Over een vol weekend

Zaterdag

Met vrolijke zon buiten is het makkelijker opstaan ondanks de kou in de kamer. We drinken eerst een kop thee en koffie en gaan dan na Orions wandeling de hort op.

Mijn broodje van Panera is iedere keer weer zo lekker, echt vers gebakken brood. Rick is altijd tevreden met de muffin van Starbucks, maar die is overduidelijk niet vers. Met onze koffies gaan we vervolgens het glas in de paarse bak gooien. 

Daarna spelen we een tijdje Pokemon Go bij de rode locomotief. Met de felblauwe lucht vandaag is hij helemaal mooi rood. Vroeger lag Vienna aan een spoorlijn met treinen, die tijdens de Burgeroorlog wapens en dergelijke voor het Zuidelijke leger vervoerden. Deze locomotief stamt uit die tijd. 

Thuis ga ik aan mijn cardio, maar mijn Fitbit doet gek. Ik dacht dat gisteren al te merken. De stappen kloppen niet. Het ene moment heb ik er opeens 10000 en daarna 7000 en dan terug naar wat ik denk dat het juiste aantal is. 

Mijn Fitbit is belangrijk voor me en ik wil dus graag een nieuwe voor we op vakantie gaan. Gelukkig heeft Ricks werk een programma waarmee dingen gerelateerd aan fitness worden vergoed. Ik bestel een Versa 4 (mijn oude is een Versa 3) en die zal vanmiddag bezorgd worden, heel fijn.

De ochtend is snel voorbij en we gaan op weg om lunch te halen. Het is weer een koude dag en ik heb zin in de pho met zalm van Roll Play. Rick gaat voor zijn favoriete salade van Cava. We eten het gezellig thuis op. 

Na het eten besluit ik mijn lensbal weer eens tevoorschijn te halen. Ik speel met de bal op een CD en vind de weerspiegeling wel leuk. Ik ben lid van een groep speciaal voor foto's met deze glazen ballen. Daar komen spectaculaire foto's langs en daar wil ik me ook eens in verdiepen. 

Intussen is mijn Fitbit Versa 4 gearriveerd. Wat ik niet had verwacht is dat er toch wel flink veel verbeteringen zijn ten opzichte van de Versa 3. Ik ben er blij mee, al had ik best nog een tijdje voort gewilde met mijn oude Fitbit. 

De tijd vliegt en we moeten ons haasten om ons klaar te maken voor ons etentje van vanavond. We treffen Timo en Jeanette bij Evelyn Rose.

 Het wordt weer een heel gezellige avond met voortreffelijk eten. Dit restaurant verdient een Michelin ster. Ik heb onder de gerechtjes geschreven wat ze waren.

Tegen de tijd dat we afscheid nemen staat er een lange rij te wachten op een tafel. Daarom vinden wij het fijn om vroeg te zijn. Ik ben blij voor Sam en Nick dat het zo goed gaat met hun restaurant. 

Calamari salade met een paar gefrituurde calamari erbij

Een gamba met inktvis ragout en polenta

Eendenborst met een sausje en snijbiet

Miso chocolade torte met sorghum ijs en chantilly

Zondag

Rick staat om zeven uur op en ik ben ook wakker. Vroeg opstaan op zondag is wel fijn, want het geeft ons de tijd om op ons gemak koffie en thee te drinken. De markt opent pas om tien uur dus we hebben absoluut geen haast. 

Rick merkt op dat de rozen, die ik vorige week bij Lidl kocht, nog best een paar dagen meekunnen. Daar ben ik het mee eens, maar ik vind het zo leuk om iedere week een nieuwe kleur uit te zoeken dat ik straks toch een nieuw boeket ga kopen. 

Als we eenmaal op pad gaan is de eerste gang naar Panera en dan Starbucks. We hebben gisteren al onze gewone boodschappen reeds gedaan, maar na het ontbijt staan Trader Joe's en Total Wine op het programma. 

Bij Trader Joe's vinden we niets van onze gading, hoewel ik een andere keer misschien wel hun St. Jacobsschelpen met champignons in een gruyere kaassaus meeneem. 

Als ze die dan nog hebben, want dat is nooit zeker hier. Vandaag laat ik het ligggen, want het is bevroren en we hebben nog veel te doen voor we naar huis gaan.

Voor onze alcoholvrije dranken bij Total Wine hebben we een kortingsbon van 15%. Rick heeft daar nog eens $5 korting bijeen gespaard. Altijd fijn om het voor minder duur mee te kunnen nemen. 

