Ons pleintje nu:

zondag, november 13, 2016

Een prachtige rondleiding en mooie zondag

Zaterdag


Om half vijf hoor ik Orion gaande en Rick laat hem even uit.  Helaas kan ik daarna de slaap niet meer vatten terwijl ik die zo hard nodig heb met een rondleiding in het vooruitzicht vandaag.  Ik duw Orion dan ook weg als hij een paar uur later zijn pootjes op mijn bed zet, ik ben te moe.

Dom!! Om acht uur gaat de wekker en ik dacht al poep te ruiken.  Inderdaad ligt er een flinke hoop. Ik voel me zeer schuldig dat ik niet reageerde toen hij waarschijnlijk duidelijk vroeg naar buiten te mogen.

Rick ruimt alles gelukkig zoveel mogelijk op, want mijn maag draait zich om.  Wat zou ik zonder hem moeten?  Ik maak me intussen klaar want ik heb de enige rondleiding in november (tot nu toe) vandaag.

Rick brengt me weg en onderweg halen we ontbijt bij Starbucks. In de auto eet ik mijn Bantam bagel ballen, erg lekker.  Ik heb een beetje teveel koffie besteld, dus die is niet op als Rick me in Washington afzet.

Er staat een groep maar ik zie niemand, die Nederlands zou kunnen zijn.  Half tien komt en gaat en ik besluit maar eens een sms te sturen.  Dan zie ik een paar naar hun telefoon kijken, die niet bij de groep lijken te horen.  Inderdaad zijn dat M. en M.

Gelukkig is iedereen op het veel koudere weer gekleed, maar het is verder ongelooflijk mooi weer.  Volle zonneschijn en geen wolkje aan de lucht, de foto's worden dan ook prachtig.  Veel nemen zij er echter niet dus we schieten goed op.

Na mijn korte introductie over het ontstaan van de stad lopen we naar het Washington Monument. 
Het verhaal over dit monument is altijd weer leuk en ik voel me weer in mijn "gids modus" gaan.  Ik vind het superleuk om te doen en ik ben altijd met vrolijke mensen.  Jammer genoeg zijn er 's winters (begrijpelijk) maar weinig aanvragen.

Het is zulk schitterend weer met een knalblauwe lucht en herfstkleuren.  We lopen door het Tweede Wereldoorlog monument.  Daar liggen een heel aantal kransen vanwege Veterans Day gisteren. Ook bij het verder zo sombere en sobere Vietnam Veteranen Monument staan veel kleurige kransen.



Zoals gewoonlijk is het flink druk in het Lincoln Memorial. Sowieso vind ik het druk in de stad.  Het Koreaanse oorlogsmonument is mooi in de herfst met de bomen oranje kleurend op de achtergrond. Ook de kersenboompjes rond het Tidal Basin zijn oranje gekleurd.
 
 
 
 
 
 
 

We lopen om het Basin heen en bezoeken de drie monumenten daar.  Dan wandelen we naar de achterkant van het Witte Huis. Hier zien we dat men al bezig is met de nationale kerstboom.  We moeten ver van de achterkant van het huis blijven en daarom een stukje omlopen, maar zien het toch van verre.

Het is inmiddels lunchtijd en omdat M. en M. een reservering voor de Capitool rondleiding hebben, hebben we besloten gauw een broodje te gaan eten zodat ze zeker op tijd zullen zijn. Bij Potbelly is het veel rustiger dan door de week. Ik bestel een mushroom melt en de andere twee flatbreads met tonijnsalade.

Als we klaar zijn lopen we Pennsylvania Avenue af.  Onderweg komen we o.a. langs de National Archives, waar onder meer de Onafhankelijksheidsverklaring en de Constitutie liggen, en het FBI hoofdkantoor.  Dat zal het niet lang meer zijn, want ze zijn op zoek naar een nieuw onderkomen buiten de stad. 

We gaan Capitol Hill op en ik laat ze zoals altijd als laatste de Library of Congress zien. Ook hier is het druk, er staat nota bene een langere rij om naar binnen te gaan dan in de zomer!  Het gebouw maakt zoals altijd indruk en dan zijn we keurig een kwartier voor hun reservering in het Capitool klaar.
 
