Ons pleintje nu:

dinsdag, november 03, 2009

Verkiezingen en de "City of Brotherly Love"

Dinsdag, Verkiezingsdag

Het eerste mailtje, dat ik vanochtend lees, is een bedankje voor het boeket, dat ik naar iemand in Nederland heb gestuurd. Dat boeket heb ik gisteravond onze tijd besteld, na middernacht in Nederland. Het is dus enorm snel bezorgd! Wat is het internet toch fijn! De ontvangster vond het een erg mooi boeket, dus ik ga even reclame maken voor die site met snelle service en een goed produkt: Topbloemen.nl.

Het tweede mailtje is van Pat. Zij vraagt, of ik liever om twee uur of om zeven uur vanmiddag naar New Jersey wil vertrekken. Daartussenin is het spitsuur bij de grote steden en zouden we vast komen te staan. Eerst denk ik zeven uur, maar het is meer dan drie uur rijden en dat zou wel een late aankomst worden. Het wordt dus twee uur en ik ga gauw aan de gang met de dag.

Als eerste rijd ik naar Cedar Lane Elementary school om daar te gaan stemmen. Een van de redenen, dat de kinderen vandaag vrij hebben, is, dat de scholen als stembureaus worden gebruikt.

Na mijn rijbewijs te hebben laten zien en mijn naam en adres te hebben genoemd, krijg ik een stembiljet aangereikt, onze county gaat langzaam weer over op papier, i.p.v. computers. Ik ben nummer 220, die hier vandaag heeft gestemd. De opkomst zal wel minder zijn, dan met de presidentsverkiezingen, maar we stemmen vandaag o.a. voor een nieuwe gouverneur, lieutenant gouverneur en attorney general (weet iemand, met welke functie in Nederland die ongeveer overeenkomt?).

Sinds ik het stemrecht heb, stem ik in alle verkiezingen mee. Ik vind dan wel, dat ik ook moet weten, waar de kandidaten voor staan. Dat is de reden, dat ik in Nederland niet meestem, al heb ik dat recht ook. Ik ben niet genoeg op de hoogte van de politiek daar en ik voelt voor mij vreemd om mee te beslissen in een maatschappij, waar ik niet fysiek deel van uitmaak.

Enfin, ik heb de afgelopen weken dus naar heel wat politieke praatprogramma's geluisterd, waar de kandidaten te gast waren. Van het begin af aan heb ik niets met Creigh Deeds, de Democratische gouverneurskandidaat. Zijn campagne was heel negatief, maar hij kwam zelf niet met concrete plannen. Zelfs het Witte Huis distantieerde zich ietwat van hem.

Al ben ik het helemaal niet eens met de ouderwetse principes van Bob McDonnell, de Republikein, zijn plannen voor dit gebied klinken me wel goed in de oren. Voor het eerst in jaren stem ik dus voor de Republikeinse kandidaat voor gourverneur. Verder gaat mijn stem naar de Democratische lieutenant gouverneurskandidaat en de attorney general van de Democraten. Mark Keam (Democraat) krijgt mijn stem voor vertegenwoordiger van ons district en ik stem "ja" op het verkrijgen van extra geld voor de scholen. Ik ben benieuwd, wat de uitslagen zullen zijn vanavond.

Na een snelle stop bij de CVS haal ik Cosmo thuis op. Het is schitterend weer en ik wil absoluut buiten sporten vandaag. We rijden naar het W&OD pad en ik besluit mijn Garmin in te stellen op drie minuten hardlopen en twee minuten snelwandelen.

Het is heel rustig op het pad, dus Cosmo wordt weinig afgeleid en het gaat lekker. Op bepaalde plekken zijn de herfstkleuren nog erg mooi, maar verderop zijn de bomen al helemaal kaal. Ik had me warm aangekleed, maar dat blijkt al gauw te warm. De zon heeft nog flinke kracht!