Als we naar het Mosaic District rijden is het pas half tien. We gaan dus eerst naar de Lidl waar ik er even over doe voor ik de rozen voor deze week heb gekozen. Ze zijn allemaal zo mooi, maar het wordt geel met rood dit keer. 

Na de H Mart paddenstoelen te hebben gekocht steken we over naar de Mosaic markt. Die is eindelijk open. We kunnen niet wachten tot het weer een openingstijd van 9 uur wordt. 

Er wordt lekker weer voorspeld, maar vooralsnog maakt de wind het ijskoud. We kopen gauw de maitake paddenstoelen van King Mushrooms en zoeken dan de warme auto weer op. 

Thuis moet ik aan de cardio geloven en vervolgens vul ik de vogelhuisjes weer. Die vogels eten als een razende! De kleinste, de vinkjes, nog het meest. Wat kunnen die een zaad eten per dag. 

Mijn lunch bestaat vandaag uit een poke bowl van Poki DC, die we in The Boro gaan halen. Rick blijft Cava trouw en bestelt er zijn favoriete salade. 

Rick is alvast aan het inpakken voor onze Zwitserland reis vrijdag. Hij moet natuurlijk veel meer meenemen dan ik, omdat hij gaat skien en zijn eigen spullen heeft. Ik heb nog alle tijd om in te pakken, maar laad wel alvast mijn handverwarmer en handschoenen op.

Een vriendin van mij vertelde dat ze bij de Russian Gourmet in Herndon Hollandse haring had gevonden. Wij bellen op om te vragen of ze het hebben, maar er is zo'n grote taalbarriere dat we besluiten maar in persoon te gaan kijken. 

Ook in de winkel begrijpen ze pas wat ik bedoel als ik een foto laat zien van haring. Helaas hebben ze geen Hollandse. Wel haring in olie en op andere manieren bereid, maar die is lang niet hetzelfde weet ik uit ervaring. Ik probeer te vragen of ze kunnen bellen als de haring er is, maar met zo weinig Engelse kennis begrijpt de dame dat ook niet. 

We kijken nog rond in de rest van de winkel waar voornamelijk Russische producten te koop zijn. Ik grap tegen Rick dat het hoog tijd wordt dat ik het ook het cyrillische alfabet leer, want van het gros hebben we geen idee wat het is. Zonder iets te kopen verlaten we de zaak weer. 

De rest van de middag puzzelen we en de puzzel schiet al flink op. Verder geniet ik van het kijken naar de vogels op het camera voederhuisje. Vooral de cardinal en bluebird zijn mijn favorieten. 

We zouden mosselen gaan eten in Arlington, maar om de een of andere reden ben ik doodmoe. We bestellen kabobs van Friends Kabob als avondeten en die zijn erg lekker.

En nu ga ik Deal Or No Deal Island kijken, een soort Survivor. En zo is dit weekend ook weer voorbij, allemaal een heel fijne week gewenst! 

Over orchideeen

Rick heeft vannacht een mini thermometer in onze kamer gelegd om te zien hoe koud het wordt met de ramen open. Dat is tien graden wat me ergens nog meevalt, want het voelt alsof het om het vriespunt is. 

Na de ramen gesloten te hebben wacht ik even tot de verwarming zijn werk doet voor ik Rick naar beneden volg. Het is een mooie zonnige dag en het zal boven het vriespunt worden, maar met een keiharde wind. We zijn er dus nog niet, maar het weerbericht vanaf zondag ziet er warmer uit. 

Tijdens mijn ontbijt is "Corny", de eekhoorn, er weer. Ik noem hem zo omdat hij ons mais eten heerlijk vindt. Hij is er iedere ochtend en ik vind hem schattig. 

Direct na het ontbijt gaan we naar de Pan Am Center Starbucks voor onze koffies. Daarna ren ik op de plaats en trap op de mini elliptische machine en Scoop voor mijn cardio. 

Mijn Fitbit doet vreemd en varieert mijn totale stappen. Ik hoop maar dat hij niet kapot aan het gaan is, want ik vind de Versa 3 te fijn.

We wachten op de loodgieter, die om negen uur zou komen. Als hij er om half tien nog niet is belt Rick hem om te vragen wanneer we hem kunnen verwachten. Het blijkt dat de vorige klus langer duurt dan verwacht. Ik ga dus maar gauw douchen voor hij komt.