 
Nadat we afscheid hebben genomen nemen zij de tunnel naar het bezoekerscentrum en ik wacht buiten op Rick die al onderweg is om mij op te halen.  Het zal het mooie weer zijn dat het overal zo enorm druk is. We komen op de snelweg ook even in de file te staan.

Voor het avondeten hebben we zin in P.F. Chang's.  Ook daar is het druk en een tafeltje is een half uur a drie kwartier wachten.  Gelukkig komt er al snel een tafeltje in de bar vrij en dat is wie het eerst komt die het eerst maalt.

Tyler wordt onze serveerder en hij is werkelijk fantastisch!  Na onze voorgerechtjes (loempiaatjes voor Rick en garnalendumplings voor mij) duurt het lang voor we onze hoofdgerechten krijgen. Tyler biedt ons een kopje soep aan en ik vind hun eiersoep heerlijk dus neem dat graag aan.

Ook de hoofdgerechten zijn weer zeer smakelijk.  Rick heeft een nieuw kipgerecht en ik hun pittige kip die nu met groentes wordt geserveerd, helemaal lekker dus.  Rick merkt op dat dit het enige "Chinese" (want authentiek is het allerminst) restaurant is waar hij echt geniet van het eten.

Het was een lange en leuke dag en we zijn beiden moe dus zoeken op tijd ons bed op.

Zondag

Zoals wel vaker de afgelopen tijd gaat Rick eerder naar beneden met de honden dan ik.  Ik probeer nog wat door te slapen, maar dat lukt niet, en net na achten sta ik ook maar eens op. 

Bij Starbucks worden we door Tom, de barista die daar al jaren werkt, vriendelijk begroet.  Ik vind die Bantam bagels zo lekker dat ik ze weer bestel als ontbijt.  Daarbij een venti Americano en het is een goed begin van de dag.
Rick gaat de bladeren in de tuin wegblazen en maaien.  Ik sta in tweestrijd hoe ik vandaag mijn beweging zal krijgen.  Ik besluit ook buiten in de voortuin op de plaats te gaan lopen.  Dan zie ik dat mijn feeentuintje bedolven ligt onder de bladeren en word daardoor afgeleid en verwijder die bladeren zodat Rick ze op kan zuigen.  Toch krijg ik vijfduizend stappen bijeen tegen de tijd dat Rick klaar is.

Peapod komt met onze boodschappen en Orion laat geen piep horen als de bezorger binnenkomt. Hier binnen gedraagt hij zich over het algemeen prima als mensen op bezoek komen.  Buiten is het een ander verhaal.

Daar werken we dan ook hard aan als Mark de hondentrainer om half een komt.  De honden gedragen zich voorbeeldig.  Orion houdt meteen op met blaffen als ik met een buurvrouw ga praten en ook met de buurman gaat het stukken beter dan anders. 

Een uurtje later krijgen we dagelijks huiswerk opgegeven.  Over vier weken (of eerder als er vragen zijn) wil Mark weer checken hoe het gaat.  Er is nog veel werk te verrichten, honden trainen gebeurt niet zomaar!

Rick is zo optimistisch dat hij naar Great Falls wil met beide honden.  Dit is de eerste keer dat ze beiden mee gaan in de auto en beiden vinden autorijden gelukkig heel fijn.  Maar zoals ik al vreesde staat er een lange file om het park binnen te komen.
Ook bij de andere ingangen in Virginia staat de parkeerplaatsen propvol. Dan proberen we het C&O Canal in Maryland maar.  Op de tweede parkeerplaats vinden we een plek en nemen de honden mee.
 
 
Wat een tegenvaller, het is druk en Orion is niet rustig te krijgen.  Zowel Rick als mij lukt het niet hem op te laten houden met blaffen tegen fietsers, wandelaars en andere honden.  Oei, mijn optimisme dat we al ver zijn gekomen krijgt wel even een fikse deuk!

Ver wandelen we dan ook niet en zijn binnen het halve uur terug bij de van.  Het zal nog een tijd duren voor ik mag hopen met beide honden te gaan wandelen!  Ik baal wel, maar besluit dat ik best weleens met Cosmo zoals altijd naar Great Falls kan gaan zolang ik Orion ook een goede wandeling in de buurt heb gegeven. Mooi is het wel in de natuur en ik word er gewoonlijk ook rustiger van, maar dit keer niet.
 
