Het is bijna warm als we opstaan, want het vriest maar een graad. De weerman meldt erbij dat het maar plus een gaat worden en bewolkt. Veel smelten gaat er vandaag dus niet gebeuren.
Rick moet weer naar kantoor vandaag, maar niet zo vroeg dus we gaan naar Vienna om onze koffies te halen. Het is werkelijk erbarmelijk hoe de trottoirs erbij liggen! De kinderen moeten weliswaar twee uur later dan gewoonlijk naar school, maar ze lopen allemaal op de weg. Dat is niet zo veilig!
Nadat Rick me thuis heeft afgezet doe ik mijn cardio. Vervolgens ga ik tien minuten op de trilplaat. Daarna is het alweer tijd om me klaar te maken om naar de voetdokter te gaan.
Het bushokje is compleet ontoegankelijk. Nu zullen veel mensen denken: "Ja maar, de Amerikanen rijden toch overal heen?". Dat is in Vienna niet het geval. Heel veel mensen moeten naar hun werk lopen of fietsen en de bus wordt ook veel genomen.
Bij de dokter valt me het licht aan het einde van de gang op. Ik maak een foto, je weet nooit voor welk thema ik die nog kan gebruiken. Helaas moet ik toch weer een pijnlijke injectie in mijn rechtervoet. Nu voelt het alsof ik geen tweede teen heb. Hopelijk gaat dat gevoel langzaam weg,
Op weg naar huis besluit ik geld te gaan pinnen. De geldautomaat bij Truist lijkt echter buiten werking te zijn (blijkt later niet het geval). Dan maar naar binnen, maar ik heb mijn rijbewijs niet bij me. Gelukkig ken ik de manager en kan ik het geld van de rekening halen.
Naast het gebouw zitten de planten vol ijspegels. De zon schijnt er doorheen en dat is zo mooi! Ik maak er een heel aantal foto's van. Het zal nu hopelijk niet lang meer duren voor ze weer ijsvrij zijn.
Bij Whole Foods breng ik een aantal kledingstukken om terug naar Amazon te sturen. Ik had gehoopt een leuk feestelijk topje en rok te vinden voor Valentijnsdag, maar wat ik terugstuur stond me absoluut niet.
Deze autoeigenaar heeft het hart op de goede plek zitten
Meneer en mevrouw Bluebird
We blijven wat langer dan gewoonlijk en dan rijd ik met Maria mee naar huis. Zij is vorige week Oma geworden en dat is natuurlijk het onderwerp van gesprek. Nu maar weer bedenken waar we volgende maand heen gaan voor happy hour.
12 reacties:
Vervelend dat je toch weer een injectie nodig had zeg.
De ijspegels aan de planten geeft wel hele mooie foto’s. Hier in het noorden konden ze schaatsen op straat, zo glad was het daar. Ik kan me nog herinneren dat ik eind zeventiger jaren ook op de schaats boodschappen ging halen.
Maar wat een bergen sneeuw liggen er bij jullie.
Fijne donderdag.
Balen van die injectie in je voet. Hopelijk was dit de laatste.
Prachtig, de foto's van de planten en struiken in ijs.
Hier was een enorm verschil in temperatuur en weer: bij ons was het 10 graden en zonnig en in het noorden was het een en al ijzel. Strooiwagens reden niet overal en mensen gingen schaatsend over de weg.
Helaas lig ik ziek op bed/bank dus niet van het lenteweer kunnen genieten
Jee, die man die van de berg ijs moet afspringen... Je zou je enkel ofzo op die manier kunnen breken. Echt supervervelend als je met gladheid toch naar je werk moet. Dat probleem heb ik in ieder geval vanaf nu niet meer. Het heeft me weleens de nodige zweetdruppels gekost.
Een bijzonder gezicht om de ijspegels in de planten te zien hangen.
Fijn dat jullie nu het ergste gehad hebben qua kou.
Paar mooie foto's van de ijspegels.
Weet je dat zijn van : https://bertiebo.blogspot.com/ elke paar weken een blog over "gezichtjes" maakt toegestuurd door bloglezers.
Passen jouw foto's ook mooi bij.
Wat een prachtige foto’s van de ijspegels… het blijft maar koud he bij jullie…
Hopelijk wordt het snel wat warmer, wat mij betreft mag het voorjaar worden.
@Anja - ik zag inderdaad wat filmpjes voorbij komen van op de weg schaatsende mensen
@Petra - Oh dat is niet leuk! Van harte beterschap!
@Marion - Hoe vind je het om gepensioneerd te zijn? Rick hikt er toch een beetje tegenaan
@Lot - Dank je en wat grappig! Het is best moeilijk zo'n gezicht te vinden moet ik zeggen. Ik ben blij dat het thema maar een week is.
@Lot - Wat een leuk blog is dat! Ik ga het vaker lezen
@Carla - Nou inderdaad, die witte wereld heb ik wel gezien zo langzamerhand
Het is dubbel: ik zal de collega's en gezelligheid erg missen, maar om 6.15 uur opstaan en in het donker thuiskomen niet. Op dit moment heb ik zelfs een beetje spijt. Maar ik ben al langer doorgegaan dan nodig.
Mijn man is een paar maanden geleden gestopt. Hij had een enorm drukke internationale baan, waardoor hij meer in het buitenland was dan thuis. Hij hield enorm van zijn werk, maar vindt de vrijheid nu heerlijk. Wel is hij zelf nog bezig met zijn vakgebied en wordt nog uitgenodigd voor presentaties daarover, gewoon omdat hij het leuk vindt. Wellicht eenidee voor Rick?
Een reactie posten