Oud en Nieuw

Oudejaarsavond

We worden wakker en zien dat het buiten min elf is. Dit zal de koudste Oud en Nieuw ooit worden voor ons allebei. Het kwik zal vandaag niet boven de min zeven uitkomen met een ijzige wind. 

We kleden ons dan ook warm aan als we naar Starbucks gaan. De hete koffie voelt fijn aan mijn handen. Bij Peet's halen we het kippenworst met ei en kaas broodje, ook lekker warm. Vanuit de auto vang ik nog wat nieuwe Pokemon want om dat lopend te doen is me veel te koud op het moment!

Thuis maak ik het oliebollenbeslag en laat het in de oven rijzen. We hebben een pak met in rum geweekte rozijnen en een pak zonder rozijnen. Die laatste is populairder bij de Amerikanen, maar Rick en ik vinden met rozijnen het lekkerst dus maak ik die ook.

Terwijl het deeg rijst ga ik mijn halve uur op de elliptische machine doen. Daarna help ik Rick met het toewijzen van schalen voor de verschillende salades en hapjes voor het middernacht buffet. Hij maakt altijd de hors d'oeuvres en ik de salades. 

Intussen warmt de olie op in de garage waar het ook rond het vriespunt is. Gelukkig heb ik een kleine draagbare verwarming en met die aan mijn voeten is het best te doen. De oliebollen lukken goed. Dit jaar geef ik er ook een aantal aan Marielle, die familie uit Nederland over heeft. Wij hebben er toch altijd teveel en voor hen is het natuurlijk de eeuwenoude traditie.

Als lunch nemen Rick en ik een versgebakken oliebol en verder proef ik van salades en hapjes. Als eerste maak ik de hamsalade. Daarvoor gebruik ik overgebleven ham van Kerst. Die maal ik en meng het met fijngehakte ui, selderij en worteltjes, geraspte cheddar kaas, mayonnaise, een beetje peper en cayenne peper. Het is altijd een groot succes.

De andere salade, die ik altijd maak, is een zalmsalade. Rick heeft intussen de prikkertjes met lekkers klaar. Ik rangschik de gerookte zalm en we snijden de kazen en dan kunnen we even ontspannen. We hebben het nu zo vaak gedaan dat we redelijk snel klaar zijn.

Tegen vijven komen Saskia's vrienden en vriendinnen. Zij gaan naar een bar in Washington waar een feest met een Roaring Twenties thema wordt gegeven. Saskia klaagde dat ze daar niets voor had, maar uiteindelijk ziet ze er schitterend uit en de anderen ook.

Als zij vertrokken zijn haal ik mijn bestelde sushi op bij Yama. Nu Rick en ik maar met zijn tweeen zijn kunnen we eten wat we willen. Ik ben nooit zo dol op worstjes en Rick juist wel. We hebben tomatensoep vooraf en dan Rick zijn bratwursts en ik mijn sushi.

Na de 2018 en Happy New Year versieringen opgehangen te hebben gaan we wachten op onze gasten. Vroeger toen de kinderen nog klein waren lieten we het feest om acht uur beginnen, maar tegenwoordig is dat half tien.

Klokslag half tien gaat de bel en het zijn Chuck en Lorraine van hiernaast met champagne en een lekkere schaal met kaas en fruit. Niet veel later volgen Michael en Denise, die niet tot na middernacht blijven.

Daarna blijft het een tijdje stil en Rick en ik vrezen alweer een herhaling van vorig jaar toen zoveel mensen ziek waren dat we maar met een heel klein groepje waren. Maar gelukkig is dat niet het geval en vlak voor middernacht schenken Rick en Chuck veertien glazen champagne en vijf glazen "kinder"champagne in.

Iedereen heeft een glas om mee te toasten als we de bal in New York volgen en de laatste tien seconden van 2017 hardop aftellen. Ik hoop dat 2018 een bijzonder en fijn jaar zal worden, niet alleen persoonlijk, maar ook voor de VS en de wereld.

De gevoelstemperatuur buiten is intussen zo'n -15 dus de mannen hebben het vuurwerk binnen al voorbereid.  Het is weer prachtig! De buurjongens hebben ook veel (hier in Virginia illegaal) vuurwerk dat de lucht ingaat. Dat blijft toch wel het mooiste. Om ons heen horen we ook heel wat geknal.

