Over een onverwacht lenteachtige middag

Gisteravond rolden we ver na middernacht ons bed in. Ik word om tien voor half negen pas wakker en Rick om iets voor negenen. We eten ontbijt en gaan dan snel naar de dichtstbijzijnde Starbucks voor onze koffies. Het is vies miezerig en koud weer. 

Rick heeft de hele dag training dus die zie ik de rest van de dag nauwelijks. Ik heb nog net een half uur tijd om cardio te doen en dan moet ik me klaarmaken om mijn nagels te laten doen. 

Dit keer wil ik lente nagels, want ik heb zo'n genoeg van de winter! Het duurt even voor Phuong en ik de juiste kleur groen hebben gevonden, maar dan ben ik er zeer tevreden mee. Alleen ben ik vergeten contant geld voor de fooi voor Phuong mee te nemen. Dat moet ik later deze week dan nog maar even gaan brengen. 

Thuis maak ik eerst lunch van mini paprika's, gerookte tonijn en een bakje kefir met bevroren bessen en zaden. Dan doe ik mijn nagels en plak er tulpjes op. Er blijken ook kleine gouden balletjes in de stickers te zitten. Ik vind het resultaat erg leuk. 

Als ik er klaar mee ben ga ik de 1500 meter dames schaatsen nog even kijken. Langzaamaan wordt het helemaal zonnig en ik zie dat het maar liefst veertien graden is. Ik besluit naar het tuintje naast Whole Foods te gaan.

De sneeuw is eindelijk weg en het is weer toegankelijk. Ik verwacht er niets van, want alles is maar net onder de sneeuw en ijs uit. Dan zie ik tot mijn grote vreugde paarse en gele krokusjes! Ook de winterakonietjes bloeien. 

Het is zo lekker buiten dat ik een tijdje op een van de bankjes in de zon ga zitten. Opeens zie ik dat de hamamelis naast dat bankje vol bijtjes zit. Het is altijd leuk en een uitdaging om die te fotograferen. Ze blijven niet lang op de bloemen zitten. 

Het is al vier uur als de zon achter de gebouwen verdwijnt en het te fris wordt. Ik rijd helemaal happy terug naar huis. Er wordt voor zondag sneeuw voorspeld, maar de kleur komt terug in de natuur en daar zal ik na deze winter extra van genieten. 

Ricks training duurt tot half zes. Omdat we allebei doodmoe zijn gaan we meteen naar Southeast Impression. Dat is altijd weer leuk, Jenny, de manager, ontvangt ons en we praten even. Rick en ik delen de biefstuk sate als voorafje. 

Daarna bestel ik mijn favoriet hier, de Singapore noedels. Rick probeert iets nieuws, een stoofpot met schaapsvlees. Dat blijkt jammer genoeg voor Rick geen goede keuze. Het is te vet en er zijn teveel botten. We snappen niet waarom schaap en geit altijd aan van die kleine botjes geserveerd worden. Toch eet Rick het, volgende keer neemt hij wel weer wat anders. 

Het was een heerlijke dag en we gaan vanavond vroeg naar bed na de late avond gisteren. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!