Nederland Dag 3: Kinderdijk, Scheveningen, Madurodam

Ook vandaag word ik weer om kwart voor acht wakker.  Ik heb heerlijk geslapen en na wat emails lezen kleed ik me aan om mijn eerste stappen met een powerwandeling door Utrecht te krijgen.  Rick heeft niet goed geslapen dus vergezelt me niet, zoals hij eerst van plan was.

Buiten is het mistig, maar duidelijk dat er weer een zonnige dag zal komen.  Wat een geluk hebben wij met het weer!  De Domtoren is in ieder geval nauwelijks te zien, nu.  Ik wil naar Albert Heijn en loop eerst Hoog Catharijne binnen om die daar te bezoeken.

In dit gedeelte van het winkelcentrum is het vrijwel uitgestorven.  Ik ben, toen ik nog in Utrecht woonde, een keer bijna beroofd precies toen het zo stil was.  Ik had het geluk dat er net een politieagent om de hoek kwam en de aanvaller afdroop.  Ik voel me dus niet prettig hier zo eenzaam rond te lopen.

Het andere filiaal van Albert Heijn waarvan ik weet is op de Voorstraat, ook niet ver weg.  Ik loop erheen langs de markt op het Vredenburg, die net wordt opgezet.  Ik zie ernaar uit die vrijdag of zaterdag te bezoeken.

Bij de Albert Heijn vind ik meteen mijn tandpasta en deodorant.  Intussen heb ik de plattegrond van het centrum van Utrecht ook weer helemaal in mijn hoofd en loop zonder erbij na te denken terug naar het hotel.  Ik krijg zo toch mijn eerste vierduizend stappen bij elkaar, veel leuker dan op de elliptical! 

De Oude Gracht

Rick wordt net wakker en de kinderen heb ik al voor ik vertrok gewekt, wetend hoe lang het duurt voor zij klaar zijn.  Als Rick en ik klaar zijn gaan wij ontbijt halen, ook voor Kai.  Weer een broodje gezond op meerzadenbroodje voor Kai en mij en Rick neemt iets pizza-achtigs. 

Om een uur of half tien vertrekken we richting Kinderdijk.  Ik zie op Filemeister (hartelijk dank, Anneke, als je hier meeleest!) dat er een file op de A27 staat dus zeg Rick via de A12 en A16 etc. te gaan via Rotterdam in plaats van Breda.

Onderweg komen we af en toe in flink dichte mist terecht en we balen wel, want we hebben de molens van Kinderdijk nog nooit met mooi weer gezien.  We besluiten de van eerst even vol te gooien met diesel en daarmee het weer nog wat langer kans te geven om op te klaren.

Als we bij Kinderdijk aankomen is het er vrij rustig.  We betalen de 5 euro voor parkeren en lopen dan langs de dijk en de molens.  Eerst is er nog veel bewolking, maar langzaam klaart het op en dan wordt het echt prachtig!  We fotograferen erop los, ook Kai en Saskia.

Eerst nog erg bewolkt

En dan wordt het prachtig

 

Na een uurtje lopen we terug, kijken nog even in de winkel en gaan dan richting Scheveningen Haven.  Daar wacht Naomi ons al op en we hebben een heerlijke lunch buiten in het zonnetje van het Vispaleis.  Hier proberen wij bij een bezoek aan Nederland altijd een keer te lunchen.  Heerlijke vis, maar ook friet en andere zeer ongezonde dingen maar oh zo lekker.

Naomi verwent en verrast ons enorm met allerlei leuke dingen!  Saskia is heel blij met o.a. een paar sokke met haar naam erop en een Delfts blauw olifantje.  Kai begint meteen aan zijn lekkere chocolade.

Rick en ik kunnen niet wachten de Jan van Haasteren puzzel te maken en ik krijg een nieuwe Pandora bedel, een tulpje, ben ik heel blij mee!  Ook is er een stapel Libelles en drop en nog wat meer.  Naomi, als je dit leest, we vinden het allemaal super!

Na een vers broodje met Hollandse garnalen, een haring en wat paling voor mij en andere smuldingen voor de anderen (al had Saskia noodgedwongen een Clif reep, want hier is niets veganistisch te bekennen) gaat Naomi nog even met ons mee naar de Boulevard.

Daar lopen we door het prachtige Kurhaus heen en dan gaan Rick, Naomi en ik het strand op.  Kai e Saskia willen dat niet om de een of andere reden.  Het is zulk ontzettend lekker weer, ik zou graag een lange wandeling maken, maar daar hebben we geen tijd voor helaas.

We bezoeken nog een paar souvenirwinkels waar Saskia en ik een klein boekje over onze namen vinden.  Dan lopen we terug naar de parkeergarage en nemen afscheid van Naomi, die terug naar haar auto gaat wandelen.

Ons laatste avontuur van vandaag is Madurodam.  Hier kwam ik al als kleuter met mijn opa en oma, die er dichtbij woonden.  Dit stond op het verlanglijstje van Kai en Saskia.  We hebben al kaartjes van het internet en lopen dus zo binnen.

We krijgen een plastic kaartje aangereikt wat we moeten activeren.  Daarmee kunnen we luisteren naar zeer humoristische uitleggen over wat we zoal zien.   Dit is echt een heel leuke toevoeging aan het park!  Rick krijgt zijn ondertiteling in het Engels en de rest van ons in het Nederlands. 

