Over een onvoorstelbaar ijzig weekend

Zaterdag

Het is zes graden in de kamer verkondigt Rick als hij opstaat. Daarom wil ik nog niet onder mijn warme dekbed uit! Want we hebben het zelfs met deze kou nog lekker warm onder de IKEA dekbedden. Rick gaat naar beneden en niet veel later dwing ik mezelf de dag ook te beginnen. 

Ze hebben niets teveel gezegd met de extreme kou waarschuwing (dit is de tweede ooit voor ons gebied). De wind blaast keihard en het vriest negen graden. Mensen rennen letterlijk van hun auto's de winkels in. Rick werpt zich op om mijn broodje van Panera te halen. 

Dan rijden we nog eens langs de bevroren planten, want ik hoop dat er wat sneeuw op is blijven liggen gisteren. Dat valt wat tegen, maar ik maak toch een aantal foto's. Nog geen minuut buiten en ik vlucht de auto in door de ijskou. 

We halen de koffies van Starbucks en Rick trotseert de harde wind om het lege glas in de paarse bak te gooien. Dan gaan we naar Whole Foods waar we gelukkig bij de ingang kunnen parkeren. We hebben maar een kort lijstje en gaan daarna huiswaarts.

Daar doe ik een half uurtje cardio terwijl ik naar het schaatsen op NPO kijk. Ik zou het ook op Peacock kunnen zien, maar ik vind het Nederlandse commentaar erbij leuker. Ik zie Merel Conijn schaatsen en dan is het tijd voor een familie videobelletje. 

Het is zo leuk iedereen weer even te "zien" en bij te praten. Fiona heeft ook heel wat te vertellen en Nico komt af en toe buurten. Kai en Raquel schieten op met hun projecten, maar het ziet ernaar uit dat we nu in september zullen gaan om hen weer te zien in plaats van mei of juni. Saskia is blij met haar studenten en zo gaat het prima met iedereen. 

Het is lunchtijd als we afscheid hebben genomen. Ondanks de ijskou heb ik zin in een poke bowl. Mijn knie doet vandaag bovenop al mijn pijnen extra pijn en Rick gaat mijn bowl halen. Hij heeft een salade van Cava. 

Dit is het langst dat er ooit zo'n grote ijspegel van ons dak heeft gehangen

Na de lunch zet ik de open haard aan en ga skispringen kijken. Rick neemt ons boodschappenlijstje mee en gaat naar Wegmans. Dan hoeven we morgen niet naar de Giant en dat vind ik helemaal prima. Ik heb een beetje een winterslaap gevoel. 

De vogels eten ons de oren van het hoofd. Iedere paar dagen moet het huisje bijgevuld worden. Er wordt heftig gecommuniceerd zoals tussen deze cardinaal en roodbuikige specht. De tweede foto is een tweekleurig meesje, inheems in ons gebied, die ik niet zo vaak op het voederhuisje zie. 

Rick komt thuis met het verhaal dat Wegmans een gekkenhuis was. Vandaar dat het boodschappen doen hem zoveel tijd kostte. Na even pauseren vertrekken we naar Royal Nepal Bistro om te gaan eten.

Daar was ik woensdag ook al, maar het is zulk lekker eten op een koude dag. We delen de momo's en dan probeer ik het tandoori zalmgerecht. 

Dat is heerlijk! Rick heeft een lamsgerecht en we krijgen er als cadeautje naan met gedroogde vruchten en noten. Dat is een lekker dessert al hebben we eigenlijk geen plaats meer. 

De wind is nog steeds hard bezig en de extreme kou waarschuwing duurt tot morgenmiddag. Ik denk dat we ons raam vannacht iets minder wijd openzetten. 

Zondag
 

Voor de laatste keer voorlopig (hopelijk is dit het voor deze winter) worden we met een temperatuur ver onder nul wakker. De wind is er ook nog en de gevoelstemperatuur is volgens mijn app -20. 

Als ik beneden kom heeft Rick koffie klaar voor me. Hij gaat Orion uitlaten en laat me zien hoe iedere twee winterkoninkjes in onze garage overnachten. 

Als Rick de deur opent vliegen ze naar buiten. Dit doen ze nu al een week. Slimme diertjes, want het is in de garage natuurlijk een stuk warmer. 

Ook vandaag laat Rick mij in de warme auto en gaat mijn groentensap en broodje van Panera halen.  Op weg erheen zien we onderstaande. We moeten er hartelijk om lachen. Dit is humor waar we van houden. 

Nadat we Ricks ontbijt en de koffies van Starbucks hebben opgehaald wil ik toch nog even langs "de ijspegels". Ik zie dat takjes hulst met ijspegels eraf zijn gevallen. 

Het is een ijsbaan dus ik moet voorzichtig doen om mijn foto's te maken. Vanaf morgen gaat het dooien dus dit zullen wel de laatste foto's van deze planten zijn. 

Het is jammer dat de markt zo laat opengaat deze wintermaanden. Het is pas negen uur als we naar H Mart rijden. Daar koop ik mijn gewoonlijke paddenstoelen. Dan steken we over naar de markt en het blijkt dat we om kwart voor tien ook al dingen kunnen kopen. 

Dit keer staat Peggy er wel met haar quiches, maar die hebben we nu niet nodig. Ik koop mijn appels en de maitake paddenstoelen. Op weg naar huis maak ik mijn "Harten" foto, het thema van deze week. 

Thuis zet ik het schaatsen aan en doe mijn cardio. Dan twintig minuten op de trilplaat, ijs op mijn knie en een voetmassage. Zo gaat de ochtend wel om en het is al snel tijd om lunch te gaan halen. Ik ga weer voor de twee halen een betalen pho van Roll Play en Rick bestelt een wrap van Cava.

Rick heeft allerlei plannen voor snacks als avondeten gedurende de Super Bowl vanavond. Hij haalt ingredienten voor o.a. nacho's van Giant en Whole Foods. Bij beide winkels is het enorm druk, we kunnen zelfs eerst geen parkeerplek vinden bij Whole Foods. 

De rest van de middag werken we aan de puzzel met ski posters. Ik bewaar foto's en filmpjes van mijn voederhuisje en kijk de Olympische Spelen op NPO. 

Tegen vijven gaan we naar America's Best Wings om onze bestelde kippenvleugeltjes op te halen. Daar zijn we niet de enigen en het duurt een half uur voor we aan de beurt zijn. De vleugeltjes zijn gelukkig klaar. 

Ondanks dat het Washington team niet in de Super Bowl speelt is er toch veel enthousiasme. Sommige mensen hebben zelfs speciale Super Bowl lichtjes. Boven onze garage heeft Rick onze gekleurde lichtjes veranderd van Kerst naar de kleuren van de Seattle Seahawks, lichtgroen en donkerblauw. Daarvoor zijn wij dus. 

Het is altijd een hele happening, die Super Bowl. Er is enorm veel geld bij gemoeid en kaartjes kosten duizenden dollars. Niet voor de gemiddelde Amerikaan, dus, die kijkt thuis net als wij. 

Rick maakt de nacho's die erg lekker zijn. De kippenvleugeltjes en courgette "frietjes" smaken ook opperbest. Het is een ongewone maaltijd, maar alle voedselgroepen zijn vertegenwoordigd. 

Bij dit schrijven staan de Seahawks met drie punten voor. Hopelijk blijft dat zo. Als ik om kwart over negen naar bed ga hebben de Seahawks net gescoord en staat het 19-0. Mijn shirtje heeft geholpen, al kan er nog van alles gebeuren. 

En zo is het weekend weer om, allemaal een fijne week gewenst!