Intussen sms-te Saskia opeens dat ze een van haar vriendinnen met de ambulance naar een ziekenhuis in Washington heeft laten brengen. Zij is meegegaan in de ambulance. De bar waar ze waren had een uur lang open bar en de vriendin dacht daar goed gebruik van te maken met alle gevolgen van dien.

De details zal ik jullie besparen van vieze Ubers en boze chauffeurs (arme Sas!), maar gelukkig komen de ouders van het meisje, knapt zij met vloeistoffen en een anti-emeticum snel op en kan Saskia met hen in een Uber mee naar huis. Wat een avonturen weer en natuurlijk een heel andere Oud en Nieuw dan Saskia had voorzien.

Intussen heb ik met behulp van Delia en Matt het buffet klaargezet. Er zijn tien schalen en er wordt gelukkig flink opgeschept. Het is dan ook altijd weer erg lekker. Zoals ieder jaar vertrekt de ene na de andere tot alleen Lorraine nog overblijft en meehelpt met opruimen. Dat is snel gebeurt en na nog een paar slokjes champagne zoeken we onze bedden op.

Nieuwjaarsdag

 Omdat Saskia nog niet thuis was wachtte ik op haar en ging pas na drieen slapen. We slapen dus allemaal flink uit. Ik houd het niet langer uit dan tien uur, maar Saskia en Rick staan dichter bij elven op.

Intussen was ik de vele champagneglazen en wat van de schalen van gisteravond. Als ik ergens een hekel aan heb is het een vieze keuken. Dan maak ik een kop thee en zet de verwarming omhoog. Het is maar 16 graden binnen en buiten vriest het dat het kraakt en staat er ook nog eens een stevige wind, brr!!

Rick haalt een acai bowl voor Saskia's ontbijt en dan kleden we ons netjes om bij het Four Seasons restaurant te gaan brunchen. Dit is een traditie, die ik hier in de VS ben begonnen en de anderen vonden het meteen een prima plan. Geen Nieuwjaarsconcert of skispringen, maar wel een speciale Nieuwjaarsdag zo.

Het is gezellig dat Saskia meekomt.  Zij heeft besloten niet mee te eten en ik vind dat eigenlijk heel goed van haar. Ze hebben maar weinig veganistische gerechten en zij vindt de prijs veel te hoog voor een bakje fruit en wat salade. Daar heeft ze helemaal gelijk in. Ze bestelt net als Rick en ik wel een potje thee (waar we niet voor hoeven te betalen blijkt later!).

Rick en ik doen ons tegoed aan de heerlijke visliflafjes zoals een mini kreeftensalade en een cocktailglaasje met krabsalade. Ook zijn er grote gamba's, verse oesters en maar liefst drie soorten gerookte zalm.

Verder neem ik ook wat van de kazen, vooral de blauwe kaas, die ik vrijwel nooit krijg omdat niemand ervan houdt. Ze hebben Italiaanse charcuterie waarvan ik een foto naar Kai en Bea stuur, die meteen zien dat prosciutto verkeerd gespeld is. De mortadella doet me weer terug aan Bologna denken.

We kletsen over van alles en nog wat en Saskia laat een foto collage zien die zij over het afgelopen jaar heeft gemaakt. Het was een druk jaar en voor haar natuurlijk bijzonder met het semester in Perth.

Tegelijkertijd zeggen Rick en ik dat we klaar zijn voor de prachtige mini desserts. Ik proef altijd een beetje van een aantal hoewel sommigen zo lekker zijn dat ik ze bijna helemaal opeet! Zeer tevreden rekenen we af en rijden terug naar huis.

Georgetown, het achttiende-eeuwse deel van de stad

Of het de kou of de late avond gisteren is, maar mijn spieren zijn niet blij. Ik kleed me lekker in pyjama en warme pantoffels en ga in mijn luie stoel computeren. Buurvrouw Mel komt nog langs met een "Happy New Year" tiara op haar hoofd. Zij hebben kleine kinderen en gingen gisteravond naar een meer kindvriendelijke viering al was ze graag bij ons feest geweest.

