Ons pleintje nu:

zondag, oktober 23, 2016

Dag 4 Europa: Deutsche Weinstrasse

Als we weer om kwart over acht opstaan is het mistig buiten.  Dat terwijl ze zon hadden voorspeld, maar goed, we proberen optimistisch "trekt wel op die mist" te denken (ik leg Rick meteen het foefje voor optimist en pessimist uit dat mijn opa mij leerde).


Beneden in de ontbijtzaal is het druk, maar er is nog een tafeltje voor twee.  We smullen weer van het aangeboden lekkers.  De koffie is ook lekker sterk.  Lang blijven we niet, want we hebben weer om half tien met de kinderen afgesproken.

Nadat Rick nog een Cola Zero bij de Esso tegenover heeft gehaald rijden we naar hun appartement.  Dat mag weliswaar klein zijn, maar met zijn tweeen gaat het best en het ligt midden in het centrum.  Ze betalen, je gelooft het niet, 155 euro per maand!  Ze zijn er ook best tevreden als zouden ze liever tenminste twee kamers hebben.  Het feit dat ze al bijna een jaar zo op elkaars lip leven en nog steeds zo verliefd zijn zegt wel wat.

Vandaag hebben we besloten wat dichter bij Germersheim te blijven en een deel van de Deutsche Weinstrasse te rijden.  Om te beginnen rijden we echter naar Wissembourg net over de Franse grens.  De weg erheen is al mooi door leuke oude dorpjes.

Iets meer dan een half uur later parkeren we op de gratis parkeerplaats bij het centrum.  Het is nog steeds mistig al zien we wat blauwe lucht en de zon heel vaag wat optimistisch stemt.  Helaas is het wel bijtend koud en ik ben dankbaar voor mijn winterjas, sjaal en handschoenen.  De wind gaat door merg en been!

We lopen de hoofdstraat af en nemen wat foto's van de kleurrijke vakwerkhuizen.  Echter, het is uitgestorven.  Enkel wat bakkerijen, patisseries en cafe's zijn open.  Na wat rondlopen zijn wij verkleumd en duiken een van de cafe's in.  Daar drinken de anderen hete chocolade en ik een capuccino.

Aan de overkant kopen we bij een patisserie nog een paar zakjes macarons en dan zoeken we de auto weer op.  Nu rijden we een deel van de Deutsche Weinstrasse, aan weerszijden van de weg en werkelijk overal staan wijnranken.
Bij ons in Virginia heb je dan ook gezellige wijngaarden, die je kunt bezoeken, maar die zien we hier niet.  We hebben onze navigatie ingesteld op Landau.  Op mijn telefoon leek dat een leuke  plaats en hij blijkt flink groot te zijn. 

Het is even zoeken naar het centrum wat autovrij is.  We parkeren in de dichtstbijzijnde parkeergarage en lopen erheen.  Ook hier is het uitgestorven en tot onze verbazing zijn er nauwelijks restaurants.  De gezelligheid, die ik op mijn telefoon zag, is hier zeker niet.  Wellicht zijn we toch niet op de juiste plaats.

Zin om verder te zoeken hebben we echter niet.  Kai en ik kijken elkaar aan en weten de oplossing.  Twintig kilometer verderop ligt Neustadt an der Weinstrasse en daarvan weten we van vorig jaar dat het een heel leuk oud centrum heeft.

Rick vertrouwt ons niet en zegt dat hij "I told you so" gaat zeggen als we het mishebben.  We rijden door het prachtige druivenrankenlandschap erheen en vinden vlakbij de hoofdstraat een parkeerplek.  De hoofdstraat alleen al is, ondanks de gesloten winkels, heel sfeervol.
Kai en ik willen natuurlijk gelijk krijgen, zodat we Rick "I told you so" kunnen zeggen, en dat lukt al gauw.  In een zijstraatje vinden we het heel gezellige in een oude kelder gevestigde Kunigunde restaurant. 

Het menu is weer typisch van deze streek en de anderen nemen allemaal de bratwurst met puree en zuurkool.  Voor mij is dat veel te zwaar en ik neem de Kunigunde flammkuchen.  Als ik die zie denk ik ook dat ik hem nooit op zal krijgen.  Het is echter zulk dun deeg en vooral tomaat en pesto dat ik het toch ver schop.
 
Na het eten lopen we door het gezellige stadje.  Echt jammer dat de winkels dicht zijn, maar het is niet anders. Rick moet toegeven dat het stukken leuker is dan Landau.  Het helpt ook dat de zon inmiddels tevoorschijn is gekomen.  Dat maakt de temperatuur ook een stuk aangenamer.

Verder langs de wijnranken rijden we terug naar Germersheim.  Daar willen Kai en Bea ons hun romantische pad langs de rijn laten zien.  Inderdaad kun je daar kilometers langs lopen of fietsen.  We zien rivierschepen langskomen en ook hier zijn de Canadese ganzen (en een Russische) aanwezig. Die Russische hebben wij in de VS niet, de Canadezen echter meer dan genoeg.
 

Het begint al te schemeren en Kai wil Rick nog graag de Germersheim Festung (burcht rond het stadje) laten zien.  We rijden erheen en lopen wat rond.  Intussen doet mijn knie echter weer vervelend en ik wil niet veel verder lopen. Misschien maar goed dat we morgen veel gaan rijden en weinig lopen.

