Over even weer winters

Het was vannacht onder het vriespunt met veel wind en vandaag zal het niet veel warmer worden. Die wind vooral maakt het waterkoud. Gelukkig word ik enkel met mijn gewoonlijke pijnen wakker en niet meer zo heel ziek voelend als gisteren.

Beneden maak ik ontbijt en terwijl Rick zich boven klaarmaakt doe ik twintig minuten cardio. Rick heeft weer een dag vol vergaderingen en de eerste is om negen uur. We gaan dus naar de Starbucks, die het dichtst bij is voor onze koffies. 

Voor mij is het ook wel fijn om eerder terug te zijn. Zo kan ik mijn cardio afmaken en daarna tien minuten op de trilplaat staan. Verder doe ik de oefeningen, die de fysiotherapeut me gaf. 

Dan is het tijd om naar Sharon te gaan. Ik laat haar de email van de fysiotherapeut lezen. Een belangrijk punt dat hij maakte is dat ik met mijn fibromyalgie moet uitkijken mijn spieren niet te ver te rekken. Als ik rekte dan ging ik altijd zo ver mogelijk, maar dat blijkt dus niet goed. Sharon moet dat ook weten, want te ver rekken betekent voor mij het omgekeerde gevolg. Vandaar dat ik vaak zoveel pijn heb na het rekken. 

Het halve uur is snel voorbij en na afloop ga ik naar Whole Foods om wat Amazon dingen terug te sturen. Ze zijn helemaal in de Valentijnsdag sferen met ontzettend veel (dure) rozen, tulpen en gemengde boeketten. 

De rozen zijn mooi en vers dus ik maak foto's van de kleuren, die ik het mooist vind. Ik ben geen fan van donkerrode rozen. Verder hebben ze heel veel orchideeen. Die heb ik nog nooit in leven kunnen houden, helaas. 

Op weg naar huis valt me op dat Hornsby, het varken, een nieuwe lik verf heeft gekregen. Hij steekt nu helemaal tegen het wit af. Ik vraag me af of hij licht geeft in het donker. 

Het schaatsen begint net als ik thuiskom en ik kijk de 5000 meter tot Judith belt. We zijn vandaag beiden in het paars dus daar moet een foto van worden gemaakt. Het uur vliegt weer voorbij en dan moet Judith terug aan het werk. 

Nadat ik de heel spannende laatste paar ritten schaatsen heb gekeken ga ik over naar het snowboarden op de Amerikaanse televisie. Als dat klaar is ben ik toch nieuwsgierig of de vogeltjes in de garage een nestje aan het maken zijn. Ze zitten namelijk iedere keer in dezelfde doos. En jawel, daar zit het begin van een nest in de helm, die in de doos ligt. 

Vanwege het koude weer heb ik geen puf ergens heen te gaan. Waar ik wel zin in heb is een lekker warm bad met het heerlijk geurende Epsom zout dat ik laatst kocht. Met mijn leuke boek houd ik het drie kwartier vol. Dan was ik mijn haren zodat dat ook maar weer gebeurd is. 

Christine en Chuck zijn nog in Puerto Vallarta dus we hebben geen happy hour met hen vanavond. Even overwegen we ergens te gaan eten, maar na mijn bad is mijn energie op. We bestellen dus en Rick gaat het halen. Mijn yakitori smaken me weer opperbest. 

Nu ga ik even short track kijken. Ik weet al dat Nederland beide wedstrijden won.