Als ik mijn ontbijt zit te eten zie ik opeens iets op het deck rennen. Het blijkt een eekhoorn te zijn. Deze winter hebben we om de een of andere reden vrijwel geen eekhoorns gehad, die de geperste mais kwamen eten. Ik maak er dus gauw een foto van. Het is niet Notch, want de oortjes zijn mooi rond.
Thuis doe ik mijn cardio en maak me dan klaar om naar de stad te gaan. Om kwart over elf komt Jocelyn en Rick brengt ons naar het metrostation. Bij McPherson Square stappen we uit en lopen naar de Old Ebbitt Grill.
Onze ober is zeer enthousiast en heeft duidelijk plezier in zijn werk. Jocelyn bestelt de linzensoep en wil daar graag gegrilde kip bij. Dat is geen probleem, zijn baan is om het mensen naar de zin te maken. Mijn keuze is de zalm Nicoise salade, die zoals altijd heerlijk is.
Na de lunch lopen we naar het African American Museum. Ik heb (gratis) kaartjes voor 14 uur, maar we mogen er vroeger in dus dat is fijn. We zijn hier voor de jaarlijkse orchideeententoonstelling. Die is het ene jaar in de botanische tuin en het andere in een Smithsonian museum.
Dit jaar is dat dus het National Museum for African American History & Culture. Het gebouw zelf is al interessant en verder is er heel veel te zien op de vier verdiepingen.
Deze vlag is de Afrikaans Amerikaanse vlag. Interessant is dat deze vlag voor het eerst tentoongesteld werd in Amsterdam. Nederland speelt best vaak een rol in de geschiedenis van de VS.
We lopen nog door het muziek gedeelte en daarna het sport gedeelte. Er zijn zoveel zwarte mensen die een stempel hebben gedrukt op beiden. Denk aan jazz en blues en basketbal bijvoorbeeld.
Er is zoveel en we zouden nog langer kunnen blijven, maar we voelen ons allebei wat overweldigd door alle informatie. Voor dit museum moet je echt meerdere bezoeken uittrekken. We lopen naar het Smithsonian station en nemen de trein terug naar Vienna.
Jocelyn staat model voor mijn themafoto
We beginnen met de orchideeen en die zijn natuurlijk prachtig. We maken de nodige foto's en Jocelyn vraagt hoe ze haar schijnbaar dode orchidee weer kan laten opbloeien. Dat blijkt een geduldwerk te zijn dat maanden duurt, maar Jocelyn gaat het proberen.
Je kunt de hele dag in dit museum doorbrengen en nog niet alles gezien hebben. Dit is de derde keer dat ik hier ben en Jocelyn is er nog nooit geweest. We besluiten ons op de cultuur te concentreren, want het geschiedenis gedeelte is heel groot en interessant en daar hebben we geen tijd voor (plus het is niet bepaald vrolijk natuurlijk).
Ook het cultuur gedeelte gaat veel over het racisme en de achtergesteldheid waar veel zwarte mensen nog steeds mee te maken krijgen in dit land. Onderstaand schilderij spreekt me aan. De Amerikaanse vlag met Ku Klux Klan leden en de gebalde vuisten van de ondergedrukten.
Daar wacht Rick ons weer op. Voor Jocelyn afscheid neemt bespreken we waar we waarschijnlijk in april naartoe willen. Het is leuk zo'n "museum" vriendin te hebben!
Rick en ik besluiten het Franse restaurant in Vienna, Le Bistro, weer eens te bezoeken. We hebben geluk met een parkeerplek en worden warm ontvangen. Dit restaurant doet aan een bistro in Parijs denken en is heel gezellig.
Rick gaat voor uiensoep en de steak frites en ik voor het prix fixe menu dat tot half zeven te krijgen is. Het is maar liefst $18 goedkoper dan de gerechten apart. Ik begin met de escargots en dan heerlijke forel in een citroensausje.
Opeens ziet Rick een bord met een Franse tongbreker. Als je die goed zegt krijg je een gratis glas naar keuze. Dat moet ik dus doen! De Roemeense manager is streng, want ik zeg het volgens hem niet snel genoeg.
Dan zeg ik het nog eens sneller en ik vraag hem hoeveel Amerikaanse klanten het hebben geprobeerd. Dat is geen enkele, lacht hij, en ik krijg een heerlijk glas mousserende rose uit de Provence. Die smaakt verrukkelijk bij mijn chocolade mousse dessert. En die mousse zelf is om je vingers bij af te likken!
We gaan dit restaurant vaker bezoeken, want de prix fixe heeft lekkere keuzes en het eten was erg goed. Het restaurant is van de vrouw van een Italiaanse chef die zijn restaurant aan de overkant heeft, maar ze zijn erin geslaagd het restaurant en menu echt Frans te maken.
Zo is het alweer weekend, allemaal een fijne paar dagen gewenst!
8 reacties:
Leuk die tongtwister! Ik heb het meteen geprobeerd 😁 .
Gezellig om iemand te hebben om de musea te bezoeken.
Fijn weekend.
Er zitten weer een paar prachtige foto's voor mijn bureaublad bij van de orchideeen. Vooral de 2 oranje vind ik prachtig.
Ik zou geen glas verdiend hebben met mijn uitspraak. Alhoewel ik me redelijk kan redden met de Franse taal heb ik een vreselijke uitspraak, ondanks vele lessen, eerst bij conversatielessen en later een vriendin die lerares frans was, ook haar lukte het niet. Wel het verschil in de v en f is een stuk verbeterd maar niet voldoende.
Leuk uitstapje naar het museum. Dat is een museum die mij ook zou aanspreken.
Geweldig die tongbreker, ik moest het natuurlijk ook even hardop uitspreken.
Wat gezellig, een museummaatje!
Ben benieuwd of ze de tongbreker inderdaad elke week veranderen, zeker als blijkbaar niemand het probeeert. :-) En even als De Juf Met De Rode Pen (omdat ik weet dat je het op prijs stelt...) ondergedrukten = onderdrukten.
@Anja - ik had best graag een Amerikaan het horen proberen. Ze dachten vast dat niemand het kon zeggen, ha ha
@Lot - Ik heb een voordeel dat Frans mijn eerste tweede taal was. Veel is weggezakt, maar de uitspraak is gebleven
@Petra - Het is een museum waar je echt de tijd voor moet nemen. Die hadden wij niet echt.
@Nina - Ha, dank je, ik had het opgezocht, maar toch verkeerd. Ik waardeer dat soort verbeteringen.
Een reactie posten