 

We moeten regelmatig echt lachen bij de verhaaltjes!  En wisten jullie dat toeristen haring en drop het viest vinden van de etenswaren in Nederland?  Toevallig vindt Rick als echte semi-Nederlander die twee juist wel heel lekker.

De Utrechtse Domtoren

Tot mijn verbazing blijven we bijna twee uur!  Kai en Saskia moeten zelfs gemaand worden op te schieten, want het park gaat dicht.  Ook hier vindt Saskia weer een paar dingen met haar naam.  Ze zal goed voorzien naar huis gaan, mede ook door Naomi!

Omdat ik verwachtte in de file terecht te komen had ik de anderen min of meer voorbereid dat we in Gouda zouden gaan eten.  Er is echter geen oponthoud, behalve even bij het verlaten van Den Haag, en met algemene stemmen wordt het toch weer Utrecht voor het diner.

Op mijn telefoon zoek ik naar een restaurant met veganistische gerechten.  Dat wordt vanavond Abrikoos aan de Oude Gracht.  Rick en ik lopen eerst nog wat rond in het gezellige Utrecht bij avond.  Ik laat hem de Drieharingsteeg zien met aan weerszijden de terrasjes.

Rick merkt op dat we hier vast zouden zijn gaan eten als we de dieetrestricties van Saskia niet hadden.  Hij heeft daarmee meer moeite dan ik, denkelijk omdat het een keuze en geen medische noodzaak is voor Saskia.  Ik vind het knap dat ze het zo volhoudt en tot nu toe hebben we goede restaurants met voor elk wat wils gevonden.

Zo ook weer vanavond, Abrikoos is een Mediterranees tapas restaurant.  We worden heel hartelijk verwelkomd en de eigenaar (denk ik) doet alles om Saskia's maaltijd zo fijn mogelijk te maken.  Hij ziet dat er toch kaas op haar salade is gedaan en brengt spontaan een nieuwe en wij mogen genieten van de andere salade.

Het restaurant van buiten

 

De rest van ons neemt het Tapas menu B.  We krijgen vier koude tapas, heel leuk geserveerd in schelpen.  Dan kunnen we vier warme tapas kiezen uit een lange lijst.  De mannen kiezen allerlei vleesgerechten en ik de twee gerechten, die Saskia ook koos, kikkererwten met pruimen en gemengde groentes met olijven.  Daarbij garnalen in knoflookolie en gegrilde calamari, die beiden ook goed smaken.

Dit menu komt nog met een dessert.  Ik kan dat zeker niet op, maar neem een paar hapjes.  Het is Turkse yoghurt met honing en noten, een bolletje vanilleijs, slagroom en een stukje chocoladetaart, die heel lekker is.   Al met al echt een aanrader dit restaurant wat ook in vrolijke kleuren gedecoreerd is.

Wij lopen terug naar de kamer en wensen de kinderen welterusten.  Morgen wordt onze vroege dag hier, want we willen ruim op tijd naar Amsterdam.  Ik ben in zulke gevallen meestal degene met de zweep en soms word ik daar wel moe van, want iedereen wil tenslotte zoveel mogelijk doen in een dag.  Dat gaat niet lukken als we pas om elf uur aankomen.  Maar goed, mijn zweep staat klaar voor morgenochtend!

Super fijn nieuws vanavond laat (het is vijf uur vroeger thuis) is dat Katja een baan heeft!  Dat niet alleen, het is precies de baan die ze wilde.  Heel fijn om opgelucht naar bed te gaan, gisteravond schreef ze nog "life sucks".

Foto's van vandaag staan hier

Nederland Dag 2: Efteling en Kasteel de Haar

Vanochtend heb ik mijn wekker voor kwart voor acht gezet, want ik wil er weer om acht uur uit, maar ook nog even blijven liggen voor ik uit bed moet.  Dat lukt goed.  Rick wordt tegelijkertijd wakker en gaat weer door de stad lopen.

Eerst was ik van plan om een half uur op de elliptical te doen, maar het is zulk mooi zonnig weer en ik wil er echt op uit.  Ik beperk het vandaag dus tot een intensieve twintig minuten en ga dan gauw naar boven om me klaar te maken.

Eerder dan gisteren lopen we dan ook al naar Bakker Bart.  Ook Saskia gaat mee, al heeft ze al gegeten.  Het is natuurlijk ook voor haar een stuk leuker om door de stad te lopen dan in de hotelkamer te zitten.

Vandaag kiezen Kai en ik een broodje gezond als ontbijt.  Het brood dat ik kies heeft heel veel zaden.  Het is wel heel veel brood!  Dat ben ik niet gewend, dus geef Kai de helft van het brood.  Het bakje DE smaakt naar meer, maar daar hebben we geen tijd meer voor.

We lopen via de Vismarkt terug en kijken naar het menu van Graaf Floris.  Daar staat ook een veganistisch gerecht op, dus helemaal goed voor Saskia.  We maken een reservering voor vanavond.  Bij de Groene Winkel koopt Saskia een nieuwe soort reep om uit te proberen.  Gelukkig lukt het tot nu toe redelijk dingen voor haar te vinden bij de restaurants.

Vandaag staat de Efteling op het programma.  Ik ben zo kinderlijk opgewonden, want heb daar heel goede herinneringen aan.  Ook Rick herinnert zich nog het een en ander en roept de hele tijd "papier hier".