We rijden terug naar Kai en Bea's straat waar we de auto parkeren.  We lopen naar een Weinstube, die zij graag willen proberen, maar die blijkt zondag gesloten te zijn.  Dan gaan we naar Dal Pozzo, het Italiaanse restaurant naast hun appartement waar Bea en Kai zelf nog nooit geweest zijn.

De bedoeling is eerst om er enkel een drankje te drinken.  Maar Bea en Kai bekijken het menu en het draagt Bea's Italiaanse voorkeur weg.  Alles is authentiek en dat blijkt ook als er een groepje Italiaanse mannen naast ons komt zitten.  We besluiten hier dus ook te blijven eten.

Eerst denk ik aan pasta, maar Rick kiest een pizza met veel groentes, ham en ansjovis en die klinkt wel heel erg lekker.  Ik neem daar dus de "kleine" van.  Kai neemt er een met gorgonzola en spinazie en Bea met allerlei groentes.  Ze zijn werkelijk heerlijk en doen niet onder voor Italiaanse pizza's vindt Bea.

Na het eten haalt Kai nog zijn rugzak uit onze auto en dan nemen we weer afscheid.  Morgen zullen we nog in het hotel met hen ontbijten en dan wordt het weer afscheid nemen.  Tijdens deze drie dagen hebben we intensief met elkaar opgetrokken en hoop ik dat Bea en Kai bij elkaar blijven.  Ze zijn duidelijk elkaars beste vrienden en het warmt mijn hart om mijn zoon zo gelukkig te zien.  Dat is toch wat iedere moeder wil? Het maakt de fysieke afstand tussen ons helemaal goed!

De rest van de foto's van vandaag staan hier

10 reacties:

casadospalmeras zei

Fijn om je kind zo gelukkig te zien! En ja, dat maakt de fysieke afstand inderdaad stukken makkelijker, ik weet er alles van. Onze kinderen zitten dan wel niet overzees, maar je ziet ze ook maar af en toe.

Ik vind het echt zo´n superleuk stel om te zien op jullie foto´s. Mooie man is Kai geworden!

Weet je trouwens dat het zo mistig was dat in Eindhoven veel vliegtuigen niet op konden stijgen? Tja, herfst ...

Groetjes,

Monique

Suus Laban zei

Ik ben weer helemaal bijgelezen. Je hebt er weer een paar prachtige en fijne dagen met Kai en Bea opzitten. Wat fijn dat hij zo gelukkig is. Veel plezier met je verdere road trip!!!!

Petr@ zei

Wat fijn om een paar dagen zo intensief met Kai en Bea op te trekken. Echt leuk om Kai zo happy te zien met zijn vriendin! Kan me voorstellen dat dat het wat draaglijker maakt dat hij zo ver weg woont.

Anoniem zei

Wat een leuke dag weer.
En inderdaad wat wil een moeder nog meer dan haar kinderen gelukkig zien.
Nog een lekker ontbijtje morgen en dan even doorbijten voor het afscheid.
Veel plezier met de reis naar de volgende stop.
Groet, Bea

Irene zei

Flammkuchen zijn héérlijk, het liefste zo authentiek mogelijk.
Mooi gebied waar jullie rond geleden hebben.

Anoniem zei

Wat een lachertje die huurprijs. Mijn (ex) schoondochter woont in een 1-kamerflat met douche en keuken en betaalt er ruim 500 euro voor.
En zo kwam er een eind aan jullie gezellig verblijf in Duitsland. Nu weer uitkijken naar de feestdagen in december, misschien komt Kai dan met Bea naar Vienna ?
Bij AH hebben ze wekelijks wijnen in de aanbieding, het is dan meestal 2 voor de prijs van 1. Dat kan een Lindemans , Zuid Afrikaans, Chileens ,Frans of Spaanse zijn.
Chardonnay, Merlot, Cabernet etc. Echt voordelig dan.
Benieuwd wat de komende dagen op jullie programma staat. Eerst Belgie denk ik.
Op naar de historische plaatsen in Belgie en niet te vergeten de bierbrouwerijen.
Rick kan in ieder geval genieten.!!
Groetjes Wil

Tineke zei

Fijn voor Kai en Bea dat ze zo weinig huur hoeven te betalen en zo verliefd heb je niet zoveel ruimte nodig. Kunnen ze beiden gemakkelijk wat bijverdienen?
Mist Bea Italie niet erg? Het verschil in weer is natuurlijk erg groot.
Ik ben de familiewieg klaar aan het maken voor onze kleinzoon die mijn dochter ongeveer eind januari verwacht; zo leuk om daar mee bezig te zijn.
Ps google begint iedere keer om een account te vragen, als ik op je blog wil reageren?

Anja L. zei

Wat een leuke tijd hebben jullie gehad in Duitsland. Gelukkig viel het weer mee, wel koud maar niet al te veel regen.
Heerlijk dat Kai en Bea zo verliefd zijn. Wat betalen ze weinig huur!
Jammer dat er zo veel dicht is op zondag, misschien omdat het toeristen seizoen op zijn einde loopt?
Goede reis vandaag!

Becs zei

Wat fijn om te lezen dat je zoon zo gelukkig is. Ik kan me voorstellen dat je moeder hart daar heel erg van op zwelt!

Marion2 zei

Ik wens dit ook voor mijn zoon, Petra. Helaas heb je er als ouder geen enkele invloed op :/. Ik snap heel goed dat dit veel goedmaakt.

Ik ben benieuwd naar de filosofie van je opa over optimisme en pessimisme.

Prachtige herfstkleuren in Duitsland!