Lidl heeft zulke goed bloemen, mijn rozen staan er nog prachtig bij

Dat is maar goed ook, want het klusje dat volgens Rick slechts een kwartiertje zou duren blijkt meerdere uren in beslag te nemen. Ik doe mijn Duolingo lessen en maak dan mijn lunch. Dat is dezelfde als de afgelopen dagen, want die smaakt me goed. 

Na het eten zet Rick me af bij de metro. De trein komt er net aanrijden en zes minuten later vertrekken we naar de stad. Veertig minuten later stap ik uit bij het Federal Center SW station. Van daaruit is het zo'n tien minuten lopen naar de US Botanic Garden. 

Het is een mooi gebouw, maar er werken een aantal grote lafaards

Het is door de wind ontzettend koud en ik loop zo snel mogelijk. Maar dan zie ik een gezin op kaarten kijken en hoor ze het over de Reflecting Pool hebben. Ze zijn hier wel bij een Reflecting Pool, maar die van het Capitool.

Behalve ze te wijzen waar de bekende Reflecting Pool bij het Lincoln Memorial is (minstens drie kwartier lopen) raad ik ze ook aan om de rondleiding in het Capitool te gaan doen.

Het lukte ze niet die van hun congrespersoon te krijgen, maar je hebt geen reservering nodig voor de rondleiding met een gids. Dat wisten ze niet en ze zijn me zeer dankbaar voor de tip.

Na ze veel plezier gewenst te hebben loop ik de botanische tuin binnen. Hier is het heerlijk rustig en in de hoofdzaal vindt de jaarlijkse orchideeententoonstelling plaats.

Dit is een samenwerking tussen de botanische tuin en het Smithsonian instituut en is om het jaar in een museum of in de botanische tuin. 

Dit jaar is het dus hier. De orchideeen zijn natuurlijk prachtig, maar ik ben een beetje teleurgesteld over hoe ze tentoon zijn gesteld. Ze vallen een beetje weg tegen de rest van de vegetatie, die er permanent is.

Mijn telefooncamera maakt overuren, want ik vind het heerlijk om deze bloemen van dichtbij te fotograferen. Omdat het niet druk is heb ik vrije toegang. De enige andere aanwezigen zijn ook hier om foto's te maken. 

Na een tijdje loop ik door de andere tuinkamers, zoals medicinale planten, het regenwoud en de permanente orchideeen naar de toiletten. Daar staat bij iedere wastafel een orchideenplant, zo mooi. Ik zou willen dat ik groene vingers had, maar orchideeen overleven het bij mij niet lang, helaas. 

Als ik vind dat ik genoeg mooie foto's (en heel veel weggegooide) heb loop ik terug naar de metro. De lijnen hier zijn zo mooi, ik kan het niet laten die ook te fotograferen. Ik zou zo een hele metrostation serie kunnen maken. 

Rick komt net aanrijden als ik bij Vienna uitstap. Hij laat zien wat de loodgieter en tegelzetter allemaal voor elkaar hebben gekregen en dat is mooi. Hopelijk hebben we ze nu een tijdje niet nodig, want goedkoop is het allemaal niet. 

Voor het avondeten heb ik Rick zover om shabu shabu te gaan eten. Dat is een van mijn favoriete maaltijden, maar hij vindt het teveel gedoe. 

Bij California Shabu Shabu zitten we voor het eerst aan een lage tafel. We zijn het erover eens dat de hoge lekkerder zit, hier kunnen we onze knieen niet kwijt. 

Het eten is zoals altijd verrukkelijk. Rick neemt de biefstuk en garnalen en ik de zalm en garnalen. Mijn soep is tomaten-tonkatsu en die van Rick tonkatsu. 

We krijgen een bord met veel groente en maken een paar lekkere sausjes. Nu Rick aan het eten is geeft hij toe dat het toch wel heel lekker is. 

Thuis gaan de kaarsen en lichtjes aan en ik ga Met het Mes op Tafel kijken. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over een nog koudere en gure vriesdag

De aanhoudende kou is slopend voor mijn fibromyalgie. Ik heb zelfs moeite met slapen vanwege de pijn en dat gebeurt bijna nooit. Toch voel ik me redelijk uitgerust als ik om tien voor half acht opsta. 