Dit keer komen we zonder problemen Utrecht uit.  Pas vlakbij de Efteling wordt het weer even onduidelijk door wegwerkzaamheden.  Met een beetje puzzelen komen we eruit en rijden de vrijwel lege parkeerplaats van de Efteling op. 

We hebben al kaartjes, al was er nog even paniek voor we vertrokken.  Ik zag dat we per ongeluk twee keer hetzelfde ticket hadden geprint en een barcode nummer miste.  We probeerden nog het alsnog te printen, maar de website was down.  Opluchting dus als ze codes ook op mijn telefoon gescand kunnen worden.

Het Sprookjesbos is waarvoor ik echt weer naar dit park wilde.  Daar beginnen we dan ook mee.  Ik zie weer de rode schoentjes, een sprookje wat ik vroeger zo eng vond!  Het geitje in de klok, gelukkig nog steeds niet gepakt door de wolf.  Doornroosje, die zo echt lijkt, omdat ze ademt en nog veel meer.

Kai en Saskia hebben er ook veel plezier in.  De helft van de sprookjes kennen ze wel, die zijn wereldwijd beroemd.  Maar Vrouw Holle, het Meisje met de Zwavelstokjes (ook al zo zielig) en Ezeltje Strekje bijvoorbeeld zijn onbekend.  Kai laat de ezel wel even een dukaat poepen.

Rick herinnert zich dus vooral Holle Bolle Gijs en zijn "papier hier" en Lang Nek.  Ik zou nog veel meer kunnen schrijven over de sprookjes hier, maar ik denk dat de meesten van mijn lezers ze allemaal wel gezien hebben.  In ieder geval nemen we ruim de tijd voor dit gedeelte van het park.

Als we het laatste sprookje hebben gezien (oh, en wat zijn die waterlelies toch nog steeds mooi) is het lunchtijd.  In het Octopus restaurant vinden we allemaal wat lekkers.  Ik besluit "slecht" te zijn en dit mijn saucijzenbroodje lunch te maken.  Verder hebben ze ook zeer smakelijk uitziende broodjes, kunnen Amerikaanse pretparken een voorbeeld aan nemen.

Na het eten beginnen we aan het ons onbekende deel van het park.  Eerst Droomvlucht, die Saskia en ik vooral leuk vinden.  Dan Villa Volta, we vinden dat alle drie een unieke ervaring, hoewel ik me eerst wel vervelend duizelig voel. 

De Vogel Rok is leuk en in de Pagode gaan we naar boven voor een mooi uitzicht.  Dan is het tijd voor de achtbanen.  De Python vind ik maar matig en daarna voel ik mijn nek en schouders wat.  Aangezien die net deze week eens wat minder pijn doen tot nu toe durf ik Joris en de Draak niet aan.

Ook Rick hoeft daar niet per se in en houdt me gezelschap terwijl de kinderen hem uitproberen.  De Vliegende Hollander ziet er wel tam genoeg uit voor mij.  Dat is dan ook een leuk ritje, echt nat worden we niet, maar een paar spetters.

Als laatste gaan we in Swiss Bob, een bobslee ritje.  Dan nog even in de winkel kijken en een parkeerkaart halen en we nemen weer afscheid van de Efteling.  Ik ben heel blij dat we dit gedaan hebben.  We hebben allemaal genoten, ik zag Kai en Saskia duidelijk veel pret hebben en foto's nemen.

We wilden eigenlijk nog een rondleiding in Kasteel de Haar in ons schema passen, maar hebben wel door dat dat te ambitieus is.  Omdat het niet heel ver uit de weg ligt besluiten we er nog even heen te rijden om het tenminste van buiten te zien.

Helaas zijn alle hekken gesloten dus we kunnen het alleen van verre zien.  Volgende keer dan maar inpassen, maar we zien zo ook wel dat het een indrukwekkend kasteel is.  Nadeel aan in deze tijd van het jaar reizen is dat zulke dingen dicht zijn, maar een groot voordeel is hoe rustig het overal is, zoals bij de Efteling.

Terug in het hotel hebben we een half uurtje om even te relaxen.  Dan lopen we naar Graaf Floris waar onze tafel al klaarstaat.  Het wordt weer een prima maaltijd.  Saskia is heel blij met haar roergebakken groentes, linzen en kikkererwten met basmati rijst. 

Rick en Kai kiezen een vleesgerecht en ik het dagmenu.  Dat bestaat uit een heerlijk voorafje van portobello met gorgonzola.  Het hoofdgerecht zijn heel malse ossehaaspuntjes met roergebakken groentes en als dessert (reden dat ik dit nam) vanille ijs met kletskoppen en caramel.  Ik deel de kletskoppen met Kai en laat het vanilleijs liggen, maar vooral die kletskoppen, mmmmm!!!

Rick wil nog graag bij Beers&Barrels een biertje halen.  Het is een gezellig restaurant onderaan de Oude Gracht.  Het is maar goed dat we al gegeten hebben, want Amerikaanser kan hun menu bijna niet (en dan nog het Amerikaanse dat ik helemaal niet lekker vind).  Maar het is er wel heel gezellig en we genieten van een wijntje en biertje.

We zijn echter allemaal moe dus na een drankje lopen we terug naar het hotel.  Terwijl ik dit blog schrijf vermaak ik me enorm met Op de Proef Gesteld op RTL4 waarbij twee mannen naar Dutch Harbor in Alaska reizen.  Vooral als ze anti-zeeziekte middelen zoeken in een drugstore moet ik erg lachen.  Senakot-S lijkt hun wel goed, want het eindigt in kots, ha ha!  Of ze de juiste middelen vinden is me niet duidelijk.

