Afscheid van de Canadezen en een rustige zondag

Zaterdag

Rick en ik staan om kwart over acht op en zien dat Ana Maria en Berend-Jan niet alleen al op zijn, maar ook nergens te bekennen.  Niet veel later komen ze druipend nat binnen.  Ze zijn nog even in de golven gaan spelen.  De zee is voor hen vanuit Ottawa heel ver rijden en bovendien zo ver naar het noorden erg koud.

Berend-Jan maakt voor ons allemaal gebakken eieren van de eitjes, die we gisteren van de boerderij hebben gekocht.  Het smaakt heerlijk en we genieten nog even van het uitzicht op zee vanaf hun balkon.  Ik wil zoiets volgend jaar ook doen en dan misschien wat later in september. Dan is de zee nog warm, maar is het heel rustig overal.

Voor tienen moet het appartement leeg zijn en de sleutels teruggebracht naar het verhuurbedrijf.  Met vereende krachten ruimen we, brengen vuilnis naar buiten en vinden een andere parkeerplaats voor Ricks auto, want wij willen nog even blijven.  Gelukkig is dat laatste heel makkelijk, want veel mensen vertrekken vanochtend.

Als de auto's weer ingepakt zijn en het appartement leeg nemen we afscheid van de Canadese familie.  Ik vond het vooral heel leuk om Athena beter te leren kennen.  We weten niet wanneer we elkaar weer zullen zien, helaas, maar hopelijk niet weer vier jaar niet (hoewel ik mijn broer vaker zie)!

Rick en ik lopen nog even de boardwalk af.  Ik wil foto's nemen van de zandsculpturen en hij heeft de boardwalk nog niet gezien.  Ook kopen we een doos met het typische strandsnoepje hier, saltwater taffy, voor Kai.  Die heeft intussen uitgevonden dat hij gelukkig niet voor 9 september hoeft te vertrekken.  Hopelijk gaat het dan toch lukken voor mij om eerst met hem mee te gaan en te helpen verhuizen.

Een uurtje later zijn we terug bij de auto's en beginnen aan onze tocht terug naar huis.  Rick heeft nu geen electriciteit meer dus moet ongeveer iedere 90 kilometer twee gallons (ongeveer 8 liter) benzine tanken.  De eerste slok geeft hij FLUX TEK, zoals de auto heet, al in Ocean City.

Met nog een stop bij een benzinestation banen we ons een weg naar Annapolis.  We hebben even oponthoud bij de Chesapeake Bay Bridge, maar verder geen problemen.  We rijden het centrum van Annapolis in en zoals altijd is het er een drukte van jewelste.  Het is dan ook zo'n gezellig oud plaatsje!

We vinden met gemak een parkeerplaats bij de haven en lopen eerst bij Pusser's binnen.  Die hebben een leuk deck aan het water, maar dat vindt iedereen en dus is er een drie kwartier wachttijd.  Het loopt al tegen tweeen en we hebben trek.  We zetten onze naam op de lijst voor het geval we niets anders vinden.  Ze zullen ons bellen als er een tafeltje vrijkomt.

We lopen verder langs het water en zien aan de overkant dat het Crab Deck een nieuw restaurant is.  Hier bedraagt de wachttijd slechts twintig minuten.  We lezen wat over de geschiedenis van het plaatsje, wat in 1649 werd opgericht.  Het was ook een paar jaar de hoofdstad van de VS en heeft het oudste Capitool in de VS.

Al gauw wordt er gebeld dat ons tafeltje klaar is.  We hebben zicht op het water en delen eerst een paar krabballen, mini crabcakejes zijn het eigenlijk.  Het smaakt prima.  Ik heb een soft shell crab sandwich op het menu ontdekt en moet die gewoon hebben!  Hij is niet te versmaden zo lekker.  Rick heeft crabcakes, die er ook goed uitzien.

Helaas is het al te gauw weer tijd om het leuke stadje te verlaten.  Hoewel ik wel blij zal zijn als ik niet meer hoef te rijden.  Mijn rechterheup en been doen enorm veel pijn en ik kan het niet rekken of strekken, want mijn voet moet op het gaspedaal. 

Rick moet nog een keer benzine tanken en dan kunnen we in een stuk doorrijden. Gelukkig is er verder geen verkeer en tegen vijven rijden we onze oprit weer op.  Rick doet zijn auto meteen aan de oplader, maar op de benzine ging het ook prima.

Kai heeft goed voor het huis en de dieren gezorgd.  Het ziet er allemaal keurig uit, de afwasmachine is zelfs uitgeruimd.  Ik ben helemaal blij dat hij toch niet hals over kop hoefde te vertrekken, want nu zijn we volgend weekend toch nog even met zijn vijven (plus Kevin).