Ze heeft een tasje met verwenningen mee voor mij (kaarsje, badzout en een voetbad (zal ik na de rondleiding morgen kunnen gebruiken). Met de feestdagen realiseer ik me weer wat een geluk we hebben aan dit pleintje te wonen, stuk voor stuk leuke buren!

Saskia vertrekt naar de film met een vriend en als Rick en ik wat trek krijgen snacken we van de overblijfselen van het buffet. Ik bedenk me dat dit blog dit jaar vijftien wordt, wauw. Dat had ik toch niet gedacht toen ik het begon!

Iedereen even duimen dat ik morgen niet bevries. Ik ga me in laagjes kleden en hoop dat het allemaal meevalt. Ik hoop dat iedereen een heel fijn 2018 krijgt en alle wensen uitkomen!

Oud en Nieuw

Oudejaarsdag

"Wil je Starbucks?", vraagt Rick bij het opstaan.  Natuurlijk zeg ik daar geen nee tegen en Kai geeft zijn bestelling ook mee.  Saskia wil echter liever een acai bowl van South Block en Rick strijkt zijn hand over zijn hart en geeft haar daar geld voor.

We ontbijten gezellig en dan bereid ik het oliebollendeeg voor om te laten rijzen. Dit jaar heb ik een pak Koopmans en twee pakken Atlanta.  We hebben de afgelopen jaren telkens Atlanta gebruikt, want Koopmans was niet te krijgen.  Dit jaar vond ik er wel een pak van en ga ze eens vergelijken (Atlanta is ietsje goedkoper).

Terwijl het deegt rijst doe ik een half uur cardio boven op de elliptical en dan beginnen Rick en ik aan het middernacht buffet.  Ik maak de zalmsalade en de mozzarella met druiftomaatjes spiesjes.  Dan is het oliebollendeeg gerezen, eentje zelfs bijna de pan uit!

Als eerste maak ik de bak met rozijnen.  Die zijn meestal niet zo populair bij de Amerikanen, maar Rick is er dol op dus ik maak ze toch ieder jaar.  Dit keer komen er maar liefst 31 bollen uit (Atlanta). 

De tweede bak is de Koopmans en daar komen 25 bollen uit.  Als laatste maak ik het tweede Atlanta pak en de winnaar van de wedstrijd tussen de twee merken is... Gelijkspel!  Ook met dat deeg maak ik 25 bollen.  Toch heb ik het gevoel dat Atlanta luchtiger is, maar dat kan verbeelding zijn.

Tachtig oliebollen!

Rick en ik proberen meteen een verse oliebol en al zeg ik het zelf, hij smaakt prima!  Kai zou helpen met bakken, maar besloot dat hij nog wat laatste minuut inkopen wilde doen.  Dat komt opeens goed uit, want dan kan hij nog wat zalm caviaar bij de Russian Store halen.

Net kwam ik erachter dat onze ijskast op de een of andere manier veel te warm stond (6 graden, misschien dat daardoor onze melk telkens voortijds bedierf).  Ik ben een aantal jaren geleden flink ziek van bedorven caviaar geworden dus wil geen risico nemen. Gelukkig is de zalmcaviaar niet zo duur.

Rick en ik gaan verder aan de schalen voor het buffet.  Ik maak ook de ham salade en we maken prikkertjes met meloen en rauwe ham, salami met cornichons, Goudse kaas met ananas, mini worstjes met mandarijnenpartjes en tortilla rolletjes met kalkoen, Boursin en sla.

Verder hebben we garnalen, haring in wijnsaus en gerookte zalm, de caviaar, bruschetta met crostini en verschillende soorten hummus. Saskia maakt ook nog wat veganistische hapjes.  Men zal niet verhongeren!  We verwachten meer dan 40 mensen, maar het is altijd even zien wie er tot na middernacht blijven.

Voor ons gevoel zijn we eerder klaar dan andere jaren.  Helemaal goed, want eindelijk is mijn van klaar!  We kregen telkens sms-jes met hoe hij steeds "beter" werd en vandaag mag hij dan opgehaald worden.  Alsof hij in het ziekenhuis lag, de humor in de sms-jes verzachtte het feit dat het bijna een maand duurde hem te maken ietwat.