Ook morgen hebben we weer een vol programma dus we maken het weer niet laat.  Wat ik vooral heel erg leuk vind is te zien hoe de anderen genieten.  Vooral Rick en Saskia, die laatste is geen grote reisliefhebster als enige in het gezin dus haar veel plezier te zien hebben doet me veel goed.

Vanavond had ik ook contact met Katja, die natuurlijk ook heel graag hier zou zijn geweest.  Zij zit nog steeds middenin werkonzekerheid.  Ze heeft genoeg kansen en nu dus die tijdelijke baan, maar een andere praktijk heeft haar benaderheid voor een permanente positie, die ze liever zou hebben.  Veel onzekerheid dus nu, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen.

Foto's van vandaag staan hier en hier

Nederland dag 1: de Zaanstreek

Met schrik word ik om vijf voor acht wakker!  Het is nog vrijwel donker in de kamer en kennelijk heb ik toch nog wat jet lag.  Ik ben echter vastbesloten te beginnen met een half uur cardio dus kleed me gauw aan en ga naar de fitness ruimte een verdieping naar beneden.

Daar staat een elliptical, dus helemaal goed.  Er is ook een andere Amerikaan aanwezig, maar die gebruikt de loopband.  Een half uur gaat altijd snel, dus voor ik het weet ben ik klaar en heb al 4000 stappen bijeen. 

Boven tref ik de kamer leeg aan.  Ik wek de kinderen en niet veel later komt Rick binnenlopen.  Hij was alvast op verkenning uitgegaan en heeft wat mogelijkheden voor ons ontbijt gevonden.  Ik probeer Saskia mee te krijgen, maar de enige mogelijkheid voor haar is Bagels & Beans en ze heeft geen zin in een bagel.  Gelukkig heeft ze ook haar eigen ontbijtrepen mee.

Als Saskia dan toch niet mee is, lopen wij naar Bakker Bart.  Daar zie ik ons de rest van de vakantie wel ontbijt halen.  Het is dichtbij, lekker vers brood en een bakje DE koffie gaat er ook goed in. 

Op ons programma vandaag staat als eerste de Zaanse Schans.  We hebben problemen met onze KPN simkaarten en krijgen geen data.  Rick heeft gelukkig wel de kaarten op zijn telefoon gedownload, zodat hij enkel de GPS nodig heeft.

Die leidt ons echter in rondjes om Utrecht uit te komen.  Het is toch wel moeilijk navigeren voor een Amerikaan.  Ondanks mijn pogingen alles letterlijk in goede banen te leiden bevinden we ons opeens op een weg alleen voor bussen en taxi's.  Hopelijk komt daar geen bon voor!

Na nog een keer per ongeluk een fietspad opgereden te zijn en in een industrieterrein verdwaald te zijn geraakt vinden we eindelijk de A2 en dan werkt de GPS opeens wel goed.  Alleen hebben we hem dan niet meer nodig, want de Zaanse Schans is na Amsterdam zo gevonden.

We bezoeken even het museum, voor een kop thee voor Saskia en de gratis toiletten.  Daarna lopen we langs de molens en gaan binnen bij de oliemolen De Zoeker.  De hele ochtend was het bewolkt, maar nu komt de zon door. 

Op deze HDR foto zie je dat drie molens draaien

 

Rick herinnerde zich dat in een van de molens Zaanse mosterd werd verkocht.  Dat blijkt de specerijenmolen De Huisman te zijn.  Binnen ruikt het er heerlijk naar kruiden.  Een medewerkster in de oliemolen legde uit dat deze molen vroeger de mosterd maakte, maar dat dat tegenwoordig niet meer mag.

Er is wel een erg leuk winkeltje bij.  We nemen een potje van elk van de drie verschillende soorten mosterd mee en ik een zakjes mini kaneelstokjes.  Daarna lopen we door de andere winkeltjes.  Een leuk snoepwinkeltje en de klompenmaker, onder anderen.

Saskia scoort een Nijntje in Nederlandse klederdracht en ik neem melkbekers met koeien erop mee.  Die doen me denken aan mijn oma en opa.  Voor in onze voortuin kopen we iets wat waarschijnlijk geen mens in Nederland in zijn tuin zou zetten: een molentje met een boer en koe, zoiets, maar niet precies zo.

Dan nemen we afscheid van de molens, die ik altijd weer erg leuk en mooi vind.  Heel fijn dat ze op deze manier bewaard blijven.  Ook de leuke Zaanse huizen op de achtergrond maken het allemaal heel echt.

Wij rijden door naar Edam.  Het is al na enen dus we gaan meteen op zoek naar een lunchplek in dit pittoreske plaatsje.  Op het menu van het restaurant van het Damhotel ziet Saskia wel een paar dingen, die ze kan eten.

Het is een wat sjieker restaurant dan we gewoonlijk zouden uitkiezen, maar wel echt Nederlands en dat is wat Rick graag wil.  Het wordt een heel smakelijke maaltijd.  We beginnen met soep, Rick en Kai erwtensoep, die met roggebrood en katenspek wordt geserveerd.  Voor Saskia en mij wordt het tomatensoep.

Daarna heeft Saskia een broodje met verschillende groentes.  Ik smul van de drie minibroodjes met vis, die belegd zijn met paling, garnalen en gerookte zalm.  Rick heeft kroketjes en Edamse kaas, die hij met Kai en mij deelt, die moeten we hier natuurlijk ook eten.  Kai vindt zijn broodje kip ook lekker.