Na een uur en 5,5 mijl (bijna 9 km) zijn we weer bij de van. Saskia heeft een map nodig voor school, dus we gaan voor de tweede keer vandaag naar CVS. Daar hebben ze tientallen verschillende mappen, maar net die specifieke niet. Rick gaat nu vanavond naar Staples met Saskia, maar waarom zo'n leerkracht zo ingewikkeld moet doen? Volgens mij zouden die anderen ook prima voldoen.

Bij Whole Foods halen we fruit, Good Belly en een salade voor de lunch. Saskia gaat op de gezonde tour en dat moedig ik alleen maar aan! De Whole Foods salades zijn heel bijzonder en grappig aan Saskia is, dat ze veel dingen niet lekker vindt, maar dat soort ongewoon en pittig eten juist weer wel.

Na de lunch is het tijd om in te pakken. Natuurlijk is er voor een nachtje weinig nodig, dus het is zo gebeurd. Wel moet ik altijd mijn enorme kussen mee, dus lijkt het, alsof ik voor weken op reis ga, zo groot is mijn tas!

Ietwat verlaat, om een uur of half drie, komt Pat me ophalen. De rit naar New Jersey bedraagt ongeveer drieeneenhalf uur en verloopt vlot. Pat heeft een aantal van haar vriendinnen opgebeld en we zullen hen bij het Zinc Cafe treffen.

Bij dat cafe is het BYOB (bring your own booze, oftewel breng zelf je alcoholische drankjes). Dit is iets, wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt. Pats vriendinnen zullen wijn meebrengen, maar wij willen ook bijdragen. Hier in New Jersey moet je naar de slijter om wijn te kopen (in Virginia kun je het ook in supermarkten en bij benzinestations e.d. krijgen). We kopen een lekkere fles witte wijn.

We zijn een half uurtje te vroeg bij het restaurant, maar de tafel staat al klaar. Na de lange rit hebben we flinke trek, dus bestellen brie en croute met appel en honing. Die smaakt voortreffelijk!

Inmiddels zijn de andere dames ook gearriveerd en maak ik kennis met Lisa, Bobbie, Chris en Heidi, Pats beste vriendinnen hier. Het gesprek is meteen geanimeerd, want we hebben allemaal kinderen op college. Ook wordt de Mexicaanse griep (hier swine flu in de volksmond) uitgebreid besproken. Lisa is verpleegster in het plaatselijke ziekenhuis en daar zijn veel gevallen. Zij moet een masker op en kinderen onder de 16 mogen niet op bezoek komen.

Intussen is het eten werkelijk voortreffelijk! Ik bestel een champignonbisque, die als fluweel op de tong smaakt. Verder bestel ik de kleine portie van zwart-witte linguini met scallops (kokkels?), tomaat en knoflook. Drie van de anderen bestellen daar de grote portie van. Pat en Bobbie nemen de crabcakes, die er ook erg lekker uitzien.

Medford is maar een klein plaatsje en dit restaurant zou je als toerist niet eens vinden. Het ligt in een "stripmall" (rijtje winkels) naast een fitness centrum en ziet er zeer onopvallend uit. Eens te meer bewijs, dat er, zelfs in kleine plaatsjes, heel goede restaurants te vinden zijn. Je moet ze alleen maar net weten te liggen (of vragen aan de plaatselijke bevolking).

Pat was vanochtend al om tien over half vijf op, dus zij is doodmoe. Bij haar thuis kletsen we nog even na, maar gaan dan naar boven. Ik probeer nog het internet aan de praat te krijgen om dit blog af te schrijven, maar dat lukt niet. Morgen dan maar, want ik ben ook op van de drukke dag en lange rit.

Woensdag, City of Brotherly Love

Om kwart voor zeven hoor ik Pat in de badkamer. Ik heb lekker geslapen met heel wat dromen. Na mijn douche pakken we weer in en vertrekken richting Philadelphia. Onderweg rijden we door een McDonald's drive thru en bestellen egg mcmuffins en koffie.