Op het deck werk ik mijn blog bij dat ik de afgelopen paar dagen verwaarloosd heb.  Ook plaats ik mijn foto's online.  Het was best lekker om een paar dagen geen laptop te hebben, maar al te vaak moet dat niet gebeuren. 

We bestellen Friends als avondeten.  De kabobs smaken weer prima en dan gaan de voeten omhoog en de tv aan.  We zijn het erover eens dat we blij zijn dit uitstapje te hebben gemaakt.

Zondag

We slapen lekker uit en gaan dan ons zondagse ontbijt bij Panera en Starbucks halen.  We besluiten nu we toch in het centrum zijn meteen ook wat boodschappen te halen bij Giant, Petco en Whole Foods.  We eten dus maar in de auto voor deze keer, het smaakt er niet minder om.

Het is fijn er later vandaag nu niet weer op uit te hoeven, bedenken we.  Thuis haast ik me naar boven voor een uur interval op de elliptical.  Ik heb mijn sportroutine wat verwaarloosd de afgelopen dagen en dat voel ik in mijn spieren.  Na afloop voel ik me een stuk beter.

Na de lunch ga ik verder aan mijn zentangles.  Het is wat bewolkt dus mijn plan om naar het zwembad te gaan laat ik maar varen.  Het water is me dan toch te koud.  In plaats daarvan besluit ik te gaan bubbelen in de hot tub.

De stralen op mijn spieren zullen me goed doen.  Intussen lees ik achterstallige tijdschriften, Viva Tysons en Northern Virginia Magazine.  Beiden hebben allerlei tips voor plaatselijke uitjes.  Zo kom ik erachter dat er ook hier in Virginia spookstadjes zijn.  Nooit geweten!

Rick is intussen bezig aan ons platje waar de hot tub op staat.  Het is dus gezellig zo samen.  Voor ik het weet zijn er een paar uur voorbij en kom ik als een pruim uit het water.  Maar wel heel ontspannen en daar gaat het natuurlijk om.

Terwijl ik nog wat verder ga aan mijn zentangles zie ik opeens twee kolibrietjes om elkaar heen dansen.  Het lijkt erop dat ze ruzieen over hun eten aan ons raam.  Voor het eerst hoor ik ook geluidjes uit ze komen. Schattig! Kennelijk wordt het opgelost, want niet veel later komt er een drinken.

Voor het avondeten grilt Rick kipsate en gekruide wortels, die we met basmati rijst eten.  Een lekker en makkelijk maaltje dat we gezellig met zijn drieen buiten verorberen.  De temperatuur is heerlijk dus ik blijf nog lang van de nazomerse concerten van krekels en andere "zingende" insekten luisteren.

Een paar dagen strand met de verre familie

Donderdag

Op tijd sta ik op, want ik heb dit keer vroeger personal training afgesproken met Sharon.  Zo kan ik me snel klaarmaken om op pad te gaan.  Rick vertrekt na ons ontbijt naar zijn werk en we nemen tot morgen afscheid.

Het is koel als ik naar buiten stap, opeens maar een graad of twintig.  Het zal wel weer opwarmen tot zo'n 28 graden dus helemaal goed.  Sharon wacht me al op en ze heeft weer een heel programma voor me klaar.  Wat ik zo knap vind is dat ze me hard aan het werk zet en toch rekening ermee houdt dat ik mijn spieren niet kan overbelasten.  Ze bouwt ook een volle tien minuten masseren, rekken en strekken in.

Eigenlijk wilde ik nog wat cardio doen, maar het is zulk heerlijk weer dat ik besluit Cosmo een lekker lange wandeling te geven.  Hij is daar erg blij mee, want als ik rondleidingen heb heb ik geen puf meer om hem ook nog rond te leiden.

Dan pak ik mijn spullen in, neem afscheid van Kai en ga op weg naar de kust.  Eerst gooi ik de van nog vol en haal wat snacks en lunch bij Whole Foods.  Mijn GPS is ingesteld voor Ocean City, Maryland, waar ik al vele jaren niet geweest ben.  Het is zo'n 275 kilometer rijden.

Het verkeer zo midden op een donderdag valt alles mee.  Ik schiet lekker op en na een uur rijd ik de Chesapeake Bay bridge al over.  Veel mensen vinden het eng om deze brug over te rijden, want hij is heel hoog.  Ik vind het juist altijd een prachtig uitzicht.

Dan rijd ik door allerlei landbouwgebied met maisvelden en andere gewassen.  In de jaren dat ik niet naar Ocean City ben geweest is de weg erheen flink verbeterd.  Vroeger moest je telkens heel langzaam rijden door allerlei dorpjes en nu is route 50 de hele weg een vierbaansweg.