De lunch duurt wat langer dan we hadden verwacht, maar is wel erg gezellig.  De kinderen genieten duidelijk en ik denk dat het heel fijn voor Saskia is dat Kai er ook bij is.  Ze oefenen ook constant hun Nederlands en Rick ook, dus dat is ook goed.

Na nog een kaasje met sambal te hebben gekocht bij de kaaswinkel en wat foto's te hebben genomen zoeken we ons een baan naar Volendam.  Na wat zoeken vinden we de haven en gaan souvenirwinkel in en uit.  Dit doen we echt voor de anderen, want ik vind er niet zoveel aan. 

Saskia zoekt naar dingen met haar naam erop.  Als iemand nog tips heeft waar we die zouden kunnen vinden, graag.  In Volendam vindt zij een pen met haar naam.  Verder vind ik een paar oorbellen met tulpjes dat ik erg leuk vind.

We twijfelen nog even over de foto's in kostuum, maar ik heb er geen zin in, ik heb zelf een authentiek kostuum.  Ik stel voor dat Kai en Saskia er samen op gaan, maar daar heeft Kai geen zin in.  Omdat Katja er niet bij is vind ik een familiefoto ook niet zo geschikt.  Die hebben we tien jaar geleden laten maken en het voelt niet goed zonder haar.

Saskia en ik met onze Volendamse vriend

 

Bij een van de haringkarren eet ik mijn eerste haring.  Hij smaakt weer prima!  Dan hebben we het wel gezien in Volendam en voeren het adres van de KPN winkel in Purmerend in.  Onze simkaarten, die Kai heeft gekocht werken niet en het lukt ons niet ze online op te waarderen.

Ook nu weer hebben we problemen met de navigatie.  Zo erg zelfs dat Rick opeens op de A7 terechtkomt en de volgende afslag pas 11 kilometer verderop is.  Wel jammer, want zo verliezen we veel kostbare tijd.

Eindelijk vinden we het centrum van Purmerend en het overdekte winkelcentrum waar de KPN winkel zich bevindt.  We leggen ons probleem voor aan de medewerker en die gaat het wel even oplossen.  Maar dan blijkt dat wij niets verkeerd deden online, want hem lukt het opwaarderen ook niet.  Klantenservice moet er telefonisch aan te pas komen en dan werkt eindelijk alles.

Purmerend is ook een mooi stadje trouwens

Marken is het laatste doel van vandaag en we komen daar net voor zonsondergang aan.  Dat maakt ook wel voor mooie plaatjes.  Alles is er al dicht, behalve een cafe.  Daar gaan we wat drinken.  De anderen hebben het koud en nemen iets warms.  Ik ben gekleed op het weer en geniet van een koud rose biertje.

 

Terug in Utrecht frissen we ons snel even op en en lopen dan naar Blauw, praktisch achter ons hotel gelegen.  Wat een goede vondst is dit!  Het is Indonesisch eten en ze hebben een vegetarische rijsttafel, die heel makkelijk voor Saskia veganistisch wordt gemaakt.  Ook ik bestel die, maar dan wel met ei.

Kai neemt een individueel gerecht en Rick de rijsttafel met vlees.  Het is allemaal even lekker.  Hun sambal goreng kentang is zoals ik me hem altijd herinner.  Daar kon ik vroeger zakkenvol van op.  We smullen en lopen daarna de tien passen terug naar het hotel.  Later deze vakantie gaan we nog eens rijsttafelen en nu weten we dus dat er inderdaad een aantal gerechten zijn, die Saskia ook lekker vindt.

Op de hotelkamer schrijf ik gauw dit blog terwijl ik tv kijk.  Morgen wil ik weer om acht uur op, dus straks is het meteen bed in en lichten uit. 

Foto's van vandaag staan hier

Via Londen en Brussel naar Utrecht

Zaterdag

Net na zessen zijn we alle drie uit de veren.  We pakken de laatste dingen in, drinken koffie en thee en Saskia eet ontbijt.  Keurig om zeven uur komt de bestelde taxi voorrijden.

De chauffeur is wat eigenwijs (lees onaangenaam) en weigert onze gewoonlijke weg te nemen.  Volgens hem is die te ijzig.  Hij neemt dus de I-66 en route 28.  Qua tijd zal het niet veel uitmaken, maar qua mijlen wel en we moeten uiteindelijk zeker zeven dollar meer dan gewoonlijk neertellen.  Rick geeft hem dan ook de minimum aan fooi.

De hoofdterminal van Dulles Airport, ontworpen door dezelfde architect als van de St. Louis Boog, Eero Saarinen

Bij de United Premier balie zijn we snel ingecheckt en ook de TSA Pre verloopt voorspoedig.  Saskia moet door de rij van medereizigers, die geen Pre hebben, maar dat gaat ook gesmeerd.  Binnen het kwartier staan we dus op de trein voor de C terminal te wachten.

Voor het maandelijkse fotografie thema heb ik voor vandaag “Patroon” of “Lijnen” gekozen. Ik maak een heel aantal foto’s hier, die aan die voorwaarden voldoen.  Dan komt de trein en lopen we naar onze gate C5.

Rick en ik halen ontbijt van Potbelly.  Ik vind hun flatbread met ham, ei, kaas en champignons erg lekker.  Ook lopen we wat drankjes voor onderweg.  Saskia heeft al alles mee aan proviand wat ze nodig zal hebben.