De reden, dat ik met Pat mee ben, zijn een paar vervelende doktersafspraken voor haar. De eerste is om negen uur in het Pennsylvania Hospital in het centrum van Philadelphia. Helaas komen we in druk verkeer op de Franklin brug en ik bel, dat Pat wat laat zal zijn. Dat is gelukkig geen probleem.

In de parkeergarage van het ziekenhuis vinden we meteen een plekje. Ik loop met Pat mee het ziekenhuis in om haar te helpen de radiologie afdeling te vinden. We moeten ons inschrijven en krijgen een pas. Dat heb ik bij plaatselijke ziekenhuizen nog niet meegemaakt. Ook hier hangen overal aanwijzingen omtrent de H1N1 griep en mogen kinderen jonger dan zestien jaar niet op bezoek.

Al gauw vinden we de afdeling en wordt Pat mee naar achteren genomen. Ik loop weer naar buiten en ga het historische gedeelte van de stad verkennen. Overal hangen vlaggen, spandoeken en andere dingen om de Phillies aan te moedigen. Die spelen op het moment tegen de Yankees in de World Series baseball.

De Phillies staan 3-2 achter in de serie, wat ze vanavond gelijk moeten maken of de Series verliezen. Baseball speelt duidelijk heel erg in deze stad! Ik word ter plekke een Phillies fan. Onze eigen Nationals bakken er telkens maar weinig van.

Van het ziekenhuis loop ik door de mooie Society Hill buurt naar Independence National Historic Park. Daaraan liggen de beroemdste historische gebouwen van de stad, waaronder Independence Hall. Ik loop er wat rond en maak foto's en dan belt Pat al, dat ze klaar is met haar eerste afspraak.

Het is pas kwart over tien, dus we hebben drie uur, voor Pat bij haar volgende afspraak moet zijn. Ik heb nog nooit de rondleiding door Independence Hall gedaan en Pat ook niet, blijkt. Bij het prachtige moderne bezoekerscentrum gaan we er kaartjes voor halen. Alleen zijn er vandaag veel schoolgroepen en de vroegste kaartjes zijn voor 13:20. Pat kan dus niet vanwege haar afspraak, maar ik wel, dus neem een kaartje mee.

Aan de overkant van de straat ligt het kerkhof van Christ Church, waar Benjamin Franklin, toch wel de meest belangrijke figuur in de geschiedenis van Pennsylvania (en gedeeltelijk de VS), ligt begraven.

We betalen de $2 entree per persoon en ik koop voor een dollar een kaart van bekende personen, die er begraven liggen. Daaronder bevinden zich maar liefst vier van de mannen, die de Onafhankelijkheidsverklaring van de VS hebben ondertekend. Tot mijn verbazing vind ik echter ook een Nederlander op de kaart: J.H.C. Heineken, 25 jaar lang Nederlands consul, die in 1808 overleed.

Hierna had ik nog een heel verhaal geschreven, maar Blogger doet vervelend. Ik kan echt wel huilen, want ik ben niet blij vanavond. Maar om het allemaal weer op te schrijven is me teveel. Jullie zullen het met de korte versie moeten doen.

Als lunch hebben we een lekkere cheesesteak gegeten bij "Jim's". Daarna ging Pat naar haar afspraak en ik naar de Liberty Bell (moet toch, als je in Philadelphia bent!) en mijn eerste rondleiding ooit in Independence Hall. Daarna is Pat ook klaar en is alles gelukkig goed gegaan.

Helaas heeft Pat voor mij slecht nieuws. Ze is gezond, maar gaat ook voor het einde van het jaar terug naar New Jersey verhuizen, want haar man heeft een nieuwe baan. Ik had helemaal beschreven, voor Blogger het uitwiste, wat dat voor mij betekent, maar ik kan het in het Nederlands ook best in een woord beschrijven: K**! Iedere keer, als ik echt een vriendschap sluit, verdwijnt diegen naar een andere staat!

