Dag 2 Zwitserland: van Zürich naar Wengen

We gingen gisteravond om half negen slapen en dat betekent natuurlijk om zes uur wakker worden. Het ontbijt begint om zeven uur dus we blijven nog even liggen en Connections spelen. Dan maken we ons klaar om naar beneden te gaan. 

Het ontbijt is niet inbegrepen en is vrij duur, maar we zouden niet weten waar we op zondag anders zouden kunnen eten. 

Het is wel uitgebreid en we smullen van de zelf gekookte eitjes, verschillende kazen, komkommer, tomaat en meer. Er is ook gemberwater en dat is verrassend lekker, geen suiker maar je proeft de gember goed.

Na het eten gaan we een wandeling maken. We lopen eerst naar het kasteelachtige Landesmuseum. Dat is natuurlijk gesloten, maar het gebouw is mooi om te fotograferen. 

Dan steken we de rivier over wat we gisteren niet gedaan hebben. Aan deze kant logeerden Maria en ik vorig jaar en ik kan Rick de gezellige Niederdorfstrasse laten zien. Natuurlijk is het minder gezellig als alles gesloten is. 

Natuurlijk moet ik weer plassen en we zien deze houten wc. Helemaal goed voor het mileu, je moet houtsnippers over je behoefte scheppen. Het is brandschoon en stinkt helemaal niet. Ik kan het niet laten even door het hartje te kijken. 

Hoewel het station niet ver lopen is bestellen we een taxi. We hebben drie koffers en ski's en onze rugzakken. Het past allemaal maar net in de auto. 

We zijn vroeg om voor vertrek lunch te eten. Dat is maar goed ook, want er blijkt stroomuitval te zijn en de roltrappen en liften werken niet. 

Een vriendelijke Zwitser helpt ons zomaar door twee best zware koffers naar beneden te dragen. Later vraagt een Frans sprekende mevrouw of ze op onze bagage zal passen terwijl we alles een voor een naar beneden slepen, zo aardig!

De lunch eten we van Nordsee. Ze hebben hier haring en natuurlijk bestellen we daar een van. Het is iets zouter dan Hollandse Nieuwe, maar toch lekker. Verder heb ik een salade met haring en Rick een broodje gerookte zalm.

We nemen de intercity van 13:02 naar Interlaken Ost. We komen door Bern, maar hoeven met deze trein niet over te stappen. In Interlaken moet dat wel en we hebben vijf minuten om dat te doen. Niet getreurd, het station is heel efficient ingedeeld zoals alles Zwitsers. 

In de trein naar Lauterbrunnen helpen we een jong Vlaams stel met een baby, want zij hebben zo mogelijk nog meer bagage dan wij. De laatste trein naar Wengen gaat duidelijk de bergen in en die zijn prachtig!

Spiez, jammer van de vieze ramen

In de trein bel ik ons hotel en als we in Wengen aankomen staat er een medewerker klaar om ons en de bagage naar het hotel te brengen. We logeren in het Braunbar (met umlaut op bar) en hebben vanuit onze kamer prachtig uitzicht. 

Rick brengt zijn ski's en laarzen naar de skikamer en ik ga intussen naar het zwembad kijken. Dat is fijn groot en er is ook een sauna en een hammam. Die hoop ik zeker te gebruiken!

Al het gesleep met bagage heeft mijn spieren geen goed gedaan en ik besluit een tijdje op bed te ontspannen. Rick gaat intussen zijn ski pas ophalen. 

Voor het avondeten gaan we naar La Fondue. De serveerders daar, de Italiaanse Martina en de Kroatische Borno, zijn super attent. Hier gaan we deze week nog eens eten. 

We delen een groene salade met yoghurt dille saus. Dan kiest Ricks voor de kaasfondue en ik voor de raclette. Het is allemaal even lekker.

Als we weer naar buiten stappen zien we de maan en Venus boven de bergen. Ook in het donker ziet de Jungfrau er prachtig uit. 

