwen verdwijnt blijf ik zitten.

Als ik uitgespeeld ben ga ik de Target nog even binnen. Het is weer schoenen seizoen en ik heb nauwelijks kniekousen.  Ook neem ik geweien mee voor de honden om op te kauwen.  En mijn contactlensvloeistoffen zijn hier vele malen goedkoper dan elders.
Voor de zon ondergaat speel ik nog met de honden in de achtertuin.  Zodra het donker wordt is het meteen flink kil. Morgen heb ik een rondleiding en het zal het koudst tot nu toe dit seizoen worden.  Wel mooi zonnig en ik heb er zin in onze mooie stad te laten zien hoewel ik wel met andere gevoelens naar het Witte Huis zal kijken.

Rick komt thuis en we besluiten Indiaas te gaan eten bij Jaipur.  Het is daar altijd alsof we in India zijn, iedereen is Indiaas en de sfeer in het restaurant ook. We genieten van het lekkere brood, de spinaziegerechten, voor Rick met lam en voor mij met Indiase boerenkaas.  We hebben het natuurlijk ook weer over de laatste politieke berichten en raken zomaar in gesprek met de mensen naast ons.  

De meeste mensen hier zijn geschokt, maar je weet maar nooit, want vandaag vonden we uit dat Ricks zus voor Trump heeft gestemd.  Dat is natuurlijk haar goed recht, maar we waren er toch zeer verbaasd over. 

Zij is een van de meest lieve mensen, die ik ken. Er moet iets aan hem geweest zijn (of iets tegen Hillary wat ik meer waarschijnlijk acht) dat zoveel "normale" (lees niet KKK of zeer conservatief) Amerikanen ertoe heeft aangezet voor hem te stemmen. Ik hoop alleen van harte dat hij hun wensen nakomt.  Zoals iemand vandaag zei, ik wou dat we een "gewone" Republikein hadden.
Schapenwolkjes vanavond



6 reacties:

Corry zei

Ik hoop zo dat de tabletten je gaan helpen. Die depressieve gevoelens kunnen je leven zo beïnvloeden.
Ik blijf bij mijn mening dat de wereld in brand staat en dat gevoel heb ik echt al maaaaanden.
Sterkte lieve Peet.
Zag zojuist in de krant dat hij Obamacare toch niet helemaal gaat uitkleden!

An zei

Mijn vader heeft zich helemaal verdiept in de Eerste Wereldoorlog. Het is verbazend hoe men in die tijd zo veel dingen heeft kunnen noteren en hoe dat bewaard is gebleven voor het nageslacht. Het klopt dat de wapenstilstand in ging op het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand... maar niet van het jaar elf, wel van het jaar 1918. De oorlog woedde van 1914 tot 1918.
Ik hoop dat je medicijnen gaan helpen.
An

Anoniem zei

Ik hoop dat de depressieve gevoelens niet de overhand nemen! Hopelijk gaan de medicijnen werken, heel veel sterkte. Groetje van Henny Breedijk.

Ann zei

Hey Petra,
Ik neem al geruime tijd sipralexa, een soortgelijk product. Drie weken is wel echt de minimumtermijn eer je iets begint te voelen.
Het helpt om dingen beter te relativeren of moeilijke situaties het hoofd te bieden als je al lang aan het vechten bent en een beetje de moed aan het verliezen bent...
Ik duim dat je je binnen een paar weken al terug iets stabieler gaat voelen.
Als je pbtje wilt sturen hierover laat me maar iets weten, dan stuur ik je berichtje via messenger.

Petra zei

@Corry - Dank je! Er is hoop, inderdaad, ik denk dat hij niet zo extreem is, maar hij omringt zich wel met extremisten

@An - Ja, je hebt helemaal gelijk , ik had teveel 11e's ;).

@Henny - Dank je!

@Ann - Dank je voor je berichtje, graag een pb-tje ja. Ik heb het medicijn vandaag opgehaald.

Tineke zei

Ik duim voor je dat je je beter gaat voelen, veel buiten zijn en vooral veel in de zon; heb ik weleens gehoord.
Hier zijn we in sinterklaassfeer; de pietenverkleedpakjes en boeken weer opgezocht en de liedjes met kleinkids aan het zingen. Daarnaast zijn we deze week naar de kerstmarkt van de intratuin met kleindochter geweest; dat wordt elk jaar grootser en heel leuk allerlei bewegende dieren, muziek en treintje wat gaat rijden als de ouders/grootouders op een knop drukken.
vrijdag was ik bij toeval in Almere en die stad was al helemaal in kerstsfeer versierd, wel sfeervol. Wij hebben gisteren alvast nieuwe lichtjes voor buiten gekocht, de oude hadden het begeven en met de donkere dagen hier is wat licht wel gezellig.