Zoals iedere ochtend heeft Rick de koffie al klaarstaan. Ik maak mijn lekkere bord vol paddenstoelen en meer. Ik las gisteren toevallig een artikel over hoeveel gezonde vitamines en mineralen de verschillende soorten paddenstoelen hebben. 

Terwijl ik eet komt het goudvinkje op een van onze voeders. Het is grappig dat onze zangvogels de primaire kleuren hebben. Er is geen groene of paarse of oranje vogel. Wel delen van de plumage, maar niet de hoofdkleur. 

Na mijn ontbijt en Ricks douche gaan we naar Starbucks. De nitro brew, die me wordt aangereikt, bestaat zo te zien enkel uit amandelmelk. Het moet geen latte zijn en ik vraag ze het opnieuw te maken. Dan is hij gelukkig wel goed en lekker. 

Voor ik naar Sharon ga heb ik nog een half uur tijd om wat cardio te doen. Mijn fotografiethema deze maand is "Feel Good Things" en ik geniet tijdens het trappen van het nieuwe elektronische fotolijstje waarop de foto's van afgelopen Kerst en nieuwere foto's van de kleintjes zich afwisselen. 

Sharons halve uur gaat weer snel en na afloop gebruikt ze haar verwarmde massageapparaat op mijn heupen en rug. Dat helpt altijd wel wat en hopelijk genoeg om vannacht wel goed te slapen. 

Na afloop rijd ik naar Whole Foods en trotseer de ijskoude wind even om wat foto's van de paar bloeiende planten te maken. Dan koop ik gerookte zalm voor mijn lunch en prosciutto en kaas als snack voor het happy hour met Christine en Chuck vanavond. 

Heel ongewoon is bijna de hele parkeerplaats leeg. Waarschijnlijk bleef men thuis vanwege de verwachte sneeuw, die enkel wat verdwaalde vlokjes werd. In de winkel valt me op dat er een heel aantal medewerkers bezig zijn de boodschappen van mensen, die online besteld hebben, te doen. 

Omdat ik toch wel even mijn zinnen wil verzetten besluit ik naar Southside Park te gaan. Daar kan ik dichtbij parkeren en in het bos valt de wind wel mee. Ik neem snel een aantal foto's en gebruik thuis mijn apps om ermee te spelen. Er zijn weer mooie verse kalkoenstaartzwammen, een dankbaar fotoonderwerp.

Zoveel kleuren op een eenvoudige boomstam

Op de terugweg moet ik even stoppen om langs stratenmakers te rijden. Ik vind dat altijd irritant, maar dan bedenk ik me dat die arme mannen en vrouwen in de ijskou moeten werken. Ik zit behaaglijk in mijn warme auto. Mijn ergernis verdwijnt meteen. 

Rick moet vroeg lunch eten en ik doe dat gezellig ook. Mijn bord vol rauwkost, gerookste zalm en een Wasa cracker met brie smaakt me zeer goed. 

 Om een uur gaat de deurbel en de tegelzetter staat voor de deur. De badkraan in onze badkamer lekt en hij moet een "deurtje" maken zodat de loodgieter er een nieuwe kraan in kan zetten. Zo dom dat dat bij het installeren van de badkamer niet is gedaan.

Orion moet tijdens de aanwezigheid van de tegelzetter in zijn bench en is het daar uiteraard niet mee eens. Hij blaft en blaft en de tegelzetter blijft maar tegen de hond praten, zucht. Na een uurtje is de rust gelukkig teruggekeerd. 

Inmiddels stormt het weer hard en de vuilnisbak, die Rick alvast buiten had gezet, wordt omgeblazen. Die is best zwaar dus we weten niet hoe we dat met het karton voor recycling gaan doen. Dat wordt natuurlijk door de hele buurt geblazen als we het vanavond buiten zetten. Dat moet morgenvroeg dan maar.

Mijn luie stoel zit heerlijk en ik speel voor het eerst in lange tijd Candy Crush Saga. Nou, dat is verslavend! Voor ik het weet loopt het tegen vijven en met moeite houd ik op met spelen. Het is tijd om ons klaar te maken voor happy hour. 

Dat wordt weer heel gezellig. We hebben veel gespreksstof zoals altijd. Het uur wordt dan ook bijna anderhalf uur en dan nemen we afscheid tot volgende week.

Rick gaat voor Grieks eten vanavond en ik laat mijn Genki yakitori bezorgen. En nu ga ik Met Het Mes op Tafel kijken, met dank aan Anja voor de tip.