Rick rijdt me naar Farrish en daar krijg ik een waar boekwerk mee over de reparaties!  Ik moet wel heel lang wachten voor mijn DRAAKJE voorrijdt, maar dan is mijn trouwe karos er weer.  Hij ziet er bijzonder goed uit, nieuwe achterbumper en rechterzijkant.  Hij kan weer even mee.

Op de terugweg stop ik nog even bij Safeway voor wat sla voor Saskia's veganistische tortilla rolletjes.  Het is er een drukte van jewelste!  Wat moeten al die mensen hier om half vijf op Oudejaarsdag?  Kennelijk hetzelfde als ik, want iedereen heeft maar een paar dingen en als ik toch voor de zekerheid nog maar een fles champagne meeneem is dat schap bijna leeg.

Voor het avondeten maken we zoals ieder jaar tomatensoep met broodjes worst.  De mannen hebben allerlei Duitse worstsoorten uitgekozen, maar ik vind de kipworstjes altijd het lekkerst.  Ik heb Buffalo smaak, die flink pittig is, en met spinazie en knoflook.

Dan kleden we ons in onze feestkleding, ik in mijn goudkleurige jurk en ik krul voor de lol mijn haar.  Katja en Kevin zijn onderweg, maar komen nogal wat verkeer tegen.  Pas na achten komen ze hongerig aan.  Gelukkig hebben we meer dan genoeg te eten.

Om een uur of negen komen de eerste gasten en voor we het weten is het een gezellig feestje.  Flessen champagne en nog meer eten wordt aangedragen.  Saskia heeft een aantal vriendinnen hier en veel buurt"kinderen" (inmiddels allemaal (bijna) volwassen) komen. De jongeren spelen Cards Against Humanity onder grote hilariteit.

Een aantal mensen blijven niet tot middernacht, maar als het tijd wordt de champagne glazen uit te delen blijkt dat er meer dan dertig mensen met ons op het nieuwe jaar toasten.  Dat is volgens mij de grootste groep ooit. 

We tellen mee af met de bal in New York en dan klinkt een luid "Happy New Year!".  Als iedereen geklonken en gezoend heeft gaan Rick, Chuck en Jim naar buiten om vuurwerk af te schieten.  In Virginia mag alleen siervuurwerk afgeschoten worden, maar Chuck kan het niet nalaten aan het einde toch een paar vuurpijlen de lucht in te schieten.  Om ons heen horen we tot heel laat ook vuurwerk dus het komt er meer in hier in de omgeving.

Voor de bal viel heb ik met behulp van vriendinnen het buffet al klaargezet en daar wordt dankbaar op aangevallen.  Iedereen blijft gezellig hangen en eten en we hebben veel minder over dan andere jaren.  Alleen van de oliebollen hoeft ik volgend jaar maar twee pakken te maken.  Er is gewoon veel te veel eten en oliebollen zijn zwaar dus vrijwel niemand neemt er meer dan een.

Om een uur of twee is alleen Lorraine er nog en blijft zoals ieder jaar helpen met opruimen.  Dat is heel fijn en een half uurtje later is het in zoverre netjes dat Lorraine afscheid neemt en wij naar bed kunnen.  Het was weer een heel geslaagde jaarwisseling!

Nieuwjaarsdag

Om de een of andere reden konden Rick en ik helemaal niet slapen en ietwat geradbraakt staan we om tien uur op.  Omdat Saskia vanavond moet werken hebben we onze Nieuwjaarsbrunch vroeger geboekt dan gewoonlijk. 

We kleden ons in nette kleding en rijden met zijn zessen in mijn trouwe DRAAKJE naar het Four Seasons hotel in Georgetown.  Daar hebben we om half twaalf gereserveerd.  Het wordt weer smullen, vooral van de vishapjes en de desserts. Zelfs Saskia vindt dit keer een heel aantal lekkere veganistische gerechten.

 

 

De desserts zijn kleine kunstwerkjes

 

Het is zo gezellig, maar helaas zijn onze magen niet oneindig rekbaar en na anderhalf uur hebben we allemaal genoeg gesmuld.  Dit blijft een leuke traditie om het gezellige feestdagenseizoen af te sluiten.