Na precies drie uur rijd ik dan ook bij het appartement dat Berend-Jan en Ana Maria deze week gehuurd hebben voor.  Berend-Jan wacht me al op met de parkeerpas.  Ik sleep mijn spullen naar de derde verdieping en krijg mijn eigen kamer.  Morgen zal Rick hier ook komen en we zullen als jongeren in een stapelbed slapen!  Ik neem het onderste dubbele bed in beslag met mijn gigantische kussen.

Uitzicht vanaf het balkon

We besluiten de boardwalk, die hier vijf kilometer lang is met allerlei winkels, restaurants en vertier erlangs,  te gaan verkennen.  We nemen het treintje naar het begin en stappen uit in een soort kermis.  Hier wil Athena niet in, maar wel in het Haunted House verderop.

We verzekeren ons er eerst van dat er geen echte mensen op ons af zullen springen en nemen dan plaats in een van de karretjes.  Ik zit naast mijn broer en Athena wil met haar moeder in een karretje.  BJ en ik lachen ons rot tijdens het ritje.  Er is helemaal niets engs aan, maar het is wel heel grappig gedaan.

Ook de dames komen lachend naar buiten.  We lopen verder, deze en gene souvenirwinkel ingaand en Athena vooral scoort wat leuke dingen.  BJ wil dolgraag een frozen custard ijsje proberen en wij mogen ook een hapje.  We zijn er niet van onder de indruk.

De magen rommelen en we zoeken naar een restaurant voor het avondeten.  Dat wordt Flavors of Italy aan de Boardwalk.  De recensies ervoor zijn maar matig, maar er zijn tafels vrij en hoe slecht kan pasta nu helemaal zijn.

Antwoord: het smaakt allemaal best, al is het allemaal wat duur.  Pasta is niet mijn ding dus ik bestel een van de weinige gerechten met rijst, de "spicy island shrimp".  Het is een lekker pittig gerecht met verse garnalen en ik smul ervan.  De anderen vinden hun gerechten ook smakelijk en de bediening is goed.  Tevreden lopen we dan ook terug naar het appartement.

Onderweg koop ik nog een paar stokjes met in chocolade gedoopte aardbeien bij een van de Candy Kitchen winkels.  Daar is allerlei lekkers te krijgen, maar we houden ons in.  Ooit heb ik een kies gebroken op de taffy (harde toffee in verschillende smaken) dus daar blijf ik ver van.

Terug in het appartement bemerk ik dat ik mijn tas met laptop thuis vergeten ben.  Dat is ook weleens bevrijdend, eigenlijk.  We kijken met zijn allen tv, smullen van de aardbeien en voor we het weten is het middernacht.  Oeps!  We willen morgen bijtijds weer op dus gaan gauw slapen!

Vrijdag

Heerlijk heb ik geslapen, al had ik midden in de nacht veel nekpijn.  Icy Hot erop gespoten en ik kon lekker verder pitten.  Tegen achten word ik wakker en sta op.  AM en BJ zitten al op het balkon naar de parade van Jeeps, die over het strand rijden, te kijken.

 

Er is koffie en ik drink dankbaar een kop om wakker te worden.  Dan lopen we naar de Fractured Prune voor verse donuts.  Nu ben ik geen donut fan, maar als ze warm zijn kan ik ze lekker vinden.  De Duck Donuts maple en bacon donut vond ik bijvoorbeeld niet te versmaden in North Carolina.

We kiezen een half dozijn donuts, die van mij de sundae met pinda's en chocolate chips.  Met nog een lekker sterke kop koffie eten we ze op het balkon van het appartement op.  Ze zijn lekker, maar niet mijn favoriet, ik geloof zelfs dat ik een warme Krispy Kreme lekkerder vond.  Tot zover mijn zeer beperkte recensie van donuts.

Athena pit intussen heerlijk door tot ergernis van haar ouders. Zij wordt uit bed getrommeld en geinstrueerd zich zo snel mogelijk klaar te maken.  We gaan namelijk naar Assateague Island om de wilde pony's daar te zien en dat wilde Athena graag.

Niet veel later zitten we in Berend-Jans auto en gaan op weg.  Ik ben vrijwel altijd via het zuiden Assateague Island opgereden en nu komen we in het noorden binnen.  We zien meteen pony's en nemen gauw een foto. 

Helaas ben ik mijn parkenpas vergeten en betaalt BJ dus voor toegang tot het nationale park.  Gelukkig gaat het naar een goed doel.  We rijden het park in en zien nog een paar pony's verder weg.  Ver kunnen we echter niet rijden, want dan moet je een voertuig met four wheel drive hebben.

