Er zijn van die dagen dat ik meteen al weet dat het qua pijn helemaal mis is. Ik voel me alsof ik griep heb. Dat soort pijn in mijn botten stel ik me voor met die ziekte al heb ik die gelukkig al jaren niet meer gehad.
Het kost me moeite op te staan en ik moet zelfs even huilen van frustratie. Maar kom op, gaan met die banaan. Op dagen als deze vind ik mijn vrij ingewikkelde ontbijt een hele klus. Ik zou dan ook wel iets makkelijks als de cereal van Rick willen hebben. Maar als het dan eenmaal gekookt is smul ik er zo van dat het de moeite waard was.
Rick moet om half negen met werken beginnen en als ik mijn ontbijt opheb gaat hij Orion al uitlaten. De twee vogeltjes hebben weer in de garage overnacht, maar dit keer gaat er iets mis en eentje vliegt het huis binnen. Het duurt even voor Rick het te pakken heeft en dan zet hij het buiten op onze vuilnisbak neer. Het is wat verdwaasd, maar al snel vliegt het gelukkig een struik in.
Eerlijk gezegd heb ik, gezien mijn eerdere ervaringen, niet zo'n vertrouwen dat fysiotherapie zal helpen, maar deze sessie vind ik veelbelovend. Helaas zie ik de volgende keer een andere therapeut dus ik hoop dat die soortgelijke manipulaties doet.
Op de terugweg stop ik bij Whole Foods om een zak wilde bosbessen te kopen voor in mijn kefir. Ik ben kennelijk niet de enige die die eet, want ze zijn uitverkocht. Dan neem ik voor de verandering een zak bevroren frambozen en bramen mee. Ik vind het bevroren fruit eten heerlijk, net ijssnoepjes.
Ook even een foto van de koekjes voor mijn Harten themafoto
Overmorgen is het thema van mijn 365 Facebook groep "Ephemeral" (vluchtig, kortstondig). Ik heb bedacht dat de rook van een net uitgeblazen kaars dat is. Ik ga dus experimenteren daarmee en dit is de best gelukte foto.
Mijn lunch bestaat uit de gewoonlijke salade van mini komkommer en mini paprika's met gerookte zalm als proteine. Daarna maak ik mijn dagelijkse bakje kefir met zaden, bevroren vruchtjes en een paar pure chocolate chips. Het is altijd weer zo lekker.
Inmiddels is het schaatsen begonnen en ik kijk vanaf het begin. Ik zie dus ook wat de Chinees tijdens de rit van Joep Wennemars doet. Verder zie ik mijn landgenoot Jordan Stolz winnen en mijn vroegere landgenoot Jenning de Boo tweede worden. 
Dat is toch best speciaal en het doet me aan de dagen van Eric Heiden denken. Daar was ik een enorme fan van. Het is zo leuk "mijn" twee landen op het podium te zien staan. Hoe die Chinees op de derde plek zich gevoeld moet hebben vraag ik me af. Hij weet tenslotte dat hij daar dankzij zijn landgenoot staat.
De schoonmakers zijn er en ik voel me helemaal niet lekker. Ik had als plan Vienna in te gaan, maar de energie ontbreekt. In plaats daarvan kijk ik het ijsdansen. Het is zo mooi wat die mensen op het ijs doen!
Voor ons avondeten halen we taco's van Taco Bamba. Die van mij bestel ik allemaal in koolbladeren wat erg lekker is. Morgen hoop ik op een betere dag qua pijn, maar verder heb ik me vandaag best vermaakt.
0 reacties:
Een reactie posten