Over een heerlijke zomerdag

Het is al zover, als ik om tien over zes opsta gaat de zon net op. Langzaamaan wordt dat later. Ik doe mijn gewoonlijke dierverzorgingen en Orions wandeling. Dan stel ik Foot Path in op een wandeling van 4,75 kilometer. 

Mijn lichaam heeft er zin in vandaag en het lukt me de hele weg op een tempo van ongeveer vijf kilometer per uur te lopen. Dat is met de 33 meter hoge heuvels, die ik op en af moet. Ik kom eerst een moeder met kind hert tegen, die gewillig poseren voor mijn "Weathershot" foto. 

Een van de straten waar ik doorheen loop is nieuw voor me. Ik zie een huis met een balkon aan de hoofdslaapkamer. Dat is altijd een wens van me geweest, dat lijkt me heerlijk. Ik probeer me voor te stellen hoe het is om in het tweede huis te wonen. Het heeft zo'n vreemde langgerekte vorm. 

Ja, dit is een huis

Het tweede groepje herten dat ik tegenkom zijn het manke vrouwtje met haar tweelingen. Ze heeft iedere jaar twee kleintjes. Een mannelijk hert is er ook bij en probeert avances te maken, maar daar moet madam niets van weten. Het is geen wonder dat er zoveel herten zijn als je dat zo ziet. 

Om kwart over zeven ben ik weer thuis en heb het gevoel (zoals bijna iedere ochtend) goed bezig te zijn geweest. Rick heeft de koffie klaar staan en ik geniet ervan bij mijn ontbijt. Dan gaan we naar Starbucks en de nitro brew met amandelmelk en kaneel is weer heerlijk. 

Als we terugrijden zien we bij een plein allemaal politie met zwaailichten. Dat gebeurt niet vaak in het rustige Vienna dus we vragen ons af wat er aan de hand is. Sharon weet er iets meer van, want ze kent mensen, die in die straat wonen. 

Kennelijk is een Aziatisch stel opgepakt en Sharons kennis heeft de kinderen opgevangen. Hopelijk is het geen ICE geval, maar volgens Sharon gaat het om iets anders. Wat precies weet niemand, misschien lezen we het in het wekelijkse bulletin dat de Vienna politie iedere vrijdag e-mailt. 

Na Ricks ongeluk met de rijdende maaier werkt die niet meer. Hij rijdt nog wel, maar maait niet meer. Het ding weegt ontzettend veel dus Rick heeft 123 Junk, een bedrijf dat dit soort dingen op komt halen, ingehuurd. Na zesentwintig jaar heeft Rick dus afscheid moeten nemen van zijn trouwe maaier. 

Voor mij is het tijd voor personal training. Sharon ontziet me weer niet. De gewichten zijn best zwaar en dat is goed. Met het wandelen, zwemmen en de tai chi erbij merk ik dat bijvoorbeeld de trap oplopen makkelijker gaat. Hopelijk blijft dat zo als de fibromyalgie weer gaat opspelen, maar dat zien we dan wel. 

Na het halve uur met Sharon ga ik naar huis en maak me klaar om naar Caffe Amouri te gaan. Hier heb ik afgesproken met Maria. Maar eerst maak ik even mijn Flat James foto bij de ijssalon ernaast. 

Maria en ik vinden een tafeltje buiten op het terras. Het wordt heel gezellig bijpraten, want we hebben elkaar alweer een tijdje niet gezien. Het uur is dan ook heel snel voorbij. 

Aan de overkant is Cocoa Vienna en daar gaan we nog even kijken. Ik koop wat suikervrije chocolaatjes, want die vind ik erg lekker. Maria kijkt alleen wat rond. Dan nemen we afscheid tot later vanmiddag. 

Thuis is de deur naar Ricks kantoor dicht. Dat betekent "aan het vergaderen". Ik maak mijn lunch en eet die op het deck op. Dan verkleed ik me en loop naar het zwembad. Op weg erheen verbaas ik me erover dat ik geen muziek hoor. 

Die blijkt wonder boven wonder uit te staan. Lorraine is aan het zwemmen en ik deel haar baan met haar. Ze vertelt dat ze er al vanaf openingstijd is en geen muziek. Dat blijft de hele middag zo en wat is dat heerlijk, ik kan eindelijk lezen!

Een aantal bekenden komen zwemmen en stuk voor stuk merken ze op hoe fijn ze het vinden zonder de eindeloze harde muziek. Ik vind echt dat het bestuur daar iets mee moet. Voor vandaag is het genieten van de stilte. 

Tegen vieren loop ik terug en kleed me voor het maandelijkse happy hour. Maria haalt me om kwart voor vijf op en we rijden naar Viet Aroma. We zijn vanavond met zijn vijven en dat is altijd een gezellig aantal. 

Mijn eten is voortreffelijk, eerst de Vietnamese loempiaatjes en dan lotussalade met garnalen en varkensvlees. We praten met gemak twee uur vol en dan brengt Maria me weer thuis. Rick is naar Yard House met buurman Ray. 

Waarschijnlijk zal ik vannacht goed slapen na al deze beweging en sociaal zijn!