Thuis openen we onze nieuwjaarscadeautjes van onder de boom. Van Rick krijg ik een paar leuke oorbellen.  Dan is het helaas alweer tijd om Saskia's katten in hun dragers te doen en voor haar om terug te rijden naar Richmond.  Ze moet vanavond werken, maar krijgt wel dubbel betaald vanwege de feestdag.

Dan gaat Kai ook inpakken en de rest van ons uitbuiken.  Straks gaan we Kai naar het vliegveld brengen, want vanavond vliegt hij terug naar Duitsland.  Ik kan niet garanderen dat ik het droog ga houden, maar het is wel heel fijn te weten hoe leuk Kai het daar heeft.  Gelukkig blijven Katja en Kevin dit weekend nog anders zou het een abrupt einde aan de gezelligheid zijn! 

Voor 2016 hebben we al allerlei plannen en ik zie ernaar uit.  Ik wens iedereen een heel fijn, gelukkig en gezond Nieuwjaar toe!

Een dagje met mijn mannen

Het is gezellig om Kai weer thuis te hebben.  We genieten er volop van en eten met zijn drietjes ontbijt, weliswaar met bord op schoot en de mannen met de voeten omhoog.  Zo zitten ze nog steeds te computeren als ik me naar boven naar de elliptical verplaats.

Die stel ik in voor een uur cardio en speel spelletjes op mijn telefoon.  Ik ben helemaal verslaafd aan Bubble Christmas (waar niets kerstachtigs aan is, althans niet op de telefoon).  Proberend mijn scores te verbeteren gaat het uur snel voorbij.

De mannen zijn intussen gedoucht en klaar, ik doe hetzelfde in gezelschap van kitten Pig.  Wat een nieuwsgierig duiveltje is dat!  Ik moest hem de sportkamer uitzetten, want was bang dat hij onder de elliptical zou komen!

We hebben besloten vandaag onze inkopen voor Oud en Nieuw te gaan doen bij Wegmans. Met de jaren hebben we een net lijstje met benodigdheden voor het buffet en de oliebollen samengesteld, dus lang zou het niet moeten duren. Kai gaat gezellig mee, want hij wil ook wat spullen mee terug naar Duitsland nemen.   

Het is altijd druk bij deze supermarkt, maar gelukkig wat minder vandaag dan voor Kerst.  We beginnen met lunch en ik word naar de uitgebreide sushi keuze getrokken.  Ik kies zalm sushi op drie verschillende manieren bereid en om er toch ook iets plantaardigs bij te hebben een kop van de vegetarische rode linzen chili.

De mannen hebben verschillende dingen van de grote warme bars met Aziatische, Indiase en andere gerechten. Het smaakt allemaal goed en gesterkt verdelen we de lijst in drieen en gaan ieder onze eigen weg in de gigantische supermarkt.

Alle groente en fruit benodigdheden vind ik snel, ook de kazen gaan vlot, al vind ik alleen Boursin, die heel duur is, maar Alouette, gelijkwaardig, is veel goedkoper.  Waarom Boursin zo idioot duur is is me een raadsel.

Dan opeens kan ik de crostini en Ricks favoriete crackers nergens vinden.  Of ik zou moeten zeggen zijn nieuwe favoriete crackers, want ik kreeg een email van het bedrijf dat Kavli hier in de VS vertegenwoordigd dat die crackers niet meer worden gemaakt.

Dat is eigenlijk mijn enige klacht over Wegmans.  Het is niet logisch gesorteerd.  Crostini zou ik bij de crackers verwachten (die ook op twee locaties te vinden zijn) of tenminste waar de bruschetta verkocht wordt.  Maar nee, die liggen in de bakkerij afdeling.  Een vriendelijke medewerkster bij de bruschetta vindt dat voor mij uit.

Met zijn drieen en zo de taken verdelend gaat het toch een stuk sneller dan vorige week.  Na een uurtje laden we alles in de auto.  Het zou vandaag weer een warme dag worden, maar denkelijk doordat de zon maar nauwelijks tevoorschijn komt is het "maar" een graad of veertien. 