Pat is er natuurlijk blij mee, want zij is daar thuis. Het is ook niet zo ver weg, maar de makkelijke uitjes van nu zijn meteen verleden tijd. Ik weet, dat ik het ga redden, want dat is altijd het geval, maar nu baal ik even als een flinke stekker!

Bij Washington komen we in een flinke file en ik stel voor aan Pat, dat we de langere zuidelijke route gaan volgen. Dat is een prima beslissing. Hier komen we maar een paar keer in langzaamrijdend verkeer, terwijl de andere kant op alles vaststaat. Meer mijlen, maar we zijn zeker een uur vroeger thuis.

Rick wacht ons al op, want hij weet, dat het mij erg raakt, dat Pat weer weggaat. Het is ook nooit een half uurtje weg, maar zover, dat je zeker moet overnachten. Ik moet het maar zien als verrijking. Ik ga meer zien, dan mijn directe omgeving om mijn vriendinnen te bezoeken.

Te moe om de foto's te bewerken, dus je vindt ze hier

20 reacties:

Corry zei

Zwaar waardeloos om alweer iemand weg te zien gaan. Bij jou echter niet "uit het oog uit het hart" dus komt er weer een wat verre vriendin bij.
Sterkte!

Monique zei

Amerikanen verhuizen makkelijk he? Nieuwe baan, nieuwe staat, weg weer ...

Ik kan me voorstellen hoe erg je het vindt hoor.

Big hug!

naomi overdam zei

balen zeg dat ze verhuisd. Hierin Nederland is 3,5 uur nog erg ver weg. Maar wel mooi dat dat in de USa te overbruggen is. Veel sterkte ermee en geniet van jullie laatste tijd samen in washington

groet naomi

naomi overdam zei

balen zeg dat ze verhuisd. Hierin Nederland is 3,5 uur nog erg ver weg. Maar wel mooi dat dat in de USa te overbruggen is. Veel sterkte ermee en geniet van jullie laatste tijd samen in washington

groet naomi

Margo zei

Soms gebeuren er dingen die gewoon zo vreselijk vervelend zijn dat een goede vloek lekker oplucht en ik denk dat deze situatie wel een 'k** met peren' rechtvaardigt. Wat balen zeg.
Een attorney general heet trouwens in NL procureur-generaal. Even van Wikipedia geplukt: het college van procureurs-generaal bepalen het landelijke opsporings- en vervolgingsbeleid van het Openbaar Ministerie. Samen met de staf vormt het college het Parket-Generaal: het landelijke hoofdkantoor van het Openbaar Ministerie.
Kortom, een hoge functie bij het OM. Groetjes uit een regenachtig Gelderland.

Anoniem zei

Echt balen dat Pat vertrekt. Sterkte.

Groetjes, Marieke

Anoniem zei

Door de loop van de jaren heen je blog lezend, weet ik dat het inderdaad weer goed komt. Het is helaas een terugkerend iets, goede vriendinnen die (te ver voor korte, spontane afspraken)verhuizen! Op mij kom je over als iemand die makkelijk contacten legt. Maar voor nu is het een gevoel van afscheid en helemaal niet leuk. Lief dat Rick thuis was voor je!
(mooie foto's trouwens).

Hartelijke groet,
Ingrid
CadIJ

DixieChick zei

Wat balen zeg! Ik kan me helemaal in je inleven, bij ons is het al niet anders. Hebben we nu eindelijk de garantie dat we hier een poosje zullen blijven, is een goede vriendin van de zomer verhuisd, en heeft de man van een van mijn beste vriendinnen ook net orders gekregen voor over een jaar.

Natuurlijk red je het wel, dat doen we allemaal altijd wel, maar het is gewoon echt enorm kl*** nu. Ik leef enorm met je mee!

Anja zei

Wat naar voor je dat Pat gaat verhuizen. Lief dat Rick er meteen voor je was!

Petr@ zei

BYOB is een heel bekend verschijnsel in Australië, maar dat het ook in Amerika voorkwam is voor mij ook nieuw.