We rijden terug en zien dan op de parkeerplaats van het Assateague State Park vier pony's staan.  Daar willen Athena en Ana Maria dichter bij komen (en ik natuurlijk ook).  Ik bied aan de toegang tot dit park te betalen, want vind het toch stom van mezelf dat ik mijn parkenpas ben vergeten. 

De vriendelijke dame aan het loket vraagt wat we komen doen.  Als BJ zegt dat we enkel de pony's willen fotograferen en wat in de winkel kijken hoeven we niets te betalen en krijgen een kaartje waarmee we een half uur mogen blijven.

We fotograferen de pony's, die gewoon rustig blijven staan.  Er wordt overal gewaarschuwd niet te dichtbij te komen en er hangen foto's van kinderen, die gebeten zijn.  Het zijn, hoe dociel ze ook lijken, wilde dieren. 

In de winkel is niet veel bijzonders te zien al heeft Athena nu wel zin in ontbijt.  Dat wordt een milkshake.  Ik ga intussen nog wat meer foto's maken, want het is hier mooi!

Op de terugweg stoppen we eerst bij een boerderij langs de weg.  Athena vermaakt zich met de geitjes daar, terwijl wij eieren en groentes kopen.  Dan wil Athena nog wat kleding kopen bij Rue 21, daar heb ik nog nooit van gehoord, maar ze hebben leuke en goedkope dingen.

Als laatste gaan we langs Food Lion en kopen wat proviand voor de lunch.  Ana Maria maakt in het appartement een lekkere Griekse salade met tomaat, komkommer en blauwe kaas. We hebben er een dunne bagel met beleg bij, voor mij zalm met kruiden en sla.

Tijd om ons eindelijk in badpak te steken en naar het strand te lopen.  Dat ligt vlak voor het appartement, we hoeven slechts de boardwalk over te steken.  Ik heb een stoeltje meegenomen en de rest ligt op doeken onder hun parasol.  Het is hier heerlijk vertoeven, want er staat een lekker windje zodat het niet te warm is.

Het zeewater is ook een goede temperatuur voor mij.  Ik schat een graad of 28.  De golven zijn wel vrij hoog en ik heb contactlenzen in, dus ga niet dieper dan mijn middel.  De anderen trotseren de golven wel en ik probeer foto's te nemen van hen op hun body boards.

Tegen half vier gaan BJ en ik het strand af, want Rick is in aantocht.  We hebben eerder vanochtend al een parkeerplaats langs de weg voor mijn van gevonden.  Als Rick arriveert overhandig ik hem dus mijn parkeerpas en kan hij achter BJ's auto staan.  Zijn nieuwe electrische BMW heeft de rit goed doorstaan.  Hij heeft een keer twee gallons benzine getankt (daarmee rijdt de auto zo'n honderd kilometer).

Gauw kleedt ook Rick zich in badkleding en we vermaken ons nog anderhalf uur op het strand en in zee.  Dan douchen we allemaal en maken ons klaar voor het avondeten.  We hebben een reservering bij Captain's Table in het Courtyard by Marriott.

De maaltijd begint goed en we delen een aantal lekkere voorafjes.  Berend-Jan bestelt een shot van Bombay gin en een half dozijn oesters.  Hij doet voor hoe je een beetje gin bij de oester giet en die dan eet.  Het is inderdaad een bijzonder lekkere combinatie.

Anne, onze serveerster, is aardig en attent.  Het is dan ook absoluut niet haar fout dat er iets misgaat in de keuken en we maar liefst anderhalf uur op onze hoofdgerechten moeten wachten!  De helft daarvan is dan ook bijna weer helemaal afgekoeld.  Dat is ons toch wat te gortig en we vragen om de manager.

Die verontschuldigt zich voor het ongemak en zegt 20% van de rekening te halen.  Dat is zeer schappelijk en Anne had ons tijdens het wachten ook al van een gratis drankje voorzien, dus we vinden het prima.  Het eten is overigens wel heel smakelijk, ondanks dat het koud is.  Ik heb Maryland crab soup en die is lekker pittig.

Het is dus al vrij laat als we klaar zijn en de anderen hebben nog puf om een paar zaken aan de boardwalk te gaan bezoeken.  Ik ben te moe en wil terug naar het appartement.  Rick gaat, ondanks mijn verzekeringen dat ik prima alleen terug kan lopen, als een ware gentleman met mij mee.

Alweer is het al middernacht als we elkaar welterusten wensen.  Morgen moeten we uitchecken en rijdt de familie weer terug naar Canada.  Ik ben heel blij dat Rick en ik gekomen zijn, want dit was echt kwaliteitstijd met hen, hoe kort ook.

Foto's staan hier.