Intussen bloeien de azalea en iris, iets wat ik nog nooit in december heb gezien

Gisteren ben ik vergeten de cadeaubonnen, die ik voor Mona en Carmen heb, mee te nemen naar Lofty.  Ik doe dat dan vanmiddag maar en ze worden zeer dankbaar aangenomen.  Eindelijk is iedereen dan voor de feestdagen betaald.  Dat vind ik ieder jaar toch weer moeilijk, hoeveel te geven en het loopt enorm op met meer dan $250 bij elkaar.  Je wilt geen Scrooge zijn, maar toch!

Voor het huis geniet ik toch even van de paar zonnestralen, die het door het wolkendek halen.  Rick komt net terug van een wandeling met Cosmo, in korte mouwen nota bene.  Die man heeft deze winter volgens mij nog geen lange mouwen gedragen en loopt er meestal ook nog in korte broek bij!

Kai skypet weer met zijn vriendin en Rick en ik hebben een paar uur om te ontspannen.  Hij vertrekt naar beneden voor een X-Box spel en ik kijk de Boer Zoekt Vrouw aflevering van afgelopen zondag.  Dank aan Naomi voor de tip, erg leuk te zien waar de boeren van vorig seizoen nu zijn in hun romantische leven.

Vanavond heeft Kai de Silver Diner verkozen om te gaan eten.  Zij adverteren met een nieuw en voor een diner gezond menu.  Diners waren er veel in de jaren vijftig en deze ademt die ouderwetse atmosfeer uit met bij iedere tafel een jukebox en al. 

Het menu is echter allerminst ouderwets.  Er staan veganistische gerechten op, glutenvrij, onder 600 calorieen en meer.  Natuurlijk zijn er ook de traditionele dinergerechten, zoals meatloaf en chicken pot pie, maar ook die zijn gezonder bereid dan vroeger. 

Op het menu zie ik dat de naam van de "Flexitarian" chef Ype von Hengst is.  Hm, Ype klinkt wel heel erg Fries en Hengst Nederlands, maar "von" is verwarrend.  Op de site van Silver Diner zie ik echter dat Ype inderdaad in Nederland geboren is, grappig.

Voor ons eten komt spelen we met de jukebox aan onze tafel.  We luisteren naar "Do you really want to hurt me" van Culture Club, "Walk like an Egyptician" van The Bangles en als laatste naar een favoriet oud liedje "Happy Together" van The Turtles.

Het eten is zeker lekker!  Ik neem een kop groente chili en de gegrilde bot met mango salsa, gestoomde groentes en bruine rijst.  Rick vindt zijn lamburger met Griekse salade ook lekker en Kai smult van zijn tonijnsalade sandwich. 

Ricks salade kwam met feta kaas erop, terwijl hij zonder had gevraagd.  Binnen een paar minuten is de juiste salade er, maar toch krijgen we tien procent korting op de rekening!  Echt fantastische service, het enige tegen dit restaurant is de atmosfeer.  Je gaat hier echt heen om even snel te eten, want er is niets gezelligs aan.

Thuis verdwijnen de mannen de basement in om samen X-Box te spelen. Ik doe mijn voeten omhoog en heb oude Meike naast me liggen spinnen.  Ik maak me zorgen om haar, ze geeft veel over en plast buiten de kattenbak.  Ik denk dat ik volgende week als het zo doorgaat een dierenartsbezoek zal moeten brengen met deze bijna vijftienjarige poes.

En zo zijn er nog maar twee dagen in het jaar.  Ik word altijd een beetje melancholiek aan het eind van het jaar, want het voelt als een warme deken, die je afgooit, en er een ijskoude voor in de plaats krijgt, die je gedurende het jaar weer op moet warmen.  Ik weet het, blanke lei en alles en ik heb al heel wat om naar uit te kijken in het nieuwe jaar waaronder al zes boekingen voor rondleidingen.