Keurig om tien over half negen kunnen we aan boord van de 757, die ons naar Londen gaat brengen.  We vertrekken dan ook precies op tijd en volgens de piloot zullen we minstens een half uur voor op schema aankomen.

We hebben ieder ons eigen tv schermpje en eerst kijk ik een aflevering van de Antiques Roadshow, de Amerikaanse Tussen Kunst en Kitsch.  Dan wordt er lunch geserveerd.  De keuze is kip met groentes, pasta en Indiaas vegetarisch (die laatste is veganistisch, maar Saskia heeft geen trek).  Ik kies de Indiase maaltijd en die smaakt me zeer goed.

Na de lunch kijken Saskia en ik allebei naar Big Hero 6.  Wat een onverwachts leuke film is dat! Ik raad Rick, die er om de een of andere reden geen interesse in heeft, aan hem toch echt te kijken.

Mijn volgende keus is  The Imitation Game, een heel ander genre.  Het verhaal grijpt me meteen, zeker over de mens Alan Turing.   Vreselijk hoe zo’n briljant iemand zo kapot werd gemaakt door homofobie dat hij zelfmoord pleegde!

Intussen komt het cabinepersoneel telkens langs met jus d’orange en water.  Het valt me echt op dat United’s service enorm verbeterd is de afgelopen paar jaar.  Grappig op deze vlucht is dat er geen vrouwelijke flight attendants zijn.  Het gebeurt niet vaak dat het een compleet mannelijke crew is.

Na een deel van dit blog te hebben geschreven begin ik eindelijk eens aan het eerste seizoen van House of Cards.  Ik wil dat eigenlijk al heel lang kijken, maar heb geen Netflix.  Nu heeft Xbox seizoen 1 en 2 en heb ik die gedownload.  Ik kijk ademloos de eerste twee episodes, ik wist wel dat het een serie naar mijn hart zou zijn (en de beelden van Washington zijn ook erg leuk).

Een uur voor we landen krijgen we een broodje kaas en kalkoen, chips en M&M's.  De flight attendant biedt Saskia aan een salade uit de eerste klas te gaan halen, zo aardig!  Saskia heeft echter al heel wat gesnackt en geen trek.

Na een heel rustige vlucht zonder turbulentie landen we drie kwartier voor op schema op Londen Heathrow.  Saskia en ik zijn met onze EU paspoorten zo door de controlepoortjes en Rick hoeft ook niet lang te wachten.

Terwijl Rick een sim kaart voor zijn telefoon koopt en wat geld wisselt halen Saskia en ik de bagage van de band.  Een taxi is snel gevonden en ons hotel, de Park Inn by Radisson, ligt vijf minuten van het vliegveld.

We hebben twee kamers geboekt en krijgen die op de vierde verdieping.  Rick en ik frissen ons even op en gaan dan naar de lounge beneden voor een hapje en een drankje.  Saskia verkiest op haar kamer te blijven computeren.

Het is een gezellige lounge en we bestellen een biertje en wijntje en beiden een gerookte zalm sandwich.  Natuurlijk is het voor ons gevoel een stuk vroeger dan hier, maar ik denk toch tegen middernacht moe genoeg te zijn om te slapen.  Heerlijk om op deze manier een nachtvlucht te voorkomen!

Zondag

Wat een heerlijkheid om gewoon in een bed te kunnen slapen, in plaats van doezelen in een vliegtuig.  Ik slaap wel niet zo goed als ik zou willen, maar sta om acht uur toch zeker frisser dan na een nachtvlucht op.  Ook Rick en Saskia vinden dit de manier van naar Europa reizen.

We maken ons klaar en checken uit het hotel.  Buiten wachten we op de bus, die om negen zou moeten komen.  Maar negen uur komt en negen uur gaat en geen bus.  Ook tien minuten later niet, dus Rick gaat eens informeren. 

Ondanks dat ik net kaartjes heb gekocht en om hulp vroeg daagde het kennelijk bij de receptionistes niet dat wij die bus nodig hadden.  Voor Rick wordt er gebeld en eindelijk, meer dan een kwartier te laat, komt hij dan voorrijden.

Achteraf gezien hadden we gewoon een taxi moeten nemen.  De bus stopt ook nog bij een ander hotel en gaat eerst naar terminal 1 en 3 voor hij ons eindelijk bij terminal 2 afzet.  De taxi zou sneller en goedkoper (met drie personen kostte de bus 15 pond, de taxi gisteren 12 pond) zijn geweest. 

Gelukkig hebben we ruim de tijd en we worden goed geholpen bij de check in van Brussels Airlines.  Zoals vorig jaar oktober weten ze ook nu hun gate nog niet en moeten we de monitoren in de gate houden.  Ook mogen we naar de Lufthansa lounge, omdat Rick Star Alliance Gold is.

De veiligheidscontrole verloopt vrij soepel, hoewel ik om de een of andere reden blijf "piepen" in het poortje.  Ik moet dus gefouilleerd worden. Natuurlijk vindt ze niets, alleen mijn Fitbit op mijn bh.  Als ik uitleg dat het een stappenteller is mag ik door.

Die Lufthansa lounge vond ik wel leuk klinken, maar Rick wil gewoon de winkels bekijken en ontbijt eten bij een restaurant.  We eten in een "Britse pub", een lekker ontbijt van roerei met gerookte zalm en toast voor Rick en mij en een vruchtensalade voor Saskia.