Morgen wordt dus Ricks eerste skidag. Ik ben benieuwd hoe hij het hier vindt na meer dan vijftig jaar.

Dag 1 Zwitserland: Door het oude gedeelte van Zürich wandelen

Gisteravond vertrokken we uiteindelijk om tien voor tien. Een half uurtje later ben ik gaan slapen, althans in die positie gaan liggen. Eigenlijk vind ik het wel fijn zo laat te vertrekken. 

Wat was ik blij met mijn voetenhangmatje, het Flyhugz kussen en een opblaasbaar kussen als extra steun. Mijn heupen deden veel pijn, maar ik heb warempel wat geslapen. 

Naast mij had Rick volgens mij spijt dat hij niet ook zo'n hangmatje had. Hij heeft heel weinig geslapen. Om tien uur Europese tijd had ik er genoeg van en voelde me best uitgerust. 

Het ontbijt bestaat uit een broodje ei, kaas en tomaat voor mij en kalkoen en ei voor Rick. Het is zeer matig, maar Uniteds koffie is wel erg lekker. 

We landen om half twaalf en ook dat is een voordeel van later vertrekken. Nu hebben we niet zo'n ellenlange dag voor ons. 

Het is even wachten op de bagage, maar alles is er gelukkig. Er staat geen rij voor de taxi's en binnen een uur na landing zijn we in het City Hotel. 

We checken in, maar de kamer zal pas om drie uur klaar zijn. We laten de koffers dus achter en gaan op verkenning uit. 

Het is altijd weer een wonder opeens in een heel andere wereld te zijn. Ik heb een grote wens en dat is de glas in lood ramen van Marc Chagall in de Fraumünster kerk te zien. 

Die kerk sluit om twee uur dus we lopen er zo direct mogelijk heen. Onderweg maak ik nog wel een aantal foto's van de kleurrijke huizen. 

Bij de ingang van de kerk betalen we vijf Franken en bij het binnenlopen zien we de bijzondere ramen meteen. Chagall maakte deze toen hij 90 was. 

Behalve de ramen is de kerk ook mooi. Hij heeft een interessante geschiedenis, die al in de negende eeuw begon. 

Als we de kerk uitgebreid bewonderd en gefotografeerd hebben merken we dat onze magen knorren. 

We gaan op zoek naar een restaurant en vinden de gezellige Wirtsstube. Rick bestelt Zwitsers gehaktbrood en ik een kleine salade en zalmtartaar. 

Het lukt me helemaal in het Duits en het leuke is dat de serveerster dat ook tegen mij spreekt. Zo vaak, ook vandaag, begint men zodra men Rick ziet Engels te spreken ondanks dat ik in het Duits begon. Zal wel zijn omdat Rick het dan ook kan verstaan neem ik maar aan. 

Na de lunch wil Rick naar een supermarkt. We zoeken een Coop op waar een enorme selectie aan chocolade is. Rick kiest iets van Ovomaltine en een reep met hazelnoten. 

Hierna lopen we naar het station en dan terug naar het hotel. We komen langs een leuk restaurantje waar we reserveren voor vanavond. 

 Onze kamer is intussen klaar en we brengen de bagage naar boven. De lift is heel klein dus we moeten vier keer op en neer. 

Dan gaan we even rusten. In Ricks geval is dat slapen, maar dat doe ik nooit. Ik werk aan mijn foto's en dit blog. 

Na een uurtje gaan we weer op pad. We kopen eerst wat flesjes drinken voor op de kamer. Na dat weggebracht te hebben lopen we naar het station. 

Daar zoeken we uit van welk van de 44 sporen onze trein vertrekt morgen. Ook kijken we rond naar iets voor de lunch morgen. Gelukkig is alles in het station op zondag open. 