Vanavond is voor ons de beste avond om de zogenaamde "supermaan" te zien.  Waarschijnlijk zijn we te laat, want ik ben er niet van onder de indruk. Gewoon een mooie, weliswaar misschien wat lichtere volle maan.  Morgenochtend vroeg schijnt hij het mooist te zijn, maar dan zal het bewolkt zijn.  Niet dat ik van plan zou zijn ervoor op te staan.

Voor het avondeten nemen we plaats aan de bar bij Matchbox.  Dit restaurant was toen we in het hotel woonden ons "stam"restaurant en het personeel kent ons dan ook goed.  Kevin begroet ons hartelijk.

Rick en ik delen het trio van mini burgertjes, mini crabcakes en St. Jacobsschelpen.  Dan nemen we beiden een pizza.  Ik neem hier altijd dezelfde met vijgen en prosciutto en besluit eens af te wijken.  De pizza met pesto en verschillende groentes en kazen is ook zeer smakelijk.

En zo is er alweer een weekend voorbij.  Het weer was heerlijk, maar jammer genoeg voel ik nu dat het om gaat slaan.  Vandaag had ik veel meer pijn dan de afgelopen weken met rustig weer.  Hopelijk duurt het maar een dag of zo.

5 reacties:

Nina zei

Wat een enerverende tijd voor je....de verkiezingen, starten met medicatie tegen SAD (iemand in mijn omgeving heeft veel baat bij lichttherapie, weet niet of je dat met je NP besproken hebt maar wil het meegeven als tip). Prachtige dag voor een rondleiding!!
En dan de honden; waren ze misschien moe van de training dat ze daarom minder goed luisterden ondanks aanvankelijk optimisme? Geen idee of dat zo werkt?
Sterkte met de weersomslag.

Anja L. zei

Wat was het een mooie dag voor de rondleiding! Prachtig die blauwe lucht.
Wat goed dat je het toch gaat proberen met medicatie, inderdaad je kunt toch niet de helft van het jaar tegen de dag opzien. Ik hoop dat het je helpt.
Jammer dat Orion toch zo blijft blaffen, dat wordt nog een flinke klus.
Fijne maandag.

Anoniem zei

Ik was vanochtend dus wel vroeg op (niet vrijwillig hoor, maar ja, er moest gewerkt worden), en de maan was wel heel mooi maar niet zo dat ik er ontzettend van onder de indruk was. Ik denk dat ik te vaak verwend ben met prachtige manen hier.

Denk je dat je straks ook minder enthousiast gaat zijn over het Witte Huis als de nieuwe bewoner er is? Ik kan me toch niet aan een raar gevoel ontrekken als ik daar aan denk.

Grts
Judith

Bente zei

Het was hier net vannacht bewolkt terwijl het nu weer strak blauw is, dus ook weinig maan gezien. Maar toen ie eventjes doorkwam was ik ook niet onder de indruk.
Een maand geleden was hij wel prachtig groot hier, dus ik snap die supermaan niet echt.

Ik had je een paar dagen geleden een prive berichtje (e-mail) gestuurd. Ik hoef geen antwoord hoor, maar weet niet of je 'm gekregen hebt omdat de vorige keer mijn e-mail ook in jouw spam folder terecht kwam.

Succes met de hondentraining!

Petra zei

@Nina - Inderdaad, het is het ene na het andere op het moment en dan schrijf ik nog lang niet alles in mijn blog. Ik ben zoveel mogelijk buiten in de zon dus lichttherapie gaat nu nog niet werken. Misschien zo met de honden, het was ook wel erg veel voor ze gisteren

@Anja - Als ik met hem alleen ben gaat het wel, misschien was het gewoon teveel tegelijkertijd

@Judith - Ja, ik had dat gevoel zaterdag al over het Witte Huis. Er zullen geen honden meer zijn en ik betwijfel of Melania de moestuin gaat onderhouden.

@Bente - Inmiddels heb ik je teruggeschreven, sorry, het was een vreemd weekend