Daarna kopen we nog wat bij W.H. Smith en Rick geeft Saskia een kleine Paddington van de mini Harrods winkel.  Eindelijk wordt onze gate afgeroepen en blijken we vertraging van ongeveer een half uur te hebben.

Eenmaal aan boord hebben we stoelen bij de exit.  Dat betekent bij deze maatschappij dat je geen bagage aan je voeten mag hebben.  Dat herinnerde ik me nog van vorig jaar en maan Rick en Saskia hun spullen boven ons hoofd te plaatsen.

Daar wil Rick echter niets van weten en ik zie anderen ook hun tassen gewoon onder de stoel leggen, dus twijfel aan mijn herinnering.  Maar die is echt nog wel prima, want net voor vertrek moeten al die tassen inderdaad bovenin. 

Het uurtje naar Brussel verloopt snel.  Daar moeten we door de paspoortcontrole en daar staat een enorme rij!  Saskia en ik zijn er met onze Europese paspoorten nog redelijk snel doorheen, maar voor Rick duurt het bijna drie kwartier!

Saskia en ik hebben inmiddels de tassen al van de band gehaald en we lopen naar Sixt om onze auto op te halen.  Daar biedt de heel vriendelijke medewerkster ons een 9 personen van aan in plaats van de 7 personen van, die we hebben geboekt.

Bekend met de toch kleinere Europese auto maten gaat Rick akkoord met de grotere van.  Het duurt even voor de medewerkster de sleutel heeft gevonden en dan kunnen we hem op gaan halen.  We lopen erheen en Rick ziet de van als eerste. 

Hij schrikt zich lam!  Het is even een bakbeest!  Daar wil Rick niet mee rond gaan rijden in Nederland.  Hij gaat terug om deze om te wisselen voor de 7 personen van, die wel te doen is.  Dit alles neemt allemaal meer tijd dan we gedacht hadden, dus ik zend  een berichtje naar Rosemarie dat we nog wat vertraagd zijn.

Eindelijk verlaten we dan dus het vliegveld van Brussel in een zeer comfortabele van. We rijden naar Colin en Rosemarie, vrienden van ons, die 23 jaar geleden weg uit Washington verhuisden.  Rosemarie heb ik door de jaren heen, voor het laatst zelfs nog in oktober, vrij regelmatig gezien, maar dit is voor Rick en de Brit Colin de eerste herontmoeting in al die jaren!

We hebben natuurlijk geen kans gehad lunch te eten en zijn zeer dankbaar dat Colin een heerlijke pittige linzensoep met versgebakken brood en rookworst (behalve voor Saskia) heeft gemaakt.  We eten nota bene buiten!  Zo lekker warm is het.  Wat een verschil met de sneeuw en kou, die wij achterlieten (hoewel het vandaag bij ons ook 14 graden werd zag ik).

Colin en Rosemarie hebben een foto van ons vieren vlak voor zij vertrokken en we laten Saskia een nieuwe maken.  Ik vind Rick het minst veranderd, maar dat vindt hij zelf niet. 

Jammer, dat alles op het vliegveld zo lang duurde, want nu hebben we minder tijd hier.  Kai zal ons in Utrecht treffen en sms-t dat hij al op de kamer daar zit.  We nemen afscheid van Colin en Rosemarie en Rick en Colin hopen dat de volgende ontmoeting een stuk minder dan 23 jaar zal duren!

De rit van Brussel naar Utrecht verloopt voorspoedig en een uur en drie kwartier later rijden we de Domstad in.  Daar is de wedstrijd tussen FC Utrecht en AZ net afgelopen, Utrecht won 6-2.  We komen dus even in verkeer te staan, maar lang duurt het niet.

Niet veel later rijden we het parkeerterrein van het Grand Hotel Karel V op.  We parkeren de van en slepen de bagage naar binnen.  Daar worden we allervriendelijkst begroet en de bagage ook naar onze kamer gebracht. 

We hebben allemaal alweer trek dus gaan op zoek naar een leuk restaurant. Dit hotel ligt werkelijk prefect!  We lopen zo het centrum in.  Bij Sirtaki, onder de rook van de Domtoren, vindt Saskia ook iets wat zij kan eten op het menu.

Dit restaurant is een aanrader!  Heerlijk eten, ik heb de garnalencocktail en de visspies.   De mannen een vleesgerecht en Saskia pasta, want helaas had het gerecht dat ze lekker vond toch kaas, ondanks dat dat niet bij de ingredienten op het menu stond.  Dat komen we overal tegen, waarom restaurants zo'n toch vrij belangrijk ingredient vaak weglaten is een raadsel.

De bediening is ook heel attent.  We krijgen ouzo en olijven gratis vooraf en ook een mandje met broodjes en boter.  Bij elk hoofdgerecht kun je gebruik maken van hun salad bar, ook lekker.  We hebben er een gezellige en zeer smakelijke maaltijd.

Rick wil nog even onder de Dom doorlopen en dan gaan we terug naar de hotelkamer. Daar kijk ik nog wat tv, Zondag met Lubach.  Hm, tja.  En ik schrijf dit blog.  Morgen een drukke dag voor de boeg, dus slaaptijd!