Buiten lopen we Franz Carl Weber, de speelgoedwinkel, nog even in. Rick wil zien of de glijbaan, die hij zich herinnert, er nog is. En er is een glijbaan. 

We sluiten onze dag af bij Waliser Kanne, een heel gezellig restaurant met typisch Zwitserse gerechten. 

We delen het charcuterie plankje met vlees en kaas uit de Valais. Het is heel lekker! Daarna eten we rösti, de mijne met tomaat en die van Rick met ham. 

Het is machtig, maar heerlijk. Ik maak ook wat foto's in het restaurant, want het is zo leuk gedecoreerd. 

We wandelen terug en nemen om de beurt een verfrissende douche. Wat is dat lekker na meer dan 24 uur in dezelfde plunje. 

Zürich is echt een leuke stad

Het was vandaag wat bewolkt, maar hopelijk kunnen we morgen de bergen zien. 

Over inpakken en wegwezen

We staan keurig om zeven uur op en dan maak ik zoals iedere vrijdag mijn ontbijt ingrediënten op. 

We rijden naar Starbucks en vervolgens naar Walgreens. Ik heb enorme last van mijn heup en dat is niet fijn met een nachtvlucht. Ik koop Icy Hot rollers met menthol en lidocaine in de hoop dat die wat zullen helpen. 

Vandaag wordt echt zo'n wachtdag tot we naar het vliegveld kunnen. Ik doe mijn cardio en lees ondertussen op Reddit dat ik niet de enige ben die de Fitbit "cardio load" onbereikbaar vindt. 

Dat ding wil dat ik uren ga sporten iedere dag en dat is echt niet goed. Het waarschuwt de ene dag voor overtraining en de volgende dag train ik opeens niet genoeg. Helaas kan het niet weggehaald worden, maar ik negeer het zoveel mogelijk. 

Na mijn Duolingo lessen neem ik nog een laatste foto van de mooie rozen van deze week. Ze zijn alleen eerder verlept dan die van vorige week. 

Voor de lunch maak ik mijn groentes op en dan gaan we op weg. Ricks middageten wordt een salade van Cava en ik koop een bakje garnalen salade bij Whole Foods. 

Daarna pakken we de laatste dingen in en de taxi komt om twee uur voorrijden. Het is zoals altijd druk bij Dulles. 

We geven onze bagage af, drie koffers en ski's. Dan zijn we snel door de TSA Pre en nemen het busje naar de D gates. 

Daar proberen we onze United Club passen te gebruiken, maar het is er te druk en dagpassen worden niet aangenomen. Dit is nu al de tweede keer, zo klantonvriendelijk. 

Maar gelukkig vinden we een bar met stopcontacten en we bestellen een Cola Light voor Rick en een Virgin Mary voor mij. 

 Voor we naar de gate gaan kopen we een aantal bao's als snack. Die zijn maar zeer matig, meer brood dan vulling. 

Het boarden gaat op tijd en voor het eerst in tijden hebben we geen upgrade gekregen. Ik voelde dat al aankomen en heb een hangmatje voor mijn voeten/benen, een speciaal kussen en oogmasker en hoofdband met Bluetooth. Eens kijken of dat allemaal helpt.

We zijn helemaal geïnstalleerd en rijden weg van de gate. Maar dan gebeurt er niets. Ze krijgen de tweede motor niet aan de praat. Terug naar de gate dus, want er moet een nieuw vliegtuig komen. 

We krijgen een maaltijd bon van $15 (daar kun je vrijwel niets van kopen) en nu vertrekken we om 21 uur. 

Rick en ik bestellen een hamburger van Cafe L'Atelier en gaan dan naar de United Club. Daar blijkt dat we geen pas nodig hebben omdat we internationaal vliegen. Dat was ik even vergeten. 

De burger met brie en champignons is lekker en het is ontspannend in de lounge. Om acht uur lopen we terug naar de gate. Hopelijk gaat het nu wel goed. 

De volgende blog zal uit Zürich komen.