Ik heb genoten van je foto's van Philly. Leuk om de Independance Hall en Liberty Bell te zien, die ik 2 jaar geleden in het echt zag. Wij hebben toen ook niet de rondleiding gedaan ivm tijdgebrek.

Hartstikke fijn dat Pat helemaal gezond is. En wat ontzettend balen dat ze (zo snel al) gaat verhuizen. In een korte tijd is ze een erg goede vriendin van je geworden en jullie deden (doen) erg veel samen. Natuurlijk komt het uiteindelijk weer goed, maar nu is het inderdaad gewoon K**! Sterkte.

Marjon zei

Hè wat jammer dat Pat gaat verhuizen, jullie konden het zo goed vinden samen. Ik kan me goed voorstellen dat je daar verdrietig over bent.

www.ine1149.web-log.nl zei

Wat vervelend dat er weer een goede vriendin van je gaat verhuizen. Sterkte!

HennyB. zei

Tja dat is zeker balen als een goede vriendin gaat verhuizen, maar de contacten zullen zeker blijven, dat weet ik zeker...
Leuke foto's van Philly!

Bianca (Hollandranch) zei

Ik hecht me hier ook maar niet teveel aan mensen, voor je het weet zijn ze verdwenen en hier is het nogal gebruikelijk dat je ook nooit meer iets van ze hoort.
Sterkte ermee !

Cisca zei

He, je was vlakbij mij in de buurt!

Maar wat vervelend zeg, van je vriendin. Het valt me op dat dit soort dingen echt regelmatig gebeuren. En in de VS verhuizen mensen gewoon snel al ver weg, in Nederland kan dat gewoon bijna niet.

Wat fijn trouwens dat jij stemrecht hebt. Ik vind het heel vervelend om hier te wonen en niet te kunnen stemmen, maar helaas, omdat de melkboer en ik beiden Nederlands zijn, zullen we nooit dual citizenship kunnen hebben...

Bente zei

Balen om weer een vriendin te verliezen. Je zit ook echt wel in een ander deel van VS dan ik. Hier gaat nooit iemand weg. Ja, de "transplants" die verdwijnen wel weer eens, maar voor de rest is het een hechte gemeenschap.

Ik zou er ook niet zo goed mee om kunnen gaan als een goede vriendin van me zou vertrekken. Sterkte!

roots2wings zei

Petra, ik ben hier weer eens bij aan 't lezen, had het een paar dagen druk. En zo lees ik nu het nieuws over Pat...
Eigenlijk ben jij een geweldig gelukkig mens, dat jij telkens zo'n leuke mensen weet te vinden die het waard zijn om je er aan te hechten!!! En gelukkig heb je geen kleine kindjes meer in huis, waardoor je je het kan veroorloven om af en toe eens een (paar) nachtje(s) van huis te zijn!
New Jersey heeft ook heel wat geschiedkundige plekjes, dus die kan je dan in de toekomst weer gaan ontdekken. En wie weet kan je dan op termijn ook gaan gidsen op die plekken!

Nicole zei

Wat heb je toch weer een mooie foto's gemaakt. Je laat steeds weer zulke mooie stukjes Amerika zien dat ik bij een eventuele reis niet eens zou weten waar ik zou moeten beginnen.

En enorm Kwalitatief Uitermate Teleurstellend dat Pat al zo snel gaat verhuizen. Jammer dat jullie spontane uitjes dan ook afgelopen zijn. Ik hoop dat je snel weer een fotografie buddy vindt waarmee je ons nog meer moois kunt laten zien.

Sally zei

Ik zal er ook nooit aan wennen elke keer weer afscheid moeten nemen ve vriendin. Balen zeg. Sterke.
Bedankt voor de tip vd online bloemen. Ik heb er meteen gebruik van gemaakt voor mijn zwager en schoonzus die vandaag 25 jr getrouwd zijn.

Kristel Holsbeek zei

hmm dat ken ik en ook de pijn die er gepaard mee gaat, dikke knuffel en veel sterkte!!