Prachtige blauwe luchten en sneeuw

Brrrr!!! Het is weer eens min twaalf als ik opsta.  Er wordt dan ook gewaarschuwd voor enorme gladheid vanwege zwart ijs op de wegen.  Rick doet het rustig aan en wacht even tot de zon wat zijn werk heeft gedaan voor hij naar zijn werk vertrekt.  Gelukkig hoeft hij niet naar Arlington, want daar is een bestelling van zout niet aangekomen en zonder zout zijn de wegen daar ijsbanen en een en al ongelukken.

Terwijl ik mijn koffie en wafels nuttig vind ik het zo prachtig buiten met de staalblauwe luchten, zoals je ze eigenlijk alleen ziet als het zo koud is, en glinsterende sneeuw.  De bomen lijken ook bestrooid met poedersuiker, aangezien het vrijwel windstil is.

Omdat het zo hard vriest twijfel ik even, maar ik kan gewoonlijk niet weer boven binnen op de elliptical gaan lopen als het buiten zo mooi is! Na me heel dik aangekleed te hebben en hoge sneeuwlaarzen aan, lijn ik Cosmo aan en doe mijn polariserende filter op mijn fototoestel. 

 

Het wordt een heerlijke wandeling, ik heb het in de zon zelfs af en toe warm.  We lopen voornamelijk op de weg, want veel stoepen zijn ook ijsbanen of nog niet schoongemaakt.  In Southside Park is het prachtig.  Ik geniet ook van de zingende vogeltjes, vooral de cardinalen, die laten weten dat de lente echt niet ver weg is.

Het vogeltje zit verscholen in de boom, maar zijn lied is goed te horen

 

Na een uurtje heb ik bijna 7000 stappen bijeen en ik besluit de overige 3000 op onze elliptical te volbrengen.  Al kijkend naar de film Tim's Vermeer gaat dat snel.  Dan maak ik me gauw klaar om er met Saskia op uit te gaan.

We gaan eerst lunch eten bij Le Pain Quotidien.  Behalve hun overheerlijke gerookte zalm tartine bestel ik ook een lekker warm drankje, citroensap met honing en gember.  Dat moet ik ook eens thuis maken, zeer smakelijk! 

Beiden hebben we wat dingen te halen bij Target.  Ik loop er ook zo maar een pijama tegen het lijf.  Precies de soort, die ik fijn vind, kort mouwen, korte broek en ontzettend zachte stof.  De rest van de spullen zijn snel gevonden.  Voor onze vrienden in Brussel neem ik op verzoek een flinke pot Excedrin mee.  Buiten worden we gemaand ver van de gebouwen te lopen, want er valt ijs van het dak.

Bij Mom's Organic Market kopen we een aantal lekkernijen voor Saskia om mee te brengen in het vliegtuig.  Ook neemt ze havermout mee om in de hotelkamer als ontbijt te maken.  Waarschijnlijk een goed idee en ze heeft er plaats voor in haar bagage.  We genieten ook van een van hun lekkere versgeperste sappen, voor mij wortel, boerenkool en gember, erg goede combinatie.

Dan is het tijd voor onze nagels, altijd een leuk moeder-dochter uitje.  Ik kies een nieuwe kleur, lichtblauw met allerlei glittertjes.  Saskia gaat voor zwart, wat bij haar past.  Ze liet gisteren ook haar nieuwe tattoo zien, een grote bij op haar voet.  Ik droomde vannacht prompt dat ik ook een tattoo kreeg.  Wie weet ooit een kleine om te weten hoe het voor Saskia voelt.

Thuis zet ik Saskia af, zij gaat met een vriendin, die ze al een tijd niet heeft gezien, naar de mall.  Mijn minst favoriete kant van op reis gaan moet nu gebeuren.  Ik zet Cosmo af bij de kennel, vul de papieren in en als ik afscheid neem zeg ik wat ik altijd zeg als ik weg ga "Vrouwtje komt zo weer terug".  Dat kalmeert Cosmo om de een of andere reden en hij loopt gewillig mee naar achteren.

De receptionist vraagt welke taal ik net sprak.  Ik antwoord Nederlands en hij vraagt waarom ik Nederlands met Cosmo spreek.  Ik leg uit dat het mijn moedertaal is.  Hij is helemaal verbaasd, want hij hoorde absoluut geen accent tijdens ons gesprek.  Altijd leuk om te horen, moet ik zeggen, al weet ik dat dat accent bij tijd en wijlen echt nog wel naar voren komt.

Bij thuiskomst vind ik het pakketje met deze tegel bij de voordeur.  Ik ben er blij mee! Nu nog even kijken waar hem te hangen

 

Thuis pak ik mijn spullen in en ruim op.  Als Rick thuiskomt heeft hij ook vakantie.  We gaan het vieren met een etentje bij Jaipur.  Gisteravond waren ze dicht met de sneeuw en we hebben gewoon zin in Indiaas. 

 

Dit keer bestel ik een kreeftgerecht in pittige tomatensaus.  Natuurlijk hebben we er naan bij en mango chutney en achar (heel zure groentes).  Dit gerecht is lekker, maar de volgende keer wordt het toch weer wat anders.  De kreeft is namelijk wel erg taai.

Een mooie zonsondergang weer vanavond

We pakken alles in wat ingepakt kan worden voor morgenochtend.  De taxi wordt besteld en morgenochtend vroeg laten we deze hele winterse boel achter ons om naar Londen te vertrekken.  We nemen de dagvlucht en logeren een nacht dichtbij Heathrow.  Ik ben benieuwd hoe het met de jetlag zal gaan zonder nachtvlucht.  Tot in Europa!

Foto's van vandaag staan hier.