De laatste maandag van het jaar

"Er staat een man op de hoek van de straat met net zoveel ogen en oren als er dagen in het jaar zijn", zei mijn opa ieder jaar op 28 december als wij kleinkinderen op hun bed sprongen.  Op 29 december had hij net zoveel ogen en neuzen.  En wij maar naar het raam rennen om te kijken en we zagen enkel gewone mensen. Het nam jaren om te begrijpen waarom hij dat zei en ik heb het met onze kinderen weer gedaan.

Onze laatste maandag van het jaar begint bewolkt en scherp kouder dan gisteren.  Werd het gisteren 22 graden, vandaag wordt het niet warmer dan 6 miezerige graden.  Het is natuurlijk winter, weet ik wel, maar eigenlijk zou ik willen dat die helemaal niet kwam.

Voor het eerst in lange tijd heb ik dan ook een winterjas aan als ik naar Anytime Fitness rijd.  Sharon heeft een snel half uur met gewichten voor me en dan doe ik cardio tot ik 8500 stappen bijeen heb.  Dan weet ik dat ik de rest van de dag aan mijn doel van 10000 zal komen.

"Are you ready?" Um, nee, niet echt, maar het moet

De mannen hebben intussen thuis helemaal niets gedaan.  Ik zou willen dat ik zo gewoon helemaal niks kon doen!  Ik ben werkelijk jaloers.  De dieren liggen ook als kleedjes overal.  Ik zou er bijna bij gaan liggen.

Gauw maak ik me klaar en Rick en ik halen lunch van Panera.  Dan is het ook mijn beurt om even (met de nadruk daarop) te niksen.  Om kwart over twee heb ik een kappersafspraak en bij wijze van uitzondering doet Mona zowel mijn kleur als het knippen bij Lofty Salon.  Dit is eigenlijk ook wel ontspannen, bedenk ik me, en dan onder het genot van een lekker glaasje wijn.

Mona en ik zijn het erover eens dat dit langere haar goed staat dus veel verandert er niet aan mijn kapsel.  Terwijl ze aan mijn haar werkt vertelt Mona dat ze een nieuwe therapeute hebben.  Zij doet lymphatic drainage en dat moet volgens haar mijn fibromyalgie helen.  Ik ben altijd voor nieuwe ideeen als ze niet teveel kosten of dieet gericht zijn, maar ik ben altijd skeptisch.  Ik ga erover lezen en maak dan misschien een afspraak.

Rick en ik gaan zodra ik thuiskom naar Total Wine & More om onze wijn en bier inkopen te doen voor ons Oud en Nieuwfeest donderdag.  Ik verlekker me ook aan de echte champagne daar, maar die kost ons toch wat teveel!

Op de terugweg gaan we langs Party City.  Daar halen we papieren bordjes, servetten en meer voor het middernacht nieuwjaarsbuffet.  Het lijkt wel of we hier gisteren nog waren voor hetzelfde, wat is dit jaar voorbij gevlogen!

Kai heeft voor vanavond Matchbox uitgekozen als restaurant.  Daar is het, ondanks dat het maandag is, zo druk dat we een kwartiertje op een tafeltje moeten wachten.  Dan smullen we van ons eten.  Voor mij de gegrilde tonijn met erwtjes, champignons en gnocchi, die eigenlijk bij het zalmgerecht horen.  Zo fijn dat je hier gewoon je eigen gerecht kan samenstellen.

We praten gezellig bij en Kai laat wat foto's zien, waaronder zijn nieuwe profielfoto op Facebook van hem en Bea (voor degenen, die achterlopen, zij is Italiaans en haar volle naam is Beatrice).  Het is leuk te zien hoeveel die twee contact hebben deze week en hoe zij het vervelend vindt om van Kai verwijderd te zijn.  Ze heeft volgens mij ook een heel lieve man gevonden, maar dat kan mijn moedervooroordeel zijn.

Teruglopend naar de auto zien we een heel leuke muurschildering met panda's in Washington.  Daar moet ik natuurlijk foto's van nemen.  Thuis gaat de kerstboom weer aan en de benen omhoog.  Zelfs Zorro ontspant zich wat en ligt naast Kai op de bank.  Hoe brengen jullie Oud en Nieuw door?  Ik zie dat meer dan 200 mensen mijn blog dagelijks lezen dus ik zou graag eens horen hoe en waar jullie deze dagen meemaken?!